Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia nowych pochodnych tetrahydrofuro/3,4-b/fura- no-2,4-dionu, uzytecznych w leczeniu owrzodzen dwunastnicy lub zoladka u zwierzat cieplokrwi- stych.Wedlug wynalazku, nowe pochodne tetranydro- furo/3,4-b/furano-2,4-dionu o wzorze ogólnym 1, w którym R1 oznacza atom wodoru albo rodnik fe- nylowy lub Ci-i0-alkilowy, a R2 oznacza atom wo¬ doru lub rodnik Ci-i0-alkilowy, lecz z wylaczeniem tych zwiazków o wzorze 1, w którym R1 oznacza rodnik etylowy, izopropylowy, n-butylowy lub n-pentylowy, a R2 oznacza atom wodoru, a takze z wylaczeniem postaci optycznie czynnych tych zwiazków, dla których R1 oznacza rodnik n-buty¬ lowy a R2 oznacza rodnik metylowy, otrzymuje sie na drodze hydrolizy zwiazku o wzorze 2, w którym R1 i R2 maja wyzej podane znaczenia, a R3 ozna¬ cza rodnik Ci-4-alkilowy, z wytworzeniem produk¬ tu posredniego o wzorze 3, który nastepnie pod¬ daje sie dekarboksylacja Zasade numerowania atomów w pierscieniu furo/3,4-b/furano-2,4-dionu wyjasnia wzór 4.Nalezy zauwazyc, ze zwiazki o wzorze 1 posia¬ daja co najmniej dwa i nie wiecej niz trzy, w za¬ leznosci od rodzaju podstawnika o symbolu R1, centra asymetrii, a mianowicie w pozycjach 3a, 6a i 6, dzieki czemu zwiazki te moga istniec w jed¬ nej lub wiecej postaci racemicznych lub optycznie czynnych. Wynalazek obejmuje zatem wytwarza- nie zwiazków o wzorze 1 w dowolnej postaci race- micznej lub optycznie czynnej wykazujacej wspo¬ mniane wlasnosci lecznicze. Wlasnosci te mozna wykazac dowolna znana metoda, np. w badaniach na szczurach, u których wywolano uprzednio owrzodzenie dwunastnicy kwasem octowym.Poza tym pierscienie furanowe we wzorze 1 sa zawsze skondensowane w pozycji cis, to znaczy, ze atomy wodoru w pozycjach 3a i 6a musza byc zawsze po tej samej stronie plaszczyzny symetrii.Przy dalszym opisywaniu tych zwiazków atomy wodoru w pozycjach 3a i 6a beda zaznaczane li¬ tera a a stereochemiczne polozenie podstawnika R1 w pozycji 6 — odpowiednio a lub (3.We wzorach 1—3 jako korzystne znaczenie pod¬ stawników wymienia sie: dla R1 lub R2» gdy ozna¬ czaja rodnik alkilowy, metyl, etyl, propyl, butyl, pentyl, hektyl lub decyl, przy tym preferuje sie alkil o prostym lancuchu; dla R3 korzystnym znaczeniem jest metyl lub etyl. Korzystna jest zwlaszcza ta grupa zwiazków o wzorze 1, w któ¬ rym R1 posiada konfiguracje jak w dwuhydroka- nadensolidzie i kanadensolidzie, wystepujacych w przyrodzie, to znaczy (3.Hydrolize zwiazku o wzorze 2 do kwasu o wzo¬ rze 3 oraz dekarboksylacje tego ostatniego prze¬ prowadza sie korzystnie w tym samym reaktorze, np. ogrzewajac zwiazek o wzorze 2 z kwasem mineralnym, np. z wodnym kwasem solnym, w temperaturze w zakresie 90—120°C. 99 584W5S4 