Sposób wytwarzania l-alkilo-2-aminometylopirolidyny Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania l-alkilo-2-aminometylopdrolidyn o ogólnym wzorze 1, w którym Rj oznacza rodnik alkilowy, o 1—5 atomach wegla, na przyklad metylowy, etylowy, propylowy, izopropylowy, butylowy itd. Zwiazki te sa produktami posrednimi do wytwarzania srod¬ ków farmaceutycznych.Z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3031452 znany jest sposób wytwarza¬ nia l-etylo-2-aminometylopijroiidyny, polegajacy na ogrzewaniu chlorowodorku l-etylo-3-chloropipery- dyny z amoniakiem. Jednakze w wyniku tej re¬ akcji wytwarza sie jako uboczny produkt trudna do oddzielenia l-etylo-3-hydroksypiperydyna, totez sposób ten nie nadaje sie do wytwarzania zwiaz¬ ków o wzorze 1, które jako produkty posrednie do wytwarzania srodków farmaceutycznych, powin¬ ny miec (wysoki 'Stopien czystosci.Celem wynalazku jest wytwarzanie czystych 1- -alkilo-2-aminometylopirolidyn, nie zawierajacych ubocznych produktów. Stwierdzono, ze cel ten mozna osiagnac stosujac latwo dostepne l-alkilo- -pirolidynony-2. Na przyklad lHmetylo-pirolidyaion- -2 wytwarza sie latwo metoda opisana w Chemical Abstracts, tom 54, str. 650 b (1960), a 1-etylo-pi- rolidynon-2 mozna otrzymywac metoda opisana w tej samej publikacji, tom 53, str. 5235 f, (1959).Inne produkty wyjsciowe o wzorze 2 wytwarza sie analogicznymi metodami.Sposób wedlug wynalazku polega na tym, ze 10 15 25 2 l-alkiilo-pirolidynon-2 o wzorze 2, w którym R^ ma wyzej podane znaczenie, poddaje sie kolejno reakcji z siarczanem dwualkilowyrn o wzorze LR2]2S04, w którym R2 oznacza nizszy rodnik alki¬ lowy, na przyklad metylowy, etylowy, propylowy itd., albo z fluoroboranem trójalkilooksoniowym o wzorze BF40[RJ8, w którym Rj oznacza nizszy rodnik alkilowy o prostym lancuchu, a nastepnie z alkanolanem o wzorze MOR4, w którym M ozna¬ cza atom metalu alkalicznego, a R4 oznacza rod¬ nik alkilowy i wreszcie z nitrometanem. Otrzyma¬ na w wyniku tych reakcji l-allkilo-2-nitrometyle- nopirolidyne o wzorze 3, w którym Rj ma wyzej podane znaczenie, redukuje sie za pomoca metalu i kwasu lub za pomoca wodoru w obecnosci meta¬ licznego katalizatora uwodorniania, otrzymujac 1- -alkilo-2-aminometylopirolidyne o wzorze 1, w któ¬ rym Rj ma wyzej podane znaczenie. Przebieg tych reakcji przedstawia schemat 1. W przypadku wy¬ twarzania l-alkilo-2-aminopirolidyny o wzorze o- gólnym 1, w którym Rr oznacza rodnik etylowy, jako substancje wyjsciowa zastosowac mozna pre¬ kursor zwiazku o wzorze 2, a mianowicie zwiazek, w którym Rr oznacza rodnik winylowy. Nalezy wówczas l-winylopirolidynon-2- poddac redukcji, a dopiero po tym wszystkim wyzej wymienionym reakcjom.Stosowany jako zwiazek wyjsciowy 1-wdnylo-pi- rolidynon-2 wytwarza sie na przyklad sposobem opisanym w Chemical Abstracts, tom 56, str. 14304 80 214b. (1962). Jako metaliczne katalizatory uwodornia¬ nia stosuje sie czarne tlenki metali, metale koloi¬ dalne, metale na nosnikach i metaliczne kataliza¬ tory szkieletowe, przy czym przez metale katali¬ tyczne rozumie sie metale szlachetne, metale przejsciowe i tym podobne. Korzystnie stosuje sie takie katalizatory jak czern platynowa, rod na tlenku