PL53843B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo:.Opublikowano: 20. X. 1967.KI. 80 b, 1/09 MKP C 04 b b\ci UKD Wspóltwórcy wynalazku: mgr Ryszard Stanek, inz. Antoni Turek Wlasciciel patentu: Przedsiebiorstwo Robót Termoizolacyjnych „Termo- izolacja", Zabrze (Polska) Sposób wytwarzania betonu komórkowego Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia betonu komórkowego na szkle wodnym, któ¬ re spelnia role spoiwa.Znane dotychczas betony komórkowe dziela sie, w zaleznosci od rodzaju stosowanego spoiwa, na betony oparte na spoiwie cementowym (najcze¬ sciej na cemencie portlandzkim), gipsowym, ma- gnezjowym i silikatowym.Zasadnicza wada znanych dotychczas betonów komórkowych, opartych na spoiwie gipsowym i magnezjowym, z punktu widzenia mozliwosci ich stosowania jako materialu izolacyjnego lub izolacyjno-konstrukcyjnego w warunkach podwyz¬ szonych temperatur jest ich niewielka wytrzy¬ malosc termiczna, wynoszaca od 200 do 300°C.Natomiast wada betonów komórkowych cemento¬ wych i silikatowych jest niedostateczna odpor¬ nosc na dlugotrwale dzialanie wysokich tempera¬ tur, powodujaca w przypadku wielokrotnego od¬ dzialywania wysokiej temperatury gwaltowny spa¬ dek wytrzymalosci mechanicznej.Próby stosowania jako spoiwa do wytwarzania betonów komórkowych — szkla wodnego nie da¬ waly równiez pozytywnych rezultatów, poniewaz proces jego wiazania (polegajacy na wydzielaniu sie kwasu krzemowego z roztworu krzemianu so¬ dowego lub potasowego i równoczesnym wydzie¬ laniu sie wody) nastepuje bardzo powoli i jest znacznie dluzszy od czasu stabilnosci srodka poro- 19 20 29 30 twórczego, wobec czego przed zwiazaniem masy nastepuje zanik komórek.Równiez wprowadzajac do szkla wodnego koa- gulator, srodek przyspieszajacy proces wiazania — fluorokrzemian sodowy, nie uzyskano dostatecz¬ nego dla betonów komórkowych przyspieszenia wiazania i czas, niezbedny dla wiazania masy be¬ tonu komórkowego, byl nadal dluzszy od czasu stabilnosci srodka porotwórczego.Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia betonu komórkowego z zastosowaniem jako spoiwa szkla wodnego, który w przeciwienstwie do wyzej opisanych betonów komórkowych jest odporny na dlugotrwale dzialanie wysokiej tem¬ peratury i który przy okreslonym ciezarze obje¬ tosciowym posiada duza wytrzymalosc mechanicz¬ na.Stwierdzono bowiem, ze mozna uzyskac skróce¬ nie czasu wiazania znanego spoiwa-szkla wodnego z dodatkiem fluorokrzemianu sodu, potasu, cynku lub magnezu przez wprowadzenie do niego akty¬ watora wiazania, którym jest cement-najkorzyst- niej portlandzki; gips, tlenek magnezu lub tlenek wapnia. Wprowadzenie wyzej wymienionego akty¬ watora do ukladu szklo wodne-fluorokrzemian powoduje kilkakrotne skrócenie czasu wiazania i twardnienia spoiwa, w rezultacie 'czego czas wia¬ zania spoiwa w masie betonu komórkowego jest krótszy od czasu stabilnosci srodka porotwórczego, 538433 53843 4 co umozliwia utrwalenie komórkowej struktury betonu.Sposób wytwarzania betonu komórkowego we¬ dlug wynalazku polega na wprowadzeniu do mie¬ szaniny wypelniacza i srodka porotwórczego jako spoiwa-szkla wodnego w ilosci 40% wagowych, fluorokrzemianu sodu, potasu, cynku lub magnezu w ilosci do 6% wagowych i w ilosci do 3% wago¬ wych wyzej wymienionego aktywatora.Badania wykazaly, ze beton wytwarzany tym sposobem jest odporny na dzialanie temperatur do 900°C, przy czym spadek wytrzymalosci mechani¬ cznej, wystepujacy w tej temperaturze, nie prze¬ kracza 20% wytrzymalosci pierwotnej, podczas gdy dla betonów cementowych wynosi on okolo 95%, dla silikatowych — okolo 70%, a stosowanie be¬ tonów gipsowych i magnezjowych w tych tempe¬ raturach jest w ogóle niemozliwe.Przyklad I.Skladniki do wytworzenia betonu komórkowego sposobem wedlug wynalazku przygotowano w nas¬ tepujacych ilosciach: 340 1 — wody 3 1 — pianolu 220 kg — piasku zuzlowego 160 kg — glinki bentonitowej 60 kg — mikrokruszywa szamotowego 330 kg — szkla wodnego o ciezarze wlasciwym 1,45 g/cm3 60 kg — fluorokrzemianu sodowego 20 kg — cementu portlandzkiego marki 350.W jednej z komór betoniarki trzykomorowej zmieszano wode z pianolem, wytwarzajac stabilna piane. W drugiej komorze tej mieszarki zmieszano glinke bentonitowa, mikrokruszywo szamotowe, piasek zuzlowy ii spoiwo, czyli szklo wodne oraz fluorokrzemian sodu i cement portlandzki, zas w trzeciej komorze zmieszano z piana uprzednio wy¬ mieszane wypelniacze ze spoiwem. Tak przygoto¬ wana mase betonowa zlano do form, w których zastygla, tworzac beton komórkowy o ciezarze objetosciowym 700 kg/m3.Przyklad II.Skladniki do wytworzenia betonu komórkowego sposobem wedlug wynalazku przygotowano w na¬ stepujacych ilosciach: 200 kg — piasku zuzlowego 100 kg — piasku kwarcowego 150 kg — pylów dymnicowych 300 kg — szkla wodnego o ciezarze wlasciwym 1,48 g/cm3 150 1 — wody 50 kg — fluorokrzemianu sodowego 20 kg — gipsu 25 kg — karbidu.W betoniarce wolnoobrotowej wymieszano pia¬ sek zuzlowy, piasek kwarcowy, pyl dymnicowy, szklo wodne, fluorokrzemian sodu i gips, wode i karbid. Tak przygotowana mase wlano do form, a nastepnie poddano ja ogrzewaniu. Wydzielajace sie w czasie ogrzewania gazy powodowaly utwo¬ rzenie sie komórkowej struktury betonu.Stwierdzono równiez, ze wydzielanie sie gazu w masie jest wystarczajace bez podgrzewania masy betonowej. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania betonu komórkowego, w którym jako spoiwo stosuje sie szklo wodne z do¬ datkiem fluorokrzemianu, znamienny tym, ze wy¬ pelniacze i srodki porotwórcze miesza sie ze spoi¬ wem, w sklad którego wchodzi szklo wodne w ilo¬ sci do 40% wagowych masy betonu, fluorokrzemian sodu, potasu, cynku lub magnezu w ilosci do 6% wagowych masy betonu i cement, gips, tlenek wa¬ pnia, glinu lub magnezu w ilosci do 3% wagowych masy betonu. 10 15 20 25 30 35 RSW „Prasa", Wr. Zam. 1810/67. Naklad 570 egz. PL