PL67192Y1 - Głowica czterorolkowa do rozjazdów - Google Patents

Description

2 PL 67 192 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest głowica czterorolkowa do zwrotnic rozjazdów, zwłaszcza kolejowych, służąca do podparcia iglicy przy odsuwaniu jej od opornicy podczas zmiany toku.

Jest powszechnie wiadome, że rozjazdy kolejowe zawierają zawsze szyny toku zasadniczego i szyny toku zwrotnego. Te ostanie, są w obrębie zwrotnicy wyposażone w ruchome iglice, które w swoim ruchu między skrajnymi położeniami opierają się zazwyczaj o szereg podkładek ślizgowych, przytwierdzonych do opornic oraz do pod rozjazd nic.

Podkładki ślizgowe, stosowane w rozjazdach, znane są na przykład z opisu PL 207407 czy polskiego wzoru użytkowego nr 57886. Wiadomo jednak, iż eksploatacja rozjazdu wyposażonego w tego rodzaju podkładki wymaga częstego smarowania siodełek ślizgowych, co zwiększa pracochłonność obsługi.

Znane są też, na przykład z opisów US 6464177, PL 370225(A1), KR 100770589, WO 2005073465, WO 2007092971 i WO 2007116173, podkładki do podpierania ruchomych iglic zwrotnicowych, zawierające mocowaną do pod rozjazd nicy płytę, na górnej powierzchni której jest usytuowane siodełko ślizgowe, służące do podpierania iglicy w pozycji jej przylegania do opornicy oraz do przenoszenia na pod rozjazd nicę nacisków kół pojazdu przejeżdżającego przez tok. Poza tym podkładki te mają obok siodełka ślizgowego zespół rolek, podpierających iglicę podczas jej odsuwania od opornicy - w celu zmniejszenia oporów przy przestawianiu zwrotnicy.

Wspomniane wyżej podkładki zawierające siodełko ślizgowe i zespół rolek, mogą podczas budowy rozjazdu lub jego remontu z powodzeniem zastąpić znane podkładki mające jedynie sidełko ślizgowe.

Ponadto znane są, przykładowo z opisów PL 177091, DE 102008052152, DE 102005032417, CZ 17083(U1), JP 2002266301, WO 2009129759, urządzenia rolkowe podpierające iglicę podczas jej ruchu pomiędzy skrajnymi położeniami, co pozwala zmniejszyć siły potrzebne do odsunięcia iglicy, opierającej się na podkładkach ślizgowych w położeniu przylegania do opornicy.

Te znane urządzenia rolkowe zaopatrzone są w korpus i osadzony pomiędzy jego bocznymi ścianami zestaw obrotowych rolek. Korpus jest zaopatrzony w elementy zaczepowe, pozwalające przytwierdzić go do stopy opornicy w przestrzeni pomiędzy sąsiednimi podrozjazdnicami. Z opisów PL 175602 i US 6189840 znane są też podobnego rodzaju urządzenia rolkowe, służące powyżej opisanemu celowi, lecz mocowane w przestrzeni pomiędzy podrozjazdnicami za pomocą sprężystych blach węzłowych, przytwierdzonych do dwóch sąsiednich podrozjazdnic. Z opisu zgłoszenia patentowego KR 200500009315 znana jest płyta z rolkami, pozwalająca zmniejszyć siłę tarcia przy przestawianiu iglicy. Według tego znanego rozwiązania, płyta rolkowa ma wydłużony korpus o wzdłużnym rowku i dwóch uchach z otworami, usytuowanych na obu końcach korpusu i skierowanych w stronę jednego z boków korpusu. Korpus jest poprzez wspomniane ucha mocowany do pod rozjazd nicy przy znanej podkładce ślizgowej, za pomocą tych samych śrub lub wkrętów, którymi jest przytwierdzona podkładka ślizgowa. W rowku korpusu jest osadzona głowica rolkowa, która zawiera rolki ułożyskowane obrotowo na osiach, osadzonych pomiędzy dwoma bocznymi ściankami głowicy. Przestrzenie pomiędzy sąsiednimi rolkami są zakryte nakładką z prostokątnymi otworami dla rolek, przytwierdzoną do ścianek głowicy. Ponadto głowica ma na jednym końcu zaczep, współpracujący z rowkiem korpusu, a na drugim końcu ucho z otworem do przełożenia śruby z czworobocznym łbem, która jest mocowana w rowku korpusu.

