TH67709B - ที่นั่งยานพาหนะและวิธีการกำหนดตั้งความแข็งตึงสำหรับที่นั่งยานพาหนะ - Google Patents

Abstract

DC60(22/02/61) ที่นั่งยานพาหนะ(1)รวมถึงเบาะรองนั่ง(2)และส่วนหลังที่นั่ง(3)ซึ่งในนั้นเบาะรองนั่ง(2) ได้รับการกำหนดให้มีการกระจายความแข็งตึงในทิศทางแนวหน้าหลังในลักษณะที่ส่วนด้านหน้าของ เบาะรองนั่งได้รับการจัดให้มีบริเวณความแข็งตึงตํ่า(PSc)ซึ่งยืดหยุ่นตัวได้มากกว่าส่วนด้านหลังของ เบาะรองนั่งที่เป็นบริเวณความแข็งตึงสูง(PHc) 22/02/2561(OCR) หน้า1ของจำนวน1หน้า บทสรุปการประดิษฐ์ ที่นั่งยานพาหนะ(1)รวมถึงเบาะรองนั่ง(2)และส่วนหลังที่นั่ง(3)ซึ่งในนันเบาะรองนั่ง(2) ได้รับการกำหนดให้มีการกระจายความแข็งตึงในทิศทางแนวหน้าหลังในลักษณะที่ส่วนด้านหน้าของ เบาะรองนั่งได้รับการจัดให้มีบริเวณความแข็งตึงตํ่า(PSc)ซึ่งยืดหยุ่นตัวได้มากกว่าส่วนด้านหลังของ เบาะรองนั่งที่เป็นบริเวณความแข็งตึงสูง(PHc) เบาะนั่งยานพาหนะ(1)รวมถึงเบาะรองนั่ง(2)และพนักพิงหลัง(3)ซึ่งเบาะรองนั่ง(2) ได้รับการกำหนดให้มีการกระจายความแข็งตึงในทิศทางแนวหน้าหลังในลักษณะที่ส่วนด้านหน้าของ เบาะรองนั่งได้รับการจัดให้มีบริวเณความแข็งตึงต่ำ(PSc)ซึ่งยืดหยุ่นตัวได้มากกว่าส่วนด้านหลังของ เบาะรองนั่งที่เป็นบริเวณความแข็งตึงสูง(PHc)

Claims (1)

ข้อถือสิทธฺ์ (ทั้งหมด) ซึ่งจะไม่ปรากฏบนหน้าประกาศโฆษณา :------22/02/2561------(OCR) หน้า 1 ของจำนวน 6 หน้า ข้อถือสิทธิ 1. ที่นั่งยานพาหนะที่ประกอบรวมด้วยเบาะรองนั่งและส่วนหลังที่นั่ง (seat back) ที่ซึ่ง เบาะรองนั่งได้รับการกำหนดให้มีการกระจายความแข็งตึงในทิศทางแนวหน้าหลังใน ลักษณะที่ส่วนด้านหน้าของเบาะรองนั่งได้รับการจัดให้มีบริเวณความแข็งตึงตํ่าซึ่งยืดหยุ่นตัวได้ มากกว่าส่วนด้านหลังของเบาะรองนั่งที่เป็นบริเวณความแข็งตึงสูง ส่วนหลังที่นั่งได้รับการกำหนดให้มีการกระจายความแข็งตึงที่มีลักษณะเฉพาะแรงปฏิกิริยาที่ ต่างกันในทิศทางแนวตังของส่วนหลังที่นั่งในลักษณะที่ว่าบริเวณความแข็งตึงตํ่าที่มีแรงปฏิกิริยา รองรับน้อยสำหรับผู้นง (occupant) ได้รับการกำหนดตังไว้ในส่วนกึงกลางในแนวตังของส่วนหลังที นั่ง ในขณะที่บริเวณความแข็งตึงสูงซึ่งแด,ละบริเวณมีแรงปฏิกิริยารองรับมากสำหรับผู้นั่งได้รับการ กำหนดตังไว้ ใกล้กับบริเวณความแข็งตึงตํ่า ในส่วนด้านบนและด้านล่างของส่วนหลังที่นั่ง