Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia nowych pochodnych piroliny o wzorze ogól¬ nym 1, w którym R^ i R2 tworza z pierscieniem pirolinowym pierscien izoindolinowy, 2,3,6,7-cztero- wodoro-5H-oksatiino[l,4][2,3-c]pirolowy lub 2,3,6,7- -czterowodoro-5H-ditiino[l,4}[2,3-c]-pirolowy, Het oznacza grupe l,8^naftyrydynylowa-2 ewentualnie podstawiona jednym atomem chlorowca, Z oznacza atom tlenu lub siarki a R oznacza atom wodoru lub rodnik o lancuchu prostym lub rozgalezionym wybrany sposród rodników alkilowych o 1—4 ato¬ mach wegla ewentualnie podstawionych 1—3 ato¬ mami chlorowca, rodnik alkenylowy o 2—4 ato¬ mach wegla lub alkoksylowy o 1—4 atomach we¬ gla. Zwiazki te wykazuja korzystne wlasciwosci far¬ makologiczne. Okazaly sie one szczególnie aktyw¬ ne jako srodki uspakajajace, przeciwdrgawkowe, przeciwskurczowe i nasenne. Wedlug wynalazku nowe zwiazki o wzorze ogól¬ nym 1, w którym Rl5 R2, R, Z i Het maja wyzej podane znaczenie wytwarza sie przez poddanie re¬ akcji piperazyny o wzorze ogólnym 2, w którym R i Z maja wyzej podane znaczenie, z mieszanym weglanem o wzorze ogólnym 3, w którym Rlf R2 i Het maja wyzej podane znaczenie, a Ar oznacza rodnik fenylowy, ewentualnie podstawiony grupa alkilowa zawierajaca 1—4 atomów wegla, lub gru¬ pa nitrowa. Na ogól reakcje przeprowadza sie w bezwodnym rozpuszczalniku organicznym takim jak acetoni- tryl lub dwumetyloformamid w temperaturze po¬ miedzy 20 a 100°C. Zwiazki o wzorze ogólnym 2, w których Z ozna¬ cza atom tlenu, mozna wytworzyc wychodzac z piperazyny i stosujac zwykle metody otrzymywa¬ nia amidów, na przyklad poprzez dzialanie na pi¬ perazyne kwasem o wzorze ogólnym R—COOH, w którym R ma wyzej podane znaczenie lub po¬ chodna takiego kwasu, na przyklad chlorkiem, es- trem, bezwodnikiem, bezwodnikiem mieszanym lub azydkiem. Zwiazek o wzorze ogólnym 2 mozna za pomoca metod fizycznych lub chemicznych oddzie¬ lic od jednoczesnie tworzacej sie dwupodstawio- nej piperazyny. Zwiazki o wzorze ogólnym 2, w którym Z oznacza atom siarki, mozna otrzymac dzialaniem pieciosiarczku fosforu na odpowiedni zwiazek o wzorze ogólnym 2, w którym Z ozna¬ cza atom tlenu. Mieszany weglan o wzorze ogólnym 3 mozna o- trzymac dzialaniem chloromrówczanu o wzorze ogólnym Cl—COOAr, w którym Ar ma znaczenie podane powyzej, na pochodna o wzorze ogólnym 4, w którym Rlf R2 i Het maja znaczenie uprzednio podane. Reakcje przeprowadza sie przewaznie w zasado¬ wym rozpuszczalniku organicznym takim jak pi¬ rydyna, i korzystnie w temperaturze 5—60aC. Zwiazek o wzorze ogólnym 4 mozna otrzymac przez czesciowa redukcje imidu o wzorze ogólnym 100 4343 , w którym R1? R2 i Het maja znaczenie podane powyzej. - * Reakcje przeprowadza sie na ogól za pomoca bo¬ rowodorku metalu alkalicznego w roztworze orga¬ nicznym lub wodno organicznym, na przyklad w mieszaninie dwuoksanu i wody, dwuoksanu i me¬ tanolu i wody, etanolu i wody lub czterowodoro- lurantr i metanolu* Czesciowa