PL100057B1 - Sposob wytwarzania nowych pochodnych 1,5/6/-dwupodstawionych benzimidazolo-2-karbaminianow - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych pochodnych 1,5(6)-dwupodstawionych benzimi- dazolo-2-karbaminianów ewentualnie w postaci soli, wykazujacych dzialanie szkodnikobójcze zwlaszcza robako- bójcze, a w niektórych przypadkach równiez grzybobójcze.

Z opisów patentowych Stanów Zjednoczonych nr nr 3480642, 3573321, 3574845, 3578676 i 3595870 znane sa pochodne benzimidazolo-2-karbaminianów o dzialaniu przeciwrobaczym, niepostawione w pozycji 5 lub 6 albo podstawione innymi, niz objete niniejszym zgloszeniem, podstawniki. Pokrewne zwiazki o dzialaniu przeciwgrzybowym sa równiez znane z opisów patentowych Stanów Zjednoczonych nr nr 2933504 i 3010968.

Nowe 1,5(6)-dwupodstawione pochodne benzimidazolo-2-karbaminianów otrzymywane sposobem wedlug wynalazku maja strukture przedstawiona wzorem ogólnym 1, w którym R oznacza grupe alkilowa o 1-4 atomach wegla; R1 oznacza grupe o wzorach -SOR2, -SR5, -OR5, lub M'(CH2)nMR7, w których R2 oznacza nizsza grupe alkilowa o 1-6 atomach wegla, grupe cykloalkilowa o 3-7 atomach wegla, nizsza grupe alkenyIowa lub alkinylowa o 3-6 atomach wegla, grupe aryloalkilowa lub arylowa; Rs oznacza nizsza grupe alkenylowa, nizsza grupe alkinylowa lub grupe aryloalkilowa; R7 oznacza nizsza grupe alkilowa o 1-4 atomach wegla lub grupe arylowa; M i M* oznaczaja niezaleznie od siebie atom tlenu lub siarki, grupe o wzorze S-K) lub O+S-K); n oznacza liczbe calkowita 1—4; RB oznacza nizsza grupe alkilowa o 1-12 atomach wegla, ewentualnie podstawiona grupe o wzorze -COOR, w którym R oznacza nizsza grupe alkilowa o 1-4 atomach wegla, grupe arylowa lub aryloalkilowa. Podstawnik R1 znajduje sie w pozycji 5 lub 6 pierscienia benzimidazolu.

Okreslenie „nizsza grupa alkilowa" oznacza grupe alkilowa o lancuchu prostym lub rozgalezionym, zawierajaca 1—4, 1-6 lub 1-12 atomów wegla. Moze to wiec byc pierwszo- drugo- lub trzeciorzedowa grupa alkilowa. Do typowych grup alkilowych naleza np. metylowa, etylowa, n-propylowa, izopropylowa, n-butylowa, izobutylowa, III-rz-butylowa, n-amylowa, n-heksylowa, oktylowa, nonylowa, decylowa, dodecylowa i podobne.2 100 057 Okreslenie „grupa cykloalkilowa" oznacza cykliczna grupe weglowodorowa o 3-7 atomach wegla, taka jak np. cyklopropyiowa, cyklopentylowa, cykloheksylowa i podobne. Okreslenie „nizsza grupa alkenylowa" oznacza nienasycona grupe weglowodorowa o 3—6 atomach wegla z jednym podwójnym wiazaniem miedzy atomami wegla, z tym, ze podwójne wiazanie nie moze znajdowac sie przy atomie wegla w pozycji a. Do takich grup naleza np. propynelowa-2, butenylowa-2, butenylowa-3 i podobne.

Okreslenie „nizsza grupa alkinylowa" oznacza nienasycona grupe weglowodorowa o 3-6 atomach wegla *¦ z jednym potrójnym wiazaniem miedzy atomami wegla, z tym, ze wiazanie potrójne nie moze sie znajdowac przy atomie wegla w pozycji a. Typowymi grupami alkinylowymi sa np, butynylowa-2, propynylowa-2> butynylowa-3 i podobne. Znajdujaca sie w podstawniku R1 grupa alkilowa, alkenylowa lub alkinylowa moze byc podstawiona jedna lub wieksza liczba grup takich jak np. tiocyjanianowa, alkoksylowa, taka jak metoksylo^-j, arylowa, taka jak fenylowa, aryloiiowa, taka jak benzoilowa, hydroksylowa, cykloalkilowa, cyjanowa, nitrowa lub atom chlorowca.

