PL90701B1 - - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania mo¬ cznika z amoniaku i dwutlenku wegla.

Jezeli amoniak i dwutlenek wegla wprowadza sie pod odpowiednim cisnieniem (125-350 at) i w odpowiedniej temperaturze (170- 250°C) do strefy syntezowej, to tworzy sie najpierw karbamianian amonowy, który nastepnie czesciowo przereagowuje na mocznik.

Stopien przereagowania zalezy miedzy innymi od tego jak duzy jest nadmiar wprowadzonego amoniaku.

Jako produkt reakcji otrzymuje sie przy tym roztwór skladajacy sie zasadniczo z mocznika, wody, karbamininu amonowego i niezwiazanego amoniaku. Karbaminian amonowy i amoniak usuwa sie z roztworu i przerabia na produkty uboczne lub zawraca do strefy syntezy.

W znanym sposobie opisanym w European Chemical News Urea Supplement z 17.1.1966 mocznik wytwarza sie w dwustadiowym procesie- wysokoi niskocisnieniowym.

W etapie wysokocisnieniowym zachodzi reakcja syntezy mocznika z amoniaku i dwutlenku wegla. Roztwór synte¬ zowy zawierajacy oprócz mocznika i wody, karbaminian amonowy oraz niezwiazany amoniak ogrzewa sie pod wy¬ sokim cisnieniem i jednoczesnie wprowadza w kontakt z gazowym dwutlenkiem wegla. W warunkach tych znacz¬ na ilosc karbaminianu amonowego rozklada sie, a otrzy¬ many przy tym amoniak i dwutlenek wegla orazobecny juz wolny amoniak odpedza sie wraz z para wodna. Gazy te czesciowo wykrapla sie w wysokocisnieniowym kondensa¬ torze przy doprowadzeniu amoniaku pod zwiekszonym cisnieniem, skad roztwór oraz czesc gazów niewkroplo- nych zawraca sie do reaktora. W czasie skraplania miesza¬ lo niny gazowej, wydzielonej w procesie odpedowym, amo¬ niak i dwutlenek wegla przereagowuja na karbaminian amonowy. Wydziela sie przy tym znaczna ilosc ciepla skraplania, poniewaz powstawanie karbaminianu amono¬ wego jest reakcja egzotermiczna. Otrzymane w ten sposób cieplo mozna wykorzystac do wytwarzania pary wodnej lub do ogrzewania cieczy syntezowej.

Wytworzony roztwór mocznika zawierajacy niewielkie ilosci karbaminianu amonowego kierowany jest z aparatu odpedowego przedmuchiwanego dwutlenkiem wegla do etapu niskocisnieniowego, w którym jest rozprezony, od¬ dzielany od resztek karbaminianu amonowego w kolumnie destylacyjnej skad przesyla sie go do dalszego przerobu.

Wydzielone w etapie niskocisnieniowym procesu gazy skrapla sie z wytwarzaniem karbaminu amonowego, który przepompowuje sie poprzez kondensator wysokocisnie¬ niowy do strefysyntezy mocznika. Jakwspomnianopowy¬ zej w skraplaczu wysokocisnieniowym czesc gazów nie skrapla sie i przechodzi wraz z roztworem karbaminianu amonowego do reaktora mocznika.

W strefie syntezy obok fazy cieklej znajduje sie wiec takze faza gazowa skladajaca sie z amoniaku, dwutlenku wegla i skladników obojetnych wprowadzonych razem z reagentami lub z powietrzem. Gazy te odprowadza sie ze strefy syntezy mocznika do strefy plukania, gdzieabsorbu¬ je sie je w wodzie odzyskujac amoniak i dwutlenek wegla, przy czym niezabsorbowane gazy obojetne odprowadzasie z ukladu. Roztwór opuszczajacy strefe plukania zawraca sie do strefy syntezy mocznika.

