PL56426B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: 28.1.1966 Szwajcaria Opublikowano: 20.XII.1968 56428 KI. 12 o, 16 MKP C07 UKD <* $!* Wlasciciel patentu: J. R. Geigy A.G., Bazylea (Szwajcaria) Sposób wytwarzania nowych amidów alifatycznych kwasów karboksylowych Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia nowych amidów alifatycznych kwasów karbo¬ ksylowych o wzorze ogólnym 1, w którym Ri — CO — oznacza rodnik acylowy kwasu alka- nokarboksylowego, alkenokarboksylowego lub al- kapolienofcarboksylowego o 6—22 atomach wegla, R2 oznacza atom wodoru lub nizszy rodnik alki¬ lowy, a R3 oznacza nizszy rodnik alkilowy. Amidy te sa zwiazkami nowymi, dotad nieznanymi.Stwierdzono nieoczekiwanie, ze tego rodzaju zwiazki oraz ich sole addycyjne z kwasami nie¬ organicznymi i organicznymi posiadaja cenne wla¬ sciwosci farmakologiczne, a zwlaszcza wykazuja dzialanie przeciwwirusowe i dzialanie hamujace rozwój nowotworów, przy czym godny uwagi jest korzystny stosunek dawek faktycznie skutecznych do maksymalnie dopuszczalnych. Dzialanie prze¬ ciwwirusowe mozna stwierdzic na przyklad u my¬ szy przy stosowaniu podskórnym lub doustnym, przeciw wirusowi opryszczki pospolitej, wirusowi grypy A, wirusowi Columbia SK i wirusowi cho¬ roby skokowej (wirus zapalenia mózgu u owiec), a dzialanie hamujace rozwój nowotworów, w do¬ swiadczeniach ze zwierzetami przy stosowaniu podskórnym lub doustnym, na raku Ehrlicha, na miesaku wywolanym metylocholantrenem, na raku skóry wywolanym dwumetylobenzantaracenem i na samorzutnych nowotworach u myszy, a takze na przeszczepionym miesaku Yoshida i na raku sutka wywolanym dwumetylobenzantracenem u szczura. 10 15 20 25 30 2 Doswiadczenia przeprowadzone na zwierzetach charakteryzuja zwiazki o wzorze ogólnym 1 jako nadajace sie do leczenia chorób wirusowych takich jak opryszczka pospolita, opryszczka^pólpasiec, grypa, zapalenie mózgu i inne, a takze do leczenia nowotworów.W zwiazkach o wzorze ogónlym 1, Ri — CO — oznacza rodnik acylowy kwasu alkanokarboksylo- wego, takiego jak kwas pentanokarboksylowy, kwas heksanokarboksylowy, kwas heptanokarbo- ksylowy, kwas oktanokarboksylowy, kwas nonano- karboksylowy, kwas dekanokarboksylowy, kwas undekanokarboksylowy, kwas dedekanokarboksy- lowy, kwas tridekanokarboksylowy, kwas tetrade- kanokarboksylowy, kwas stearynowy, kwas okta- dekanokarboksylowy, kwas nonadekanokarboksy- lowy (kwas arachidynowy), kwas eikozanokarbo- ksylowy, kwas heneikozanokarboksylowy (kwas behenowy), kwas 2-etylomaslowy, kwas 3,3-dwu- metylomaslowy, kwas 2-etylobutanokarboksylowy, kwas 2-etylo-4-metylobutanokarboksylowy, kwas 2-etylopentanokarboksylowy, kwas 2,2-dwuetylo- maslcwy, kwas 3,3,5-trójmetylomaslowy, kwas 3,5,5-trójmetylopentanokarboksylowy, kwas 2-n- -butylopentanokarboksylowy, kwas 2-etylo-nona- nokarboksylowy, kwas 