PL192026B1 - Zespół podporowy wysięgników mocujących przewód ślizgowy trakcji elektrycznej - Google Patents

Abstract

1. Zespól podporowy wysiegników mocuja- cych przewód slizgowy trakcji elektrycznej, znamienny tym, ze jest wyposazony w jedno- czesciowa podluzna podpore (28, 84), przymo- cowana za pomoca elementów zlacznych (42, 64, 86) do slupa, rury, sciany budynku, wzgled- nie innego elementu konstrukcyjnego, oraz w laczacy te podluzna podpore (28) z zastrza- lem rurowym, wzglednie innym elementem konstrukcyjnym element zlaczny, wzglednie uchwyt (12, 52, 64, 86, 130, 138), przy czym podpora (28) jest zaopatrzona w srodkowy otwór (38), wspólpracujacy z dopasowanym do niego wystepem (36, 132) uchwytu, uniemozli- wiajac wzajemny obrót tych elementów, two- rzac zlacze stabilne pod obciazeniem rozciaga- jacym, oraz ewentualnie sciskajacym. PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół podporowy wysięgników mocujących przewód ślizgowy trakcji elektrycznej. Tego rodzaju zespoły podporowe są stosowane dla trakcji elektrycznej lokalnej sieci kolei osobowych.

Duża różnorodność konstrukcyjna sieci trakcji elektrycznej, oraz duża różnorodność wymagań miejscowych powodują, że produkowany jest bardzo duży asortyment elementów konstrukcyjnych do budowy sieci trakcyjnej. Dla sprostania wymogom montażowym wytwórcy oferują bardzo duży asortyment elementów konstrukcyjnych spełniających różnorodne wymagania montażowe. Powoduje to, że koszt zmontowanej z tak dużego asortymentu specjalizowanych elementów konstrukcyjnych sieci jest bardzo wysoki.

Znane zespoły podporowe wysięgników mocujących przewód ślizgowy trakcji elektrycznej składają się z kosztownych elementów, łączonych wieloma złączami śrubowymi, wymagającymi dużej pracochłonności podczas montażu, dozoru, oraz konserwacji eksploatacyjnej.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji takiego zespołu podporowego wysięgników mocujących przewód ślizgowy trakcji elektrycznej, który wyeliminuje niedogodności znanych dotychczas zespołów, zwłaszcza zespołu składającego się z prostych elementów konstrukcyjnych, który może spełniać różnorodne wymagania miejscowe, który jest łatwy w montażu, a równocześnie stabilny i wytrzymały.

Cel ten zrealizowano według wynalazku przez opracowanie konstrukcji zespołu, który jest wyposażony w jednoczęściową podłużną podporę, przymocowaną za pomocą elementów złącznych do słupa, rury, ściany budynku, względnie innego elementu konstrukcyjnego, oraz w łączący tę podłużną podporę z zastrzałem rurowym, względnie innym elementem konstrukcyjnym element złączny, względnie uchwyt. Podpora jest zaopatrzona w środkowy otwór, współpracujący z dopasowanym do niego występem uchwytu, uniemożliwiając wzajemny obrót tych elementów, tworząc złącze stabilne pod obciążeniem rozciągającym, oraz ewentualnie ściskającym.

Podpora, oraz połączony z nią uchwyt, stanowiące główny element zespołu według wynalazku, umożliwiają dokonanie montażu zespołu praktycznie w każdych warunkach miejscowych. Podpora według wynalazku może być traktowana jako element samodzielny, względnie może zostać w prosty sposób połączona kształtowo z obejmą, zapewniając skuteczne przejmowanie obciążenia rozciągającego, względnie ściskającego.

Równorzędnym pod względem możliwości zastosowania jest przegub wraz z obejmą, łączącą go z podporą, która może zostać samodzielnie przymocowana do masztu, względnie rury nośnej o dowolnej średnicy. Do tego celu służy kątowe zagłębienie w tylnej ściance obejmy, oraz usytuowane na czołowej ściance obejmy powierzchnie przylegania, które mogą zostać wykorzystane do przymocowania obejmy do masztu, względnie rury nośnej, za pomocą przykładowo różnego rodzaju zacisków.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że podpora ma w przekroju, przynajmniej w niektórych swych częściach, kształt podwójnego teownika, a z obu stron wpustu przedniego i wpustu tylnego jest zaopatrzona w dwie części boczne, które w kierunku równoległym do wpustów mają zaokrąglone krawędzie.

