TH24127B - ล้อยางที่คืนตัวได้ที่ได้รับการรองรับทางโครงสร้าง - Google Patents

Abstract

DC60 ล้อยางคืนตัวได้ที่ได้รับการรองรับทางโครงสร้าง โดยไม่มีความดันอากาศภายใน จะรวมถึง ส่วนดอกยางสัมผัสพื้น และส่วนแก้มยางที่ยื่นตามแนวรัศมีเข้าสู่ด้านในจากส่วนดอกยางดังกล่าว และยึดตรึงอยู่ในส่วนขอบนูนที่ปรับให้ยังคงยึดอยู่กับล้อในระหว่างการหมุนของล้อยาง แถบรูปวงแหวนเสริมความแข็งแรงที่จัดวางตามแนวรัศมีเข้าสู่ด้านในของส่วนดอกยาง แถบดังกล่าว จะประกอบรวมด้วย ชั้นแรงเฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่น เยื่อที่หนึ่งอย่างน้อยหนึ่งแผ่นซึ่งยึดเกาะกับ ขอบเขตเข้าสู่ด้านในตามแนวรัศมีของชั้นแรงเฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่นดังกล่าว และเยื่อที่สอง อย่างน้อยหนึ่งแผ่นซึ่งยึดเกาะกับขอบเขตออกสู่ด้านนอกตามแนวรัศมีของชั้นแรงเฉือนทำจากวัสดุ ยืดหยุ่นดังกล่าว แต่ละเยื่อดังกล่าวจะมีค่ามอดุลัสแรงตึงตามยาว มากกว่าค่ามอดุลัสแรงเฉือนของ ชั้นแรงเฉือนดังกล่าว เพื่อให้เมื่อรับน้ำหนักส่วนสัมผัสพื้นจะเปลี่ยนรูปไปสู่บริเวณสัมผัสที่แบนราบ โดยความเครียดเฉือนในชั้นแรงเฉือน ในขณะที่ยังคงรักษาให้มีความยาวคงที่ของเยื่อเหล่านั้นเอาไว้ ล้อยางคืนตัวได้ที่ได้รับการรองรับทางโครงสร้าง โดยไม่มีความดันอากาศภายใน จะรวมถึง ส่วนดอกยางสัมผัสพื้น และส่วนแก้มยางที่ยื่นตามแนวรัศมีเข้าสู่ด้านในจากส่วนดอกยางดังกล่าว และยึดตรึงอยู่ในส่วนขอบนูนที่ปรับให้ยังคงยืดอยู่กับล้อในระหว่างการหมุนของล้อยาง แถบรูปวงแหวนเสริมความแข็งแรงที่จัดวางตามแนวรัศมีเข้าสู้ด้านในของส่วนดอกยาง แถบดังกล่าว จะประกอบรวมด้วย ชั้นแรงเฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่น เยื่อที่หนึ่งอย่างน้อยหนึ่งแผ่นซึ่งยึดเกาะกับ ขอบเขตเข้าสู้ด้านในตามแนวรัศมีของชั้นแรงเฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่นดังกล่าว และเยื่อที่สอง อย่างน้อยหนึ่งแผ่นซึ่งยึดเกาะกับขอบเขตออกสู่ด้านนอกตามแนวรัศมีของชั้นแรงเฉือนทำจากวัสดุ ยือหยุ่นดังกล่าว แต่ละเยื่อดังกล่าวจะมีค่ามอดุลัสแรงตึงตามยาว มากกว่าค่ามอดุสัสแรงเฉือนของ ชั้นแรงเฉือนดังกล่าว เพื่อให้เมื่อรับน้ำหนักส่วนสัมผัสพื้นจะเปลี่ยนรูปไปสู่บริเวณสัมผัสที่แบบราบ โดยความเครียดเฉือนในชั้นแรงเฉือน ในขณะที่ยังคงรักษาให้มีความยาวคงที่ของเยื่อเหล่านั้นเอาไว้

Claims (9)