Zwiazki wyjsciowe o wzorze 2 mozna wytworzyc ze zwiazku o wzorze 5, w którym R1 i R8 maja wyzej podane znaczenia, podajac go alkilacji od¬ powiednim bromkiem lub jodkiem Ci-io-alkUowym, korzystnie w obefcnosci mocnej zasady, takiej jak np. wodorek sodu, w rozpuszczalniku, np. dwu- metyloformamidzie, w temperaturze 40—100°C.Z kolei zwiazek o wzorze 5 mozna wytworzyc przez utlenianie wiazania olefinowego w zwiazku o wzorze 6, stosujac czterotlenek osmu kwas nad¬ tlenowy jako czynnik utleniajacy, a nastepnie cyklizacje wytworzonego produktu posredniego pod¬ dajac go reakcji i z kwasem. Zwiazki o wzorze 6 otrzymuje sie np. ze zwiazku o wzorze 7 w reakcji i ze zwiazkiem Grignarda o wzorze R1—C^C— —MgBi- z wyttiwiorzenieni izjwdaztou (posredniego o wzorze 8, w którym to zwiazku nastepnie czescio¬ wo uwodornia sie wiazanie acetylenowe.Konfiguracje przestrzenna w pozycji 6 estru o wzorze 5 okresla sie przez uzycie odpowiedniego czynnika utleniajacego do utleniania zwiazku o wzorze 6. Tak wiec, gdy stosuje sie czynnik cis- - utleniajacy, np. czterotlenek osmu, do utleniania zwiazku o wzorze 6, w którym R1 ma inne zna¬ czenia niz atom wodoru, wówczas uzyskuje sie ester o wzorze 5, w którym i R1 i atomy wodoru w pozycjach 3a 6a znajduja sie po tej samej stro¬ nie, to jest w polozeniach a. I odwrotnie, gdy sto¬ suje sie czynnik trans-utlemiajaoy, otrzymuje sie ester o wzorze 5, w którym R1 zajmuje poloze¬ nie |3.Lecznicze dzialanie zwiazków o wzorze 1 badano na szczurach, u których wywolano owrzodzenie dwunastnicy wprowadzeniem do niej kwasu octo¬ wego. Stwierdzno, ze przy dawkach 0,5—20 mg/kg zwiazki te powoduja wyrazne zmniejszenie owrzo¬ dzenia. Nie stwierdzono natomiast widocznego wplywu toksycznego tych zwiazków.Nizej podane przyklady ilustruja wynalazek, nie ograniczajac jego zakresu* przy tym w przykladach IV—VIII opisano wytwarzanie zwiazków wyjscio¬ wych. We wszystkich przypadkach odparowanie prowadzono pod obnizonym cisnieniem metoda rotacyjna.Przyklad I. Mieszanine 1,2 g /±/-3,3aa,6,6aa- - tetrahydro-3a-metoksykarbonylo-6a-n-propylofuro/ /3,4-b/furano-2,4-diónu, 36 ml lodowatego kwasu octowego i 72 ml 6n kwasu solnego ogrzewa sie w ciagu 2 godzin w temperaturze 11Q°C i odpa¬ rowuje. Pozostalosc krystalizuje sie z mieszaniny eteru i benzyny, otrzymujac /±/-3,3aa,6aa-tetra- hydro-6a-n-propylofuiro/3,4-b/-fu(rano-?,4-dion o temperaturze topnienia 92—93°C (wydajnosc 82°/o).Postepowanie powtarza sie, stosujac zamiast po¬ chodnej 6a-n-propylowej odipowieclnia pochodna 6a-n-heksylowa lub 6a-fenylowa i otrzymuje (±)-6a-n-heksylo-3,3aa,6,6aa-tetrahydrofuro/3,4-b/- -furano-2,4-dion o temperaturze topnienia 96—97°C (wyidaginiosc 82%) lub /±/-3,3aa, 6,6aa-tetra/hydirio- -6a-feiny!loifurfo/3,4Hb/furaniO-2,4-ddioaii o "temp. toipin. 