redukcja zwiazku o wzorze ogólnym , w którym symbole R± i R2 tworza wraz z pier¬ scieniem pirolinowym pierscien izoindolinowy mo¬ ze prowadzic do zwiazków izomerycznych, które mozna rozdzielic metodami fizykochemicznymi jak na przyklad za pomoca frakcjonowanej krystaliza¬ cji lub chromatografii Imid o wzorze ogólnym 5 mozna otrzymac dzialaniem aminy o wzorze ogól¬ nym: H2—N—Het, w którym Het ma znaczenie uprzednio podane, na bezwodnik o wzorze ogól¬ nym 6, w którym symbole Ri i R2 maja znacze¬ nie podane uprzednio, przy czym przechodzi sie posrednio przez zwiazek o wzorze ogólnym 7, w którym symbole Ri, R2 i Het sa okreslone jak po¬ wyzej. Reakcje aminy o wzorze ogólnym H2N—Het z bezwodnikiem kwasowym o wzorze ogólnym 6 przeprowadza sie na ogól ogrzewajac reagenty w rozpuszczalniku organicznym takim jak etanol, kwas octowy, dwumetyloformamid, acetonitryl, eter fenylowy lub dwumetyloformamid i w obec¬ nosci dwucykloheksylokarbodwuimidu i N-hydro- ksysukcynimidu. Cyklizacje zwiazku o wzorze ogólnym 7 do zwiazku o wzorze ogólnym 5 przewaznie przepro¬ wadza sie badz przez ogrzewanie z bezwodnikiem octowym lub z chlorkiem acetylu w kwasie oc¬ towym albo w bezwodniku octowym badz dziala¬ niem srodka kondensujacego takiego jak dwucy- kloheksylokarbodwuimid w dwumetyloformamidzie w temperaturze okolo 20°C badz tez dzialaniem chlorku tionylu albo przez ogrzewanie. Bezwodnik kwasu 5,6-dwuwodoro-l,4-oksatiinodwukarboksylo- wego-2,3 mozna wytworzyc metoda wedlug P. ton Hakena /J. Het. Chem., 7 1211 /1970// zas bezwod¬ nik kwasu 5,6-dwuwodoro-l,4-ditiinodwukarboksy- lowego-2,3 metoda wedlug H. R. Schweizera /Helv. Chim. Acta, 52 2229/1969//. Zwiazki o wzorze ogólnym 4, w którym Rt i R2 tworza wraz z pierscieniem pirolinowym pierscien izoindolinowy otrzymuje sie dzialajac amina o wzo¬ rze ogólnym- H2N—Het na halogenek kwasu O-to- luilowego w wyniku czego uzyskuje sie zwiazek o wzorze ogólnym 8, w którym Het ma uprzednio podane znaczenie. Zwiazek ten poddaje sie cykli- zacji albo za pomoca N-bromosukcynimidu w obec¬ nosci azodwuizobutyronitrylu albo za pomoca ge- minalnego dwuestru w srodowisku wodno-organicz- nym albo tez za pomoca dwuchlorometylowanej pochodsiej. Nowe zwiazki o wzorze ogólnym 1 ewentualnie oczyszcza sie metodami fizycznymi takimi jak na przyklad 'krystalizacja lub chromatografia. Nowe zwiazki otrzymane sposobem wedlug wy¬ nalazku okazaly sie one szczególnie aktywne jako srodki uspokajajace, przeciwdrgawkowe, przeciw- skurczowe i nasenne. U zwierzat /myszy/ okazaly 434 4 sie one akitywne w dawkach 0,1—IDO mg/kg p.o. w szczególnosci w nastepujacych testach: — bitwa elektryczna technika zblizona do tech¬ niki Tedeschi i wspólpracowników /J. Pharmacol., 125 28 /1959//, — drgawki pod wplywem pentetrazolu technika, zblizona do techniki Everetta i Richards'a /J. Phar-. macol., 81, 402 /1944//, — wstrzas elektryczny supramaksymalny wedlug; techniki Swinyarda i wspólpracowników /J. Phar¬ macol, 106, 319 /1952//, — aktywnosc ruchowa wedlug techniki Courvoi- siera /Kongres lekarzy psychiatrów i neurologów/ — Tours — /8—12 czerwiec 1959/ i Julou /biule¬ tyn Towarzystwa Farmaceutycznego w Lille, nr 2, 1967, str.7/. r Dzialanie zwiazków otrzymanych sposobem we¬ dlug wynalazku porównano na myszach z dziala¬ niem zwiazków opisanych w opisach patentowych PRL nr 90 061, 92 423 i 94 146 w testach na tok¬ sycznosc, drgawki pod wplywem pentetrazolu i na dzialanie antytoksyczne w stosunku do strychniny. Toksycznosc: Ustalono maksymalna dawke pro¬ duktu /LD0/, która podana myszom doustnie nie spowodowala smierci zadnej z nich. Drgawki pod wplywem pentetrazolu: Badania przeprowadzono na myszach o wadze 18—22 g. Wszystkie myszy otrzymaly droga podskórna usta¬ lona dawke penetrazolu 150 mg/kg /dawka jedno¬ stkowa zawarta w 25 ml roztworu na 1 kg my¬ szy/. Badane produkty podawano droga doustna na 24 godziny /lub 6 godzin/ przed penterazolem. Dawki badanego produktu zawarte byly w 25 ml na 1 kg myszy. Testowano 5 myszy na dawke i 3 dawki na pro¬ dukt. Po wstrzyknieciu pentetrazolu myszy umiesz¬ czano w pudle podzielonym na 15 przegród o bo¬ ku 13 cm tak, aby kazda mysz byla izolowana w trakcie vcalego czasu obserwacji. Pudlo zakryto plytka z przezroczystego plastyku. Wszystkie my¬ szy kontrolne traktowane dawka 150 mg/kg pen- terazolu mialy po 15 minutach, lub mniej, drgaw-. ki bardziej lub mniej gwaltowne szybko smierteK ne. Myszy obserwowano przez 30 minut po wstrzyk¬ nieciu pentetrazolu. Za chronione uznano wszyst¬ kie te myszy, które w tym przedziale czasu nie wykazywaly zadnych drgawek. DA50 produkt jest dawka, która znosi drgawki wywolane pentetrazo- lem u 50% myszy. Dzialanie antytoksyczne w stosunku do strych¬ niny. Testom poddano myszy o wadze 18—22 g. Badano 8 myszy na dawke i 3—5 dawek na pro¬ dukt. Produkty podawano doustnie /dawki jednostko¬ we zawarte w 25 ml/kg/ na 1 godzine przed wstrzyknieciem podskórnie dawki 2 mg/kg siar¬ czanu strychniny, która to dawka jest smiertelna w 100% /dawka jednostkowa strychniny w 25 ml/ /kg/. Bezposrednio po wstrzyknieciu myszy umiesz¬ czono w skrzynkach podzielonych na 12 przegró¬ dek o boku 13 cm tak, ze kazda mysz pozostawa¬ la izolowana przez caly czas trwania 24 godzin¬ nej obserwacji. DA50 jest dawka produktu, która umozliwila- przezycie 50% myszy po otrzymaniu strychniny.100 434 Otrzymane Wyniki zestawiono W tablicach 1 i 2. Tablica 1 Nr przy¬ kladu 1 1 III IV 1 V 1 VI VII VIII X XI XII XIV XV XVIII XX XXII patent nr 94 146 przyklad XX patent nr 90 061 przyklad I patent nr 92 423 przyklad 11 drugi produkt Toksycz¬ nosc /my¬ szy/ DL0 w /mg/kg p.o./ 2 900 900 900 900 900 900 900 900 900 900 900 900 900 10 000 900 600 600 Drgawki pod wply¬ wem pen- tetrazolu /myszy/ DA50 24 go¬ dzin /mg/kg p.o./ 3 0,8 49 14 3,5 4,5 3,5 21,5 0,25 22,5 14,5 7,5 11,3 4,25 75 65 okolo 120 Smiertel¬ nosc pod wplywem strychniny /myszy/ DA50 /mg/kg p.o./ 4 0,6 2,8 