1. ล้อยางคืนตัวได้ที่ได้รับการรองรับทางโครงสร้าง ประกอบรวมด้วยส่วนดอกยางที่สัมผัส พื้น, ส่วนแก้มยางที่ยื่นตามแนวรัศมีเข้าสู่ด้านในจากส่วนดอกยางดังกล่าว และยึดตรึงอยู่ในส่วนขอบ นูนที่ปรับให้ยังคงยึดอยู่กับวงล้อในระหว่างการหมุนของยาง, และ, แถบรูปวงแหวนที่มีการเสริมความแข็งแรง ที่จัดวางไว้ตามแนวรัศมีเข้าไปข้างในของส่วนดอกยาง ดังกล่าว, ที่ซึ่งแถบดังกล่าวประกอบรวมด้วยชั้นแรงเฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่น, เยื่อที่หนึ่งอย่างน้อย หนึ่งแผ่นซึ่งยึดเกาะอยู่กับขอบเขตเข้าสู่ด้านในตามแนวรัศมีของชั้นแรงเฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่น ดังกล่าว และเยื่อที่สองอย่างน้อยหนึ่งแผ่นซึ่งยึดเกาะอยู่กับขอบเขตออกสู่ด้านนอกตามแนวรัศมีของ ชั้นแรงเฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่นดังกล่าว, และ ที่ซึ่งอัตราส่วนของมอดุลัสแรงตึงตามแนวยาวของหนึ่งแผ่นของเยื่อดังกล่าว ต่อมอดุลัสแรงเฉือน ของชั้นแรกเฉือนดังกล่าว มีค่าอย่างน้อยที่สุด 100:1 เพื่อที่ว่าการทำให้ส่วนดอกยางสัมผัสพื้น ดังกล่าวเปลี่ยนรูปโดยแรงกระทำภายนอก จากรูปวงกลมอย่างเป็นสำคัญไปสู่รูปแบบราบ จะคงรักษาให้มีความยาวคงที่อย่างเป็นสำคัญของเยื่อดังกล่าว และการกระจัดสัมพัทธ์ของเยื่อ ดังกล่าว เกิดขึ้นอย่างเป็นสำคัญโดยความเครียดเฉือนในชั้นแรงเฉือนดังกล่าว 2. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งอัตราส่วนของมอดุลัสแรงตึงตามยาวของของหนึ่งแผ่น ของเยื่องดังกล่าว ต่อมอดุลัสแรงเฉือนของชั้นแรงเฉือนดังกล่าว มีค่าอย่างน้อยที่สุด 500:1 3. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งอัตราส่วนของมอดุลัสแรงตึงตามยาวของของหนึ่งแผ่น ของเยื่อดังกล่าว ต่อมอดุลัสแรงเฉือนของชั้นแรงเฉือนดังกล่าว มีค่าอย่างน้อยที่สุด 1000:1 4. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งความแข็งตึงต้านการยุบตัวต่อหนึ่งหน่วยความกว้าง สัมผัส มีค่ามากกว่า 0.1 เดซินิวตัน/มม2 5. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งผลคูณของมอดุลัสแรงเฉือนของความยืดหยุ่นดังกล่าว ของชั้นแรงเฉือนดังกล่าว คูณด้วยความหนาตามแนวรัศมีของชั้นแรงเฉือนดังกล่าว มีค่าโดย ประมาณเท่ากับผลคูณของแรงกดสัมผัสพื้นที่กำหนดไว้ล่วงหน้า คูณด้วยตำแหน่งตามแนวรัศมี ที่กำหนดไว้ ล่วงหน้าของขอบเขตด้านนอกสุดของเยื่อที่สองของส่วนดอกยางดังกล่าว 6. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 5 ที่ซึ่งชั้นแรงเฉือนดังกล่าวมีความหนาตามแนวรัศมี อย่างน้อย ที่สุด 5 มม. 7. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 6 ที่ซึ่งชั้นแรงเฉือนดังกล่าวมีความหนาตามแนวรัศมี ประมาณ 10 มม. ถึงประมาณ 20 มม. 8. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งชั้นแรงเฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่นดังกล่าว มีมอดุลัส แรงเฉือนของความยืดหยุ่นประมาณ 3 เมกะปาสกาล ถึงประมาณ 20 เมกะปาสกาล 9. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งแต่ละแผ่นของอย่างน้อยที่สุดเยื่อที่หนึ่งและเยื่อที่สอง ดังกล่าว ประกอบรวมต่อไปด้วยชั้นของชั้นเสริมความแข็งแรงด้วยเส้นตีเกลียวเสริมยางที่ไม่ยืดตัว ซึ่งฝังตรึงอยู่ในชั้นเคลือบที่เป็นวัสดุยืดหยุ่น ซึ่งมีมอดุลัสแรงเฉือนของความยืดหยุ่นมากกว่าหรือ เท่ากับอย่างน้อยที่สุดมอดุลัสแรงเฉือนของความยืดหยุ่นของชั้นแรงเฉือนดังกล่าว 1 0. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 9 ที่ซึ่งชั้นเสริมความแข็งแรงด้วยเส้นตีเกลียวเสริมยางของ เยื่อที่หนึ่งและเยื่อที่สองดังกล่าว ก่อรูปทำมุมกับทิศตามเส้นรอบวงของล้อยาง ระหว่างประมาณ 10 ํ และ 45 ํ 1 1. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งเยื่อที่สองดังกล่าวมีโพรไฟล์ตามขวางเป็นส่วนโค้ง ซึ่งมี รัศมีตามขวางของส่วนโค้งน้อยกว่ารัศมีตามขวางของส่วนโค้งของพื้นผิวด้านนอกสุดตามแนวรัศมี ของส่วนดอกยางดังกล่าว 1 2. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 11 ที่ซึ่งพื้นผิวด้านนอกสุดตามแนวรัศมีดังกล่าวของ ส่วนดอกยางดังกล่าว มีรัศมีตามขวางของส่วนโค้งอย่างน้อย 1000 มม. 1 3. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 11 ที่ซึ่งเยื่อที่สองดังกล่าวมีรัศมีตามขวางของส่วนโค้ง อย่างน้อย 500 มม. 1 4. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งส่วนดอกยางดังกล่าวมีร่องดอกยางอย่างน้อยหนึ่งร่อง 1 5. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งเยื่อที่สองดังกล่าวได้รับการทำให้เป็นคลื่น ซึ่งมีความสูง ของคลื่นอยู่ในทิศตามแนวรัศมี และความยาวของคลื่นอยู่ในทิศทางตามแนวแกน 1 6. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 15 ที่ซึ่งความสูงของคลื่นของเยื่อที่สองดังกล่าว มีค่าระหว่าง ประมาณ 20% และ 50% ของความหนาสูงสุดของชั้นแรงเฉือนดังกล่าว 1 7. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 15 ที่ซึ่งเยื่อที่สองดังกล่าวจะมีความสูงคลื่นที่คงที่ภายในขอบเขต ตามแนวแกนของเยื่อดังกล่าว 1 8. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 15 ที่ซึ่งเยื่อที่สองดังกล่าวมีความยาวของคลื่นระหว่าง ประมาณ 20% และ 50% ของความกว้างดอกยางที่กลิ้งหมุนของส่วนดอกยางดังกล่าว 1 9. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 15 ที่ซึ่งส่วนดอกยางดังกล่าวมีร่องอย่างน้อยหนึ่งร่อง ซึ่งมี ความหนาดอกยางอย่างน้อย 120% ของความลึกดอกยางระบุ 2 0. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งส่วนผนังแก้มยางดังกล่าว มีความแข็งตึงยังผลตามแนว รัศมีในการทำให้ตรึง มากกว่าความแข็งตึงยังผลตามแนวรัศมีในการกด 2

1. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 20 ที่ซึ่งส่วนผนังแก้มยางดังกล่าวไม่ยืดตัวอย่างเป็นสำคัญ ในการทำให้ตึง และปราศจากการต้านทานอย่างเป็นสำคัญต่อการโก่งงอในการกด 2

2. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 20 ที่ซึ่งส่วนผนังแก้มยางดังกล่าวได้รับการเสริมความแข็งแรง โดยชิ้นส่วนตามแนวรัศมีอย่างเป็นสำคัญ 2

3. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 20 ที่ซึ่งส่วนผนังแก้มยางดังกล่าวเป็นเส้นตรงในระนาบ เมริเดียนของล้อยาง 2

4. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 20 ที่ซึ่งส่วนผนังแก้มยางดังกล่าวมีความหนาสูงสุดน้อยกว่า 10% ของความสูงหน้าตัดตามแนวรัศมีของล้อยางดังกล่าว 2

5. ล้อยางตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งอัตราส่วนของความแข็งตึงตามแนวยาวดังกล่าวของ แถบรูปวงแหวนดังกล่าวในระนาบศูนย์สูตรของล้อยาง ต่อความแข็งตึงยังผลตามแนวรัศมีของ ส่วนแก้มยางดังกล่าวในการทำให้ตึง มีค่าน้อยกว่า 100:1 2