129—131°C (wydajnosc 8Wo).Przyklad II. Roztwór 0,512 g /±/-6a-n-buty- lo-3,3aa,6,6aa-tetrahydro-3a-metoksykairbonylofuro/ /3,4-b/furano-2,4-dionu w 10 ml dwumetyloforma- midu (wysuszonego przez oddestylowanie z nadwo- 45 50 55 60 dioirkai wapniowego) dodaje sie do smiesizianej za¬ wiesiny w atmosferze argonu 0,100 g wodorku so¬ dowego wlO ml tego samego rozpuszczalnika. Na¬ stepnie dodaje sie 2,5 ml 1-jodopropanu i ogrzewa w ciagu 3 godzin w temperaturze 80°C. Po ochlo¬ dzeniu do 20—25°C, mieszanine dodaje sie do 500 ml wodnego, nasyconego roztworu chlorku amono¬ wego i ekstrahuje 3 porcjami po 100 ml chloro¬ formu. Polaczone ekstrakty suszy sie nad siarcza¬ nem sodowym i odparowuje. Jako pozostalosc otrzymuje sie mieszanine epimerów C-3 /±/6a-n- -butylo-3,3aa,6,6aa-tetrahydro-3-metoksykarbonylo- -3n-propylofuro/3,4-b/furano-2,4-dionu. Pozostalosc ta iw 18 irml lodowatego kiwaisu ootoiweig.D i 18 ml stezonego kwasu solnego ogrzewa sie przez 2 go¬ dziny w 110—120°C, po czym ochladza do JO— —25°C i odparowuje. Pozostalosc rozpuszcza sie w niewielkiej ilosci chlorku metylenu i adsorbuje na 2,5 g sildkazelu przez odparowanie rozpuszczal¬ nika. Silikazel poddaje sie przedtem dezaktywacja przy uzyciu 12°/o wag. wody i zrównowazeniu przy uzyciu 10c/o wag. trójskladnikowej mieszaniny ace¬ tonu, chloroformu i benzyny w stos. obj. 1:33:66.Powyzsza próbke zelu z zaadsorbowana pozo¬ staloscia wprowadza sie na szczyt suchej kolumny o wymiarach 45X2,5 cm wypelnionej 650 g sili- kazelu, który uprzednio poddano podobnej obróbce.Kolumne eluuje sie wspomniana trójskladnikowa mieszanina rozpuszczalników i zbiera 25 ml frakcje która analizuje sie metoda chromatografii cienko¬ warstwowej przy uzyciu ukladu B. (patrz odnosnik do tabl. 2). Frakcje o Rf 0,45 laczy sie i odparo¬ wuje, a pozostalosc krystalizuje z mieszaniny eteru i benzyny, otrzymujac z 21#/o wydajnoscia /±/-6 -n-butylo-3,3aa,6,6aa-tetrahydro-3a-n-propylofuro/ /3,4-b/furano-2,4-dion o temp. topn. 105—106°C. Po¬ dobnie z frakcji o Rf 0,31 otrzymuje sie z 38°/§ wydajnoscia /+/6a-n-butylo-3,3aa,6,6aa-tetrahydro- -3p-n-propylofuro/3,4-b/furano-2,4-dion o temp. topn. 104—106°C.Przy postepowaniu jak wyzej opisano wychodzac z odpowiedniego /±/-6-podstawionego-3,3aa,6,6aa- tetrahydro-3a-metoksykarbonylofuro/-3,4-b/-fuxa- no-2,4-dionu i odpowiedniego 1-jodoalkanu, otnzy- muje sie in situ mieszanin^ epimerów C-3 3/+/-6- -podstawionych-3,3aa,6,6aa-3-alkilo-3-metoksykar- bonylofuro/3,4-b/furano-2,4-dionów z nastepujacymi podstawnikami i w pozycjach 6 i 3.Tablica 1 Numer estru 1 2 3 4 1 6 Rodstawnik w pozyq'i 6 a-n-butyl a-n-butyl P-n-butyl P-n-butyl a-n-butyl p-fenyl Podstawnik alki¬ lowy w pozycji 