Celem wynalazku jest przyrzad, przy którego pomocy pojazdy mechaniczne mo¬ glyby byc podnoszone i podpierane tak, aby kola nie mialy stycznosci z podloga i obracaly sie zupelnie swobodnie, oraz aby przednie kola mogly byc obracane w promieniu ich zwrotnosci, przyczem pod¬ noszenie i obnizanie wozu winno byc usku¬ teczniane za posrednictwem sily popedo- wej podnoszonego wozu z tern, aby czyn¬ nosc umieszczania wozu na podporach u- noszacych oraz usuniecia go z nich mogla byc calkowicie uskuteczniona i dopilno¬ wana przez kierowce z siedzenia.Drugim celem wynalazku jest wykona¬ nie mechanizmu, pozwalajacego na podno¬ szenie i podpieranie wozu w ten sposób, aby mógl on byc podniesiony i podparty jedynie na przednich wzglednie tylnych kolach, przyczem miedzy osiami nie po¬ winno byc zadnej przeszkody. Skutkiem tego bylaby pelna swoboda przy pracy pod wozem i latwy dostep do jego dol¬ nych czesci.Trzecim celem wynalazku jest skon¬ struowanie urzadzenia do podnoszenia i podpierania, któreby bylo tak zbudowane, aby sie moglo samoczynnie przystosowy¬ wac do podnoszenia i podpierania po¬ jazdów mechanicznych róznych wielkosci, bez wzgledu na róznice wysokosci osi i wielkosci rozstawienia kól, skutkiem cze¬ go unikneloby sie koniecznosci specjalne¬ go nastawiania podnosnika, oraz zapew-nilo zdolnosc przystosowania urzadzenia do róznych wymagan i warunków.Czwartym celem wynalazku jest skon¬ struowanie takiego podnosnika powyzsze¬ go typu, aby wszystkie kola wozu byly samoczynnie zwalniane w celu zapewnie¬ nia niezaleznego obracania ich w stanie podniesionym* Piatym celem wynalazku jest skon¬ struowanie takiego mechanizmu do podno¬ szenia i podpierania, któryby zapewnil podparcie osi wozu w trzech punktach, na których pojazd wznosilby sie przy pomo¬ cy wlasnego silnika do pozadanej wyso¬ kosci wzglednie opuszczalby sie zpowro- tem.Szóstym celem wynalazku jest skon¬ struowanie takiego podnosnika, którym moznaby bylo pewnie i bezpiecznie dzia¬ lac tak, aby zapobiec jakimkolwiek mozli¬ wosciom uszkodzenia wozu i aby uniknac wypadku z ludzmi przy nim pracujacymi.Dalszym celem wynalazku jest taki podnosnik, który bylby tani, dawalby sie szybko ustawic i którego ruch i utrzyma¬ nie bylyby tanie, nastepnie powinien on byc samoczynny, szybko dzialajacy i la¬ twy do prowadzenia.Wynalazek posiada nastepujace za¬ lety, j Wóz mozna samoczynnie uniesc w cia¬ gu 15 sekund przy pomocy jego wlasnego napedu.Zaopatrzenie podnosnika w samoczyn¬ ne zamki oraz kontrolowanie go podczas czynnosci podnoszenia wozu wylacza wszelka mozliwosc przypadkowego opu¬ szczenia sie wozu podnoszonego.Wobec uzycia sily wlasnej samochodu w celu podniesienia go, podnosnik moze byc ustawiony w kazdem miejscu, bez wzgledu na koniecznosc uzycia sily nape¬ dowej z zewnatrz.Ze wzgledu na to, ze do napedu pod¬ nosnika nie posluguje sie sila z zewnatrz koszty uzywania go sa minimalne.Wynalazek sklada sie z rampy sluza¬ cej do podnoszenia wozu; z ruchomego chwytacza, sluzacego do utrzymywania przedniej osi w polozeniu wzniesionem; z zapadajacej podpórki, sluzacej do utrzy¬ mywania tylnej osi wraz z przyrzadem, sluzacym do usprawnienia dzialalnosci za¬ padajacej podpórki