PL85033B1 - - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest kamera telewizji kolorowej do wytwarzania sygnalu wizyjnego od¬ powiadajacego kolorom obiektu umieszczonego przed kamera, przy zastosowaniu pojedynczej lampy a- nalizujacej, posiadajaca obwód generowania syg¬ nalu identyfikacji kolorów, to jest sygnalu pomoc¬ niczego w sygnale wizyjnym obrazu kolorowego, umozliwiajacym prawidlowe odtwarzanie kolorów.

Znana jest kamera telewizji kolorowej majaca lampe analizujaca zawierajaca plytke i wiele fil¬ trów kolorowych oraz plytki sygnalowe usytuowa¬ ne poprzecznie do kierunku wybierania linii, opi¬ sana w literaturze patentowej Stanów Zjednoczo¬ nych Ameryki. W' tej lampie analizujacej plytki sygnalowe odpowiadajace filtrom kolorowym, sa polaczone z przewodami zbiorczymi, a sygnaly wi¬ zyjne kolorów podstawowych sa wyprowadzane z trzech komórek sygnalowych.

Lampa analizujaca ma jednak wade polegajaca na tym, ze kazdy sygnal wizyjny koloru podsta¬ wowego miesza sie z pozostalymi dwoma sygnala¬ mi wizyjnymi koloru podstawowego w stopniu za¬ leznym od pojemnosci sprzegajacej pomiedzy odpo¬ wiednimi elektrodami sygnalowymi, czego wyni¬ kiem sa przeniki, które obnizaja czystosc koloru sygnalu wizyjnego.

Znana jest równiez kamera telewizji kolorowej, w której wiele obrazów sygnalu identyfikacji oraz sygnaly podstawowych kolorów obrazu sa tworzo¬ ne optycznie na plytce widikonu, aby wytworzyc calkowity sygnal wizyjny obrazu kolorowego. W systemie tym jednak stosunek powierzchni ele¬ mentów obrazów kolorowych i skutecznej powie¬ rzchni wybierania widikonu jest zmniejszony o wielkosc odpowiadajaca obrazom sygnalu identyfi¬ kacji kolorów, czego wynikiem jest zmniejszona rozdzielczosc. Ponadto system ten wymaga skom¬ plikowanych i kosztownych urzadzen do optyczne¬ go tworzenia obrazów sygnalu identyfikacji na plytce.

Kamera telewizji kolorowej wolna od tych wad posiada widikon, który ma filtr w postaci pasków dla kolorów podstawowych czerwonego, zielonego i niebieskiego, pare elektrod dla kazdego zespolu tych trzech pasków i warstwe fotoprzewodzaca.

Napiecie zmienne zasilajace elektrody tworzy wstepna siatke na powierzchni warstwy fotoprze- wodzacej w formie sygnalu identyfikacji, który naklada sie na odtwarzany obraz. Calkowity syg- nal na warstwie fotoprzewodzacej zlozony z syg¬ nalu identyfikacji i sygnalu wizyjnego obrazu ko¬ lorowego jest podawany przez te same koncówki co napiecie zmienne do elektrod. Ponadto calko¬ wity sygnal podawany jest do ukladu oddzielajace- go sygnal wizyjny koloru podstawowego ód sygnalu informacji. Sygnal informacji jest nastepnie prze¬ sylany do trzech demodulatorów aby uzyskac sy¬ gnal koloru podstawowego.

Wyzej opisana kamera posiada jednak kilka wad. Jedna z nich jest to, ze obwód inwertera fa- 85 03385 033 3 zowego wlaczony w obwód, który rozdziela sygnal identyfikacji i sygnaly chrominancji z sygnalu cal¬ kowitego jest sterowany z oddzielnego generatora, który musi byc synchronizowany z generatorem wytwarzajacym napiecie zmienne podawane na 5 elektrody. Inna wada jest to, ze jesli generator in- wertera fazowego nie wytwarza duzego sygnalu przelaczajacego to przelaczanie, odwracanie fazy, inwertera nie jest dobre. Nastepna wada tej ka¬ mery jest to, ze zródlo sygnalu zmiennego ma du- 10 za impedancje wyjsciowa, która z powodu wzgled¬ nie duzej pojemnosci elektrod, rzedu kilkuset pi- kofaradów, odksztalca sygnal zmienny od prze¬ biegu prostokatnego.

