PL65885Y1 - Zespół połączenia przegubowego do łączenia składów pociągów - Google Patents

Description

2 PL 65 885 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest zespół połączenia przegubowego do łączenia składów pociągów, zawierający połączone przegubowo elementy łączące, który to zespół zapobiega rozdzieleniu się dwóch jednostek pociągu, które są połączone ze sobą za pośrednictwem połączenia, w przypadku gdyby połączenie to uległo pęknięciu na złączu pomiędzy elementami łączącymi.

Niniejszy wzór użytkowy jest szczególnie przydatny do zastosowania w przypadku połączeń półtrwałych, zwanych także połączeniami krótkimi, które są zwykle stosowane do mniej lub bardziej trwałego łączenia jednostek w składzie pociągu. Szeroko stosowany typ półtrwałego połączenia zawiera pierwszy element łączący, który jest powiązany z podwoziem pojazdu, a także drugi element łączący, który jest przegubowo połączony z pierwszym elementem łączącym i z podwoziem pojazdu. Drugi element łączący jest przegubowo połączony z pierwszym elementem łączącym za pośrednictwem pionowej półosi, która biegnie poprzez oko uformowane na końcu sworznia. Sworzeń oczkowy rozciąga się nagwintowanym końcem do wnętrza pierwszego elementu łączącego w nagwintowanym połączeniu z ruchomym gniazdem przeznaczonym dla sprężystego elementu pełniącego funkcję tłumika dla obciążeń ciągnięcia, i który jest umieszczony koncentrycznie wokół sworznia Oczkowego wewnątrz pierwszego elementu łączącego. Sworzeń oczkowy może być dzięki temu przedłużany w kierunku ciągnięcia wbrew sile wywieranej przez sprężynowy tłumik. Ze względu na to, że stykające się końce pierwszego elementu łączącego i drugiego elementu łączącego opierają się o siebie po każdej stronie osi obrotu biegnącej przez oko sworznia, to każde przegubowe połączenie tego półtrwałego połączenia wymaga odpowiedniego przedłużenia sworznia Oczkowego, przeciwnie do siły działania sprężyny.

Powtarzające się łączenie i przedłużanie sworznia Oczkowego powoduje jego ścieranie się i zmęczenie metalu, co w dłuższym okresie może doprowadzić do pęknięcia sworznia Oczkowego lub jego oka. W takim przypadku łączące elementy oraz łączone przezeń jednostki pociągu ulegają rozdzieleniu.

Zespół połączenia przegubowego do łączenia składów pociągów posiada pierwszy element łączący, który jest przegubowo połączony z drugim elementem łączącym. Zespół charakteryzuje się tym, że zawiera parę łączników w kształcie litery U, których końce są połączone z pierwszym elementem łączącym, przy czym łączniki w kształcie litery U rozciągają się naprzeciw siebie po górnej stronie i po dolnej stronie drugiego elementu łączącego, zaś koniec w postaci pętli łączy odcinki odgałęzień każdego łącznika w kształcie litery U i jest ruchomo przymocowany do drugiego elementu łączącego za pośrednictwem obejmy, usytuowanej z prześwitem umożliwiającym ograniczone względne przemieszczanie się pomiędzy łącznikiem w kształcie litery U a drugim elementem łączącym.

Zespół może mieć końce łączące łączników w kształcie litery U mające postać nagwintowanych śrub, które są umieszczone w odpowiadających im otworach uformowanych w złączu kołnierzowym usytuowanym na pierwszym elemencie łączącym.

Zespół może mieć łącznik w kształcie litery U, który stanowi zaokrąglony pręt stalowy.

Zespół może mieć łącznik w kształcie litery U, który stanowi pętla z drutu stalowego, posiadająca przymocowane do jej końców nagwintowane zewnętrznie metalowe tuleje.

Zespół może mieć łącznik w kształcie litery U, mający poprzeczną szerokość, która jest zasadniczo taka sama jak średnica drugiego łączącego elementu lub większa.