i ramp w okreslonym czasie w celu podparcia wozu tak, aby ko¬ la byly ponad podloga i nie dotykaly rampy.Przedmiot wynalazku pokazany jest, jako przyklad, na zalaczonych rysunkach.Fig. 1 przedstawia widok zgóry urza¬ dzenia z czesciami w polozeniu normal- nem, na którym pokazano podpórke chwy¬ tacza osi przedniej w polozeniu ponad za¬ padajaca podpórka osi tylnej w chwili, gdy przyrzad jest gotów do ustawienia na nim wozu; fig. 2 — pionowy przekrój wzdluz linji 2—2 wedlug fig. 1; fig. 3 — w powiekszeniu przekrój po linji 3—3 fig. 3, na którym pokazano mechanizm uchwytu, przytwierdzajacy ruchoma ram¬ pe do nieruchomej podstawy; fig. 4 — ru¬ chomy (suwakowy) chwytacz lub podpór¬ ke osi przedniej, w polozeniu posunietem do przodu i gotowa do wlaczenia mecha¬ nizmu, kontrolujacego podpórke osi tyl¬ nej, przyczem przednia os wozu i jego kola, uwidocznione linjami przerywanemi, sa podparte i trzymane przez chwytacz; tylna os wozu i jego kola oznaczone sa li¬ njami przerywanemi w chwili, gdy sa o- parte na rampie i gdy os ma byc ruszona nad podpora osi tylnej; fig. 5 przedstawia powiekszony widok zgóry na czesc ozna¬ czona na fig. 4 linja 5—5, na którym po¬ kazano mechanizm prowadniczy, kierowa¬ ny przez chwytacz suwowy przyspiesza¬ jacy podparcie tylnej osi; fig. 6 przedsta¬ wia powiekszony widok przeciecia wedlug fig. 5, uwidoczniajacy rózne polozenia cze¬ sci; fig. 7 — przekrój podpory osi tylnej w stanie podniesionym i rampy, przyczem linjami kropkowanemi oznaczono podpo- — 2 —re osi tylnej w chwili, gdy jest w poloze¬ niu ustawionem do przyjecia tylnej osi wozu na podpórce, oraz linjami pelnemi ustawienie czesci w chwili, kiedy tylna os porusza sie na podporze osi tylnej, wresz¬ cie dalej linjami przerywanemi — rampe w chwili, gdy pchnieta wtyl w celu zwol¬ nienia tylnych kól wozu oska jest juz na podporze; fig. 8 — podobny widok wska¬ zujacy sposób, w jaki rampy posunieto do przodu w celu usuniecia tylnej osi wozu z podpory; linje przerywane wskazuja rampe, ulozona w celu zetkniecia sie z tylnemi kolami wozu, linje zas ciagle wskazuja rampe w calkowicie posunietem polozeniu, przyjetern pod wplywem wstecz¬ nego obrotu tylnych kól; fig. 9 — czesc przedniego konca szyny, na której rampa sie posuwa, jak widac wedlug linji 9—9 fig. 1; fig. 10 — przekrój pionowy czesci fig. 1 wedlug linji 10—10; fig. 11 — prze¬ krój pionowy czesci fig. 1 wedlug linji 11—11; fig. 12 — przekrój po linji 12—12 wedlug fig. 2.Jak widac na fig. 1, urzadzenie skla¬ da sie z czterech wiekszych jednostek, a mianowicie z: podstawy A, ruchomej rampy B, ruchomego chwytacza C, oraz wspornika D wraz z mechanizmem spro¬ wadzajacym dzialanie maszyny. Jednost¬ ki te zostana opisane w powyzszym po¬ rzadku.Podstawa A, wskazana na rysunku, sklada sie z trzech poprzeczek 1,2 i 3, na których umocowane sa dwie równolegle belki 4. Na belkach 4 sa ulozone szyny 5, wygiete na przednim koncu w celu wy¬ tworzenia zapory 6; przednia czesc 7 szy¬ ny wygieta jest wgóre w strone zapory 6, jak wskazano na fig. 9. Szyna 5 stanowi prowadnice, po której posuwa sie rampa B, lezac na podstawie A, sluzacej za pod¬ pore dla ramp. Tylna czesc kazdej belki posiada plaska czesc 