PL67975Y1 - Wahacz - Google Patents

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest wahacz, tj. element amortyzujący wózek, zwłaszcza dziecięcy, znajdujący zastosowanie zarówno w wózkach głębokich dla niemowląt jak i wózkach spacerowych dla dzieci, jako część składowa konstrukcji wózka, amortyzująca ruch koła wózka.

Istnieje bardzo wiele rozwiązań mechanizmów amortyzujących, będących elementami wózków dziecięcych. I tak, z opisu zgłoszenia polskiego wzoru użytkowego nr 109 296 znane jest rozwiązanie pt.: „Mechanizm blokująco-amortyzujący do wózków dziecięcych” (publ. BUP 18/2000). Rozwiązanie to charakteryzuje się tym, że na wspólnej osi, którą stanowi bolec łączący konstrukcyjną rurkę z obejmą, osadzona jest przegubowo obudowa amortyzatora oraz blokująca dźwignia, przy czym wewnątrz obudowy umieszczony jest sprężynowy amortyzator w osłonie. W osłonie tej wykonane jest eliptyczne wycięcie, w którym przesuwa się łączący nit wraz z oporowym elementem, zakończonym końcówką. Na końcówkę nasunięta jest sprężyna. Z drugiej strony osłona zakończona jest tulejką przenoszącą nacisk na sprężynę od strony rurki. Natomiast blokująca dźwignia wyposażona w zaczepy usytuowana jest w pobliżu kółka, na którym zamocowana jest zębatka z promieniście rozmieszczonymi występami, w które po opuszczeniu blokującej dźwigni - wchodzą zaczepy blokując jezdne kółko wózka.

Inne rozwiązanie przedstawione jest w opisie polskiego wzoru użytkowego nr 62 476 pt.: „Amortyzator” (publ. BUP 04/2005). Zasadniczymi elementami tego rozwiązania są: obudowa, do której wprowadzona jest rurka stelaża, ruchomy element, połączony z obudową amortyzatora, oraz częściowo odsłonięta sprężyna spinająca górną część komory obudowy amortyzatora ze środkową częścią ruchomego elementu.

Znany jest także opis polskiego wzoru użytkowego nr 62 478 pt.: „Amortyzator” (publ. BUP 04/2005). W rozwiązaniu tym przedstawiono amortyzator do wózka dziecięcego, którego obudowa połączona jest wahadłowo nitem z ruchomym elementem, poprzez który przeprowadzony jest bolec, połączony u dołu ruchomego elementu z obudową poprzez mimośrodową blokadę oraz zabezpieczony w swej górnej części, ponad ruchomym elementem blokującym, kapturkiem.

Jeszcze inne rozwiązanie przedstawione jest w opisie polskiego zgłoszenia wynalazku nr 383754 pt.: „Element układu jezdnego wózka dziecięcego” (publ. BUP 11/2009). W rozwiązaniu tym obejma amortyzatora wózka osadzona jest sztywno na profilu i zarówno obejma, jak i pozostałe elementy amortyzatora obudowane są ruchomą, nasuniętą na nie osłoną. Dodatkowo w obejmie wykonany jest wzdłużny otwór, dzięki któremu, mimo niezwiększenia ilości materiału wykorzystanego do wykonania tego elementu, została zwiększona długość tego elementu i tym samym długość jego przylegania do profilu, dzięki czemu siły oddziaływujące na obejmę zostają rozłożone i zwiększa się jego wytrzymałość. Opracowany element układu jezdnego wózka dziecięcego może zostać wyposażony dodatkowo w dźwignię hamulca, po której naciśnięciu popchnięta zostaje także ośka, która odchyla i opuszcza blokadę, naciągając równocześnie sprężynę, aż do punktu jej maksymalnego naciągnięcia, po którego przekroczeniu sprężyna już samoczynnie wraca do stanu nierozciągniętego, pociąga równocześnie ośkę, a ona dociąga dźwignię, aż do jej dolnego, krańcowego położenia oraz zablokowania bolca pomiędzy ramionami zębatki. W większości dotychczas znanych rozwiązań, jako elementy amortyzujące stosowane są różnego rodzaju konstrukcje, których zadaniem jest usprawnianie konstrukcji wózka dziecięcego, w tym poprawienie amortyzacji wstrząsów, jakim podlega wózek dziecięcy w czasie jazdy. Są one jednak najczęściej bardzo skomplikowane technicznie.

