PL68298B1 - - Google Patents

Description

31.YDI.1967 Wielka Brytania Opublikowano: 21.1.1974 KI. 22g,3/72 MKP C09d 3/72 Wspóltwórcy wynalazku: Alfred Reginald Corry, Dorothy Yoyce Guest, Arthur Lowe Wlasciciel patentu: Imperial Chemical Industries Limited, Londyn (Wielka Brytania) Sposób wytwarzania lakierów poliuretanowych Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych lakierów poliuretanowych zawierajacych produkty reakcji poliizocyjanianów, trwalych podczas przechowywania, zwla¬ szcza nadajacych sie jako emalie do drutów.Sposób emaliowania drutów za pomoca lakierów po¬ liuretanowych w dotychczasowej praktyce polega na roz¬ puszczeniu w fenolowym rozpuszczalniku uprzednio wy¬ tworzonego termolabilnego adduktu poliizocyjanianu typu uretanu fenylu i odpowiedniej zywicy sieciujacej i pokryciu powierzchni drutu otrzymanym roztworem i ogrzewaniu w temperaturze okolo 200*0 lub wyzszej, w celu usuniecia rozpuszczalnika i wywolania w wytworzonej powloce efektu sieciujacego. Proces mielenia i rozpuszcze da adduktu poliizo¬ cyjanianu stwarza trudnosci ijest pracochlonny oraz wymaga dokladnej kontroli laboratoryjnej, umozliwiajacej uzyskanie produktu o niezmiennych wlasciwosciach krystalicznych w pózniejszej fazie obróbki. Z tego powodu powstal problem uproszczenia procesu przez opracowanie sposobu wytwarza¬ nia lakieru do emaliowania trwalego i o stalej charakte¬ rystyce, który móglby byd stosowany bezposrednio do po¬ wlekania drutu.Celem wynalazku jest opracowanie sposobu wytwarzania trwalych przy przechowywaniu lakierów zawierajacych pro¬ dukty reakcji poliizocyjanianów, które moga byc uzywane jako emalie do drutów. Lakiery te zawieraja organiczne poli- izocyjaniany lub mieszaniny organicznych poliizocyjanianów wraz ze zwiazkami alifatycznymi reagujacymi z poliizocyja- nianami, wzglednie z mieszaninami tych zwiazków. Przynaj¬ mniej jeden z poliizocyjanianów i zwiazków alifatycznych reagujacych z nimi zawiera wiecej niz dwie grupy funkcyjne. 20 25 30 Zgodnie z wynalazkiem poliizocyjanian miesza sie z co najmniej 1,2 czesciami molowymi fenolu na kazda grupe NCO i powoduje reakcje skladników mieszaniny w celu utworzenia adduktu. Nastepnie dodaje sie zwiazek alifatycz¬ ny zdolny do reakcji z poliizocyjanianami w takiej ilosci, aby okolo 1 atom wodoru reaktywnego w stosunku do izocyja¬ nianów wypadal na kazda grupe NCO w poliizocyjanianie obecnym w mieszaninie reakcyjnej. Poddaje sie reakcji ad- dukt ze zwiazkiem alifatycznym, zdolnym do reakcji z izocy¬ janianami, w celu otrzymania produktu, w którym poliizocy¬ janian czesciowo przereagowal z fenolem, a czesciowo z rea¬ ktywnym zwiazkiem alifatycznym. Otrzymany w ten sposób poliuretan jest trwaly w zwyklych temperaturach w roztwo¬ rze nadmiaru fenolu.Produkt reakcji zawiera duzo grup fenylouretanowych ze wzgledu na czesciowe przereagowanie fenolu z poliizocyja- nianem i z tego wzgledu produkt reakcji nazywa sie poliure¬ tanem. Produkt reakcji moze równiez zawierac inne grupy zawierajace ugrupowania -NH.CO-, które powstaja w wyni¬ ku reakcji grupy izocyjanowej ze zwiazkiem zawierajacym reaktywny w stosunku do izocyjanianów atom wodoru. Na przyklad karbamid lub