PL117204B1

PL117204B1 - Method of recovery of atactic polymers

Info

Publication number: PL117204B1
Application number: PL1978212207A
Authority: PL
Original assignee: Sumitomo Chemical Co Ltd
Priority date: 1977-12-28
Filing date: 1978-12-28
Publication date: 1981-07-31
Also published as: BR7808382A; CA1104750A; DE2856135A1; US4208530A; GB2011429A; YU308878A; NL7812487A; DE2856135C2; FR2413407A1; PL212207A1; MX149480A; CS214671B2; FR2413407B1; GB2011429B

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób odzyskiwa¬ nia polimerów ataktycznych, zwlaszcza oddziela- nia-odzyskiwania propylenu i polimeru ataktycz- nego od cieklego propylenu zawierajacego rozpusz¬ czony polimer ataktyczny, zwany w dalszej cze¬ sci opisu w skrócie roztworem propylemowym.Dobrze znana jest tak zwana polimeryzacja propylenu w masie, gdzie homolimeryzacje lub polimeryzacje propylenu z etylenowo nienasyco¬ nym monomerem weglow/cdo-rowym prowadzi sie w zawiesinie w cieklym propylenie. W polimery¬ zacji tej, po oddzieleniu polimeru izotaktycznego od zawiesiny polimeru, otrzymuje sie polimeryczny produkt uiboczny (nazwany w -dalszej czesci w skrócie polimerem ataktycznym) w roztworze cieklego propylenu.Sposród dobrze znanych sposobów odzyskiwa¬ nia polimeru ataktycznego najprostsza technika jest obnizenie cisnienia roztworu propylenowego do cisnienia bliskiego cisnieniu atmosferycznemu aby w ten sposób odparowac propylen z roztwo¬ ru propylenu. Proces ten umozliwia to, ze pro¬ pylen odparowuje sie dostarczajac niewielkie ilosci ciepla, a polimer ataktyczny z latwoscia moze byc odzyskany. Jednakze proces obejmuje odparowanie duzych ilosci cieklego propylenu pod obnizonym cisnieniem, wiec uzyskany w rezul¬ tacie gazowy propylen w produkcji na skale prze¬ myslowa musi zostac z powrotem skropolny w ce¬ lu zawrócenia go do etapu polimeryzacji. Proces 10 15 ao 25 ten przeto wymaga stosowania sprezarki i jest niekorzystny ze wzgledu na wielkosc wyposazenia i koszty zuzycia energii.W opisie patentowym Stanów Zjedn. Ameryki nr 3 644 583 opisano proces, w którym propylen odparowuje sie pod cisnieniem, dla osiagniecia oddzielamia-odzyskiwania! poiliimeru aitaktycznego.Proces ten ma nastepujace wady: 1. Konieczne jest uzycie kolumny frakcjonuja¬ cej wyposazonej w wiele sit lub tac frakcjonu¬ jacych typu pecherzykowego. Drobne czasteczki polimeru izotaktycznego i pozostalosci katalizatora latwo moga przywierac do tac podczas dopro¬ wadzania roztworni propylennu zaiwfierajjacego poli¬ mer oraz pozostalosci do kolumny frakcjonujacej.Ponadto separator ma skomplikowana budowe. 2. Wspólczynnik wymiany ciepla reboilera uzy¬ wanego do odparowania propylenu latwo sie zmniejsza.Ponadto, w japonskim opisie patentowym (OPI) nr 5881/1977 ujawniono proces, który obejmuje grzanie roztworu polimeru ataktycznego w ciek¬ lym propylenie pod cisnieniem 12,15—39,23-10—!MPa dla odparowania propylenu i odzyskania polimeru ataktycznego w stanie stopionym. Proces ten mial nastepujace zalety: i". Przez odparowanie propylenu pod cisnieniem 12ylj5^39,2i3-10_1MPA oddzielony propylen mógl byc z laltwoscia- przeprowadzony w stan ciekly przez zwykle ochlodzenie za pomoca wody parzemy- 117 2043 sicwej lub powieitraa; aj wiec sprezarka do zawra^ cainia propylenu sibala sie zbedna, 2. W warunkach wysokiego cisnienia na ogól odparowania propylenu jest trudne poniewaz nie mozna otrzymac efektu odparowania rzutowego na skutek spadku cisnienia, a ponadto spada wspólczynnik wymiany ciepla scian wyparki ze wzgledu na zanieczyszczenie powierzchni scian poOIUmerem a^ajktyiozsnyim orac poMmearem izotaktycz¬ nym i pozostaloscia drobno sproszkowanego ka¬ talizatora albo wyparka jest latwo blokowana.W procesie tym jednakze takie zanieczyszczenie scian wyparki moze byc zmniejszone najpierw przez odparowanie propylenu w wyparce, a nas¬ tepnie przez oddzielenie polimeru ataktycznego o ki myje sie strumieniem cieklego lub gazowego propylenu o duzej szybkosci. Jednakze zanieczysz¬ czenia obecne w roztworze polimeru ataktyczne