8, podczas gdy sam koniec 9 jest pochylo sciety, jak wskaza¬ no na fig. 2, w celu wytworzenia stopnio¬ wego wzniesienia od podlogi. W celu za¬ bezpieczenia od usuniecia wbok kól wozu, wprowadzanego na rampe, kazda belka 4 jest zaopatrzona w walki 10. Walki te sa osadzone na plytkach 11 i ulozone sa pod katem, co pozwala na skierowanie kola po odpowiedniej linji. Plyty 11 sa umocowa¬ ne do spadzistego konca belek 4. Do po¬ przeczek 1 \ 2 sa przymocowane dwie równolegle szyny 13, z tego miejsca wy¬ suniete do przodu i tworzace tor, po któ¬ rym posuwa sie chwytacz C.Rampa B sklada sie z dwóch równole¬ glych czlonów 15 z drewnianych kloców utrzymywanych sztywno przez poprzecz¬ ke 16 i opartych na belkach 4. Kazdy czlon rampy posiada u jednego konca wznoszaca sie plaszczyzne 21, u konca przeciwleglego opadajaca plaszczyzne 22, oraz pomiedzy temi plaszczyznami pozio¬ ma plaska powierzchnie 23. Przednia czesc kazdego czlona rampy zaopatrzona jest w krazki 17 o podwójnych kryzach, jak wskazano na fig. 2 i 10, które sa umie¬ szczone na szynie 5, podczas gdy tylna czesc jest wprowadzona przez widelki 18, dokladnie przymocowane do spodu czlona 15 i obejmujace szyne 5 (fig. 11). Urza¬ dzenie to zabezpiecza równiez od zatrzy¬ mania sie rampy podczas jej powrotnej drogi.W celu unieruchomienia rampy w kaz- dem jej polozeniu moze tylny koniec spo¬ czywac na belce. Powoduje to zetkniecie sie spodu czlona 15 z plaszczyzna 8 i nie- tylko zapewnia nieruchomosc plaskiej po¬ wierzchni nosnej, lecz takze, dzieki oporo¬ wi wynikajacemu z tarcia, gdy wóz wjez¬ dza na rampe, wykazuje daznosc do utrzy¬ mywania rampy nieruchomo, zwalnia zas mechanizm zamykajacy od wszelkiego niewlasciwego wysilku przy ruchu do przodu. Czlony rampy 15 sa zaopatrzone w podniesione wewnetrzne brzegi 25 w celu zabezpieczenia kól wozu od zeslizgi¬ wania sie z rampy. W celu unikniecia wy- — 3 —cierania sie opon, brzegi 25 sa do wnetrza z kazdego konca odgiete, jak wskazano li- njami 26 i 27. Jako dalszy srodek, sluza¬ cy do utrzymania kól na rampie, górne powierzchnie zaopatrzone sa w zygzako¬ wate karby z czworokatnej sztaby ze¬ laznej 28, która jest przymocowana u kaz¬ dego zgiecia do rampy klamrami.Karby takie moga byc równiez wyko¬ nane z prasowanej blachy, lub tez rampa moze byc zaopatrzona w zygzakowate wglebienia.Z wewnetrznej strony kazdego czlona 15 rampy B (fig. 3) znajduje sie nieru¬ choma plytka 30 posiadajaca na dolnej krawedzi prostokatny wykrój 31. Dla wspóldzialania z ta plytka sluzy trzpien 32, poruszany sprezyna, który jest nie¬ ruchomo umocowany na nieruchomej bel¬ ce 4. Trzpien ten posiada wystajace uszko 33, które jest przystosowane do polacze¬ nia i nacisku przez kciuk 34. Kciuk jest sztywno umocowany na walku 35 osadzo¬ nym na plytce, na której jest umocowany trzpien 32. Mechanizm sluzacy do uru¬ chomienia walka 35 bedzie ponizej do¬ kladniej opisany.Ruchomy chwytacz C sluzy do utrzy¬ mywania przedniej osi wozu w polozeniu posunietem ponad rampa oraz do posu¬ wania jej naprzód w polozeniu uniesio- nem, az tylna os wozu zostanie podparta na wsporniku D tylnej osi. Dla ruchu do przodu sluzy mechanizm, laczacy sie z chwytaczem, w celu uniesienia