3 Ifllll, Po hydroMzie i dekarboksylacji powyzszych po¬ chodnych 3-aHrilo-3-metoksykarbonylowych otrzy¬ muje sie /±/-6-podstawione-3,3aa,6,6aa-alkilofuro w /3,4-b/furano-2,4-diony zestawione w tablicy 2.99 584 Tablica 2 Numer zwiazku 1 2 3 4 6 7 8 9 1 U Podstawnik w pozycji 6 a-n-butyl a-n-butyl a-n-butyl a-n-butyl P-n-butyl p-n-butyl P-n-butyl a-n-butyl a-n-butyl P-fenyl P-fenyl Podstawnik 3-alkilowy a-n-pentyl p-n-pcntyl a-n-decyl P-n-decyl a-n-pentyl p-n-pentyl P-n-decyl a-metyl fi-metyl a-metyl P-metyl Temperatura topnienia °C 129—130 121—123 , 104—108 105—110 129—130 132—147 137—139 75—76 82—83 160—161 191—192 R/ (uklad)*) 0,59(B) 0,35(B) 0,62(B) 0,42(B) 0,40(B) 0,30(B) 0,35(B) 0,70(A) 0364(A) 0,40(A) 0,33(A) Wydajnosc % 19 17 9 34 36 7 6 58 | *) uklad A — aceton: chloroform 4 :95 (obj) uklad B — eter: benzyna 1 :1 (obj) Oznaczenia te odnosza sie i do dalszych przykladów Uwaga 1. Jako eluenty suchej kolumny oraz roz¬ puszczalniki do zrównowazenia silikazelu stoso¬ wano nastepujace mieszaniny (w stos. obj.) dla zwiazków nr 1 do 4 — aceton, chloroform i ben¬ zyna 1:33:66; dla zwiazków nr 5—6 — eter i ben¬ zyna 1:1; dla zwiazku nr 7 — aceton, chloroform i heksan 1:33:66; dla zwiazków nr 10—11 — aceton i chloroform 5:95.Uwaga 2. Zwiazki nr 8 i 9 rozdzielano metoda wysokocisnieniawej chromatografii cieczowej (HPLC) przy eluowaniu kolumny mieszanina ace¬ tonu, chloroformu i heksanu w stos. obj. 1:33:66, z szybkoscia przeplywu 4 ml/min.Wymieniony na poczatku przykladu zwiazek wyjsciowy, to jest 6a-n-butylo-3ao,6aa-tetirahyojro- -3a-metoksykarbonylofuro/3,4-b/furano-2,4-dion, wytwarza sie sposobem opisanym przez M. Kato et al. w Chemical Communications, 1971. 1561.Przyklad III. Postepuje sie jak w przykla¬ dzie I, wychodzac z /±/-6a-n-decylo-3,3aa,6,6aa- -tetoahydiTO-3a-me1xksykarbonylofuro/3,4-b/fua:ano- -2,4-dionu i otrzymuje /±/-6a-n-decylo-3,3aa,6,6aa- -tetrahydrofuro/3»4-b/furano-2,4-dion w postaci kry¬ stalicznej o temp. topn. 113—114°C (wyd. 80°/o).Przyklad IV. Roztwór 0,577 g chloranu ba¬ rowego w 20 ml wody dodaje sie do roztworu 0,95 g estru metylowego kwasu tis-/l,2-dwumeto- ksykarbonylo/-hepteno-3-karboksylowe@o w 22 ml acetonu, a nastepnie 0,1 czterotlenku osmu i mie¬ sza w ciagu 20 godzin w temperaturze 20—25°C.Po rozcienczeniu woda i trzykrotnej ekstrakcji po 50 ml eteru, polaczone ekstrakty eterowe suszy sie nad siarczanem sodowym, przez roztwór prze¬ puszcza siarkowodór i saszy. Przesacz kilkakrotnie traktuje sie siarkowodorem, az ustanie wytracanie sie czarnego osadu i ostatni przesacz ponownie suszy sie nad siarczanem sodowym. Przez ten przesacz przepuszcza sie suchy chlorowodór i sa¬ czy. Staly produkt krystalizuje sie z mieszaniny chloroformu i eteru naftowego