, Celem wynalazku jest usuniecie tych wad a za- 15 daniem jest stworzenie usprawnionej kamery te¬ lewizji kolorowej, posiadajacej uproszczona kon- strtSScJe* obwodów, przy czym kamera ta powinna posiadac pojedyncze zródlo generujace napiecie zmienne podawane na elektrody lampy analizu- 2o jacej kamery i wytwarzajacy sygnal sterujacy in- werter fazowy sygnal identyfikacji. Pojedyncze zródlo napiecia zmiennego powinno posiadac duza impedancje wyjsciowa.

Zadanie to rozwiazane zostalo dzieki zastosowa- 25 niu lampy analizujacej posiadajacej wiele elektrod, filtr kolorowy oraz warstwe fotoprzewodzaca, przy czym lampa jest przystosowana do wytwarzania oddzielnych obrazów kolorowych na warstwie fo- toprzewodzacej. Napiecie zmienne zsynchronizowa- 30 ne z okresem wybierania poziomego lampy anali¬ zujacej jest podawane na elektrody z przetworni¬ ka pradu stalego na prad staly, aby utworzyc wstepna siatke zmian napiecia na powierzchni fo- toprzewodzacej lampy analizujacej, przy czym 35 .siatka zmian potencjalów jest odtwarzana jako sygnal identyfikacji.

Sygnal identyfikacji jest wytwarzany przez lam¬ pe analizujaca jako czesc sygnalu calkowitego za¬ wierajacego równiez sygnal luminacji i sygnal 40 chrominancji. Zespól sygnalów róznicowych koloru przedstawiajacy róznice pomiedzy sygnalem lumi¬ nacji i przynajmniej dwoma sygnalami koloru podstawowego jest otrzymywany z sygnalu calko¬ witego w ukladzie demodulatora, a uzupelniajacy 45 sygnal jest uzyskiwany pózniej z sygnalu o pra¬ widlowym poziomie bieli odniesienia.

Uklad demodulatora zawiera obwód odwracaja¬ cy faze sygnalu identyfikacji podczas kolejnych okresów wybierania. Obwód odwracania fazy jest 50 sterowany tym samym przetwornikiem pradu sta¬ lego na prad staly, który zasila równiez elektrody napieciem zmiennym, a wiec inwerter fazowy nie wymaga oddzielnego generatora.

Sygnal sterujacy dostarczany z przetwornika 55 pradu stalego na prad staly jest zsynchronizowany z napieciem zmiennym zasilajacym elektrody i ma duza wartosc, co zapewnia dobra jakosc odwra¬ cania fazy sygnalu identyfikacji podczas kolejnych okresówwybierania. 60 Kolejna zaleta ukladu wedlug wynalazku jest to, ze przetwornik pradu stalego na prad staly ma mala impedancje wyjsciowa, dzieki czemu pojem¬ nosc elektrod nie oddzialywuje na jakosc sygnalu napieciazmiennego. 65 4 Wynalazek jest dokladniej przedstawiony w przykladach wykonania na rysunku, na którym. fig. 1 przedstawia schemat blokowy kamery tele¬ wizji kolorowej, fig. 2 — zasadnicze czesci lampy analizujacej zastosowanej w kamerze telewizji ko¬ lorowej z fig. 1, fig. 3A — ksztalt sygnalu zmien¬ nego SI, wystepujacego na elektrodach lampy ana¬ lizujacej, fig. 3B — sygnal z fig. 3 lecz zdeformo¬ wany przez szumy, fig. 4 — schemat ideowy prze¬ twornika pradu stalego na prad staly oraz inwer- tera fazowego, fig. 5A-^5F — przebiegi sygnalów w celu wyjasnienia wynalazku, fig. 6 — widmo cze¬ stotliwosci sygnalu wizyjnego obrazu kolorowego wytworzonego przez kamere telewizji kolorowej, a fig. 7 — schemat ideowy zmodyfikowanego roz¬ wiazania z fig. 4.* W ukladzie kamery wedlug wynalazku przed¬ stawionej na fig. 1 i czesciowo na fig. 2, dwa ze¬ spoly elektrod A (Au ..., Ai?..., An) oraz B (Bx..., Bi..., Bn) sa rozmieszczone w sasiedztwie warstwy foto- przewodzacej 1 lampy analizujacej 2. Warstwa fo¬ toprzewodzaca utworzona jest, na przyklad, z ta¬ kich materialów jak trójsiarczek antymonu, tlenek olowiu lub innych podobnych. Elektrody A i B sa przezroczystymi warstwami przewodzacymi, utwo¬ rzonymi z tlenku cyny z domieszka antymonu. Sa one rozmieszczone w przemiennej kolejnosci, która moze byc, na przyklad, nastepujaca A^Bj, A2,B2 ,..., Ai,Bi ,..., An,Bn, przy czym elektrody te sa po¬ laczone odpowiednio z koncówkami TA i TB (fig. 2), sluzacymi do polaczenia z obwodami zewnetrznymi, elektrody sa rozmieszczone tak, aby ich osie wzdlu¬ zne przecinaly pozioma os wybierania strumienia elektronowego.

