PL52582B1 - - Google Patents

Download PDF

Info

Publication number
PL52582B1
PL52582B1 PL106026A PL10602664A PL52582B1 PL 52582 B1 PL52582 B1 PL 52582B1 PL 106026 A PL106026 A PL 106026A PL 10602664 A PL10602664 A PL 10602664A PL 52582 B1 PL52582 B1 PL 52582B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
group
ethane
dihydro
anthracene
acid
Prior art date
Application number
PL106026A
Other languages
English (en)
Original Assignee
J R Geigy A G Bazyleja
Filing date
Publication date
Application filed by J R Geigy A G Bazyleja filed Critical J R Geigy A G Bazyleja
Publication of PL52582B1 publication Critical patent/PL52582B1/pl

Links

Description

Opublikowano: 5.1.1967 52582 KI. 12 q, 37 MKP C0 7c st/e£ UKD /BIBLIOTEKA! Wlasciciel patentu: J. R. Geigy A. G. Bazyleja, (Szwajcaria) , h**d* Patentowego! Sposób wytwarzania nowych pochodnych ctano-antracenu Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania nowych zasadowych pochodnych szeregu etano-antracenu.Dotychczas nie byly znane zwiazki o wzorze ogól¬ nym 1 (numeracja wedlug Chemical Abstracts), w którym X i Y oznaczaja wodór, chlorowiec do liczby atomowej 35 lub nizsza grupe alkilowa, Z oznacza wodór lub grupe metylowa, A oznacza grupe alkilenowa lub alkilidenowa o 1—5 atomach wegla, o lancuchu prostym lub rozgalezionym, Ri i R2 oznaczaja wodór lub nizsza grupe alkilowa lub Ri i R2 razem z atomem azotu i ewentualnie z przy¬ laczonym atomem tlenu, grupa iminowa, nizsza gru¬ pa alkiloiminowa, grupa hydroksyalkilominowa lub grupa alkanoilooksyalkilominowa jako czlonem pierscienia, oznaczaja nasycona reszte o 5—7 czlo¬ nach pierscienia, przy czym Ri i R2 nie moga jedno¬ czesnie oznaczac wodoru jezeli X, Y i Z oznaczaja wodór, a A oznacza grupe metylenowa. Jak stwier¬ dzono, zwiazki o wzorze ogólnym 1 i ich farmaceu¬ tycznie dopuszczalne sole z nieorganicznymi i orga¬ nicznymi kwasami posiadaja wartosciowe farmako¬ logiczne wlasciwosci, szczególnie sa one antygoni- styczne wobec rezerpiny, tetrabenazyny i tremory- ny, poteguja dzialanie noradrenaliny, a poza tym dzialaja spazmolitycznie, przeciwdzialaja wymio¬ tom i dzialaja znieczulajaco. Zwiazki, o wzorze ogólnym 1, w którym A oznacza reszte alkilidenowa, zwlaszcza reszte metylowa, posiadaja silne dziala¬ nie na uklad centralny, a zwiazki o wzorze 1, w któ¬ rym A oznacza resztke alkilenowa odznaczaja sie 10 15 20 25 30 2 dzialaniem na uklad obwodowy. Zwiazki wytwarza¬ ne sposobem wedlug wynalazku odznaczajace sie dzialaniem na uklad centralny poddano badaniom porównawczym ze znanymi juz 9-amino-alkilo-9- -10-dwuhydro-9,10-etano-antracenami.Wyniki podane sa w tablicy: A* — oznacza ll-dwumetyloaminometylo-9,10- dwuhydro-9,10-etano-antracen jako chlorowodorek (otrzymany sposobem wedlug wynalazku), B* — oznacza ll-metyloaminometylo-9,10-etano- antracen jako chlorowodorek (otrzymany sposobem wedlug wynalazku), C* — oznacza 9 - dwumetyloaminometylo -9,10- -dwuhydro-9,10-etano (1,2) antracen jako chlorowo¬ dorek (znany), D* — oznacza 9-metyloamin'ometylo-9,10-dwu- hydro-9,10-etano (1,2) antracen jako chlorowodorek (znany).Dzialanie wobec rezerpiny (Theobal W. i inni Arch. int. Pharmaceodyn, 148, 565 (1964) a) 25 mg/kg i i po 30 minut przed poda¬ niem 2 mg/kg rezerpiny s. c. szczurom powoduje zmniejszenie zwezenia szpary powiekowej i A* 52%* B* 65fc* C* 0?! 'd*i «l 5258252582 3 4 Dzialanie przeciw choliner- giczne (W. Theobald i inni j. w str. 580) Dawka w y która dorównuje efekto¬ wi wywolywanemu przez 1 y atropiny na wyizolo¬ wane zywe organy w u- kladzie Magnusa Tremovin-Tremor (W. Theobald i inni, j. w str. 570) De 50 s. c. w mg/kg Humoralne pobudzenie (W. Theobald i inni, j. w str. 576) 0,6 mg/kg i. v. powoduje nastepujacy stopien spo¬ tegowania dzialania no¬ radrenaliny na ruch zgie- ciowy skóry kota Toksycznosc Dl50 mysz i. v. w mg/kg A* 12 10 1.3 35 B* 4,3 42 C* 144 25 1 105 D* 0,7 48 | *) Szybko nastepujace dzialanie „profilaktyczne".W zwiazkach o wzorze ogólnym 1 X i Y moga wy¬ stepowac w pozycji l-,2-, 3- lub 4- ewentualnie 5-, 6-, 7- lub 8-. Jako nizsze reszty alkilowe wchodza, na przyklad grupy metylowa, etylowa, n-propylo- wa, izopropylowa, n-butylowa lub tert.-butylowa, a jako Z — grupa metylowa w polozeniu 11, A ozna¬ cza np. reszte metylenowa, etylidenowa, propylide- nowa, etylenowa, propylenowa, trójmetylenowa, 1- -metylo-trójmetylenowa, 2-metylotrójmetylenowa lub 2-etylo-trójmetylenowa, RA i R2 pomijajac wo¬ dór oznaczaja, na przyklad reszte metylowa, etylo¬ wa, n-propylowa izopropylowa lub n-butylowa.O ile Ri i R2 tworza razem z sasiadujacym atomem azotu heterocykliczna reszte, wówczas reszta taka moze byc na przyklad reszta 1-pirolidynylowa, pi- perydyhowa, heksametylenoiminowa, morfolinowa, 1-piperazynylowa, 4-metylo-1-piperazynylowa, 4- -(2*-hydroksyetylo)-l-piperazynylowa, 4-(2,-aceto- ksyetylo)-1-piperazynylowa, 4-metylo-l-homo-pipe- razynylowa lub 4-(2,-hydroksyetylo)-l-homopipera- zynylowa.Nowe zwiazki o wzorze ogólnym 1 wytwarza sie w nastepujacy sposób. Zwiazki o wzorze ogólnym 2, w którym X i Y i Z maja znaczenie podane przy omawianiu wzoru 1, A\ R\ ewentualnie R'2 maja znaczenie podane dla A, RA ewentualnie R2, przy czym jednakze przynajmniej w jednej z tych grup A', R'i i R'2 zwiazana z azotem grupa metylenowa jest zastapiona przez grupe karbonylowa lub R'i oznacza nizsza grupe alkoksykarbonylowa, aA'i R'2 maja znaczenie takie jak A ewentualnie R2, lub R^ i R'2 razem z atomem azotu i ewentualnie z przy¬ laczonym atomem tlenu, grupa iminowa, nizsza grupa alkiloiminowa lub grupa hydroksyalkiloimi- nowa jako czlonem pierscienia oznaczaja nasycona heterocykliczna reszte o 5—7 czlonach pierscienia, poddaje sie redukcji za pomoca kompleksowego wo¬ dorku metalu, zwlaszcza wodorku litowoglinowego, w organicznym rozpuszczalniku, typu eteru, jak eter etylowy, eter butylowy, tetrahydrofuran lub 5 dioksan, przy czym zostaje zredukowana grupa kar¬ bonylowa do grupy metylenowej. Redukcje zwiaz¬ ków o wzorze ogólnym 2 mozna prowadzic w tem¬ peraturze od pokojowej do temperatury wrzenia stosowanego rozpuszczalnika. Zwiazki o wzorze 1, zawierajace grupe hydroksyalkiloiminowa mozna w razie zyczenia acylowac w znany sposób.Zwiazki wyjsciowe, o wzorze ogólnym 2 tworza trzy grupy. Zwiazki o wzorze 2 w którym A* — oznacza grupe karbonylowa, zwiazki o wzorze 2, w którym R't oznacza grupe karbonylowa i takie, w których wzorze ogólnym A* i R* oznacza grupe karbonylowa.Do pierwszej grupy zwiazków o wzorze ogólnym 2 naleza stosowane wedlug wynalazku amidy kwa¬ sów karboksylowych otrzymane, na przyklad ze znanych kwasów 9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antra- ceno-11-karboksylowych np. z ewentualnie a-alkilo- wanych kwasów 9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antra- ceno-11-octowych lub a-i (lub) p-alkilowanych kwa¬ sów 9, 10-dwuhydrb-9, 