o temp. wrz. 60—80°C zwianej dalej „benzyna" i otrzymuje z 55 ^/c wydajnoscia /±/-33aa,6,6aa-tetrahydro-3-me- toksykarbonylo-6a-n-propylofuro/3,4-b/fuirano-2,4- -dion o temp. topn. 125—126°C.Stosowany jako zwiazek wyjsciowy ester mety¬ lowy kwasu c^-/i,2-dwumetoksykarbt)nylo/-hepte- no-3-karboksylowego otrzymuje sie nastepujaco: 27 ml pentynu-1 (swiezo przedestylowanego z bezwodnego weglanu potasowego) wkrapla sie w ciagu 30 minut do mieszanego i utrzymywanego we wrzeniu roztworu Grignarda, otrzymanego z 6,3 g magnezu i 21 ml bromku etylu w 130 ml tetrahydrofuranu. Calosc miesza sie w tych wa¬ runkach jeszcze przez 15 minut, chlodzi do 20— —fi5°C, doidaije 20 ani fteftahydiroiruananiu, oziebia na lazni soli z lodem, dodaje 1,6 g chlorku miedzia- wego, wkrapla roztwór 35 g 1,3-dwumetoksykarbo- nyloakrylu metylu w 100 ml tetrahydrofuranu, miesza przez 30 minut w temperaturze 0°C, pozostawia na 50 minut w celu ogrzania do tem¬ peratury 20—25°C, po czym wylewa do 1 litra nasyconej solanki. Mieszanine zakwasza sie stezo¬ nym kwasem solnym do pH 2, ekstrahuje 3 por¬ cjami po 500 ml eteru, polaczone ekstrakty prze¬ mywa nasycona solanka do zaniku odczynu kwas¬ nego, suszy nad siarczanem sodowym i odparo¬ wuje. Pozostalosc destyluje sie pod obnizonym cisnieniem i otrzymuje z wydajnoscia 70°/o ester metylowy kwasu 1,2-dwumetoksykarbonylo-hepte- no-3-karboksylowego o temp. wrz. 100—125°C/0,15 mm Hg. g tak otrzymanego zwiazku w 20 ml meta¬ nolu dodaje sie do mieszaniny 0,6 g 5*/o palladu na weglanie barowym, jako katalizatora, 0,24 ml chinoliny i 140 ml metanolu, po zrównowazeniu wodorem. Mieszanine wytrzasa sie w atmosferze wodoru pod cisnieniem atmosferycznym i w tem¬ peraturze 20—25°C do chwili az zaobserwuje sie 1,03 litra wodoru, po czym przesacza i odpa¬ rowuje. Pozostalosc rozpuszcza sie w eterze, prze¬ mywa 3n kwasem solnym i nasycona solanka i odparowuje. Otrzymuje sie z wydajnoscia 95°/o ester metylowy kwasu ds-/l,2-dwumetoksykarbo-7 99 584 8 nylo/-hepteno-3-karboksylowego, który stosuje sie bez dalszego oczyszczania.Przyklad V. Postepuje sie jak w przykla¬ dzie IV z tym, ze w celu wytworzenia zwiazku wyjsciowego stosuje sie oktyn-1 zamiast pentynu-1.Otrzymuje sie z wydajnoscia 65% ester metylowy kwasu /l,2-dwumetoksykarbonylo/-dekano-3-karbo- ksylowego o temp. wiz, 135—140°C/0,1 mm Hg; z wydajnoscia 98°/o — ester metylowy kwasu, cis- -/I,2-dwumetoksykarbonylo/-dekano-3-karboksylo- wego; z wydajnoscia 19% /±/-6a-n-heksylo-3,3aa,6, 6^a-tetr,ahydro-3a-metoksykarbonylofuro/3,4-b/fura- no-2,4-dion o temp. topn. 127°C.Przyklad VI. Postepuje sie jiak w przykla¬ dzie IV z tym, ze w celu wytworzenia zwiazku wyjsciowego stosuje sie fenyloacetylen zamiast pentynu-1. Otrzymuje sie