Wade tego sposobu stanowi to, ze absorbujac gazy z re- Clll TAI3 90701 4 aktora w wodzie wprowadza sie do wysokocisnieniowego stadium procesu dodatkowa jej ilosc, która dostaje sie do strefy syntezy i utrudnia przeprowadzenie karbaminianu w mocznik.

Niedogodnoscia byloby jednak stosowac jako ciecz plu¬ czaca roztwór karbaminianu amonowego zawracany z ni- skocisnieniowego stadium procesu, jak to ma miejsce w sposobie przedstawionym w polskim opisie patentowym nr 55 959, gdzie nie wystepuje skraplacz wysokocisnienio¬ wy. Roztwórten bylbywówczas kierowanydo strefysynte¬ zy bez przejscia przez strefe skraplania couniemozliwiloby utrzymanie wysokiego poziomu temperatury. Istota rzeczy polega na tym, ze cisnienie w strefie skraplania jest tak duze, ze w celu uzyskania dostatecznego cisnienia statycz¬ nego dla przetloczenia cieczy trzeba byloby umiescicurza¬ dzenie ze strefa plukania bardzo wysoko ponad strefe syntezy. Poniewaz sama strefa syntezy ma bardzo duza wysokosc, ustawienie jej zwiazane jest w praktyce z trud¬ nosciami, które wyraznie wystepuja w czasie montazu.

W polskim opisie patentowym nr 55 936 przedstawiono równiez dwustadiowyproceswytwarzania mocznika. Spo¬ sób ten rózni sie od opisanego powyzej tym, ze nie stosuje sie tutaj skraplacza wysokocisnieniowego, a ciecza plucza¬ ca, z której odzyskuje sie amoniak i dwutlenek wegla, opuszczajace wraz z gazami obojetnymi reakto/ syntezy, jest roztwór karbaminianu amonu, pochodzacy z etapu niskocisnieniowego. Otrzymany po procesie plukania roz¬ twór kieruje sie bezposrednio do strefy syntezy ber. przejs¬ cia przez strefe skraplania. Nie uzyskuje sie wiec dodatko¬ wego ciepla, przy czym dla zapewnienia samoczynnego splywania cieczy z kolumny przemywajacej do reaktora syntezy kolumna ta musi znajdowac sie znacznie wyzej, od reaktora syntezy, co przy dzisiejszych wielkosciach insta¬ lacji stanowi powazna wade.

Sposobem wedlug wynalazku, w celu zmniejszenia za¬ potrzebowania na pare wysokoprezna, zwiekszenia ilosci pary niskopreznej oraz zmniejszenia powierzchni wymia¬ ny ciepla w wysokocisnieniowym 'kondensatorze, odpro¬ wadzona ze strefy syntezy mocznika mieszanine gazów zawierajaca obojetne skladniki plucze sie roztworem kar¬ baminianu amonu pochodzacym z etapu niskocisnienio¬ wego, przy czym roztwór z plukania razem z pewna iloscia mieszaniny reakcyjnej zawierajacej mocznik, pochodzacej z dolnej czesci reaktora doprowadza s^ wraz ze swiezym amoniakiem do wysokocisnieniowego kondensatora.

Sposobem wedlug wynalazku mocznik otrzymuje sie z amoniaku i dwutlenku wegla w jednym reaktorze synte¬ zy, pracujacym w temperaturze 170-250°C i przy cisnieniu ' 125-350 at. Znaczna czesc karbaminianu amonu znajduja¬ ca sie w roztworze poreakcyjnym rozklada sie pod cisnie¬ niem syntezy i przy doprowadzeniu ciepla, na amoniak i dwutlenek wegla, które wraz z obojetnym juz amonia¬ kiem i para wodna odpedza sie i nastepnie skrapla w wyso¬ kocisnieniowym kondensatorze, karbamianianu amonu.