Podpora na swych końcach jest korzystnie zaopatrzona w przynajmniej jeden podłużny otwór, usytuowany w tej samej płaszczyźnie podpory, w której jest usytuowany środkowy otwór.

Podpora, w rejonie swego środkowego otworu, jest korzystnie zaopatrzona w zagłębienie, usytuowane prostopadle do podłużnego kierunku podpory, w którym, w zmontowanym zespole, mieści się część elementu złącznego, ustalając jego położenie w podporze.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku element złączny ma postać uchwytu dla podpory, zaopatrzonego w obejmę dla podpory, która mocuje podporę kształtowo, oraz w obejmę dla przegubu, łączącego zespół z innym elementem konstrukcyjnym trakcji elektrycznej.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku obejma podpory i obejma przegubu są wspólnie wykonane jako jedna część.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że element złączny ma postać jarzmowego uchwytu, pełniącego funkcję korytkowej obejmy podpory w rejonie jej środkowego otworu, oraz obejmy ramienia przegubu, ograniczonych bocznymi ramionami uchwytu.

PL 192 026 B1

Zespół jest korzystnie wyposażony w korytkowe widełki, które swą środkową częścią są umieszczone i zabezpieczone przed obrotem we wpustach podpory, a za pomocą mufy rurowej łączą się z końcem rury.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku ramiona widełek, w zmontowanym zespole, przechodzą przez środkowy otwór, oraz ewentualnie przez podłużne otwory podpory, a obciążone siłą rozciągającą zabezpieczają widełki przed obrotem względem podpory.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku zespół jest wyposażony w płytkę złączną o kształcie zabezpieczającym ją przed obrotem po umieszczeniu jej we wpustach podpory, a równocześnie za pomocą mufy rurowej łączącą się z końcem rury.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku płaska część płytki złącznej, w zmontowanym zespole, przechodzi przez środkowy otwór podpory, oraz ewentualnie przez podłużne otwory podpory, a obciążona siłą rozciągającą płytka złączna jest zabezpieczona przed obrotem względem podpory.

Podpora jest korzystnie połączona z przynajmniej jednymi widełkami i przynajmniej jedną płytką złączną.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku dno widełek, oraz ewentualnie podstawa płytki złącznej są zaopatrzone w gwintowany otwór.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że uchwyt jest połączony z ramieniem przegubu, oraz jest zaopatrzony w zagłębienie przylegające do słupa, rury, względnie innego elementu wsporczego, a jego położenie jest równoległe do osi przegubu. Od strony ramienia przegubu uchwyt jest zaopatrzony w powierzchnie przylegania, stanowiące powierzchnie oporowe dla elementów złącznych, mocujących uchwyt do słupa, rury, względnie innego elementu wsporczego.

Zastosowane w rozwiązaniu według wynalazku widełki, względnie płytki złączne, rozszerzają jeszcze zakres zastosowania zespołu. Mogą one być łączone ze sobą, mogą również służyć do przymocowania innych elementów konstrukcyjnych, przykładowo zastrzałów rurowych, izolatorów i temu podobnych.

W rozwiązaniu według wynalazku zespół odznacza się wyjątkowo prostym montażem, zwłaszcza dlatego, że środkowy otwór podpory umożliwia pozbycie się dodatkowych złączy śrubowych, zapewniając mimo tego zespołowi dużą wytrzymałość mechaniczną, a równocześnie elastyczność w dostosowywaniu go do warunków miejscowych.

