PL104395B1 - Ogniochronny zestaw powlokowy - Google Patents

Description

Przedmiotem niniejszego wynalazku jest ognio¬ chronny zestaw powlokowy do zabezpieczania wrazliwych na ogien elementów konstrukcyjnych.

IW przypadku zagrozonych pozarem elementóiw konistrukcyjnych jest znane ich zabezpieczanie przynajmniej na pewien okres czasu za pomo¬ ca powlok ochronnych przed szkodami wyrza¬ dzanymi przez pozar. Czyni sie tak w nadiziei* ze okres czasu uzyskany dzieki powloce ochron¬ nej pozwoli na podjecie 'doraznych srodk6Wi, któ¬ re albo przeszkodza w powstaniu wielkich szkód wyrzadzanych przez pozar albo przynajmniej je powaznie zmniejsza.

/Jedna z technicznie lepszych mozliwosci urze¬ czywistnienia skutecznej powloki, ogniochromnej jest koncepcja tego rodzaju, ze w przypadku po¬ zaru warstwa powloki spienia sie, wytwarza moz¬ liwie skuteczna, to znaczy mozMIwie zle przewo¬ dzaca cieplo warstwe piiainy i tym samym przes¬ lania przed zbyt szybkim ogrzaniem przedmiot pod nia sie znajdujacy. Tego rodzaju powloka ogniochronna, wytwarzajaca warstwe piany, jest np. kompozycja dwucyjanodwuamlidu z wyzszym stalytm alkoholem i fosforanem amonowym^ przy czym jako lepiszcze sluza ihomopoilimeryczne za¬ wiesiny polioctanu winylu^ zawierajjace fosforan trójchloroetylowy, Z praktycznego stosowania znane jest wypo¬ sazanie przedmiotu chronionego przed pozarem w powloke podkladowa chroniaca, w zaleznosci od natury przedmiotu^, przed rdzewieniem lufo gniciem i równoczesnie stanowiaca podklad przy- czepnosciowy dla wlasciwej warstwy ogniochiron- nej, która nalezy nakladac w wielu warstwach, aby befc sciekania osiagnac niezbedna grubosc warstwy. Oznacza1 to jednak stosunkowo wysoka pracochlonnosc procesu^ Nadto znane jest zabez¬ pieczanie tej speczniainej powloki lakierem na¬ wierzchniowym. Poza tym te znane powloki nie sa w pelni zadowalajace pod wzgUedeim ich dzia¬ lania ogsniochronnego.

Wi opisie patentowym St. Zjedn. Aim. nr 3 574 644 podano ponadto,ze tworzywa sztuczne, takie jak poliestry, zywice epoksydowe lulb poli- olefiny mozna dodajac specznialny grafit uczy¬ nic ognioodpornymi. Jezeli dodatek ten wprowa¬ dza sie do znanych powlok lulb mals powlokowych, to mozna je stosowac do powlekania palnych materialów* takich jak drewnoi, lub tez niepal¬ nych materialów, takich jato metale, w celach izolacyjnych. Powloke w tym celu nanosi sie i krótkotrwale ogrzewa tak, ze wskutek specznienia grafitu otrzymuje sie stosulnkowo gruba, izolacyj¬ na warstwe ochronna. Ta -forma ochrony ma te wade, ze po pierwsze powloka zajmuje stosun¬ kowo duza przestrzen a po drugie ma nieznaczna wytrzymalosc mechaniczna, wskutek czego nalezy obawiac sie uszkodzenia powloki przy nieznacz¬ nych uderzeniach, 104 3953 104 395 Celem wynalazku jest znalezienie zastawu po¬ wlokowego na osnowie grafitów speczmiailnych, który podobnie do znanych powlok dopiero w przypadku pozaru rozwijalby na drodze specz¬ nienia dzialanie izolacyjne, lecz który jeszcze wtedy dysponowalby tez taka wytrzymaloscia mechaniczna* ze powieka nde wykruszalaby sie wskutek ssacego dzialania plomienia czy tez wsku¬ tek innych obciazen mechanicznych a< tym samym nie tracilaby swego dzialania ochronnego. Moglo¬ by to zostac osiagniete wedlug wynalazku dzieki dodaniu specjalnego zestawu lepiiszcz, skladaja¬ cego sie z dwóch skladnikowi, przy czym jeden z nich uczestniczylby w polaczeniu klejowym, a drugi skladnik w przypadku pozaru tworzylby szkielet keksowy wskutek rozkladu spowodowa¬ nego temperatura, a szkielet ten stamowtilby opar¬ cie dla specznialnego grafitu.

Ogniochronny zestaw powlokowy dla wrazli¬ wych na ogien elementów konstrukcyjnych, zwlaszcza elementów z metalu i drewna, skla¬ dajacy sie z powloki podkladowej powstrzymuja¬ cej korozje lub gnicie, ze spienialnej warstwy czynnej udzielajacej ochrone przeciwogniowa i z lakierniczej warstwy nawierzchniowej chro¬ niacej warstwe czynna, polega wedlug* wynalaz¬ ku na tym* ze spienialna warstwa czynna w wie¬ kszej czesci lub w calosci sklada sie z 3 sklad¬ ników, a mianowicie ze skladnika napelniajacego, stanowiacego mieszanine speczniallinego grafitu o zdolnosci speczniania do 10 — 40 krotnej ob¬ jetosci wyjsciowej, ze skladnika lepiacego, sta¬ nowiacego czesciowo zdegradowany na drodze mastykacji kleisty polichloropren, chlorokauczuk i/lub chlorowana poiiolefine, i ze skladnika fe¬ nolowego, stanowiacego jedna tub kilka takich zywic fenolowych, które do temperatury co najmniej 200°C zachowuja wlasciwosci termo¬ plastyczne, przy czym 100 czesciom wagowym specznialnego grafitu odpowiada 10 — 50 czesci wagowych skladnika lepiacego i skladnika feno¬ lowego^ (Powloka podkladowa jest nieodzowna i w przy¬ padku stalowych czesci konstrukcyjnych, o och¬ ronie których myslano przede wszystkim- sklada sie ze znanych pasywujacych i rdzochronnyioh srodków powlokowych. W przypadku tej powloki podkladowej waznym jest, aby nie zawierala skladników wrazliwych na wode, silnie wiazala sie z podlozem i dobrze tolerowala sie z na nia nakladana ogniochronna warstwa czynna, to zna¬ czy aby stanowila dla warstwy czynnej trwale podloze przyczepnosciowe takze w przypadku po* zaru.

Miedzywarstwa stanowi wlasciwa ogniochronna warstwe czynna. Zawaty w niej specznialny gra¬ fit (skladnik napelniajacy) wzdyma sie silnie pod¬ czas ogrzewania odszczepiajac nieco pary wodnej i slady gazów nitrozowych* Znane powiekszenie objetosci wynosi przy tym 10 — 40 krotna, ko* rzystnie 45 — 20 krotna objetosc wyjsciowa.

Proces speczniania zaczyna sie w temperaturze okolo lfeO°C lub tuz ponizej tej temperatury, po¬ czatkowo przebiega burzliwie a pózniej konczy tie w temperaturze 600°C. Pozostaje spulchniona, 40 45 55 60 65 porowata warstwa z parówkowo napecznialych blaszek grafitowych, kteca wykazuje znakomite dzialanie izolacyjne wzgledem przenikania ciepla.

O „speczndafoiyim grafiicie", jego wytwarzaniu i wlasciwosciach mówia nastepujace pozycje li¬ teraturowe: ii. Schafhautel: Journal fur. prakt. Chemie 21 (1841), strona 155 O. Brodie: Ldebigs Aininaien 114 (1860) strona 6 3. Luzi: Berioht d. deutschen chem. Ge&w 24 (18911) tom II strona ^40185 41 Hofimamn i Erenzei: ibid. 63 (ilG30), strona 1249 . Thaede: Zeitschr. "fur. anorg.u.allgem. Chemie ©7 (10&2) strona 3140.