10-etano-antraceno-ll-propio- nowych przez dzialanie na te kwasy chlorkiem tionylu i wprowadzenie utworzonych chlorków kwasów karboksylowych w reakcje z aminami o wzorze 3, w którym Ri i R2 maja znaczenie poda¬ ne przy omawianiu wzoru 1. Otrzymuje sie odpo¬ wiednie amidy, których przykladami sa metyloamid, morfolid, 4-(2,-hydrokyetylo)-piperazyd kwasu 9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceno-ll-karboksylo- wego, dalej np. metyloamid, dwumetyloamid, 4-me- tylo-homopiperazyd, piperydyd kwasu 9, 10-etano- antraceno-11-octowego jak i pochodne a-metylowe i a-etylowe tego kwasu, wreszcie metyloamid, dwuetyloamid, propyloamid, izopropyloamid, 4'-me- tylopiperazyd kwasu 9, 10-dwuhydro-9, 10-etano- antraceno-11-propionowego jak i pochodne a-mety¬ lowe- i (3-metylowe tego kwasu.Zwiazki nalezace do drugiej grupy zwiazków o wzorze ogólnym 2, w którym R't oznacza grupe karbonylowa lub grupe alkoksykarbonylowa, A* oznacza to samo co A, a R'2 oznacza wodór, wytwa¬ rza sie z ll-aminometylo-9, 10-dwuhydro-9, 10-eta- noantracenu lub z aminy o wzorze ogólnym 4, w którym X Y i Z maja znaczenie podane przy omawianiu wzoru l,aA" oznacza reszte alkilenowa lub alkilidynowa o 1—5 atomach wegla o lancuchu prostym lub rozgalezionym, która kondensuje sie ze zdolna do reakcji funkcjonalna pochodna nizsza kwasu alkanowego, taka jak ester, halogenek lub bezwodnik do pochodnej alkanoiloaminoalkilo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracenowej lub wprowa¬ dza w reakcje z estrem alkilowym kwasu chlorow- comrówkowego, takim jak ester metylowy kwasu chloromrówkowego lub z nizszymi weglanami dwu- alkilowymi takimi jak weglan dwuetylowy, w celu otrzymania estru alkilowego kwasu (9, 10-dwuhy- dro-9, 10-etano-antracen-ll-ylo-alkilo)-karbamino- wego.Pierwszorzedowe aminy o wzorze ogólnym 4 otrzymuje sie np. przez redukcje a-alkilowanego 9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracerio-ll-acetonitrylu 15 20 25 30 85 40 45 50 55 60za pomoca wodorku litowoglinowego w organicznym rozpuszczalniku, takim jak eter, tetrahydrofuran lub N-metylo-morfolina lub na drodze katalitycznej za pomoca wodoru, np. w obecnosci niklu Raney'a lub palladu na weglu drzewnym, w organicznym rozpuszczalniku, takim jak metanol lub etanol, do ewentualnie (3-alkilowanej pochodnej ll-(2'-amino- eylo)-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracenowej.W celu wytworzenia homologicznego zwiazku 11- ^-amino-propyloM, 10-dwuhydro-9, 10-etano-an- tracenu ewentualnie jego |3- i albo y-alkilowanej pochodnej wychodzi sie z wyzej 'opisanego chlorku 9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceno-ll-propionylu ewentualnie z jego a-i (albo) /J-alkilowanych po¬ chodnych. Te chlorki kwasowe kondensuje sie np. z wodnym roztworem amoniaku w organicznym rozpuszczalniku, takim jak benzen, do amidów kwasu karboksylowego- które redukuje sie za po¬ moca, na przyklad wodorku litowoglinowego w orga¬ nicznym rozpuszczalniku, takim jak tetrahydrofu¬ ran, do pierwszorzedowych amin.Przykladem zwiazków o wzorze ogólnym 2, w którym R'i oznacza grupe karbonylowa lub grupe alkoksykarbonylowa sa ll-(r-propionyloamino- etylo)-, ll-W-formyloamino-etylo)-, ll-(3'-propiony- loamino^-metylo-propyloM), 10-dwuhydro-9, 10- -etano-antracen i ester etylowy kwasu (9, 10-dwu- hydro-9, 10-etario-antracen-ll-ylo-metylo) - karba- minowego. W analogiczny sposób mozna wytwarzac równiez zwiazki, w których reszta 9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracen-ll-ylowa jest podstawiona, takie jak ll-formylbaminometylo-9, 10-dwuhydro-9, 10- -etano-antracen.Nalezace do trzeciej grupy zwiazki wyjsciowe o wzorze ogólnym 2, w którym A* i R^ oznaczaja grupe karbonylowa wytwarza sie, na przyklad przez kondensacje chlorku 9, 10-dwuhydro-9, 10-etano- antraceno-11-karbonylu, chlorku 9, 10-dwuhydro-9, 10^etano-antraceno-ll-acetylu, ich pochodnych a-al- kilowanych, chlorku 9, 10-dwuhydro-9, 10-etano- antraceno-11-propionylu jak i jego pochodnych a- i (albo) (J-alkilowanych z amidem kwasu N-alkilo- karboksylowego (o nizszej grupie alkilowej). Otrzy¬ muje sie odpowiedni amid, na przyklad metyloamid kwasu N-acetylo-9, l0-dwuhydro-9, 10-etano-antra- ceno-11-karboksylowego. Analogicznie mozna wy¬ twarzac zwiazki, które sa podstawione w reszcie 9, 10-etano-antracen-ll-ylowej, jak na przyklad me¬ tyloamid kwasu N-acetylo-l-chloro-9, 10-dwuhydro- 9, 10-etano-antraceno-l 1-octowego.Zwiazki o wzorze ogólnym 1 wytwarza sie rów¬ niez przez reakcje zwiazku o wzorze ogólnym 5, w którym X, Y, Z, A i R2 maja znaczenie podane przy omawianiu wzoru 1, jednakze R2 nie oznacza wodoru, z nasyconym, alifatycznym zwiazkiem keto o 1—5 atomach wegla i poddanie produktu reakcji redukcji w tym samym lub nastepnym stadium procesu. Redukcje produktu posredniego, na przy¬ klad iminy prowadzi sie za pomoca wodorku sodu, wodorku litowoglinowego, kwasu mrówkowego lub sposobami katalitycznymi przez uwodornienie. Jako alifatyczne zwiazki keto stosuje sie formaldehyd, acetaldehyd, aldehyd propionowy, aldehyd maslo¬ wy, aldehyd izomaslowy, aceton, butanon, izopropy- lometyloketon. Stosowane jako zwiazki wyjsciowe drugo- i pierwszorzedowe aminy odpowiadajace równiez wzorowi ogólnemu 1, w którym Rt oznacza wodór wytwarza sie, na przyklad za pomoca opi¬ sanego na poczatku sposobu wytwarzania zwiazków B o wzorze ogólnym 1.Inny jeszcze sposób wytwarzania zwiazków o wzorze a ogólnym 1 polega na tym, ze zwiazki o wzorze ogólnym 6, w którym X, Y i Z maja wy¬ zej podane znaczenie, Z' oznacza reszte cyjanoalki- io Iowa, cyjanoalkilidenowa, hydroksyminoalkilowa lub hydroksyiminoalkilidenowa o najwyzej 5 ato¬ mach wegla, o lancuchu prostym lub rozgalezionym lub w przypadku gdy co najmniej jeden z symboli X, Y i Z jest inny niz wodór, oznacza grupe cyjanowa, 15 redukuje ewentualnie uwodarnia w celu przeprowa¬ dzenia grupy cyjanowej w grupe amino-metylowa ewentualnie grupy hydroksyiminowej w grupe ami¬ nowa.Redukcje zwiazków o wzorze ogólnym 6 prowadzi 20 sie za pomoca kompleksowego zwiazku wodorku metalu, zwlaszcza wodorku litowoglinowego w or¬ ganicznym rozpuszczalniku, na przyklad typu ete¬ rów jak eter etylowy, eter butylowy, tetrahydrofu¬ ran lub dioksan, lub metalicznego sodu w organicz- 35 nym rozpuszczalniku, takim jak np. butanol.Zwiazki wyjsciowe o wzorze ogólnym 6, w któ¬ rym Z' oznacza grupe cyjanowa, otrzymuje sie przez wprowadzenie w reakcje podstawionych w pierscie¬ niach A** i C** zwiazków antracenowych o wzorze 30 ogólnym 7, w którym X i Y maja wyzej podane znaczenie z akrylonitrylem lub metakrylonitrylem.Przykladami tych zwiazków wyjsciowych sa pod¬ stawione w pierscieniu benzenowym ll-cyjano-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceny, takie jak 1- 85 chloro-ll-cyjano-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antra- cen i 4-chloro-ll-cyjano-9, 