Przedmiotem wynalazku jest kokilarka przeznaczona do odlewania w kokilach metalo¬ wych odlewów z róznych metali.Stan techniki. Znane dotychczas z literatury na przyklad: ksiazka Ernst Bruhler „Leichmetall und Schwermetair oraz katalogu firmy Voisein, kokilarki posiadaja naped zwierania kokili za pomoca silownika hydraulicznego polaczonego z hydrauliczna stacja zasilajaca sredniego cisnienia z zastosowaniem dodatkowej pompy wysokocisnieniowej. Kokilarki starego typu obecnie juz nie produkowane posiadaja przewaznie mechani¬ czne zwieranie kokili typu kolanowego, lub typu pneumatycznego.Istota wynalazku. Kokilarka do odlewania metali wedlug wynalazku posiada naped elektryczny. Zwierania kokili dokonuje sie za pomoca silnika elektrycznego, napedzajacego srube pociagowa z nakretka tarciowa lub beztarciowa poprzez przekladnie zebata, która posiada obudowe napedu, podzielona na dwie czesci. Przednia czesc obudowy napedu polaczona jest z tylna czescia obudowy poprzez element sprezysty dwustronnego dzialania tak, ze w chwili zwarcia sie obydwóch polówek kokili nastepuje ugiecie elementu sprezystego, proporcjonalnie do sily zwierania, wynikajace z momentu obrotowego silnika napedowego. Nakretka sruby pociagowej ma ksztalt tloczyska, polaczonego poprzez jarzmo i sworzen z ruchoma plyta zwierajaca. Tylna czesc obudowy napedu zaopatrzona jest w dwa czujniki elektromechaniczne, regulowane srubami mikrometrycz- nymi, przy czym po osiagnieciu odpowiedniej sily zwierajacej kokili jeden z czujników wylacza silnik napedowy, a nastepnie wlacza uklad hamujacy elektryczny lub hamulec elektromechaniczny. Oba czujniki elektromecha¬ niczne sa ze soba polaczone szeregowo tak, ze w wypadku nie zadzialania jednego z czujników funkcje jego przejmuje drugi czujnik. Kokilarka do odlewania metali, z bardzo dokladna regulacja sily zwierania, posiada korpus sprzegla polaczony z czopem przesuwno-obrotowym przedniej czesci obudowy poprzez czujnik tensome- tryc2ny. Czujnik tensometryczny po osiagnieciu zadanej sily zwierania wylacza naped silnika elektrycznego i jednoczesnie wlacza hamulec elektromechaniczny lub elektryczny uklad hamujacy.Objasnienie figur rysunków. Przedmiot wynalazku jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok kokilarki z boku, fig. 2 przedstawia widok kokilarki w kierunku strzalki „W" na fig. 1, fig. 3 przedstawia przekrój kokilarki wzdluz linii A-A na fig. 2, fig. 4 przedstawia przekrój kokilarki wzdluz linii A-A na fig. 2 z regulacja bardzo dokladna sily zwierania.2 89 991 Przyklad realizacji wynalazku. Kokilarka do metali posiada ruchoma plyte zwierajaca 1 przesuwajaca sie w prowadnicach 2, przymocowanych do korpusu kokilarki 3 poprzez plyty oporowe 4 i 5, Ruchoma plyta oporowa 1 napedzana jest od silnika elektrycznego 6 poprzez przekladnie skladajaca sie z kól zebatych 7 i 8, umocowanych w obudowie napedu 9. Obudowa napedu 9 podzielona jest na czesc przednia obudowy 9a i czesc tylna obudowy 9b. W kole zebatym 8 zaklinowana jest beztarciowa lub tarciowa sruba pociagowa 10, na której przesuwa sie nakretka 11, polaczona z tloczyskiem ruchomym 12, prowadzonym w czesci przedniej obudowy napedu 9a. Obudowa napedu 9 uszczelniona jest wzgledem tloczyska 12 uszczelkami 