IW technice grafit ^speozinialiny" wytwarza' sie praktycznie wylacznie na drodze krótkotrwalego dzialania wysokostezoneigo kwasu azotowego na gruiboplatkowy grafit naturalny. Nastepnie prze¬ mywa sie do odczynu obojejtnego i w niskiej temperaturze (= 80°C) starannie suszy sie. jW celu zmierzenia wzrostu objetosci podczas pecznienia grafitu stosowano nastepujaca metode laboratoryjna: —10 g grafitu odwazono dokladnie w niklo¬ wej szalce, o pojemnosci 450—(500 ml Próbke wstawia sie do zarzaka w temperaturze 500°C i utrzymuje w ciagu 30 minut. Wyzarzona prób¬ ke napelnia sie cylinder miarowy a cylindrem z próbka uderza sie tak dlugo o stale podloze, az nie nastepuja juz zmiany objetosci. Taki sam pomiar objetosciowy przeprowadza sie z grafitem przed ogrzewaniem. ml/g objetosci nasypowej Wzrost objetosci specznianego grafiltu specznianej mi/g objetosci nasypowej niespecznioneigo grafitu Jako skladnik lepiacyjktóry ma zapewnic kleiste wiazanie elastyczne stosuje sie: 1. Polichloropren (zdegradowany na drodze mastykacji na tyle, ze wystepuje kleistosc a lepkosc niewodnyieh roztworów nie jest zbyt wysoka)^ EL Chlorokauczuk lub 3. Chlorowane .tworzywa poliolefinowe, takie jak chlorowany polietylen i polipropylen, przy czym moga wystepowac tez mieszaniny tych substancji Substancje te jednak w przypadku pozaru nie pozostawiaja koksu. iZadanie to spelnia stosowana jako skladnik fenolowy zywica fenolowa, przy czym szczególnie odpowiednimi sa nastepujace zywicev fenolowe: i. Zywice fenolowe modyfikowane zywica na¬ turalna &. Zywice fenolowe modyfikowane weglowodo¬ rami, np: a) zywice fenoloterpenowe, b) konden¬ saty fenolo-acetyienowe, c) kondensaty fenolu z zywicami weglowodoro-fowinaildehydowymi 3. Zywice fenolowe modyfikowane na drodze ogrzewania z olejem lnianym flub olejem drzew¬ nym w temperaturze wrzenia do okreslonej chwili 4. Produkty nowolakopodobne, takie jak otrzy¬ muje sie w katalizowanej alkalicznie reakcji104 395 furfurolu z fenolami (zwlaszcza z wyzszymi alkilofenolamii) . Rezole z eteiru fenylowo-allilowegO' & Kondensaty fenoli z chlorkiem benzylu.

Cecha wspólna tych wszystkich zywic fenolo¬ wych jest to, ze do temperatury 200°C zachowuja sie one w pelni termoplastycznie, to znaiozy nie sa zdolne do przeszkodzenia w procesie specznia¬ nia „specznialnego" grafitu. W jeszcze wyzszej temperaturze omówione zywice albo przeksztal¬ caja sie bez uprzedniego utwardzenia stopniowo w koks albo podlegaja czesciowemu procesowi utwardzania, który jednakze w zadnym razie nie prowadzi do sztywnych, wyisokousieciowanych duroplastów, takich jakie otrzyrmuje sie z rezoli fenodoformaldehydowych. Dotyczy to takze omó¬ wionych wyzej typów zwie, które wykazuja czys¬ to formalnie charakter rezolu.

Degradacje lepiszczaj stosowanego do „specz- niainego" grafitu skutecznie prowadz sie nas¬ tepujaco: — 75 czesci wagowych co najmniej jednego z omówionych elastomeropodobnych polimerów zawierajacych chlorowiec i 75 ^ 2S5p/i> wagowych jednej z omówionych zywiic fenolowych rozpusz¬ cza sie w odpowiednich rozpuszczalnikach, lub mie¬ szaninach rozpuszczalników.

Korzystnie jako rozpuszczalniki stosuje sie weglowodory, takie jak toluen, solwent-nafta lub ligroina, albo ketony i estry. Ze zrozumialych wzgledów dazy sie do umieszczenia w tych roz¬ tworach lepdszczowych mozliwie najwiekszej ilos¬ ci substancji rozpuszczanych^ jednakze dazenia te sa z jednej strony ograniczone rozpuszczalnoscia tych substancji a z drugiej strony lepkoscia ot¬ rzymywanego roztworu. Dla optymalnej lepkosci roztworu lepiszcza zaleca sie czas wyplywu równy —00 sekund, mierzony za pomoca kubka Fard'a z dysza nr 8 w temperaturze 22°C.

