Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania poliuretanów, w tym takze poliuretanów zawierajacych pierscienie izocyjanurowe, przez dzialanie organicznych izocyjanianów z co najmniej dwoma grupami izocyjania- nowymi na mieszaniny zwiazków wielohydroksylowych, wobec katalizatorów i innych srodków pomocniczych.Znana sposoby wytwarzania tworzyw poliuretanowych, polegaja na mieszaniu dwóch podstawowych skladników reakcji poliaddycji, tj. dwu- lub polifunkcyjnych izocyjanianów i dwu- lub polifunkcyjnych zwiazków hydroksylowych. Reakcja poliaddycji przebiega wobec katalizatorów, przy czym jej szybkosc regulowana jest iloscia dodawanego katalizatora.Funkcyjnosc oraz struktura zwiazków hydroksylowych i izocyjanianów determinuje stopien usieciowania oraz strukture polimeru uretanowego. W celu zas zmniejszenia palnosci polimeru stosuje sie opózniacze palenia, które stanowia zwiazki chloru, fosforu, lub antymonu. Równiez struktury cykliczne polimerów uretanowych maja wplyw na opóznienie palenia, a ich zwiekszenie umozliwia wyeliminowanie czesciowe dotychczas stosowanych srodków opózniajacych palenie.Zwiekszenie zawartosci struktur cyklicznych np. w sztywnych piankach poliuretanowych osiaga sie poprzez stosowanie do reakcji poliaddycji aromatycznych poliizocyjanianów i aromatyczno-alifatycznych zwiaz¬ ków hydroksylowych (W, Walczyk, L. Zabski, Z. Jedlinski, T. Sniezek, Polimery, 19, 319, (1974). Stosowanie, wielohydroksylowych zwiazków aromatyczno-alifatycznych o tyle jest utrudnione, ze ich stala lub pólstala konsystencja utrudnia prowadzenie reakcji w skali technicznej.Inny sposób zwiekszania zawartosci w polimerze uretanowym struktur cyklicznych polega na prowadzeniu cyklizacji izocyjanianów do uklacjów izocyjanurowych równoczesnie z reakcja poliaddycji. Otrzymuje sie wówczas komórkowe tworzywa poli (uretanowo-izocyjanurowe) odznaczajace sie zmniejszona palnoscia i podwyzszona odpornoscia cieplna; jednak zwiekszona zawartosc struktur izocyjanurowych powoduje znaczna kruchosc polimeru.Celem wynalazku jest unikniecie wyzej wymienionych niedogodnosci i opracowanie sposobu wytwarzania poliuretanów, w tym takze takich, które zawieraja struktury izocyjanurowe, który umozliwia uzyskiwanie2 97 618 polimerów szczególnie w postaci sztywnych pianek poliuretanowych. Stwierdzono, ze cel ten uzyskuje sie, jesli jako skladnik mieszaniny zwiazków wielohydroksylowych, stosuje sie hydroksymetylenowe zwiazki aromatycz¬ ne i/lub produkty ich addycji za-tlenkami alkenowymi, otrzymane z weglowodorów aromatycznych zawartych wolejach popirolitycznych z pirolizy benzyn. Hydroksymetylenowe zwiazki aromatyczne oraz produkty ich addycji z a-tlenkami alkenowymi, otrzymane z malo uzytecznych dotychczas olejów popirolitycznych z pirolizy benzyn, zawieraja skondensowane pierscienie aromatyczne