PL66154Y1 - Parawan - Google Patents

Description

2 PL 66 154 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest parawan zawierający arkusz z materiału tekstylnego, wykonany korzystnie z tkaniny albo dzianiny z włókna sztucznego albo naturalnego i mający korzystnie zasadniczo prostokątny kształt, wyposażony w co najmniej dwa zasadniczo równoległe względem siebie kanały, w których umieszczane są składane dwuczłonowe słupki zawierające tuleje z wewnętrznymi zwężeniami blokującymi i pręty jednym końcem wbijane w podłoże a drugim końcem wsuwane do tulei.

Ze stanu techniki znane są tego rodzaju konstrukcje. Przykładowo w amerykańskim dokumencie patentowym US 3940114 ujawniono zestaw ogrodzeniowy dla wygradzania małych powierzchni zawierający elastyczny materiał ogrodzeniowy o całkowitej długości nieco mniejszej od obwodu ogradzanego obszaru. Materiał ogrodzeniowy zamocowany jest na wielu rurowych słupkach wyposażonych w przyspawane wewnątrz nich tuleje. Tuleje te stanowią powierzchnie oporowe dla wbijanych jednymi końcami w podłoże elementów mocujących, które drugimi końcami wchodzą do wnętrza słupków opierając się o ich tuleje wewnętrzne.

Inna podobna konstrukcja wiatrochronu została ujawniona w amerykańskim dokumencie patentowym US 4576364, gdzie opisano rozwiązanie wiatrochronu rozpiętego na dwuczłonowych słupkach, z których każdy składa się z tulei o długości równej szerokości pasa materiału wiatrochronu a także pręta, którego wbijany w podłoże koniec jest zaostrzony a w pobliżu przeciwległego końca na pręcie zamocowana jest elastyczna tuleja oporowa o wymiarach promieniowych zasadniczo równych wymiarom pierwszej tulei.

Celem wzoru użytkowego jest dostarczenie prostej konstrukcji parawanu, która zapewni łatwe instalowanie parawanu na zróżnicowanych podłożach o różnej twardości pozwalającej na wbijanie słupków mocujących na różne głębokości.

Istotą wzoru użytkowego jest opisany na wstępie parawan charakteryzujący się tym, że rzeczone zwężenie blokujące jest uformowane poprzez wgniecenie ścianki tulei do wewnątrz a długość pręta jest większa od największej odległości pomiędzy wgnieceniem a końcem tulei.

Dzięki zastosowanej konstrukcji słupki mocujące mogą być bardzo łatwo i szybko wbijane w podłoże oraz składane i rozkładane. W korzystnym przykładzie wykonania parawanu według wzoru rzeczone wgniecenia blokujące słupków są przesunięte względem środka długości tulei, dzięki czemu możliwe jest złożenie słupków w dwóch konfiguracjach o różniących się długościach całkowitych i długościach części wbijanych w podłoże, a wybór konfiguracji dokonywany jest w zależności od trudności wbicia pręta w podłoże, która przykładowo różni się znacznie dla piasku i gęstego trawnika.

Korzystne jest również aby długość pręta była zasadniczo równa długości tulei.

Ponadto średnica zewnętrzna pręta jest korzystnie zasadniczo równa średnicy wewnętrznej tulei.

Wzór użytkowy przedstawiono w korzystnych przykładach wykonania na rysunku, na którym odpowiednie figury przedstawiają: fig. 1 schematyczny widok przykładu wykonania parawanu według wzoru, a fig. 2 przekrój podłużny przykładu wykonania słupka parawanu z rysunku fig. 1.