grupy dwukarbamidowe obecne sa w produkcie reakcji, gdy zwiazek alifatyczny reaktywny w stosunku do izocyjanianów zawiera grupe aminowa jako jedna z grup reagujacych z izocyjanianami.Chociaz w sposobie wedlug wynalazku moga byc stoso¬ wane poliizocyjaniany o funkcyjnosci wiekszej od 2, jednak¬ ze na ogól korzystne jest stosowanie organicznego dwuizocy- janianu i zwiazku alifatycznego, reaktywnego w stosunku do izocyjanianów, o funkcyjnosci powyzej 2, w celu otrzymania 682983 68298 4 odpowiedniego usieciowania. Odpowiednimi organicznymi dwuizocyjanianami sa na przyklad alifatyczne dwu izocyja¬ niany, takie jak dwuizocyjanian hcksametylenu, cykloalifa- tyczne dwuizocyjaniany, takie jak dwuizocyjanian metylocy- kloheksanu i dwuizocyjanian dwucykloheksylornetami i aro¬ matyczne dwuizocyjaniany, takie jak dwuizocyjaniany m- i p- fenylenu, 2,4-dwuizocyjanian chlorofcnylenu, 2,4-dwuizocyjanian tolilenu, 2,6-dwuizocyjanian tolilenu, 4,4-dwuizocyjanian dwufcnylometanu, 4,4'-dwutzocyjenian 3-metylo-dwufenylometanu, 4,4'-dwuizocyjanian dwufenylu, dwuizocyjanian eteru dwufenylowego, 4,4*-dwuizocyjania- no-3, 3*-dwumetylodwufcnyl i 1,5-dwuizocyjanian naftalenu.,Moga byc równiez stosowane spolimeryzowane poiiizocyja¬ niany, na przyklad dwumery uretidionu, a szczególnie spo¬ limeryzowane izocyjanurany organicznych dwuizocyjania¬ nów, takich jak 2,4- i 2,6-dwuizocyjanianów tolilenu i ich mieszanin. Równiez: moga byc stosowane mieszaniny dwu izo¬ cyjanianów. Szczególnie korzystne jest stosowanie 2,4- i 2tó- -dwuizocyjanianu tolilenu i ich mieszanin, 4,4*-dwuizocyja- nianu dwufenylometanu oraz dwuizocyjanianu hek$ame¬ tylenu.Jakp przyklady zwiazków alifatycznych reaktywnych w stosunku do izocyjanianów i odpowiednich do stosowania w sposobie wedlug wynalazku wymienia sie, alifatyczne gli¬ kole, alifatyczne i heterocykliczne alkohole trójwodorotleno¬ we oraz alkohole zawierajace wiecej niz trzy grupy CH, pierwszorzedowe aminy, dwuaminy, aminoalkoholc, poliete¬ ry, otrzymane na przyklad za pomoca reakcji tlenków alkile- nowych z woda lub jakakolwiek grupa wyzej wspomnianych zwiazków, poliestry, poliamidy, takiejak na przyklad nylon, policstroamidy, otrzymane z tych grup zwiazków i alifatycz¬ nych kwasów wielokarboksylowych. Jako szczególne przyklady wszystkich tych grup zwiazków wymienia sie gli¬ kol etylenowy, glikol 1,2-propylenowy, glikol 1,3-butyfcno- wy, glikol 1,4-butylenowy, glikol 2,3-butyicnowy, pen ta n- diol-1,5, glikol neopentylowy, heksan*1,6-diol, dckan-1, 10-diol, glikol dwuetylenowy, glikol dwupropylenowy, glice¬ ryna, trójmctylolopropan, trójmetyloloctan, heksan-1,2, 6-triol, trójhydroksyctyloizocyjanuran, pentaerytrytol, mo¬ no-, dwu- i trójetanoloamina, heksametylenodwuamina, poli- glikole etylenowe i propyleno we, oksyetylowanc i oksypro- pylowane gltcerole, trójmctylolopropany oraz poliestry, po- liamdy i poliestroamidy kwasów adypinowego, ftalowego i innych kwasów dwukarboksylowych z glikolami, alkohola¬ mi polihydroksylowymi, aminami i aminoalkoholami, które byly juz wymienione.Na ogól korzystne jest uzycie mieszaniny dwu- i trój wo¬ dorotlenowych alkoholi alifatycznych o ciezarze czasteczko¬ wym ponizej 