Elektrody A i B sa rozmieszczone z jednej stro¬ ny szklanej plytki 3. Z drugiej strony tej plytki umieszczony jest filtr optyczny F wykonany z ele¬ mentarnych filtrów kolorowych czerwonego FR, zielonego FG i niebieskiego FB, umieszczonych w kolejnosci cyklicznej FR, FG, FB, FR, FG, FB,... i roz¬ mieszczonych równolegle wzdluz elektrod A i B w taki sposób, ze kazda' trójkolorowa trójka elemen¬ tów jest usytuowana naprzeciw kazdej sasiadujacej pary elektrod Aj, Bi. Gdy elektrody A i B oraz filtr optyczny F sa do siebie dopasowane w swych osiach wzdluznych, to ich wzajemne usytuowanie jest optymalne. Filtr optyczny F jest przymocowa¬ ny do plytki przedniej 4.

Lampa analizujaca 2 zawiera warstwe fotoprze¬ wodzaca 1, elektrody A i B, szklana plytke 3, filtr optyczny F i plytke przednia 4 zamontowana z jednej strony obudowy 5 lampy. Wokól obrazowej lampy analizujacej zamontowane sa cewka od¬ chylajaca 6, cewka ogniskujaca 7 i cewka korekcji poosiowej 8. Za pomoca obiektywu 9 obraz od¬ twarzany 10 jest ostro rzutowany na warstwe fo¬ toprzewodzaca 1 poprzez plytke przednia 4. Ponad¬ to lampa zawiera wyrzutnie elektronów 11.

Nawiazujac do fig. 4. sygnal zmienny SI poda¬ wany jest na koncówki IA i Ib elektrod z prze¬ twornika 13 pradu stalego na prad staly poprzez transformator 12. Jest to sygnal o przebiegu pro¬ stokatnym, taki jak przedstawiony na fig. 3A, o szerokosci impulsu równej okresowej H wybiera¬ nia linii. Przykladowo szerokosc impulsu wynosi85 033 63,5 ps, a jego czestotliwosc jest równa V* czesto- 750 tliwosci wybierania linii, dokladnie —«— Hz.

Transformator 12 ma uzwojenie-pierwotne 12a i uzwojenie wtórne 12b, które ma odczep srodkowy t0 oraz wyprowadzenie tj i t2, które sa polaczone odpowiednio z koncówkami TA i TB obrazowej lampy analizujacej 2. Wyprowadzenia pierwotnego uzwojenia 12a sa polaczone z koncówkami 18a i 18b przetwornika 13 poprzez diodowy uklad ksztal¬ tujacy D.

Przetwornik 13 posiada zacisk wejsciowy 13a i transformator 14. Transformator generujacy. 14 po¬ siada uzwojenie pierwotne 14a polaczone z para tranzystorów sterujacych 15a i 15b oraz uzwoje¬ nie wtórne 14b polaczone poprzez prostownik 16 z wieloma siatkami G!-=-G4 w lampie analizujacej.

Transformator 14 zawiera równiez trzecie uzwoje¬ nie 17 zakonczone para koncówek 17a i 17b, pola¬ czonych odpowiednio z koncówkami 18a i 18b u- zwojenia pierwotnego 12a transformatora 12.

Przetwornik 13 sterowany jest niskonapiecio¬ wym sygnalem synchronizacji linii, który jest po¬ dawany na zacisk wejsciowy 13a. Nie pokazany na rysunku wzmacniacz posredni przetwarza ten sygnal wejsciowy w sygnaly sterujace doprowa¬ dzane do tranzystorów 15a i 15b. Sygnaly wypro¬ wadzone z wtórnego uzwojenia transformatora 14 sa synchroniczne z okresem H wybierania linii lampy analizujacej 2. Poniewaz przetwornik 13 jest sterowany w stanie nasycenia, wartosc impedancji w trzecim uzwojeniu 17 jest tak dobrana, aby przyjmowala bardzo niskie wartosci, na przyklad rzedu kilku Q lub nawet ponizej \Q.