Odpowiednio1 z tym stezenie substancji stalych w roztworze wynosi przewaznie 20—30i%.

W celu sporzadzenia ogniochronnej masy po¬ wlokowej, co najlepiej przeprowadza sie bezpos¬ rednio przed jeji uzyciem, rozprowadza sie „specznialny" grafit mieszajac go z taka iloscia roztworu lepiszcza, aby na jego 100 czesci wago¬ wych przypadalo 10»—^50 czesci wagowych lepisz¬ cza (liczonego jako bezrozpuszczalnikowa sub¬ stancja stala). Otrzymuje sie pastowata mase, która mozna nanosic na zabezpieczone, zaopat¬ rzone w powloke podkladowa przedmioty za po¬ moca szpachlowania lub specjalnych pistoletów natryskowych. Nakladanie na pionowych plasz¬ czyznach jest bez zadnych trudnosci, mozliwe, poniewaz pastowata konsystencja) masy, która ponadto wskutek zawartego w niej gruboplatko- wego grafitu jest silnie tiksotropowa, zapobiega sciekaniu (tworzeniu zacieków o postaci lez).

Z tego wzgledu mozna od razu nanosic warstwy o potrzebnej grubosci, to anaczy nie jest potrzeb¬ ne prowadzenie kiflkakrotnego powlekania z mie- dzyoperacyjnymi przerwami na suszenie. Op¬ tymalna grubosc warstwy powloki ogniochronnej powinna wynosic korzystnie 2 ± 1 mm (w stanie wysuszonym).

Lakiernicza warstwa nawierzchniowa', która mozna nakladac tytlko na zupelnie przeschnieta warstwe piano sluzy nastepujacym ce¬ lom: a) ochrona nizej polozonych warstw powloko¬ wych przed dzialaniem wody (np. deszczu) i in-, nymi wplywami atmosferycznymi, oraz dodatko¬ wo przed korozyjnymi dzialaniami innego rodza¬ ju, io b) mozliwie najpelniejsza ochrona przed usz¬ kodzeniami przy umiarkowanych obciazeniach mechanicznych, c) podloze dla ewentualnie podejmowanych za¬ biegów dekoracyjnych^ jezeli powloke ognio- chronna nalezy naniesc na widoczna plaszczyzne, i wreszcie, d) w przypadku pozaru wytworzenie silnie przyczepnej, sztywnej skorupy nawierzchniowej, która musi byc bezwarunkowo mikroporowata, aiby umozliwiala przenikanie gazów i par piro- litycznych, które uchodza z nizej polozonych war¬ stw oghiochronnego zestawu powlokowego. Otwo¬ rzenie skorupy jest niezbednie potrzebne po to, by spulchnione, hamujace doplyw ciepla warstwy grafitu specznialnego nie mogly zostac wydmu¬ chane z ciagiem gazów ogniowych („dzialanie ko- minowe").

Aby powyzsze wymagania w mozliwiexnajdal¬ szej mierze spelnic, dobiera sie najbardziej ce¬ lowo slaboreaktywne („samoutwardzalne") nieor¬ ganicznie — lub organicznie-krzemianowo zwiaza¬ ne uklady lakierniczej które wprawdzie w swej istocie sa znane, ale sa nadzwyczaj korzystne w niniejszym przypadku specjalnego zastosowania w nowoczesnym modyfikowaniu.

Powloki nawierzchniowe na osnowie szkla wod¬ nego sa po zwiazaniu w pelni odporne na wply¬ wy atmosferyczne i wystarczajace w wiekfsiDosci 40 przypadków, jakkolwiek zawieraja nieznaczne ilosci weglanu metalu alkaicznego. Osnowe tych powlok stanowia dostepne w handlu, silnie stezone (okolo 25 — 30% zawartosci substancji Stalej) roztwory krzemianów metali alkalicznych 45 (szkla wodnego), przy czym korzystne jest stoso¬ wanie szkla wodnego potasowego. Poniewaz po¬ wstajace weglany metali alkalicznych sa rozpusz¬ czalne w wodzie, nalezy wyróznic dlatego mozliwie ubogie w alkalia szkla wodne potasowe, a prze- B0 de wszystkim szkla o stosunku SiG2:Kgo równym 3>5h-4,0.