0,65 1 0,15 0,7 2,6 1,35 okolo 9 0,8 1,8 12 6 2,2 8 1,45 80 Tablica 2 Nr przykladu III 1 Patent nr 94 146 przyklad XVIII 1 Patent nr 90 061 przyklad I Patent nr 92 423 przyklad II produkt drugi Drgawki pod wplywem pentetrazolu /myszy/ DA50 6 godzin /mg/kg p.o./ 0,3 11 0,42 6 Jak wykazano, zwiazki o wzorze 1 maja niska toksycznosc a ich d#wka smiertelna 50% /LD50/ na ogól przewyzsza 900 mg/kg p.o. dla myszy. Szczególnie korzystnymi sa zwiazki o wzorze ogólnym 1, w którym Rt i R2 wraz z pierscieniem pirolinowym tworza pierscien izoindolinowy, Het oznacza rodnik l,8-naftyrydynylowy-2 podstawio¬ ny jednym atomem chloru, Z oznacza atom tlenu lub siarki a R oznacza atom wodoru lub grupe io alkilowa zawierajaca 1—4 atomy wegla, grupe al- koksylowa zawierajaca 1—4 atomy wegla, lub gru¬ pe alkenyIowa majaca 2—4 atomy wegla. Sposród tych zwiazków nalezy wymienic zwlasz¬ cza nastepujace: 2-/7-chloro-l,8-naftyrydynylo-2/-3[/4-arkyloilo-l-pi- perazynylo-l/-karbonyloksy]izoindolinon-1; 2-/7-chloro-l,8-naftyrydynylo-2/-3-[/4-metakryloilo- -l-piperazynylo/-'karboksyloksy]izoindolinion-l, 2-/7-chloro-l,8-naftyrydynylo-2/-3-[/4-propionylo-l- -piperazynylo/-karbonyloksy}izoindolinon-l, 2-/7-chloro-l,8-naftyrydynylo-2/-3-[/4-trójfluoroace- tylo-l-piperazynylo/-karbonyloksy]izoindolinon-l, 2-/7-chloro-l,8nnaftyrydynylo-2/-3-[/4-butyrylo-l-(pi- perazynylo/-karbonyloksy]izoindolinon-l, 2-/7-chloro-l,8-naftyrydynylo-2/-3-[/4-formylo-l-pi- perazynylo/-karbonyloksy]izoindolinon-l, 2-/7-chloro-l,8Hnaftyrydynylo-2/-3^[/4^tioformylo-l- -piperazynylo/-karbonyloksy]izoindolinon-1, 2-/7-chloro-l,8-naftyrydynylo-2/-3-[/4-etoksykarbo- nylo-l-piperazynylo/-karbonyloksy]izoindolinon-l, oraz 2-/7-chloro-l,8-naftyrydynylo-2-/-3^[/4-metylo- butanoilo-2/l-piperazynylo]-karbonyloksyizoindoli- non-1. Ponizsze przyklady ilustruja sposób wedlug wy- 85 nalazku. Przyklad I. Zawiesine 4,32 g 2-/7-chloro-l,8- -naityrydynylo-2/-3-fenoksykarbonyloksyizoindoli- nonu-1 i 7,9 g 1-etoksykarbonylopiperazyny w 27 ml acetonitrylu ogrzewano w ciagu 7 godzin w 40 temperaturze okolo 50°C. Po ochlodzeniu dodano 60 ml eteru izopropylowego. Produkt nierozpusz¬ czalny oddzielono przez saczenie i przemyto 2 ra¬ zy porcjami po 10 ml eteru izopropylowego. Po przekrystalizowaniii tego produktu ze 100 ml ace- 45 tonitrylu otrzymano 3,2 g 2-[7-chloro-l,8-naftyry- dynylo-2/-3-/4-etoksykarbonylo-l-piperazynylopkar- bonyloksyizoindolinonu-1 o temperaturze topnie¬ nia 211°C. 1-etoksykarbonylopiperazyne otrzymano metoda opisana przez T. S. MOOR'a i wspólpra- 50 cowników /J. Chem. Soc. 45 /1929//. Przyklad II. Do zawiesiny 3,5 g 6-/7-chloro- -l,8-naftyrydynylo-2-/7-keto-5-fenoksykarbonylo- ksy-2,3,6,7-czterowodoro-5H-oksatiino[l,4][2,3-c]pi- rolu i 7,47 g chlorowodorku 1-etoksykarbonylopi- 55 perazyny w 20 ml acetonitrylu dodano 4,27 g trój- etyloaminy i mieszano mieszanine w ciagu 24 go¬ dzin w temperaturze okolo 25°C. Nastepnie wlano mieszanine reakcyjna do 