250; w szczególnosci 1,6-hoksanodiol,glikole: etylenowy, propylenowy l/tub dwuetylenowy, zmieszane z gliceryna, trójmetyloiopropanem, heksan-1,2-6-triolcm, i/lub penUerytrytoicm, Ilosc alifatycznego zwiazku polihy- droksylowego powinna byc taka, aby 0,8-1,2 grup hydro¬ ksylowych przypadalo na kazda grupe NCO w szarzy poliizo- cyjanianu.Jako fenole stosuje sie w sposobie wedlug wynalazku fenol, m- i p-krczole, ksylenole i kwas krezylowy oraz ich mieszaniny.Sposobem wedlug wynalazku poliizocyjanian lub miesza¬ nine poliizocyjanianów poddaje sie najpierw reakcji z feno¬ lem do utworzenia adduktu, przy czym stosuje sie co naj¬ mniej 1,2 mola fenolu na jedna grupe izocyjanowa. Uzyty do reakcji fenol, w przypadku gdy tylko on jest zastosowany jako rozpuszczalnik, stosuje sie w wiekszym nadmiarze, w zaleznosci od zawartosci produktów stalych i lepkosci koncowego roztworu. Czesto jest korzystne uzycie tylko czesci calkowitej ilosci fenolu w pierwszym stadium reakcji i dodanie pozostalego fenolu juz po utworzeniu sie adduktu.Addukt moze byc wytworzony przez ogrzewanie miesza¬ niny poliizocyjanianu i fenolu w temperaturze nizszej od 5 temperatury powodujacej dys&cjacje grupy fcnylourctano- wej, korzystnie w temperaturze 100-160°C. Przy uzyciu dwuizocyjanianu tolilenu korzystne jest prowadzenie reakcji w ciagu 30 minut w temperaturze 160° C.Po utworzeniu adduktu dodaje sie reaktywny w stosunku to do izocyjanianu zwiazek alifatyczny ; zapoczatkowuje sie reakcje, na przyklad przez ogrzewanie w temperaturze 130-180°C. W tym stadium moze zajsc reakcja pomiedzy atomami reaktywnego wodoru zwiazku alifatycznego i jaki* mikolwiek wolnymi grupami NCO obecnymi w addukcic. 15 Niektóre z nietrwalych grup poliuretanowych w addukcie moga byc zastapione przez trwalsze alifatyczne grupy ureta- nowc, mocznik lub inne -NH.CO grupy, z wydzieleniem wol¬ nego fenolu. Ta reakcja zachodzi tylko czesciowo, wobec czego grupy fenylouretanowe sa nadal obecne w mieszaninie 20 reakcyjnej. Punkt koncowy wygodnie jest oznaczyc konwen¬ cjonalnie przez pomiar lepkosci mieszaniny reakcyjnej, ponie¬ waz lepkosc ta wzrasta w miare tworzenia sie alifatycznych grup uretanowych. 25 Proces moze byc równiez prowadzony w obecnosci katali¬ zatora. Odpowiednimi katalizatorami sa zwiazki, o których wiadomo jest z literatury, ze katalizuja reakcje pomiedzy grupami izocyjanianów) mi i grupami wodorotlenowymi. Na¬ lezy do nich wiele zwiazków metaloorganicznych, sole metali 30 i trzeciorzedowe aminy. Jako przyklady odpowiednich kata¬ lizatorów wymienic mozna kaprylan cynku, nattenian cynku, kaprylan cynowy, chlorek cynowy dwuiaurynian dwubuty- locyny, N,N-dwumctylocyklohek3yloamina, M-dwuwzabi- cyklo(2,2)oktun N,N-dwumctyloanilina, N-etyloworfolina, 35 tytaniun czterobutylowy, chlorek zelazowy, kaprylan olo¬ wiowy, 2-etyloheksanian kobaltowy i oleinian potasowy.Mieszanina reakcyjna moze zawierac obok wymienionych juz odczynników obojetny rozpuszczalnik, taki jak ester lub keton. Obojetne rozpuszczalniki jcdi,vk zazwyczaj nie sa 40 konieczne, a jezeli sa one uzywane, to powinny byc tak dob¬ rane by nie ograniczaly zakresu warunków reakcji, na przyklad w zwiazku z ich