maja tendencje do termicznego rozkladu i wydzie¬ lania chlorowodorku powodujacego korozje urza¬ dzen. Ponadto, w procesie tym trudno utrzymac wspólczynnik wymiany ciepla, który obniza sie w znacznym stopniu gdy proces jest prowadzony przez dluzszy okres czasu.Celem wynalazku bylo ulepszenie sposobu opi¬ sanego w japonskim opisie patentowym nr 5881/1977 i opracowanie takiego sposobu odzys¬ kiwania polimeru ataktycznego, aby proces mógl byc prowadzony przez dlugi okres czasu.Celem wynalazku bylo ponadto opracowanie sposobu odzyskiwania polimeru staktycznego, któ¬ rego przebieg moze byc przedluzony nawet bar¬ dziej, przez zwiekszenie ilosci roztworu propylenu doprowadzonego do wyparki w bardzo krótkim okresie czasu w regularnych przedzialach i/lub doprowadzanie roztworu propylenu do wyparki razem z rozpuszczalnikiem.Sposób odzyskiwania polimeru staktycznego przez ogrzewanie cieklego propylenu .zawieraja¬ cego rozpuszczony polimer ataktyczny pod cis¬ nieniem 12,15—39,23 • 10—!MPa (nadcisnienia) w wyparce dla odparowania propylenu, oddzie¬ lanie polimeru ataktycznego od propylenu odparo¬ wanego, odzyskujac w ten sposób polimer w sta¬ nie stopionym, wedlug wynalazku polega na tym, ze utrzymuje sie temperature odparowania pro¬ pylenu w zakresie 45—90°C i temperature medium grzewczego w wyparce w zakresie okolo 60—150°C.Ptoces prowadzi sie w wyparce o konstrukcji rurowej, wyposazonej w plaszcz grzejny, przy czym korzystnie stosuje sie wyparke typu pojedynczej rury otoczone} plaszczem grzejnym lub wyparke o konstrukcji pionowej, zlozona z dwóch lub wieszej liczby rur w plaszczu grzejnym. Co pe¬ wien czas, na krótki okres czasu szybkosc zasila¬ nia wyparki roztworem cieklego propylenu zwiek¬ sza sie do 1,1 lub wiecej krotnej przecietnej szyb¬ kosci zasilania roztworem propylenu w trakcie rozdzielania przy czym szybkosc zasilania wypar¬ ki zwieksza sie w przedzialach czasowych od 5 minut do 12 godzin, korzystnie szybkosc zasila¬ nia zwieksza sie pulsacyjnie na okres 0,5—5 se¬ kund. Szybkosc zasilania roztworem zwieksza sie w przediialach czasowych regulowanych w zalez- 204 4 nosci od szybkosci z jaka spada wspólczynnik wymiany ciepla wyparki. Korzystnie przed zwiek¬ szeniem zasilania roztworem wstrzymuje sie jej zasilanie. Szybkosc zasilania wyparki cieklym roztworem propylenu zwieksza sie 1,1—10 krotnie w przeliczeniu na srednia szybkosc zasilania roz¬ tworem propylenu, korzystnie 1,3—3 krotnie w przeliczeniu na srednia szybkosc zasalania roz¬ tworem propylenu. Do wyparki dostarcza sie ciek- ly propylen lacznie z rozpuszczalnikiem w ilosci 1—20 twór propylenowy.Jako rozpuszczalnik stosuje sie weglowodór o 4 lub wiecej atomach wegla, alkohol, tlenek *• alkilenu lub ich mieszanine. Odparowanie prowa¬ dzi sie w temperaturze okolo 55—75°C przy tem¬ peraturze medium grzewczego okolo 100—120°C.Na zalaczonej figurze przedstawiono schemat ide¬ owy zestawu urzadzen jednego przykladu realizacji 10 sposobu wedlug wynalazku.Wynalazek ma te zalete, ze temperatura odpa¬ rowania jest stosunkowo niska, kolo 45—90°C, korzystnie okolo 55—75°C, tak, ze ilosc propylenu rozpuszczona w polimerze ataktycznym jest zwiek- 15 szona w warunkach równowaga faz i na skutek tego kazde obnizenie wspólczynnika wymiany zlepia powierzchni scian wyparki moze byc w znacznym stopniu zmniejszone do minimum.Ponadto temperatura medium grzewczego jest 30 stosunkowo niska, okolo 60—150°C, korzystnie okolo 60^120°C, a sizciziegókbiekO(rzyBitna)el(00^1Ei0oC tak, ze moizliwe jest wykorzystanie na przyklad niisikLej jakosci gtoracej wody lub pairy odzyskiwa¬ nej z innych oddzialów w wyndku czego moznauzys- 35 kac znaczne oszczednosci energii. Ponadto mozna uniknac latwego przyczepiania do powierzchni sciany wyparki nie tylko towarzyszacego stopio¬ nego polimeru izotaktycznego ale równiez pozos¬ talosci katalizatora oraz rozkladu pozostalosci ka- 40 talizatora co prowadzi do tworzenia korozyjnego gazowego chlorowodorku, czernienia pozostalosci katalizatora i czernienia odzyskanego polimeru