10-dwuhydro-9, 10-eta- no-antracen.Zwiazki wyjsciowe o wzorze 6, w którym Z* ozna¬ cza reszte cyjanoalkilowa, o najwyzej 5 atomach 40 wegla o lancuchu prostym lub rozgalezionym wy¬ twarza sie przez dzialanie na zdolny do reakcji ester, zwlaszcza na ester kwasu p-toluenosulfono- wego i 9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceno-ll- alkanolu w obojetnym rozpuszczalniku, takim jak 45 sulfotlnek dwumetylu, cyjankiem sodu, 9-10-dwu- hydro-9, 10-etano-antraceno-l 1-acetonitryl otrzymu¬ je sie z estru z (9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antra- cen-ll-ylo)-metylowego kwasu p-toluenosulfonowe- go. 50 Dalsze zwiazki wyjsciowe o wzorze 6, w którym Z' oznacza reszte hydroksyiminoalkilowa o najwyzej 5 atomach wegla, otrzymuje sie przez ogrzewanie pod chlodnica zwrotna podstawionego lub niepod- stawionego 9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceno- 55 11-karboksyaldehydu lub ll-keto-alkilo-9, 10-hy- dro-9, 10-etano-antracenu z chlorowodorkiem hy¬ droksyloaminy w obecnosci pirydyny.Wedlug jeszcze innego sposobu wytwarzania zwiazków o wzorze ogólnym 1 zwiazek b wzorze eo ogólnym 8, w którym X, Y, Z, R! i A maja znacze¬ nie podane we wzorze ogólnym 1, R4 oznacza reszte kwasu karboksylowego lub reszte monofunkcjonal- nej pochodnej kwasu weglowego lub reszte jedno- pierscieniowego kwasu sulfonowego lub Ri i R4 65 razem z sasiadujacym atomem reszty ftalimidowejlub z przylaczona, podstawiona reszta kwasowa grupa iminowa jako czlonem pierscienia, twbrza nasycona heterocykliczna reszte o 5—7 czlonach pierscienia, przy czym A nie moze oznaczac grupy metylenowej jezeli X, Y, Z i Rx oznaczaja atomy Wodoru, rozklada sie na kwas i drugorzedowa ami¬ ne. W przypadku gdy R* oznacza nizsza reszte alkanoilowa rozklad prowadzi sie za pomoca kwa¬ sowej lub alkalicznej hydrolizy lub na drodze ter¬ micznej, a w przypadku gdy R* oznacza reszte me- tanosulfonowa lub p-toluenosulfonowa rozklad prowadzi sie np. przez redukcje sodem w amoniaku.Stosowane wedlug wynalazku produkty wyjscio¬ we, o wzorze ogólnym 8, otrzymuje sie, na przyklad z odpowiadajacych wzorowi ogólnemu 2, 11-acy- loamino-alkilo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antrace- nów, przy czym we wzorze tym A* ma takie samo znaczenie jak A, R'2 oznacza wodór, aRi- reszte acylowa. Zwiazki te przeprowadza sie np. w pochod¬ ne sodowe i alkiluje za pomoca srodków alkiluja¬ cych, o nizszej grupie alkilowej, jak na przyklad jodkiem metylu, siarczanem dwumetylowym lub bromkiem n-butylu.Inna mozliwosc wytwarzania stosowanych w spo¬ sobie wedlug wynalazku produktów wyjsciowych, o wzorze ogólnym 8 polega na tym, ze zwiazki o wzorze ogólnym 1, w którym R2 oznacza grupe alkilowa otrzymywane wyzej podanym sposobem wprowadza sie w reakcje z organicznymi halogen¬ kami lub bezwodnikami kwasowymi, zwlaszcza chlorkiem estru kwasu weglowego (ester kwasu chloromrówkowego), bezwodnikiem octowym, brom- keim acetylu, chlorkiem benzoilu i fosgenem.Zwiazki o wzorze ogólnym 8 wytwarza sie przez kondensacje zdolnego do reakcji estru zwiazku hy¬ droksylowego, o wzorze ogólnym 9, w którym X, Y, Z i A maja znaczenie podane przy omawianiu wzoru 1, z amidem kwasu karboksylowego, o wzo¬ rze ogólnym 10, w którym Ri i R4 maja znaczenie podane przy omawianiu wzoru 8, w obecnosci srod¬ ka wiazacego kwas lub ze zwiazkami metalowymi takiego amidu.Zwiazkami wyjsciowymi o wzorze ogólnym 8 sa, na przyklad ester etylowy kwasu (3-chloro-9,10- -dwuhydro-9, 10-etano-antracen-ll-yl'o-metylo)-me- tylokarbaminowego i N-propylo-N-(4-chloro-9,10- -dwuhydro-9, 10-etano-antracen-l l-ylo-etylo)-aceta- mid.Otrzymane sposobem wedlug wynalazku nowe zwiazki o wzorze ogólnym 1 tworza sole z nieorga¬ nicznymi i organicznymi kwasami takimi jak kwas solny, kwas bromowodórowy, kwas siarkowy, kwas fosforowy, kwas metanosulfonowy, kwas etanosul- fonowy, kwas (3-hydroksy-etanasulfonowy, kwas octowy, kwas mlekowy, kwas szczawiowy, kwas bur¬ sztynowy, kwas fumarowy, kwas maleinowy, kwas jablkowy, kwas winowy, kwas cytrynowy, kwas benzoesowy, kwas salicylowy, kwas fenylooctowy, kwas migdalowy. Czesc z tych soli jest rozpuszczal¬ na w wodzie.Zwiazki o wzorze ogólnym 1 sa racematami, które mozna w znany sposób rozdzielac na optyczne an¬ typody, przy czym okazalo sie, ze biologiczna ak¬ tywnosc zwiazków o wzorze ogólnym 1 nalezy przy¬ pisac glównie formom lewoskretnym. 8 Nastepujace przyklady wyjasniaja blizej wyna¬ lazek, nie ograniczajac jego zakresu. Temperatuy podane sa w stopniach Celsjusza.Przyklad I. a) 6,5 g 39% roztworu formalde- 5 hydu wprowadza sie w temperaturze 25Q do roz¬ tworu 7,5 g ll-aminometylo-9,10-dwuhydro-9,ld- -etano-antracenu (o temperaturze topnienia 116— 117°) w 7,3 g bezwodnego kwasu mrówkowego i ogrzewa w ciagu 12 godzin pod chlodnica zwrot- 10 na. Po oziebieniu zadaje sie mieszanine reakcyjna 20 ml 2 n kwasu solnego, ekstrahuje 50 ml chloro¬ formu i wyciag chloroforowy przemywa woda. . a) Faze wodna alkalizuje sie stezonym amonia¬ kiem, ekstrahuje eterem, przemywa wyciag etero- 1B wy woda, suszy nad siarczanem sodowym i odparo¬ wuje w prózni. Pozostajacy olej krystalizuje po pewnym czasie i stanowi on surowy 11-dwumetylo- aminometylo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracer*, o temperaturze topnienia 70—78°. Za pomoca etero- 20 wego roztworu chlorowodoru otrzymuje sie chloro¬ wodorek, o temperaturze topnienia 248—250° (me- tanolu-acetonu). b) Wychodzac z ll-aminometylo-ll-metylo-9, 10- -dwuhydro-9, 10-etranoantracenu otrzymuje sie 25 w analogiczny sposób 11-dwumetyloamiriometylo- -ll-metylo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracen.Chlorowodorek topnieje w temperaturze 251—255° (z metanolu-acetonu). c) Wychodzac z l-chloro-ll-aminometylo-9, 10- 80 dwuhydro-9, 10-etanoantracenu otrzymuje sie w ana¬ logiczny sposób 1-chloro-ll-dwumetylo-aminome- tylo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracen. Chloro¬ wodorek o temperaturze topnienia 285—286° z me¬ tanolu-acetonu. 