Okreslenie „grupa alkoksylowa" oznacza grupe o wzorze RO~Vw którym R oznacza nizsza grupe alkilowa zdefiniowana powyzek, np. metoksylowa, etoksylowa, Ill-rz.-butoksylowa lub podobna. Okreslenie „atom chlorowca" oznacza atom chloru, jodu, bromu lub fluoru.

Okreslenie „grupa arylowa" oznacza aromatyczna grupe weglowodorowa, taka jak np. fenylowa.

Okreslenie „grupa aryloalkilowa" oznacza grupe arylowa podstawiona grupa alkilowa, taka jak np. . benzylowa lub fenylowa. Grupy arylowe lub aryloalkilowe moga byc podstawione jedna lub kilkoma grupami alkilowymi, alkoksylowymi, nitrowymi lub atomem chlorowca.

Zwiazki o wzorze ogólnym 1 mozna ewentualnie przeprowadzac w ich sole.

Jesli zwiazek posiada w swojej czasteczce funkge zasadowa, okreslenie sole nietoksyczne odnosi sie do takich dopuszczalnych pod wzgledem farmaceutycznym soli, które nie obnizaja wlasciwosci przeciwgrzybowych lub przeciwrobaczych zwiazku. Do takich, zwykle stosowanych w farmacji soli naleza np. sole kwasów nieorganicznych, takich jak siarkowy, sulfonowy, aminosulfonowy, azotowy, fosforowy, chlorowodór i podobne oraz kwasów organicznych, takich jak np. octowy, cytrynowy, mlekowy, palmitynowy, winowy, bursztynowy, maleinowy, benzoesowy i podobne. Jesli zwiazek posiada w czasteczce funkcje kwasowa mozna tworzyc sole kationowe, takie jak np. potasowa, sodowa, amonowa i podobne.

Sposobem wedlug wynalazku zwiazki o wzorze ogólnym 1, w którym R, R1, R* maja wyzej podane znaczenie, wytwarza sie poddajac reakcji zwiazek o wzorze 2, w którym R i R1 maja znaczenie podane powyzej, z podstawionym izocyjanianem o wzorze OCNR*, w którym R* ma znaczenie podane powyzej. Proces prowadzi sie w obojetnym rozpuszczalniku organicznym, np. w czterowodorofuranie, w temperaturze okolo 0°C—40°C, na ogól w temperaturze pokojowej, w ciagu okolo 0,5-96 godzin, na ogól w ciagu 20—48 godzin. Otrzymany produkt wyodrebnia sie i oczyszcza znanym sposobem. Przykladowo, zwiazek mozna wyodrebniac przez saczenie, ekstrakcje lub odparowanie, a oczyszczac przez krystalizacje lub chromatografie cienkowarstwowa lub kolumnowa. Optymalne warunki wyodrebniania i oczyszczania dobiera sie doswiadczalnie. Otrzymuje sie mieszanine 1,5— oraz 1,6-dwupodstawionych pochodnych, w których, w przypadku kazdego indywidualnego zwiazku, podstawniki R, R1, i R* sa takie same.

Zwiazki o wzorze 2 oraz sposoby ich wytwarzania zostaly opisane w polskim opisie patentowym nr 95987.

Zwiazki o wzorze ogólnym 1 oraz ich nietoksyczne sole z dopuszczalnymi pod wzgledem farmaceutycznym nieorganicznymi lub organicznymi kwasami, wykazuja szerokie spektrum dzialania przeciwko pasozytom ssaków, zarówno dojrzalym jak i niedojrzalym, z gatunku Trichostronglylus, Haemonchus, Ostertagia, Cooperia, Nemato- dirus i Stronglyoldes, w szczególnosci przeciw Nematospiroides dubius, Hymenolepis Nana, Syphacia obvelata i Aspiculuris tetraptera. Stwierdzono, ze powyzsze zwiazki wykazuja szczególnie duza aktywnosc przeciwko róznym pasozytom jelitowym u zwierzat cennych z punktu widzenia gospodarczego. Zwiazki te wykazuja równiez mala toksycznosc ukladowa w stosunku do zwierzat.