2-etylo-undekanokarboksy- lowy, kwas 2-metylotridekanokarboksylowy, kwas 2-etylotridekanokarboksylowy, kwas 2-metylopen- tadekan&karboksylowy, kwas 2-etyloheptadekano- karboksylowy, kwas 2-metylononadekainokarboksy- 5642656426 Iowy; dalej na przyklad rodnik acylowy kwasu al- kenokarboksylowego, takiego jak kwas 2-hepteno- karboksylowy, kwas 2-oktenokarboksylowy, kwas 2-nonenokarboksylowy, kwas 2-decenokarboksylo- wy, kwas 10-decenokairboksylowy, kwas 2-undece- nokarboksylowy, kwas l 2-dodecenokarboksylowy, kwas tridecenokarboksylowy, kwas cis-9-pentade- cenokarboksylowy (kwas oleopalmitynowy), kwas cis-9-heksadecenokarboksylowy, kwas oleinowy, kwas elaidynowy, kwas cis-6-, cis-8-, cis-10- i cis-11-heptadecenokarboksylowy, kwas 9-oktade- cenokarboksylowy, . kwas cis-13-heneikozenokarbo- ksylowy (kwas erukowy), kwas trans-11-heneiko- zenokarboksylowy (kwas brasydynowy), kwas 2- -etylo-2-pentenokarboksylowy, kwas 3-metylo-2- -oktenokarboksylowy, kwas 3-metylo-2-decenokar- boksylowy, kwas 3-metylo-2-dodecenokarboksylo- wy, kwas 2-alliloundekanokarboksylowy, kwas 2-allilododekanokarboksyliowy, kwas 2-allilotride- kanokarboksylowy i kwas 2-(n-heptylo)-12-dodece_ nokarboksylowy, albo rodnik acylowy kwasu alka- polienokarboksylowego, takiego jak kwas sorbino- wy, kwas nonatetraeno-2,4,6,8-karboksylowy, kwas linolowy, kwas a-linolenowy, kwas 7,9-heptadeka- dienokarboksylowy, kwas arachidonowy, kwas 2- -allilo-4-butenokarboksylowy lub kwas 2-(l-mety- loallilo)-4-buitenokarboik{sylowy.Jako nizsze rodniki alkilowe R2 i R3 wystepuja rodnik metylowy, etylowy, n-propylowy, izopropy¬ lowy, n-butylowy lub izobutylowy.Pod ogólnym wzorem 1 nalezy rozumiec takze zwiazki addycyjne zwiazków o wzorze 1 z mocz¬ nikiem.Nowe amidy o wzorze ogólnym 1 wytwarza sie przez zestryfikowanie zwyklym sposobem zwiazku o wzorze ogólnym 2, w którym Rt i R2 maja zna¬ czenie podane dla wzoru 1.Zestryfikowanie odbywa sie na przyklad przez reakcje z dwuazoalkanami, zwlaszcza z dwuazo- metanem, albo z nizszymi alkanolami w obecnosci karbodwuimidu, zwlaszcza dwucykloheksylokarbo- dwuimidu. Dalej zwiazki o wzorze ogólnym 2 mozna najpierw z karbonylo-l,l'-dwuimidazolem przeprowadzic w odpowiednie N-[(l-imidazolokar- bonylo)-pirydylo]-amidy i te /ostatnie poddac reakcji z nizszymi alkanolami. Dalej przez trakto¬ wanie zwiazków o wzorze ogólnym 2 chlorkiem oksalilu w niskiej temperaturze otrzymuje sie od¬ powiednie N-(chlorokarbonylopirydylo)- amidy, które równiez przez reakcje z nizszymi alkanolami mozna przeprowadzac w odpowiednie N-alkoksy- karbonylopirydylo)-arciidy.Wyjsciowe substancje o wzorze ogólnym 2 wy¬ twarza sie przez poddanie reakcji zwiazków o wzorze ogólnym 3, w którym X oznacza atom chlorowca, a Ri — CO— i R2 maja znaczenie po¬ dane dla wzoru 1, z cynkiem w cieklym, ewen¬ tualnie zawierajacym