Jak pokazano na fig. 4, diody Da i Db o przeciw¬ nym kierunku polaryzacji sa polaczone równolegle pomiedzy koncówkami l«a i 18b. Obie diody two¬ rza wspólnie uklad D ksztaltowania sygnalu. Jesli n& przyklad ksztalt sygnalu zmiennego S, jest zde¬ formowany, jak pokazano na fig. 3B, przez szum N, uklad ten przeprowadza korekcje ksztaltu tak, aby sygnal byl calkowicie symetryczny jak to po¬ kazano na fig. 3A. Bez tej korekcji zdeformowany sygnal zmienny powodowalby znaczne odchylenia czestotliwosci nosnej sygnalu wizyjnego tak, ze zmienialaby sie z kazdym okresem wybierania linii.

Srodkowy punkt tG wtórnego uzwojenia 12b transformatora 12 polaczony jest z wejsciem przedwzmacniacza 22 poprzez kondensator 21 i za¬ silany jest ze stalego napiecia polaryzujacego 10— —50 V ze zródla zasilania B1 poprzez rezy¬ stor R.

W ukladzie tym elektrody A i B sa zasilane na* zmiane napieciem wyzszym i nizszym niz stale na¬ piecie polaryzujace podczas kolejnych okresów wybierania linii tak, ze na powierzchni warstwy fotoprzewodzacej tworzy sie sygnal odpowiadajacy sygnalowi na elektrodach A i B. Gdy lampa ana¬ lizujaca 2 nie jest oswietlona, wówczas sygnal od¬ powiadajacy impulsowi prostokatnemu, przestawio¬ nemu na fig. 5A, j'est otrzymany ze srodkowego t0 uzwojenia wtórnego 12b zgodnie z okresem wy¬ bierania Hi przez strumien elektronów. Gdy stale napiecie polaryzujace, na przyklad 30 V, zasila 6 punkt srodkowy tQ uzwojenia wtórnego 12b, zas napiecie zmienne 0,5 V jest wprowadzane pomie¬ dzy koncówki TA i TB, prad plynacy przez rezy¬ stor R zmienia sie o 0,05 pA co jest wykorzystane jako sygnal identyfikacji. Czestotliwosc sygnalu identyfikacji Sx okreslana jest w zaleznosci od szerokosci i odstepu elektrod A i B oraz okresu wybierania linii i wynosi na przyklad 4,5 MHz.

Gdy obraz odtwarzany 10 pada na warstwe fo- toprzewodzaca 1, to sygnaly odpowiadajace nate¬ zeniu swiatla odfiltrowanych skladowych, czerwo¬ nej, zielonej i niebieskiej, sa wytwarzane na war¬ stwie fotoprzewodzacej 1 w polaczeniu z sygnalem identyfikacji w celu wytworzenia sygnalu wizyj¬ nego obrazu kolorowego S2 takiego jak pokazano na fig. 5B, czesci sygnalu R, G, B odpowiadaja ko¬ lorom podstawowym czerwonemu, zielonemu i nie¬ bieskiemu. Sygnal wizyjny obrazu kolorowego S2 jest suma sygnalu luminacji Sy, chrominancji Sc i sygnalu identyfikacji Si czyli S2 = Sy +SC + Si.

Widmo czestotliwosci zespolonego sygnalu S2, jak to pokazano na fig. 6, jest okreslone szerokos¬ cia elektrod A i B, szerokoscia filtru optycznego F oraz okresem wybierania linii. Znaczy to,. ze sygnal wizyjni obrazu kolorowego S2 zajmuje pa¬ smo 6 MHz, a sygnaly luminacji i chrominancji Sy i Sc sa odpowiednio rozmieszczone w nizszym i wyzszym zakresie. Zaleca sie minimalizacje pokry¬ wania sie sygnalów chrominancji i luminacji, a jesli zachodzi potrzeba mozna umiescic obiektyw soczewkowy lub podobny przed lampa analizujaca 2, co daje optyczne obnizenie rozdzielczosci i zwe¬ zenie pasma sygnalu luminacji.

W nastepnym okresie wybierania poziomego Hi+1 sygnal zmienny -zasilajacy elektrody A i B jest odwrócony w fazie. W tym przypadku wy¬ twarzany jest sygnal — Su pokazany na fig. 5A, o fazie przeciwnej do sygnalu Sb pokazanego na fig. 5A. Sygnal wizyjny obrazu kolorowego S, = =Sy + Sc — Si, jest podawany na wejscie przed¬ wzmacniacza 22.