tylnego wspornika dla przyjecia ladunku, zanim tylne kola wozu opuszcza wyzsza czesc rampy. Chwytacz sklada sie z pobocznie 40, które sa polaczone u wierzcholka przy pomocy drazków 41 i dogodnie przymoco¬ wane u dolu do ramy 42 w ksztalcie lite¬ ry U. Krazki 43 sa odpowiednio umoco¬ wane do ramy 42 i tocza sie w równole¬ glych szynach 13 (fig. 12). Listwy 44 sa umocowane do ramy 42 i rozciagaja sie ponad szynami 13, sa zgiete wdól i sluza do utrzymania krazków w korytkowych szynach 13.Wierzcholek kazdej pobocznicy 40 chwytacza C tworzy pochylona do tylu powierzchnie górna 46. Nachylenie po¬ wierzchni 46 jest skierowane przeciwnie do nachylenia powierzchni 22 ramy. Po¬ wierzchnia 46 jest zaopatrzona w male wystajace progi 47. Celem tych progów jest utworzenie punktu oparcia, o który wspiera sie przednia os wozu w chwili, gdy przednie kola wozu poruszaja wdól plaszczyzne opuszczajaca 22 rampy. Na krancowych przednich koncach górnych powierzchni 46 umieszczone sa duze pro¬ gi 48 wystajace wgóre przeznaczone do uchwytu najwyzszej nawet osi, w celu u- mozliwienia zjezdzania wozu po pla¬ szczyznie 22 rampy, bez zaczepienia przed¬ niej jego osi o wierzcholek chwytacza C.Jest rzecza zrozumiala, ze plaszczyzna pochylona 46 pobocznicy 40 chwytacza przecina pochylona do przodu plaszczyzne 22 rampy w punkcie, który uniemozliwia przedniej osi wozu unikniecie osadzenia sie na pobocznicy 40. Ta kombinacja prze¬ cinajacych sie plaszczyzn ma wlasnie ten skutek, ze urzadzenie jest dostosowane do róznych srednich kól wozów lub róznych wysokosci przednich osi.Po wprowadzeniu przednich kól na rampe i po umieszczeniu przednich osi na ruchomym chwytaczu wóz posuwa sie do przodu o wlasnym napedzie silnikowym, posuwajac ruchomy chwytacz podpieraja¬ cy przednia os wozu. W ruchu naprzód laczy sie chwytacz C z mechanizmem chwytajacym zaopatrzonym w zapadki 60 i 61 (patrz fig. 4), który unosi opadajacy tylny wspornik D do polozenia podpiera¬ jacego, w celu podtrzymania wozu na tyl¬ nej osi, zanim kola tylne stocza sie na pla¬ szczyzne 22 rampy, pochylona do przodu.Jest rzecza oczywista, ze przy tern u- rzadzeniu ujecie moze nastapic w zgóry oznaczonym punkcie podczas ruchu na-przód chwytacza C; warunkiem, który musi byc bezwzglednie wypelniony, jest u- niesienie tylnego wspornika w odpowied¬ nim czasie, w celu podtrzymania tylnej osi wozu, o malym rozstawie kól. Skoro chwytacz posuwa sie dalej, po ustawieniu tylnego wspornika do prostego polozenia, wóz o duzym rozstawie kól moze byc o- party na podluznem siodelku 75 z ta sa¬ ma latwoscia i wygoda.Dzieki temu przyrzad daje sie samo¬ czynnie przystosowac do wozów o wszel¬ kich rozstawach kól.Fig. 5 i 6 daja powiekszony widok me¬ chanizmu uchwytowego. Jest on zlozony z plyty 62, odpowiednio umieszczonej po¬ miedzy szynami prowadzacemi 13 w ta- kiem polozeniu, aby zapadki 60 i 61 poru¬ szaly sie nad nia.Przednia czesc plyty 62 jest przycie¬ ta i tworzy ostra krawedz 63, podczas gdy dolna czesc 64 zapadki 61 jest przycieta ukosnie. Zapadka 61 jest rozwidlona, a uszka jej 65 i 66 sa osadzone obrotowo na sworzniu 67, który umocowany jest w wi¬ delkach 68, znajdujacych sie na koncu drazka 69, prowadzacego