พืนผิวพิงหลังของส่วนหลังที่นั่งนันสามารถงอได้ในกึ่งกลาง ณ บริเวณความแข็งตึงตํ่า ณ มุม งอที่กึ่งกลางต่างๆ ใดๆ โดยสอดคล้องตามโหลดบนที่พิงหลัง (backrest load) ของผู้นั่ง และ บริเวณความแข็งตึงตํ่าของเบาะรองนั่งได้รับการกำหนดให้มีลักษณะเฉพาะแรงปฏิกิริยาของ การมีแรงปฏิกิริยารองรับมากสำหรับโหลดการนั่งที่กระทำจากข้างบน และแรงปฏิกิริยารองรับน้อย สำหรับโหลดการนั่งที่กระทำจากด้านหน้า 2. ที่นั่งยานพาหนะที่ประกอบรวมด้วยเบาะรองนั่งและส่วนหลังที่นั่ง ที่ซึ่ง เบาะรองนั่งได้รับการกำหนดให้มีการกระจายความแข็งตึงในทิศทางแนวหน้าหลังใน ลักษณะที่ส่วนด้านหน้าของเบาะรองนั่งได้รับการจัดให้มีบริเวณความแข็งตึงตํ่าซึ่งยืดหยุ่นตัวได้ มากกว่าส่วนด้านหลังของเบาะรองนั่งที่เป็นบริเวณความแข็งตึงสูง ส่วนหลังที่นั่งได้รับการกำหนดให้มีการกระจายความแข็งตึงที่มีลักษณะเฉพาะแรงปฏิกิริยาที่ ต่างกันในทิศทางแนวตังของส่วนหลังที่นั่งในลักษณะที่ว่าบริเวณความแข็งตึงตํ่าที่มีแรงปฏิกิริยา รองรับน้อยสำหรับผู้นั่งได้รับการกำหนดตั้งไว้ในส่วนกึ่งกลางในแนวตั้งของส่วนหลังที่นั่ง ในขณะที่ บริเวณความแข็งตึงสูงซึ่งแต่ละบริเวณมีแรงปฏิกิริยารองรับมากสำหรับผู้นั่งได้รับการกำหนดตังไว้ ใกล้กับบริเวณความแข็งตึงตํ่าในส่วนด้านบนและด้านล่างของส่วนหลังที่นั่ง พื้นผิวพิงหลังของส่วนหลังที่นั่งนันสามารถงอได้ในกึ่งกลาง ณ บริเวณความแข็งตึงตํ่า ณ มุม งอที่กึ่งกลางต่างๆ ใดๆ โดยสอดคล้องตามโหลดบนที่พิงหลังของผู้นั่ง หน้า 2 ของจำนวน 6 หน้า บริเวณความแข็งตึงตํ่าของเบาะรองนั่งได้รับการกำหนดตั้งไว้ในส่วนสัมผัสหลังต้นขา ส่วนล่างที่จะสัมผัสกับหลังด้นขาส่วนล่างของผู้นั่ง ส่วนสัมผัสหลังเข่าที่จะสัมผัสกับหลังเข่าของผู้นั่ง และส่วนสัมผัสหลังขาส่วนล่างที่จะสัมผัสกับหลังขาส่วนล่างของผู้นั่ง และ ลักษณะเฉพาะแรงปฏิกิริยาของบริเวณความแข็งตึงตํ่าของเบาะรองนั่งได้รับการกำหนดตังใน ลักษณะที่แรงปฏิกิริยารองรับของส่วนสัมผัสหลังด้นขาส่วนล่าง ส่วนสัมผัสหลังเข่า และส่วนสัมผัส หลังขาส่วนล่างแต่ละส่วนสอดคล้องเป็นจริงตามความสัมพันธ์ของ ส่วนสัมผัสหลังด้นขาส่วนล่าง > ส่วนสัมผัสหลังเข่า > ส่วนสัมผัสหลังขาส่วนล่าง 3. ที่นั่งยานพาหนะตามข้อถือสิทธิข้อ 2 ที่ซึ่ง บริเวณความแข็งตึงตํ่าของเบาะรองนั่งได้รับการกำหนดให้มีลักษณะเฉพาะแรงปฏิกิริยาของ การมีแรงปฏิกิริยารองรับมากสำหรับโหลดการนั่งที่กระทำจากข้างบน และแรงปฏิกิริยารองรับน้อย สำหรับโหลดการนั่งที่กระทำจากด้านหน้า 4. ที่นั่งยานพาหนะตามข้อถือสิทธิข้อ 1 หรือ 2 ที่ซึ่ง เบาะรองนั่งได้รับการก่อรูปขึ้นมาจากส่วนอย่างน้อยที่สุดสองส่วนซึ่งเป็นส่วนด้านหลังและ ส่วนด้านหน้าที่รวมถึงส่วนปลายด้านหน้าของส่วนนัน และ ส่วนด้านหน้าได้รับการก่อรูปขึนมาจากวัสดุแผ่นรองที่นุ่ม (pad material) ซึ่งมีลักษณะเฉพาะ แรงปฏิกิริยานัน 5. ที่นั่งยานพาหนะตามข้อถือสิทธิข้อ 2 ที่ซึ่ง ส่วนด้านหน้าของเบาะรองนั่งได้รับการทำขึ้นมาจากวัสดุแผ่นรองที่นุ่มซึ่งในนั้นส่วนที่ ตรงกันกับส่วนสัมผัสหลังด้นขาส่วนล่าง ส่วนสัมผัสหลังเข่า และส่วนสัมผัสหลังขาส่วนล่างมี ค่าคงที่สปริงที่ต่างกัน 6. ที่นั่งยานพาหนะตามข้อถือสิทธิข้อ 5 ที่ซึ่ง วัสดุแผ่นรองที่นุ่มที่ใช้ในส่วนที่ตรงกันกับส่วนสัมผัสหลังด้นขาส่วนล่างรวมถึงวัสดุแผ่น รองที่นุ่มจำนวนหนึ่งที่ได้รับการแบ่งในทิศทางแนวหน้าหลัง และ ค่าคงที่สปริงของวัสดุแผ่นรองที่นุ่มที่ได้จัดไว้บนด้านหลังได้รับการกำหนดตังให้น้อยกว่า ค่าคงที่สปริงของวัสดุแผ่นรองที่นุ่มที่ได้จัดไว้บนด้านหน้า 7. ที่นั่งยานพาหนะตามข้อถือสิทธิข้อ 2 ที่ซึ่ง ลักษณะเฉพาะแรงปฏิกิริยาได้รับการทำให้มีขึนในลักษณะที่ว่า หน้า 3 ของจำนวน 6 หน้า ส่วนด้านหน้าของเบาะรองนั่งได้รับการทำขึ้นมาจากวัสดุแผ่นรองที่นุ่มที่มีค่าคงที่สปริงน้อย กว่าวัสดุแผ่นรองที่นุ่มที่ใช้ในส่วนด้านหลังของเบาะรองนั่ง และ แนวแบ่งส่วนซึ่งวัสดุแผ่นรองที่นุ่มของส่วนด้านหน้าและด้านหลังของเบาะรองนั่งเผชิญหน้า กันและสัมผัสกันตามแนวนันได้รับการทำให้ยื่นจากที่ประมาณขอบเขตระหว่างส่วนสัมผัสหลังต้นขา ส่วนล่างและส่วนสัมผัสหลังเข่าและได้รับการทำให้เอียงลงล่างไปสู่ด้านหลัง 8. ที่นั่งยานพาหนะตามข้อถือสิทธิข้อ 2 ที่ซึ่ง ลักษณะเฉพาะแรงปฏิกิริยาได้รับการทำให้มีขึนในลักษณะที่ว่า ส่วนด้านหน้าของเบาะรองนั่งได้รับการทำขึนมาจากวัสดุแผ่นรองที่นุ่มที่มีค่าคงที่สปริงน้อย กว่าวัสดุแผ่นรองที่นุ่มที่ใข้ในส่วนด้านหลังของเบาะรองนั่ง ชิ้นประกอบรับโหลดได้รับการจัดให้มีไว้กับส่วนด้านหน้าของชิ้นประกอบโครงเบาะรองนั่ง ซึ่งชินประกอบรับโหลดยื่นขึนบนในบริเวณความแข็งตึงตํ่า และ ความหนาของวัสดุแผ่นรองที่นุ่มในส่วนด้านหน้าของเบาะรองนั่งได้รับการปรับโดยการใช้ ด้านข้างบนและด้านหน้าของชิ้นประกอบรับโหลด 9. ที่นั่งยานพาหนะตามข้อถือสิทธิข้อ 2 ที่ซึ่ง ลักษณะเฉพาะแรงปฏิกิริยาได้รับการทำให้มีขึ้นในลักษณะที่ว่า ส่วนด้านหน้าของเบาะรองนั่งได้รับการทำขึนมาจากวัสดุแผ่นรองที่นุ่มที่มีค่าคงที่สปริงน้อย กว่าวัสดุแผ่นรองที่นุ่มที่ใข้ในส่วนด้านหลังของเบาะรองนั่ง ชิ้นประกอบรับโหลดได้รับการจัดให้มีไว้กับส่วนด้านหน้าของชิ้นประกอบโครงเบาะรองนั่ง ซึ่งชินประกอบรับโหลดยื่นขึนบนในบริเวณความแข็งตึงตํ่า ความหนาของวัสดุแผ่นรองที่นุ่มในส่วนด้านหน้าของเบาะรองนั่งได้รับการปรับโดยการใช้ ด้านข้างบนและด้านหน้าของชิ้นประกอบรับโหลด และ กลไกสปริงได้รับการจัดให้มีไว้กับด้านหน้าของชิ้นประกอบรับโหลด ซึ่งกลไกสปริงนั้น สามารถหดกลับไปด้านหลังได้โดยตอบสนองต่อโหลดการนั่งที่กระทำจากด้านหน้า 1 0. ที่นั่งยานพาหนะตามข้อถือสิทธิข้อ 2 ที่ซึ่ง เบาะรองนั่งได้รับการทำขึ้นจากวัสดุแผ่นรองที่นุ่มเดี่ยว และ ส่วนกลวงได้รับการจัดให้มีไว้ในส่วนด้านหน้าของวัสดุแผ่นรองที่นุ่มเพื่อก่อรูปบริเวณความ แข็งตึงตํ่าในเบาะรองนั่งนัน และทำให้มีลักษณะเฉพาะแรงปฏิกิริยาแค่บริเวณความแข็งตึงตํ่า 1 1. ที่นั่งยานพาหนะที่ประกอบรวมด้วยเบาะรองนั่งและส่วนหลังที่นั่งที่ซึ่ง หน้า 4 ของจำนวน 6 หน้า เบาะรองนั่งได้รับการกำหนดให้มีการกระจายความแข็งตึงในทิศทางแนวหน้าหลังใน ลักษณะที่ส่วนด้านหน้าของเบาะรองนั่งได้รับการจัดให้มีบริเวณความแข็งตึงตํ่าซึ่งยืดหยุ่นตัวได้ มากกว่าส่วนด้านหลังของเบาะรองนั่งที่เป็นบริเวณความแข็งตึงสูง ส่วนหลังที่นั่งได้รับการกำหนดให้มีการกระจายความแข็งตึงที่มีลักษณะเฉพาะแรงปฏิกิริยาที่ ต่างกันในทิศทางแนวตั้งของส่วนหลังที่นั่งในลักษณะที่ว่าบริเวณความแข็งตึงตํ่าที่มีแรงปฏิกิริยา รองรับน้อยสำหรับผู้นั่งได้รับการกำหนดตังไว้ในส่วนกึ่งกลางในแนวตังของส่วนหลังที่นั่ง ในขณะที่ บริเวณความแข็งตึงสูงซึ่งแด,ละบริเวณมีแรงปฏิกิริยารองรับมากสำหรับผู้นั่งได้รับการกำหนดตังไว้ ใกล้กับบริเวณความแข็งตึงตํ่า ในส่วนด้านบนและด้านล่างของส่วนหลังที่นั่ง พื้นผิวพิงหลังของส่วนหลังที่นั่งนั้นสามารถงอได้ในกึ่งกลาง ณ บริเวณความแข็งตึงตํ่า ณ มุม งอที่กึ่งกลางต่างๆ ใดๆ โดยสอดคล้องตามโหลดบนที่พิงหลังของผู้นั่ง