Zespół podporowy wysięgników mocujących przewód ślizgowy trakcji elektrycznej jest uwidoczniony w przykładzie rozwiązania konstrukcyjnego na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zespół według wynalazku, w widoku perspektywicznym, fig. 2 - zespół według fig. 1, w widoku perspektywicznym z góry, fig. 3-5 - zespół według fig. 1 i 2, w widoku czołowym, z góry i z boku, fig. 6 - zespół według fig. 1, z rozsuniętymi częściami, w widoku perspektywicznym, fig. 7 - odmianę zespołu, w widoku perspektywicznym, fig. 8 - zespół według fig. 7, w widoku perspektywicznym z góry, fig. 9-11 - zespół według fig. 7 i 8, w widoku czołowym, z góry i z boku, fig. 12 - zespół według fig. 7, z rozsuniętymi częściami, w widoku perspektywicznym, fig. 13 - adapter rurowy według wynalazku, zwłaszcza współpracujący z przegubem, względnie z zastrzałem rurowym, w rozwiązaniu podstawowym, z rozsuniętymi częściami, w widoku perspektywicznym, fig. 14 - adapter rurowy według fig. 13, łączony z zastrzałem rurowym o większej średnicy, w widoku perspektywicznym, fig. 15 - adapter rurowy według fig. 13 i 14, dla zastrzału rurowego o dużej średnicy, w widoku perspektywicznym, fig. 16 - adapter rurowy według fig. 13-15, dla zastrzału rurowego o małej średnicy, w widoku perspektywicznym, fig. 17-19 - adapter rurowy według fig. 14-16, w widoku z boku, z góry i z drugiego boku, fig. 20 - dalszą odmianę zespołu według wynalazku, z podporą mocującą zespół do słupa, oraz z widełkami do mocowania adapteru rurowego, w widoku perspektywicznym, fig. 21 i 22 - zespół według fig. 20, w widoku czołowym i z góry, fig. 23 - podporę mocującą zespół do słupa, z uwidocznionymi oddzielnie widełkami, w widoku perspektywicznym, fig. 24 - odmianę rozwiązania podpory mocującej zespół do słupa, która w przeciwieństwie do rozwiązania według fig. 20, zamiast w widełki jest wyposażona w płytkę złączną, w widoku perspektywicznym, fig. 25 i 26 - podporę według fig. 24, w widoku czołowym i z boku, fig. 27 - rozwiązanie według fig. 24, z uwidocznioną oddzielnie płytką złączną, w widoku perspektywicznym, fig. 28 - jeszcze inną odmianę zespołu według wynalazku, z podporą mocującą zespół do słupa, ze środkowymi widełkami, oraz z dwoma płytkami złącznymi, w widoku perspektywicznym, fig. 29 - zespół według fig. 28, w widoku perspektywicznym z drugiej strony, fig. 30, 31 - zespół według fig. 28, w widoku czołowym i z boku, fig. 32 - odmianę rozwiązania zespołu według fig. 28, z podporą mocującą zespół do słupa, ze środkową płytką złączną, oraz z dwoma widełkami, w widoku perspektywicznym, fig. 33 - zespół według fig. 32, w widoku perspektywicznym z drugiej strony, fig. 34, 35 4

PL 192 026 B1

- zespół według fig. 32, w widoku czołowym i z boku, fig. 36 - zespół według fig. 32-35, z rozsuniętymi częściami, w widoku perspektywicznym, fig. 37a,b - zespół mocowany do rury, w widoku perspektywicznym, fig. 38a,b - zespół według fig. 37, z rozsuniętymi częściami, w widoku perspektywicznym, fig. 39, 40 - zespół według fig. 37, w widoku czołowym i z boku, fig. 41 - dalszą odmianę zespołu według wynalazku, z alternatywnie rozwiązaną obejmą, z rozsuniętymi częściami, w widoku perspektywicznym, fig. 42 - odmianę zespołu według fig. 12, z alternatywnie rozwiązaną obejmą, z rozsuniętymi częściami, w widoku perspektywicznym, fig. 43 - zespół według fig. 42, po jego zmontowaniu, w widoku perspektywicznym, fig. 44 - odmianę zespołu według fig. 20, z alternatywnie rozwiązanymi widełkami, w widoku perspektywicznym, fig. 45 - zespół według fig. 44, z rozsuniętymi częściami, w widoku perspektywicznym, a fig. 46a,b - widełki według fig. 44, 45, ze złączem śrubowym, łączącym widełki z adapterem, w dwóch widokach z boku obróconych o 90°.

Figura 1 przedstawia zespół według wynalazku, służący do podparcia na słupie połączonego z przegubem 10 nieuwidocznionego ściskanego zastrzału rurowego, w widoku perspektywicznym z przodu. Przedstawiony zespół, jak to jest zwłaszcza uwidocznione na fig. 6, jest wyposażony w mający postać elementu złącznego uchwyt 12, zaopatrzony w swej górnej części w korytkową obejmę 14 przegubu, połączoną z obejmą 16 podpory.

Uchwyt 12 jest wykonany korzystnie jako jednoczęściowy element odlewany, względnie obrobiony mechanicznie.

Dwa przeciwległe ramiona 18 obejmy 14 przegubu tworzą wspólnie z ramieniem 20 przegub 10, obracający się względem swej osi, przechodzącej przez otwory 22 w ramionach 18 obejmy 14. W otworach 22 umieszczony jest sworzeń 24 z łbem sześciokątnym, zabezpieczony nakrętką 26, względnie zawleczką. Do widełek ramienia 20 przegubu 10 jest przyłączany ściskany zastrzał rurowy, co zostanie szczegółowo omówione w dalszej części opisu.