Dzięki przytwierdzeniu korpusu przy płycie ślizgowej lecz jeszcze w obrębie pod rozjazd nicy, w przestrzeni między podrozjazdnicami można wygodnie prowadzić prace konserwacyjne na przykład związane z podbijaniem rozjazdu. W opisie patentowym EP 0851063 ujawniono ponadto urządzenie rolkowe dla zwrotnic kolejowych, mocowane do podrozjazdnic przy znanych podkładkach ślizgowych za pomocą odrębnych elementów gwintowych.

Znane urządzenie pozwala obniżyć siłę tarcia przy przestawianiu iglicy, a równocześnie zapewnia przenoszenie nacisków od kół pojazdu na siodełka podkładek ślizgowych oraz pozwala na wygodny dostęp do przestrzeni pomiędzy podrozjazdnicami przy pracach torowych.

Urządzenie to ma korpus o przekroju ceownika (U-kształtny), w którym umieszczone są jedna, dwie lub trzy walcowe rolki o poziomej osi obrotu. Korpus ma prostokątną poziomą podstawę i dwie prostopadłe do niej boczne ściany, w których osadzone sąjedna, dwie lub trzy osie dla rolek. Korpus jest nasadzony na czworoboczną płytę nośną, której wysokość jest tak dobrana, aby pomiędzy 3 PL 67 192 Υ1 korpusem a płytą można było umieścić kilka przekładek dystansowych o grubości od 1 do 2 mm, w celu ustawienia grzbietów pobocznicy rolek na wysokości nieco powyżej powierzchni siodełka ślizgowego.

Podkładki ślizgowe są usytuowane w znany sposób na górnych powierzchniach każdej podroz-jazdnicy, tak aby ślizgowo podpierać ruchomą iglicę zwrotnicy, gdy ta jest dosunięta do opornicy. Korpus urządzenia jest zespolony śrubami z przekładkami dystansowymi i płytą nośną. Wszystkie te elementy są przytwierdzone do górnej powierzchni poszczególnych (lecz nie wszystkich) podrozjazd-nic rozjazdu przy pomocy drugich śrub, tak iż grzbiety pobocznie rolek leżą około 2 mm wyżej niż siodełko podkładki ślizgowej.

Osie rolek są zespolone z bocznymi ścianami korpusu za pomocą spoin punktowych. Wspomniane pierwsze i drugie śruby są przełożone przez otwory wykonane w podstawie korpusu, przekładkach dystansowych i płycie nośnej. Otwory korpusu, które będą wykorzystywane, gdy jedno-rolkowe urządzenie będzie ustalane na podrozjazdnicy, a także otwory, które będą wykorzystane przy ustalaniu wielorolkowego urządzenia, mają ten sam rozstaw osi, przez co w obu przypadkach płyta nośna i przekładki dystansowe mają te same gabaryty.

Korpus i jego osprzęt są umieszczone blisko podkładek ślizgowych, tak iż ich boki są bezpośrednio przy sobie. Poza tym przewidziano, aby drugą śrubę, którą korpus jest przytwierdzony do podrozjazdnicy, usytuować blisko krótszej strony podstawy korpusu, dzięki czemu uniemożliwia się jego obrócenie podczas eksploatacji.

Aby iglice mogły być łatwo przestawiane, dwu- lub trzyrolkowe urządzenia mocuje się w pobliżu przednich podkładek ślizgowych (tj. od strony końca iglicy). Z drugiej strony, na tylnym końcu zwrotnicy, potrzebne sąjedno- lub dwurolkowe urządzenia.