glinowym, pallad na weglu i nikiel Raneya.Katalityczne uwodornianie 1-wmylo-pirolidynonu- -2 prowadzi sie zwykle w rozpuszczalniku, takim jak woda, metanol, etanol, izopropanol, butanol, czterowodorofuran, dioksan lub w innym rozpusz¬ czalniku, obojetnym w warunkach reakcji, przy czym mozna równiez stosowac mieszaniny tych rozpuszczalników. Jako wyjsciowe cisnienie wo¬ doru stosuje sie cisnienie od atmosferycznego do wysokiego, przy czym na ogól wystarczajace do celów redukcji jest cisnienie od atmosferycznego doikilku atmosfer. Po wchlonieciu odpowiedniej ilosci wodoru przez mieszanine reakcyjna korzyst¬ nie jest przerwac reakcje przez regulowanie ro¬ dzaju i ilosci katalizatora, cisnienia wodoru, tem¬ peratury i czasu reakcji itd. Produkt reakcji 1- -etylo-pirolidynon-2 wyosobnia sie przez odsacze¬ nie katalizatora, a nastepnie odparowanie rozpusz¬ czalnika i ewentualnie oczyszczenie pozostalosci.Nastepny etap procesu prowadzonego sposobem wedlug wynalazku polega na tym, ze 1-alkilo-piro- lidynon-2 poddaje sie reakcji z nizszym siarcza¬ nem dwualkilowym lub fluoroboranem trójalkilo- oksoniowym, a nastepnie z alkanolanem metalu alkalicznego i nitrometanem, otrzymujac zwiazek o wzorze 3. Reakcja l-a/lkilo^piroiidynonu-2 z siar¬ czanem nizszego alkilu nie wymaga stosowania rozpuszczalnika; mozna jednak zastosowac rozpusz¬ czalnik, taki jak eter, metanol, etanol, benzen iltp.Reakcje prowadzi sie zwykle w temperaturze po¬ kojowej lub wyzszej, otrzymujac produkt o wzo¬ rze 4, w którym Rx i R^ maja wyzej podane zna¬ czenie.Reakcje l-alkilo-pirolidynonu-2 z fluoroboranem trójalkilooksoniowym prowadzi sie ewentualnie w srodowisku rozpuszczalnika, takiego jak eter, ben¬ zen itp. Temperatura reakcji moze sie wahac w szerokim zakresie, przy czym izwykle stosuje sie temperature pokojowa lub nieco wyzsza. W wyni¬ ku tej reakcji otrzymuje sie produkt o wzorze 5, w którym Rj i R| maja wyzej podane znaczenie.Stosowany fluoroboran trójalkilooksoniowy o wzo¬ rze BF40[R8]j, w którym RS oznacza nizszy rodnik alkilowy o prostym lancuchu, na przyklad rodnik metylowy lub etylowy, wytwarza sie zwykle pod¬ czas reakcji, na przyklad przez wkraplanie 1,2- -epoksy-3-chloropropanu do eterowego roztworu kompleksu fluorku borowego o wzorze BF80[R8]2, w którym R8 ma wyzej podane znaczenie i równo¬ czesne mieszanie roztworu w temperaturze poko¬ jowej, a nastepnie lagodne ogrzewanie mieszaniny pod chlodnica zwrotna, usuniecie eteru przez de- kantacje po rozpoczeciu zestalania sie i wytraca¬ nia ffluoroboranu i przemycie tego zwiazku bez¬ wodnym eterem. Reakcja ta przebiega wedlug schematu 2. Prowadzi sie ja zwykle w rozpusz¬ czalniku, takim jak bezwodny eter, ewentualnie 1214 : ' s V";. 4 w mieszaninie z innymi rozpuszczalnikami, t£i&mi jak bezwodny benzen, bezwodny dioksan lub" bez¬ wodny dwuchloroetylen.Otrzymany zwiazek o wzorze 4 lub zwiazek o 5 wzorze 5 poddaje sie reakcji z alkanolanem o wzorze MOR4, w którym M oznacza atom metalu alkalicznego, takiego jak sód lub potas, a R4 ozna¬ cza rodnik metylowy, etylowy, propylowy, izopro¬ pylowy lub butylowy. Reakcje prowadzi sie zwyk- 10 le w rozpuszczalniku, korzystnie w alkoholu, ale mozna stosowac i inne rozpuszczalniki, obojetne w warunkach reakcji. Reakcje prowadzi sie w tem¬ peraturze pokojowej, nizszej od pokojowej, badz wyzszej od niej, przy czym ojrzymuje sie produkt 15 o wzorze 6, w którym Ri, Rg, Ra i R4 maja wyzej podane znaczenia. Produkt ten wyosabnia sie i o- czyszcza lub stosuje do dalszej fazy procesu bez oczyszczania. 