z wydajnoscia 57°/o ester metylowy kwasu /l,2-dwumetoksykarbonylo/-4- -fenylobutino-3-karboksylowy o temp. topn. 65°C (po krystalizacji z eteru); z wydajnoscia 95°/o — ester metylowy kwasu cis-/l,2-dwumetoksykarbo- nylo/-4-fenylobuteoo-3-karboksyloiwego; z wydaj- noscia 24% — /±/-3,3ao,,6,6a-tetrahydro-3-metoksy- karbonylo-6a-fenylofuro/3,4-b/furano-2,4-daon o temp. topn. 109^110°C.Przyklad VII. Postepuje sie jak w pierw¬ szej czesci przykladu IV, z tym, ze zamiast estru metylowego kwasu ois-/l,2-dwumetoksykarbonylo/- -hepteno-3-karboksylowego stosuje sie odpowiednia pochodna trójestiru z wiazaniem podwójnym o wzorze 9. Otrzytriuje sie nastepujace /±/-6 stawione 3,3aa,6»6aa-tetrahydro-3a-metoksyk«u:bo- nylofuro/3,4-b/furano-2,4-diony: Tablica 3 Numer zwiazku 1 2 3 Podstawnik w pozycji 6 metyl n-oktyl n-decyl Wydaj¬ nosc, % 23 21 Temperatura topnienia °C | 127—129 127—128 128—130 1 Wyjsciowy trójester z wiazaniem podwójnym o wzorze 9 otrzymuje sie podobnie jak opisany w przykladzie IV ester metylowy kwasu /1,2-dwu- metoksykarbonylo/-hepteno-3-karboksylowego, leoz wychodzac z odpowiedniego trójestru z wiazaniem potrójnym o wzorze 10. Otrzymuje sie zatem od¬ powiednio ester metylowy kwasu /1,2-dwumetoksy- karbonylo/-pentano-3-kariboksylowego, ester mety¬ lowy kwasu cis-/l,2-dwumeto;ks3rkarbonylo/dodeka- no-3-karboksylowego i ester metylowy kwasu cis- -A ,2 - dwiimetoksykarbonylo/-tetradekeno-3-karbo- ksylowego, które stosuje sie bez dalszego oczysz¬ czania.Odpowiednie wyjsciowe trójestry z wiazaniem potrójnym o wzorze 10 otrzymuje sie podobnie jak opisano w przykladzie IV wytwarzanie estru me¬ tylowego kwasu /l,2-dwumetoksykarbonylo/-hepti- no-3-karboksylowego, lecz przy uzyciu wlasciwego alkinu-1 zamiast pentynu-1. Estry te przedstawiono w tablicy 4.Tablica 4 Numei estru 1 2 3 l ^ metyl n-oktyl n-decyl Wydaj- 1 nosc % 36 56 66 Dane fizykochem.Temperatura wrzenia 108—112°C/0,1 mm Hg Temperatura topnienia 54^58°C Temperatura wrzenia 152—154°C/0,1 mm Hg Temperatura wrzenia 170—174°C/0,15 mm Hg Przyklad VIII. Roztwór 50 g estru metylo- wego kwasu /l,2-dwumetoksykarbonylo/-okteno-3- -karboksylowego w 150 ml 98% wag. obj. kwasu mrówkowego ogrzewa sie w ciagu 3 godzin w tem- paraitiuirze 40°C z tdlodaitkiiefm 30 imi 30% wag. oibj. nadtlenku wodoru. Po ochlodzeniu roztworu, roz- klada sie nadmiar nadtlenku wodoru dodajac ostroznie 0,1 g silnie rozdrobnionego palladu (swie¬ zo przygotowanego) na drodze redukcji wodnego roztworu chlorku palladowego. Nastepnie roztwór odparowuje sie do zywicy, która rozpuszcza sie w 100 ml metanolu. Uzyskany roztwór nasyca sie w ciagu 10 minut chlorowodorem i odparowuje.Pozostalosc w postaci syropu rozpuszcza sie w mie¬ szaninie eteru i benzyny w