Jezeli jednak w specyficznych przypadkach ko¬ nieczne jest calkowite wyeliminowanie alkaliów, to jako osnowe powloki nawierzchniowej nalezy 55 wybrac estry kwasów wielokrzemowych. God¬ nymi zalecenia" sa wielokrzemiany metylowe luib etylowe, które mozna wytwarzac na drodze za¬ mierzonego czesciowego zmyidlania estrów czteroalkilowych kwasu ortokrzemowego. 60 Do powloki nawierzchniowej (czy na osnowie szkla wodnego czy tez estrów kwasu krzemowe¬ go) nalezy dodawac reaktywne proszki meta¬ liczne, tlenki lub wodorotlenki, (zasadowe) weg¬ lany, borany i ewentualnie fosforany, które po w niezbyt dlugim „czasie wiazania" (okolo 1—6 go- 36 357 dzin) tworza niewrazliwe na wode warstwy krzemianowe, spiekajace sie w przypadku pozaru dó stalyieh ale msikroporowatych (a tym samym przepuszczalnych dla gazów) skorup.

Jatko reaktywne dodatki do krzemianowych 5 srodków wiazacych stosuje sie subtelnie rozdrob- niottiy pyl cynkowy (pyl cynkowy do farb), tle¬ nek cynku,boran cynku, tlenek magnezu,wo¬ dorotlenek magnezu, zasadowy weglan magnezu wodorotlenek glinu, tlenek olowiu (zarówno glejte 10 jak i mtinie olowiana^ biel olowiana (zasadowy weglan) i im podobne.

Ponadto mozna tez, w przyipadku, gdy potrzeb¬ nymi sa dzialajace dekoracyjnie, kolorowe pow- toki nawierzchniowe, dodawa6 trwale w tym 15 srodowisku, korzystnie nieorganiczne pigmenty.

Do pigmentów takich zalicza sie np. sadza, ul¬ tramaryna* zólcien chromowa*, zielen chromowa tlenkowa, ochra, pigmenty z tlenku zelaza, o róz¬ nych odcieniachbarw. 20 Bardzo korzystne jest takze dodawanie do po¬ wlok nawierzchniowych oprócz omówionych „re¬ aktywnych" dodatków równiez i „poroforów". . Ich zadaniem jest wytworzenie wielkiej ilosci po¬ rów w krzemianowej powloce nawierzchniowej 25 juz w temperaturze l€0^150oC (to znaczy poni^ zej zakresu teirriperaturowego, w którym naste¬ puje uchodzenie gazów i par z zaczyniajacej sie speczniac grafitowej warstwy powlokowej). Mik- ropory te powiny zapewnic wystarczajace ujscie 30 dla gazu i tym samyjm zapobiec odrywaniu i zluszczeniu sie powloki nawierzchniowej od specznialej grafitowej warstwy, powstrzymujacej doplyw ciepla.

Jako „porofory" stolsuje sie drobno sproszko- 35 warne substancje (o granulacji ponizej 250 \jl, ko¬ rzystnie ponizej 100 |x),które nie moga reagowac z lepiszczem powloki nawierzchniowej (szklem wodnym lub estrem kwasu wielokrzemowego) i nie rozpuszczaja sie w nim. Nadto te „porofory" 40 w temperaturze 100^150°C, korzystnie w tem¬ peraturze okolo 120 °C^ musza albo na drodze wy¬ topienia' sie albo na drodze skurczu lub rozkladu móc wytworzyc odpowiedni uklad mikroporów* w warstwie powloki nawierzchniowej. 45 . Do przykladów odpowiednich poroforów — nie zastrzegajac kompletnosci wyliczenia wszystkich odpowiednich substancji — zaliczaja isie: poli¬ chlorek winylu, polietylen^ kopolimer etylenu i oc¬ tanu winylu, kondensaty fenolowodtarmaldehy- 50 dowe typu nowolaku), zywice naturalne, subtelny pyl scieru drzewnego, krótkowlókiniisty azbest (o co najwyzej 2 mm dlugosci wlókna) Równiez rzeczywiste porofory, takie jak hyd¬ razyd kwaisu ibenzenosulfonowego, moga znalezc ^5 zastosowanie. Nalezy w tym przypadku bardzo ostroznie dozowac i stosowac nadzwyczaj subtel¬ nie rozdrobnione preparaty, poniewaz ten i po¬ dobne porofory wskutek szybkiego rozkladu w waskim zakresie temperaturowym wytwarzaja 60 powazne* objetosci gaizut, które moga miec wrecz niepozadane* rozsadzajace dzialanie wzgledem powloki nawierzchniowej'. nadanie powlok ogniochronnych prowadzi sie nsf°sMowych eleróenlach konstrukcyjnych wed- 65 8 lug niemieckiej normy DIN 410fc, 2 karta, ustep , przy czym w celu oficjalnego potwierdzenia okreslonej klasy ognioodpomosci musza byc spel¬ nione warunki przytoczone we wskazanej nor¬ mie, karta 2, ustep 3JjlJ2.

