PL69721Y1 - Wózek inwalidzki - Google Patents

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest wózek inwalidzki służący do poruszania się osób niepełnosprawnych w płaszczyźnie poziomej jak i dający możliwość poruszania się osób niepełnosprawnych w płaszczyźnie pionowej. Dzięki specjalnej konstrukcji wózek zwiększa samodzielność osób niepełnosprawnych w codziennym życiu. Wózek inwalidzki to pojazd kołowy przeznaczony dla osób niepełnosprawnych ruchowo, który pozwala na samodzielne lub wspomagane przemieszczanie się. Najczęściej mamy do czynienia z wózkiem uniwersalnym, służącym do transportu wewnątrz pomieszczeń lub na zewnątrz, napędzanym przez jego użytkownika, silnikiem zwykłe elektrycznym lub przez drugą osobę.

Na rynku dostępne są różnego rodzaju wózki inwalidzkie biorąc pod uwagę konstrukcje wózka, i tak możemy spotkać wózki dźwigniowe do wydajnego i stosunkowo szybkiego przemieszczania się na zewnątrz pomieszczeń, wózki wielofunkcyjne, które pełnią dodatkowe funkcje terapeutyczne (np. możliwość pionizacji użytkownika), wózki pasywne, które są dobierane do wymiarów antropometrycznych ich użytkownika, wózki terenowe wyposażone w szerokie niskociśnieniowe opony umożliwiające poruszanie się w trudnym terenie, wózki sportowe dostosowane do uprawiania konkretnej dyscypliny sportu, wózki aktywne są indywidualnie dopasowywane do ich użytkownika, a ich konfiguracja ułatwia samodzielne pokonywanie niektórych przeszkód architektonicznych, urbanistycznych i terenowych i wózki dla dzieci indywidualnie dopasowane do wieku i wzrostu użytkownika.

Współczesny wózek inwalidzki, zarówno z napędem ręcznym, elektrycznym, hybrydowym, czy napędzany przez osobę opiekującą się jego niepełnosprawnym użytkownikiem składa się z czterech funkcjonalnych podsystemów: układu podparcia ciała (siedzisko, oparcie, oparcia boczne, podnóżek, podpórka pod głowę, dodatkowe urządzenia podtrzymujące nogi), ramy (rama siedziska i rama oparcia), układu jezdno-napędowego (obręcze napędowe, mechanizm obrotu przednich kółek samonastawnych) i kół (zwykle dwóch małych przednich kół oraz dwóch tylnych dużych kół).

Układ podparcia ciała pełni funkcję ortotyczną, układ jezdno-napędowy wraz z kołami pełni funkcję lokomocyjną. Wszystko jest spajane konstrukcyjnie przez ramę. Modułowa konstrukcja współczesnych wózków inwalidzkich sprawia, że niemal każdy z typów można indywidualnie skonfigurować za pomocą wartości nastawnych w modułach podstawowych lub doboru modułów dodatkowych. Zależy to od indywidualnych wymagań konkretnego niepełnosprawnego człowieka, (rodzaju niepełnosprawności, wymiarów antropometrycznych, upodobań, sprawności intelektualnej i innych).

Stan techniki

Znany jest z polskiego prawa ochronnego na wzór użytkowy Ru.190095 wózek, który ma skośnie usytuowane naprzeciwległe prowadzące listwy o wzdłużnych szczelinach, połączone rozłącznie śrubami w górnej części z ruchomym oparciem pleców, a poniżej rolkowo połączone ruchomo z prowadzeniem szczelinowym pionowych słupków poziomego oparcia rąk, ponadto ma ruchome słupki od podnóżka, zawiasowo górnym końcem połączone z ruchomym siedziskiem, przesuwnym rolkowo w szczelinach prowadzących bocznego jego obramowania i połączonego od strony krawędzi tylnej z oparciem. Słupki są połączone łącznikami listwowymi, z których listwy są zakończone listwami, połączonymi kątowo z oparciem. Od spodu do siedziska są górnymi końcami przymocowane ruchomo naprzeciwległe dwie pionowe, zębate listwy, połączone z zębatymi końcami wspólnej osi poziomej poprzez przekładnię, połączoną z przymocowanym do ramy wózka elektrycznym silnikiem, przy czym między listwami jest usytuowana pionowo gazowa sprężyna. Do piast tylnych kół są przymocowane skośnie do przodu ruchome pręty (A) z klockami oporowymi, stykającymi się naciskowo z oponami kół.