35 d) Wychodzac z 4-chloro-ll-aminometylo-9, 10- dwuhydro-9,10-etano-antracenu otrzymuje sie w analogiczny sposób 4-chloro-ll-dwumetylo-amirio- metylo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracen. Chlo¬ rowodorek, o temperaturze topnienia 226—228° 40 z metanolu-acetonu.Przyklad II. a) Roztwór 23 g 11-aminometylo- -9,10-dwuhydro-9,10-etano-antracenu w 60 g estru metylowego kwasu mrówkowego ogrzewa sie 24 go¬ dziny pod chlodnica zwrotna. Oziebiona mieszanine 45 reakcyjna rozciencza sie eterem, przemywa eterowy roztwór 2n kwasem solnym i woda, suszy nad siar¬ czanem sodowym i odparowuje w prózni. Pozosta¬ losc po przekrystalizowaniu w acetonie daje 11-for- myloaminometylo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antra- 50 cen, o temperaturze topnienia 127—128°. b) Roztwór 26 g otrzymanej pod a) formyloaminy w 100 ml absolutnego tetrahydrofuranu wkrapla sie w ciagu 1 godziny do zawiesiny 3,8 g wodorku li- towoglinowego w 250 ml absolutnego eteru. Po pie- 55 tnastogodzinnym ogrzewaniu pod chlodnica zwrotna dodaje sie kolejno w temperaturze 20° 3,8 ml wody, 3,8 ml 15°/o lugu sodowego i 11,4 ml wody. Powstaly ziarnisty osad odciaga sie i przemywa eterem. Po¬ laczone przesacze odparowuje sie w prózni, pozo- eo stalosc rozpuszcza w eterze i roztwór eterowy eks¬ trahuje 2 n kwasem solnym. Nastepnie kwasny wy¬ ciag alkalizuje sie stezonym amoniakiem i ekstrahu¬ je eterem. Po przemyciu eterowego roztworu woda i wysuszeniu nad siarczanem sodowym rozpuszczal¬ es nik odparowuje sie. Pozostajacy surowy 11-metylo-52582 10 -aminometylo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracen przeprowadza sie za pomoca eterowego roztworu kwasu chlorowodorowego w chlorowodorek, o tem¬ peraturze topnienia 309—311° (z rozkladem) z meta- nolu-acetonu. c) W analogiczny sposób otrzymuje sie wychodzac z ll-aminometylo-ll-metylo-9, 10-dwuhydro-9, 10- -tano-antracenu poprzez 11-formylo-aminometylo- -ll-metylo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracen, o temperaturze topnienia 170°, 11-metyloaminometylo- -ll-metylo-9, 10-dwuhydro-etano-antracen, chloro¬ wodorek topnieje w temperaturze 179—181° (z me¬ tanolu-acetonu). d) W analogiczny sposób otrzymuje sie wychodzac z 4-chloro-ll-aminometylo-9, 10-dwuhydro, 9,10-eta- no-antracenu poprzez 4-chloro-ll-formyloaminome- tylo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracen, o tempe¬ raturze topnienia 148—149°, 4-chloro-ll-metyloami- nometylo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracen, chlo¬ rowodorek topnieje w temperaturze 280—283° (z metanolu-acetonu). e) Równiez w analogiczny sposób otrzymuje sie wychodzac z l-chloro-ll-aminometylo-9, 10-dwuhy- dro-9, 10-etano-antracenu poprzez 1-chloro-ll-for- myloaminometylo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antra¬ cen, l-chloro-ll-metyloaminometylo-9, 10-dwuhy- dro-9, 10-etano-antracen.Przyklad III a) 10 g kwasu 9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceno-ll-karboksylowego wprowadza sie podczas mieszania w temperaturze 10° w ciagu 15 minut do 30 ml chlorku tionylu i mieszanine ogrzewa jedna godzine ptod chlodnica zwrotna, po czym zateza w prózni. Pozostalosc rozpuszcza sie w 25 ml benzenu i w temperaturze 25° w ciagu 15 minut podczas energicznego mieszania wkrapla do roztworu 7 g morfoliny w 20 ml wody. Mieszanine reakcyjna w ciagu 1 godziny utrzymuje sie w tem¬ peraturze 70°, rozciencza benzenem i oddziela wod¬ na faze. Nastepnie faze organiczna przemywa sie 2 n kwasem solnym, 2 n roztworem weglanu sodo¬ wego i woda, suszy nad siarczanem sodowym i od¬ parowuje w prózni. Otrzymany oleisty morfolid kwasu 9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceno-ll-kar- boksylowego krystalizuje sie z eteru-pentanu. Tem¬ peratura topnienia 135—136°. b) 10,5 g utworzonego pod a) morfolidu kwasu karboksylowego rozpuszcza sie w 25 ml absolutnego tetrahydrofuranu i wkrapla do zawiesiny 2 g wo¬ dorku litowoglinowego w 100 ml absolutnego ete¬ ru. Mieszanine reakcyjna ogrzewa sie w ciagu 15 godzin pod chlodnica zwrotna, oziebia i w tempera¬ turze 20° kolejno zadaje 2 ml wody 2 ml 15*/o lugu sodowego i 6 ml wody, utworzony osad odciaga i przemywa eterem. Polaczone wyciagi zakwasza sie 30 ml 2 n kwasu solnego, wytracony przy tym chlo¬ rowodorek odciaga sie, przemywa eterem i suszy w prózni. Otrzymany surowy chlorowodorek 11- -morfolinometylo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antra¬ cenu przekrystalizowuje sie z metanolu-acetonu.Temperatura topnienia 266—268°. c) W analogiczny sposób otrzymuje sie wychodzac z kwasu 9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceno-ll- -karboksylowego poprzez produkty posrednie chlo¬ rek kwasu 9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceno-ll- -karboksylowego i dwuetyloamid kwasu 9,10-dwu- hydro-9, 10-etano-antraceno-ll -karboksylowego, temperatura topnienia 99—100°, 11-dwuetyloamino- -metylo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracen chlo¬ rowodorek topnieje w temperaturze 244—247° 5 (z metanolu-acetonu).Przyklad IV. a) 25 g kwasu 9,10-dwuhydro- -9, 10-etano-antraceno-ll-karboksylowego wprowa¬ dza sie podczas mieszania w temperaturze 10°, w ciagu 20 minut do 150 ml chlorku tionylu i ogrze- 10 wa jedna godzine pod chlodnica zwrotna, po czym mieszanine reakcyjna zateza w prózni. Pozostalosc stanowi surowy chlorek kwasu karboksylowego, który rozpuszcza sie w 80 ml benzenu i benzenowy roztwór podczas energicznego mieszania, w tempe- 15 raturze 40—50°, w ciagu 15 minut wkrapla do mie¬ szaniny 53,5 g piperazyno-1-etanolu i 50 ml wody.Mieszanine reakcyjna miesza sie w ciagu 1 godziny w temperaturze" 70°, rozciencza nastepnie benzenem i oddziela utworzone fazy. Organiczna faze przemy- 20 wa sie 2 n roztworem weglanu sodowego i woda, po czym ekstrahuje 2 n kwasem solnym. Otrzymany wyciag alkalizuje sie stezonym amoniakiem i eks¬ trahuje chloroformem. Wyciag chloroformowy przemywa sie, suszy nad siarczanem sodowym i od- 25 parowuje w prózni, otrzymuje sie bezpostaciowy 4-(2'-hydroksyetylo)-piperazyd kwasu 9,10-dwuhy- dro-9, 10-etano-antraceno-ll-karboksylowegto. Wy¬ tworzony za pomoca eterowego roztworu kwasu chlorowodorowego chlorowodorek krystalizuje sie 30 w acetonie — eterze. Chlorowodorek topnieje w temperaturze 238—240°. b) Roztwór 35,5 g otrzymanego pod a) piperazydu w 150 ml absolutnego tetrahydrofuranu wkrapla sie do zawiesiny 4,7 g wodorku litowoglinowego w 400 ,5 ml absolutnego eteru, ogrzewa 15 godzin pod chlod¬ nica zwrotna, zadaje w temperaturze 20° 4,7 ml wo¬ dy, 4,7 ml l^Io roztWoru wodorotlenku sodowego i 14,1 ml wody, odciaga utworzony osad i przemywa eterem. Polaczone przesacze odparowuje sie w próz- 40 ni, pozostaly olej rozpuszcza w metanolu i otrzyma¬ ny roztwór zakwasza eterowym roztworem kwasu chlorowodorowego. Wydzielony surowy chlorowo¬ dorek 4-(9,-10,-dwuhydro-9,-10,-etano-antracen-ll,- -ylo-metylo)-piperazyno-l-etanolu przekrystalizo- 45 wuje sie z wody-metanolu. Temperatura topnienia 240—250°, w zatopionej kapilarze 268—270°. c) W analogiczny sposób otrzymuje sie wychodzac z kwasu 9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceno-ll- -octowego poprzez produkty posrednie w postaci 50 chlorku 9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceno-ll-ace- tylu, 4-(2,-hydroksyetylo)-piperazydu kwasu 9,10- dwuhydro-9,10-etano-antraceno-ll-octowego, o tem¬ peraturze topnienia 159—161°, 4-2'-(9"-10"-dwuhy- dro-9", 10"-etano-antracen-ll-ylo)-r-etylo-piperazy- 55 no-1-etanol, o temperaturze topnienia 101—104° (z eteru etylowego-eteru naftowego). d) Wychodzac z kwasu 9,10-dwuhydro-9, 10-etano- antraceno-11-karboksylowego otrzymuje sie w ana¬ logiczny