temperaturami wrzenia.Odmiana sposobu wedlug wynalazku polega na tym, ze poliizocyjanian dodaje sie do mieszaniny fenolu ze zwiaz- 45 kicm alifatycznym reaktywnym w stomnku do izocyjanianu i proces prowadzi sie w temperaturze nie wyzszej niz 160°C.Na ogól minimalna ilosc fenolu niezbedna w tej modyfi¬ kacji procesu wynosi okolo 1,2 mota na jedna grupe izocyja¬ nowa, ale ilosc ta moze sie nieco zmieniac, w zaleznosci od so charakteru zwiazku alifatycznego reaktywnego w stosunku do izocyjanianu. W miare zmniejszania stosunku wagowego triolu da dioiu, stosunek ilosciowy fenolowych grup OH do NCO, niezbedny dla unikniecia zakrzepniecia produktu, równiez zmniejsza sie, lecz lepkosc produktu znacznie 55 wzrasta.Zawartosc grup izocyjanianuwy eh w zablokowanym poli izocyjanianie, otrzymanym sposofcem mdlug wynalazku, mozna oznaczyc za pomoca modyfikacji dobrz.: znanej meto¬ dy oznaczania wolnych grup izocyjuniunowych, w której 60 przeprowadza sie reakcje analizowanego zwiazku z nadmia¬ rem dwubutyloaminy, w temperaturze pokojowej, a nastep¬ nie miareczkuje sie nieprzereagowana amine standartowym roztworem kwasu mineralnego. Modyfikacja zwyklej metody polega na pozostawieniu zablokowanego pol{izocyjanianu 65 w kontakcie z dwubutyioamina przez odpowiednio dlugi okres czasu, zwykle kilka godzin lub krócej w podwyzszo-5 nych temperaturach, zapewniajacy rozklad wszystkich grup fcnylourelanowych i ich przereagowania z amina.Roztwory zablokowanych pol[izocyjanianów otrzymane »sposobem wedlug wynalu/ku sa bardzo stabilne przy prze¬ chowywaniu i moga byc uzywane bezposrednio do emalio¬ wania drutów za pomoca zwyklego procesu polegajacego na zanurzaniu i ogrzewaniu w temperaturze 150-350°C. W tych temperaturach pozostale grupy .fenylouretanowe obecne w produkcie reakcji przeksztalcaja sie w alifatyczne grupy uretanowe, w wyniku czego lancuchy wydluzaja sie i naste¬ puje sieciowanie polimeru in situ na drucie. Uwolniony fenol ulatnia sie wraz z nadmiarem fenolu uzytego jako rozpusz¬ czalnik i ewentualnie wraz z obojetnym rozpuszczalnikiem obecnym w lakierze.Lakiery otrzymane wedlug nowej metody sa przede wszystkim przydatno do emaliowania drutów, lecz moga byc równiez uzywane jako emalie piecowe dla innych celów, na przyklad do powlekania metali, szkla, lub innego podloza.W podanych nizej przykladach podane czesci oznaczaja czesci wagowe, jesli to nie jest okreslone inaczej.Przy kladl. 372 czysci (3,96 moli) fenolu wprowadza sie do reaktora i mieszajac ogrzewa do temperatury'-145°C, nastepnie, stale mieszajac i utrzymujac te temperature, doda¬ je sie w ciagu 18 minut 174 czesci (1,0 mol) mieszaniny dwu- izocyjanianu 2,4-tolilcnu z dwuizocyjanianem 2,6-tolilenu w stosunku odpowiednio 4 : 1. Mieszanine ogrzewa sie do temperatury 160° C i miesza w tej temperaturze w ciagu 30 minut, nastepnie ochladza sie do temperatury 145°C i doda¬ je wciagu 15 minut mieszanine 10,7 czesci (0,116 mola)gli¬ ceryny. 