stos. obj. 1:4 wprowa¬ dza na kolumne o srednicy 7,5 cm wypelnionej zelem krzemionkowym (2500 g) w tym samym rozpuszczalniku. Kolumne eluuje sie kolejno na¬ stepujacymi mieszaninami eteru i benzyny (w sto¬ sunku objetosciowym): 8 litrów — 1:4, 8 litrów — 3:7 i 50 litrów — 1:1. Frakcje eluowane mieszanina 40 rozpuszczalników w stos. obj. 1 :1 laczy sie i od¬ parowuje.Uzyskuje sie 10 g pozostalosci, która rozpuszcza sie w 50 ml chlorku metylenu ji odparowuje pod obnizonym cisnieniem na 50 g silikazelu, zdeza- 45 ktualizowanym uprzednio woda (12% wag) i do¬ prowadzonym do stanu równowagi przy uzyciu % wag. mieszaniny i 1:50 acetonu i chloroformu.Pozostalosc silikazelu podaie sie na szczyt suchej kolumny o wymiarach 120 cm X 4,5 cm wypelnio- 50 nej 1900 g silikazelu zdezaktywowanego i dopro¬ wadzonego do stanu równowagi jak wyzej. Eluuje sie mieszanina acetonu i chloroformu 1:50 i zbiera frakcje po 25 ml, które analizuje sie metoda chro¬ matografii cienkowarstwowej na plytkach z sili- 55 kazelu przy uzyciu mieszaniny acetonu i chloro¬ formu 4:95 jako eluentu (czyli ukladu A).Z frakcji oznaczonych numerami od 80 do 120 odparowuje sie rozpuszczalnik, a pozostalosc kry¬ stalizuje z mieszaniny eteru i benzyny. Otrzymuje M sie 2,3 g l±/-6(3-n-butylo, 3,3aa,6,6aa-tetrahydro-3a- -metoksykarbonylofuro/3,4-b/furano-2,4-dionu o temp. topn. 70—72°C, Rf — 0,63 (uklad A).Podobnie, lecz wychodzac z odpowiedniego trój- estru z wiazaniem podwójnym o wzorze 9 otrzy- 65 muje sie /±/-6p-podstawione-3,3aa,6,6aa-tetrahydro- -3a-metoksykarbonylofuro/3,4-b/furano-2,4-diony ppdane w tablicy 5.w 9 Tablica 5 Numer zwiaz¬ ku 1 2 3 Podstawnik w pozycji 6 n-heksyl*) metyl2) fenyl*) Temperatu¬ ra topnienia °C 70—72 112—113 163—165 Wydaj¬ nosc % 4 7 13 R, (uklad A) 0,69 0,45 0,77 | Uwagi: 1. Pominieto wstepne oczyszczanie chro¬ matograficzne w mieszaninie eteru i benzyny.Zamiast tego surowy produkt oczyszczano chro¬ matograficznie przy uzycfyi chloroformu jako eluentu na kolumnie o wymiarach 120 cm X 4,5 cm 15 wypelnionej 1900 g suchego silikazelu, który deza- ktywowano woda (12°/o wag.) i doprowadzono do stanu równowagi chloroformem (10°/o wag.). Pro¬ dukt wydzielono z frakcji i oznaczonych numerami 160 do 190, o objetosci 25 mlkazda. » 2. Nie stosowano wstepnego oczyszczania chro¬ matograficznego przy uzyciu mieszaniny eteru i benzyny. Zamiast tego surowy produkt oczyszczano jak podano w uwadze 1, lecz przy uzyciu miesza- irnny acetonu i chloroformu w stos. iobj. 1:50 jako* 25 elunentu. Produkt wydzielano z 35 ml frakcji oznaczonych numerami od 150 do 200. 3. Produkt wydzielono, bez oczyszczania chroma¬ tograficznego, na drodze krystalizacji surowego produktu z mieszaniny acetonu i benzyny. * PL PL PL PL PL PL