PL65812Y1 - Bariera drogowa przekładkowa - Google Patents

Description

2 PL65 812Y1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest bariera drogowa przekładkowa, składająca się ze słupków podtrzymujących i przymocowanej do nich wzdłużnej wstęgi prowadnicy za pomocą elementów dystansujących w postaci przekładek, mających za zadanie odsunięcie prowadnicy od słupków przy jednoczesnym zachowaniu elastyczności konstrukcji bariery.

Potrzeba zwiększenia bezpieczeństwa użytkowników szos i autostrad spowodowała odgradzanie pasów jezdni od siebie i od miejsc niebezpiecznych, zwłaszcza rowów odwadniających i nierówności terenu sąsiadujących z poboczami jezdni, za pomocą barier drogowych, składających się ze słupków podtrzymujących i przymocowanej do nich wzdłużnej wstęgi prowadnicy. W szczególności celem stosowania tego typu barier ochronnych jest powstrzymanie i ukierunkowanie pojazdu wyjeżdżającego poza pas jezdni z zachowaniem bezpieczeństwa osób znajdujących się wewnątrz pojazdu oraz innych uczestników ruchu. Z polskiego opisu patentowego PL 184917 znana jest bariera drogowa składająca się ze słupków wspornikowych o przekroju poprzecznym ceownika półzamkniętego, elementów dystansowych (przekładek) przykręcanych jedną śrubą do półki podłużnej ceownika tworzącego słupek oraz podłużnych, zachodzących na siebie, prowadnic mających w strefach zachodzenia otwory na elementy łączące ze sobą sąsiednie prowadnice oraz elementy łączące prowadnice z przekładkami. Przekładki w postaci zamkniętego kształtownika posiadają przekrój poprzeczny w kształcie trapezu. Przekładka zamocowana jest do słupka bokiem tworzącym dłuższą podstawę trapezu, natomiast prowadnice zamocowane są do przeciwległego boku przekładki, który jest krótszą podstawą trapezu, w taki sposób, że poprzeczne osie symetrii podstaw trapezu są prostopadłe do płaszczyzny gruntu.

Znane jest również z polskiego tłumaczenia opisu patentowego PL/EP 1876300 pasmo ochronnej bariery drogowej ze stali składające się ze słupków, jarzm podporowych oraz wstęgi prowadnicy tworzonej przez połączone ze sobą rozłącznie ochronne bariery mające przekrój zbliżony do litery W. Jarzmo podporowe wykonane jest z kształtowników o przekroju poprzecznym w kształcie litery U i usztywnione przez żebro, znajdujące się w pobliżu końca ramion oraz ustawione prostopadle do nich, posiada otwór w podstawie do połączenia doczołowo z półką porzeczną słupka mającego w przekroju poprzecznym postać litery Σ (sigma) oraz drugi otwór znajdujący się w żebrze usztywniającym do przykręcenia wstęgi prowadnicy. Jarzmo podporowe mocowane jest w taki sposób, że jego podłużna płaszczyzna symetrii jest równoległa do płaszczyzny gruntu.

Ponadto znana jest z aprobat technicznych bariera drogowa przekładkowa SP-10. Składa się ona z wstęgi prowadnicy typu B, słupków wspornikowych o przekroju poprzecznym w kształcie litery C lub też Σ (sigma), posiadających w półkach poprzecznych otwory montażowe do przykręcenia przekładek wykonanych w postaci ceowników. W przekładkach, w przeciwległych półkach poprzecznych ceownika, znajdują są otwory montażowe umożliwiające przykręcenie jednej z półek do słupka, drugiej natomiast do wstęgi prowadnicy wraz ze wspornikiem. W rozwiązaniu tym przekładka mocowana jest w taki sposób, aby „otwarta" część ceownika skierowana była w kierunku nadjeżdżających pojazdów.

Celem niniejszego wzoru użytkowego jest ulepszenie znanej konstrukcji bariery drogowej, dzięki któremu, przy zderzeniach pojazdu z barierą, niektóre elementy bariery będą ulegały odkształceniu pochłaniając przy tym energię zderzenia, a inne będą zapobiegać przejechaniu pojazdu poza pas ruchu, zwłaszcza na przeciwny pas jezdni.