typu naftalenu oraz o wyzszym stopniu skondensowa¬ nia.Hydroksymetylenowe zwiazki aromatyczne oraz produkty ich addycji z a-tlenkami alkenowymi, otrzyma¬ ne z olejów popirolitycznych z pirolizy benzyn, stosowane do wytwarzania poliuretanów, sa cieczami o lepkosci 7? od 2 do 500 tys. cP w 25°C, a ich liczba hydroksylowa wynosi 50-350 mg KOH/g.Wedlug wynalazku moga byc uzyte hydroksymetylenowe zwiazki aromatyczne i produkty ich addycji z. a-tlenkami alkenowymi otrzymane z frakcji oleju popirolitycznego o temperaturze wrzenia od 18Q°co500°C, korzystnie z etylenowej pirolizy benzyn. Szczególnie preferowane do wytwarzania poliuretanów sa hydroksyme¬ tylenowe zwiazki aromatyczne oraz produkty ich addycji za-tlenkami alkenowymi, otrzymane z frakcji oleju popirolitycznego wrzacych w zakresie temperatur 200° - 380°C. Do wytwarzania poliuretanów moga byc równiez uzyte hydroksymetylenowe zwiazki i produkty ich addycji z atlenkami alkenowymi, otrzymane z frakcji oleju popirolitycznego wrzacych w wezszych zakresach temperatur, przykladowo w temperaturach 200° - 250°C, 250° - 380°C. Frakcje te moga zawierac naftalen, badz moze on byc z nich usuniety znanymi metodami.Hydroksymetylenowe zwiazki aromatyczne z olejów popirolitycznych z pirolizy benzyn mozna otrzymac znanymi metodami, przykladowo przez chlorometylowanie zwiazków aromatycznych w olejach popirolitycz¬ nych i hydrolize chlorometyleno-pochodnych aromatycznych. Produkty addycji hydroksymetylenowych zwiaz¬ ków aromatycznych z a-tlenkami alkenowymi mozna otrzymac znanymi sposobami przez .stosowanie przykla¬ dowo tlenku propylenu, tlenku etylenu, epichlorohydryny lub ich mieszanin, jako substratów w reakcjach addycji z hydroksymetylenowymi zwiazkami aromatycznymi z olejów popirolitycznych.Wedlug wynalazku, hydroksymetylenowe zwiazki aromatyczne oraz produkty ich addycji za-tlenkami alkenowymi, otrzymane z olejów popirolitycznych z pirolizy benzyn, stosuje sie w ilosci 3—70% w mieszaninach z klasycznymi zwiazkami wielohydroksylowymi: polieterolami i poliestrolami, do wytwarzania poliuretanów.Przyklady otrzymywania tych polieteroli i poliestroli podano w monografii: J.H. Saunders, K. C. Frisch „Poly- urethanes. Chemistry and Technology", t. I, Interscience Publishers, New York, 1962. Szczególnie korzystne jest stosowanie hydroksymetylenowych pochodnych aromatycznych i/lub produktów ich addycji z a-tlenkami alkenowymi, w ilosci 15—35% w mieszaninach z polieterolami oraz opózniaczami palenia, do wytwarzania sztywnych pianek poliuretanowych i zmniejszonej palnosci.Jako polieterole w sposobie wedlug wynalazku moga byc stosowane produkty poliaddycji a-tlenków alkenowych takich, jak: tlenek propylenu, tlenek etylenu, epichlorohydryna lub ich mieszaniny itp. z alkoholami wielohydroksylowymi takimi, jak: glikole (etylenowy, propylenowy