20 Reakcje zwiazku o wzorze 6 z nitrometanem prowadzi sie ewentualnie w srodowisku rozpusz¬ czalnika, korzystnie takiego, jaki byl stosowany w poprzednim etapie, w temperaturze pokojowej, z zastosowaniem chlodzenia lub ogrzewania. Otrzy- 25 mana l-alkilo-2-nitrometylenopirolidyne o wzorze 3 wyosabnia sie i oczyszcza lub poddaje redukcji bezposrednio, bez tych zabiegów.Redukcje l-alkilo-2-nitrometylenopirolidyny pro¬ wadzi sie przez dzialanie metalem i kwasem lub 30 wodorem w obecnosci metalicznego katalizatora uwodorniania. Przykladami metali, stosowanych przy redukcji metalowo-kwasowej sa zelazo i cynk, a przykladami odpowiednich kwasów — kwas solny i kwas octowy. Jako rozpuszczalnik stosuje 35 sie zwykle kwas stosowany do redukcji, przy czym mieszanine reakcyjna przewaznie ogrzewa sie. Ja¬ ko metaliczne katalizatory uwodorniania stosuje sie czarne tlenki metali, metale koloidalne, metale na nosnikach i metale szkieletowe, przy czym przez 40 metale rozumie sie tu metale szlachetne, metale przejsciowe i tym podobne. Jako katalizatory sto¬ suje sie korzystnie czern platynowa, rod na tlen¬ ku glinowym, pallad na weglu i nikiel Raneya.Uwodornianie katalityczne prowadzi sie zwykle w rozpuszczalniku, takim jak woda, metanol, eta¬ nol, izoptropanol, butanol, czterowodorofuran, diok¬ san lub w innym rozpuszczalniku, obojetnym w warunkach reakcji, przy czym mozna stosowac mieszaniny tych rozpuszczalników. Wyjsciowe cis¬ nienie wodoru moze sie wahac od atmosferycznego do wysokiego, na ogól do kilku atmosfer. Kiedy odpowiednia ilosc wodoru zostanie zaabsorbowana, korzystnie jest przerwac reakcje przez odpowied¬ nie dobranie rodzaju i ilosci katalizatora, cisnie¬ nia wodoru, czasu i temperatury reakcji itd. Pro¬ dukt reakcji wyosabnia sie przez odsaczenie kata¬ lizatora, a nastepnie odparowanie rozpuszczalnika.Otrzymana l-a'lkilo-2-aniinonietylopiiroiidyne o wzo- o rze 1 przeksztalca sie w sole kwasów nieorganicz¬ nych, takich jak kwas solny, kwas bromowodoro- wy czy kwas siarkowy lub kwasów organicznych, takich jak kwas szczawiowy, winowy, maleinowy i pikrynowy.^ Ponizsze przyklady objasniaja wynalazek.5 Przyklad I. a) Wytworzenie l-ertyilo-pirolidynanJU-2. Do roz¬ tworu 13,4 g l-winyio-pirolidynoniu-2 w 70 ml metanolu dodano 3 g niklu Raneya i uwodorniano otrzymana mieszanine w ciagu 2 godzin pod cis¬ nieniem atmosferycznym w temperaturze pokojo¬ wej, az do zaabsorbowania 1 równowaznika mo¬ lowego wodoru. W cel usuniecia niklu Raneya mieszanine przesaczono, po czyni odparowano me¬ tanol pod cisnieniem nizszym od atmosferycznego.Po przedestylowaniu pozostalej substancji otrzy¬ mano 12,6 g l-etylo-2-pirolMynoniu w postaci oleju o temperaturze wrzenia 84—88°C pod cisnieniem 15 mm Hg. b) Wytworzenie l-etylo-2-nitrometylenopirolidy- ny. Roztwór 11,3 g l-etyio-pirolidynonu-2 w 12,6 g siarczanu metylu ogrzewano, mieszajac, w