Roztwór ten oraz czesc niewykroplonych gazów zawraca sie do reaktora. Pozostaly roztwór poreakcyjny rozpreza sie, rozkladajac pod niskim cisnieniem 1-5 at. reszte za¬ wartego w nim karbaminianu amonu, a otrzymany w ten sposób amoniak i dwutlenek wegla wraz z para wodna wykrapla sie w niskocisnieniowym kondensatorze uzysku¬ jac roztwór karbaminianu amonowego, który przepompo¬ wuje sie do strefy plukania. W strefie tej plucze sie gazy odprowadzane ze strefy syntezy mocznika. Gazami tymi sa gromadzace sie u szczytu reaktoragazyobojetne,wprowa¬ dzone przynajmniej w czesci z reagentami, takie jak azot, gazy szlachetne, tlenek wegla i ewentualnie metan oraz duze ilosci amoniaku i dwutlenku wegla. W celu odzyska¬ nia amoniaku i dwutlenku wegla mieszanine gazowa wprowadza sie do strefy plukania zawierajacej roztwór karbaminianu amonowego pochodzacy z niskocisnienio¬ wego stadium procesu. W strefie plukania równiez pod cisnieniem syntezy, oddziela sie amoniak i dwutlenek we¬ gla, a uzyskany roztwór wraz z pewna iloscia mieszaniny reakcyjnej zawierajacej mocznik pochodzacej ze strefy syntezy doprowadza sie ze swiezym amoniakiem do wyso¬ kocisnieniowego kondensatora.

Roztwór zawierajacy mocznik korzystnie doprowadza sie do wysokocisnieniowego kondensatora z dolnej polowy strefy syntezowej. Roztwór ze strefy plukania wraz z mie- szanina reakcyjna zawierajaca mocznik doprowadza sie do wysokocisnieniowego kondensatora za pomoca pompy strumieniowej napedzanej amoniakiem, przy czym do wy¬ sokocisnieniowego kondensatora doprowadza sie taka ilosc roztworu zawierajacego mocznik, która umozliwia utrzy- manie temperatury w tej strefie na odpowiednim poziomie oraz stale obciazenie pompy strumieniowej.

Poniewaz pompa strumieniowa musi byc tak obliczona, aby przy obnizonej zdolnosci produkcyjnej urzadzenia mozna bylo uzyskac wystarczajace cisnienie tloczenia, zatem przy maksymalnym obciazeniu, wskutek zwiekszo¬ nej sprawnosci pompy, uzyskuje sie wieksza jej wydajnosc od niezbednej do przepompowania roztworu z plukaniado wysokocisnieniowego kondensatora.

W sposobie wedlug wynalazku te dodatkowa wydajnosc zuzytkowuje sie do zasysania ze strefy syntezy mieszaniny reakcyjnej zawierajacej mocznik, który wprowadza sie do wysokocisnieniowego kondensatora. Poniewaz karbami- nian amonowy rozpuszcza sie równiez w moczniku, pod¬ wyzsza sie w ten sposób temperature w warunkach równo- wagi, przez co zmniejsza sie powierzchnie potrzebna do odprowadzenia ciepla.

Zastosowanie w procesie syntezy mocznika pompy stru¬ mieniowej napedzanej amoniakiem, znane jest ze swiadec¬ twa autorskiego ZSRR nr 265 106. 40 Rozwiazanie przedstawione w tym swiadectwie autor¬ skim rózni sie zasadniczo od sposobu wedlug wynalazku.

Sposobem przedstawionym w swiadectwie autorskim ZSRR karbaminian amonu zawarty w roztworze posynte- zowym rozklada sie przez wielostopniowe rozprezanie, 45 podczas, gdy sposobem wedlug wynalazku karbaminian ten rozklada sie pod cisnieniem syntezy.

Jezeli sposób wedlug wynalazku stosuje sie w procesie, w którym w czesci wysokocisnieniowej syntezy mocznika przerabia sie równoczesnie roztwórkarbaminianu amono- 50 wego pochodzacy z fabryki melaminy, wówczas roztwór ten mozna takze wprowadzic w calosci lub w czesci do strefy plukania jako czynnik absorpcyjny.