itp), gliceryna, trójmetylolopropan, 1,2,6-trójhydroksyheksan, pentaerytryt, a-metyloglikozyd, sacharoza, sorbitol, alkanoloaminy, etylenodwuami- na, dwuetylenotrójamina, trójetylenoczteroamina, nowolak fenoJowo-formaldehydowy itp.W mysl powyzszego wynalazku mozna stosowac znane opózniacze palenia, uzywane przy otrzymywaniu konwencjonalnych pianek poliuretanowych. Przykladami opózniaczy nie reagujacych z izocyjanianami (tzw. l opózniaczy addytywnych) sa Sb203, estry kwasu fosforowego zawierajace chlorowiec jak fosforan trój (jft-chloroetylowy), fosforan trój(dwubromopropylowy) itp., przykladami opózniaczy palenia reagujacych z izo¬ cyjanianami (tzw. opózniaczy reaktywnych) sa poliole fosforoorganiczne, takie jak: ester dwuetylowy kwasu N,N- dwu/2-hydroksyetylo/-aminometylofosforowego produkty poliaddycji kwasu fosforowego z tlenkiem propyle¬ nu lub epichlorohydryna, polieterole i poliestrole zawierajace chlorowce itp.Wedlug niniejszego wynalazku mieszanine zwiazków wielohydroksylowych, zawierajaca hydroksymetyle¬ nowe zwiazki aromatyczne i/lub produkty ich addycji z^i-tlenkami alkenowymi, otrzymane z olejów popirolitycz¬ nych z pirolizy benzyn, poddaje sie reakcji z aromatycznymi dwu- i poliizocyjanianami wobec katalizatorów, poroforów i srodków powierzchniowo czynnych.Przykladem aromatycznych dwu- i poliizocyjanianów sa: 4,4'-dwu izocyjanian dwufenylorneta nu, surowy dwuizocyjanian dwufenylometanu, poli/metylenofenylenoizocyjanian), dwuizocyjanian tolilenu itp. Inne przyklady przydatnych do tego celu dwu- i poliizocyjanianów podane sa w cytowanej uprzednio monografii J.H. Saundersa i K.C. Frischa.Zgodnie z wynalazkiem korzystny stosunek grupy NCO: OH wynosi od 0,9 do 1,2. Reakcje organicznych izocyjanianów z mieszanina zwiazków wielohydroksylowych zawierajaca hydroksymetylenowe pochodne zwiaz¬ ków aromatycznych i/lub produkty ich addycji za-tlenkami alkenowymi, otrzymane z olejów popirolitycznych97 618 3 z pirolizy benzyn, prowadzi sie w obecnosci typowych katalizatorów poliaddycji izocyjanianowej, takich jak: aminy Ml-rzedowe, zwiazki metaloorganicznej inne, podane w cytowanej uprzednio monografii J.H. Saundersa. i K.C. Frischa.Wedlug wynalazku hydroksymetylenowe zwiazki aromatyczne oraz produkty ich addycji z a-tlenkami alkenowymi mozna stosowac do wytwarzania poliuretanów zawierajacych pierscienie izocyjanurowe, przyklado¬ wo do wytwarzania pianek poli(uretanowo-izocyjanurowych). W tym przypadku stosunek grup NCOrOH wynosi od 1,5 do 10. Oprócz katalizatorów poliaddycji izocyjanianowej stosuje sie wtedy konwencjonalne katalizatory trimeryzacji grup izocyjanianowych. Przyklady tego typu katalizatorów podano w monografii: K.C. Frisch, LP. Rumao, Reviews in Macromolecular Chemistry, t. 6; str. 105, M. Dekker, Inc., New York 1971. Do wytwarzania spienionych