Celem wzoru użytkowego jest opracowanie lekkiego i nieskomplikowanego technicznie wahacza, spełniającego swoją podstawową rolę - tłumienia drgań pomiędzy kołami wózka, a jego zawieszeniem.

Istota opracowanego wahacza polega na tym, że jedno z jego ramion stanowi ramię, na które od strony jego walcowatej części - nałożone jest zamknięcie dwuramiennego elementu, którego wewnętrzna część odpowiada kształtem zasadniczo walcowatej części ścianki ramienia, zaś na powierzchni podstawy walcowatej części umieszczone są zasadniczo trapezowate nadlewy, których boczne powierzchnie współpracują z bocznymi powierzchniami wewnętrznej części zaniknięcia ograniczając zakres ruchu wahacza, a blokujące wypusty skrętnej sprężyny umieszczone są: wewnątrz szczeliny walcowatej części oraz w zagłębieniu wewnętrznej części. Natomiast w wewnętrznej powierzchni tulejki wykonane są wzdłużne wyżłobienia i jest ona poszerzona o przylegający do otworu tulejki tunel, stanowiąc łącznie gniazdo, przeznaczone dla wprowadzanego do niego uchwytu.

Claims (8)

1. W uchwycie wykonany jest tulejkowaty otwór. Tulejka z jednej strony zakończona jest obwodowym nadlewem, który stanowi zakończenie ramienia. Zamknięcie stanowi dalej spłaszczona tuleja, przystosowana do wprowadzenia do niej rurki stelaża konstrukcji wózka. Na powierzchni spłaszczonej tulei wykonane są przelotowe otwory. Na powierzchni bocznej walcowatej części ramienia rozmieszczone są równomiernie niewielkie, paskowate nadlewy. Skrętna sprężyna umieszczona jest pomiędzy szczeliną walcowatej części, a zagłębieniem w wewnętrznej części zamknięcia. Zastosowanie w opracowanym wahaczu sprężyny skrętnej - a dokładniej - możliwość zastosowania różnej długości sprężyny, bądź różnej jej twardości - daje możliwość zaplanowania i regulacji „skoku” wahacza, przy zachowaniu maksymalnej wytrzymałości mechanicznej tego elementu wózka. Natomiast zastosowany w opracowanym wahaczu uchwyt osi koła, stanowiący regulacyjną wkładkę, dodatkowo umożliwia dopasowanie opracowanego wzoru do każdego rodzaju osi kół wózków, co czyni opracowany element uniwersalnym. Wahacz, według opracowanego wzoru, został bliżej przedstawiony na rysunkach, na których fig. 1 - przedstawia wahacz w widoku perspektywicznym z pokazanymi w rozsunięciu jego poszczególnymi elementami, fig. 2 - pokazuje złożony wahacz z pokazanym kierunkiem ruchu, fig. 3 - przedstawia wahacz zamontowany w konstrukcji wózka, natomiast fig. 4 - przedstawia wahacz w widoku perspektywicznym z pokazaną zamontowaną w nim sprężyną. Jak pokazano na rysunkach, opracowany wahacz wózka stanowi zasadniczo dwuramienna konstrukcja, przy czym jedno z jego ramion stanowi spłaszczona nieco tulejka 1, z wyprowadzonymi z jej powierzchni bocznymi ściankami 2, które po zewnętrznej stronie posiadają poprzeczne zagłębienia 3, ułożone równolegle względem siebie. Od strony wolnego końca ramienia, na powierzchni bocznej ścianki 2 tulejki 1 umiejscowione są dwa naprzeciwległe, wykonane w pierścieniowatych zagłębieniach przelotowe otwory 4a, umożliwiające montaż opracowanego wahacza na konstrukcji stelaża wózka. Tulejka 1, na końcu przeciwległym do jej wolnego końca zakończona jest obwodowym nadlewem 5, stanowiącym zarazem zakończenie esowatego ramienia 6, przy czym dodatkowo, obwodowy nadlew 5 powtarza poszerzony kształt tulejki 1, zaś z jego boku umieszczony jest niewielki walcowaty element 7. Wewnętrzna powierzchnia 8 tulejki 1 posiada wzdłużne wyżłobienia 9 i poszerzona jest o przylegający do otworu 10 tulejki 1 zasadniczo prostokątny, także wyżłobiony tunel 11. Przestrzeń tulejki 1, poszerzonej o tunel 11 tworzy gniazdo 12, przeznaczone