ataktycznego. ,W konsekwencji nie jest konieczne stosowanie drogich materialów przeciwkorozyjnych 45 i staranne konserwowanie wyposazenia co jest konieczne do uodpornienia go na korozje.Obecnie jak opisano powyzej obnizenie wspól¬ czynnika wymiany ciepla powierzchni sciany wy¬ parki moze byc w znacznym stopniu zredukowa- 50 ne. Ponadto obnizenie to mozna dalej zmniejszyc do niiniimum, korzystnie przez zastopowanie badz jednej z nastepujacych operacji badz obu. Jedna polega na zwiekszeniu normalnego przeplywu za¬ silania roztworem propylenowym co pewien czas 55 przez bardzo krótki czas w trakcie odzyskiwa¬ nia—oddzielania (dalej taki zwiekszony przeplyw zasilania jest nazywany w skrócie przeplywem typu pulsacyjnego), a druga na doprowadzaniu rozpuszczalnika na przeplywie zasilajacym roz- 60 tworem propylenowym.We wczesniej wymienionym przypadku korzyst¬ nym jest aby ilosc na zasilaniu typu pulsacyj¬ nego byla 1,1 lub wiecej krotnie wieksza od prze-' cietinej szybkosci zasilania roztworem propylenu es i zeby czas trwania zasilania typu pulsacyjnego117 204 6 wynosil 0,5—5 sekund w przedzialach 5 minut do 12 godzin. Górna granica ilosci zasilania typu pulsacyjnego zalezy od (strat cisruiieinliia na wypar¬ ce. Jednakze ilosc na zasilaniu typu pulsacyjnego jest przecietnie az do okolo 10 razy wieksza od przecletniego przeplywu, korzystniej 1,3-^3 krotna w przeliczeniu na przecietny przeplyw zasilania roztworem propylenowym.Pozadane sa równiez regulowane przedzialy czasowe w zaleznosci od szybkosci, z która zmniej¬ sza sie wspólczynnik wymiany ciepla. Sposobem tym skutecznie zapobiega sie przywieraniu po¬ limeru ataktycznego, pozostalosci katalizatora itd, do powienzchnii scian wyparki.W przypadku dlugotrwalej pracy pozadane jest zatrzymanie przeplywu roztworu propylenowego na zasilandu do wyparki przed zastosowaniem zasi¬ lania typu pulsacyjnego.W tym ostatnim przypadku jako rozpuszczalnik korzystnie stosuje sie weglowodór o 4 lub wiecej atomach wegla, korzystnie do 15 atomów wegla oraz np. alkohole, tlenki alkilenu lub ich miesza¬ niny.Weglowodory o 4 lub wiecej atomach wegla obejmuja nasycone i nienasycone weglowodory ali¬ fatyczne, weglowodory alicykliczne i weglowodo¬ ry artcimatyicizine. Wymiieniicne moiga 'byc: butan, pentan, heksan, heptan, buten-1, cykloheksan, naf- ten, benzen, toluen, ksylen i podobne. Odpowied¬ nie sa alkohole o 1—8 atomach wegla, a .zwlasz¬ cza metanol, etanol, izobutanol, 2-etyloheksanol i podobne oraz tlenki alkilenu, takie jak tlenek etylenu, tlenek propylenu i podobne.Przeplyw rozpuszczalnika na zasilaniu wynosi korzystnie 1—20% wagowych w przeliczeniu na roztwór propylenowy. Sposobem tym mozna bar¬ dziej skutecznie zapobiegac obnizaniu wspólczyn¬ nika wymiany ciepla przy powierzchni scian wy¬ parki. Obnizeniu temu mozna zapobiegac w jesz¬ cze wiekszym stopniu stosujac oba te sposoby jed¬ noczesnie.Wynalazek zrastanie bardiziej sizczeigóloiwo zilustro¬ wany w nawiazaniu do rysunku. Na rysunku 1 przedstawiajacym koncowy etap polimeryzacji, gdzie prowadzono homopolimeryzacje lub kopoli- meryzacje propylenu w cieklym propylenie, 2 — oznacza wieze, 3 — linie zasilania swiezym ciek¬ lym propylenem, 4 — zawór redukcyjny cisnie¬ nia, 5 — rure grzewcza, 6 — separator, 7 — za¬ wór regulacyjny cisnienia, 8 — przewód medium grzewczego, 9 — wyparke, 10 — oddzielacz nie- skroplonych gazów, 11 — zawór regulacyjny cis¬ nienia, 12; — separator, 13 — sprezarke, 14 — wie¬ ze rektyfikacyjna, 15 — skraplacz, 16 — zbior¬ nik, 17 — pompe i 18 — linie zasilania rozpusz¬ czalnikiem.Polimeryzacje prowadzi sie w jednym lub kilku reaktorach. W koncowymi etapie 1 polimeryizacj i wytwarza sie ciekly propylen z nierozpuszczal¬ nym ipouCmierem iizotaiktyoznym i oieikly propylen z rozpuszczalnym poI!mc tyczny polimer zawieszony jest w cieklym prq- pylrj.e tworzac zawiesinie polimeru... Ziawiesiina po¬ limeru dochodzi do wiezy 2 w której oddziela sie polimer izotaktyczny i polimer ataktyczny. 