poliuretanów zarówno zawierajacych jak i niezawierajacych pierscienie izocyjanurowe moga zostac uzyte tradycyjne porofory stosowane do otrzymywania pianek poliuretanowych. Moga one nie reagowac z izocyjanianami (lotne rozpuszczalniki) organiczne, takie jak: CFCIj, CF^CIa itp.) lub reagowac z nimi (woda, nitroalkany, kwas borowy itp.).W mysl wynalazku korzystne jest stosowanie srodków powierzchniowo czynnych, szczególnie silikonowych srodków powierzchniowo czynnych w przypadkach wytwarzania spienionych poliuretanów. Srodki te, oprócz zmniejszenia napiecia powierzchniowego, stabilizuja pianki w czasie jej powstawania. Przyklady srodków powierzchniowo czynnych podano w monografii J, H. Saundersa i K. C. Frischa.Wynalazek zostal nizej zilustrowany 22 przykladami, z których przyklady od I do XX ujeto czesciowo w forme tabelaryczna.Przyklady I—XIII. Mieszanine zwiazków wielohydroksylowych, skladajaca sie z A czesci wagowych hydroksymetylenowych zwiazków aromatycznych, o liczbie hydroksylowej AA, otrzymanych z frakcji oleju popirolitycznego o temperaturze AAA°C, z pirolizy benzyn, B cz.wag. propoksylowanego sorbitolu (o liczbie hydroksylowej 495), C cz.wag. propoksylowanego pentaerytrytu (o liczbie hydroksylowej 490), D cz.wag. produktu addycji epichlorohydryny do gliceryny (o liczbie hydroksylowej 400), E cz.wag. gliceryny, F cz.wag. trójetanoloaminy, G cz.wag. estru dwuetylowego kwasu N,N-bis (2-hydroksyetylo) aminometylofosfonowego (o liczbie hydroksylowej 460), H cz.wag. polieterolu fosforoorganicznego zawierajacego 4% P i 25% Cl (o liczbie hydroksylowej 510), z dodatkiem K cz.wag. trójtlenku antymonu, mieszano z M cz.wag. „surowego" 4,4'-dwu- izocyjanianu dwufenylometanu (Desmodur 44 V), N cz.wag. poli(metylenofenylenoizocyjanianu) (PAPI), uprzed¬ nio dodajac do mieszaniny zwiazków wielohydroksylowych Pcz.wag. trójchlorofluorometanu, R cz.wag. wody, S cz.wag. oleju silikonowego Silicone L 520, T cz.wag. oleju silikonowego Silicone L 5340, U cz.wag. N,N-dwu- metyloetanoloaminy, W cz.wag. N,N-dwumetylocykloheksyloaminy, Xcz.wag. katalizatora aminowego Desmora- pid PP. Po 10 sekundach mieszania mieszanine reakcyjna wylewano do formy. Po 48 godzinach sezonowania spienionego produktu w temperaturze 20°C otrzymano pianke poliuretanowa o gestosci pozornej a kg/m3, o wytrzymalosci cieplnej podczas sciskania (wedlug DIN 53424—1964) b°C, o wytrzymalosci na sciskanie w kierunku równoleglym do kierunku wzrostu pianki ckG/cm2, o klasie palnosci (wg ASTM D 1692—68) d, okreslonej dlugoscia odcinka spalonego e cm i szybkoscia palenia f cm/min. Dane liczbowe wyrazone przez symbole A, AA, AAA, B, C, D, E, F, G, H, K, M, IM, P, R, S, T, U, W, X oraz przez symbole a, b, c, d, e, f zestawiono w tabeli 1.Przyklady XIV-XX.Mieszanine zwiazków wielohydroksylowych, skladajaca sie z A czesci wagowych