13. Tloczysko 12 posiada jarzmo 14, laczace je za pomoca sworznia 15 z plyta ruchoma zwierajaca 1. Tylnia czesc obudowy napedu 9b zaopatrzona jest w czop przesuwno-obrotowy 16. Czop przjsuwno-obrotowy 16 zalozyskowany jest w korpusie 17 sprzegla i opiera sie o czujnik tensometryczny 18 lub tez bezposrednio o korpus 17. Korpus 17 sprzegla polaczony jest poprzez sworzen 19 w elemencie sprezystym dwustronnie dzialajacym 20. Druga strona elementu sprezystego dwustronnie dzialajacego 20 zamocowana jest w uchwycie 21. W uchwycie 21 zamocowane sa przesuwnie za pomoca sruby mikrometrycznej 22 czujnik elektromechaniczny 23 i czujnik elektromechaniczny awaryjny 24, zamocowany równiez przesuwnie za pomoca sruby mikrometrycznej 25. Uchwyt 21 zamocowany 'jest vt plyo ijs oporowej 5.Uderzenia od momentu rozruchowego i hamujacego silnika 6 tlumione sa za pomoca elementów sprezystych 26 poprzez palce 27 polaczone z korpusem 17. Elementy sprezyste 26 osadzone sa w tylnej czesci obudowy napedu 9b. Silnik 6 hamowany jest za pomoca hamulca elektromechanicznego 28, dzialajacego na wal silnika lub tez na przyklad za pomoca ukladu elektrycznego. Silnik elektryczny 6, po uruchomieniu zwierania kokili, napedza poprzez przekladnie, skladajaca sie z kól zebatych 7 i 8, srube pociagowa 10, której obrót powoduje przesuniecie nakretki 11 wraz z polaczonym z nia tloczyskiem 12, które poprzez jarzmo 14 i sworzen powoduje przesuniecie ruchomej plyty zwierajacej 1 wraz z przymocowana do niej polówka kokili w kierunku drugiej polówki kokili, zamocowanej do plyty oporowej 4. Po zetknieciu sie obydwóch polówek kokili pracujacy dotychczas na bardzo malym obciazeniu silnik elektryczny rozpoczyna zwiekszenie swego momentu obrotowego, zuzywajacego sie obecnie na uginanie elementu sprezystego dwustronnego 20 az do chwili osiagniecia zadanej sily zwierania kokili, to jest do chwili ugiecia elementu odpowiadajacemu tej sile. Z chwila osiagniecia zadanej wielkosci sily, czujnik tensometryczny 18 lub tez czujnik elektromechaniczny 23 wylacza napiecie zasilajace silnik, równoczesnie uruchamiajac hamulec elektromechaniczny 28 lub elektryczny uklad hamujacy. Po zatrzymaniu i zahamowaniu silnika przez zadany czas, kokila pozostaje zwarta, nastepuje zalanie kokili plynnym metalem, a nastepnie po uplywie zadanego czasu, to jest po zakrzepnieciu metalu w kokili, nastepuje odhamowanie hamulca elektromechanicznego lub elektrycznego ukladu hamujacego i wlaczenie biegu silnika elektrycznego w strone przeciwna i nastepuje wciagniecie tloczyska 12 i rozwarcie kokili. Zatrzymaniem biegu silnika w kierunku rozwierania steruje, nieuwidoczniony na rysunku czujnik elektromechaniczny. Awaryjny czujnik elektromechaniczny 24 dziala w wypadku nie zadzialania czujnika tensometrycznego 18 lub elektrome¬ chanicznego czujnika 22. Sile zwierania mozna regulowac w sposób plynny od zero do maksimum, odpowiadaja¬ cemu maksymalnemu momentowi silnika 6 za pomoca ukladu elektrycznego, przy zastosowaniu czujnika tensometrycznego 18 lub tez za pomoca sruby mikrometrycznej 22 w wypadku zastosowania czujnika elektromechanicznego 23. Polozenie awaryjnego czujnika elektromechanicznego 24 reguluje sie za pomoca sruby mikrometrycznej 25. PL