9,8 czesci (0,073 mola) trójmctylolopropanu, 72»6 czesci (0,615 mola) heksan-1, 6-diolu i 10,8 czesci (0,102 mola) glikolu dwuetylenowego.Nastepnie mieszanine ogrzewa sie do temperatury 155-160 C i w tej temperaturze miesza sie wciagu 2,5 go¬ dzin. Produkt, w postaci klarownej, brazowej cieczy, ma lep¬ kosc 90 stokesów i zawiera 2,4% koncowych grup NCO.Powloka z lakieru otrzymana po ogrzewaniu w tempera¬ turze I90TW ciagu 3 godzin jest przezroczysta i elastyczna, odporna na dzialanie rozpuszczalników hydroksylowych, na przyklad metanolu.Nastepujaca tablica I podaje dalsze przyklady wynalazku, w tabelarycznym zestawieniu materialów wyjsciowych, wyrazonych w stosunkach molowych, temperatury i czasu ogrzewania mieszaniny reakcyjnej po dodaniu wszystkich ma¬ terialów, oraz lepkosci i zawartosci grup NCO otrzymanego lakieru, Z wyjatkiem róznie etasu i temperatury ogrzewania, wykazanych w tablicy I, sposób postepowania nie odbiegal p P r z y k l a dTL Postepowano jak w przykladzie I, stosu¬ jac materialy wyjsciowe, w stosunkach molowych, wymie¬ nione w koltimruich t*$ w tablicy U. Temperatura i czas ogrzewania mieszaniny reakcyjnej po dodaniu wszystkich ma¬ terialów podano w kolumnie 6, a zawartosc grup NCO i lep¬ kosc produktu w kolumnach 7 i 8.P r z y k l a d IW.-' Postepowano jak w przykladzie I, sto¬ sujac materialy wyjsciowe, wyrazone w czesciach wagowych, wymienione w kolumnach 1-6 tablicy ||-L Temperature i czas ogrzewania miejuciutiny reakcyjnej po dodaniu wszystkich ma¬ terialów podano w kolumnie 7, a zawartosc pozostalych grup NCO i lepkosc produktu - w kolumnach 8 19. Inne szczególy postepowania podano w ostatniej kolumnie.P r z y k l a d IV. 393 caesci fenolu, 65 czesci 1,6-heksan- diolu i 40,2 czesci trójmctylolopropanu wprowadzono do kolby zaopatrzonej w doprowadzenie dla suchego azotu, ter¬ mometr, chlodnice zwrotna, mieszadlo i laznie do ogrzewa- 68 298 6 nia. Temperature zawartosci kolby podniesiono do 160"C i w lej temperaturze dodano wciagu 1 godziny 173 czesci mieszaniny 2,4-i 2,6-dwucyjanian ów tolilemi w stosunku od¬ powiednio 4:1. 5 Od poczatku do zakonczenia reakcji przepuszczano azot ponad powierzchnia reagentów.Zawartosc kolby utrzymywano w temperaturze 155°C wciagu nastepnych 1,25 godzin, po czym zawartosc kolby ochlodzono. Otrzymany produkt reakcji stanowil klarowna, ,q zólta, gesta ciecz, ©zawartosci pozostalych grup NCO 1,8% i lepkosci 720 stokesów w temperaturze 25°C.Przyklad V. 360,4 czesci fenolu, 9,2 czesci glice¬ ryny, 49,0 czesci trójmetylolopropanu, 10,6 czesci glikolu dwuetylenówego i 23,6 czesci 1,6-heksandiolu wprowadzono I5 do kolby wyposazonej jak w przykladzie IV. Zawartosc kolby ogrzano do temperatury 160"C i w tej temperaturze dodano w ciagu okolo \ godziny 174 czesci mieszaniny 2,4- i 2,6-dwuizocyjanianów tolilenu w stosunku odpowiednio 4:1. Zawartosc kolby utrzymano w temperaturze 160"C 20 Wciagu nastepnych 1,25 godzin, a nastepnie ochlodzono.Otrzymany produkt reakcji stanowil klarowna, zólta, gesta ciecz, o zawartosci pozostalych grup NCO 3,5% i lepkosci 390 stokesów w temperaturze 25"C.Przyklad VI. Powtórzono proces jak w przykla- 25 dzie IV, stosujac w stosunkach molowych materialy wyjscio¬ we wymienione w kolumnach 1-4 tablicy IV. Temperature i czas ogrzewania mieszaniny po dodaniu wszystkich ma¬ terialów podano w kolumnie 5, a zawartosc, pozostalych grup NCO i lepkosc produktu w kolumnach 6 i 7. PL PL