Gdy iglica przylega do opornicy, jej stopa wspiera się na siodełkach podkładek ślizgowych, a gdy jest odsuwana od opornicy, rozpoczyna podnosić się na rolkach, lecz gdy jest oddalona od opornicy tylko o parę milimetrów leży jeszcze na siodełkach. Natomiast, gdy iglica jest dalej odsuwana podczas przekładania zwrotnicy, wtedy przetacza się po rolkach urządzenia i pozostaje na nich przy pełnym odsunięciu od opornicy. Dzięki takiemu rozwiązaniu, ciężar pojazdu kolejowego przetaczającego się po toku jest przenoszony przez siodełka, a nie przez rolki.

Znane urządzenie jest przytwierdzone do podrozjazdnicy, na przykład za pomocą śrub o sześciokątnych łbach oraz tulejek. Tulejki te są wcześniej osadzone w podrozjazdnicy.

Zgodnie ze wzorem, głowica czterorolkowa do rozjazdów, zawierająca korpus z obrotowo w nim ułożyskowanymi rolkami oraz wyposażona w środki techniczne do przytwierdzania jej do elementów nawierzchni torowej, charakteryzuje się tym, że jej korpus ma postać pojedynczej płyty, w której sztywno osadzone są dwie osie, mające czopy po obu stronach płyty. Na wspomniane czopy są obrotowo nasadzone dwie pary rolek, przy czym dla zabezpieczenia rolek przed zsunięciem, w czopach osadzone są śruby z podkładkami, stanowiącymi ograniczniki poosiowego ruchu rolek. Głowica jest przystosowana do przytwierdzania jej do elementu nawierzchni torowej przy użyciu elementów gwintowych. Dlatego końce jej korpusu są wyposażone w ucha, mające postać widełek. Ucha te służą do przełożenia przez nie elementów gwintowych, którymi głowica jest przytwierdzana do elementu nawierzchni torowej.

Poza tym, dla ochrony przestrzeni między rolkami przed przedostawaniem się pomiędzy nie stałych zanieczyszczeń, mogących zablokować iglicę, na przykład tłucznia, do korpusu pomiędzy rolkami są przytwierdzone osłonowe płytki.

Przykładowo, głowica może zostać przytwierdzona wprost do podrozjazdnicy obok podkładki ślizgowej elementami gwintowymi, osadzonymi w uchach korpusu i tulejach podrozjazdnicy.

Może też zostać przytwierdzona elementami gwintowymi do podrozjazdnicy pośrednio, to jest poprzez płytę wsporczą zespoloną spoiną z płytą podkładki ślizgowej, albo poprzez płytę węzłową o kształcie szerokiej litery „U”, która ma na końcach krótkie ramiona z otworami, pozwalające przytwierdzić płytę węzłową do podrozjazdnicy tymi samymi śrubami lub wkrętami, którymi mocowana jest podkładka ślizgowa. Głowica może też zostać przymocowana elementami gwintowymi do znanego hakowego uchwytu, który przytwierdza się następnie do stopy opornicy w przestrzeni pomiędzy pod-rozjazdnicami. Głowica według wzoru ma prostą konstrukcję, a przy tym jest wygodna w montażu i efektywna w eksploatacji, realizując korzystne cechy rozwiązań znanych. Nadaje się ona do stosowania zarówno przy budowie nowych rozjazdów jak i przy remontach oraz modernizacjach rozjazdów już istniejących. 4 PL 67 192 Υ1

Dzięki swoim niewielkim gabarytom, wynikającym głównie z konstrukcji jej korpusu, nadaje się do mocowania w obrębie pod rozjazd nicy zarówno z jednej jak i z obu stron znanej podkładki ślizgowej.