Sygnal wizyjny obrazu kolorowego S2 lub S'2 jest doprowadzany (fig. 1) do przedwzmacniacza 22 skad po wzmocnieniu przechodzi do kolejnego wzmacniacza 23, ksztaltujacego sygnal i wprowa¬ dzajacego korekcje gamma. Nastepnie sygnal prze¬ chodzi przez dolnoprzepustowy filtr 24 i filtr pa¬ smowy 25. Filtr dolnoprzepustowy 24 oddziela z sygnalu wizyjnego obrazu kolorowego sygnal lu¬ minacji Sy^as filtr pasmowy 25 wydziela z syg¬ nalu wizyjnego obrazu kolorowy sygnal S3 = = SCL + SIL, pokazany na 1%. 5C, lub sygnal S3' = SCl —SIL' pokazany na fig. 5C'. Oznaczenia SfeL i Sil okreslaja skladowe niskiej czestotliwos¬ ci lub podstawowe skladowe sygnalu chrominancji Sc i sygnalu identyfikacji Si.

Separacja sygnalu identyfikacji Si i"^sygnalu chrominancji Sc przebiega jak opisano nizej. Po¬ niewaz czestoliwosc powtarzania sygnalu identy¬ fikacji Si i sygnalu chrominancji Sc sa sobie rów¬ ne, rozdzielenie tych sygnalów uzyskuje sie bez uzycia filtrów, za pomoca obwodu opózniajacego 26, na przyklad ultradzwiekowej linii opózniajacej który sygnal S3 = SCL + Sil lub S'3 = SCL — — Sil otrzymany z filtratu pasmowego 25 opóz- 40 45 50 55 60 Jr85 033 7 ^ nia o jeden okres wybierania poziomego linii.

Sygnal S3 = SCL + SiL lub S'3 = SCL — SiL, opózniony z odpowiedniego okresu wybierania po¬ ziomego linii Hi przez obwód opózniajacy 26 jest dodawany do sygnalu S' = SCL — SIL lub S3 = = SCl + Sil z nastepnego okresu wybierania po¬ ziomego Hi+1 w obwodzie sumujacym 27. Na wyj¬ sciu obwodu sumujacego 27 pojawia sie sygnal chrominancji 2SCL taki jaki przedstawia fig. 5D.

W tym przypadku sklad sygnalu chrominancji w dwóch sasiednich okresach wybierania linii jest bardzo podobny tak, ze mozna go uwazac za za¬ sadniczo taki sam. Istnieje przy tym nawet moz¬ liwosc opóznienia sygnalów z filtru pasmowego o trzy lub piec okresów wybierania linii w zaleznos¬ ci od ich podobienstwa.

Sygnaly S3 lub S'3 oraz S'3 lub S3 w okresach wybierania poziomego linii Hi i Hi+1 sa przesy¬ lane do obwodu odejmujacego 28, aby uzyskac odejmowanie (SCL — SIL) — (SCL + SIL) lub (SCL + + SIL) — (SCl — SIL) i tym samym wytworzyc sygnal identyfikacji —2SIL, tak jak to widac na fig. 5E, lub sygnal 2S'iL, którego na rysunku nie pokazano. Wynikowy sygnal identyfikacji —2SIL lub 2S'il, jest doprowadzany do ogranicznika 29, aby otrzymac ujednolicony w amplitudzie sygnal identyfikacji —2Sb jaki pokazano na fig. 5F, lub nie pokazany 2Si.

Sygnal identyfikacji —2Sr otrzymany w ten spo¬ sób musi byc odwrócony w fazie, aby stal sie sygnalem Si w przemiennych okresach wybiera¬ nia poziomego. Odwrócenia fazy sygnalu identy¬ fikacji —2Si lub 2Si, dokonuje inwerter fazowy (fig. 4). Inwerter ten jest sterowany sygnalem wyjsciowym przetwornika 13 pradu stalego na prad staly.

Pokazany na fig. 4 inwerter fazowy 30 jest zna¬ nym modulatorem pierscieniowym i zawiera tran¬ sformator wejsciowy 31 i wyjsciowy 32 oraz mo¬ stek diodowy 33, wlaczony pomiedzy transformator wejsciowy 31 a transformator wyjsciowy 32. Syg¬ nal identyfikacji —2jSr lub 2Si jest podawany na pierwotne uzwojenie 31a transformatora wejscio¬ wego 31, zas sygnal wyjsciowy pojawia sie na wtórnym uzwojeniu 32b transformatora wyjscio¬ wego 32.