wode, organicznym kwasie.Ra przyklad zwiazek o wzorze ogólnym 3 rozpu^ szcza sie w kwasie octowym lub mrówkowym o malej zawartosci wody, dodaje pyl cynkowy i zawiesine miesza w temperaturze pokojowej lub lekko podwyzszonej, korzystnie w atmosferze azotu.W wyjsciowych substancjach o wzorze ogólnym 3, X stanowi korzystnie chlor, lecz moze nim byc 10 15 20 25 3p 35 45 50 55 63 takze brom lub fluor. Wyjsciowe substancje wy¬ twarza sie z kolei z kwasów aminopirydyn0kaa boksylowych lub nizszych kwasów alkiloaraiinopi- rydynokarboksylowych, na przyklad ze znanych kwasów 6-amiinionikotynowego, 2-aminonikotyno- wego, 4-aminonifcotynowego, 3-aminopikolinowe- go, 2-aminoizooiikotynowego i 3-aminoizonikotyno- wego. Kwasy te estryfikuje sie znanym sposo¬ bem, na przyklad w obecnosci stezonego kwasu siarkowego, 2,2,2-trójchlorowcoetanolem, zwlaszcza 2,2,2-trójchloroetanolem. Wprowadzenie rodnika Ri — CO — do otrzymanych w ten sposób estrów trójchlorowcoetylowych kwasu aminopirydynokar- boksylowego lub do nizszych estrów trójchlorow- coetylowych kwasu alkiloaminopirydynokarboksy- lowego moze równiez odbywac sie znanymi meto¬ dami. Na przyklad wspomniane zwiazki posrednie poddaje sie reakcji z chlorkami lub bromkami od¬ powiednich kwasów alkanokarboksylowych, kwa¬ sów alkenokarboksylowych lub alkapolienokarbo- ksylowych w pirydynie, w temperaturze w grani¬ cach 0°—50°.Przeprowadzenie zwiazków o wzorze ogólnym 1 w wspomniane juz wyzej sole addycyjne z kwa¬ sami odbywa sie w znany sposób. Jako kwasy od¬ powiednie do tworzenia soli stosuje sie na przy¬ klad kwas chlorowodorowy, kwas bromowodorowy, kwas siarkowy, kwas fosforowy, kwas metanosul- fonowy, kwas etanodwusulfonowy, kwas (3-hydro- ksyetanosulfonowy, kwas 0-hydroksyetanosulfono- wy, kwas octowy, kwas mlekowy* kwas szczawio¬ wy, kwas bursztynowy, kwas fumarowy, kwas maleinowy, kwas jablkowy, kwas winowy, kwas cytrynowy, kwas benzoesowy, kwas salicylowy, kwas fenylooctowy i kwas migdalowy.Przeprowadzenie zwiazków o wzorze ogólnym 1 w wspomniane zwiazki addycyjne z mocznikiem odbywa sie przez potraktowanie zwiazku o wzo¬ rze ogólnym 1 roztworem mocznika w metanolu i oddzielenie wytraconego zwiazku addycyjnego.Dzienne dawki amidów o wzorze ogólnym 1 i ich soli odpowiednie dla leczenia chorób wiruso¬ wych i nowotworowych wynosza dla doroslych o normalnej wadze od 100 mg do 3000 mg i przy stosowaniu pozajelitowym sa na ogól nizsze niz przy stosowaniu doustnym. Wspomniane dawki dzienne podaje sie celowo w jednostkach dawko- wych zawierajacych 50—500 mg substancji biolo¬ gicznie czynnej, aczkolwiek mozna takze stosowac odpowiednie ilosci w postaciach nie dawkowanych jednostkowo, takich jak syropy, ciecze do rozpyla¬ nia, aerozole, pudry i mascie.Postacie jednostek dawkowych dla stosowania doustnego zawieraja jako substancje biologicznie