Z drugiej strony zmontowanego zespołu uchwyt 12 jest wyposażony w poziomą podporę 28, której przekrój umożliwia umieszczenie tej podpory 28 w korytkowym wnętrzu obejmy 16. Wsunięta do obejmy 16 podpora 28 opiera się swą węższą tylną stroną na podstawie 30 obejmy 16 i jest przez nią prowadzona. W kierunku prostopadłym do kierunku wsuwania podpora 28 opiera się, podczas działania sił rozciągających, względnie ściskających, w wyfrezowanym zagłębieniu 32, obejmującym część 34 tylnej ścianki uchwytu 12. W położeniu wsuniętym podpory 28, podczas obciążenia zespołu, zagłębienie 32 ustala i blokuje podporę 28 względem uchwytu 12.

Dodatkowe mocowanie jest zapewnione dzięki mającemu postać kostki z zaokrąglonymi powierzchniami czołowymi występowi 36, który stanowi jedną całość z częścią 34 tylnej ścianki uchwytu 12 i mieści się w usytuowanym w środku podpory 28 otworze 38, zaopatrzonym w odpowiednio dopasowane kształtowe obrzeże. W otworze 38, na jego przeciwległych krawędziach, są usytuowane wąskie występy 40, ułatwiające montaż i uzupełniające mocowanie podpory 28.

W omówiony sposób zostaje utworzone skuteczne połączenie podpory 28 z uchwytem 12, a równocześnie z przymocowanym do obejmy 14 zastrzałem rurowym, który, poza omówionymi elementami mocowania, nie wymaga stosowania dodatkowych elementów mocujących, zwłaszcza żadnego dodatkowego złącza śrubowego. Mocowanie jest zapewnione korzystnie wyłącznie dzięki sile ściskającej, przenoszonej przez zastrzał rurowy na przegub i na słup. W omówiony sposób ściskany zastrzał rurowy działa za pomocą ramienia 20 przegubu 10 bezpośrednio na umieszczone w końcu podpory 28 podłużne otwory 42. Wychodząca z otworów 44 widełek linia siły jest usytuowana pod kątem około 35° do podłużnych otworów 42.

Dalsze szczegóły konstrukcyjne podpory 28 są uwidocznione na fig. 6. Zaokrąglony jest kształt usytuowanych z obu stron wpustu przedniego 46 i wpustu tylnego 48 części bocznych 50 podpory 28. Podpora 28 w przekroju (fig. 5) ma kształt podwójnego teownika, zapewniający mały ciężar podpory i dużą jej stabilność pod działaniem siły ściskającej.

Figury 7do 12 przedstawiają odmianę zespołu według wynalazku.

Różnica tego rozwiązania w stosunku do poprzedniego polega na zmianie kształtu uchwytu 12, który w rozwiązaniu według fig. 7 do 12 ma postać korytkowego uchwytu 52, zaopatrzonego w tylną ściankę 54 i w podparte dodatkowo obustronnie ramiona 58. Między ramionami 58 są usytuowane otwory 22 dla sworznia 24 przegubu, dokoła osi którego, jak w omówionym poprzednim rozwiązaniu, obraca się na sworzniu 24 ramię 20 przegubu.

Podpora 28 w tym rozwiązaniu, celem mocowania korytkowego uchwytu 52, jest zaopatrzona w tylne zagłębienie 32, a zaopatrzony w występy 40 otwór 38 współpracuje mocująco z występem 62 na tylnej ściance 54 uchwytu 54, który jest podobny do występu 36 w poprzednim rozwiązaniu.

PL 192 026 B1

W tym rozwiązaniu, w którym przegub 10 i podpora 28, po przymocowaniu zespołu do słupa, mają położenie poziome, mocowanie ze sobą części nie wymaga stosowania dodatkowego złącza śrubowego, przy czym rozwiązanie według fig.7 do 12 jest bardziej zwarte. Zwłaszcza fig. 7 i 8 uwidoczniają powtórnie zacisk uchwytu 52 z podporą 28, przy czym jest dobrze widoczne, jak wąskie występy 40 współpracują w środkowym otworze 38 podpory 28 z występem 62 uchwytu 52.