Sponzadizanie i praktyczne zastosowanie ognio- chronnego zestawu powlokowego wedlug wyna¬ lazku jelst szczególowo wyjasnione w podanych nizej przykladach, co nie ogranicza zakresu wy¬ nalazku.

Przyklad I. Blache stalowa o rozmiarach 500X500 mm i o girulbosici 4 mm oczyiszcza sie starannie od ewentualnie przywierajacej rdzy i innych zanieczyszczen i lekko powierzchnliowo szonstkuje w znany sposób na drodze piaskowania.

W wiekszosci przypadków oczytsagozatnie powierz¬ chni na drodze stale podejmowanego piaskowa¬ nia staje sie zbedne. Nastepnie gruntuje sie nie¬ zwlocznie powloka podkladowa metaliczna (prze¬ ciwkorozyjna powloka gruntujaca). Po uplywie 12 godzin, przesuszywszy dokladnie powloke grun¬ tujaca, nanosi sie powloke o^niochronna, która sklada sie z równych czesci wagowych „specz- nialnego" grafitu i lepiszcza lakierowanego.

W odniesieniu do> poszczególnych skladników tej powloki nalezy podac nastepujace przyczynki: 1. „Specznialny" grafit mulsi byc calkowicie obo¬ jetny i wysuszony. Wielkosc czastek platków gra¬ fitu zawierala sie w zakresie 1,5—0^0 mm. Sto¬ sowany grafit wykazywal zdolnosc speczniania do 18 krotnej objetosci wyjsciowej,. 2. Lepiszcza wytwarza sie nastepujaco: a) Najpierw degraduje sie niewulkanizowany polichlorobutadien (o nazwie handlowej Neo- preneR) na drodze mastykacji do momentu, az jego 251% roztwór w toluenie bedzie wykazywal lepkosc odpowiadajaca wyplywowi w ciagu 45+5 sekund z kubka Ford'a o dyszy nr 8 w tempe¬ raturze 2i2°C. 10 czesci wagowych tego zdegra¬ dowanego polichllorobutadienu mieszajac rozpusz¬ cza sie razem z 5 czesciami wagowymi, to) termoplastycznej zywicy — kondensatu fenol- terpen w srodowisku 40 czesci wagowych toluenu.