Claims (10)

1. Zastrzezenia patentów e 1.

2. Sposób wytwarzania nowych lakierów poliuretano- 35 wych zawierajacych produkty reakcji polilocyjanianów, w których glównymi skladnikami sa: organiczny poltizocyja- nian lub mieszanina poliizocyjanianów razem z reaktywnym zwiazkiem alifatycznym w stosunku do izocyjanianów, lub z mieszanina takich zwiazków, przy czym co najmniej jeden 40 z poliizocyjanianów i reaktywnych zwiazków alifatycznych zawieraja wiecej niz 2 grupy funkcyjne, znamienny tym, ze poliizocyjanian miesza sie z fenolem odpowiednio I : 1,2 w stosunku molowym na kazda grupe NCO i poddaje sie rea¬ kcji, do utworzenia adduktu dodaje sie reaktywnego zwiazku 45 alUatyczeogo w ilosci w przyblizeniu równowaznej, odpowia* dajacej jednemu reaktywnemu atomowi wodoru na kazda grupe NCO poltizocyjanianu znajdujacego sie w mieszaninie reakcyjnej i prowadzi sie reakcje adduktu z reaktywnym zwiazkiem alifatycznym do wytworzenia produktu reakcji, 50 w którym poliizocyjanian czesciowo przereagowal % fenolem i czesciowo * reaktywnyhv zwiazkiem al ilatycznym, *tanc- wiaeegó poliuretan stabilny w temperaturze otoczenia w roz¬ tworze nadmiaru fenolu. ¦% Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako 55 organiczny poliizocyjania n stosuje sie dwuizocyjanian.

3. , Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny tym, ze jako dwuizocyjanian stosuje sie 2,4~dwuizocyjanian tolilenu, 2,6-dwuizocyjahfcm tólllehu i ich rnieszaniiiy, 414^dwu izocy¬ janian dwufenylometunu lub dwuizocyjanian heksametylcnu. $o

4. Sposób wedlug zastrz. 1-3, znamienny tym, ze jako reaktywny zwiazek alifatyczny stosuje sie mieszanine dwu* i trójwodorotlenowych alkoholi alifatycznych o ciezarze czasteczkowym ponizej 250.

5. Sposób wedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze jako b5 mieszanine dwu- i trój wodorotlenowych alkoholi alilatycz-i 68 298 o ii a o «N©crvTfV"0\00^<0 r- ^~ «/-) ~^ o \0 O n© r- oo m »o _ ^ m 10 «* «o oo i-* o\ \p r- oo ^tOoo^Hr|0\oo\oso m (N ih" h W »h ro ^ fO cn ro ro rsT s 2 § u C N c rN <—t oooooooooo ©OOOOOOOOO s©\On©v©s©s©vOv£^'^ ri \C ^O \p \o no \D O © n© ! I I I I I fN II o , c o |g2| 22 Ib c O V g P3 0 c ro :S 1 i 1 T3 "» <"* ~ i "s g jz; 5 5 o c? & o c o .= ~ o co ac:.- £ o c Li. Tir Tf w* u- TT 'tf 00 CO co 00 co co o o ¦<*• ** cn ON ON cO co co co 00 OO co co 00 r- co 00 00 00 n© sO 00 O co co NO < c O .35 x: -u SD 1^ "O IO VI IO T, NO n© \© v© ir v- -rr "t o o" o o o o o o I I o" O O NO o ¦* £ o 5j§ O O O O oooooooooo CO ^ ^ ^ o o" o o" o o" o o H co co co co r- r» r- r- *o »o q o q O « « n n o* o' ©r ©'©©'© o ! i I ¦* o o o" o o' o o" s o NO ^ NO NO „^^„„„^H^rtM co ^f ^f o' o" o" o* o' o' o" o' o" o o" o" o" NO o" NO VO o o" .2 c Ó b-2 r-lfNOOOOOOOOOO -J' ~ © ©' ~ ~ -J -4 —' -,' o o o o o9 68 298 j O bb 3 & - S I S S 5 O •* J£ M O o list s s ° « £ o lN fM C E o godz. *© d 6 t-~ l godz *? O **¦ r" s: T3 O s • 3 o 75 o .2 * S & 6 fil tli i O o o? g-Ig p -o 2 4 4* ci a i 5 o .3 .-o g .a i & 5 * 3 Uli ¦r ° 8 2 ^ S 3 *D A $ A g* 3 •a 3 2 S .t ±*i$ ¦•g . sl .!* | o ?.*•§- •o o c 00 od oo68 298 11 nych stosuje sie 1,6-hcksandiol lub którykolwiek glikol etyle¬ nowy, propylenowy lub dwuctylenowy w mieszaninie z glice¬ ryna trójmetylolopropanem lub heksano-1,2, 6-triolem.