do wspornika osi tylnej. Na sworzniu 67 miedzy uszka¬ mi 65 i 66 osadzona jest równiez zapadka 60, Tylna czesc zapadki 60 zaopatrzona jest w haczyk 70. Celem tego haczyka jest samoczynne otwieranie zapadki 60 (fig. 6 linja kropkowana).Mechanizm uchwytu dziala jak naste¬ puje.Gdy chwytacz C porusza sie do przo¬ du, przednia poprzecznica ramy 42 prze¬ suwa sie swobodnie ponad zapadka 61 i haczykiem 70 zaczepia o zapadke 60 i po¬ ciaga ze soba caly mechanizm drazkiem 69, az zapadka 60 opadnie nad krawe¬ dzia 63 plyty 62 i mechanizm sie zamknie, podczas gdy zapadka 61, przesuwajac sie panad tylna czescia plyty 62, podniesie sie.Rama chwytacza 42 zostaje wówczas zwolniona i dalej posuwa sie do przodu, pozostawiajac zapadke 60 pewnie zamknie¬ ta dla ruchu wstecznego.W celu zwolnienia zapadki za powro¬ tem chwytacza C tylna strona ramy 42 naciska haczyk 70, podniesiony przez o- padniecie zapadki 60 nad koncem plyty 62. Zapadka 61 zaczepiona zostaje rama 42 od strony tylnej i popycha mechanizm uchwytowy do tylu, az zapadka 61 zapad¬ nie za tylnym koncem plyty 62 i w ten sposób oswobodzi chwytacz, pozwalajac mu przez to na swobodne posuwanie po dolnej czesci jego drogi az do rampy.Drazek 69 jest lacznikiem miedzy chwy- taczem i zapadajacym wspornikiem D.Zapadajacy wspornik, który jest prze¬ znaczony do podpierania tylnej osi wozu po przejechaniu rampy, sklada sie z wy¬ dluzonego siodelka 75, które jest przegu¬ bowo podparte u swego przedniego konca przez slupek 76, pochyla sie do tylu, two¬ rzac na swej górnej powierzchni pla¬ szczyzne 751 z pochyloscia, skierowana odwrotnie do pochylosci plaszczyzny 22 na rampie. Drugi koniec slupka 76 jest po¬ laczony czopem 77 z karetka poslizgowa 78. Tylny koniec siodelka 75 jest podpar¬ ty przez slupek 79, osadzony na czopie 80 na karetce poslizgowej 78, oraz polaczo¬ nego na czopie 81 z pretem 82, który znów jest u swego dolnego konca pola¬ czony na czopie 83 z nieruchoma czescia ramy. Pret poprzeczny 84 laczy sie na czopie 81 z górnemi czesciami slupków 76 i 79 i sluzy do utrzymywania siodelka 75 w odpowiedniem polozeniu. Takie same slupki 76 i 79 znajduja sie po kazdej stro¬ nie siodelka 75 dajac mu mocne i trwale podparcie. Fig. 2 przedstawia spuszczony wspornik osi tylnej, fig. 7 i 8 zas przed¬ stawiaja wspornik wzniesiony. Podniesie¬ nie uskutecznia sie przez pociagniecie drazka 69 do przodu. Drazek ten zostal poprzednio opisany w zwiazku z mecha¬ nizmem uchwytowym, poruszanym przez ruchomy chwytacz C* — 5 —Gdy drazek 69 posuwa sie do przodu, to ciagnie za soba karetke 78, z która jest polaczony. Skutkiem tego ruchu porusza¬ ja sie dolne konce slupków 76 i 79 ku przodowi, zas górne ich konce posuwaja sie do góry, co sprawia odpowiednie uno¬ szenie sie siodelka. Czynnosc te powodu¬ je opór preta 82. Karetka 78 posuwa sie tak dlugo, az slupki 76 i 79 przyjma polo¬ zenie pionowe (fig. 7 i 8). W tym czasie opisany powyzej uchwytowy mechanizm zaczyna, dzialac w celu zwolnienia chwyta- cza i pozostawia wspornik w polozeniu wzniesionem dla podparcia tylnej osi wo¬ zu. Wówczas zapadka 60 zapada na kra¬ wedzi 63 plyty 62, przez co utrzymuje wspornik osi tylnej w polozeniu