Z powyzszych zwiazków korzystnymi sa pochodne 1-n-butylokarbamylowe, wsród nich 1-n-butylokarbamylo -5(6)-fenylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazo 1 oraz 1 -n-butylokarbamylo -5(ó)-metoksymetylosulfiny- lo- 2-karbometoksyaminobenzimidazol, ze wzgledu na znaczna aktywnosc przeciw róznym, opisanym powyzej, gatunkom robaków.

Stwierdzono, ze zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalazku wykazuja wieksza aktywnosc przeciw- robacza niz zwiazki znane o podobnej budowie np. 5-butylobenzimidazolo-2-karbaminian metylu opisany w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3574845. Swiadcza o tym zestawione w tablicy wyniki nastepujacego testu.

Cztery mlode meskie osobniki myszy Swiss-Webster (o ciezarze 16-20 g) zakaza sie sztucznie 200 larwami Nematospiroides dubius (glista dzdzownicowata) i Hymenolepis Nana (tasiemiec) oraz naturalnie wstrzykuje sie im 15-40 larw Syphacia obvelata i Aspiculuris tetraptera (owsik konski). Lek podaje* sie w przygotowanym100 057 3 przemyslowo pozywieniu dla myszy i szczurów, w dawkach okreslonych w tablicy, od 1 do 18 dnia po zainfekowaniu zwierzat. Zwierzeta usmierca sie w 18 dniu próby liczac i rozrózniajac pasozyty, powstale w jelicie cienkim, jelicie slepym i w jelicie grubym. Srednia liczbe kazdego z pasozytów pozostalych w kazdej z badanych grup porównuje sie ze srednia iloscia pasozytów, pozostalych w grupie kontrolnej. Wynik tego porównania podano jako procent zwalczania pasozytów w stosunku do pasozytów pozostalych w grupie kontrolnej. Dane te dla zwiazków wytwarzanych sposobem wedlug wynalazku oraz zwiazku znanego, 5-butylo- benzimidazolo-2-karbaminianu metylu (Parbendazole), opisanego w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3574845 przedstawiono w tablicy.

Tablica 1-(R8 •NHOO-SW-R1 -2-karbometoksyaminobenzimidazol R1 - Metoksymetylosuiflnyl Fenylosulfinyl Fenylosulfinyl Fenylosulfinyl Fenylosulfinyl N-butyl R* n-butyl fenyl n-butyl etoksykarbony- lometyl metyl wodór Przyklad Nr I II III IV V Parben- dazol dawka ppm* 62(2) 31 (2) 62 31 125 62 31(2) 16 B 62 31 62 31 125 62,5 Nd 100 87,5 100 73 100 100 96 0 0 100 84 100 93 59 0 Rodzaj pasozyta (% zwalczania) Hn 0 0 0 0 72 0 0 0 0 0 , 0 0 0 0 0 So 83 82 100 53 100 100 98 0 0 . 100 40 100 66 100 100 At 97,5 79 100 100 100 100. 100 100 32 100 100 100 98 100 " 0 Nd - Nematospiroides dubius So - Syphacia obvelata Hn - Hymenolepisnana At - Aspiculuris tetiapteia *Liczby w nawiasach odnosza sie do liczby prób z których obliczano procentowe zwalczanie pasozytów i wartosci te usredniano, otrzymujac dane przedstawione w tablicy dla okreslonej dawki.

Ilosc podawanego zwiazku zalezy od jego rodzaju i wagi zwierzecia. Na ogóh dzienna dawka wynosi —100 mg/kg wagi ciala zwierzecia. Skladnik aktywny podaje sie w mieszance z pokarmem lub w postaci srodka przeciw robakom z nietoksycznym nosnikiem. Jako nosnik moze sluzyc ulegajace strawieniu przy podaniu doustnym opakowanie, np. kapsulki zelatynowe. Mozna równiez stosowac nosniki zwykle uzywane w produkcji leków, np. skrobie kukurydziana, kaolin, laktoze, sacharoze, fosforan wapniowy, zelatyne, kwas stearynowy, agar, pektyne i podobne. Jako nosniki ciekle mozna stosowac np. olej arachidowy lub sezamowy albo wode.

W przypadkach, gdy produkt nie jest podawany z pozywieniem mozna stosowac rozmaite postacie farmaceutyczne. Jesli stosuje sie nosniki stale, zwiazek podaje sie w postaci tabletek lub kapsulek. W przypadku nosnika cieklego mozna stosowac miekkie kapsulki zelatynowe lub ciekle zawiesiny.