czynna korzystnie od 10% do 90% amidu o wzo¬ rze ogólnym 1 lub jego farmaceutycznie dopu¬ szczalnej soli. W celu wytworzenia dawek jedno¬ stkowych, substancje biologicznie czynna miesza sie ze stalymi sproszkowanymi nosnikami, takimi jak laktoza, sacharoza, sorbit, mannit, skrobie ta¬ kie jak skrobia ziemniaczana, kukurydziana lub amylopektyna, dalej proszek z blaszenca (Lamina- ria) lub proszek z miazgi cytrusa, pochodne celu¬ lozy albo zelatyna, ewentualnie z dodatkiem srod¬ ków takich jak stearynian magnezowy lub wap¬ niowy albo glikole polietylenowe o odpowiednimSM2C ciezarze czasteczkowym i mieszanine prasuje sie na tabletki lub na drazetki. Te ostatnie powleka sie na przyklad stezonymi roztworami cukru, któ¬ re moga zawierac poza tym gume arabska, talk i/lub dwutlenek tytanu, albo lakier rozpuszczony w lotnych organicznych rozpuszczalnikach lub w mieszaninie rozpuszczalników. Do powlok tych mozna dodac barwniki, na przyklad w celu zna¬ kowania róznych dawek substancji biologicznie czynnej.Jako postacie jednostek dawkowania dla stoso¬ wania doodbytniczego wchodza w rachube na przyklad czopki, które skladaja sie z polaczenia amidu o wzorze ogólnym 1, lub jego odpowiedniej farmaceutycznie dopuszczalnej soli, z obojetnym tluszczowym podlozem, albo tez kapsulki zelaty¬ nowe odbytowe, zawierajace polaczenie substancji biologicznie czynnej lub jej odpowiedniej soli, z glikolami polietylenowymi o odpowiednim cie- zasse czasteczkowym.-Ampulki do podawania pozajelitowego, zwla¬ szcza dozylnego, domiesniowego lub podskórnego zawieraja rozpuszczalna w wodzie, farmaceutycz¬ nie dopuszczalna sól amidu o wzorze ogólnym 1, w stezeniu korzystnie 0,5—10%, ewentualnie razem z odpowiednimi srodkami utrwalajacymi i sub¬ stancjami buforowymi w roztworze wodnym.Jako dalsze postacie stosowania* zwlaszcza do leczenia infekcji wirusowych dróg oddechowych wchodza w rachube syropy, a takze aerozole, a do leczenia lokalnego chorób wirusowych — mazcie i pudry. Wszystkie te postacie stosowania przygo¬ towuje sie przy uzyciu zwyklych nosników, roz¬ cienczalników i dodatków.Przytoczone przyklady wyjasniaja sposób wy¬ twarzania nowych zwiazków o wzorze ogólnym 1, nie ograniczajac jednak zakresu wynalazku. Tem¬ peratury podano w stopniach Celsjusza.Przyklad I. a) Do roztworu 4,0 g (0,01 mola) amidu kwasu N-(5-karboksy-2-pirydylo)-llnolowe- go w 20 ml chloroformu dodaje sie po kropli 15 ml 1 n roztworu eterowego dwuazometanu. Miesza¬ nine reakcyjna odstawia sie na okres 2 godzin w temperaturze 23°, po czym odparowuje ja w próz¬ ni (12,5 tora) w temperaturze 43°, a pozostalosc przekrystalizowuje sie z metanolu. Otrzymuje sie amid kwasu N-<5-metoksy-kairbotnylo-2-pirydylo)- linolowego o temperaturze topnienia 01°.Analogicznie, przy zastosowaniu dwuazometanu otrzymuje sie amid kwasu