Zespół może charakteryzować się tym, że między łącznikami w kształcie litery, górnym i dolnym, znajduje się wewnętrzna przestrzeń posiadająca pierwszy odcinek o szerszym polu przekroju przy końcach łączących oraz drugi odcinek o mniejszym polu przekroju w pobliżu pętli łączników w kształcie litery U. Łączniki w kształcie litery U współdziałają razem tworząc bezpieczne połączenie, które więzi koniec drugiego elementu łączącego w przypadku rozdzielenia się połączenia między łączącymi elementami.

Końcowy element jest montowany w końcu pierwszego elementu łączącego za pośrednictwem śrub. Końcowy element ma za zadanie zaczopować sworzeń oczkowy i podpiera przeciwległe gniazdo sprężynowego tłumika, który jest zawarty w pierwszym elemencie łączącym razem ze sworzniem Oczkowym.

Połączenie, które ruchomo łączy łącznik bezpieczeństwa z drugim elementem łączącym korzystnie stanowi obejma w kształcie litery U, która jest przyspawana do zewnętrznej strony drugiego elementu łączącego w celu objęcia końcówki z pętlą łącznika w kształcie litery U, i która jest tak 3 PL 65 885 Υ1 zwymiarowana, aby uzyskać prześwit do łącznika w kształcie litery U w kierunku wzdłużnym drugiego elementu łączącego. Łącznik w kształcie litery U stanowi pręt stalowy, który jest uformowany z dwóch zasadniczo równoległych odcinków odgałęzień, które są wzajemnie połączone za pośrednictwem odcinka końcówkowej pętli, która łączy się odgałęzieniami za pośrednictwem zakrzywionych odcinków narożnych. Szerokość pomiędzy odgałęzieniami jest zasadniczo taka sama lub większa niż średnica drugiego łączącego elementu, zaś długość odgałęzień od nagwintowanych końców do końcówkowej pętli umożliwia poprzeczne przemieszczanie się końcówkowej pętli łącznika w kształcie litery U, odpowiadające poziomemu kątowemu przemieszczeniu o około +/- 30° pomiędzy pierwszym elementem łączącym a drugim elementem łączącym, poniżej obejmy w kształcie litery U, która obejmuje końcówkową pętlę łącznika w kształcie litery U.

Wzór użytkowy gwarantuje to, że jednostki pociągu pozostaną powiązane także w przypadku awarii połączenia między elementami łączącymi przegubowego połączenia wagonów.

Wzór użytkowy przedstawiono na rysunku ilustrującym zespół połączenia przegubowego do łączenia składów pociągów w widoku perspektywicznym.

Odnosząc się do rysunku, półtrwałe połączenie lub krótki łącznik 1, służący do łączenia jednostek pociągu szynowego, zawiera pierwszy element łączący 2, który jest przegubowo połączony z drugim elementem łączącym 3 za pośrednictwem połączenia przegubowego. Chociaż nie zilustrowano tego na rysunku, należy rozumieć, że pierwszy element łączący i drugi element łączący mogą być na swoich dalszych końcach łączone z podwoziem pojazdu. Pierwszy element łączący 2 zawiera, jak wspominano na wstępie, sworzeń oczkowy i tłumik sprężynowy, których także nie pokazano na rysunku. Sworzeń oczkowy i tłumik sprężynowy utrzymywane są w pierwszym elemencie łączącym 2 za pośrednictwem złącza kołnierzowego 5. Drugi element łączący 3 jest przegubowo połączony z pierwszym elementem łączącym 2 za pośrednictwem pionowej, przegubowej półosi 6, która rozciąga się poprzez oko sworznia Oczkowego. Kołnierz 7 na końcu drugiego elementu łączącego 3 opiera się 0 kołnierz 8 połączony z końcowym elementem. Przy połączeniu złącza, gdy drugi element łączący 3 obraca się w płaszczyźnie poziomej względem pierwszego łączącego elementu 2, opierające się kołnierze 7 i 8 powodują osiowe wydłużenie się sworznia Oczkowego wbrew sile tłumika sprężynowego.