Wskazana zywice fenolowo-terpenowa mozna do¬ brac z dostepnej w handlu palety produktów (o nazwach handlowych Duirez^ AilresenR i in¬ nych), c) Wreszcie rozpuszcza sie 5 czesci wagowych nowolakopodlobnego kondensatu z Z moli izonony- lofenoiu i 1 mola furfurolu, wytworzonego pod wplywem alkalicznych katalizatorów [patrz Houben-Weyl*^ „Methodem der organischetn Chemie", tom 14/2 (Makromolekulare Stoffe Iii) na stronie 28,1), przyjklad 28], w 10 ozesciach wa¬ gowych octanu butyiowego na goraco i rozciencza czesciami wagowymi toluenu. d) Nastepnie roztwór^ który sklada sie ze sklad¬ ników opisanych w punktach a) i b), laczy sie z roztworem wedlug punktu c) i rozciencza czesciami wagowymi benzyny o temperaturze wrzenia 80^120°C. Benzyne nalezy dodawac po¬ woli silnie mieszajac, aby otrzymac jednorodny, trwaly roztwór. iTak wytworzony srodek wiazacy sklada sie lacznie z;104 395 czesci wagowych mastyfcowanego polichloro- butadieou czesci wagowych zywicyfenolowo-terpeinoweij I czesci wagowych nowolaiteu feoc4owo-if'Uir(tuax)io- wego 50 czesci wagowych toluenu czesci wagowych benzyny czesci wagowych octanu butyloiwego °/o substancji stalej 80p/oj rozpuszczalnika Lepkosc tego srodka wiazacego, zmierzona kub¬ kiem Ford'a o dyfezy nr 8 w temperaturze 22°Ct odpowiada czasowi wyplywu równemu 41 sekund. 13. Powloka ogmiochronna^ Bezposrednio przed uzyciem miesza sie starannie równe ilosci czesci wagowych „specznialnego" grafitu i srodka wiaza¬ cego. Tworzy sie pastowata masa fcitasotropowa, która nanosi sie na uprzednio dokladnie przesu¬ szona powloke podkladowa. Za pomoca pistoletu natryskowego z otworem dyszy 3 mm nanoszono warstwe w jednym ciagu pracy a w celu przybli¬ zonego wyrównania grubosci warstwy wygladzono ja za. pomoca recznego walka. Po osuszeniu gtru- bosc warstwy wynosila przecietnie 2^0 mmi. 4. Powloka nawierzchniowa. Miesza sie nastepu¬ jace skladniki: a) 60 czesci wagowych szkla .wodnego potaso¬ wego (o stosunku miodowym SiO£: K^O = 3,6 i o stezeniu okolo 25%j substancji sitalej). poddaje sie homogenizacji z 5 czesciami wagowymi sub¬ telnie rozdrobnionego pylu scieru drzewnego („po- rofor") mozliwie dokladnie. b) 5 czesci wagowych tlenku cynku z 10 czescia¬ mi wagowymi wodorotlenku glinu, 20 czesciami wagowymi drobno sproszkowanej kredy i nie¬ wielka iloscia wody bardzo starannie rozrabia sie na jednorodna paste.

Oba komponenty a) i b) miesza: sie w równych ilosciach wagowyich bezposrednio pirzed uzyciem.

Nanoszenie tego nawierzchniowego lakieru ochron¬ nego nastepuje równiez za pomoca pistoletu na¬ tryskowego.

Badanie powleczonej blachy prowadzi sie wed^ lug niemieckiej normy DIN 4I0B», karta 2pt: „KleinbraiiidvensiU)ch,\ Srednia wairtosc z 9 punkt6w pomiarowych temperatury na stronie odwróconej od ognia nie moze przekraczac 400°C wizgledmie zadna z poszczególnych wartosci nie moze prze¬ kraczac 500°/C. W zaleznosci od czasu trwania* do chwili osiagniecia girainiicznych wartoscii, podane sa klasy ognioodpornosoi. W dwóch próbach równoleglych osiagnieto raz po uplywie 90 minut a raz po uplywie 100 minut wartosci graniczne.

Przyklad II. Stadowy element konstruk¬ cyjny^ teki jak opisany w przykladzie I, zagrunto¬ wano' gruntem z chromianu cynkowego jako prze¬ ciwkorozyjna powloka i naniesiono ogniochronna warstwe o nastepujacym skladzie: 40 czesci wagowych ,,ispecznialinego" grafitu (jak w przykladzie I) 60 czesci wagowych dostepnej w handlu miesza¬ niny zywic syntetycznych, skladajacej sie z po- iichiloiropTenUj zywicy fenolowej i zywicy tenpe- 40 45 50 55 nowo-fenolowej, rozpuszczonych w ufcladtzie to- luen^benizyna-ootan etylowy.

Po uplywie 35 godzin byla wairstwa o©nio- chronna dokladnie prteesuszonia, po czym zostala naniesiona warstfwa latóernicza nawierzchniowa.

Warstwe te wytworzono ze: skladnika'A: 60 czesci wagowych wdelokrzemiianu etylowego (o nazwie Dynasiil a 40**) czesci wagowych zawierajacego wode krysiali- zacyjna boranu cynku (o nazwie Zinkfboraite 2336 d. Borax Consolidated) czesci wagowych wodorotlenku glinowego1 1 czesc wagowa sproszkowanego jpoldichloirku winylu; oraz Iskladnika B: czesci wagowyich 90°/c| technicznego alkoholu, w którym rozpuszczono ' 1 czesc wagowa bezwodnego chlorku cynku i 1 czesc wagowa mannitu.