Znana jest również z polskiego zgłoszenia wzoru użytkowego W.121581 konstrukcja akumulatorowego wózka inwalidzkiego mającego zdolność wjeżdżania na schody, pokonywania przeszkód terenowych np. krawężników, oraz poruszania się po nierównym terenie. Istotą rozwiązania jest nożycowa konstrukcja ramy nośnej pozwalająca na regulację rozstawu kół jezdnych (przednich i tylnych), co umożliwia dostosowanie układu jezdnego do rozstawu stopni schodów, oraz znacznego stopnia nachylenia terenu, po którym wózek się przemieszcza. Wjazd wózkiem na schody wykonywany jest tyłem. W momencie dojechania do pierwszego stopnia, należy potencjometrem na joysticu dokonać obrotu trójkołowego zespołu jezdnego o kąt 90 stopni z równoczesnym wysterowaniem joystica do jazdy w tył. Sukcesywnie wjeżdżając na wyższe stopnie, ustawiamy potencjometrem nachylenie oparcia, które to połączone jest z górną częścią ramy nośnej za pomocą sworznia poruszającego się w prowadnicy podłokietnika. Zarazem zwiększamy rozstaw kół, aż przedni i tylny zestaw jezdny dopasują się do rozstawu schodów. Tylny układ jezdny jest głównym układem napędowym. Przedni zaś jest tylko kierunkowym i stabilizującym wózek. Oś obrotu trójkołowego zespołu jezdnego usytuowana jest powyżej średnicy kół jezdnych, co powoduje, że przyblokowane przez stopień lub krawężnik pierwsze koło powoduje obrót trójramiennej konstrukcji zespołu kół o taki kąt, przy którym następne koło znajdzie się na poziomej części stopnia, lub krawężnika. Obrót wokół osi trójkołowego układu jezdnego realizowany jest przez niezależny wieniec zębaty zamontowany po zewnętrznej stronie obudowy kół napędowych, który to poruszany przez silnik sprzężony z przekładnią ślimakową oraz elementami przeniesienia napędu. Rozstaw ramy nośnej realizowany jest za pomocą dwóch silniczków zamocowanych w górnej części ramy nośnej, pod podłokietnikiem, które to wkręcają lub wykręcają śrubę w przekładni śrubowej, regulując rozstaw osi oraz nachylenia oparcia.

Natomiast z polskiego prawa ochronnego do wzoru użytkowego o nr Ru.55179 znany jest wózek wyposażony w żuraw w postaci belki o profilu zamkniętym, w kształcie wysięgnika kątowego i o ruchu w płaszczyźnie pionowej, którego wieża o profilu zamkniętym, osadzona jest obrotowo w płaszczyźnie pionowej i ustalona za pomocą pierwszego kołka w uchwycie osadzonym w podwoziu, ponadto do żurawia dołączony jest za pomocą sworznia i drugiego kołka dwuramienny wieszak z hakami na jego końcach, na których jest zawieszona swobodnie uprząż dźwigająca, zaś w wieży osadzona jest obrotowo podstawa siłownika elektrycznego, którego element roboczy połączony jest rozłącznie i obrotowo z żurawiem oraz zawieszone swobodnie urządzenie sterujące siłownika elektrycznego i osadzony dwuramienny uchwyt ręczny wózka.

Celem wzoru użytkowego według zgłoszenia w sensie ogólnym było niesienie pomocy osobom niepełnosprawnym oraz zwrócenie uwagi na ich potrzeby, zwiększenie możliwości funkcjonowania takich osób w społeczeństwie, natomiast w szczególności na skonstruowaniu wózka, który pomoże osobom niepełnosprawnym, które mają ograniczony zakres zasięgu rąk w sięganiu przedmiotów znajdujących się na większej wysokości.

Istota wzoru użytkowego

Istotą wzoru użytkowego według zgłoszenia jest wózek inwalidzki składający się ze stalowej konstrukcji stałej, siedziska wraz z oparciem, parą dużych kół nośnych oraz parą małych kółek skrę t-nych i parą podnóżków charakteryzujący się tym, że stalowa konstrukcja stała zbudowana jest z ramy dolnej wyposażonej w cztery pionowe elementy dolne prowadnicy oraz element poziomy usytuowany pomiędzy elementami dolnymi prowadnicy i wysuniętego do przodu, która to rama dolna łączy siłownik poruszający się w płaszczyźnie pionowej z prowadnicami oraz z podłożem, ramy górnej łączącej siłownik z ramą dolną oraz prowadnic odpowiedzialnych za odbieranie sił skręcających działających na wózek. Ponadto wózek inwalidzki wyposażony jest w akumulator służący do napędzania siłownika. Wysokość podnoszenia wózka zawiera się w wysokości do 80 cm i realizowany jest za pomocą przełącznika dźwigniowego.

Korzystne skutki wzoru użytkowego Wózek inwalidzki według wzoru użytkowego rozwiązuje problem osób niepełnosprawnych, które nie mogą wstać i sięgnąć przedmiotów na większej wysokości. Ponadto, osoby wyposażone w wózek inwalidzki według zgłoszenia mogą poczuć się bardziej przydatne społecznie, gdyż większy zasięg ich rąk umożliwia podjęcie takich prac, które do tej pory były nieosiągalne. Dodatkowo daje to niepełnosprawnym większą pewność siebie, a tym samym czują większą integracje społeczną.