Mostek diodowy sklada sie z czterech diod 33a, 33b, 33c i 33d, polaczonych szeregowo w tym sa¬ mym kierunku przewodzenia. Katoda diody 33a jest polaczona z koncówka a', która jest polaczona równiez z jednym wyprowadzeniem uzwojenia wtórnego 31b transformatora 31. Anoda diody 33b jest polaczona z koncówka a poprzez rezystor 33f.

Katoda diody 33b jest polaczona z koncówka b, która jest polaczona z jednym wyprowadzeniem uzwojenia pierwotnego 32a transformatora 32. A- noda diody 33c jest polaczona z koncówka b po¬ przez rezystor 33g, zas katoda diody 33c jest po¬ laczona z koncówka c. Koncówka c jest polaczo¬ na z drugim wyprowadzeniem uzwojenia wtórne¬ go 31b oraz z anoda diody 33d poprzez rezystor 33h. Katoda diody 33d jest polaczona z koncówka d!, która jest polaczona równiez z drugim wypro¬ wadzeniem uzwojenia pierwotnego 32a. Koncówka 8 d jest polaczona równiez z anoda diody 33a po¬ przez rezystor 33e.

Punkt srodkowy 31c uzwojenia wtórnego 311* jest polaczony z jednym wyprowadzeniem uzwo- jenia pomocniczego 19 transformatora 14 przetwor¬ nika 13 poprzez koncówke 19b. Punkt srodkowy 32c uzwojenia pierwotnego 32a jest polaczony, po¬ przez szeregowo polaczony rezystor 32d i konden¬ sator 32e, z koncówka 19a, która jest polaczona- równiez z drugim wyprowadzeniem uzwojenia 19..

Na uzwojeniu 19 transformatora 14 przetwornika 13 pojawia sie sygnal, który jest zsynchronizowa¬ ny z okresem wybierania linii. Sygnal ten jest zsynchronizowany z sygnalem identyfikacji Si i dziala jako sygnal przelaczajacy. Sygnal ten ma przebieg prostokatny, w którym zbocze narasta¬ nia lezy w poczatku okresu wybierania linii. Po¬ niewaz sygnal przelaczajacy jest podawany na: diody polaryzujace poprzez punkty srodkowe 31c i 32c transformatorów 31 i 32 wiec jest zrozumia¬ le, ze sygnal identyfikacji — 2Sr, lub 2Si, poda¬ wany na uzwojenie pierwotne 31a transformato¬ ra 31 jest przelaczany sygnalem przelaczajacym i jest ograniczany w amplitudzie mostkiem diodo- wym 33. Na skutek tego skorygowany w fazie sygnal identyfikacji, konkretnie 2Sr, pojawia sie pomiedzy koncówkami 34a i 34b transformatora wyjsciowego 32. Dzialanie takiego modulatora pier¬ scieniowego jest znane, wiec nie zostaje doklad- niej opisane.

Sygnal identyfikacji 2Sr, otrzymany z wyjscia inwertera fazowego 30, jest nastepnie podawany na demodulator sygnalu chrominancji 36 (fig. 1) po¬ przez przesuwnik fazy 35, który dobiera faze syg- nalu identyfikacji. Sygnal chrominancji 2SCL jest równiez podawany na demodulator 36 z sumatora 27, a sygnaly róznicowe trzech kolorów, SR — SY, SB — SY i SG — SY sa wytwarzane w, demodula¬ torze 36. Sygnaly róznicowe i sygnal luminacji wy- 40 prowadzany z filtru dolnoprzepustowego 24 sa przesylane do ukladu macierzowego 37, aby uzy¬ skac sygnaly wizyjne kolorów podstawowych R, G i B na oddzielnych koncówkach. Tak uzyskane sygnaly wizyjne kolorów podstawowych mozna na- 45 stepnie odpowiednio przetworzyc, aby uzyskac te¬ lewizyjne sygnaly obrazu dla systemu telewizji ko- korowej NTSC lub innych systemów.