Bariera drogowa przekładkowa zgodna z wzorem użytkowym zawierająca słupki podtrzymujące i wstęgę prowadnicy utworzoną z połączonych, za pomocą elementów złącznych, ze sobą rozłącznie elementów ochronnej bariery i zamocowaną do słupków podtrzymujących za pomocą przekładek ze wspornikami, charakteryzuje się tym, że przekładki mają w przekroju poprzecznym kształt prostokątny i budowę ceownika półzamkniętego i są mocowane do słupka podtrzymującego i wstęgi prowadnicy za pomocą elementów złącznych, których śruby przechodzą przez otwory znajdujące się we wstędze prowadnicy, słupkach podtrzymujących i przekładkach, a oś podłużna każdej z przekładek po jej zamocowaniu jest zasadniczo równoległa do osi podłużnej wstęgi prowadnicy. Dłuższe osie otworów ścianki dzielonej przekładki, przez które przechodzą śruby elementów złącznych są usytuowane wzdłuż prostej prostopadłej do prostej, która zawiera dłuższą oś otworu ścianki czołowej przekładki.

Korzystnie, przekrój poprzeczny przekładki ma wymiary 150 mm x 180 mm, długość przekładki ma 100 mm, a długość zagiętych ramion przekładki ma 60 mm. 3 PL65 812Y1

Po zamocowaniu przekładki do słupka podtrzymującego ścianka dzielona może przylegać do słupka podtrzymującego.

Po zamocowaniu przekładki do wstęgi prowadnicy, ścianka czołowa, przeciwległa do ścianki dzielonej, może być zwrócona do wstęgi prowadnicy.

Korzystnie, słupek podtrzymujący mocowany do przekładki ma przekrój poprzeczny w kształcie ceownika półzamkniętego, którego wolne końce są zagięte ku sobie, i który w swej górnej części, w przeciwległych ściankach zwróconych do przekładki, ma otwory montażowe.

Korzystnie, przekrój poprzeczny słupka podtrzymującego ma wymiary 55 mm x 100 mm, długość zagiętych ramion słupka podtrzymującego wynosi 18 mm, a długość słupka podtrzymującego waha się w granicach od 1200 mm do 1900 mm.

Przedmiot wzoru użytkowego uwidoczniony jest na załączonych rysunkach, na których na Fig. 1, 2 i 3 przedstawiono widok perspektywiczny bariery wraz z przekrojem poprzecznym przekładkowej bariery drogowej, na Fig. 4, 5 i 6 przedstawiono rzuty przekładki na dwie płaszczyzny i jej widok perspektywiczny, a na Fig. 7, 8, 9 i 10 przedstawiono rzuty słupka i jego widok perspektywiczny.

Bariera drogowa przekładkowa 1, według wzoru użytkowego zawiera wstęgę prowadnicy 10 utworzoną przez połączone rozłącznie ze sobą, za pomocą łącznika 60, ochronne bariery typu B, słupki podtrzymujące 20 o przekroju poprzecznym w kształcie ceownika półzamkniętego oraz przekładki 30, które mocują, wraz ze wspornikami 40, wstęgę prowadnicy 10 do słupków podtrzymujących 20 za pomocą elementów łączących 50. Wstęga prowadnicy 10 jest najczęściej usytuowana nad gruntem i biegnie zazwyczaj równolegle do płaszczyzny gruntu, a wymiar górnej krawędzi wstęgi prowadnicy 10 do poziomu gruntu 5 ma w przybliżeniu 750 mm. Wstęga prowadnicy 10 jedynie w miejscach, gdzie kończy się, biegnie ukośnie do poziomu gruntu, aż do zetknięcie się z nim. W przypadku, gdy wstęga prowadnicy 10 biegnie przez mosty lub obok wznoszących się skał lub obwałowań, wstęga prowadnicy 10 może być mocowana do konstrukcji mostu lub innych urządzeń znajdujących się na poboczu drogi lub do skał za pomocą przekładki 30.