N-(5-metoksy-karbony- lo-2-pirydylo)-oleinowego, o temperaturze topnie¬ nia 67°.Stosujac równomolowe ilosci dwuazoetanu, otrzymuje sie wyzej podanym sposobem nastepu¬ jace N-(etoksykarbonylOnpirydylo)-amidy: amid kwasu N-(5-etoksykarbonylo-2-pirydylo)-li- nolowego, temperatura topnienia 39°, N-(5-etoksykarbonylo-2-pirydylo)- 10-decenokarbo- namid, temperatura topnienia 74°, N-(5-etoksykarbonylo-2-pirydylo)- tridekanokarbo- namid, temperatura topnienia 79°, Amid kwasu N-(5-etoksykarbonylo-2-pirydylo)-N- metylolinolowego, N-(5- etoksykarbonylo- 2-pirydylo)- heptadekano- karbonamid temperatura topnienia 85°, 10 1S N-($-eteksykartonylo- 2-pirydylo)-3,5f6- trójmety- lopentanokarbonamid, temperatura topnienia 82°, Amid kwasu N-(5-etoksykarbonylo- 2-pirydylo)- sorbinowego, temperatura topnienia 162° i s N~(5- etoksykarbonylo- 2-pirydylo)- heneikozano- karbonamid. b) Amid kwasu N-(5-karboksy-2-pirydylo)-lino- lowego, stosowany jako zwiazek wyjseiowy pod a) wytwarza sie jak nastepuje: 5,3 g (0,01 mola) surowego amidu kwasu N-[5- -(2,2,2,- trójchloroeteksykarbonyio)- 2*pirydyloJ-li- nolowego rozpuszcza sie w 96 mi lodowatego kwasu octowego i 2 ml wody i miesza z 5 g pylu cynko¬ wego w ciagu 12 godzin, w atmosferze azotu, w temperaturze 24°. Mieszanine reakcyjna rozciencza sie 150 ml chloroformu, cynk oddziela przez odsa¬ czenie, przesacz przemywa trzykrotnie po 100 ml wody, po czym suszy za pomoca 10 g bezwodnego siarczanu sodowego i odparowuje w prózni (11 to¬ rów) w temperaturze 45°. Pozostalosc przekrysta- 20 lizowuje sie z metanolu i otrzymuje amid kwasu N-(5«karboksy-2-pirydylo)-linolowego o tempera¬ turze topnienia 179° i z rozkladem powyzej 165*.W analogiczny sposób wytwarza sie nastepujace kwasy i stosuje bezposrednio jako surowy produkt w w reakcji wedlug wynalazku: N-(5^karboksy- 2-pirydylo). heptadekanokarbona- mid, Amid kwasu N(5-karboksy-2^pirydylo)-oleinowego, N~(o-karbofcsy-2-pirydylo)-10-decenokarbonamio% w N-(5-karboksy~2-pirydylo)-trldekanokarbona^nid, Amid kwasu N-<5-karbaksy- 2-pirydylo)- sorbinp- wego, Amid kwasu N-(6-karboksy-2-pirydylp)-N-metylo- linolowego, 35 N-{5-karboksy- 2-pirydyle)-3,e,5- trojmetylopenta- nokarbonamid i N»(5- karboksy- 2-pirydylo)- heneikozanokarbona- mid. c) Stosowany jako substancja wyjsciowa pod b) u ester trójchloroetylowy wytwarza sie nastepujaco: 1,41 g (0,01 mola) kwasu 6-aminonikotynowego rozpuszcza sie w mieszaninie 15 ml 2,2,2,-trójchlo- roetanolu i 3 ml stezonego kwasu siarkowego, po czym roztwór miesza w ciagu 1 godziny w tempe- 46 raturze 140°. Po ochlodzeniu wytracony siarczan estru 2,2,2-trójchloroetylowego kwasu 6-aminoni¬ kotynowego odsacza sie i rozpuszcza w 10 ml ochlodzonego do temperatury 0° stezonego roztwo¬ ru wodorotlenku sodowego. Alkaliczny roztwór so ekstrahuje sie trzykrotnie po 100 ml chloroformu! Polaczone roztwory