podnie- sionem, zapobiegajac przypadkowemu o- padnieciu.W czasie tej czynnosci dziala mecha¬ nizm przygotowujacy do zwolnienia u- chwytu, przytwierdzajacego ruchoma ram¬ pe B do belek 4. Mechanizm ten sklada sie z kolankowej dzwigni 87, osadzonej obro¬ towo na czopie 81 pod luznym tylnym koncem siodelka 75. Jedno ramie dzwigni 87 jest przegubowo polaczone z pretem 88, który laczy sie przegubowo czopem 89 z ramieniem dzwigni 90. Zadaniem preta 88 jest* zwolnienie ruchomej rampy B z belek 4, gdy wóz zostanie umieszczony na siodelku 75. Czynnosc te uskutecznia sie w sposób nastepujacy.Gdy karetka 78 posuwa sie do przodu, pret 88 zostaje zatrzymany w ruchu przez czop 89, dzwignia zas 87 obraca sie, zaj¬ mujac polozenie wskazane na fig. 7. W polozeniu tern ramie dzwigni 87 unosi lek¬ ko tylny koniec siodelka 75 tak, ze gdy ciezar wozu zostanie umieszczony na sio¬ delku, jest siodelko to nacisniete wdól i dzwignia 87, dzialajac za posrednictwem preta 88, obraca dzwignie 90 i powoduje obrót walka 35. Jak opisano przedtem kciuk 34 laczy sie z uszkiem 33 trzpienia 32 poruszanego sprezyna i odciaga kciuk z wykroju 31, pozwalajac w ten sposób ruchomej rampie na ruch wstecz i do przodu na belkach 4. W urzadzeniu tern widac, ze zamek rampy tak dlugo jest wy¬ laczony, jak dlugo tylna os spoczywa na siodelku.W czasie dzialania czesci sa poczat¬ kowo ulozone, jak na fig. 1 i 2, to jest wspornik D tylnej osi jest opuszczony, chwytacz C przedniej osi obejmuje wspor¬ nik tylnej osi, rampa jest w polozeniu po- sredniem i zabezpieczona przed ruchem w obu kierunkach. Mechanizm uchwytowy znajduje sie w polozeniu wskazanem na fig. 6 linjami pelnemi. Wówczas wprowa¬ dza sie pojazd na górna plaszczyzne ram¬ py. Po przebyciu poziomej powierzchni 23 przednie kola pojazdu zjezdzaja wdól po plaszczyznie 22 rampy nachylonej ku przodowi, az przednia os zetknie sie z plaszczyzna ukosna 46 na ruchomym chwytaczu C. Jest to ulatwione przez od¬ powiednie umieszczenie pochylej pla¬ szczyzny 22 rampy i plaszczyzny ukosnej 46 chwytacza C, jak wskazano na fig. 2.Gdy przednie kola pojazdu sa podparte na poziomej powierzchni 23 rampy, jak oznaczono przerywanemi linjami a, os przednia, jak oznaczono w miejscu 6, znajdzie sie ponad nizszym koncem pla¬ szczyzny 46 chwytacza C. Gdy zas kola poruszaja sie wdól po pochylej pla¬ szczyznie 22 rampy, jak oznaczono litera c, os przednia posunie sie do przodu nad chwytaczem i bedzie sie posuwac wdól w strone miejsca ulozenia sie na chwytaczu, jak wskazano litera d.Pojazd jest ciagle pod napedem wla¬ snej sily i, zblizajac sie, popycha ruchomy chwytacz pod soba (fig. 4), az chwytacz zlaczy sie z mechanizmem uchwytowym, i unosi zapadajacy tylny wspornik. W czasie tej czynnosci tylne kola, oznaczo¬ ne na fig. 4 punktem e, przechodza przez rampe, która jest ciagle zamknieta, i zjez¬ dzaja po pochylonej do przodu plas»zezy- — 6 —aznic 22 rampy, az skrzynka dyferencjalu na tylnej osi trafia na plaszczyzne siodel¬ ka 75, która nastepnie sie podnosi, jak wskazano na fig, 7. Przerywane linje / wyobrazaja tylne kola w chwili, gdy za¬ czynaja sie zsuwac do polozenia skrzynki dyferencjalu g nad siodelkiem; przerywa¬ ne zas linje h i i