Według niniejszego wzoru użytkowego półtrwałe połączenie 1 zawiera łącznik bezpieczeństwa, który skutecznie więzi drugi element łączący w przypadku awarii przegubowego połączenia między elementami łączącymi 2 i 3. W tym celu do pierwszego elementu łączącego 2 dołączone są odpowiednie łączniki w kształcie litery U, 9 i 10, które rozciągają się przeciwległe względem siebie od góry 1 od dołu elementu łączącego 3. Każdy z łączników w kształcie litery U, 9 i 10, zawiera parę zasadniczo równoległych odgałęzień 11, 12, które są połączone ze sobą za pośrednictwem poprzecznego odcinka końca 13 podstawy, który łączy te odgałęzienia za pośrednictwem zakrzywionych odcinków przejściowych 14 i 15, tworząc odpowiednio końcową pętlę danego łącznika w kształcie litery U.

Po zamontowaniu do pierwszego elementu łączącego 2, łącznik w kształcie litery U tworzy klatkę wokół złączowego końca drugiego elementu łączącego 3, z której to klatki drugi element łączący nie może wydostać się po odłączeniu z przegubowego połączenia z pierwszym elementem łączącym 2. W tym celu końce każdego z łączników w kształcie litery U są w przedstawionym i korzystnym przykładzie wykonania, ukształtowane w postaci nagwintowanych trzpieni, które mogą być połączone z pierwszym elementem łączącym 2. Mówiąc ściślej, nagwintowane końce łącznika w kształcie litery U mogą być umieszczane w najbardziej na zewnątrz usytuowanych otworach złącza kołnierzowego 5 i mocowane tam za pośrednictwem nakrętki koronowej 16. Koniec łącznika w kształcie litery U jest zwieńczony nakrętką blokującą 17 usytuowaną po drugiej stronie złącza kołnierzowego 5, tak że łącznik w kształcie litery U może dzięki temu zostać zastąpiony dwiema zwykłymi śrubami, które są w innej sytuacji stosowane do zaciśnięcia złącza kołnierzowego 5.

Szerokość pomiędzy odgałęzieniami 11, 12 łącznika w kształcie litery U, 9 lub 10, jest więc zasadniczo taka sama co średnica drugiego elementu łączącego 2 lub nieco większa. Odgałęzienia mogą przebiegać zasadniczo równolegle w widoku poziomym. Jak widać to w płaszczyźnie prostopadłej lub pionowej, odgałęzienia mogą być nieco wygięte przy drugim elemencie łączącym tak, że górny łącznik w kształcie litery U i dolny łącznik w kształcie litery U tworzą przestrzeń pośrednią posiadającą pierwszy odcinek o szerszym polu przekroju przy końcu łączącym oraz drugi odcinek o węższym polu przekroju przy końcu z pętlą. W rezultacie kołnierz 7, który mieści się z prześwitem między łącznikami o kształcie litery U, o ile tylko przegubowe połączenie między elementami łączącymi 2 i 3 jest

Claims (6)