Przedmiot wzoru uwidoczniono na załączonym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia głowicę w widoku z boku, fig. 2 - głowicę w widoku z góry, fig. 3 - przekrój A-A na fig. 1, fig. 4 - widok z boku przykładowego zastosowania głowicy według wzoru, zamocowanej w rozjeździe przy płycie ślizgowej, fig. 5 - widok z góry przykładowego zastosowania głowicy według wzoru, zamocowanej przy płycie ślizgowej za pomocą płyty wsporczej przyspawanej do jednego z boków płyty ślizgowej, fig. 6 - widok z góry przykładowego zastosowania dwu głowic według wzoru, zamocowanych przy płycie ślizgowej za pomocą płyt wsporczych przyspawanych do przeciwległych boków płyty ślizgowej, fig. 7 - widok z góry przykładowego zastosowania głowicy według wzoru, zamocowanej przy płycie ślizgowej za pomocą płyty węzłowej, umocowanej śrubami przy jednym z boków płyty ślizgowej, fig. 8 - widok z góry przykładowego zastosowania dwu głowic według wzoru, zamocowanych przy płycie ślizgowej za pomocą płyt węzłowych, umocowanych śrubami przy przeciwległych bokach płyty ślizgowej, a fig. 9 - widok z boku przykładowego zamocowania głowicy według wzoru do stopy opornicy za pomocą hakowego uchwytu.

Poszczególne elementy rozwiązania przedstawionego na rysunku, zostały oznaczone następująco: 1 - korpus, 2 - oś, 3 - czopy, 4 - rolki, 5 - śruby, 6 - podkładki, 7 - ucha, 8 - elementy gwintowe, 9 - podkładka ślizgowa, 10 - siodełko ślizgowe, 11 - opornica, 12 - płyta wsporcza, 13 - iglica, 14 - płyta węzłowa, 15 - ramiona z otworami, 16 - hakowy uchwyt, 17 - osłonowa płytka.

Zgodnie ze wzorem, głowica ma korpus 1 w postaci sztywnej metalowej płyty. W korpusie 1 są sztywno osadzone dwie osie 2, z których każda zakończona jest po obu stronach płyty korpusu 1 czopami 3. W celu sztywnego osadzenia, osie 2 mogą być zespolone z korpusem 1 za pomocą połączenia skurczowego, spoiny punktowej, kleju, poprzecznego kołka lub wkrętu. Oczywistym jest jednak, iż powyższe zagadnienie techniczne nie zmienia w niczym istoty prezentowanego wzoru użytkowego.

Na czopach 3 osadzone są obrotowo dwie pary rolek 4, przy czym w celu zabezpieczenia rolek 4 przed zsunięciem się z czopów 3, w czopach 3 są osiowo osadzone śruby 5 z szerokimi podkładkami 6, które ograniczają poosiowy ruch rolek 4.

Oba końce płyty korpusu 1 są wyposażone w ucha 7. Bez wpływu na istotę wzoru, ucha 7 mogą stanowić integralną część korpusu 1 lub być odrębnymi częściami, zespolonymi z korpusem 1 na przykład spoinami.

Ucha 7 mają postać widełek, których wybrania służą do osadzenia elementów gwintowych 8 przy bezpośrednim lub pośrednim mocowaniu głowicy według wzoru do elementów nawierzchni torowej, na przykład do pod rozjazd nicy, podkładki ślizgowej 9 z siodełkiem ślizgowym 10 czy stopy opornicy 11. Użycie elementów gwintowych 8 pozwala na wygodniejszą wymianę i regulację usytuowania głowicy względem elementów rozjazdu, na przykład podczas remontu.

Przykładowo, w celu pośredniego zamocowania głowicy według wzoru elementami gwintowymi 8 do podrozjazdnicy (niepokazanej na rysunku), można użyć płyty wsporczej 12, przyspawanej do jednego boku podkładki ślizgowej 9 lub dwu płyt wsporczych 12, przyspawanych do przeciwległych boków podkładki ślizgowej 9.

Zrozumiałym jest przy tym dla znawcy, że w przypadku mocowania głowicy elementami gwintowymi 8, płyta wsporcza 12 powinna być wyposażona w gwintowe otwory, w które wkręca się elementy gwintowe 8, przełożone przez wybrania uch 7 głowicy.