10 15 20 25 30 35 40 50 55 6Q Mozna stosowac wieze 2 o róznych konstruk¬ cjach w zaleznosci od techniki rozdzielania. Na przyklad technike periodyczna powtarzania, obej¬ mujaca zatezenie zawiesimy ipoHimeru w celu osa¬ dzenia polimeru izotaktycznego i odciagniecia roz¬ tworu z n;ad c&adu (supemataMtai), po którym nas¬ tepuje dodanie swiezego oieikietgo propylenu 3 zatezania, osadzania itd, mozna równiez stosowac technike ciaglego iziaiezania i okadzania jak równiez tedhirnki polegajace na doprowadzaniu zawiesiny polimeru do kontaktu w przeciwpradzie z pro¬ pylenem 3 nie zawierajacym polimeru ataktycz¬ nego.Kazda technika rozdziela sie zawiesine polime¬ ru na faze. zatwierarjaca polimer iizoltaktyozny i fa¬ ze zawierajaca rozpuszczony polimer ataktyczny.Techniki te sa opisane na przyklad w opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4 053 679 i nr 3 074 921 tak, ze z latwoscia mo¬ ga byc stosowane.Czasami w praktyce dodaje sie srodki dezak- tywujace katalizator lub srodki rozkladajace ka¬ talizator. W kazdym przypadku ciekly propylen zawierajacy zawieszony (polimer • ojzotaktyczny od¬ ciaga sie w sposób okresowy lub ciagly z górnej lub dolnej czesci wiezy 2 odpowiednio.Cisnienie zawiesiny polimeru izotaktycznego obniza sie do cisnienia bliskiego cisnieniu atmos¬ ferycznemu przez dzialanie zaworu 4 redukcyjnego cisnienia. Ciekly propylen zostaje calkowicie w przewodzie grzewczym 5. Odparowany propylen i polimer izotaktyczny oddziela sie od siebie w separatorze 6, takim jak cyklon lub lej z od¬ parowaniem rzutowym. Polimer izotaktyczny ma postac od proszku do granulek i po zmieszaniu go z dodatkami stosowany jest jako produkt kon¬ cowy w czasie lub po etapie granulowania.Z drugiej strony ciekly propylen zawierajacy polimer ataktyczny (roztwór propylenowy) dopro¬ wadza sie do wyparki 9 przez zawór 7 regula¬ cyjny cisnienia. Stezenie polimeru ataktycznego w roztworze propylenowym wynosi korzystnie 0,1—5°/o wagowych. Mozna stosowac wyparki o róznej konstrukcji, ale korzystne sa wyparki typu ruirteoweigo wyposazone w [plasizciz .grzejny z przejsciem medium grzewczego na zewnatrz.Bardziej szczególowo korzystne sa tak zwane wyparki podwójno-rurkowe zlozone z pojedyn¬ czej rury otoczonej przez plaszcz grzejny na pio¬ nowych wyparkach typu wielorurkowego, które zawieraja dwie lub wiecej rur umieszczonych w plaszczu grzejnym. Pojemnosc wyparki tzn. dlugosc i wewnetrzna srednica rurki, ich liczba itd. moze byc okreslona prawidlowo r latwo, bio¬ rac pod uwage szybkosc zasilania roztworem pro¬ pylenu i podobne.Wyparke ogrzewa sie do odpowiedniej tempera¬ tury przez wprowadzenie medium grzewczego do plaszcza przewodem 8. Jako medium grzewcze stosuje sie wode goraca, pare wodna lub medium organiczne (np. wysokowrzace rozpuszczalniki, ta¬ kie jak Dowtherm, olej goracy i podobne).W sposobie wedlug wynalazku temperature od¬ parowania utrzymuje sJ£ ty zakresie 45—9Ó°C, a temperature medium grzewczego utrzymuje sie117 204 8 w zakresie 60—150°C. Temperatura odparowania oznacza temperature na wylocie z wyparki.Szybkosc zasilania wyparki roztworem propylenu korzystnie reguluje sie za pomoca zaworu 7 re¬ gulacyjnego cisnienia tak, zeby poziom cieklego 5 propylenu w wyparce byl w zasadzie staly. Ciekly propylen zostaje w zasadzie odparowany w wypar¬ ce 9. Cisnienie w wyparce 9 utrzymuje sie w zak¬ resie 12,15—39,23 • 10—i MPa (nadcisnienie), i jed- 'nanzesnie inaiogói l)£&—9fl • 10—* MPa ponizej cis- i° nóanja w wiezy 2 w jpadafnyan izi^kiieigiie.W niektórych przypadkach cisnienie w wypar¬ ce 9 moze byc zwiekszone do wyzszego niz w wie¬ zy 2 przez wstawienie pompy zwiekszajacej cis¬ nienie na wylocie z wiezy 2. W razie potrzeby 15 powyzsze zasilanie typu pulsacyjnego 1,1 lub wie¬ cej kncteiiie w pa^icizaaMiu na sredinda szybkosc zasilania moze byc przeprowadzone za pomoca ustawienia zaworu 7 regulacyjnego cisnienia na wylocie z wiezy 2. Operacja ta skutecznie usuwa 20 substancje, które przywarly do powierzchni scian wyparki przez co bardziej skutecznie zapobiega sie ohnizeniu wspólczynnika wymiany ciepla