Zwiazki otrzymane sposobem wedlug wynalazku mozna równiez stosowac jako srodki przeciwgrzybowe, w szczególnosci jako systemiczne srodki grzybobójcze dla zwalczania grzybic roslin cennych z punktu widzenia gospodarczego.

Niektóre zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalazku, o wlasciwosciach przeciwrobaczych i przeciw- grzybowych mozna takze wykorzystywac jako pólprodukty do otrzymywania innych zwiazków. Przykladowo, (6)-tiopochodne, to znaczy zwiazki o wzorze 1, w którym R2 oznacza grupe o wzorze -SR5, mozna wykorzyst¬ ywac jako substraty do otrzymywania odpowiednich pochodnych 5(6)-sulfinylowych.

Sposób wedlug wynalazku ilustruja nastepujace przyklady.

Przyklad LDo zawiesiny 1,41 g 5(6)-metoksymetylo-sulfinylo- 2-karbometoksyaminobenzimidazolu wl4Qml czterowodorofuranu dodano w temperaturze pokojowej 20—25°C, 2,4 g izocyjanianu n-butylu. Po uplywie 24 godzin dodano 140 ml chlorku metylenu i roztwór zatezono pod zmniejszonym cisnieniem, w temperaturze 20—30°C. Otrzymany osad odsaczono, przemyto czterowodorofuranem i osuszono. Otrzymano 1-n-butylokarbamylo -5(6)-metoksy-metylenosulfinylo -2-karbometoksyaminobenzimidazol o temperaturze top¬ nienia 190°C z rozkladem.4 100 057 Przyklad II. Do zawiesiny 0,63 g 5(6)-fenylosulfinylo -2-karbometoksyaminobenzimidazolu w 50 ml czterowodorofuranu dodano w temperaturze 20-25°C, 0,5 g izocyjanianu fenylu. Po uplywie 20 godzin roztwór zatezono pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze 20—30°C i pozostalosc ucierano z acetonem. Po odsaczeniu otrzymano 1-fenylokarbamylo- 5(6)-fenylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol o temperatu¬ rze topnienia 220°C z rozkladem.

Przyklad III. Do zawiesiny 0,95 g 5(6)-fenylosulfinylo -2-karbometoksyaminobenzimidazolu w 50 ml czterowodorofuranu dodano w temperaturze 20—25°C, 0,7 g izocyjanianu n-butylu. Po uplywie 24 godzin roztwór zatezono pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze 20—30°C. Pozostalosc ucierano z metanolem, odsaczono osad i przemyto go metanolem. Otrzymano 1-n-butylokarbamylo -5(6)-fenylosulfinylo -2-karbometo- ksyaminobenzimidazol o temperaturze topnienia 130°C z rozkladem.

Przyklad IV. Do zawiesiny 0,31 g 5(6)-fenylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazolu w 18 ml czterowodorofuranu dodano w temperaturze 20—25°C, 0,26 g izocyjanianu etoksykarbonylometylu. Po uplywie 24 godzin odparowano rozpuszczalnik pod zmniejszonym cisnieniem i po odsaczeniu otrzymano 1-etoksykarbo- nylometylokarbamylo- 5(6)-fenylosulfinylo- 2-karbometoksyaminobenzimidazol o temperaturze topnienia 170°C z rozkladem.

Przyklad V. Do zawiesiny 0,95 g 5(6)-fenylosulfinylo -2-karbametoksyaminobenzimidazolu w 35 ml czterowodorofuranu dodano w temperaturze 20—25°C, 0,4 g izocyjanianu metylu. Po uplywie* 48 godzin odsaczono produkt i suszono go pod zmniejszonym cisnieniem. Otrzymano 1-metylokarbamylo -5(6)-fenylosqlfi- nylo -2-karbometoksyaminobenzimidazol o temperaturze topnienia 140°C z rozkladem.

Opisane w przykladach reakcje mozna uogólnic i stosowac do otrzymywania innych podobnych i pokrew¬ nych zwiazków wedlug wynalazku. Zrozumialym jest jednak, ze w zaleznosci od wytwarzanego zwiazku moze zaistniec potrzeba lub koniecznosc zmiany rozpuszczalników, srodowiska reakcji, srodowiska rekrystalizacji, czasu reakcji i jej temperatury, w stosunku do podanych w powyzszych przykladach.