chloroformowe przemywa sie do zobojetnienia woda, suszy siarczanem sodowym i odparowuje w prózni (11 torów) w temperaturze 40*. Pozostaly 2,2,2-tarójchloroetyiowy ester kwasu ao 6-aminonikotynowego przekrystalizowuje sie z mieszaniny acetonu i heksanu. Jego temperatura topnienia wynosi 99°. d) 2,69 g (0,01 mola) 2,2,2-trójchloroetylowego estru kwasu 6-aminonikotynowego rozpuszcza sie to w 20 ml pirydyny. W trakcie mieszania i ochla¬ dzania (woda lodowata) dodaje sie po kropli 3 g (0,01 mola) chlorku linoleoilu i mieszanine miesza w ciagu 6 godzin w temperaturze pokojowej. Wy¬ tracony chlorowodorek pirydyny odsacza sie na 65 filtrze prózniowym, a pirydyne odparowuje w56426 8 prózni (11 torów) w temperaturze 45° -otrzymujac jako pozostalosc amid kwasu N-[5-(2,2,2-trójchlo- roetoksykarbonylo)-2-pirydylo]-linolowego.Analogicznie wytwarza sie: Amid kwasu N-[5-(2,2,2,-trójchloroetoksykarbony- lo)-2-pirydylo]-oleinowego, N-[5- (2,2,2- trójchloroetoksykarbonylo)- 2-pirydy- lo]-10-decenokarbonamid, N-[5- (2,2,2 -trójchloroetoksykarbonylo)- 2-pirydy- lo]-tridekanokarbonamid, N-[5- (2,2,2- trójchloroetoksykarbonylo)- 2-pirydy- lo]-3,5,5-trójmetylopentanokarbonamid, Amid kwasu N-[5-(2,2,2- trójchloroetoksyfcarbony- lo)-2-pirydylo[-sorbinowego i N-[5- (2,2,2- trójchloroetoksykarbonylo) 2-pirydy- lo]-heneikozanokarbonamid.Przyklad II. 4,0 g (0,01 mola) amidu kwasu N-(5-karboksy- 2-pirydylo)-linolowego (wytworzo¬ ny — przyklad I pod b) i 0,5 ml (0,01 mola) eta¬ nolu rozpuszcza sie w 50 ml chloroformu.W temperaturze —10°, w trakcie mieszania do¬ daje sie po kropli roztwór 2,06 g (0,01 mola) N,N'- -dwucykloheksylokarbodwuimidu w 20 ml chloro¬ formu. Po 1 godzinie mieszania w temperaturze — 10° i 4 godzinach — w temperaturze pokojowej, wytracony NjN^dwucykloheksylomocznik odsacza sie na filtrze prózniowym, przemywa chlorofor¬ mem, a przesacz odparowuje w wyparce obrotowej pod cisnieniem 11 torów i w temperaturze 45°.Pozostalosc stanowiaca amid kwasu N-(5-etoksy- karbonylo-2-pirydylo)-linolowego przekrystalizo- wuje sie z metanolu. Ma on temperature topnie¬ nia 39°.Przyklad III. 0,4 g (0,001 mola) amidu kwa¬ su N-karboksy-2^pirydylo)-linolowego wytworzo¬ nego sposobem opisanym w przykladzie I pod b) rozpuszcza sie w 20 ml chloroformu. W tempera¬ turze —5°, w trakcie mieszania dodaje sie po kropli roztwór 0,26 g (0,002 mola) chlorku oksa- lilu w 5 ml chloroformu. Po 1 godzinie mieszania w temperaturze 0° i 8 godzinach — w temperatu¬ rze pokojowej, roztwór odparowuje sie w wyparce obrotowej pod cisnieniem 11 torów i w tempera¬ turze 20°. Ostatnie slady nadmiaru chlorku oksalilu usuwa sie przez trzykrotne odparowywanie z 30 ml chloroformu.Pozostalosc rozpuszcza sie w 20 ml chloroformu.W temperaturze 0° dodaje sie po kropli roztwór 3 ml pirydyny i 2 ml etanolu. Po 1 godzinie mie¬ szania w temperaturze pokojowej, mieszanine reakcyjna rozciencza sie 50 ml chloroformu i 3 ra¬ zy przemywa po 30 ml wody. Roztwór chlorofor¬ mowy odparowuje sie w wyparce obrotowej pod cisnieniem 11 torów, w temperaturze 40°, a pozo¬ stalosc przekrystalizowuje z etanolu, otrzymujac amid kwasu N-(5-etoksykarbonylo-2-pirydylo)-li- nolowego, o temperaturze topnienia 39°. 