พื้นผิวเอียงได้รับการจัดให้มีไว้ที่บริเวณมุมบริเวณที่พื้นผิวการนั่งของเบาะรองนั่งและพื้นผิว พิงหลังของส่วนหลังที่นั่งได้รับการต่อกัน ซึ่งพืนผิวเอียงได้รับการสร้างขึนมาในโครงแบบให้รองรับ สะโพกของผู้นั่ง และ พื้นผิวเอียงได้รับการก่อรูปขึ้นมาจากชิ้นประกอบรูปร่างแถบยืดหยุ่นที่ได้วางไว้ระหว่าง พืนผิวการนั่งของเบาะรองนั่งและพืนผิวพิงหลังของส่วนหลังที่นั่งผ่านข้ามบริเวณมุม 1 2. ที่นั่งยานพาหนะที่ประกอบรวมด้วยเบาะรองนั่งและส่วนหลังที่นั่ง ที่ซึ่ง เบาะรองนั่งได้รับการกำหนดให้มีการกระจายความแข็งตึงในทิศทางแนวหน้าหลังใน ลักษณะที่ส่วนด้านหน้าของเบาะรองนั่งได้รับการจัดให้มีบริเวณความแข็งตึงตํ่าซึ่งยืดหยุ่นตัวได้ มากกว่าส่วนด้านหลังของเบาะรองนั่งที่เป็นบริเวณความแข็งตึงสูง ส่วนหลังที่นั่งได้รับการกำหนดให้มีการกระจายความแข็งตึงที่มีลักษณะเฉพาะแรงปฏิกิริยาที่ ต่างกันในทิศทางแนวตังของส่วนหลังที่นั่งในลักษณะที่ว่าบริเวณความแข็งตึงตํ่าที่มีแรงปฏิกิริยา รองรับน้อยสำหรับผู้นั่งได้รับการกำหนดตั้งไว้ในส่วนกึ่งกลางในแนวตั้งของส่วนหลังที่นั่ง ในขณะที่ บริเวณความแข็งตึงสูงซึ่งแต่ละบริเวณมีแรงปฏิกิริยารองรับมากสำหรับผู้นั่งได้รับการกำหนดตังไว้ ใกล้กับบริเวณความแข็งตึงตํ่า ในส่วนด้านบนและด้านล่างของส่วนหลังที่นั่ง พื้นผิวพิงหลังของส่วนหลังที่นั่งนันสามารถงอได้ในกึ่งกลาง ณ บริเวณความแข็งตึงตํ่า ณ มุม งอที่กึ่งกลางต่างๆ ใดๆ โดยสอดคล้องตามโหลดบนที่พิงหลังของผู้นั่ง พืนผิวการนั่งของเบาะรองนั่งได้รับการกำหนดตังในลักษณะที่ส่วนใกล้กันในพืนผิวการนั่ง จะแตกต่างกันใน ความแข็งตึง สัมประสิทธิความเสียดทาน และรูปร่าง อย่างน้อยที่สุดหนึ่งค่า และ หน้า 5 ของจำนวน 6 หน้า พืนผิวการนั่งของเบาะรองนั่งได้รับการสร้างขึนมาในโครงแบบในลักษณะที่ ส่วนหนึ่งในด้านหน้าของส่วนเปลี่ยนรูปร่างมากที่สุดในการนั่งมีสัมประสิทธิความเสียดทาน ด้านการเลื่อนจากหน้าไปหลังที่ตํ่ากว่าสัมประสิทธิความเสียดทานด้านการเลื่อนจากหลังไปหน้า และ ส่วนหนึ่งข้างหลังส่วนเปลี่ยนรูปร่างมากที่สุดมีสัมประสิทธิความเสียดทานด้านการเลื่อนจาก หลังไปหน้าที่ตํ่ากว่าสัมประสิทธิความเสียดทานด้านการเลื่อนจากหน้าไปหลัง 1 3. ที่นั่งยานพาหนะตามข้อถือสิทธิข้อ 12 ที่ซึ่ง พืนผิวการนั่งของเบาะรองนั่งได้รับการสร้างในลักษณะที่ชันพืนผิวในส่วนหนึ่งในด้านหน้า