6. Sposób wedlug zastrz. 4 lub 5, znamienny tym, ze polihydroksylowy zwiazek alifatyczny stosuje sie w ilosci od¬ powiadajacej 0,8*1,2 grup wodorotlenowych na kazda grupe izocyjanianowa uzytego poliizocyjaniunu.

7. Sposób wedlug zastrz. 1-6, znamienny tym, ze proces utworzenia adduktu poliizocyjaniunu z fenolem prowadzi sie w temperaturze 100-160°C. 12

8. Sposób wedlug zastrz. 1-7, znamienny tym, ze rea¬ kcje adduktu z reaktywnym zwiazkiem alifatycznym prowa¬ dzi sie w temperaturze 130-180° C.

9. Sposób wedlug zastrz. 1-8, znamienny tym, ze rea¬ kcje prowadzi sie w obecnosci katalizatora.

10. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze poliizocyjanian dodaje sie do mieszaniny fenolu z rea¬ ktywnym zwiazkiem alifatycznym i proces prowadzi sie w temperaturze nie wyzszej niz 160°C. Dwuizocy- janian tolilenu 1,2 1,2 1,2 1,2 1,0 1,0 1,0 1,0 1,0 1,0 Trójmety- lolopropan 0.189 0,189 0,3 0,3 0,189 0.189 0,3 0,3 0.3 0.3 1.6 heksan- diol 0,77 0,77 0,55 0,55 0,717 0,717 0,55 0,55 0.55 0,55 Fenol 4,6 4,6 4,6 4,6 4,1 4,1 4,1 4,1 4,1 4,1 Tablica II Inne skladniki — - - - - - - - kaprylan cy- nawy 4,45X10" mola Temperatura i czas reakcji °C 16072 godziny 10 min. 16076 godzin 40 min. 160°/l godzina 45 min. 160°/4 godziny 160° /l godzina 45 min. 16072 godziny 160°/l godzina 20 min. 160° 11 godziny 30 min. 15572 godziny 15 min. ¦4 155°/4 godziny Zawartosc grup NCO% 3,5 2,4 3,5 2,6 3,05 1,75 3,3 1.8 3,25 4,34 Lepkosc w stokesach 127,5 629,5 229 - 70,3 152,3 105,7 182.4 67,9 46.5 izocyjanian tolilenu 1,0 1,0 1,0 1,0 Trójmetylo- lopropan 0,3 0,133 0.133 0,133 1,6-hcksan¬ diol 0,55 0,8 0,6 0,8 Tablica IV Fenol Temperatury i czas reakcji 3,6 155° 3,2 155730 minut 2,4 155730 minut 2,0 155730 minut Zawartosc pozo¬ stalych grup NCO% 2,2 1,8 1,6 Lepkosc w stokesach Zel 480 9 900 bardzo gesty Prac. Repr. UP PRL. Zam. 106/73 naklad 120+18 Cena 10 zl PL PL