hydroksymetylenowych zwiazków aromatycznych, o liczbie hydroksylowej AA, otrzymanych z frakcji oleju popirolitycznego o tempera¬ turze wrzenia AAA°C, z pirolizy benzyn, B cz.wag. propoksylowanego pentaerytrytu (o liczbie hydroksylowej 490), z dodatkiem C cz.wag. fosforanu trój(/3-chloroetylowego), D cz.wag. 50% roztworu octanu potasu w glikolu etylenowym, E cz.wag. N,N-dwumetylocykloheksyloaminy, F cz.wag. oleju silikonowego Silicone L 520, G cz.wag. trójchlorofluorometanu, mieszano z H cz.wag. „surowego" 4,4'-dwuizocyjanianu dwufenylometanu (Desmodur 44 V). Po 10 sekundach mieszania mieszanine reakcyjna wylewano do formy. Po 48 godzinach sezonowania spienionego produktu w temperaturze 20°C otrzymano pianke poli(uretanowo-izocyjanurowa) o gestosci pozornej a kg/m3, o wytrzymalosci cieplnej podczas sciskania (wedlug DIN 53424-1964) b °C, o wytrzymalosci na sciskanie w kierunku równoleglym do kierunku wzrostu pianki ckG/cm3, w kierunku prostopadlym do kierunku wzrostu pianki d kG/cm2, samogasnaca wg testu ASTM D 1692-68, o szybkosci palenia równej 0(zero/cm/min. i o dlugosci odcinka spalonego (wg ASTM D 1692-68) e cm, charakteryzujaca sie pozostaloscia masy f% i czasem wygaszania plomienia g sekund w tescie kominowym Butlera (wg O.A. Krueger, D.E. Jackson, J. Cellular Plastics, 3, 497 (1967). Dane liczbowe wyrazone przez symbole A, AA, AAA, B, C, D, E, F, G, H oraz przez symbole a, b, c, d, e, f, g zestawiono w tabeli 2.Przyklad XXI. Mieszanine zwiazków wielohydroksylowych, skladajaca sie z40 czesci wagowych produktów addycji tlenku propylenu do hydroksymetylenowych zwiazków aromatycznych i lepkosci i? 2525,2 255 200-372*) .4,2 50,7 8,4 248 200-380 , 41,5 19,8 43,5 300 200-250*) ,4 79,1 45 300 255 200-250*) 200-372*) ,4 .- 4,2 79,1 50.7 97 818 Tabela 1 Przyklady I—XI11 skladów mieszanin reakcyjnych I wlasnosci pianek Symbol Przyklad danych I II IM IV liczbo¬ wych Wyjasnie¬ nie symbol i danych liczbowych 1 2 3 4 5 6 A Ilosc mieszaniny hydroksymetylenowych zwiazków aromatycznych otrzymanych z frakcji oleju pop irolitycznego to.wag.) AA Liczba hydroksylowa mieszaniny A tmg KOH(g) AAA Temperatura wrzenia frakcji oleju popiroli- tycznego (°C) pod cisnieniem 1 mmHg — zawartosc naftalenu (%) — zawartosc 1- i 2-metylonaftalenu (%) B Mosc propoksy Iowegosor- , 3, bitolu (cz.wag.) « 50 70 3Gf 70 22 C Ilosc propoksylowanego pentaerytrytu (cz.wag.) - " — — — - D Ilosc produktu addycji epichlorohydryny do gliceryny (cz.wag.) « — — — — —.E Ilosc gliceryny(cz.wag.) 4,8 1,6 6,5 — — F Ilosc trójetanoloaminy (cz.wag.) ¦ — — — — 10 G Ilosc estru dwuetylowego kwasu N,N-bis (2-hydroksyetylo)aminomety!ofosfonowego (cz.wag.) ,20< 20 20 - - H Ilosc polieterolu fosforoorganicznego (cz.wag.)« -•---. 23 K Ilosc Sb203 (cz.wag.)