Prowadzac proces sposobem wedlugwynalazkuuzysku¬ je sie nastepujace korzysci. 55 Nie wprowadza sie dodatkowej wody do wysokocisnie¬ niowego stadium procesu, poniewaz do plukania mieszani¬ ny gazowej odprowadzanej ze strefy syntezy, wykorzystuje sie roztwór karbaminianu amonu, który i tak musi byc przerabiany w etapie wysokocisnieniowym, przy czym 60 strefa pluczaca znajduje sie na niewielkiej wysokosci.

Cieplo absorpcji i skraplania uzyskiwane podczas plu¬ kania mozna wykorzystac do ogrzania roztworu opuszcza¬ jacego strefe plukania, do temperaturypozadanej w strefie skraplania. Dzieki temu w wysokocisnieniowym konden- 65 satorze rozporzadza sie znacznie wieksza iloscia ciepla,90701 a tylko niewielka ilosc ciepla odchodzi z woda chlodzaca.

Ponadto, wprowadzenie.do Wysokocisnieniowego kon¬ densatora roztworu zawierajacego mocznik, równiez umozliwia utrzymanie temperatury w tej strefie na wyso¬ kim poziomie, przez co zmniejsza siepowierzchnia wymia¬ ny ciepla.

Wynalazek objasniono w oparciu o zalaczony rysunek, na którym przedstawiono schemat postaci wykonania.

W raktorze syntezowym 1 pozostaje roztwór syntezowy, który oprócz mocznika i wody zawiera karbaminian amo¬ nowy i nie zwiazany amoniak. Roztwór ten splywa przez przelew 1 przewodem 2 do kolumny odpedowej 3, do której doprowadzane jest posrednie cieplo, na przyklad za pomo¬ ca pary. Jednoczesnie w kolumnie tej, roztwór syntezowy kontaktuje sie z dwutlenkiem wegla doprowadzanym przewodem A. W wyniku tego procesu odpedowego, bardzo duza czesc karbaminianu amonowego rozklada sie na amoniak i dwutlenek wegla, a wydzielone i rozpuszczone gazy zostaja z roztworu odpedzone. Pozostaly roztwór opuszcza kolumne odpedowa przewodem 5 i po rozpreze¬ niu w zaworze redukcyjnym 6 zostaje doprowadzony do kolumny rektyfikacyjnej 7, gdzie nastepuje oddzielenie mieszaniny gazowej otrzymanej przy rozprezeniu. Pozos¬ talosc porektyfikacyjna z kolumny 7 ogrzewa sie w wy¬ mienniku ciepla 8, wskutek czego obecny jeszcze karba- mianian amonowy dysocjuje. Powstaje przy tym amoniak i dwutlenekwegla, które razem zpara wodna bedacaz nimi w równowadze w panujacych warunkach, zostaja oddzie¬ lone w separatorze 9.

Mieszanina gazowa przechodzi przewodem 10 do dolnej czesci kolumny rektyfikacyjnej 7. Unoszaca sie w niej mieszanina gazowa zostaje oziebiona przez splywajacy odpedzany roztwór syntezowy tak, ze znaczna czesc pary wodnej zostaje skroplona. Roztwórmocznika odplywajacy z separatora 9 kierowany jest przewodem 11 do dalszej przeróbki, na przyklad do urzadzeniawyparnego lub krys- talizacyjnego.

Mieszanina gazowa uchodzaca ze szczytu kolumny rek¬ tyfikacyjnej 7, skladajaca sie z amoniaku, dwutlenku we¬ gla i pary wodnej kierowana jest przewodem 12, w danym przypadku razem z doprowadzona przewodem 13 ciecza reakcyjna do kondensatora 14, gdzie powstaje rozcienczo¬ nyroztwórkarbaminianu amonowego. Roztwór ten zostaje przepompowany za pomoca pompy 15przezprzewód 16 do czesci wysokocisnieniowej urzadzenia.