sposób poprzez produkt posredni w postaci 60 piperazydu kwasu 9,10-dwuhydro, 9,10-etano-antra- ceno-11-karboksylowego dwufumaran-l-(9,-10,-dwu- hydro-9'- 10*-etano-antracen- ir-ylo-metylo)-pipera- zyny, topniejacy w temperaturze 183—186°, z meta¬ nolu. 65 e) Równiez w analogiczny sposób otrzymuje sieii wychodzac z kwasu 9,10-dwuhydro-9, 10-etano-an- traceno-11-karboksylowego poprzez produkty po¬ srednie chlorek kwasu 9,10-dwuhydro-9, 10-etano- antraceno-11-karboksylowego i 4,-metylo-piperazyd kwasu 9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceno-ll-kar- boksylowego o temperaturze topnienia 165—166°, l-metylo-4-(9', lP-dwuhydro-9', 10-etano-antracen- -ir-ylo-metylo)-piperazyne. Dwuchlorowodorek to¬ pnieje w temperaturze 238—242° (z etanolu).Przyklad V. a) 20 g ll-acetylo-9, 10-dwuhy- dro-9, 10-etano-antracenu ogrzewa sie 2 godziny pod chlodnica zwrotna z 20 g chlorowodorku hydroksy¬ loaminy, 20 ml pirydyny i 200 ml etanolu. Miesza¬ nine reakcyjna odparowuje sie w prózni, pozostalosc rozpuszcza w chloroformie, roztwór chloroformowy przemywa 2 ri kwasem solnym, 2 n roztworem dwu¬ weglanu sodowego i woda, suszy nad siarczanem so¬ dowym i odparowuje w prózni. Otrzymany oksym ll-acetylo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracenu krystalizuje sie w eterze naftowym. Temperatura topnienia 159—160°. b) 9,3 g otrzymanego sposobem spod a) oksymu rozpuszcza sie w 80 ml absolutnego n-butanolu i w atmosferze azotu ogrzewa do wrzenia. Do utwo¬ rzonego roztworu wprowadza sie w ciagu 20 minut 6,5 g sodu w malych kawalkach i mieszanine reak¬ cyjna ogrzewa dalej w ciagu 2 godzin pod chlodnica zwrotna. Nastepnie oziebia sie i rozciencza 200 ml wody lodowatej i 100 ml eteru. Po oddzieleniu fazy organicznej, odparowuje sie ja w prózni, a pozo¬ stalosc rozpuszcza sie w eterze. Eterowy roztwór ekstrahuje sie 2n kwasem solnym, alkalizuje kwa¬ sny wyciag stezonym amoniakiem i ekstrahuje ete¬ rem. Eterowy roztwór przemywa sie woda, suszy nad siarczanem sodowym, odparowuje w prózni i pozostalosc krystalizuje z eteru naftowego. Otrzy¬ muje sie ll-(l,-amino-etylo)-9, 10-dwuhydro-9, 10- -etano-antracen, o temperaturze topnienia 76—84°.Utworzony za pomoca eterowego roztworu kwasu chlorowodorowego chlorowodorek krystalizuje sie w metanolu-acetonie. Temperatura topnienia 258°, w zatopionej kapilarze 287—290°.Przyklad VI. 12 g ll-(l'-amino-etylo)-9 10- dwuhydro-9,10-etano-antracenu ogrzewa sie w 50 ml estru metylowego kwasu mrówkowego w ciagu 24 godzin pod chlodnica zwrotna. Nastepnie mieszanine reakcyjna odparowuje sie w prózni, pozostalosc roz¬ puszcza w chloroformie, roztwór przemywa 2 n kwa¬ sem solnym i woda, suszy nad siarczanem sodowym i odparowuje w prózni. Otrzymany ll-(r-formylo- amino-etylo)-9, 10-etano-antracen, rozpuszcza sie w 35 ml absolutnego tetrahydrofuranu i wkrapla do zawiesiny 2 g wodorku litowoglinowego w 100 ml absolutnego eteru. Mieszanine reakcyjna ogrzewa sie 20 godzin pod chlodnica zwrotna, zadaje w tem¬ peraturze 20° kolejno 2 ml wody, 2 ml 19% lugu sodowego i 6 ml wody, odciaga utworzony osad i przemywa eterem. Polaczone przesacze odparowuje sie w prózni, pozostalosc rozpuszcza w eterze i eks¬ trahuje 2 n kwasem solnym. Kwasny wyciag alka¬ lizuje sie stezonym amoniakiem i ekstrahuje chlo¬ roformem. Roztwór chloroformowy przemywa sie woda, suszy nad siarczanem sodowym i odparowuje w prózni. Pozostalosc w postaci 11-Cr-metylo-amino- 12 etylo)-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracenu prze¬ prowadza sie za pomoca eterowego roztworu kwasu chlorowodorowego w chlorowodorek o temperaturze topnienia 258—260° (z metanolu-acetonu).B Przyklad VII. 7,5 g ll-(l'-amino-etylo)-9 10- dwuhydro-9, 10-etano-antracenu rozpuszcza sie pod¬ czas oziebiania w 6,1 ml bezwodnego kwasu mrów¬ kowego i zadaje 6,5 g 35% roztworem formaldehy¬ du. Mieszanine reakcyjna ogrzewa sie 12 godzin pod L0 chlodnica zwrotna, oziebia, zadaje 20 ml 2 n kwasu solnego i odparowuje w prózni. Pozostalosc rozpu¬ szcza sie w benzenie i wodzie, oddziela wodna faze, a faze organiczna ekstrahuje 2 n kwasem solnym.Kwasny wyciag alkalizuje sie stezonym amoniakiem l5 i ekstrahuje chloroformem. Wyciag chloroformowy po przemyciu woda, wysuszeniu nad siarczanem so¬ dowym i odparowaniu rozpuszczalnika w prózni daje ll-(r-dwumetylo-aminoetylo)-9, 10-dwuhydro- -9,10-etano-antracen, o temperaturze topnienia 127— 20 130° (z eteru naftowego). Za pomoca eterowego roz¬ tworu kwasu maleinowego otrzymuje sie kwasny maleinian, o temperaturze topnienia 198—199° (z metanolu-octanu etylu).Przyklad VIII, a) Do roztworu 47 g 9,10-dwu- 25 hydro-9, 10-etano-antraceno-ll-metanolu (tempera¬ tura topnienia 109—111°) w 200 ml absolutnej piry¬ dyny wprowadza sie w temperaturze 10—15° 39 g p-tolueriosulfochlorku. Mieszanine reakcyjna mie¬ sza sie 15 godzin w temperaturze 20—25° i desty- 80 luje pirydyne w prózni w temperaturze ponizej 30°.Pozostalosc zestala sie przy rozcieraniu z woda lo¬ dowata, staly produkt odciaga sie, przemywa roz¬ cienczonym kwasem solnym i woda i suszy. Otrzy¬ muje sie ester (9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antracen- 85 ll-ylo)-metylowy kwasu p-toluenosulfonowego, o temperaturze topnienia 143—144° (z chloroformu- eteru). b) 98 g estru otrzymanego sposobem spod a) • wprowadza sie w temperaturze 20° w ciagu 20 mi- 40 nut do zawiesiny 32 g cyjanku sodowego w 400 ml dwumetylosulfotlenku i mieszanine ogrzewa 3 go¬ dziny pod chlodnica zwrotna. Po oziebieniu miesza¬ nine reakcyjna rozciencza sie woda lodowata i eks¬ trahuje eterem, wyciag eterowy przemywa woda, 45 suszy nad siarczanem sodowym i odparowuje w prózni, przy czym pozostalosc zestala sie w posta¬ ci krysztalów. Odciagniete krysztaly przemywa sie pentanem. Otrzymany surowy produkt daje po przekrystalizowaniu z acetonu — eteru naftowego 50 czysty 9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceno-ll- acetonitryl, o temperaturze topnienia 123—124°. c) 10,5 g otrzymanego wedlug sposobu pod a) nitrylu rozpuszcza sie w 20 ml absolutnego tetrahy¬ drofuranu i wprowadza w ciagu 30 minut do zawie- 55 siny 1,3 g wodorku litowoglinowego w 70 ml abso¬ lutnego eteru. Mieszanine reakcyjna ogrzewa sie 15 godzin pod chlodnica zwrotna iw temperaturze 20° kolejno zadaje 1,3 ml wody 1,3 ml 15Vo lugu sodowego i 4,2 ml wody. Utworzony osad odciaga 60 sie i przemywa eterem. Polaczone przesacze odpa¬ rowuje sie w prózni, pozostalosc rozpuszcza w ete¬ rze i ekstrahuje 2 n kwasem solnym. Kwasny wy¬ ciag alkalizuje sie stezonym amoniakiem i ekstra¬ huje eterem, wyciag eterowy przemywa woda, su- 65 szy nad siarczanem sodowym i odparowuje w próz-13 ni. Pozostalosc zadaje sie eterowym roztworem kwa¬ su chlorowodorowego i otrzymuje chlorowodorek ll-(2'-amino-etylo)-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-an- tracenu, o temperaturze