Postekujac w sposób analogiczny do opisanego w powyzszych przykladach i stosujac odpowiednie pochod¬ ne 2-karboetoksyaminowe, 2-karbopropoksyaminowe oraz 2-karbobutoksyaminowe zwiazków, podanych w przykladach albo 5(6)-fenylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, (6)-metoksymetylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, (6)-naftylo-2-sulfinylo-2-karbometbksyaminobenzimidazol, (6)-p-fluorofenylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, (6)-trójfluorometylosulfinylo-2-karbometoksybenzimidazol, (6)-etylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, (6)-n-propylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, (6)-n-butylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, (6)-propenylo-l-sulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, (6)-propenylo-l -tio-2-karbometoksyaminobenzimidazol, (6)-propynylo-l-sulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, (6)-propynylo-l -tio-2-karbometoksyaminobenzimidazol, (6)-metoksymetylotio-2-karbometoksyaminobenzimidazol, (6)-metylotiometoksy-2-karbometoksyaminobenzimidazol, (6)-metylosulfinylometoksy-2-karbometoksyaminobenzimidazol, (6)-metoksymetoksy-2-karbometoksyaminobenzimidazol, (6)-2(2,2,3,3-czterofluoropropylosulfinylo)-2-karbometoksyaminobenzimidazol, (6)-trójfluorometylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, (6)-metoksyetylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol i 5(6)-fenoksyetoksy-2-karbometoksyaminobenzimidazol albo odpowiednie ich pochodne 2-karboetoksy¬ aminowe, 2-karbopropoksyaminowe i 2-karbobutoksyaminowe, oraz stosujac odpowiednio podstawione izocyja¬ niany o wzorze OCNR1, otrzymuje sie na przyklad nastepujace zwiazki o wzorze 1. l-metylokarbamylo-5(6)-fenylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, l-etoksykarbonylometylokarbamylo-5(6)-fenylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, l-etylokarbamylo-5(6)-fenylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, l-n-propylokarbamylo-5(6)-fenylosulflnylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, l-izopropylokarbamylo-5(6)-fenylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, l-n-butylokarbamylo-5(6)-fenylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, l-n-heksylokarbamylo-5(6)-fenylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, yl-fenylokarbamylo-5(6)-fenylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, l-benzylokarbamylo-5(6)-fenylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol,100 0S7 5 l -fenetylokarbamylo-5(6)-fenylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, -mctylokarbamylo-5(6)-metoksymetylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, . l-etoksykarbonylometylokarbamylo-5(6)-metoksymetylosulfinylo-2-karb()metoksyarninobenzimidazol, l-etylokarbamylo-5(6)-metoksymetylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, -n-biitylokarbamylo-5(6)-fenoksyetoksy-2-karbometoksyaminobenzimidazol, l-n-propyJokarbamylo-5(6)-metoksymetylosulfinylo-2-karbometoksyaininobenzimidazol, l-izopropyJokarbaniylo-5(6)-metoksymetylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, i -r^b!ay^oka^bamy]o¦5(6)-metoksymetylosulfinylo-2-ka^bometoksyaminobenzimidazol, -n-heksylokarbamylo-5(6)-metoksymetylosiJfinylo-2-karbometoksyaminobenzim •fenylokarbamylo-5(6)-nietoksynietylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, l-metylokarbarnylo-5(6)-naftylo-2*-sulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, •n-butylokarbarnylo-5(6)-naftylo-2'^ulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, -metyIokarbaniylo-5(6)-p-fluorofenylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, -n-butylokarbamylo-5(6)-p-fluorofenylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, l-metylokarbamylo-5(6)-trójfluorometylometylosulfin^ -n-butylokarbaniylo-5(6)4rójfluorometylometylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazoI, -metylokarbamylo-5(6)-etylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, -n-butylokarbarny!o-5(6)-etylosulfinylo-2-karboiiietoksyaminobenzimidazol, -n-bLitylokarbaniylo-5(6)-metoksyetylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, -metylokarbaniylo-5(6)-n-propylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, -n-butylokarbamylo-5(6)-n-propylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, MTietylokarbamylo-5(6)-n-butylosulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, -n-butyIokarbamylo-5(6)-n-butylosulfinyla-2-karbometoksyamiiiobenzimidazol, -metylokarbamylo-5(6)-2-propenyló-!-sulfinylo-2-karbometoksyaminobenzimidazol, -n-butyIokarbamylo-5(6)-(2-propenylo-l-sulfinylo)-2-karbometoksyaminobenzimidazol, -metylokarbamylo-5(6)-(2-propenylo-l-tio)-2-karbometoksyaminobenzimidazol, l-n-butylokarbamylo-5(6)-(2-propenylo-l-tio)-2-karbometoksyaminobenzimidazol, 1-nietylokarbamylo-5(6)-(2-propynylo-l-sulfinylo)-2-karbometoksyaminobenzimidazol, l-n-butylokarbamylo-5(6)^2-propynylo-l-sulfinylo)-2-karbometoksyaminobenzimidazol, 1-metylokarbamylo-5(6)-(2-propynylo-l-tio)-2-karbometoksyaminobenzimidazol, 1 -n-butylokarbamylo-5(6)-(2-propynylo-l -tio)-2-karbometoksyaminobenzimidazol, I -metylokarbamylo-5(6)-metoksymetylotio-2-karbometoksyaminobenzimidazol, -n-butylokarbamylo-5(6)-metoksymetylotio-2-karbometoksyaminobenzimidazol, -n-butylokarbamylo-5(6)^2,2,3,3-czterofluoropropylosulfinylo)-2-karbometoksyaminobenzimidazol, l-metylokarbamylo-5(6)-metylotiometoksy-2-karbometoksyaminobenzimidazol, -n-butylokarbamylo-5(6)-metylotiometoksy-2-karbometoksyaminobenzimidazol> l-metylokarbamylo-5(6)-metyiosulfinylometoksy-2-karbometoksyaminobenzimidazol, -n-butylokarbamylo-5(6)-metylosulfinylometoksy-2-karbometoksyaminobenzimidazol, -metylokarbamylo-5(6)-metoksymetoksy-2-karbometoksyaminobenzimidazol, ~ -n-butylokarbamylo-5(6)-metoksymetoksy-2-karbometoksyaminobenzimidazol, oraz odpowiednie po¬ chodne 2-karboetoksyaminowe, 2-karbopropoksyaminowe oraz 2-karbobutoksyaminowe. , w którym R1 ma znaczenie podane powyzej i ewentualnie otrzymany zwiazek przeprowadza sie w jego nietoksyczna, dopuszczalna pod wzgledem farmaceutycznym sól z kwasem lub zasada.100 057 N v H C-S^COOR 8 C-NHR Wzór i rMo N ^ H C-NCOOR N H \Nzór 2 Prac. Poligraf. UP PRL. naklad 120+18 Cena 45 z\