Zmodyfikowany uklad wynalazku, jest przed¬ stawiony na fig. 7. Zmodyfikowany przetwornik 50 13' zawiera transformator 14', którego wtórne u- zwojenie 14'a majace wyprowadzony srodek, ste¬ rowane jest para tranzystorów 15'a i 15'b oraz uzwojenie wtórne 14'b polaczone z prostownikiem ,16. 55 Sygnal wejsciowy z koncówki 13'a podawany jest na wzmacniacz tranzystorowy 53 zawierajacy tran¬ zystory typu p-n-p 54 i 55 i polaczony z koncówka 56. Koncówka 56 polaczona jest z zaczepem srod¬ kowym uzwojenia 52 transformatora 14'. Zewnet- 60 rzne wyprowadzenia uzwojenia 52 sa oddzielnie polaczone poprzez rezystory z bazami tranzystorów 15a' i 15'b. Zródlo dodatniego napiecia stalego jest polaczone poprzez pare diod 57 i 58 z zewnetrzny¬ mi wyprowadzeniami uzwojenia 14a' transforma— 65 tora 14'. *85 033 Diody 57 i 58 sa tak spolaryzowane, ze ich ano¬ dy sa polaczone z zewnetrznymi wyprowadzeniami uzwojenia 14a' transformatora. Kolektor tranzysto¬ ra 15a' jest polaczony z jednym zewnetrznym wy¬ prowadzeniem uzwojenia 14a', zas kolektor tran- 5 zystora 15b' jest polaczony z drugim zewnetrznym wyprowadzeniem uzwojenia 14a\ Srodkowy punkt uzwojenia 14a' jest polaczony z dodatnim biegu¬ nem +B zródla napiecia stalego 59. Ujemny biegun —B zródla napiecia stalego 59 jest polaczony z 10 emiterami tranzystorów 15a' i 15b\ Gdy tranzystor 15a' przewodzi, prad staly prze¬ plywa przez uzwojenie 14a' indukujac napiecie w uzwojeniu 52, a gdy rdzen transformatora 14' zbli¬ za sie do stanu nasycenia, napiecie zaindukowane 15 w uzwojeniu 52 maleje i tranzystor 15a' wchodzi w stan odciecia zas tranzystor 15b' zaczyna prze¬ wodzic.

Z drugiej strony, gdy na koncówce 13a pojawia sie wzmocniony sygnal potencjal na koncówce 56 20 srodkowego zaczepu uzwojenia 52 transformatora narasta tak, ze narasta równiez potencjal bazy tranzystora 15b' i transformator 15b' zaczyna prze¬ wodzic w chwili gdy tranzystor 15a' zostaje zatka¬ ny. Ta zmiana pradu plynacego przez uzwojenie 25 14a' jest przenoszona indukcyjnie na uzwojenie 52, aby powtórzyc cykl. Tak wiec czas przewodzenia tranzystora 15b' jest sterowany sygnalem dopro¬ wadzonym do koncówki 13a.

Dwie czesci uzwojenia 14a' dostarczaja przeciw- 30 nych polaryzacji i tak polowa czestotliwosci syg¬ nalu doprowadzonego do koncówki 13a pojawia sie na pomocniczym uzwojeniu 51 transformatora 14, a zmienny sygnal SI wytwarzany w pomocni¬ czym uzwojeniu 51 jest doprowadzany do pier- 35 wotnego uzwojenia transformatora 12 przez uklad diodowy D i do srodkowych odczepów 31c i 33c transformatorów 31 i 32 inwertera fazowego 30.

W rozwiazaniu tym uzwojenie 17 transformatora, przedstawione na fig. 4, zostalo wyeliminowane, 40 dzieki czemu prostszy jest uklad przetwornika pradu stalego na prad staly.

Na fig. 1 linia przerywana zaznaczono mozliwosc wprowadzania inwertera fazowego 30' w tor syg¬ nalu chrominancji, pomiedzy sumator 27 i demo- 45 dulator 36, w miejsce gdzie znajduje sie inwerter fazowy w torze sygnalu identyfikacji. W tym roz¬ wiazaniu inwerter fazowy 30' jest równiez stero¬ wany sygnalem przelaczajacym, wyprowadzanym z przetwornika13. 50

Claims (9)

Zastrzezenia patentowe

1. Kamera telewizji kolorowej, do wytwarzania sygnalu elektrycznego odpowiadajacego obiektowi 55 znajdujacemu sie w polu widzenia kamery, zawie¬ rajaca powierzchnie analizujaca przeznaczona do przetwarzania rzutowanego na nia swiatla w ele¬ ktryczny sygnal wyjsciowy, filtr umieszczony po¬ miedzy obiektem i powierzchnia analizujaca, a 60 przystosowany do tworzenia na powierzchni ana¬ lizujacej obrazu rozdzielonego barwnie zgodnie ze skladowymi kolorowymi obiektu, elektrody iden¬ tyfikacji usytuowane w bezposredniej bliskosci po¬ wierzchni analizujacej, oraz obwód przeznaczony 65 do dostarczania sygnalu przemiennego do elektrod identyfikacji w celu utworzenia elektrycznego ob¬ razu identyfikacji kolorów na powierzchni anali¬ zujacej, przy czym obraz identyfikacji koloru ma faze zmieniajaca sie przemiennie w-kolejnych ok¬ resach analizowania, tak ze elektryczny sygnal wyjsciowy jest sygnalem zlozonym, zawierajacym sygnal wizyjny obrazu kolorowego odpowiadajacy obrazowi z rozdzielonymi kolorami i sygnal iden¬ tyfikacji odpowiadajacy obrazowi identyfikacji i majacy faze podobnie zmienna w kolejnych okre¬ sach analizowania, znamienna tym, ze obwód prze¬ znaczony do* dostarczania sygnalu przemiennego (Sj) do elektrod (A, B) zawiera przetwornik (13) pradu stalego na prad staly, dzialajacy synchroni¬ cznie z okresami analizowania.