Ze szczytu kolumny odpedowej 3 przewodem 17 uchodzi mieszanina gazowa skladajaca sie z amoniaku, dwutlenku wegla i pary wodnej, która nastepnie czesciowo skrapla sie w kondensatorze 18, przy czym otrzymuje sie mieszanine wodnego roztworu karbaminianu amonowego, niezwiaza¬ nego amoniaku i dwutlenku wegla, która przewodem 19 wplywa u doludo reaktora syntezowego 1. Tutajkonczy sie wytwarzanie karbaminianu amonowego przy doprowa¬ dzeniu swiezego amoniaku przewodami 20 i 21 i jednoczes¬ nie wieksza czesc karbaminianu amonowego przereago- wuje na mocznik i wode.

U szczytu reaktora 1 gromadza sie obojetne skladniki gazowe, które zostaly wprowadzone do procesu glównie ze swiezymi skladnikami reakcji, oraz duze ilosci gazowego amoniaku i dwutlenku wegla. W celu odzyskania tych cennych skladników wprowadza sie mieszanine gazowa przewodem 22 do pluczki wiezowej 23, która zraszana jest rozcienczonym roztworem karbaminianu amonowego, do¬ prowadzanym przewodem 16 z ukladu niskocisnieniowe- go, i w. danym przypadku przewodem 24 z urzadzenia 6 wytwarzajacego melamine. Amoniak i dwutlenek wegla znajdujace sie w mieszaninie gazu obojetnego rozpuszcza sie prawie calkowicie w cieczy pluczacej i zostaja skroplo¬ ne. Wydzielone przy tym cieplo absorpcji i skraplania zostaje odprowadzone poprzez czynnik chlodzacyplynacy w chlodnicy spiralnej 25 w takim stopniu, aby roztwór karbaminianu amonowego doprowadzany przewodem 26 do kondensatora 18 mial pozadana tam temperature do skraplania gazów. Nie skroplona mieszanina gazu obojet- nego zostaje odprowadzona z ukladu przewodem 27 zawo¬ rem rozprezonym 28.

Róznica poziomów miedzypowierzchnia cieczy pozosta¬ lej w pluczce wiezowej 23 i otworem wlotowym kondensa¬ tora 18 nie daje dostatecznego statycznego cisnienia, aby roztwór karbaminianu amonowego móglsplywac z pluczki wiezowej 23 do kondensatora 18. Pozadanym jestwiec aby stosunek molowy miedzy ilosciami amoniaku i dwutlenku wegla w kondensatorze przy danym cisnieniu utrzymywa¬ ny byl na okreslonej wartosci w celu uzyskania optymalnej temperatury w warunkach równowagi. W tym celu prze¬ wodem 29 doprowadza sie do kondensatora czesc amonia¬ ku potrzebnego do syntezy mocznika. Wedlug wynalazku energie doprowadzonego przewodem 29 cieklego amonia¬ ku wykorzystuje sie do napedzania pompy strumieniowej, która toczy roztwór z pluczki 23 i jednoczesnie zasysa przewodem 31 wymagana ilosc mieszaniny cieklej znajdu¬ jacej sie w reaktorze. Wplyw cieklej mieszaniny z reaktora na dzialanie kondensatora uwarunkowany jest stopniem jej przereagowania. Jezeli przewód 31 jest podlaczony do dolnej czesci reaktora syntezowego, to stezenie mocznika jest male i temperatura skraplania zostaje tylko nieznacz¬ nie podwyzszona. Jezeli natomiast zostanie zassana ilosc roztworu z górnej czesci reaktora, to temperatura skrapla¬ nia znacznie sie podwyzszy i uzyskane cieplo moze byc odprowadzone poprzez mniejsza powierzchnie wymienni¬ ka ciepla. Poniewaz jednak cala ilosc mocznika razem z mieszanina gazu i cieczy, zawierajaca karbaminianamo¬ nowy zostaje znowu wprowadzona przewodem 19 u dolu do reaktora, powstaje efekt ponownego zmieszania, który 40 znacznie obniza przemiane karbaminianu amonowego w mocznik. Z powodów tych zaleca sie zasysanie roztworu na poziomie posrednim.