Parawan 1 według wzoru składa się z arkusza materiałowego 2 wykonanego z polipropylenu rozpiętego na szeregu wbitych w podłoże słupkach 3 przebiegających w równoległych względem siebie kanałach 4 arkusza materiałowego 2. W przedstawionym przykładzie występują trzy słupki 3. Oczywistym jest przy tym, że w ogólnym przypadku minimalna ilość słupków wynosi 2 a maksymalna jest ograniczona wyłącznie racjonalizmem projektanta. Każdy ze słupków 3 składa się z wbitego w podłoże pręta 5, na którego wystającą ponad powierzchnię podłoża część nasunięta jest tuleja 6. Przeciwległy do wbitego koniec pręta 5 opiera się o wewnętrzne zwężenie blokujące 7 tulei.

Na rysunku fig. 2 przedstawiono szczegółowy widok pierwszego przykładu wykonania słupka według wzoru. Jak widać na rysunku wewnętrzne zwężenie blokujące 7 tulei ma formę wgniecenia ścianki 8 tulei 6 do wewnątrz. Wgniecenie to jest przesunięte względem środka tulei leżąc mniej więcej na jednej trzeciej długości A tulei 6. Widoczne jest również, że średnica zewnętrzna B pręta 5 słupka 3 jest zasadniczo równa średnicy wewnętrznej C tulei 6. W ogólnym przypadku zależność taka nie jest wymagana a konieczne jest jedynie takie dopasowanie tych elementów, aby możliwe było wsunięcie pręta do tulei i oparcie jej na wgnieceniu blokującym. Ponadto widoczne jest, że długość D pręta 5 jest większa od największej odległości E pomiędzy wgnieceniem 7 a końcem tulei 6. Jest to

Claims (4)

1. 3 PL 66 154 Υ1 warunek niezbędny, aby możliwe było wbicie chociażby fragmentu pręta w podłoże i jednoczesne oparcie się pręta o zwężenie blokujące tulei. Chociaż w przedstawionym przykładzie zastosowano wgniecenie dwustronne to oczywistym jest, że możliwe jest zastosowanie dowolnego innego wgniecenia, na przykład tylko jednostronnego, które zapewni odpowiednią powierzchnię oporową dla pręta wsuwanego do tulei słupka. Położenie wgniecenia ścianki tulei poza środkiem jej długości jak w przedstawionym przykładzie nie jest warunkiem koniecznym dla rozwiązania według wzoru, chociaż jest korzystne z praktycznego punktu widzenia z uwagi na możliwość złożenia słupka w dwóch konfiguracjach. Materiał arkusza parawanu według wynalazku może być dowolnym odpowiednim w danym przypadku materiałem tekstylnym, wykonanym korzystnie z tkaniny albo dzianiny z włókna sztucznego albo naturalnego, takim jak na przykład bawełna, poliester czy policotton. Przedstawionych przykładów nie należy w żadnym przypadku traktować jako wyczerpujących i ograniczających prezentowany wzór użytkowy, którego istota została scharakteryzowana w zastrzeżeniach ochronnych. Zastrzeżenia ochronne 1. Parawan zawierający arkusz z materiału tekstylnego, wykonany korzystnie z tkaniny albo dzianiny z włókna sztucznego albo naturalnego i mający korzystnie zasadniczo prostokątny kształt, wyposażony w co najmniej dwa zasadniczo równoległe względem siebie kanały, w których umieszczane są składane dwuczłonowe słupki zawierające tuleje z wewnętrznymi zwężeniami blokującymi i pręty jednym końcem wbijane w podłoże a drugim końcem wsuwane do tych tulei, znamienny tym, że rzeczone zwężenie blokujące (7) jest uformowane poprzez wgniecenie ścianki tulei (6) do wewnątrz a długość (D) pręta (5) jest większa od największej z odległości (E) pomiędzy wgnieceniem (7) a końcem tulei (6).
2. 2. Parawan według zastrz. 1, znamienny tym, że rzeczone zwężenie blokujące (7) jest przesunięte względem środka długości (A) tulei (6).
3. 3. Parawan według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym. że długość (D) pręta (5) jest zasadniczo równa długości (A) tulei (6).
4. 4. Parawan według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, że średnica zewnętrzna (B) pręta (5) jest zasadniczo równa średnicy wewnętrznej (C) tulei (6).