po¬ wierzeniu. Zwiekszone zasilanie typu pulsacyjnego jest bardziej skuteczne. Przy zasilaniu typu pul- 25 sacyjnego czesc cieklego propylenu, która pozos¬ tala nieodparowana zostanie przeslana do oddzie¬ lacza 19 nieskroplonych gazów, ale gromadzenie cieklego propylenu w zbiorniku oddzielacza 10 meskroplonych gazów nie jest problemem, ponie- i-o waz czas trwania zasilania typu pulsacyjnego jest tak krótki, iz gromadzenie to-jest bardzo male.. Ponadto rozpuszczalnik majacy wyzsza tempe¬ rature wrzenia od propylenu moze byc w razie potrzeby dostarczany do wyparki 9. Sposobem tym, 35 jak równiez sposobem wyzej omówionym mozna skutecznie zapobiegac obnizaniu sie wspólczyn¬ nika wymiany ciepla na powierzchni sciany wy¬ parki. Na przyklad w procesie obejmujacym odzyskiwanie i ponowne uzycie rozpuszczalnika 40 skuteczne jest zawracanie na wlot do wiezy 2 lub wyparki 9 za pomoca pompy 17 roztworu z dolu wiezy 14 rektyfikacyjnej takiego, jaki jest lub jako roztwór zmieszamy, zawierajacy rozpusz¬ czalnik, polimery o niskim ciezarze czasteczko- 45 wym i srodek dezaktywujacy katalizator lub sro¬ dek rozkladajacy katalizator odzyskany w zbior¬ niku 16 do regeneracji. Oczywiscie oba sposoby zasilenie typu pulsacyjnego i doprowadzenie roz¬ puszczalnika mozna polaczyc. W tym przypadku 50 mozna jeszcze bardziej skutecznie zapobiec obni¬ zeniu wspólczynnika wymiany ciepla.Ciekly propylen w zasadzie zastaje, odparowany w wyparce i wchodzi do zbiornika oddzielacza 10, w którym oddziela sie nieskroplone gazy lacznie z pozoisltailyim ndeodparowianympmpyilienem^ W zbior¬ niku oddzielacza 10, w którym odparowuje sie nieskroplone gazy, przy czym gazowy propylen oddziela sie od substancji rozpuszczonych w ciek¬ lym propylenie, np. sladowych ilosci polimeru 60 izotaktycznego, rozpuszczalników stosowanych jako nosniki katalizatora, katalizatorów, takich jak zwiazki glinoorganiczne lub zwiazki tytanowe, po¬ limerów o niskim ciezarze czasteczkowym, srod¬ ków, de*aktywujacych katalizator lub srodków roz- w 55 kladajacych katalizator, lacznie z ataktycznym po¬ limerem.Cisnienie polimeru ataktycznego redukuje sie cwanitualniie do cisniiieinda atmosferycznego w przy- bliiz€Li,iiu do 9,8 • 1/0—1 MPa . (mditisniienaa) za po¬ moca zaworu 11, a propylen oddziela sie dalej w separatorze 12. Odzyskany polimer ataktyczny przesyla sie do etapu spalania lub etapu wytwa¬ rzania paliwa za pomoca cisnienia w separatorze lub przez wlasciwa pompe (np. pompe zebata lub pompe srubowa).Pirzy ponownym isibci3Cw.anou igazewego propylenu ze zbiornika oddzielacza 10 dla oddzielania nie¬ skroplonych gazów najpierw gaz przesyla sie do wiezy 14 rektyfikacyjnej aby usunac skladniki o wyzszej temperaturze wrzenia od towarzysza¬ cego propylenu (np. czesc rozpuszczalników sto¬ sowanych jako nosniki katalizatora, niskie poli¬ mery propylenu i gdy rpzpuszczalnik byl wpro¬ wadzony do wyparki czesc lub duza czesc roz¬ puszczalnika), a nastepnie przeprowadza sie go z latwoscia w stan ciekly w skraplaczu 15. pro¬ pylen z separatorów 6 i 12 spreza sie w sprezar¬ ce 13 i ewentualnie zawraca do powyzszego etapu lacznie z propylenem ze zbiornika oddzielacza 10, dla odparowania nieskroplonych gazów.* Wynalazek moze byc modyfikowany w ramach podanego zakresu. Wynalazek zilustrowano bar¬ dziej szczególowo w podanych przykladach.Pr z y klad porównawczy I. Ciekly pro¬ pylen zawierajacy 0,6^/* wagowych polimeru atak¬ tycznego doprowadza sie do wyparki 9 i odparo¬ wano w nastepujacych warunkach roboczych: obszar wymiany ciepla w wyparce — 7,7 m2 (typ wielorurkowy, 22 rurki, wewnetrzna srednica rurki 15 mm) zasilanie cieklym propylenem -r- 1800 kg/godzine temperatura pary — 2£jO°C cisnienie w odparowaniu nieskroplonych gazów — 18,63 • 10-i MPa (nadcisnienia) temperatura odparowania — 124°C * Pobieranie próbki odparowanego propylenu i gdy sprawdzono papierkiem lakmusowym stwierdzono, ze maja odczyn kwasny wskazujacy na tworzenie gazowego chlorowodoru. Polimer ataktyczny w zbiorniku oddzielacza 10 odparowania nieskrop¬ lonych gazów przeslano do separatora 12 z cis¬ nieniem polimeru obnizonym do 0,098 • 10—*MPa (nadcisnienia) przez zawór 11 regulacyjny cisnienia.Po dateizyin odptaricwiainLu w sejparafcortze (propylenu porwanego w polimerze polimer odciaga sie.Stwierdzono, ze polimer ataktyczny mial kolor czarny i drazniacy zapach.Przyklad porównawczy II. Ciekly propy¬ len zawierajacy polimer ataktyczny (ten sam roz¬ twór propylenowy co stosowany w przykladzie porównawczym I) doprowadzono do wyparki 9 typu pojedynczej rury i odparowano w nastepu¬ jacych warunkach roboczych: obszar wymiany ciepla — 3,$ m? wnetrzna srednica rury 38 mm)117 204 9 10 zasilanie cieklym propylenem — 1600 kg/godzine temperatura pary — 210°C cisnienie w odparowaczu nieskroplonych gazów 5 — 18,63 • 10—1 MPa (nadcisnienia) temperatura odparowania — 70°C (srtala).Na pozizatku z przerwami dositarczano pare do wyparki przez zawór regulacyjny temperatury. 1Q Temperatura plaszcza grzejnego wynosila 106°C ale po 8 godzinach temperatura plaszcza grzej¬ nego wzrosla do 190°C. Pobrano próbki odparo¬ wanego propylenu i po sprawdzeniu na papierku lakmusowym stwierdzono, ze na poczatku od- 15 czyn byl obojetny ale stal sie lekko kwasny po 8 godzinach. Odebrany polimer aitalctycziny mial zielonkawo brazowy kolor i lekko drazniacy za¬ pach.Przyklad III. Te sama wyparke co stosowano 20 w przykladzie porównawczym I prowadzano w nastepujacych warunkach: zasilamie cieklym propylenem (ten sam roztwór co w przykladzie I) — 2100 kg/godzine 2i ^temperatura pary — 113°C cisnienie w zbiorniku odparowania nieskroplonych gazów — 18,63 • 10—1 MPa (nadcisnienie) 3C temperatura odparowania — 60°C Stwierdzono, ze wspólczynnik wymiany ciepla wyparki mógl byc po 24 godzinach utrzymany na poziomie 32fl Kcalta^godz °C. iPoJLimer ataktyczny 35 ze zbiornika oddzielacza 10 odparowania nieskrop¬ lonych gazów przeslano do separatora 12 z cis¬ nieniem polimeru zredukowanym do 0,098 • 10—xMPa (nadcisnienia) przez zawór 11 regulacyjny cisnienia.Propylen z polimerem dalej odparowano w sepa- 40 ratorze, a polimer odciagnieto. Polimer ataktycz¬ ny i zanalizowano jego sklad. Uzyskano nastepu¬ jace wyniki: polimer ataktyczny — 12,5 kg/godzine polimer izotaiktyazny — 1,6 kg/godzine substancje lotne takie jak rozpuszczalnik — 3,5 kg/godzine popiól — 0,6 kg/godzine Polimer ataktyczny mial lepkosc istotna 0,03 i bla¬ do zólty kolor.Przyklad IV. Ten sam ciekly roztwór pro¬ pylenowy wprowadzono do tej samej wyparki co w przykladzie porównawczym I i odparowano w nastepujacych warunkach roboczych: zasilanie cieklym propylenem — 1800 kg/godzine temperatura pary wodnej — 150°C cisnienie w odparowaczu nieskroplonych gazów - — 17,65 • 10—1 MPa (nadcisnienia) temperatura odparowania — 70°C. *& 45 50 55 60 Poczatkowo pare wprowadzono z przerwami przez zawór regulacyjny temperatury. Tempera¬ tura plaszcza wynosila 104°C ale po 8 godzinach tempeiraitiuria wzrosla do 110oC i 12 godzinach do 150°C. Po dalszych 15 godzinach nie mozna bylo utrzymac temperatury odparowania na poziomie 70°C. W tym punkcie poprzez zawór regulacyjny 7 zastosowano zasilanie typu pulsacyjnego cieklym propylenem w warunkach podanych ponizej w przedzialach 30 minutowych. W ten sposób temperatura powrócila do 70°C ale po 46 go¬ dzinach nie mozna jej bylo dluzej utrzymac na poziomie 70°C.Zasilanie pulsacyjnego typu — okolo 3600 kg/godzine czas trwania zasilania typu pulsacyjnego — 3 sekundy przedzial czasowy. — 30 minut Odparowany propylen byl meuitralny, a odzys¬ kany polimer ataktyczny mial wyglad jasno zól¬ tego smaru.Przyklad V. W przykladzie IV, przed zasto¬ sowaniem zasilania typu pulsacyjoiego9 dostarcza¬ nie cieklego propylenu zatrzymano na 10 sekund przy zaworze na medium grzewczym otwartym maksymalnie. Zatem temperature odparowania utrzymywano na poziomie 70°C nawet ponad 48 godzin i poza tym temperatura plaszcza wzros¬ la tylko do 110°C.Przyklad VI. W takim samym wyposazeniu i w takich samych warunkach co w przykladzie porównawczym II prowadzono prace, ale z ta