W nawiązaniu do fig. 13 -19 zostanie omówiony adapter rurowy zastosowany w dalszej odmianie zespołu według wynalazku. Taki adapter rurowy jest przeznaczony do łączenia końca rury, przykładowo zastrzału rurowego, z przegubem 10 omawianego zespołu. Zasadniczo połączenie widełek z podporą jest dwuczęściowe, jednakże widełki i podpora mogą być rozpatrywane przemiennie, a w razie konieczności mogą być lokalizacyjnie zamieniane.

Figura 13 przedstawia adapter rurowy, z rozsuniętymi częściami, w widoku perspektywicznym. Widełki 64 (alternatywnie płytka złączna, swą płaską podstawą 66 są przymocowane do wyfrezowanej płaskiej ścianki 68 mufy rurowej 70 za pomocą śruby mocującej 72, przechodzącej przez otwór w płaskiej ściance 68 mufy rurowej 70. Mufa rurowa 70, stanowiąca przykładowo zakończenie zastrzału rurowego, jest na nim osadzona i zabezpieczona za pomocą poprzecznej śruby mocującej 80.

Tego rodzaju adapter nadaje się dla powszechnie stosowanych rur. Najmniejszy adapter ma średnicę wynoszącą około 25 mm i nadaje się do zastrzałów rurowych o średnicy wynoszącej również około 25 mm.

Mufa rurowa 70 jest zaopatrzona w usytuowane obok płaskiej ścianki 68 boczne ścianki 82, które równocześnie ze śrubą mocującą 80 zabezpieczają widełki przed obrotem.

Adaptery rurowe przedstawione na fig. 14 do 16, przeznaczane są do łączenia zespołu z elementami konstrukcyjnymi wyposażonymi w przegub. Przedstawiony na fig. 15 adapter rurowy łączy się z widełkami takiego przegubu.

Przedstawiony adapter rurowy jest bardzo stabilny, a również konstrukcyjnie i wykonawczo prosty, umożliwiając wykonanie wytrzymałego i sztywnego, a równocześnie taniego wysięgnika mocującego przewód ślizgowy trakcji elektrycznej.

Rozwiązanie według wynalazku adaptera rurowego 70 nie jest przeznaczone wyłącznie dla rur o znormalizowanej średnicy, mogą to być rury o dowolnej średnicy zewnętrznej i wewnętrznej.

Figury 20 do 27 przedstawiają szczegółowo podporę według wynalazku, która w połączeniu z przedstawionym poprzednio uchwytem 12 może zostać połączona z inną podporą, zaopatrzoną w widełki, względnie w płytkę złączną.

Podpora 84 według fig. 20 do 26 różni się od podpory 28 w poprzednich rozwiązaniach tylko tym, że podpora 84 na swej tylnej ściance nie jest zaopatrzona w pionowe zagłębienie 32, ale jest w tym rejonie płaska. Podpora w rozwiązaniu według fig. 20 do 27 jest z jednej strony przymocowana bezpośrednio do słupa, natomiast z drugiej strony, za pomocą widełek 64, względnie płytki złącznej, do ściskanego zastrzału rurowego, nie wymagając stosowania dodatkowych elementów złącznych.

Jak to przedstawiają fig. 23, uwidoczniająca widełki 64, oraz fig. 27, uwidoczniająca płytkę złączną 86, odpowiedni element złączny może być umieszczony bezpośrednio w środkowym otworze 38 podpory 84, a tam unieruchomiony za pomocą części bocznych 50 podpory.

W przypadku widełek 64 (fig. 20 do 23) zewnętrzne ramiona 90 zamontowanych widełek 64 unieruchamiają je względem płaskich powierzchni otworu 38, natomiast wąskie występy 40 mieszczą się między ramionami 90 widełek 64 i przylegają do ich kształtowych powierzchni wewnętrznych.

W przypadku płytki złącznej 86 (fig. 24 do 27) boczne ramiona 94 płytki złącznej 86 przylegają do poprzecznej powierzchni otworu 38, z obu stron wąskich występów 40, natomiast zaokrąglona płytka 96 jest dopasowana swym kształtem do czołowych powierzchni otworu 38.

Dla obu typów elementów złącznych - tak widełek 64, jak i płytki złącznej 86, tworzy się optymalne, zabezpieczone przed obrotem zaciskowe i mechanicznie stabilne złącze, z zastosowaniem podpory 84, względnie podpory 28. Zespół według wynalazku może zostać zastosowany, w różnych odpowiednich jego rozwiązaniach, jako element złączny, również z różnymi stopniami swobody realizowanymi za pomocą przegubu, a także do połączenia z zastrzałem rurowym, a dzięki temu ze słupem wsporczym.