1000 ml wody i nieroz¬ puszczalny produkt odsaczono, przemyto 2 razy 60 porcjami po 25 ml wody a potem 3 razy porcja¬ mi po 25 ml eteru izopropylowego. Po wysuszeniu uzyskano 3,6 g produktu, który rozpuszczono w 125 ml chlorku metylenu i otrzymany roztwór przesa¬ czono przez 75 a zelu krzemionkowego umieszczo- 05 nego w kolumnie o srednicy 2,7 cm. Nastepnie100 434 8 eluowano za pomoca 1500 ml czystego chlorku me¬ tylenu a potem 1000 ml mieszaniny chlorku me¬ tylenu i metanolu /objetosciowo 99,5:0,5/. Eluaty te odrzucono. Potem eluowano za pomoca 500 ml mieszaniny chlorku metylenu i metanolu /objetos¬ ciowo 99,5:0,5/ a nastepnie 1000 ml mieszaniny chlorku metylenu i metanolu /objetosciowo 99 :1/. rEluaty te polaczono i zatezono do sucha pod zmniej¬ szonym cisnieniem /20 mm Hg/. Otrzymano w ten sposób. 1,7 g 6-/7^Chtoro-r,84naftyr3^dynylo-2/-5-/4- ^etoksykarboriyl<^l^pi^raz3^ylo/*kaTbonyloksy-7- -keto-2,3^J^*Jrtdrow@doro^6H-ok«atiiinoi[l^)C2,3-c]pi- •T^lu o temperaturze topnienia 275°C. Przyklad III. Postepujac w sposóbanalogicz¬ ny, w^chcidiac z odpowiednich reagentów otrzy¬ mano 2*/7«chioro-l#-natftyrydyn^ *lipipe*atfyi^loy*airt^ tem¬ peraturze topnienia 1$8?C. -•'Pt zytk la d i IV."Postepujac w sposó&^analogicz- ny, wychodzac z 08Spowiedaich reagentów otrzyma¬ no ;2-^^h^ó-l;8^ri*ftyrydyny^ -p^ip^razynylo/^fea^eAyl&ksyizomdoliaion-l o tem- \*psr&tic&2e topnifenia£224?C. Przyklad V. Etefcepu-jac w sposób analogicz¬ ny, wyohodzac z odpowiednich reagentów otrzy¬ mano 2-./T^chloro*l;8*ilaftyrydynylo-2^4-formylo-l- ^I3e*'azyiiy^4cttr^fiHo^yi20indollnon-l o tem¬ peraturze topienia*260SC. .anaiegicz- ny, wychodaac z ^6dpowiednich;^ri9agent6w otrzyma¬ no ^2V7^hloroi-l;a^ia^yr3^ynylo^2/-3-»/4^proplony- lo^l^piperazynylo/-karbonylaksyizoiirtdolinon-l o temperaturze topnienia 221°C. P r z y k lad VII. Postepujac w sposób analo¬ giczny, wychodzac z odpowiednich reagentów otrzy- "rhano 2-/7-chloro-l,8Hnaftyrydynylo-2/-3-/4-butyry- -loVl^iperaz3^ylo/-karboiiyloksyi3oiridolinon^l o 'temperaturze tDphieniay202°C. P/f zyk lad Viii. 'Postepujac w sposób analo¬ giczny ; wychodzac ^odpowiednichi reagentów otrzy- ; mano 2V7-Krhloro^l,a-*inaftyrydynylo-2/-3-/4-iaobuty- rylo-I-pip€Tazynylo/^k^r^onylo(ksyizoindolinon-l o ^temperaturze topnienia^ 354?C. Pir z y-k l m d EX; Postepujac w sposób analo¬ giczny^-Wychodzac z odpowiednich* reagentów otrzy- * maho v^2^/7^hloro^8*tt^ftyrydynylo-2/-3VT-ichloro- ^l,^^a*tyrydynylo-2/-kai?boinyloksyizoindolinon-l o temperaturze topnienia 222-*^224?C. Pt zj k l a d"X.\,T Postepujacaw sposób4 analogicz¬ ny, wychodzac z odpowiednich reagentów otrzyma¬ no 2-/7^chloT6,-l,8-*naftyTydynylo-2/»-3-/4-trójfluoro- a<#tyla-i^rpe^zynylo^caiibonyl^ o tfemfrer&tuirze topnieaid ai8°C. Pir z y ki ad -XI. Postepujac w sposób analo¬ giczny, wychedaac z odpowiednich reagentów otrzy- z mano 2-/7-chloro-l,8^iiaftyr^dyfiylo-2/-3-/4-kroto- nóalo^l-piperazynylo/-lcaTbonykksyizoindolinon-l o temperaturze topnienia 220-£222°C. P£ z y ki- a d XII. Postepujac w sposób analo¬ giczny,; wychodzac z odpowiednich reagentów otrzy- < mano . 