tempe¬ raturze 60—63°C w ciagu 1,5 godziny. Do otrzyma¬ nej mieszaniny wikroplono, mieszajac i ochladzajac, roztwór 2,3 g sodu w 70 ml bezwodnego metanolu, X po czym mieszano calosc w ciagu 30 minut, a na¬ stepnie dodano 9,2 g niitrometanu i po 1-godzin- nyim mieszaniu w temperaturze pokojowej pozo¬ stawiono mieszanine reakcyjna na noc. Nastepnie odparowano metanol pod cisnieniem nizszym od atmosferycznego, a pozostala substancje zmieszano z 150 ml wody i ekstrahowano trzykrotnie po 50 ml chloroformu. Po wysuszeniu i odparowaniu fa¬ zy chloroformowej i wyplukaniu pozostalej sub¬ stancji eterem, otrzymano 11,3 g krystalicznej 1- -etylo-2-nitrometylenopirolidyny o temperaturze topnienia 126—128°C. c) Wytworzenie l^etylo-2-aminometylopirolidyny.Do roztworu 23,4 g l-etylo-2-nitrometylenopiroli- dyny w 500 ml metanolu wprowadzono okolo 5 g niklu Raneya, po czym uwodorniano otrzymana mieszanine w ciagu okolo 5 godzin pod cisnieniem atmosferycznym w temperaturze pokojowej, az do zaabsorbowania 4 molowych równowazników wo¬ doru. W celu usuniecia niklu Raneya mieszanine przesaczono, a rozpuszczalnik odparowano pod cis¬ nieniem nizszym od atmosferycznego. Po przede¬ stylowaniu pozostalej substancji otrzymano 15,7 g l-etylo-2-aminometylopirolidyny w postaci oleju o temperaturze wrzenia 58—60°C pod cisnieniem 16 mm Hg.Chromatografia gaz-ciecz produktu wykazala po¬ jedynczy pik, a widmo w podczerwieni bylo iden¬ tyczne z widmem próbki wytworzonej sposobem podanym w opisie patentowym Stanów Zjednoczo¬ nych Ameryki nr 3031452.Przyklad II. a) Wytworzenie l-etylo-2-nitrometylenopirolidy- ny. Do roztworu 45,5 g eterowego kompleksu flu¬ orku borowego w 150 ml bezwodnego eteru wkrop¬ lono powoli 22,2 g l,2-epoksy-3-chloropropanu, mieszajac calosc w temperaturze pokojowej, po czym otrzymana mieszanine reakcyjna mieszano w ciagu 2 godzin w temperaturze pokojowej. Po usu¬ nieciu eteru przez dekantacje, pozostala substan¬ cje przemyto kilkakrotnie bezwodnym eterem. Do otrzymanego fluoroboranu trójetylooksoniowego wkroplono 22,6 g l-etylo^pirolidynonu-2, stosujac chlodzenie tbodam. Otrzymana mieszanine mieszano 80 214 6 w temperaturze pokojowej wciagu 30 minut, po czym odstawiono ja na 2 godziny. Eter usunieto przez dekantacje, a pozostala substancje wkroplono do roztworu 5,0 g sodu w 100 ml bezwodnego etanolu, 5 stosujac chlodzenie. Calosc mieszano w ciagu 30 minut w tej samej temperaturze, a nastepnie zmie¬ szano z 18,0 g nifromeftanti, chlodzac lodem. Otrzy¬ mana mieszanine mieszano w ciagu 3 godzin w temperaturze pokojowej, po czym odstawiono ja io na noc. Etanol usunieto przez odparowanie pod cisnieniem nizszym od atmosferycznego, a pozosta¬ la substancje zmieszano z woda i wyekstrahowa¬ no chloroformem. Po wysuszeniu fazy chlorofor¬ mowej/ i odparowaniu jej pod cisnieniem nizszym 15 od atmosferycznego, a nastepnie przemyciu pozo¬ stalej substancji eterem, otrzymano 27,2 g krysta¬ licznej l-etylo-2-nitrometylenopiirolidyny o tempe¬ raturze topnienia 125^127°C. ELOHmax:349 miJtimi- kronów (28300). 