topnienia 240—246° (z me- tanolu-acetonu).Przyklad IX. 7,5 g otrzymanego sposobem opi¬ sanym w przykladzie VIII pod c) zwiazku 11-amino- etylowego rozpuszcza sie podczas oziebiania w 7,3 g kwasu mrówkowego 100°/o i ogrzewa pod chlodnica zwrotna z 6,5 g 35% roztworu formaldehydu w cia¬ gu 12 godzin. Nastepnie mieszanine reakcyjna po oziebieniu zadaje sie 20 ml 2 n kwasu solnego i za¬ geszcza w prózni. Pozostalosc rozpuszcza sie w wo¬ dzie, roztwór ekstrahuje eterem, alkalizuje stezo¬ nym amoniakiem i ekstrahuje chloroformem. Wy¬ ciag chloroformowy przemywa sie woda, suszy nad siarczanem sodowym i odparowuje rozpuszczalnik w prózni. Pozostalosc w postaci ll-(2'-dwumetylo- amino-etylo)-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracenu przeprowadza sie w chlorowodorek za pomoca roz¬ tworu eterowego kwasu chlorowodorowego, który topnieje w temperaturze 259—261° (z metanolu-ace- tonu).Przyklad X, a) 24,5 g 9,10-dwuhydro-9, 10- etano-antraceno-11-acetonitrylu ogrzewa sie z 14,5 g wodorotlenku potasowego, 5 ml wody i 200 ml alko¬ holu izoamylowego w ciagu 24 godzin pod chlodni¬ ca zwrotna. Po oziebieniu mieszanine reakcyjna roz¬ ciencza sie woda lodowata i ekstrahuje eterem. Wod¬ na faze zadaje sie stezonym kwasem solnym do re¬ akcji kwasnej wobec kongo i ekstrahuje eterem.Wyciag eterowy przemywa sie woda, suszy nad siarczanem sodowym i zateza. Z zatezonego roztwo¬ ru po dodaniu eteru naftowego krystalizuje kwas 9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceno-ll-octowy, o temperaturze topnienia 167—172°. b) 8,5 g otrzymanego wedlug a) kwasu karboksy- lowego ogrzewa sie z 25 ml chlorku tionylu 1 go¬ dzine pod chlodnica zwrotna. Nastepnie nadmiar chlorku tionylu odparowuje sie pod próznia, olejo¬ wa pozostalosc rozpuszcza w 20 ml benzenu i roz¬ twór benzenowy wkrapla w ciagu 15 minut w tem¬ peraturze 20—25°, podczas mieszania do roztworu 12 g dwuetyloaminy w 12 ml wody. Mieszanine re¬ akcyjna ogrzewa sie jedna godzine do temperatury 70°, po czym oziebia, rozciencza benzenem i oddzie¬ la wodna faze. Faze organiczna przemywa sie 2 n kwasem solnym, 2 n roztworem weglanu sodowego i woda, suszy nad siarczanem sodowym i odparo¬ wuje w prózni. Pozostaly surowy dwuetyloamid, Roz¬ puszcza sie w 50 ml absolutnego eteru i wkrapla do zawiesiny 1,5 g wodorku litowoglinowego w 100 ml absolutnego eteru. Mieszanine reakcyjna ogrzewa sie 15 godzin pod chlodnica zwrotna i zadaje po oziebieniu kolejno w temperaturze 20° 1,5 ml wody, 1,5 ml 15*Vo lugu sodowego i 4,5 ml wody. Utworzo¬ ny, osad odciaga sie, przemywa eterem i eterowy przesacz ekstrahuje 2 n kwasem solnym. Oddzie¬ lona kwasna wodna faze alkalizuje sie stezonym amoniakiem i ekstrahuje eterem. Wyciag eterowy przemywa sie woda, suszy nad siarczanem sodowym i odparowuje rozpuszczalnik. Pozostalosc traktuje sie eterowym roztworem kwasu chlorowodorowego i otrzymuje chlorowodorek ll-(2,-dwuetylo-amino- 14 etylo)-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracenu, o tem¬ peraturze topnienia 221—223° (z acetonu-eteru). c) W analogiczny sposób wychodzac z kwasu 9,10- dwuhydro-9, 10-etano-antraceno-11 -octowego otrzy- 6 manego sposobem opisanym pod b), poprzez produk¬ ty posrednie, a mianowicie chlorek 9,10-dwuhydro- 9,10-etano-antraceno-ll-acetylu, amid metylowy kwasu 9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceno-ll-octo- wego otrzymuje sie ll-(2,-metyloamino-etylo)-9,10- 10 dwuhydro-9, 10-etano-antracen, który za pomoca roztworu kwasu szczawiowego przeprowadza sie w kwasny szczawian, o temperaturze topnienia 226— 228° (z metanolu). d) Wychodzac z kwasu 9,10-dwuhydro-9, 10-etano- t6 -antraceno-11-octowego, w analogiczny sposób po¬ przez produkty posrednie w postaci chlorku 9,10- dwuhydro-9, 10-etano-antraceno-ll-acetylu i pipe- rydu kwasu 9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceno- 11-octowego, otrzymuje sie ll-(2,-piperydynoetylo)- 20 9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antracen, chlorowodorek topnieje w temperaturze 248—252° (metanolu-ace- tonu).Przyklad XI. a). Do zawiesiny 11,5 g wodorku sodowego (50% w oleju parafinowym) w 100 ml ab- 25 solutnego dwumetyloformamidu wkrapla sie 38,5 g estru dwuetylowego kwasu malonowego w ciagu 30 minut, a nastepnie 75 g estru (9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antracen-ll-ylo-metylowego kwasu p-tolu- enosulfonowego w 200 ml absolutnego dwumetylo- 80 formamidu równiez w ciagu 30 minut. Nastepnie mieszanine reakcyjna okrzewa sie 20 godzin pod chlodnia zwrotna, oziebia, rozciencza 1 litrem wody, zadaje stezonym kwasem solnym do reakcji kwasnej na kongo i ekstrahuje eterem. Wyciag eterowy prze- 8B mywa sie woda, suszy nad siarczanem sodowym i odparowuje w prózni, pozostalosc rozpuszcza sie w 48°/o etanolu i grzewa z 20 g wodorotlenku pota¬ sowego w ciagu 15 godzin pod chlodnica zwrotna.Nastepnie odparowuje sie etanol w prózni, ekstra- 40 huje wodna alkaliczna pozostalosc podestylacyjna eterem, zadaje stezonym kwasem solnym do reakcji kwasnej na kongo i ekstrahuje chloroformem. Wy¬ ciag chloroformowy przemywa sie woda, suszy nad siarczanem sodowym i odparowuje w prózni. Po- 45 zostalosc ogrzewa sie 2 godziny w strumieniu azotu do temperatury 160—180°, oziebia i nastepnie roz¬ puszcza w eterze. Eterowy roztwór wytrzasa sie z 2 n roztworem weglanu sodowego. Faze wodna oddziela sie, zadaje 2 n kwasem solnym do reakcji 50 kwasnej na kongo i ekstrahuje eterem. Roztwór ete¬ rowy przemywa sie woda, suszy nad siarczanem sodowym, zateza i zadaje eterem naftowym, przy czym wykrystalizowuje kwas 9,10-dwuhydro-9,10- etano-astraceno-11-propionowy, o temperaturze top- 55 nienia 149—151°. b) 11,5 g otrzymanego sposobem opisanym pod a) kwasu karboksylowego ogrzewa sie w 30 ml chlorku tionylu godzine pod chlodnica zwrotna. Nastepnie oddestylowuje sie w prózni nadmiar chlorku tiony- 60 lu, pozostalosc rozpuszcza w 20 ml benzenu i w tem¬ peraturze 20—25° podczas mieszania wkrapla do 25 ml 40°/o wodnego roztworu dwumetyloaminy.Mieszanine reakcyjna ogrzewa sie jedna godzine do temperatury 70°, nastepnie oziebia i rozciencza ben- 65 zenem. Po oddzieleniu wodnej fazy, faze organiczna1*. przemywa sie 2 n kwasem solnym, 2 n roztworem weglanu sodowego i woda, suszy nad siarczanem so¬ dowym i odparowuje w prózni. Roztwór pozostalo¬ sci w 35 ml absolutnego eteru wkrapla sie do zawie¬ siny 1,0 g wodorku litowoglinowego w 100 ml abso¬ lutnego eteru. Mieszanine reakcyjna ogrzewa sie 24 godziny pod chlodnica zwrotna, oziebia i w tem¬ peraturze 20° kolejno zadaje 1 ml wody, 1 ml 15*/© lugu sodowego i 3 ml wody, utworzony osad odciaga i przemywa eterem. Polaczone przesacze ekstrahuje sie 2 n kwasem solnym. Kwasna faze zadaje sie ste¬ zonym amoniakiem do reakcji alkalicznej i ekstra¬ huje eterem. Wyciag eterowy przemywa sie woda, suszy nad siarczanem sodowym i