dla wprowadzanego do niego uchwytu 13, z wykonanym w nim tulejkowatym otworem 14. Uchwyt 13 stanowi regulacyjną wkładkę, która umożliwia dopasowanie opracowanego wahacza do każdego rodzaju osi koła wózków - wówczas oś koła wprowadzana zostaje w tulejkowaty otwór 14. Na opisany wyżej dwuramienny element - a ściślej na jego esowate ramię 6 od strony jego walcowatej części 15 - nałożony jest kolejny element, tj. przylegająca część stanowiąca zamknięcie 16 dwuramiennego elementu, którego wewnętrzna część 17 odpowiada kształtem opisanej wyżej zasadniczo walcowatej części 15 ścianki esowatego ramienia 6, który stanowi dalej spłaszczona tuleja 18, przystosowana do wprowadzenia do niej rurki stelaża konstrukcji wózka, przy czym na powierzchni spłaszczonej tulei 18 widoczne są analogiczne jak opisane wyżej przelotowe otwory 4b, umożliwiające montaż opracowanego rozwiązania na konstrukcji stelaża wózka. Na powierzchni bocznej walcowatej części 15 esowatego ramienia 6 rozmieszczone są korzystnie równomiernie niewielkie, paskowate nadlewy 19, natomiast na powierzchni podstawy 20 walcowatej części 15 umieszczone są dwa, naprzeciwległe, zasadniczo trapezowate nadlewy 21, których boczne powierzchnie 22a stanowią powierzchnie ograniczające zakres ruchu wahacza, współpracujące z bocznymi powierzchniami 22b wewnętrznej części 17 zamknięcia 16. Blokujące wypusty 23 skrętnej sprężyny 24, umieszczone są wewnątrz szczeliny 25 walcowatej części 15 i zagłębieniu 26 w wewnętrznej części 17. Zastrzeżenia ochronne 1. Wahacz, stanowiący dwuramienną konstrukcję z amortyzującą sprężyną, znamienny tym, że jedno z jego ramion stanowi ramię (6), na które od strony jego walcowatej części (15) - nałożone jest zamknięcie (16) dwuramiennego elementu, którego wewnętrzna część (17) odpowiada kształtem zasadniczo walcowatej części (15) ścianki ramienia (6), zaś na powierzchni podstawy (20) walcowatej części (15) umieszczone są zasadniczo trapezowate nadlewy (21), których boczne powierzchnie (22a) współpracują z bocznymi powierzchniami (22b) wewnętrznej części (17) zamknięcia (16) ograniczając zakres ruchu wahacza, a blokujące wypusty (23) skrętnej sprężyny (24) umieszczone są wewnątrz szczeliny (25) walcowatej części (15) oraz w zagłębieniu (26) wewnętrznej części (17).
2. 2. Wahacz, według zastrz. 1, znamienny tym, że w wewnętrznej powierzchni (8) tulejki (1) wykonane są wzdłużne wyżłobienia (9) i jest ona poszerzona o przylegający do otworu (10) tulejki (1) tunel (11), stanowiąc łącznie gniazdo (12), przeznaczone dla wprowadzanego do niego uchwytu (13).
3. 3. Wahacz, według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że tulejka (1) z jednej strony zakończona jest obwodowym nadlewem (5), który stanowi zakończenie ramienia (6).
4. 4. Wahacz, według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienny tym, że w uchwycie (13) wykonany jest tulejkowaty otwór (14).
5. 5. Wahacz, według zastrz. od 1 do 4, znamienny tym, że zamknięcie (16) stanowi dalej spłaszczona tuleja (18), przystosowana do wprowadzenia do niej rurki stelaża konstrukcji wózka.
6. 6. Wahacz, według jednego z zastrz. od 1 do 5, znamienny tym, że na powierzchni spłaszczonej tulei (18) wykonane są przelotowe otwory (4b).
7. 7. Wahacz, według jednego z zastrz. od 1 do 6, znamienny tym, że na powierzchni bocznej walcowatej części (15) ramienia (6) rozmieszczone są równomiernie niewielkie, paskowate nadlewy (19).
8. 8. Wahacz, według jednego z zastrzeż, od 1 do 7, znamienny tym, że skrętna sprężyna (24) umieszczona jest pomiędzy szczeliną (25) walcowatej części (15) a zagłębieniem (26) w wewnętrznej części (17) zamknięcia (16).