20 Dla C7H12N202 wyliczono: C — 53,83%; H — 7,74%; N — 17,91%; stwierdzono: C —54,12%; H —7,85%; N —17,98%. b) Wytworzenie l-etylo-2-aminometylopirolidyny.Do roztworu 23,4 g l-etylo-2-mtrometyienopiroli- 25 dyny w 500 ml metanolu wprowadzono okolo 5 g niklu Raneya i otrzymana mieszanine uwodornia¬ no w ciagu okolo 5 godzin pod cisnieniem atmo¬ sferycznym w temperaturze pokojowej, az do za¬ absorbowania 4 równowazników molowych wodo- 30 ru. Nastepnie mieszanine reakcyjna odsaczono w celu usuniecia niklu Raneya, po czym odparowano rozpuszczalnik pod cisnieniem nizszym od atmo¬ sferycznego. Po przedestylowaniu pozostalej sub¬ stancji otrzymano 15,7 g l-etylo-2-aminometylopi- 35 rolidyny w postaci oleju o temperaturze wrzenia 58—60°C pod cisnieniem 16 mm Hg.Chromatografia gazowo-cieczowa wykazala poje¬ dynczy pik, a widmo otrzymanego produktu w podczerwieni bylo identyczne z widmem próbki, wytworzonej sposobem wedlug opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3031452.Przyklad III. a) Wytworzenie l-metyIo-2-nitrometylenopiroli- 45 dyny. Do roztworu 91 g eterowego kompleksu flu¬ orku borowego w 300 ml bezwodnego eteru wkro¬ plono 44,5 g l,2-epoksy-3-chloropropanu, miesza¬ jac roztwór w temperaturze pokojowej, po czym mieszanie kontynuowano w temperaturze pokojo- 50 wej w ciagu 2 godzin. Eter usunieto przez dekan¬ tacje, a pozostala substancje przemyto kilkakrot¬ nie bezwodnym eterem. Do otrzymanego fluoro¬ boranu trójetylooksoniowego wkraplano 39,6 g 1- -metylo-pirolidynonu-2, stosujac chlodzenie lodem. 55 Otrzymana mieszanine mieszano w temperaturze pokojowej w ciagu 30 minut, po czym odstawiono ja na 2 godziny. Wytworzony podczas reakcji eter usunieto przez dekantacje, a pozostala substancje wkroplono do iroztworu 10 g sodu w 200 ml foez- g0 wodnego etanolu, stosujac chlodzenie.Otrzymany roztwór mieszano w ciagu 30 minut w tej samej temperaturze, po czym zmieszano go z 36,0 g nitrometanu, chlodzac lodem. Otrzymana mieszanine mieszano w temperaturze pokojowej w ciagu 3 godzin, a nastepnie pozostawiono ja na80 214 noc, po czyim odparowano etanol pod cisnieniem nizszym od atmosferycznego, a pozostala substan¬ cje zmieszano z woda i wyekstrahowano chloro- formem. Po wysuszeniu fazy chlorafoimowej i od¬ parowaniu jej pod cisnieniem nizszymi od atmosfe¬ rycznego oraz przemyciu pozostalej substancji ete¬ rem, otrzymano 44 g krystalicznej l-metylo-2-ni- trometyienopirolidyny o temperaturze topnienia 154°C. b) Wytworzenie l-metylo-2-aminometylopirolidy- ny. Postepujac z roztworem l-metylo-2-nitromety- lenopirolidyiny w metanolu jak w przyfkladzte II b, otrzymano l-metylo-2-ammometytopiroMdyrie w po¬ staci oleju o temperaturze wrzenia 56°C pod cis¬ nieniem 18 mm Hig.Przyklad IV. Wytworzenie l-propylo-2-ami- nometylopirolidyny. W kolbie Litrowej zaopatrzonej w uszczelnione mieszadlo mechaniczne, pionowa chlodnice i termometr grzano mieszanine 63 g siarczanu dwumetylowego i 63,5 g N-propylopiro- liriynonu-2 do temperatury 60°C, w czasie 30 mi¬ nut Nastepnie mieszanine oziebiono do 15°C i wprowadzono 350 ml metanolanu sodu, przygo¬ towanego z 11,5 g sodu i 350 ml metanolu. Nastep¬ nie mieszanie kontynuowano jeszcze 30 minut, po czym wkroplono powoli 46 g niitrometanu, chlo¬ dzac tak, aby utrzymac temperature na poziomie 20*C Mieszanine odstawiono na kilka godzin, po czym