Również w tym przypadku występuje korzystny efekt rozwiązania polegający na tym, że obciążone elementy złączne zostają skutecznie unieruchomione i nie wymagają stosowania dodatkowych elementów złącznych, przykładowo złącz śrubowych, albo temu podobnych.

PL 192 026 B1

Figury 22 do 26 przedstawiają dalsze szczegóły konstrukcyjne podpory 84. Wyraźny jest łukowy kształt skierowanych do przodu krawędzi części bocznych 50 podpory 84. Widoczne są również kształt i wielkość podłużnych otworów 42, oraz obustronne łukowe zakończenie końców podpory 84.

W dalszej odmianie rozwiązania, przedstawionej na fig. 28 do 36, podpora 84 jest na swych końcach wyposażona w dwoje widełek, względnie w dwie płytki złączne.

W rozwiązaniu według fig. 36 płytka złączna 86 (alternatywnie widełki) przechodzi przez otwór 38 i jest unieruchomiona w omówiony sposób. W przeciwieństwie do poprzednich rozwiązań płytka złączna 86 (alternatywnie widełki) jest umieszczana w otworze 38 ze strony przeciwległej.

Widoczne jest, jak spłaszczony obustronnie cokół 89 płytki złącznej 86 dopasowany jest do wpustów 46, 48 i unieruchomiony obrotowo w podporze 84.

To samo dotyczy przedstawionych na fig. 36 widełek 64, przykręconych i unieruchomionych swymi krawędziami w podłużnych otworach 42. Szczelina widełek 64 ma szerokość dopasowaną do grubości płytki złącznej 86.

W tym rozwiązaniu usytuowane z obu końców podpory 84 podłużne otwory 42 umożliwiają utworzenie elastycznego, przestawnego złącza, przykładowo z rurą mocującą przewód ślizgowy, przy czym tego typu złącza są zwykle rozciągane.

W rozwiązaniu według fig. 32 do 36 są umieszczone jedna środkowa płytka złączna 86 i dwoje widełek 64. Jak to uwidoczniają fig. 28 do 31 możliwe są różne inne kombinacje, przykładowo środkowe widełki 64, osadzone nieobrotowo w otworze 38 oraz dwie płytki złączne 86, umieszczone i przykręcone na końcach podpory.

Figury 37 do 40 przedstawiają rozwiązanie według wynalazku, w którym możliwe jest utworzenie złącza dwóch rur. Poniżej, na bazie fig. 38, zostanie omówiona budowa tego złącza rurowego, wykorzystującego omówione wcześniej elementy konstrukcyjne.

Korytko 104, zaopatrzone w półkoliste zagłębienia, dopasowane do rury o określonej średnicy, współpracuje z obejmującą rurę z jej drugiej strony obejmą 106. Obejma 106, swymi gwintowanymi końcami 108 jest umieszczona w otworach 110 podstawy 112 korytka 104 i jest zamocowana za pomocą nakrętek 114. Po zmontowaniu zespołu rura jest unieruchomiona między obejmą 106 i półkolistymi zagłębieniami korytka 104. Na przeciwległej względem obejmy 106 stronie korytka 104 są osadzone widełki 64, względnie płytka złączna 86, przymocowane za pomocą śruby 116 do podstawy 112 korytka 104. Śruba 116 jest wkręcona w gwintowany otwór 120 cokołu 98 widełek 64, względnie płytki złącznej 86.

Figury 39 i 40 przedstawiają dalsze szczegóły konstrukcyjne tego rozwiązania, przy czym widoczne jest, że korytko 104 ma postać zagiętej blachy, w której wyfrezowane są półkoliste zagłębienia.

Na dolnej powierzchni cokołu 98 widełek 64, względnie płytki złącznej 86, są usytuowane boczne zagłębienia, względnie otwory, współpracujące z kołkami, względnie innego rodzaju elementami zabezpieczającymi, osadzonymi w podstawie 112 korytka 104.

Omówione rozwiązanie konstrukcyjne umożliwia utworzenie prostego, a równocześnie stabilnego złącza dwóch rur, które w omawianym przypadku może zostać zastosowane do przymocowania rury wysięgnika do ściskanego zastrzału rurowego, względnie ściskanego zastrzału rurowego do rury nośnej.