1. 4 PL 65 885 Υ1 nienaruszone, w przypadku awarii prowadzącej do rozdzielenia zostanie uwięziony w zwężającej się przestrzeni pomiędzy obydwoma łącznikami w kształcie litery U. Łączniki 9 i 10 są przymocowane do drugiego elementu łączącego 3 odpowiednio za pośrednictwem obejm 18 i 19. Obejma 18 lub 19 obejmuje koniec 13 z prześwitem w kierunku osiowym, zilustrowanym na rysunku oznaczeniem C, który pozwala na osiowe przemieszczanie się pomiędzy łącznikiem w kształcie litery U a drugim łączącym elementem 3. Osiowy prześwit jest tak zwymiaro-wany, że umożliwia wydłużenie się półtrwałego połączenia 1 w wyniku obrotu wokół punktu styczności między kołnierzami nośnymi 7, 8, gdy połączenie jest łączone. W korzystnym przykładzie wykonania obejmy 18, 19 są zwymiarowane z prześwitem w obydwu osiowych kierunkach od położenia neutralnego w celu ułatwienia włożenia obydwu końców śrub łączników w kształcie litery U w złącze kołnierzowe 5 przy montażu/demontażu. Przegubowe półtrwałe połączenie 1 jest zwykle zaprojektowane dla względnego kątowego przemieszczenia między pierwszym elementem łączącym a drugim elementem łączącym, 2 i 3, wynoszącego około 20-30°, w każdym poziomym kierunku od neutralnego i nie-obróconego położenia, w którym elementy łączące są wyrównane w kierunku podłużnym połączenia. Łączniki 9 i 10 mają odcinek osiowy, który umożliwia odpowiednie poprzeczne przemieszczenie się końca pętli poniżej obejm 18, 19, bez mechanicznej kolizji między obejmą a odcinkami odgałęzień lub końcem pętli łącznika w kształcie litery U. W korzystnym przykładzie wykonania łączniki w kształcie litery U stanowi zaokrąglony pręt stalowy, który jest wygięty do zilustrowanego kształtu i posiada na swoich końcach nagwintowanie. Zamiast stalowego pręta alternatywny łącznik w kształcie litery U stanowi pętla z drutu stalowego, na końce której nałożone są przy pomocy spawania i/lub zagniatania, nagwintowane na zewnątrz metalowe tuleje, tworząc w ten sposób końce służące do połączenia z pierwszym elementem łączącym, jak zostało to wyjaśnione powyżej. Pomimo, że powyższy opis dotyczy półtrwałego połączenia o określonej strukturze, należy rozumieć, że szczegółowa konstrukcja zabezpieczającego łącznika według niniejszego wzoru może być modyfikowana w celu jej wykonania także w połączeniach przegubowych o odmiennej budowie, nie odchodząc od zakresu wzoru użytkowego. Zastrzeżenia ochronne 1. Zespół połączenia przegubowego do łączenia składów pociągów, posiadający pierwszy element łączący, który jest przegubowo połączony z drugim elementem łączącym, znamienny tym, że zawiera parę łączników (9, 10) w kształcie litery U, których końce są połączone z pierwszym elementem łączącym (2), przy czym łączniki w kształcie litery U rozciągają się naprzeciw siebie po górnej stronie i po dolnej stronie drugiego elementu łączącego (3), zaś koniec (13) w postaci pętli łączy odcinki odgałęzień (11, 12) każdego łącznika w kształcie litery U i jest ruchomo przymocowany do drugiego elementu łączącego (3) za pośrednictwem obejmy (18, 19), usytuowanej z prześwitem umożliwiającym ograniczone względne przemieszczanie się pomiędzy łącznikiem w kształcie litery U (9,10) a drugim elementem łączącym (3).
2. 2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że końce łączące łączników w kształcie litery U (9, 10) mają postać nagwintowanych śrub, które są umieszczone w odpowiadających im otworach uformowanych w złączu kołnierzowym (5) usytuowanym na pierwszym elemencie łączącym (2).
3. 3. Zespół według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że łącznik w kształcie litery U stanowi zaokrąglony pręt stalowy.
4. 4. Zespół według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że łącznik w kształcie litery U stanowi pętlę z drutu stalowego, posiadającą przymocowane do jej końców nagwintowane zewnętrznie metalowe tuleje.
5. 5. Zespół według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że łącznik w kształcie litery U (9, 10) ma poprzeczną szerokość, która jest zasadniczo taka sama jak średnica drugiego łączącego elementu (3) lub większa.
6. 6. Zespół według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że między łącznikami w kształcie litery U (9, 10), górnym i dolnym, znajduje się wewnętrzna przestrzeń posiadająca pierwszy odcinek o szerszym polu przekroju przy końcach łączących oraz drugi odcinek o mniejszym polu przekroju w pobliżu pętli łączników w kształcie litery U.