odpedzono rozpuszczalnik, a pozostalosc prze¬ niesiono do mieszaniny woda+chloroform. Tak wy- ekstoahtrwana N-propylo-2-nitrometylopirolidyna topnlalb w temperaturze 91°C.Do reaktora uwodornienia wprowadzono 47 g NHpropylb-2-in^ometyIenopir^ rozpuszczonej w 600 ml metanolu i 10 g niklu Raneya. W ciagu 12 godzin zwiazano 24 litry wodoru. Odsaczono nikiel Raneya i oddestyilowano metanol. Otrzy¬ mano 33 g l-pTOpylo-2-ami)nomety(iopi!rolidyny w postaci zólto-czerwonego oleju o wskazniku refrak- kcji mierzonym w temperaturze 20°C równym 1,4650.Przyklad V. Wytworzenie l-butylo-2-amino- metylopirolidyiny. W kolbie jednolitrowej zaopa¬ trzonej w mieszadlo mechaniczne, pionowa chlod¬ nice i mieszadlo grzano w ciagu 30 minut do tem¬ peratury 60°C 70,5 g (0,5 mola) N^butylo-pirolMy- nonun2 i 63 g (0,5 mola) siarczanu dwumetylowe¬ go. Mieszanine poreakcyjna oziebiono do 15°C i wprowadzono don roztwór 350 ml metanolanu sodu, przygotowanego z 11,5 g sodu i 350 ml me¬ tanolu. iMeszanie kontynuowano jeszcze 30 minut, po czym powoli wkropilono 46 g nitrometanu, utrzymujac mieszanie okolo 2 godzin, po zakon¬ czeniu wkraplania. Mieszanine poreakcyjna odsta¬ wiono na kilka godzin, po czym odpedzono roz¬ puszczalnik, a pozostalosc przeniesiono do miesza¬ niny wody+chloroform w stosunku 50+50, za po¬ moca której wyekstrahowano N-butylo-2-nitrome- tylenopirol'idyne. Faze chloroformowa wysuszono nad siarczanem magnezu i odpedzono rozpuszczal¬ nik. Otrzymany produkt mial temperature topnie¬ nia 67°C.Do reaktora reakcji uwodornienia wprowadzono roztwór 35 g N-buitylo-2-nitrometylenopirolidyiiy w~ 250 ml metanolu i 6 g niklu Raneya. W ciagu 7 godzin zwiazano 17 litrów azotu. Odsaczono ka¬ talizator i odpedzono metanol. Otrzymano 20 g 5 zólto-czerwonego oleju, co stanowilo 67% wydaj¬ nosci. Wspólczynnik refrakcji mierzony w tempe¬ raturze 20°C wynosil 1,4633, a temperatura wrze¬ nia przy cisnieniu 22 mm Hg 104°C.Przyklad VI. Wytworzenie N-izobutylo-2- 10 -aminometylopirolidyny. W jednolitrowej kolibie zaopatrzonej w szczelne mechaniczne mieszadlo, pionowa'chlodnice i termometr ogrzewano w tem¬ peraturze 60°C 70,5 g N-izobutylopirolidynoniu-2 i 63 siarczanu dwumetylu. Postepujac dalej jak w 15 przykladzie IV otrzymano 38 g N-izobutylo-2-ni- trometylenopLrolidyny o temperaturze topnienia 59°C.Proces uwodornienia prowadzono jak w przy¬ kladzie IV. Otrzymano 26 g N-izobutylo-2-amino- metylopirolidyny, co stanowi 80% wydajnosci oleju t o temperaturze wrzenia pod cisnieniem 7 mm Hg — 109°C i o wspólczynniku refrakcji w 20CC. wynoszacym1,4612. | 25 Przyklad VII. Wytworzenie l-izoamylo-2- -aminometylopirolidyny. W dwulitrowej kolbie, uzywajac do reakcji 155 g N-izoamylopirolidynonu- -2 i 126 g siarczanu dwumetylu wytworzono spo¬ sobem opisanym w przykladzie IV 118 g N-izoa- 30 mylo-2-riitrometylenopirolidyny o temperaturze top¬ nienia 76°C.Uwodorniajac 66 g wyzej otrzymanego zwiazku w 800 ml metanolu w sposób opisany w przykla¬ dzie IV otrzymano 47 g, co stanowi 84% wydaj- 35 nosci l-izoamyllo-2-aiminometylopirolidyny, w po¬ staci oleju o wspólczynniku refrakcji w 20°C wy¬ noszacym 1,4630 i temperaturze wrzenia, pod cis¬ nieniem 14 mm Hg — 104°C. 40 PL PL PL PL PL PL