odpowarowuje.Otrzymany ll,-3'-dwumetyloaminopropylo)-9, 10- dwuhydro-9, 10-etano-antracen przeprowadza sie eterowym roztworem kwasu chlorowodorowego w chlorowodorek, o temperaturze topnienia 191— 192° (z octanu etylu). c) W analogiczny sposób otrzymuje sie z kwasu 9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceno- 11 - propiono- wego otrzymanego sposobem opisanym pod b) po¬ przez produkty posrednie w postaci chlorku 9,10- dwuhydro-9,10-etano-antraceno-ll-propionylu i me- tyloamidu kwasu 9,10-dwuhydro-9,10-etano-antrace- no-11-propionowego, ll-^-metyloamino-propyloJ-O, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracen, którego chloro¬ wodorek topnieje w temperaturze 213—215° (z me- tanolu-acetonu). d) Z kwasu 9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceno- 11-propionowego poprzez posrednie produkty w po¬ staci chlorku 9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antraceno- 11-propionylu i amidu kwasu 9,10-dwuhydro-9, 10- etano-antraceno- 11-propionowego otrzymuje sie 11- (3'-amino-propylo)-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-an¬ tracen, którego chlorowodorek topnieje w tempera¬ turze 244—252° (z etanolu-octanu etylu).Przyklad XII. 178 antracenu ogrzewa sie w 900 ml bezwodnika octowego pod chlodnica zwrot¬ na. Do otrzymanego roztworu wkrapla sie w ciagu 1,5 godziny podczas mieszania 150 g metakrylonitry- lu i ogrzewa 48 godzin pod chlodnica zwrotna. Po oziebieniu odsacza sie wytracone krysztaly. Otrzy¬ muje sie 65 g nieprzereagowanego antracenu. Prze¬ sacz uwalnia sie w prózni od bezwodnika octowego.Pozostalosc ekstrahuje sie 1,5 litrem goracego me¬ tanolu. Z traktowanego weglem kostnym wyciagu metariolowego krystalizuje przy oziebieniu 130 g ll-cyjano-ll-metylo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-an- tracenu, o temperaturze topnienia 116—117°, po przekrystalizowaniu z acetonu — eteru dwuetylo- wego, temperatura topnienia wynosi 118—119°.W analogiczny sposób otrzymuje sie wychodzac z l-chlortoantracenu z akrylonitrylem mieszanine 1-chloro- i 4-chloro-ll-cyjano-9, 10-dwuhydro-9, 10- etano-antracenu.Przyklad XIII. Do zawiesiny 15 g wodorku litowoglinowego w 800 ml absolutnego eteru wkra¬ pla sie w ciagu 45 minut roztwór 123 g 11-cyjano- 1 l-metylo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracenu, ogrzewa 15 godzin pod chlodnica zwrotna, oziebia i wkrapla kolejno 15 ml wody, 15 ml 19Vo lugu so¬ dowego i 45 ml wody. Utworzony osad odciaga sie i przemywa eterem. Polaczone przesacze odparowu¬ je sie w prózni. Otrzymuje sie 123 g surowego li¬ ii aminometylo-ll-metylo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano- antracenu. Utworzony za pomoca eterowego roztwo¬ ru kwasu chlorowodorowego chlorowodorek krysta¬ lizuje sie z metanolu-eteru. Temperatura topnienia 5 wynosi 266—282°, po przekrystalizowaniu z metano- lu-acetonu temperatura topnienia wynosi 280—283°.W analogiczny sposób otrzymuje sie z utworzonej wedlug przykladu XII mieszaniny 1-chloro- i 4-chlo- ro-ll-cyjano-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracenu mieszanine 1-chloro i 4-chloro-ll-aminometylo-9,10- dwuhydro-9, 10-etano-antracenu, która mozna roz¬ dzielic przez frakcjonowana krystalizacje chlorowo¬ dorków. Chlorowodorek l-chloro-ll-aminometylo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracenu krystalizuje z acetonu-eteru etylowego, temperatura topnienia 282—287°, podczas gdy chlorowodorek 4-chloro-po- chodnej pozostaje w lugu macierzystym, z którego mozna go otrzymac przez dalsze frakcjonowanie.Przyklad XIV. 50 g (±Ml-metyloaminomety- ao lo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracenu rozpuszcza sie w 200 ml octanu etylu i na goraco zadaje sie go¬ racym roztworem 36 g kwasu dwubenzoilo-D-wino- wego w 100 ml octanu etylu. Przez oziebienie, odcia¬ gniecie wytraconych krysztalów, ponowne zatezenie 26 lugów macierzystych i odciagniecie dalszej frakcji krysztalów otrzymuje sie razem 80 g obojetnej soli jako mieszaniny obu diastereomerów. Mieszanine te za pomoca frakcjonowanej krystalizacji oddziela sie od metanolu. Po poriownym przekrystalizowaniu 80 pierwszej frakcji krysztalów do stalej wartosci skre- calnosci wlasciwej otrzymuje sie 16 g dwubenzoilo- D-winianu (—)-ll-metyloaminometylo-9, 10-dwuhy- dro-9, 10-etano-antracenu, o temperaturze topnienia 177—180°, [a] 23: — 55°, C = 1.00 w metanolu. Przez 35 traktowanie tej soli wodnym amoniakiem i eterem, oddzielenie fazy eterowej, przemywanie woda az do reakcji obojetnej, wysuszenie nad siarczanem sodo¬ wym i odparowanie w prózni, otrzymuje sie 9,0 g (—)-ll-metyloaminometylo-9, 10-dwuhydro-9,10-eta- 40 no-antracenu w postaci oleju [a] 24: — 14,5°, C = = 1.04 w chloroformie. Utworzony przez dzialanie eterowym roztworem kwasu chlorowodorowego chlorowodorek krystalizuje sie z metanolu-acetonu, temperatura topnienia 269—270°, [a] g: — 9,1°, 45 C = 0,98 w metanolu. Dla kontroli sól te przepro¬ wadza sie w kwasny winian, temperatura topnienia 126°/159—161° z metanolu-acetonu. [a] g: 3,2°, C = 1,10 w metanolu. Przy dalszym przekrystalizo- wywaniu z metanolu-acetonu, temperatura topnienia i skrecalnosc wlasciwa pozostaje bez zmiany.W analogiczny sposób z lugu macierzystego dwu- benzoilo-D-winian (±)-ll-metyloaminometylo-9, 10- dwuhydro-9, 10-etano-antracenu otrzymuje sie przez frakcjonowana krystalizacje z etanolu dwubenzoilo- D-winian (+)-ll-metyloaminometylo-9, 10-dwuhy- dro-9, 10-etano-antracenu, o temperaturze topnienia 157—160°, [a] 23: —45,3°, C = 0,98 w metanolu i z którego uzyskuje sie (±)-ll-metyloaminometylo- 60 -9,10-dwuhydro-9, 10-etano-antracen. Chlorowodo¬ rek topnieje w temperaturze 226—270° (z metanolu- acetonu), [a] 23: +6,2°, C = 1,04 w metanolu.Przyklad XV. 3,5 g 4-(9,10'-dwuhydro-9', 10'- etano-antracen- 1r-ylo-metylo)-piperazyno-l-etano- 65 lu rozpuszcza sie w 25 ml absolutnej pirydyny, ozie- 50 55SKftl tf bia do temperatury 0° i zadaje 1 ml bezwodnika octowego, po czym pozostawia na 15 godzin w tem¬ peraturze pokojowej, odparowuje w prózni wytwa¬ rzanej za pomoca strumieniowej pompy wodnej, po¬ zostalosc rozpuszcza w benzenie i jeszcze raz odpa- 6 rowuje w prózni. Otrzymana pozostalosc rozpuszcza sie w metanolu i zadaje metanolowym roztworem kwasu solnego. Po dodaniu acetonu krystalizuje 4,1 g 4-(9,-10,-dwuhydro-9, lO^etano-antracen-ll'- ylo-metylo)-l-(p-acetoksyetylo)-piperazyna, dwu- 10 chlorowodorek topnieje w temperaturze 250—254° po przekrystalizowaniu z metanolu-acetonu.Przyklad XVI, 2,6 g 11-dwumetyloaminome- tylo-9,10-dwuhydro-9,10-etano-antracenu rozpuszcza sie w 30 ml benzenu i ogrzewa do temperatury 15 50°C. Do utworzonego roztworu wkrapla sie w ciagu 30 minut roztwór 2,1 g estru etylowego kwasu chlo- 2. romrówkowego w 15 ml benzenu i ogrzewa 6 go¬ dzin pod chlodnica zwrotna. Oziebiony roztwór ben¬ zenowy przemywa sie 2 n kwasem solnym i woda, 2o suszy nad siarczanem sodowym i odparowuje w prózni wytworzonej za pomoca pompy wodnej strumieniowej. Otrzymuje sie 2,9 g ll-(N-karboeto- ksy-N-metyloamino)-metylo-9, 10-dwuhydro-9, 10- etano-antracenu w postaci oleju. Olej ten ogrzewa 2s sie z 2,1 g wodorotlenku potasowego w 30 ml kar- bitolu 6 godzin pod chlodnica zwrotna, po czym oziebia, rozciencza 200 ml wody i ekstrahuje ete- 3. rem. Wyciag eterowy ekstrahuje sie wyczerpujaco 2 n kwasem solnym. Kwasny wyciag alkalizuje sie 80 stezonym amoniakiem i wytrzasa z chloroformem.Wyciag chloroformowy przemywa sie woda, suszy nad siarczanem sodowym i odparowuje w prózni.Otrzymuje sie 1,9 g surowego 11-metyloaminomety- lo-9, 10-dwuhydro-9, 10-etano-antracenu, który prze- 85 prowadza sie w chlorowodorek, krystalizowany na¬ stepnie z metanolu-acetonu, o temperaturze topnie¬ nia 309—311°. PL