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania nowych pochodnych 1,5(6)-dwupodstawionych benzimidazolo-2-karbaninianów o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza nizsza grupe alkilowa o 1 -4 atomach wegla, R1 oznacza grupe o wzorze -SOR2, -SR5, -OR5 lub M*(CHa)nMR7w w których R2 oznacza nizsza grupe alkilowa o 1-6 atomach wegla, grupe cykloalkilowa o 3—7 atomach wegla, nizsza grupe alkenyIowa lub alkinylowa o 3—6 atomach wegla, grupe aryloalkilowa lub arylowa, R5 oznacza nizsza grupe alkenylowa, nizsza grupe alkinylowa lub grupe aryloalkilowa, R7 oznacza nizsza grupe alkilowa o 1 —4 atomach wegla lub grupe arylowa, M i M* niezaleznie od siebie oznaczaja atom tlenu, atom siarki, grupe o wzorze S-*0 lub O+S-K), n oznacza liczbe calkowita 1—4, przy czym podstawnik R1 znajduje sie w pozycji 5 lub 6 pierscienia benzimidazolu, R* oznacza grupe arylowa, aryloalkilowa lub nizsza grupe alkilowa o 1-12 atomach wegla, ewentualnie podstawiona grupa o wzorze -COpR^ w którym R oznacza nizsza grupe alkilowa o 1—4 atomach wegla, ewentualnie w postaci dopuszczalnych pod wzgledem farmaceutycznym soli, znamienny tym, ze zwiazek o wzorze ogólnym 2, w którym R i R1 maja znaczenie podane powyzej poddaje sie reakcji z podstawionym izocyjanianem o wzorze OCNR*