Dla wyjasnienia zasady prowadzenia sposobu wedlug wynalazku podano przyklad odnoszacy sie do wytwórni 45 mocznika z dobowa zdolnoscia produkcyjna 1000 ton.

Cisnienie w czesci wysokocisnieniowej urzadzenia wynosi 140 atmosfer.

Przyklad. Z reaktora syntezowego 1 odprowadza sie przewodem 22 strumien gazu zawierajacy na godzine 3620 50 kg C02, 4630 kg NH3, 264 kg pary wodnej i 1180 kg nie dajacych sie skroplic gazów. W pluczce wiezowej 23 skra¬ pla sie calkowicie amoniak, dwutlenek wegla i woda.

W znanym, na wstepie opisanym sposobie doprowadza sie na godzine 2200 kg wody. Przy absorpcji i skraplaniu 55 uwalnia sie w pluczce wiezowej 2 900 000 kilokalorii na godzine.

Mala czesc ciepla (220 000 kcal/godz.)wykorzstuje siedo ogrzewania wody z temperatury 70°C na 170°C, a pozostale cieplo (2 680 000 kcal/godz.) trzeba odprowadzic za po- 60 srednictwem wody chlodzacej. Z tej to ilosci ciepla, z po¬ wodu niskiej temperatury okolo 100°C wykorzystuje sie tylko niewielka jego ilosc. Roztwór opuszczajacy pluczke wiezowa wplywa u dolu do reaktora syntezy. W sposobie tym, rozcienczony roztwór karbaminianu amonowego od- 65 prowadzony z niskocisnieniowego stadium procesu wpro-90701 wactaa sie fcesposrednio do skraplacza 10, Boztwór ten zawierajacy tm godzine 4700 kg ^83, 5780 kg C02i4400 kg N^O odprowadzany jest w temperaturze 8Ó°C i musi bys ogrzany w skraplaczu do temperatury skraplania wyno¬ szacej okolo J70QC. Zuzywa sie do tego J 3^0 000 kilokalorM nagodz-ine.

W sposobie wedlug wynalazku jako dscz pluczaca za¬ miast wody itoiuje sie roztwór karbaminianu amonowego, floztwór w pluczce wiezowej podgrzewa sie do temeratury 170T zuzywajac 1380 000 kiiokalorii. na godzine. W przy¬ padku tym ilosc ciepla do odprowadzania z pluczki wiezo¬ wej poprzez wode chlodzaca wynosi tylko 1 529 00 kiioka¬ lorii na godzine.

Roztwór karbaminianu amonowego odprowadzany z pluczki wiezowej w ilosci 23 390 kg na godzine, przetla¬ czany jest cieczowa pompa strumieniowa 30 do kondensa¬ tora 18.

Pompa ta napedzana jest cieklym amoniakiem w ilosci 11 600 kg na godzine i jediwczeshie^JSl^li^M^8^?*. zowego do kondensatora roztwór w ilosci okolo 000 kg na godzine.

Poniewaz roztwór karbaminianu amonowego z pluczki wiezowej ma juz temperature 170°C, niepotrzeba googrze¬ wac w kondensatorze. W kondensatorze pozostaje wiec do dyspozycji dodalszego wykorzystania 1380 000 kiiokalorii na godzine. Z ciepla tego mozna wytworzyc na przyklad dodatkowa pare niskoprezna o cisnieniu 3-4 atmosfer w ilosci 2700 kg na godzine, co odpowiada 65 kg pary na 1 tone mocznika. Róznica temperatur w rurkach kondensato- Tamiedzy karbaminiahem i para jest teraz 6 3° wieksza, a wiec o 15% poczatkowej róznicy temperatur wynoszacej °C. Do odprowadzenia tej samej ilosci ciepla wystarcza zatem w sposobie wedlug wynlazku powierzchnia przeno¬ szenia ciepla mniejsza o 15% w porównaniu do znanych procesów.

