PL52430B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: 6.XII.1963 Niemiecka Republika Demokratyczna Opublikowano: 5.1.1967 52430 K1 12p, 10/01 MKP C 07 d UKD <&/$2, Wspóltwórcy wynalazku: Ernst Carstens, Gerhard Heine, Hans-Joachim Heidrich Wlasciciel patentu: VEB Arzneimittelwerk Dresden, Drezno (Niemiecka Republika Demokratyczna) Sposób wytwarzania 1,1-dwutlenków 3,4-dwuwodoro-l,2,4-ben- zotiadwuazyny j*-^.V#*' Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania 1,1- -dwutlenków 3,4-dwuwodoro-l,2,4-benzotiadwuazy- ny o ogólnym wzorze 1, w którym R oznacza reszte cyklopentylowa lub reszte cykloheksylowa. Zwiaz¬ ki te sa juz znane i wykazuja silne dzialanie mo¬ czopedne juz przy malych dawkach. Ich szczególna zaleta polega na tym, ze bardzo malo wplywaja na wydzielanie sie potasu i wykazuja dobre dzialanie w takich przypadkach chorobowych, w których znany chlorowodorek tiazydu nie skutkuje.Wytwarzanie tych zwiazków dotychczas odbywa sie przez reakcje 5-chloro-2,4-dwusulfoamyloanili- ny z cykloalkiloacetaldehydem (szwajcarski opis patentowy nr 349 604 J. Org. Chem. 1961, str. 2814 ff, DAS 1 133 388). Wada tego sposobu jest, ze sto¬ sowane do reakcji aldehydy sklonne sa do polime¬ ryzacji, samoutleniania i dysproporcjonowania.Dalsza niedogodnosc tego sposobu polega na tym, ze aldehydy te musza byc naprzód wytworzone z odpowiednich cykloalkiloacetonitryli poprzez pro¬ dukty posrednie, takie jak kwas cykloalkiloocto- wy i kwas cykloalkilochlorooctowy, które równiez jak cykloalkiloacetaldehydy posiadaja bardzo przy¬ kry i uporczywy zapach.Równiez reakcja zamiany kwasu cykloalkilochlo- rooctowego do odpowiedniego aldehydu przebiega bardzo zle. Czesto stosuje sie jako jeszcze jeden stopien posredni, wytwarzanie podstawionych ami¬ dów kwasowych, jak na przyklad anilidów.Stwierdzono, ze zwiazki odpowiadajace wyzej 2 podanemu ogólnemu wzorowi, mozna bardzo lat¬ wo i z dobra wydajnoscia wytwarzac, jezeli 5- -chloro-2,4-dwusulfoamyloaniline podda sie reak¬ cji ze zwiazkiem o ogólnym wzorze R-CH2-CH= s =N-NH-CO-NH2, w którym R posiada wyzej wy¬ mienione znaczenie w podwyzszonej temperaturze w zakwaszonym kwasem solnym srodowisku alko¬ hole-wodnym lub innego obojetnego rozpuszczal¬ nika organicznego. Skladniki biorace udzial w re- io akcji moga byc uzyte w stosunku molowym. Aze¬ by zapewnic przereagowanie pelne chloro-dwusul- foamyloaniliny poleca sie stosowanie semikarba- zonu w nadmiarze, na przyklad 10%-wym.Potrzebne jako produkty wyjsciowe semikarba- 15 zony daja sie latwo i z dobra wydajnoscia wytwo¬ rzyc z latwo dostepnych cykloalkiloacetonitryli i semikarbazydu przez poddanie ich dzialaniu wodo¬ ru w obecnosci niklu Raney'a jako katalizatora.Wiadomym jest, ze w sposobie tym, opracowanym 20 przez Pleninger'a i Wersfa (Ber. d. dtsch. Chem.Ges. 88, S, 1956 f.f) wychodzac z aromatycznych nitryli otrzymuje sie bardzo dobra wydajnosc. W przypadku nitryli alifatycznych reakcja ta nie przebiega w pozadanym kierunku. 25 W zwiazku z tym istnial poglad, ze reakcji tej nie mozna zastosowac do cykloalkiloacetonitryli.To moglo byc powodem, ze do wytwarzania 1,1- . -dwutlenków- 3 -cykloalkilometylo-3,4-dwuwodoro- -1,2,4-benzotiadazyny stosowano dotychczas cyklo- 30 alkiloacetoaldehydy (otrzymywane zawsze na dro- 524308 dze oftrezhef z kwasu cykloalkilooctbwego i* chlor¬ ku kwasu cykloalkilooctowego).Dalsza zaleta sposobu wedlug wynalazku pole¬ ga na tym, ze stosowane semikarbazony sa zwiaz¬ kami krystalicznymi, trwalymi i dlatego nadaja¬ cymi sie do przechowywania