Opublikowano: 10.Y.1967 53136 KI. 12 q, 6/02 MKP C 07 c *ifk CZYTELNIA UKD Urzedu Patentowego Wspóltwórcy wynalazku: Jerzy Wrotek, Zofia Lukasiewicz, Stefan Sa- biniewicz Wlasciciel patentu: Instytut Farmaceutyczny, Warszawa (Polska) Sposób wytwarzania kwasu N-(2,3-ksylilo)-antranilowego Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia kwasu N-(2,3-ksylilo)-antranilowego o wzorze przedstawionym na rysunku z kwasu o-chloroben- zoesowego i 2,3-dwumetyloaniliny.Kwas N-(2,3-ksylilo)-antranilowy jest malo to¬ ksycznym analgetykiem o wlasciwosciach prze¬ ciwzapalnych.Znany z francuskiego opisu patentowego nr 1.315.030 sposób wytwarzania kwasu N-(2,3-ksyli- lo)-antranilowego polega na prowadzeniu reakcji miedzy o-chlorowcopochodnymi kwasu benzoeso¬ wego, a zwlaszcza kwasem o-bromobenzoesowym i 2,3-dwumetyloanilina wobec miedzi, N-etylomor- foliny i weglanu potasowego. Synteza ta jest pro¬ wadzona w srodowisku bezwodnym, a woda po¬ wstajaca w wyniku zobojetnienia kwasu wegla¬ nem jest starannie usuwane ze srodowiska reakcji na drodze destylacji azeotropowej. W tym celu jako srodowisko reakcji dobrane sa rozpuszczalni¬ ki, które zapewniaja mozliwosc dokladnego usu¬ wania wody przez destylacje azeotropowa, a mia¬ nowicie: N,N-dwumetyloformamid, eter |3,|3'-dwu- metoksyetylowy, sulfotlenek dwumetylu, nitroben¬ zen oraz nizsze alkohole alifatyczne jak butylo¬ wy, amylowy i izoamylowy.Okazalo sie, ze warunek zachowania absolutnie bezwodnego srodowiska reakcji podczas syntezy kwasu N-(2,3-ksylilo)-antranilowego nie jest uza¬ sadniony i nie musi byc przestrzegany. Kwas N- »(2,3-ksylilo)-antranilowy mozna otrzymywac z wy- 15 20 25 soka wydajnoscia przeprowadzajac reakcje w sro¬ dowisku wodnym i bez uzycia dodatkowych sub¬ stancji sluzacych jako akceptory protonów. Sta¬ nowi to znaczne uproszczenie sposobu otrzymywa¬ nia kwasu N-(2,3ksylilo)-antranilowego i obniza koszty produkcji.Wedlug wynalazku sporzadza sie wodny roztwór weglanu potasowego, do którego wprowadza sie porcjami kwas o-chlorowcobenzoesowy, zwlaszcza zas o-chlorobenzoesowy. Nastepnie dodaje sie 2,3- -dwumetyloaniline w ilosci prawie równowaznej w stosunku do kwasu (z kilkuprocentowym nad¬ miarem) oraz niewielka ilosc pylu miedziowego.Mieszanine reakcyjna ogrzewa sie i utrzymuje w temperaturze wrzenia pod chlodnica zwrotna okolo 20 godzin. Po oziebieniu odsacza sie otrzy¬ many krystaliczny osad stanowiacy surowy kwas N-(2,3-ksylilo)-antranilowy, przemywa metanolem i suszy. W celu otrzymania kwasu N-(2,3-ksylilo)- -antranilowego o wysokim stopniu czystosci su¬ rowy kwas rozpuszcza sie w wodnym roztworze alkaliów i po oczyszczeniu roztworu weglanem aktywnym wytraca z niego kwas N-(2,3-ksylilo)- -antranilowy.Przyklad. Do roztworu 34,6 g (0,25 mola) weglanu potasowego w 500 ml wody dodano po¬ woli porcjami 78,3 g (0,5 mola) kwasu o-chloro- benzoesowego. Nastepnie dodano 65 g (0,54 mola) 2,3-dwumetyloaniliny i 1 g plynu miedziowego.Mieszanine ogrzewano pod chlodnica zwrotna 5313653136 w ciagu 20 godzin w temperaturze wrzenia. Po oziebieniu odsaczono wydzielone krysztaly, prze¬ myto 200 ml metanolu i suszono. Otrzymano oko¬ lo 70 g surowego kwasu N-(2,3-ksylilo)-antranilo- wego. W celu calkowitego oczyszczenia otrzyma¬ ny kwas N-(2,3-ksylilo)-antranilowy przeprowa¬ dzono w sól sodowa dzialaniem roztworu wodnego wodorotlenku sodowego, ogrzewano z weglem ak¬ tywnym, przesaczono i wytracono rozcienczonym kwasem solnym. Po krystalizacji Otrzymano pro¬ dukt o temperaturze topnienia 229—230°. 10 PL PL