Nie wprowadza sie takze do reaktora syntezy poprzez pluczke wiezowa zadnej dodatkowej wody. Wskutek tego zwieksza sie stopien przereagowania karbaminianu amo¬ nowego na mocznik o 2-3%. Dlatego w kolumnie odpedo- wej trzeba rozlozyc mniej karbaminianu amonowego i mniej odpedzic gazu, co daje oszczednosc pary wysoko¬ preznej (20 at.) wynoszaca 75 kg na tone mocznika.

W fabryce mocznika z opisanym urzadzeniom odpado¬ wym przy dobowej zdolnosci produkcyjnej wynoszacej 1000 ton uzyskuje sie przy stosowaniu sposobu wedlug wynalazku nastepujace korzysci: dodatkowa produkcje pary niskoprefcnej wynonzaea 65 kg m i tone mocznika, ossesednoW pary wysokopreznej wynoszaca 75 kg na 1 tone mocznika i zmntejiisente powierzchni przenoszenia ciepla w wysokocisnieniowym kondensatorze o 15%. 40 45

Claims (2)

Zastrzezenia patentowe

1. Sposób wytwarzania mocznika zamoniaku i dwutlen¬ ku wegla w jednym reaktorze syntezy pracujacym w tem¬ peraturze 170-250°C, pod cisnieniem 125-350 at, w któ¬ rym znaczna czesc karbaminianu amonowego zawartego w roztworze posyntezowym rozklada sie pod cisnieniem syntezy i przy doprowadzeniu ciepla, a otrzymany dutle- nek wegla i amoniak odpedza sie i co najmniej czesciowo skrapla odpedzone gazy w wysokocisnieniowym konden¬ satorze pracujacym pod cisnieniem syntezy, otrzymujac roztwór karbaminianu, który zawraca sie do reaktora, podczas gdy z pozostalego roztworu syntezowego usuwa sie reszte karbaminianu rozkladajac go pod niskim cisnie¬ niem 1-5 at., a powstajacy przy tym amoniak i dwutlenek wegla przerabia sie w niskocisnieniowym kondensatorze na wodny roztwór karbaminianu amonowego zawracany nastepnie do etapu wysokocisnieniowego, przy czym z re¬ aktora syntezy mocznika odprowadzasie mieszaninegazo¬ wa, zawierajaca obojetne skladniki wprowadzone do pro¬ cesu razem z reagentami, z której usuwa sie amoniak i dwutlenek wegla w strefie pluczacej pracujacej równiez pod cisnieniem syntezy, po czym otrzymany w ten sposób roztwór zawraca sie do obiegu, znamienny tym, ze odpro¬ wadzona z reaktora syntezy mocznika mieszanine gazowa zawierajaca obojetne skladniki plucze sie roztworem kar¬ baminianu amonu, pochodzacym z etapu niskocisnienio- wego, a roztwór z plukania razem z pewna iloscia miesza¬ niny reakcyjnej zawierajacej mocznik, pochodzacej z do¬ lnej czesci reaktora doprowadza sie do wysokocisnienio¬ wego kondensatora za pomoca pompy strumieniowej na¬ pedzanej doplywajacym do kondensatora swiezym amo¬ niakiem.

2. Sposób wedlug zastrz . 1, znamienny tym, ze w strefie plukania jako ciecz pluczaca stosuje sie roztwór karbami¬ nianu amonowego, powstaly przy wytwarzaniu melaminy z mocznika. Sklad wykonano wDSP, zam. 1230 Druk w UPPRL, naklad 125 +20 egz.