2. Kamera wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze zawiera przynajmniej jeden obwód opózniajacy (26) do opózniania zlozonego sygnalu przez jeden z okresów, a uklad sumujacy (27) sumuje sygnal wyjsciowy obwodu opózniajacego (26) i sygnal zlo¬ zony w celu wytwarzania sygnalu chrominancji (Sc) jako sygnalu wyjsciowego z ukladu sumuja¬ cego (27), przy czym uklad odejmujacy (28) odbiera ten sygnal i sygnal wyjsciowy z ukladu opóznia¬ jacego (26) w celu wytworzenia sygnalu identyfi¬ kacji (Si) jako róznicy pomiedzy nimi na swym wyjsciu, a ponadto zawiera obwód (36, 37), stero¬ wany przez sygnal identyfikacji (Sx) do wydziela¬ nia oddzielnych sygnalów wizyjnych kolorów pod¬ stawowych (R, G, B).

3. Kamera wedlug zastrz. 2, znamienna tym, ze sygnal wyjsciowy obwodu- odejmujacego (28) po¬ dawany jest na inwerter fazy (30) sygnalu identy¬ fikacji, który jest sterowany przez sygnal wyjs¬ ciowy z koncówek (19a, 19b) przetwornika pradu stalego na prad staly (13) w celu odwracania fazy sygnalu identyfikacji z obwodu odejmujacego (28) w kolejnych okresach wybierania.

4. Kamera wedlug zastrz. 3, znamienna tym, ze przetwornik (13) pradu stalego na prad staly za¬ wiera transformator (14), którego uzwojenie po¬ mocnicze (19) lub (51) jest polaczone z inwerterem fazy (30) sygnalu identyfikacji.

5. Kamera wedlug zastrz. 3 albo 4, znamienna tym, ze sygnal wyjsciowy z obwodu odejmujacego (28) jest podawany na inwerter fazy (30) sygnalu identyfikacji poprzez ogranicznik (29).

6. Kamera wedlug zastrz. 5, znamienna tym, ze inwerter fazy (30) sygnalu identyfikacji zawiera transformator wejsciowy (31) zasilany sygnalem wyjsciowym obwodu odejmujacego (28), transfor¬ mator wyjsciowy (32) i obwód (33) mostka diodo¬ wego, wlaczony pomiedzy transformator wejscio¬ wy (31) a transformator wyjsciowy (32).

7. Kamera wedlug zastrz. 6, znamienna tym, ze sygnal przelaczajacy jest uzyskiwany z uzwojenia pomocniczego (19) transformatora drgajacego (14) i jest podawany na transformator wejsciowy (31) i transformator wyjsciowy (32).

8. Kamera wedlug zastrz. 4 albo 6 albo 7 zna¬ mienna tym, ze transformator (14) zawiera ponad¬ to drugie uzwojenie pomocnicze (17) i obwody (D, 12), poprzez które laczy drugie uzwojenie pomoc¬ nicze (17) z elektrodami (A, B).85 033 11 12

9. Kamera wedlug zastrz. 4, znamienna tym, ze z elektrodami (A, B) dla doprowadzenia do nich uzwojenie pomocnicze (51) jest równiez polaczone sygnalu przemiennego (Sj). jrA(BlL \e* r- 23> -22 ~24 P)Y r-i- ' ,30' 3C>> 27 Z5\ 2^_ {28 2A —X i— ,t fXfh 13* FIG i FIG. 2.85 033 FIG. 5A. FIG. 5A'. FIG 5B. i n: FIG 5F. L_TL FIG3A. ^fZJ~U~l *rwn FfG3B. £T£ F/G6 F/G. 4 FiU^fc*L»* j/?j Ji2S>?2*; •52* 3<^85 033 FIG. 7. LZG Zakl. Nr 3 w Pab., zam. 1190-76, nakl. 110+20 egz. Cena 10 zl