róznica, ze temiperatuTa pary wynosila 150°C (nad- cisniioniLa). Temperatura ipaffy w .pliaszcau na pczatku wynosila 1|07°C ale stopoiofwo wzrosla i po 38 go¬ dzinach osiagnela li50°C tak, ze nie *nozna bylo utrzymac temperaituiry iw zbiraniku odparowania nie isikiroiplonych gazów na pctefilomfe 7€°C. W tym punkcie zasboistowano takie samo zasilamie typu pulsacyjnego jdk w przykladzie IV, mozana bylo utrzymac temperature o^parowandla na poziomie 70°C cho&iajz temperatura plaszcza zmie¬ niala Me w zarkeisie 100—\1|45°C. ¦ Przyklad VII. W przykladzie "$T, odzyskany rozpuszczalnik (gtównie heptan) w zbiorriiku 16 dostarczano na wlot wyparki w ilosci 2,6tyo wago¬ wych w przeliczeniu na ciekly roztwór propyle¬ nowy. W ten sposób temperature odparowania mozna bylo utrzymac na poziomie 70°C, chociaz temperatura plaszcza zmieniala sie w zakresie 106—143°C.Przyklad VIII. W przykladzie VII, ilosc roz- ^ puszczakiika na zasilaniu zmniejszono do l,5*/o wagowych w przeliczeniu na ciekly propylen.Temperature odparowania mozna bylo utrzymac w przyblizeniu na poziomie 70°C, chociaz czasami spadala do 65°C.P r z y k l a d IX. Wykonzystamio to samo wypo¬ sazenie co w przykladzie porównawczym II w nastepujacych warunkach: zasilanie cieklym propylenem — 1500 kg/godzine temperatura pary — 120°C117 204 11 cisnienie w odparowaczu nteskroplonych gazów — 17,16 • 10-1 MPa temperatura odparowania — 65°C.Temperatura w zbiorniku oddzielacza dla odpa¬ rowania nie skroplonych gazów utrzymywana byla na poziomie 65°C nawet po 48 godzinach.Mimo, ze wynalazek opisano szczególowo w na¬ wiazaniu do poszczególnych jego wykonan, dla fachowca bedzie oczywiste, ze mozna dokonac róznych zmian i modyfikacji nie odstepujac od idei wynalazku.Zastrzezenia patentowe 1. Sposób odzyskiwania polimeru ataktycznego przez ogrzewanie cieklego propylenu zawierajace¬ go rozpuszczony polimer ataktyczny pod cisnie¬ niem 12,15—39,23 • 10—i MPa (nadcisnienia) w wy¬ parce dla c4parowaiiiiia propylenu, oddzielania poli¬ meru ataktycznego od propylenu odparowanego, odzyskujac polimer w stanie stopionym, znamienny tym, ze utrzymuje sie temperature odparowania prcpyAeou w zakresie 45—0O°C i temperatura medium grzewczego w wyparce w zakresie okolo 60—150°C. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze co pewien czas na krótki okres czasu szybkosc zasilania wyparki roztworem cieklego propylenu zwieksza sie do 1,1 lub wiecej krotnej przecietnej szybkosci zasilania ox)izitiwoxem propylenu w trak¬ cie rozdzielania', 12 15 29 25 3. Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze w czasie rozdzielania szybkosc zasilania wyparki zwieksza sie w przedzialach czasowych od 5 minut do 12 gicidizin. 4. Sposób wedlug zastrz. 3 znamienny tym, ze szybkosc zasilania roztworem zwieksza sie w prze¬ dzialach i czasowych regulowanych w zaleznosci od szybkosci z jaka spada wspólczynnik wymiany ciepla Wyparki. 5. Sposób wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze wstrzymuje sie zasilanie wyparki roztworem przed wymienionym zwiekszeniem, 6. Sposób wedlug zastrz. 1, 2 lub 3, znamienny tym, ze do wyparki dostarcza sie ciekly propylen lacznie z rozpuszczalnikiem w ilosci 1—208/o wa¬ gowych w przeliczeniu na ciekly roztwór pro¬ pylenowy. 7. Sposób wedlug zastrz. 6, znamienny tym, ze jako rozpuszczalnik stosuje sie weglowodór o 4 lub wiecej atomach wegla, alkohol, tlenek alki- lanu lub ich mieszanine. 8. Sposób wedlug • zastrz. 1, znamienny tym, ze odparoiwainiie prowadza sie w tefraperaiturze okolo 55—75°C przy temperaturze medium grzewczego okolo 100—120°C. 9. Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze szybkosc zasitaiia wyparki cieklym roztworem propylenu zwieksza sie korzystnie 1,3—3 krotnie w przeliczeniu na srednia szybkosc zasilania roz¬ tworem propylenu. 10. Sposób wedulg zastrz. 1, znamienny tym, ze utrzymuje sie temperature odparowania propylenu w zakresie 45—90°C i temperature medium ogrzewczego w zakresie 60—120°C.Pi^.l L.Z.Graf. Z-d Nr 2 — 9S5/8& 90 egz. A-4 Cena 100 zl PL PL