2-/7-chloro-l,8-naftyrydynylo-2/-3-/4-meta- f kryloilo-l^perazynylo/^arbon^ o -temperaturze topnienia 165°G a nastepnie 200PC. Przyklad XIII. 'Postepujac w sposób analo¬ giczny, wychodzac z odpowiednich reagentów otrzy¬ mano 2-/7^hloro-l,8TnaftyrydynylQ^/-3*[4-/3-mfity- lobutenoilo-2/-l-piperazynylo]-karbonyloksyizoindo- linon-1 o temperaturze topnienia 205°C. Przyklad XIV. Postepujac w sposób analó- giczny, wychodzac z odpowiednich reagentów otrzy¬ mano "v2-/7-chloro-l,8-naftyrydynylo-2/-3-/4-tiofor- mylGTlrpiperazyinylp/-karbonyloksyizoindolinon-l o temperaturze topnienia 295°C z rozkladem. P r z y k lad XV. Postepujac w spog&b analo- io giozny, wychodzac z odpowiednich reagentów otrzy¬ mano 6-/7rchlorp-l,8-naftyrydynylot2/-7-keto-5-/4- -propienylo*l-piperazynylo/-karbonyloksy-2,3,6,7- -czterowodoro-5H-oksatiino[l,4][2,3-c]pirol o tem¬ peraturze topnienia 240°C. *Pr zyklad ;XVI. Postepujac w sposób analo¬ giczny, wychodzac z odpowiednich reagentów otrzy¬ mano 6-/7-chloro-l,8-tfiaftyvydynylo-2/7-keto-5/4- -akroloilo-l-pipey,azynylo/-ka^bpnyloksy-2,a,6,7-czte- rowodoro-5H-oksatiino[Ij4r]f2,3-e]pirol o temperatu- rze topnienia 287°C z rozkladem. Przyklad XVII. Postepujac w; spos$1? analo¬ giczny, wychodzac z odpowiednich reagentów otrzy¬ mano 6-/7-cihloxa^l3.^naftyrydynylo-2/-7-l!Leto-5-/4- -formylo-l-piperazynylo/-karbonyloksy-2,3,Bt7-czte- rowodoro-5H-oksatiino[l»4)[2,3-c]pirol o temperatu¬ rze topnienia 305-cC. Przyklad XVIII. Postepujac w sposób analo¬ giczny, wychodzac; z odpowiednich reagentów otrzy¬ mano 6-/7-chloro-l,8-na£ftyrydynylor2l/-7-keto-5-f/4- -butyrylo-1-r'rerazynylo/-karbonyloksy-2,3,8,7-czte- rowodoro-511-' fi,iino[l,4][2,3-G]pirol o temperaturze topnienia 248 ^C. P r z y kA a d XIX. "dostepujac w; sposób analo¬ giczny, wychodzac z odpowiednich reagentów^otrzy- mano 6-/7-chloro-l,8-maftyrydynylo-2/-7Tketo-5/6- -metakryloilo-l-piperazynylo/-karbonyloksy-3,36,7- -czterowodoro-5H-ditiino[l,4)[a,3-€]pirol o rtempera¬ turze topnienia 240°C. Przyklad XX. Postepujac w sposób analo- 40 giczny, wychodzac z odpowiednich reagentów otrzy¬ mano 6-/7-chloro-l,8-naftyrydynylo»-2/-7-ketot5-/4- -akryloilQ-l-piperazynylo/-karbonyloksy'-2,3,6j7-ozte- rowodoro-5H-ditiino[l,4]t2,3-c]pirol o temperaturze topnienia 250°C. 45 Przyklad XXI. Postepujac w \ sposób^analo¬ giczny, wychodzac z odpowiednich repgentów otrzy¬ mano 6-/7i-chloro-l,8-naftyrydynylo*-2/-7-keto-5-/4- -acetylo-l-piperazynylo/-karbanyloksy-2,3,6,7-cztero- wodoro^5H-ditiinQll,4H2,3-c]pirol o temperaturze 50- topnienia 271°C. ^Przyk-lad X3CII. Postepujac w sposób analo¬ giczny* wychodzac z odpowiednich reagentów otrzy¬ mano 6?/7-c&loro-l,8-naftyrydynylo-2-/7-keto-5-/6- -propioniyld-iT^iperazynylo/-karbonylo,ksy-2,3,6,7- 55—czterowodoro-5H-ditiino[l,4K2,3-c]pirol o tempera¬ turze topnienia 222°C. PL