10 35 Przyklad IV. 4,0 g (0,01 mola) amidu kwasu N-(5-karboksy-2-pirydylo)-linolowego (wytworzo¬ nego sposobem opisanym w przykladzie I pod b) rozpuszcza sie w 50 ml chloroformu i zadaje w temperaturze pokojowej 1,62 g (0,01 mola) karbo- nylo-l,l'-dwuimidazolu.Po ustaniu wywiazywania sie dwutlenku wegla dodaje sie 0,5 ml (0,11 mola) etanolu i mieszanine reakcyjna ogrzewa pod chlodnica zwrotna w cia¬ gu dalszych 10 minut.Po ochlodzeniu mieszanine reakcyjna rozciencza sie 100 ml chloroformu i trzykrotnie ekstrahuje 50 ml wody. Roztwór chloroformowy odparowuje sie, a pozostalosc przekrystalizowuje z metanolu otrzymujac amid kwasu N-(5-etoksykarbonylo-2- 15 -pirydylo)-linolowego, o temperaturze topnienia 39°.Przyklad V. Analogicznie jak w przykla¬ dach II, III i IV mozna., wytwarzac nastepujace zwiazki: 23 amid kwasu N-(5-metoksykarbonylo-2-pirydylo)- -linolowego, temperatura topnienia 61°, amid kwasu N-(5-metoksykarbonylo-2-pirydylo)- -oleinowego, temperatura topnienia 67°, N-(5-etoksykarbonylo-2-pirydylo)-10-decenokarbo- namid temperatura topnienia 74°, N-(5-etoksykarbonylo-2-pirydylo)-tridekanokarbo- namid temperatura topnienia 79°, amid kwasu N-(5-etoksykarbonylo-2-pirydylo)-N- 30 -metylolinolowego, N-(5-etoksykarbonylo-2^pirydy- lo)-heptadekanokarbonamid, temperatura topnie¬ nia 85°, N-(5-etoksykarbonylo-2-pirydylo)-3,5,5-trójmetylo- pentanoikarbonamid, temperatura topnienia 82°, 35 amid kwasu N-(5-etoksykarbonylo-2-pirydylo)-sor- binowego, temperatura topnienia 162°, N-(5-etoksykarbonylo-2-pirydylo)-heneikozanokar- bonamid i amid kwasu N-(5-izopropoksykarbonylo- -2-pirydylo)-linolowego, n£30 :1,5170. 40 PL PL PL PL PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania nowych amidów alifatycz¬ nych kwasów karboksylowych o wzorze ogólnym 1, 45 w którym Ri—CO— oznacza rodnik acylowy kwa¬ su alkanokarboksylowego, alkenokarboksylowego lub alkapolienokarbbksylowego o 6—22 atomach wegla, R2 oznacza atom wodoru lub nizszy rodnik alkilowy, a R3 oznacza nizszy rodnik alkilowy oraz 50 ich soli addycyjnych z kwasem nieorganicznym lub organicznym, znamienny tym, ze zwiazek o wzorze 2, w którym RL i R2 maja znaczenie wyzej podane estryfikuje sie, a otrzymany zwiazek o wzorze ogólnym 1, ewentualnie przeprowadza w 55 sól addycyjna z kwasem nieorganicznym lub orga¬ nicznym.KI 12 o, 16 56426 MKP C 07 c R< - CO -N I Ko CO - 0R3 Wzór 1 R, - CO -N 1 I CO OH Wzór Z R. - CO - N R2 N- ¦ CO - 0 - CH2 - C - X X Wzór 3 PL PL PL PL PL