- - - - - - - - j; - M Ilosc ,,surowego" 4,4'-dwuizocyjanianu dwufenylometanu (Desmodur 44 V) (cz.wag.) - - - — 113 - N Ilosc poli (metylenofenylenoizocyjanianu) PAPI (cz.wag.) « 124 124 124 - 132 P Ilosc CFCI3 (cz.wag.) - 30 30 30 31 30 R Ilosc wody(cz.wag.) _____ S Ilosc oleju silikonowego Silicone L 520 (cz.wag.)¦ - - - 2,0 1,0 T Ilosc oleju silikonowego Silicone L 5340 (cz.wag.) • 1,5 1,5 1,5 - - ' U Mosc N,N-dwumetyloetano- loaminy (cz.wag.) ¦ 2,0 2,0 2,0 - - W Ilosc N,N-dwumetylocykloheksyloaminy (cz.wag.) ¦¦ - - - - 2,5 X Ilosc katalizatora Desmorapid PP (cz.wag.) a Gestosc pozorna pianek (kg/m3) b Wytrzymalosc cieplna podczas sciskania (°C) c Wytrzymalosc na sciskanie (kG/cma) d Klasa palnosci (p-pianki palne; SG - pianki samogasnace) e Dlugosc odcinka spalonego (cm) f Szybkosc palenia (cm/min.) 0,5 28,0 139.0 17 SG 3,0 2,9 0,5 28,0 152,0 1,7 SG 6,6 4.3 0,5 32,0 128,5 1,6 SG 4,2 4,3 2,0 31,5 142,0 2,0 P 12,5 ,1 - 29,0 136,5 2,1 SG 2,4 0,5 *) z frakcji oleju popirolitycznego usunieto naftalen znanymi sposobami. »97 61B poliuretanowych otrzymanych sposobem wedlug wynalazku iv VII VIII IX XI XII XIII .8 45 255 200-372*) 4,2 50,7 9 282 200-250 71,0 6,2 282 200-250 71,0 6,2 11 282 200-250 71,0 6,2 12 26,7 - 248 . 200^380 41,5 19,8 13 26,7 300 200-250*) 54 . 79,1 14 26,7 200 250-380 8,3 31,6 26,7 262 200-250 71,0 6,2 22 40 45 53,3 53,3 53,3 53,3 23 3,0 3,0 2.0 20 20 20 132 125 119 122 121 - 123 116 124 1.0 1,0 1,0 1,0 1,0 - 25 1,0 1,0 1,0 1,0 3,0 1,0 0,7 1,0 0,7 1,0 0,7 0,5 0,45 0,5 0,45 0,5 0,45 0,5 0,45 - ,5 120,5 2.2 SG -2,7 3.1 1,65 31,4 131,5 2,4 SG 2.5 1,2 1,55 31,2 121,5 1,9 SG 1,9 0,3 1,6 ,2 125,5 2.4 SG 1.9 0.1 1,8 32,0 118,5 2.0 SG ,7 .9 - 1,8 - 33,6 - 125,0 - 2.0 - SG ~ 6.6 - 6,5 1,8 32,5 123,5 2,1 SG 4,5 ,2 1,6 33,0 128,0 1.7 SG ,1 .16 97 618 x x X X X X X X X I 3 & -jz ~ .c I|t| E c: o co .O. c/) tj y 3 CN O 8g gg 2fc8 O co Q Y ^ ^ r- O OJ 8 8l 8* 8 O CO LO s CM CD 8^ OJ 8 CS O I r-% O I LT9 8 2 U il _a o 1 2 * 4- J2 N 2 -<= E c S e (0 ¦»-• c a o a I O O) :- «-» O -^ :- U ot (a o) co o o S * S o? *" ° 5 8 85 ^ ^ a cS * •". co co 2 "~* ": ^ 5 °H P o _ o CH co 3 * g 8 ? » ^ ^ 00 ,_ * Ol * CN ^ — CD J OJ* Q ' 8 CM *» "S 8 iri <° f n5 P -. 8«q co 00 co co ^- U3 ^ ^ r- q o u §88 o co A 3 « 8 * co gj CN CN O OJ *-" *~ 5 o co o CO (O I O) CO ?™s -s-s co o a Jg - 2! * -l cn co 8 " - " S " 8 S3g co oi « ** r*i CHJ co «- «" r*.OJ - 6 c 2 5 = ~~ O ~ .2 5? ° c{ E C O 4- "D 3 C c*-2 O E o OJ lO o "D E o o a 2 m co fc b c -X 3 _ O -i 5 £ E < ¦a li ca c 0) e ^ m tur 1° CD a E 0) 1- E E r- F CU ma c HO O ¦n o a * jS CM o o SP i ca -^. o -h M rS* O •U KJ- ¦8TJ 3 c t s II N N I I «- b o a *: m lu KJ «U 0 § 2 ^^ O - Id E i| !! ^8 E ? | 2 V o o ^f o E -^ O. 18 E o 3 a& o cu 1^ c c ca ra .a ^; •8 s 'I c _ 5) "o ^ g %. 7, S « -&J a 9- ^ — 05 v — 3 O 2 o ^ : 0 "O "O «V) %0 Sfl OOO - <2 'o rf N O £ o. g el« ^ s S J OT -M 13 O £ ,2 10 o ra 3 'O O CD 1S 5 3 -o — co .E E "O V a) 0 3 N o 0- C0 ^. i.