Objaśnienie figur rysunku

Przedmiot wzoru użytkowego został przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wózek inwalidzki w rzucie aksonometrycznym w widoku ogólnym, fig. 2 przedstawia ramę dolną wózka inwalidzkiego w rzucie aksonometrycznym w widoku ogólnym, fig. 3 przedstawia ramę górną wó z-ka inwalidzkiego w rzucie aksonometrycznym w widoku ogólnym, fig. 4 przedstawia ramę dolną z prowadnicami połączoną z ramą górną i siłownikiem w widoku ogólnym w stanie złożonym, fig. 5 przedstawia ramę dolną z prowadnicami połączoną z ramą górną i siłownikiem w widoku ogólnym w stanie rozsuniętym, fig. 6 przedstawia wózek inwalidzki wyposażony w konstrukcję stalową według wzoru w widoku z boku w stanie przygotowanym do jazdy, fig. 7 przedstawia wózek inwalidzki wyp o-sażony w konstrukcję stalową według wzoru w widoku z boku z rozsuniętym siłownikiem.

Przykład realizacji Wózek inwalidzki według wzoru składający się ze stalowej konstrukcji stałej, siedziska wraz z oparciem, parą dużych kół nośnych oraz parą małych kółek skrętnych i parą podnóżków charakteryzuje się tym, że stalowa konstrukcja stała zbudowana jest z ramy dolnej 2 wyposażonej w cztery pionowe elementy dolne 3 prowadnicy 8 oraz element 4 poziomy usytuowany pomiędzy elementami dolnymi 3 prowadnicy 8 i wysuniętego do przodu. Rama dolna 2 łączy siłownik 5 elektryczny poruszający się w płaszczyźnie pionowej z prowadnicami 8 oraz z podłożem. Stalowa konstrukcja stała zbudowana jest również z ramy górnej 6 łączącej siłownik 5 elektryczny z ramą dolną 2. Stalowa konstrukcja wózka inwalidzkiego składa się również z prowadnic 8 odpowiedzialnych za odbieranie sił skręcających działających na wózek 1. Ponadto wózek 1 inwalidzki wyposażony jest w akumulator 9 służący do napędzania siłownika 5 elektrycznego.

Siłownik 5 elektryczny jest napędzany przez 24 V akumulatory, a sterowany przez 2 przekaźniki 24 V, których załączenie zależy od położenia przełącznika dźwigniowego 10 typu on-off-on.

Gdy podane napięcie na siłownik 5 elektryczny spowoduje wysunięcie się siłownika 5, rama dolna 2 zacznie opadać, elementy dolne 3 prowadnicy 8 wysuwają się. W momencie styku z podłożem rama dolna 2 powoduje przechylenie osi wózka do osi pionowej względem podłoża tak aby wózek 1 mógł zostać bezpiecznie podniesiony. W momencie gdy cała powierzchnia stykowa ramy dolnej 2 z podłożem znajdzie oparcie, następuje podniesienie wózka 1 na żądaną wysokość, przy czym maksymalną wysokością jaką może osiągnąć wózek 1 jest wysokość do 80 cm i zależna jest od ciężaru osoby, która na nim siedzi.

Po osiągnięciu żądanej wysokości możliwe jest zablokowanie wózka w żądanej pozycji, przez ustawienie przełącznika dźwigniowego 10 w stan „off”. Następnie, po ponownym przełączeniu przełącznika dźwigniowego 10 w stan „on” możliwe jest podniesienie, obniżenie lub złożenie wózka inwalidzkiego 10. Proces złożenia wózka jest następujący: styk kół tylnych z podłożem, podniesienie się konstrukcji ramy dolnej 2 (rozpoczyna się od strony małych kół), stopniowe odchylanie się osi wózka 1 do standardowej pozycji jazdy, styk małych kół z podłożem, powrót konstrukcji ramy dolnej 2 do pozycji początkowej oraz złożenie się siłownika 5 elektrycznego.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia ochronne

   1. Wózek inwalidzki składający się ze stalowej konstrukcji stałej, siedziska wraz z oparciem, parą dużych kół nośnych oraz parą małych kółek skrętnych i parą podnóżków, znamienny tym, że stalowa konstrukcja stała zbudowana jest z ramy dolnej (2) wyposażonej w cztery pionowe elementy dolne (3) prowadnicy (8) oraz element (4) poziomy usytuowany pomiędzy elementami dolnymi (3) prowadnicy (8) i wysuniętego do przodu, która to rama dolna (2) łączy siłownik (5) poruszający się w płaszczyźnie pionowej z prowadnicami (8) oraz z podłożem, ramy górnej (6) łączącej siłownik (5) z ramą dolną (2) oraz prowadnic (8) odpowiedzialnych za odbieranie sił skręcających działających na wózek (1), a ponadto wózek (1) inwalidzki wyposażony jest w akumulator (9) służący do napędzania siłownika (5).
2. 2. Wózek inwalidzki według zastrz. 1, znamienny tym, że wysokość podnoszenia wózka (1) zawiera się w wysokości do 80 cm i realizowany jest za pomocą przełącznika dźwigniowego (10).