ของส่วนเปลี่ยนรูปร่างมากที่สุดในการนั่งนันอ่อนนุ่มกว่าชันพืนผิวของส่วนหนึ่งข้างหลังส่วนเปลี่ยน รูปร่างมากที่สุด 1 4. ที่นั่งยานพาหนะตามข้อถือสิทธิข้อ 12 หรือ 13 ที่ซึ่ง พืนผิวการนั่งของเบาะรองนั่งได้รับการก่อรูปขึนในลักษณะที่พืนผิวของส่วนหนึ่งข้างหลัง ส่วนเปลี่ยนรูปร่างมากที่สุดในการนั่งอยู่ในแนวนอนอย่างเป็นสำคัญ 1 5. ที่นั่งยานพาหนะตามข้อถือสิทธิข้อ 12 ถึง 14 ข้อใดข้อหนึ่ง ที่ซึ่ง พืนผิวการนั่งของเบาะรองนั่งได้รับการก่อรูปขึนในลักษณะที่พืนผิวของส่วนหนึ่งใน ด้านหน้าของส่วนเปลี่ยนรูปร่างมากที่สุดในการนั่งจะเอียงลงล่างไปสู่ด้านหลัง 1 6. ที่นั่งยานพาหนะตามข้อถือสิทธิข้อ 1 ถึง 15 ข้อใดข้อหนึ่ง ที่ซึ่ง พื้นผิวพิงหลังของส่วนหลังที่นั่งได้รับการกำหนดตั้งในลักษณะที่ส่วนใกล้กันในพื้นผิวพิง หลังจะแตกต่างคันใน ความแข็งตึง สัมประสิทธิความเสียดทาน และรูปร่าง อย่างน้อยที่สุดหนึ่งค่า 1 7. ที่นั่งยานพาหนะตามข้อถือสิทธิข้อ 16 ที่ซึ่ง พืนผิวพิงหลังของส่วนหลังที่นั่งที่ได้รับการกำหนดตั้งในลักษณะที่สัมประสิทธิความเสียด ทานของส่วนที่ตรงคันคับอกของผู้นั่งนันสูงกว่าสัมประสิทธิความเสียดทานของส่วนหนึ่งข้างใต้ส่วน หนึ่งที่ตรงคันคับอก 1 8. ที่นั่งยานพาหนะตามข้อถือสิทธิข้อ 16 หรือ 17 ที่ซึ่ง พืนผิวพิงหลังของส่วนหลังที่นั่งได้รับการสร้างขืนมาในโครงแบบในลักษณะที่ชันพืนผิวใน ส่วนหนึ่งที่ตรงคันคับอกของผู้นั่งนันอ่อนนุ่มกว่าชันพืนผิวของส่วนหนึ่งข้างใต้ส่วนหนึ่งที่ตรงคันคับ อก 1 9. ที่นั่งยานพาหนะตามข้อถือสิทธิข้อ 16 ถึง 18 ข้อใดข้อหนึ่ง ที่ซึ่ง หน้า 6 ของจำนวน 6 หน้า ในพื้นผิวพิงหลังของส่วนหลังที่นั่ง มุมเอียงของส่วนด้านบนจะใหญ่กว่ามุมเอียงของส่วน ด้านล่าง 2 0. วิธีการกำหนดตั้งความแข็งตึงสำหรับที่นั่งยานพาหนะที่รวมถึงเบาะรองนั่งและส่วนหลังที่นั่ง ซึ่งวิธีการประกอบรวมด้วย การกำหนดให้เบาะรองนั่งมีการกระจายความแข็งตึงในทิศทางแนวหน้าหลังในลักษณะที่ ส่วนด้านหน้าของเบาะรองนั่งได้รับการจัดให้มีบริเวณความแข็งตึงตํ่าซึ่งยืดหยุ่นตัวได้มากกว่าส่วน ด้านหลังของเบาะรองนั่งที่เป็นบริเวณความแข็งตึงสูง การกำหนด1ให้ส่วนหลังที่นั่งมีการกระจายความแข็งตึงที่มีลักษณะเฉพาะแรงปฏิกิริยาที่ ต่างกันในทิศทางแนวตังของส่วนหลังที่นั่งในลักษณะที่ว่าบริเวณความแข็งตึงตํ่าที่มีแรงปฏิกิริยา