« 5l co u Q lunui97 618 7 równej BOOtys. cP, o liczbie hydroksylowej 250 mg KOH/g, otrzymanych z frakcji oleju popiroi itycznego o temperaturze wrzenia 250°-380°, z pirolizy benzyn, o liczbie hydroksylowej 180 mg KOH/g i lepkosci T7 25 równej 62 tys. cP, 30cz.wag. propoksylowanegp sorbitolu (o liczbie hydroksylowej 496 mg KOH/g), 10 cLwag.' ¦ gliceryny, 20cz.wag. estru dwuetylowego kwasu N,N-bis/2-hydroksyetylo/amtnometylofosfonowego o liczbie hydroksylowej 450 mg KOH/g, z dodatkiem 2cz.wag. N,N-dwumetyloetanoloaminy, 0,5 cz.wag. katalizatora aminowego Desmorapid PP, 1,5 cz.wag. oleju silikonowego Silicone L 5340, 30 cz.wag. trójchlorofluorometanu, mieszano z 125 cz.wag. poliizocyjanianu PAPI. Po 10 sekundach mieszania mieszanine reakcyjna wylewano do formy. Po 48 godzinach sezonowania spienionego produktu w temperaturze 20°C otrzymano pianke poliuretano¬ wa o gestosci pozornej 31 kg/m3, o wytrzymalosci cieplnej podczas sciskania (wedlug DIN 53424—1964) 124,5°C, o wytrzymalosci na sciskanie w kierunku równoleglym do kierunku wzrostu pianki 1,73kG/cma, samogasnaca, charakteryzujaca sie dlugoscia odcinka spalonego 4,8 cm oraz szybkoscia palenia 4,1 cm/min wedlug ASTM D 1692-68. - Przyklad XXII. Mieszanine zwiazków wielohydroksylowych, skladajaca sie z 50 czesci wagowych produktów addycji epichlorohydryny do hydroksymetylenowych zwiazków aromatycznych o liczbie hydroksylo¬ wej 280 mg KOH/g i lepkosci i?25 równej 148 tys. cP, otrzymanych z frakcji oleju popirolitycznego o temperatu¬ rze wrzenia 200°—250°C, z pirolizy benzyn, o liczbie hydroksylowej 180 mg KOH/g i lepkosci r?25 równej 83 tys. cP, 50 czesci wagowych propoksylowanego pentaerytrytu o liczbie hydroksylowej 400 mg KOH/g, z dodatkiem 5 cz.wag. 50% roztworu octanu potasu w glikolu etylenowym, 3,0 cz.wag. N,N-dwumetylocyklohe- ksyloaminy, 3 cz.wag. oleju silikonowego Silicone L 5340, 70 cz.wag. trójchlorofluorometanu, mieszano z 400 cz.wag. „surowego" 4,4'-dwuizocyjanianu dwufenylometanu (Desmodur 44 V). Po 10 sekundach mieszania mieszanine reakcyjna wylewano do formy. Po 48 godzinach sezonowania spienionego produktu w temperaturze °C otrzymano pianke poli/uretanowoizocyjanurowa) o gestosci pozornej 34,2 kg/m3, o wytrzymalosci ciepl¬ nej podczas sciskania (wedlug DIN 53424-1964) 216,5°C, o wytrzymalosci na sciskanie w kierunku równole¬ glym do kierunku wzrostu pianki 2,13 kG/cm2, w kierunku prostopadlym do kierunku wzrostu pianki 1,2kG/cm2, samogasnace wg ASTM D 1692—68, o szybkosci palenia równej 0 (zero) cm/min i o dlugosci odcinka spalonego (wg ASTM D 1692-68) 1,6 cm, charakteryzujaca sie pozostaloscia masy 81,1% i czasem wygaszenia plomienia 0,7 sekund w tescie kominowym Butlera (wg O.A. Krueger, D.E. Jackosn, J. Cellular Plastics,3,497(1967)). PL