Zrozumiałym jest ponadto, iż aby po zamocowaniu głowicy na płycie wsporczej 12, grzbiety rolek 4 były usytuowane ok. 2 mm powyżej siodełka ślizgowego 10, płyta wsporcza 12 powinna mieć tak dobraną grubość, aby umożliwić realizację powyższego wymogu, z ewentualnym wykorzystaniem znanych przekładek dystansowych (nieuwidocznionych na rysunku), które umieszcza się pomiędzy korpusem 1 głowicy, a płytą wsporczą 12 w czasie montażu głowicy. Takie usytuowanie rolek 4 powoduje, że stopa iglicy 13 w pozycji pełnego odsunięcia od opornicy 11 spoczywa jedynie na rolkach, co zmniejsza siły potrzebne do przestawienia zwrotnicy.

Możliwe jest też pośrednie mocowanie głowicy według wzoru elementami gwintowymi 8 do podrozjazdnicy, przy jednym lub po obu bokach podkładki ślizgowej 9. W tym celu można użyć płyty węzłowej 14, której zarys przypomina szeroką literę „U” o niskich ramionach 15. Środkowa część płyty węzłowej 14 ma grubość dobraną dla analogicznych wymogów jakie wskazano powyżej przy określaniu grubości płyty wsporczej 12, z tym że ramiona 15 płyty węzłowej 14 są znacznie cieńsze niż jej

Claims (1)

1. 5 PL 67 192 Υ1 środkowa część i mają na końcach otwory, przez które przekłada się znane śruby lub wkręty mocujące podkładkę ślizgową 9 waz z płytą węzłową 15 do podrozjazdnicy. Jest również możliwe zamocowanie głowicy według wzoru do stopy opornicy 11 za pośrednictwem hakowego uchwytu 16, do którego elementami gwintowymi 8 przytwierdza się korpus głowicy. Oczywistym jest przy tym i nie wymaga szerszego objaśnienia, iż wszystkie uwagi dotyczące doboru grubości uchwytu 16, tak by grzbiety rolek 4 po zamontowaniu uchwytu 16 do opornicy 11 były usytuowane powyżej siodełka 10, są aktualne także i w przypadku tego rodzaju mocowania głowicy. Dla ochrony przestrzeni między rolkami 4 przed dostawaniem się pomiędzy nie stałych zanieczyszczeń, mogących zablokować iglicę 13, na przykład tłucznia, do korpusu 1 pomiędzy rolkami 4 są po obu stronach przytwierdzone osłonowe płytki 17. Przedstawione powyżej przykłady zastosowania głowicy rolkowej według wzoru w niczym nie zmieniają jego istoty, stanowiąc jedynie szczegółowe objaśnienie użyteczności wzoru. Zastrzeżenia ochronne 1. Głowica czterorolkowa do rozjazdów, zawierająca korpus z obrotowo ułożyskowanymi w nim rolkami oraz zaopatrzona w środki techniczne do przytwierdzania jej do elementów nawierzchni torowej, znamienna tym, że jej korpus (1) ma postać pojedynczej płyty, w której sztywno osadzone są dwie osie (2), mające po obu stronach korpusu (1) czopy (3) z nasadzonymi na nie obrotowo dwoma parami rolek (4), a ponadto końce korpusu (1) są zaopatrzone w ucha (7). 2. Głowica rolkowa według zastrz. 1, znamienna tym, że w czopach (3) osadzone są śruby (5) z podkładkami (6), stanowiącymi ograniczniki poosiowego ruchu rolek (4). 3. Głowica rolkowa według zastrz. 1, znamienna tym, że ucha (7) na końcach korpusu (1) mają postać widełek. 4. Głowica rolkowa według zastrz. 1, znamienna tym, że pomiędzy rolkami (4) do korpusu są przytwierdzone osłonowe płytki (17).