Claims (1)

  1. Zastrzezenia patentowe 40 1. Sposób wytwarzania nowych pochodnych etano- antracenu o wzorze ogólnym 1, w którym X i Y oznaczaja wodór, chlorowiec o liczbie atomowej do 35 lub nizsza grupe alkilowa, Z oznacza wo- 45 4. dór lub grupe metylowa, A oznacza nierozgale- ziona lub rozgaleziona grupe alkilowa lub alkili- denowa o 1—5 atomach wegla, Ri i R2 oznaczaja wodór lub nizsza grupe alkilowa lub RA i R2 ra¬ zem z atomem azotu i z ewentualnie przylacze- B0 nym atomem tlenu, grupa iminowa lub nizsza grupa alkiloiminowa, hydroksyalkiloiminowa lub alkanoiloksyalkiloiminowa jako czlonem pierscie¬ nia oznaczaja nasycona heterocykliczna reszte o 5—7 czlonach pierscienia przy czym Rt i R2 55 nie moga jednoczesnie oznaczac wodoru jezeli X, Y i Z oznacza wodór, a A — grupe metyle¬ nowa, znamienny tym, ze zwiazek o wzorze ogólnym 2, w którym X, Y i Z maja wyzej po¬ dane znaczenie, A', R\ ewentualnie R'2 maja zna- co czenie takie jak A, Rx ewentualnie R2, przy czym jednakze w co najmniej jednej z grup A', R'i i R'2 18 zwiazana z azotem grupa metylenowa jest zasta¬ piona przez grupe karbonylowa, lub R'i oznacza nizsza grupe alkoksykarbonylowa, a A' i R'2 maja znaczenie takie jak A lub R2 lub R'i i R? razem z atomem azotu i ewentualnie przylaczonym ato- men tlenu, grupa iminowa nizsza grupa alkiloi¬ minowa, grupa hydroksyalkiloiminowa jako czlonem pierscienia oznaczaja nasycona hetero¬ cykliczna reszte o 5—7 czlonach pierscienia, re^ dukuje sie za pomoca kompleksowego wodorku metalu w organicznym rozpuszczalniku, produkt reakcji zawierajacy grupe hydroksyalkiloimino¬ wa w razie zyczenia acyluje sie w znany sposób i otrzymany zwiazek o wzorze 1 ewentualnie przeprowadza sie w sól z nieorganicznym lub organicznym kwasem. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1 znamienna tym, ze zwiazek o wzorze ogólnym 5, w którym X, Y, Z, A i R2 maja znaczenie podane w zastrz. 1, Ri oznacza wodór, a R2 ma znaczenie inne niz wodór wprowadza sie w reakcje z nasyconym alifatycznym zwiazkiem keto, o 1—5 atomach wegla i produkt reakcji redukuje sie w tym sa¬ mym lub w nastepnym stadium reakcji a otrzy¬ many zwiazek o wzorze ogólnym 1 przeprowadza ewentualnie w sól z nieorganicznym lub orga¬ nicznym kwasem. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1 znamienna tym, ze zwiazek o wzorze ogólnym 6, w którym X, Y i Z maja znaczenie podane w zastrz. 1, Z' oznacza rozgaleziona lub nierozgaleziona reszte cyjanoalkilowa, cyjanoalkilidenowa, hydroksyimi- noalkilowa lub hydroksyiminoalkilidenowa o naj¬ wyzej 5 atomach wegla lub w przypadku gdy co najmniej jeden z symboli X, Y i Z jest rózny od wodoru, oznacza grupe cyjanowa, w celu przepro¬ wadzenia grupy cyjanowej w grupe aminomety- lowa ewentualnie grupy hydroksyiminowej w grupe aminowa, redukuje sie zwlaszcza za pomoca wodorku litowoglinowego lub metalicz¬ nego sodu w organicznym rozpuszczalniku i otrzy¬ many produkt reakcji o wzorze 1 ewentualnie przeprowadza w sól z nieorganicznym lub orga¬ nicznym kwasem. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze zwiazek o wzorze ogólnym 8, w którym X, Y, Z, R1 i A maja znaczenie podane w zastrz. 1, R4 oznacza reszte kwasu karboksylowego lub reszte monofunkcjonalnej pochodnej kwasu we¬ glowego lub reszte jednopierscieniowego kwasu sulfonowego lub Ri i R4 razem z sasiadujacym atomem azotu reszty ftalimidowej lub z przyla¬ czona podstawiona przez reszte kwasowa grupa iminowa jako czlonem pierscienia, tworza nasy¬ cona heterocykliczna reszte o 5—7 czlonach pier¬ scienia, przy czym A nie moze oznaczac grupy metylenowej jezeli X, Y, Z i Rx oznaczaja atomy wodoru, hydrolizuje sie, poddaje termicznemu ewentualnie redukcyjnemu rozkladowi i otrzy¬ many zwiazek o wzorze 1 ewentualnie przepro¬ wadza w sól z nieorganicznym lub organicznym kwasem.52582 Z A-A/ \ wzór ?rz wzór wzór 2 H-N \i wzór 3 wzór A wzór \Nzor Z A -OH wzór 3 H-N /?, \i Snzor 10 Zaklady Kartograficzne — Wroclaw, Zam. 663. Naklad 270 egz. PL
PL106026A 1964-10-20 PL52582B1 (pl)

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL52582B1 true PL52582B1 (pl) 1966-12-25

Family

ID=

Similar Documents

Publication Publication Date Title
DE2540633C2 (pl)
Sternbach et al. Quinazolines and 1, 4-Benzodiazepines. VI. 1a Halo-, Methyl-, and Methoxy-substituted 1, 3-Dihydro-5-phenyl-2H-1, 4-benzodiazepin-2-ones1b, c
US3374244A (en) N-(dialkylaminoalkyl)adamantanecarboxamides and related compounds
US4478750A (en) 1-Phenyl-azepinoindoles
CH626045A5 (pl)
US3337554A (en) Piperazino and homopiperazino-10-11-dihydrobenzo[b, f]-thiepin
DE2855703C2 (de) 8-Substituierte 3-Fluor-10-piperazino-10,11-dihydrodibenzo[b,f]thiepine, ihre Herstellung und diese enthaltende pharmazeutische Mittel
US4388237A (en) 6(1-Piperazinyl), piperidino and (1(homopiperazinyl)11-cyanomethylene morphanthridines
DE3103372A1 (de) Neue indanyl-derivate, ihre herstellung und verwendung
PL52582B1 (pl)
US3981864A (en) 1,3-Benzodioxol derivatives
US3530126A (en) N-heterocyclic substituted cyclohexanes
PL101306B1 (pl) Sposob wytwarzania nowych pochodnych dwuaminoandrostanu
US3562255A (en) 17-propargylamines of steroidal dithioketals
DE2833892C2 (de) 12H-Dibenzo[d,g][1,3,6]dioxazocinderivate, solche enthaltende Arzneimittel und Verfahren zur Herstellung derselben
CA1185972A (en) Nicotinic acid derivatives
US3403159A (en) Phenylcyclohexylacetonitrile derivatives
US3998965A (en) 4-Aminoalkyl-4-cyano-4-phenyl-butanoic acid esters
JPS6038383B2 (ja) 新規1−〔3−(3,4,5−トリメトキシフェノキシ)−2−ヒドロキシ−プロピル〕−4−アリ−ル−ピペラジン誘導体及びその製造法
US3025297A (en) Aminoalkyl esters of 3, 4, 5-trihalobenzoic acids
PL101181B1 (pl) Sposob wytwarzania nowych pochodnych trojaminoandrostanu
US3280113A (en) Androstano [2, 3-b] pyrazines and piperazines
DE1793612A1 (de) Neue AEthanoanthracenderivate
US3017408A (en) 18-dichlorosteroids and 18-hydroxyconanines made therefrom
US3184486A (en) 17alpha-(3-substituted aminopropyl)-17-hydroxyestra-3-one-steroids and process for preparing same