Figury 41 do 46 przedstawiają inne jeszcze odmiany rozwiązania konstrukcyjnego zespołu według wynalazku, stanowiące korzystną odmianę rozwiązania według fig. 6, 7 i 12. Na fig. 41 do 46 zostały tak samo oznaczone te same elementy konstrukcyjne. Oznaczenia z fig. 41 odpowiadają oznaczeniom z fig. 6, oznaczenia z fig. 42 odpowiadają oznaczeniom z fig. 12, oznaczenia z fig. 43 odpowiadają oznaczeniom z fig. 7, oznaczenia z fig. 44 odpowiadają oznaczeniom z fig. 20, oznaczenia z fig. 45 odpowiadają oznaczeniom z fig. 23, a oznaczenia z fig. 45 odpowiadają oznaczeniom z fig. 17. Elementy odmiennego kształtu zostały oznaczone odmiennie.

W rozwiązaniu według fig. 41, w odróżnieniu od rozwiązania według fig. 6 zamiast uchwytu 12 został zastosowany odmienny uchwyt 130 o takim kształcie, że obejma 16 podpory jest zaopatrzona w tylną ściankę 132 z otworem, dzięki czemu można uniknąć występu 36. Połączenie z podporą 28 jest takie samo i następuje przez wprowadzenie podpory do uchwytu. Unieruchomienie podczas działania siły ciągnącej następuje wyłącznie dzięki osadzeniu tylnej części obejmy 16 w zagłębieniach 32 podpory 28. Dzięki temu rozwiązanie konstrukcyjne uchwytu 130, jako elementu złącznego, jest uproszczone względem rozwiązania przedstawionego na fig. 6.

PL 192 026 B1

Figura 42 przedstawia nieco zmienione w stosunku do ramienia 20 według fig. 6 i 12 ramię 134 przegubu, pełniące jednak tę samą funkcję. Przedstawiona na fig. 6 i 12 śruba 17 i nakrętka zostały zastąpione sworzniem i zawleczką.

Figura 42 przedstawia zwarty uchwyt 136, który tak jak uchwyt 130 według fig. 41 jest pozbawiony występu 62 według fig. 12.

Dalszą korzystną cechą tego rozwiązania według fig. 42 jest, że uchwyt 136 jest zaopatrzony na swej tylnej stronie w rozwarte zagłębienie 138 w kształcie litery V (fig. 43), umożliwiające bezpośredni pionowy montaż zespołu na rurze, na słupie, względnie na innym elemencie konstrukcyjnym. Mocowanie jest dokonywane za pomocą niepokazanych odpowiednich elementów złącznych w taki sposób, że uchwyt 136 jest osadzony na słupie, względnie rurze swym zagłębieniem 138, z wykorzystaniem dla elementów złącznych swych powierzchni przylegania 140. W tym rozwiązaniu możliwe jest bardzo proste, szybkie mocowanie uchwytu bezpośrednio na słupie, przy czym zagłębienie 138 nie tylko umożliwia skuteczne mocowanie, ale również dopasowanie zespołu do masztów, względnie rur o różnych średnicach.

Figury 44 do 46 przedstawiają, w ramach rozwiązania według wynalazku, odmienne rozwiązanie konstrukcyjne widełek 64. Widełki 142, o kształcie podobnym do omówionego wcześniej, zamiast otworu w swym środkowym rejonie 144, są zaopatrzone w gwintowany otwór 146, umożliwiający przymocowanie adaptera rurowego za pomocą śruby.

W ramach rozwiązania według wynalazku możliwe są różne odmiany rozwiązania według fig. 41 do 46, również z zastosowaniem omówionych wcześniej elementów konstrukcyjnych, dzięki czemu rozwiązania według wynalazku stają się jeszcze bardziej elastyczne i funkcjonalne.

W końcowym efekcie rozwiązanie konstrukcyjne według wynalazku umożliwia utworzenie prostego i korzystnego montażowo systemu modułowego, umożliwiającego powstanie różnorodnych złącz elementów konstrukcyjnych i izolacyjnych, oraz łatwe i tanie dopasowanie ich do różnych warunków miejscowych, przy użyciu minimalnej ilości elementów konstrukcyjnych. Powstałe złącza są bardzo wytrzymałe i nie wymagają stosowania dodatkowych elementów złącznych.

Wynalazek został przedstawiony tylko przykładowo, a jako chronione należy uważać również wszelkie odmiany i modyfikacje rozwiązania mieszczące się w ramach idei wynalazku i zastrzeżeń patentowych.