Na Fig. 1,2 i 3 jest przedstawiony szczególny przypadek, gdy dwie wstęgi prowadnicy 10 odgradzają pasy jezdni od siebie. Wstęgi prowadnicy 10 są wtedy mocowane za pomocą przekładek 30 do słupków podtrzymujących 20 po obu stronach słupka. Płaszczyzny zewnętrzne obu wstęg prowadnicy 10 są oddalone od siebie w przybliżeniu o 572 mm. Kształt wstęgi prowadnicy 10 nie został przedstawiony bardziej szczegółowo w dalszej części opisu, gdyż w obecnym rozwiązaniu jest on kształtem typowym i powszechnie stosowanym. Bardziej szczegółowo zostanie omówiona natomiast konstrukcja przekładki 30 i słupka podtrzymującego 20.

Tak jak to wynika z Fig. 4, 5 i 6, przekładka 30 w swoim przekroju poprzecznym posiada kształt prostokątny, korzystnie ceownika półzamkniętego, którego wolne ramiona 32, 33 są zagięte ku sobie, tworząc ściankę dzieloną 35, która przylega do słupka podtrzymującego 20. Przekładka 30, mocując wstęgę prowadnicy 10 do słupka podtrzymującego 20, swoją osią podłużną y, jest usytuowana równolegle do osi podłużnej wstęgi prowadnicy 10, i posiada w swoich przeciwległych ściankach pionowych 31, 35 otwory, korzystnie owalne otwory montażowe 131, 135. Owalne otwory montażowe 131, 135 służą do połączenia przekładki 30 za pomocą elementów złącznych, korzystnie śrub i nakrętek łącznika 60, do słupka podtrzymującego 20 oraz wstęgi prowadnicy 10 wraz ze wspornikami 40. Dwa otwory do zamocowania przekładki do słupka leżące w jednej linii równoległej do osi z są rozmieszczone symetrycznie względem osi x, korzystnie w podłużnej osi symetrii ścianki dzielonej 35. Jeden otwór 131 do zamocowania wstęgi prowadnicy 10 do słupka podtrzymującego 20 znajduje się w ściance czołowej 31 przeciwległej do ścianki dzielonej 35, korzystnie na przecięciu podłużnej i poprzecznej osi symetrii ścianki czołowej 31. W celu ułatwienia montażu wstęgi prowadnicy 10 do słupków podtrzymujących 20, w jednym z rozwiązań dłuższe osie 136 otworów 135 ścianki dzielonej 35 są usytuowane wzdłuż prostej prostopadłej do prostej, która zawiera dłuższą oś 130 otworu 131 ścianki czołowej 31 przekładki 30. W szczególności dłuższe osie 136 otworów 135 są usytuowane równolegle do osi z przekładki 30, a dłuższa oś 130 otworu 131 jest usytuowana równolegle do osi y. W szczególnym rozwiązaniu, przekrój poprzeczny przekładki ma wymiary 150 mm X 180 mm, długość przekładki ma 100 mm, a długość zagiętych ramion przekładki ma 60 mm.

Na Fig. 7, 8, 9 i 10 są przedstawione rzuty słupka podtrzymującego 20 i jego widok perspektywiczny. Słupek podtrzymujący 20 ma przekrój poprzeczny w kształcie ceownika półzamkniętego, którego wolne końce 22 są zagięte ku sobie, i w swej górnej części, w przeciwległych ściankach zwróconych do przekładki 30, ma otwory montażowe, w tym trzy owalne 121 i jeden kołowy 122, do mocowania przekładki 30 lub też bezpośrednio wstęgi prowadnicy 10 wraz ze wspornikami 40. Otwory te

Claims (7)