i latwymi w uzyciu.Nie* bwr znaczenia jjfest tez fakt, ze proces otrzy¬ mywania produktów wyjsciowych, potrzebnych do przeprowadzenia sposobu wedlug wynalazku ogra¬ niczony zostal do minimum faz raafeayjiiyah.Wynalazek opisano < blizej w ponizej podanych przykladach.Przyklad La) 21,8 g (0,2 mofe); cyttifepentjn- loacetonitrylu, 22,5 g chlorowodorku samikarbazy- du i 16,5 g octanu sodbwego zawiesza: sie- w 20D ml mieszaniny metanolu i wody (1:1) i po dodaniu 8 g niklu Raney'a w temperaturze pokojowej i pod normalnym cisnieniem uwodornia sie w naczyniu umieszczonym w wytrzasarce. Po przylaczeniu 0,2 mola wodoru semikaibazon cyklopentyloacetalde- hydtr czesuiuwu jtf^ wytoiyslalizuwuje: Mieszanine^ ogrzewa sie na lazni parowej, filtruje na goraco w celu oddzielenia katalizatora i przesacz zateza sie do okolo 100 ml. Wydzielone krysztaly odsacza sie i przekiggiMittMfflije aa z* rmesaaiiny etanolfr- -wodnej (1:1). Wydajnosc semikarbazonur cyklo- pentyloacetaldehydu wynosi 15,5—18,15 g, co sta¬ nowi* aa—fr5%- tAmnacaluca* topnienia* %34?CI*- b) 28 g 5 chloro-2,4-dwusulfoamyloaniliny (0,1 mola) zawiesza sie w mieszaninie 200 ml etanolu i 200 ml 6 el tewasn solaegn* dfe tej* mieszaniny dodaje sie 18,6 g semikarbazonu cyklopentyloace- taldehydu, a nastepnie mieszanine te ogrzewa sie w kapieli parowej przy dobrym mieszaniu w ciagu 3 godzin. Po calonocnym odstawaniu sie krysta¬ liczny osad przemywa sie, zimna, weda. do calkowi¬ tego wymycia kwasu. Wydajnosc, produktu, wynosi 30,8 g — 35 g^ co stariowL 82—fta.%. Eq pczekrysta- lizowaniu surowego produktu z dwudziestokrotnej ilosci mieszaniny etanola-wodnej (i: D, otrzymany 4 1,1-dwutieirek - 3*- cyklapentylometylo - 6,-chlocQr7- -sulfamylo-3,4-dwuwodora*-I,2,£- benztttfedwuazjny topi sie w temperaturze? 235—23J7°G.< Przyklad II. a) 2tt,6 g cj*dbtteJfcsyl*acetoni- 5 trylu (0,2 mola), 22,5 g chlorowodorku semikarba- zydu f 16,5" g actanu sodbwego w 200 ml mieszani¬ ny metanolu; i wody (L: 1) uwodornia sie po do¬ daniu 10 g nifcitiRaney'a. Pochlonife ilosci wodoru przebiegam szybkom Pil affiilrowaniu m katalizatora krystalizuje 13 g semikarbazonu cy- kloheksyloacetaldehydu. Po przektystaJlzowaniu z mieszaniny etanolowo-wodnej (1:1) otrzymany produkt wykazuje temperature topnienia 150— 152°C. 15 b) 14 g 5-chloro-2,4-dwusulfoarayIbaniliny (0,05 mola) zawiesza sie w mieszaninie 100 ml eAanolu i 100 ml 6 n kwasu solnego i: ogrzewam na kapieli parowej. Do wrzacej mieszaniny dodaje sie od razrr podczas mieszania 10 g semikarbazonu cyklo- 20 heksyloacetaldehydu. Nastepnie ogrzewa sie jeszcze 30 minut i pozwaia- ostygnac. Nastepnego dtiia kry¬ staliczna mase dokladnie odsacza sie, przemywa zimna woda i przekrystalizowuje z mieszaniny eta- nolo^wodnej (1:1). Temperatura topnienia 1,1- 2t -dUwutlfenkui - 3T - cyMbheksylometyltr- 6 - chloro - 7 - -sulfamytar - 3i4-dwuwodoro - 1,2,4 - benzotiadiazyny wynosi 232—234°C. Wydajnosc 16,2 g. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe so Sposób wytwarzania !L-dwuiSlfiak6iw-3,4-dwuwo- daro-l,2,4-benzotiadwuazyny o gólnym wzorze 1, w którym R oznacza reszte cyklopentylowa lub reszte cykloheksylowa, znamienny tym, ze 2,4- 35 -dwusulfoamylo-5-chloraaniline o wzorze 2 podda¬ je sie reakcji z semikasbazonemi a wzorze R-GH2- -CH = N-NIL-CONHa,, w którym R posiada; w#zej podane znaczenie, w zakwaszonym kwasem sol¬ nym srodowiska alkoholowo^wodnym, lub- innego 40 obojetnego Eozpuaszczalaikat organicznego. iKI. 12 p, 10/01 52430 MKP C 07 d - CH0 - H WZ ÓK A -NH, -SoLnh, I wzón 2 PL