Claims

Zastrzezenia patentowe

1. Sposób odzyskiwania polimeru ataktycznego przez ogrzewanie cieklego propylenu zawierajace¬ go rozpuszczony polimer ataktyczny pod cisnie¬ niem 12,15—39,23 • 10—i MPa (nadcisnienia) w wy¬ parce dla c4parowaiiiiia propylenu, oddzielania poli¬ meru ataktycznego od propylenu odparowanego, odzyskujac polimer w stanie stopionym, znamienny tym, ze utrzymuje sie temperature odparowania prcpyAeou w zakresie 45—0O°C i temperatura medium grzewczego w wyparce w zakresie okolo 60—150°C.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze co pewien czas na krótki okres czasu szybkosc zasilania wyparki roztworem cieklego propylenu zwieksza sie do 1,1 lub wiecej krotnej przecietnej szybkosci zasilania ox)izitiwoxem propylenu w trak¬ cie rozdzielania', 12 15 29 25

3. Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze w czasie rozdzielania szybkosc zasilania wyparki zwieksza sie w przedzialach czasowych od 5 minut do 12 gicidizin.

4. Sposób wedlug zastrz. 3 znamienny tym, ze szybkosc zasilania roztworem zwieksza sie w prze¬ dzialach i czasowych regulowanych w zaleznosci od szybkosci z jaka spada wspólczynnik wymiany ciepla Wyparki.

5. Sposób wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze wstrzymuje sie zasilanie wyparki roztworem przed wymienionym zwiekszeniem,

6. Sposób wedlug zastrz. 1, 2 lub 3, znamienny tym, ze do wyparki dostarcza sie ciekly propylen lacznie z rozpuszczalnikiem w ilosci 1—208/o wa¬ gowych w przeliczeniu na ciekly roztwór pro¬ pylenowy.

7. Sposób wedlug zastrz. 6, znamienny tym, ze jako rozpuszczalnik stosuje sie weglowodór o 4 lub wiecej atomach wegla, alkohol, tlenek alki- lanu lub ich mieszanine.

8. Sposób wedlug • zastrz. 1, znamienny tym, ze odparoiwainiie prowadza sie w tefraperaiturze okolo 55—75°C przy temperaturze medium grzewczego okolo 100—120°C.

9. Sposób wedlug zastrz. 2, znamienny tym, ze szybkosc zasitaiia wyparki cieklym roztworem propylenu zwieksza sie korzystnie 1,3—3 krotnie w przeliczeniu na srednia szybkosc zasilania roz¬ tworem propylenu.

10. Sposób wedulg zastrz. 1, znamienny tym, ze utrzymuje sie temperature odparowania propylenu w zakresie 45—90°C i temperature medium ogrzewczego w zakresie 60—120°C. Pi^.l L.Z.Graf. Z-d Nr 2 — 9S5/8& 90 egz. A-4 Cena 100 zl