1. 4 PL 65 812 Υ1 w szczególności są umieszczone w jednej linii równoległej do osi z, korzystnie w osi podłużnej ścianki 21 słupka podtrzymującego 20. Dwa otwory owalne 121 znajdują się poniżej otworu kołowego 122, natomiast jeden jest usytuowany powyżej otworu kołowego 122. W szczególnym rozwiązaniu przekrój poprzeczny słupka podtrzymującego 20 ma wymiary 55 mm x 100 mm, długość zagiętych ramion 22 słupka podtrzymującego 20 wynosi 18 mm, a długość słupka waha się w granicach od 1200 mm do 1900 mm. Zaletą opisanej konstrukcji przekładkowej bariery ochronnej jest spełnienie wymagań określonych w normie PN-EN 1317-1/2, potwierdzone badaniami zderzeniowymi, zarówno dla testów zderzeniowych mających oznaczenie TB11, zgodnie z którymi przeprowadza się testy dla lekkich samochodów osobowych o masie całkowitej do 900 kg oraz mających oznaczenie TB51 dla autobusów o masie do 13 t. Specyfika tych testów determinuje odmienne zachowanie się bariery ochronnej w obu przypadkach. W przypadku testu TB11 głównym zadaniem bariery jest niedopuszczenie do wjechania pojazdu pod prowadnice przy jednoczesnym utrzymaniu poziomu intensywności zderzenia w klasie A, co zostało osiągnięte dzięki odpowiedniej sztywności konstrukcji, na którą składają się wstęgi prowadnicy, przekładki i słupki zgodne ze wzorem użytkowym. Natomiast w przypadku testów zderzeniowych TB51 dla autobusów o masie do 13 t, zastosowanie przekładki o przekroju prostokątnym korzystnie wpłynęło na odkształcanie się konstrukcji bariery w taki sposób, że prowadnica pod wpływem działania siły uderzenia początkowo unosi się do góry, co zmniejsza ryzyko wywrócenia się pojazdu, a w końcu prowadzi do odłączenia się prowadnicy od słupków wskutek ścięcia śrub łączących. Zgodnie z w/w normą spełnienie wymagań testów TB11 oraz TB51 kwalifikuje opisaną barierę ochronną do rozwiązań o podwyższonym poziomie powstrzymywania. Zastrzeżenia ochronne 1. Bariera drogowa przekładkowa zawierająca słupki podtrzymujące (20) i wstęgę prowadnicy (10) utworzoną z połączonych, za pomocą elementów złącznych (50), ze sobą rozłącznie elementów ochronnej bariery i zamocowaną do słupków podtrzymujących za pomocą przekładek (30) ze wspornikami (40), znamienna tym, że przekładki (30) mają w przekroju poprzecznym kształt prostokątny i budowę ceownika półzamkniętego i są mocowane do słupka podtrzymującego (20) i wstęgi prowadnicy (10) za pomocą elementów złącznych (50), których śruby przechodzą przez otwory znajdujące się we wstędze prowadnicy (10), słupkach podtrzymujących (20) i przekładkach (30), a oś podłużna każdej z przekładek (30) po jej zamocowaniu jest zasadniczo równoległa do osi podłużnej wstęgi prowadnicy (10).
2. 2. Bariera drogowa przekładkowa według zastrz. 1, znamienna tym, że dłuższe osie (136) otworów (135) ścianki dzielonej (35) przekładki (30), przez które przechodzą śruby elementów złącznych (50) są usytuowane wzdłuż prostej prostopadłej do prostej, która zawiera dłuższą oś (130) otworu (131) ścianki czołowej (31) przekładki (30).
3. 3. Bariera drogowa przekładkowa według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że przekrój poprzeczny przekładki (30) ma wymiary 150 mm x 180 mm, długość przekładki (30) ma 100 mm, a długość zagiętych ramion (32, 33) przekładki (30) ma 60 mm.
4. 4. Bariera drogowa przekładkowa według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że po zamocowaniu przekładki (30) do słupka podtrzymującego (20) ścianka dzielona (35) przylega do słupka podtrzymującego (20).
5. 5. Bariera drogowa przekładkowa według zastrz. 1 albo 2, albo 4, znamienna tym, że po zamocowaniu przekładki (30) do wstęgi prowadnicy (10), ścianka czołowa (31), przeciwległa do ścianki dzielonej (35), jest zwrócona do wstęgi prowadnicy (10).
6. 6. Bariera drogowa przekładkowa według zastrz. 1 albo 2, albo 4, albo 5, znamienna tym, że słupek podtrzymujący (20) mocowany do przekładki (30) ma przekrój poprzeczny w kształcie ceownika półzamkniętego, którego wolne końce są zagięte ku sobie, i który w swej górnej części, w przeciwległych ściankach zwróconych do przekładki 30, ma otwory montażowe.
7. 7. Bariera drogowa przekładkowa według zastrz. 1 albo 2, albo 4, znamienna tym, że przekrój poprzeczny słupka podtrzymującego (20) ma wymiary 55 mm x 100 mm, długość zagiętych ramion (22) słupka podtrzymującego (20) wynosi 18 mm, a długość słupka podtrzymującego (20) waha się w granicach od 1200 mm do 1900 mm.