wyobrazaja kola i skrzyn¬ ke w chwili, gdy naciskaja siodelko przed spoczeciem na ziemi. Parcie na siodlo 75 wprowadza w ruch kolano 87 i dziala na mechanizm, otwierajacy ruchoma rampe, która obracajace sie na niej kola pojazdu odpychaja wstecz, jak wskazano przery¬ wanemi linjami / na fig, 7. Rampa jest wówczas oswobodzona od kól i wóz zosta¬ je podniesiony, przyczem podparty jest tylko w trzech punktach: dwóch na rucho¬ mym chwytaczu i jednym pod skrzynka dyferencjalu. Przestrzen pod wozem jest wówczas wolna i daje swobodny dostep do kazdej czesci.W celu sprowadzenia wozu na dól na¬ lezy rampe, która przy wylaczonym u- chwycie posiada swobode ruchów na calej dlugosci belek 4, popchnac recznie w stro¬ ne tylnych kól. Oznaczono to linjami prze¬ rywanemi K na fig. 8, na której liczba 1 odnosi sie do kól tylnych przy podniesie¬ niu. Tylne kola obraca sie teraz w od¬ wrotnym kierunku. Obrót ten dzieki tar¬ ciu, jakie kola wywieraja na plaszczyzne pochyla 22 rampy, powoduje pociagniecie rampy pod kolami, sprowadzajac przez to istotne podniesienie tylnych kól, jak oznaczono linjami przerywanemi m na fig. 8, zanim nastepuje ruch wsteczny po¬ jazdu, dajac przez to moznosc tylnej osi opuszczenia siodelka. Ruch rampy do przodu jest ograniczony przez krazki 17, dotykajace zapory 6 na szynie 5. Krazki 17, poruszajac sie w strone zapory 6, to¬ cza sie poprzez pochylona plaszczyzne 7 w góre szyny 5, która przeszkadza posu¬ waniu sie rampy pod naciskiem kól wozu, przyczem opór wzrasta dalej pod wply¬ wem hamujacego dzialania tarcia tylnego konca rariiy na belki 4 tak, aby zmniejszyc nacisk na drazki popychajace. Nachylenie 7 sluzy równiez do lekkiego uniesienia przedniej czesci rampy. Skutkiem ciaglego obrotu tylnych kól, posuwaja sie one wgó- re po pochylej powierzchni 22 rampy i w dalszym ciagu zjezdzaja z tylnej nachy¬ lonej powierzchni 21 rampy i na scietych koncach 9 belek 4 do podlogi. Podczas tej czynnosci rampa jest utrzymywana w swem najdalej wysunietem polozeniu.Ruch wsteczny wozu cofa chwytacz. Czesc 42 ramy chwytacza C ustawiona jest przed zapadkami mechanizmu chwytajacego, gdy wóz znajduje sie na wsporniku, przyczem odleglosc jest oznaczona przez dlugosc rozstawu kól wozu, jak wskazano linjami przerywanemi u na fig. 6. Chwytacz przy¬ spiesza dzialanie mechanizmu chwytaja¬ cego, w celu zwolnienia tego ostatniego, jak opisano wyzej. Na skutek ruchu chwy¬ tacza wtyl obniza sie wspornik tylnej osi, uruchomiajac walek 35 w celu cofniecia kciuka 34 i zwolnienia rampy polaczonej z uchwytami dla ustawienia ich do po¬ nownego sprzegniecia z rampa. Jest rze¬ cza widoczna, ze przednie kola zajma rampe w punkcie, wysunietym dalej do przodu, jak to mialo miejsce w chwili, gdy opuscily rampe, poniewaz ruchoma ram¬ pa jest wysunieta do przodu, stosownie do polozenia, jakie zajmowala, gdy przed¬ nia os byla umieszczona na ruchomym chwytaczu. Skutkiem tego przednie kolo potoczy sie nieco i oddzieli przednia os od chwytacza, a rampa zeslizgnie sie wstecz do swego normalnego polozenia, w którem pozostanie w zamknieciu. Wóz te¬ raz latwt mozna z podnosnika usunac, przyczem podnosnik jest. znowu przygoto¬ wany dla nastepnego pojazdu. PL