รองรับน้อยสำหรับผู้นั่งได้รับการกำหนดตังไว้ในส่วนกึ่งกลางในแนวตังของส่วนหลังที่นั่ง ในขณะที่ บริเวณความแข็งตึงสูงซึ่งแต่ละบริเวณมีแรงปฏิกิริยารองรับมากสำหรับผู้นั่งได้รับการกำหนดตั้งไว้ ใกล้กับบริเวณความแข็งตึงตํ่า ในส่วนด้านบนและด้านล่างของส่วนหลังที่นั่ง การทำให้พื้นผิวพิงหลังของส่วนหลังที่นั่งนั้นสามารถงอได้ในกึ่งกลาง ณ บริเวณความแข็งตึง ตํ่า ณ มุมงอที่กึ่งกลางต่างๆ ใดๆ โดยสอดคล้องตามโหลดบนที่พิงหลังของผู้นั่ง เมื่อพื้นผิวพิงหลังรับ หลังของผู้นั่งที่มาถึงหลังการเคลื่อนที่ไปด้านหลังบนบริเวณความแข็งตึงสูงของเบาะรองนั่ง การกำหนดตั้งบริเวณความแข็งตึงตํ่าของเบาะรองนั่งในลักษณะที่ว่าส่วนสัมผัสหลังด้นขา ส่วนล่างที่จะสัมผัสกับหลังด้นขาส่วนล่างของผู้นั่ง ส่วนสัมผัสหลังเข่าที่จะสัมผัสกับหลังเข่าของผู้นั่ง และส่วนสัมผัสหลังขาส่วนล่างที่จะสัมผัสกับหลังขาส่วนล่างของผู้นั่ง และ การกำหนดตังลักษณะเฉพาะแรงปฏิกิริยาของบริเวณความแข็งตึงตํ่าฃองเบาะรองนั่งใน ลักษณะที่แรงปฏิกิริยารองรับของส่วนสัมผัสหลังต้นขาส่วนล่าง ส่วนสัมผัสหลังเข่า และส่วนสัมผัส หลังขาส่วนล่างแด\'ละส่วนสอดคล้องเป็นจริงตามความสัมพันธ์ของ ส่วนสัมผัสหลังต้นขาส่วนล่าง > ส่วนสัมผัสหลังเข่า > ส่วนสัมผัสหลังขาส่วนล่าง ------------

1. เบาะนั่งยานพาหนะที่ประกอบรวมด้วยเบาะรองนั่งและพนักพิงหลัง ที่ซึ่ง เบาะรองนั่งได้รับการกำหนดให้มีการกระจายความแข็งตึงในทิศทางแนวหน้าหลังใน ลักษณะที่ส่วนด้านหน้าของเบาะรองนั่งได้รับการจัดให้มีบริเวณความแข็งตึงต่ำซึ่งยืดหยุ่นตัวได้ มากกว่าส่วนด้านหลังของเบาะรองนั่งที่เป็นบริเวณความแข็งตึงสูง พนักพิงหลังได้รับการกำหนดให้มีการกระจายความแข็งตึงที่มีลักษณะเฉพาะแรงปฏิกิริยาที่ ต่างกันในทิศทางแนวตั้งของพนักพิงหลังในลักษณะที่ว่าบริเวณความแข็งตึงต่ำที่มีแรงปฏิกิริยารองรับ น้อยสำหรับผู้นั่งได้รับการกำหนดตั้งไว้ในส่วนกึ่งกลางในแนวตั้งของพนักพิงหลัง ในขณะที่บริเวณ ความแข็งตึงสูงซึ่งแต่ละบริเวณมีแรงปฏิกิริยารองรับมากสำหรับผู้นั่งได้รับการกำหนดตั้งไว้ใกล้กับ บริเวณความแข็งตึงต่ำในส่วนด้านบนและด้านล่างของพนักพิงหลัง และ พื้นผิวพิงหลังของพนักพิงหลังนั้นสามารถงอได้ในกึ่งกลาง ณ บริเวณความแข็งตึงต่ำ ณ มุม งอกึ่งกลางต่างๆ ใดๆ โดยสอดคล้องตามโหลดบนพนักพิงหลังของผู้นั่ง