Claims (14)

1. Zespół podporowy wysięgników mocujących przewód ślizgowy trakcji elektrycznej, znamienny tym, że jest wyposażony w jednoczęściową podłużną podporę (28, 84), przymocowaną za pomocą elementów złącznych (42, 64, 86) do słupa, rury, ściany budynku, względnie innego elementu konstrukcyjnego, oraz w łączący tę podłużną podporę (28) z zastrzałem rurowym, względnie innym elementem konstrukcyjnym element złączny, względnie uchwyt (12, 52, 64, 86, 130, 138), przy czym podpora (28) jest zaopatrzona w środkowy otwór (38), współpracujący z dopasowanym do niego występem (36, 132) uchwytu, uniemożliwiając wzajemny obrót tych elementów, tworząc złącze stabilne pod obciążeniem rozciągającym, oraz ewentualnie ściskającym.

2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że podpora ma w przekroju, przynajmniej w niektórych swych częściach, kształt podwójnego teownika, a z obu stron wpustu przedniego (46) i wpustu tylnego (48) jest zaopatrzona w dwie części boczne (50), które w kierunku równoległym do wpustów (46, 48) mają zaokrąglone krawędzie.

3. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że podpora na swych końcach jest zaopatrzona w przynajmniej jeden podłużny otwór (42), usytuowany w tej samej płaszczyźnie podpory, w której jest usytuowany środkowy otwór (18).

4. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że podpora, w rejonie swego środkowego otworu, jest zaopatrzona w zagłębienie, usytuowane prostopadle do podłużnego kierunku podpory, w którym, w zmontowanym zespole, mieści się część elementu złącznego, ustalając jego położenie w podporze.

5. Zespół według zastrz. 4, znamienny tym, że element złączny ma postać uchwytu (12) dla podpory (28), zaopatrzonego w obejmę (16) dla podpory, która mocuje podporę kształtowo, oraz w obejmę (14) dla przegubu, łączącego zespół z innym elementem konstrukcyjnym trakcji elektrycznej.

6. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że obejma podpory i obejma przegubu są wspólnie wykonane jako jedna część.

PL 192 026 B1

7. Zespół według zastrz. 6, znamienny tym, że element złączny ma postać jarzmowego uchwytu (52), pełniącego funkcję korytkowej obejmy podpory (28) w rejonie jej środkowego otworu, oraz obejmy ramienia (20) przegubu, ograniczonych bocznymi ramionami (52) uchwytu (52).

8. Zespół według zastrz. 7, znamienny tym, że jest wyposażony w korytkowe widełki (64), które swą środkową częścią (89) są umieszczone i zabezpieczone przed obrotem we wpustach (46, 48) podpory (28), a za pomocą mufy rurowej (70) łączą się z końcem rury.

9. Zespół według zastrz. 8, znamienny tym, że ramiona (90) widełek (64), w zmontowanym zespole, przechodzą przez środkowy otwór (38), oraz ewentualnie przez podłużne otwory podpory (28), a obciążone siłą rozciągającą zabezpieczają widełki przed obrotem względem podpory (28).

10. Zespół według zastrz. 9, znamienny tym, że jest wyposażony w płytkę złączną (86) o kształcie zabezpieczającym ją przed obrotem po umieszczeniu jej we wpustach (46, 48) podpory (28), a równocześnie za pomocą mufy rurowej (70) łączącą się z końcem rury.

11. Zespół według zastrz. 10, znamienny tym, że płaska część płytki złącznej (86), w zmontowanym zespole, przechodzi przez środkowy otwór (38) podpory, oraz ewentualnie przez podłużne otwory podpory, a obciążona siłą rozciągającą płytka złączną (86) jest zabezpieczona przed obrotem względem podpory (28).

12. Zespół według zastrz. 11, znamienny tym, że podpora (28) jest połączona z przynajmniej jednymi widełkami (64) i przynajmniej jedną płytką złączną (86).

13. Zespół według zastrz. 12, znamienny tym, że dno widełek (64), oraz ewentualnie podstawa płytki złącznej (86) są zaopatrzone w gwintowany otwór (146).

14. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że uchwyt jest połączony z ramieniem przegubu, oraz jest zaopatrzony w zagłębienie (138) przylegające do słupa, rury, względnie innego elementu wsporczego, a jego położenie jest równoległe do osi przegubu, przy czym od strony ramienia przegubu uchwyt jest zaopatrzony w powierzchnie przylegania (140), stanowiące powierzchnie oporowe dla elementów złącznych, mocujących uchwyt do słupa, rury, względnie innego elementu wsporczego.