6. ล้อยางคืนตัวได้ที่ได้รับการรองรับทางโครงสร้าง ประกอบรวมด้วยส่วนดอกยางที่สัมผัส พื้น, ส่วนแก้มยางที่ยื่นตามแนวรัศมีเข้าสู่ด้านในจากส่วนดอกยางดังกล่าว และยึดตรึงอยู่ในส่วนขอบ นูนที่ปรับให้ยังคงยึดอยู่กับวงล้อในระหว่างการหมุนของล้อยาง, และ, แถบรูปวงแหวนเสริมความแข็งแรง ที่จัดวางตามแนวรัศมีเข้าสู่ด้านในของส่วนดอกยาง ดังกล่าว, แถบดังกล่าวประกอบรวมด้วยชั้นแรงเฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่น, เยื่อที่หนึ่งอย่างน้อยหนึ่ง แผ่น ซึ่งยึดเกาะอยู่กับขอบเขตเข้าสู่ด้านในตามแนวรัศมีของชั้นแรงเฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่นดังกล่าว และเยื่อที่สองอย่างน้อยหนึ่งแผ่น ซึ่งยึดเกาะอยู่กับขอบเขตออกสู่ด้านนอกตามแนวรัศมีของชั้นแรง เฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่นดังกล่าว, และ เยื่อที่สองดังกล่าวได้รับการทำให้เป็นคลื่น ซึ่งมีความสูงของคลื่นอยู่ในทิศทางตามแนวรัศมี และ ความยาวของคลื่นอยู่ในทิศตามแนวแกน, ดังนั้นการเปลี่ยนรูปเยื่อที่สองดังกล่าวจากรูปวงกลมอย่างเป็นสำคัญ ไปสู่รูปแบนราบโดย แรงกระทำภายนอก จึงเกิดขึ้นโดยปราศจากการโก่งงอของเยื่อที่สองดังกล่าว และจะคงรักษาแรงกด สัมผัสพื้นของส่วนดอกยากสัมผัสพื้นดังกล่าวให้มีสม่ำเสมอกันอย่างเป็นสำคัญ โดยตลอดความยาว ของบริเวณที่สัมผัสพื้น 2

7. ล้อยางคืนตัวได้ที่ได้รับการรองรับทางโครงสร้าง ประกอบรวมด้วยส่วนดอกยางสัมผัส พื้น, ส่วนแก้มยางที่ยื่นตามแนวรัศมีเข้าสู่ด้านในจากส่วนดอกยางดังกล่าว และยึดตรึงอยู่ในส่วนขอบ นูนที่ปรับให้ยังคงยึดอยู่กับวงล้อในระหว่างการหมุนของล้อยาง, และ, แถบรูปวงแหวนเสริมความแข็งแรง ที่จัดวางตามแนวรัศมีเข้าสู่ด้านในของส่วนดอกยาง ดังกล่าว, แถบดังกล่าวประกอบรวมด้วยชั้นแรงเฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่น, เยื่อที่หนึ่งอย่างน้อยหนึ่ง แผ่นซึ่งยึดเกาะอยู่กับขอบเขตเข้าสู่ด้านในตามแนวรัศมีของชั้นแรงเฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่นดังกล่าว และเยื่อที่สองอย่างน้อยหนึ่งแผ่นซึ่งยึดเกาะอยู่กับขอบเขตออกสู่ด้านนอกตามแนวรัศมีของชั้นแรง เฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่นดังกล่าว, และ อัตราส่วนของความแข็งตึงตามยาวดังกล่าวของแถบรูปวงแหวนดังกล่าว ในระนาบศูนย์สูตร ของล้อยาง ต่อความแข็งตึงยังผลตามแนวรัศมีของส่วนแก้มยางดังกล่าวในการทำให้ตึง มีค่าน้อยกว่า 100:1, ดังนั้นการหมุนของล้อยางดังกล่าวภายใต้แรงกระทำ จึงทำให้เกิดการขยายตัวตามเส้นรอบ วงของแถบรูปวงแหวนดังกล่าว และเหนี่ยวนำให้เกิดแรงตึงเพิ่มเติมในส่วนแก้มยางดังกล่าว และจะ ลดการยุบตัวตามแนวรัศมีของล้อยางดังกล่าวเมื่อเปรียบเทียบกับสภาวะไม่หมุน 2