Oba skladniki A i B miesza sie przed uzyciem i nanosi za pomoca pistoletu natryskowego.

Claims (8)

Zastrzezenia patentowe

1. I. Ogniochronny zestaw powlokowy do zabezpie¬ czania wrazliwych na ogien elementów konstruk¬ cyjnych, zwlaszcza elementów z metalu lub drew¬ na, skladajacy sie z powloki podkladowej pow¬ strzymujacej korozje lub gnicie,, nastepnie ze spiendialnej warstwy czynnej udzielajacej ochrone przeciwogniowa a dodatkowo zawierajacej specz- nialny grafit i z chroniacej te wanstwe lakierni¬ czej warstwy nawielrzchnriowej opartej na krze¬ mianach metali alkalicznych ikib elstirach kwasu krzemowego a nadito zawierajacej substancje po- rotworcze i dodatek zwdlzacza, znamienny tym, ze spieniailna warstwa czynna w wiejkszej czesci lub w calosci sklada sie z dwóch skladników, a mianowicie z mieszaniny dodatku specznialnego gralfitu z lepiszczem^ bedacym kompozycja kleiste¬ go ' polichloroprenu zdegradowanego ma drodze maistykacji, chlorokauczuku i/lub chlorowanej poliolefiny, oraz ze skladnika fenolowego, stano¬ wiacego jedna lulb kilka takich zywcie fenolowych, które do temperatury co naijimniej 20O°C zacho¬ wuja wlasciwosci termoplastyczne, przy czym na 100 czesci wagowych specznialnego grafitu przy¬ pada 10^50 czesci wagowych lepilszcza i skladmifca fenolowego, a naniesiona na te wansltwe spieniailna lakiernicza warstwa nawierzchniowa sklada sie ze zwiazku krzemowego, taMego jak szklo wodne lulb estry kwasów wielokrzemowych, z rozdrobnionego srodka porotwórczego i z reaktywnych proszków metali, tlenków metali, wodorotlenków metali,, za¬ sadowych weglanów,, boranów i/lub fosforanów metali, które ze zwiazkiem krzemowym tworza niewrazliwa na wode warstwe krzemianowa.

2. , Zestaw wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze skladnik fenolowy stanowi zywice fenolowa mo¬ dyfikowana weglowodorami, olejem lnianym lulb olejem drzewnym.

3. Zestaw wedlug zastinz. 1, znamienny tym, ze ,skladnik fenolowy stanowi nowolakcpodobny pro-104 395 ii dukt alkalicznie katalizowanej reakcji furfurolu i fenoli, zwlaszcza wyzszych alkilofenoli.

4. Zestaw wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze skladnik fenolowy stanowi rezol z eteru fenylo- allilowego lub kondensat fenolu z chlorkiem ben¬ zylu.

5. Zestaw wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze osnowe lakierniczej warstwy nawierzchniowej sta¬ nowi szklo wodne potasowe, zwlaszcza o stosunku SiOs:K/> równym 3,5—4,0.

6. Zestaw wedlug zaistrz. 1, znamienny tym, ze osnowe lakiemictzej warstwy nawierzchniowej stanowia estry kwasów wielokrzemowyich, zwlasz¬ cza wielokrzemdany metylowe i/lub etylowe. 10 12

7. Zestaw wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze lakiernicza warstwa nawierzchniowa zawiera sro¬ dek porotwórczy o granulacji ponizej 260 u, ko¬ rzystnie 50—<150 u, który nie reaguje z osnowa krzemianowa i nie jest w nieg rozpuszczalny, a w temjperaiturze 100^-il50°C, korzystnie w tem¬ peraturze okolo <120oC, wskutek stopnienia, skur¬ czu lub rozkladu uwalnia pory.

8. Zestaw wedlug zastrz. 1 albo 7, znamienny tym, ze srodek porotwórczy stanowi termopla¬ styczne tworzywo sztuczne o temperaturze top¬ nienia co najwyzej 150°C, kondensat fenolofor- maldehydowy typu mowolaku, zywice naturalna, pyl scieru drzewnego lub wlókna azbesitowe. LZGraf. Z-d Nr 3 — 0317/19 95 egz. A-4 Cena 45 al