8. ล้อยางคืนตัวได้ที่ได้รับการรองรับทางโครงสร้าง ประกอบรวมด้วยส่วนดอกยางสัมผัส พื้น, ส่วนแก้มยางที่ยื่นตามแนวรัศมีเข้าสู่ด้านในจากส่วนดอกยางดังกล่าว และยึดตรึงอยู่ในส่วนขอบ นูนที่ปรับให้ยังคงยึดอยู่กับวงล้อในระหว่างการหมุนของล้อยาง, และส่วนดอกยางดังกล่าวมี, แถบรูปวงแหวานเสริมความแข็งแรง ที่จัดวางตามแนวรัศมีเข้าสู่ด้านในของส่วนดอกยาง ดังกล่าว, แถบดังกล่าวประกอบรวมด้วยชั้นแรงเฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่น, เยื่อที่หนึ่งอย่างน้อยหนึ่ง แผ่นซึ่งยึดเกาะอยู่กับขอบเขตเข้าสู่ด้านในตามแนวรัศมีของชั้นแรงเฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่นดังกล่าว และเยื่อที่สองอย่างน้อยหนึ่งแผ่นซึ่งยืดเกาะอยู่กับขอบเขตออกสู่ด้านนอกตามแนวรัศมีของชั้นแรง เฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่นดังกล่าว, และ ที่ซึ่งส่วนแก้มยางดังกล่าวไม่ยืดตัวอย่างเป็นสำคัญในการทำให้ตึง และปราศจากการ ต้านทานอย่างเป็นสำคัญต่อการโก่งงอในการกด, ดังนั้นแรงกระทำภายนอกจึงได้รับการรองรับโดยแรงตึงอย่างเป็นสำคัญในส่วนแก้มยาง ดังกล่าว ในบริเวณของล้อยางที่ไม่สัมผัสกับพื้น และปราศจากการรองรับโหลดตามแนวดิ่งอย่างเป็น สำคัญ เนื่องจากส่วนแก้มยางในบริเวณที่สัมผัสกับพื้น 2

9. วิธีการสำหรับการสร้างล้อยางคืนตัวได้ที่ได้รับการรองรับทางโครงสร้าง พร้อมด้วย แถบรูปวงแหวนเสริมความแข็งแรงที่มีชั้นแรงเฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่น อยู่ระหว่างชิ้นส่วนแข็งตึง ตามยาว, ประกอบรวมด้วยขั้นตอน: การเลือกแรงกดสัมผัสพื้น และรัศมีของล้อยาง; การคูณแรงกดสัมผัสพื้นด้วยรัศมีของล้อยาง เพื่อประเมินแฟกเตอร์ชั้นแรงเฉือน; การเลือกวัสดุชั้นแรงเฉือนที่มีค่ามอดุลัสแรงเฉือนของความยืดหยุ่นค่าหนึ่ง และมีความหนา ระดับหนึ่ง เพื่อให้ผลลัพธ์ของค่ามอดุลัสแรงเฉื่อนของความยืดหยุ่นคูณกับความหนาจะเท่ากับ แฟกเตอร์ชั้นแรงเฉือน; การเลือกเยื่อที่มีมอดุลัสแรงตึงของความยืดหยุ่นอย่างน้อย 100 เท่าของมอดุลัสแรงเฉือน ของความยืดหยุ่น, และ; การรวมประกอบส่วนดอกยางสัมผัสพื้น, แถบรูปวงแหวนเสริมความแข็งแรงดังกล่าวที่ จัดวางตามแนวรัศมีเข้าสู่ด้านในของส่วนดอกยางดังกล่าว, เยื่อที่หนึ่งอย่างน้อยหนึ่งแผ่นซึ่งยึดเกาะ อยู่กับขอบเขตเข้าสู่ด้านในตามแนวรัศมีของชั้นแรงเฉือนทำจากวัสดุยืดหยุ่นดังกล่าว และเยื่อที่สอง อย่างน้อยหนึ่งแผ่นซึ่งยึดเกาะอยู่กับขอบเขตออกสู่ด้านนอกตามแนวรัศมีของชั้นแรงเฉื่อนทำจาก วัสดุยืดหยึ่นดังกล่าว, และส่วนแก้มยางที่ยื่นเข้าสู่ด้านในตามแนวรัศมี จากส่วนดอกยางดังกล่าว และยึดเกาะอยู่ในส่วนขอบนูนสำหรับการยึดเข้ากับวงล้อ