PL48402B1 - - Google Patents

Description

11.VI.1960 dla zastrz. 1 i 2 Niemiecka Republika Federalna Opublikowano: 31.VIII.1964 48402 KI. 12 o 16 MKP C07c 103130 UKD BIBLIOTEKA _L lUPSCfUU PUiyillbweco iPelsItiej RaczypogjmlKei ludu*?/ Wlasciciel patentu: Knoll A. G. Chemische Fabriken, Ludwigshafen nad Renem (Niemiecka Republika Federalna) Sposób wytwarzania pochodnych amidu glicyny Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania po¬ chodnych amidu glicyny, które w postaci wolnych zasad maja ogólny wzór R—NH^CH2-^CO^NH—R.We wzorze tym R oznacza równe lub rózne, nasy¬ cone lub nienasycone, rozgalezione lub nierozgale- zione reszty alkilowe, majace 6—14 atomów wegla lub nasycone albo nienasycone, ewentualnie nisko- czasteczkowe, alkilowane grupy cykloalkilowe albo dwucykloalkilowe, majace 5—8 atomów wegla, które badz to bezposrednio, badz tez poprzez ewen¬ tualnie rozgalezione, zawierajace 1—4 atomów wegla grupy alkilenowe sa polaczone z atomem azotu.Wytworzone sposobem wedlug wynalazku po¬ chodne amidoglicyny wykazuja zarówno jako wol¬ ne zasady, jak tez w postaci kwasowych soli addy¬ cyjnych nieoczekiwanie dobre wlasciwosci prze- ciwbakteryjne wobec drobnoustrojów gramododat- nich i(lub) gramoujemnych, takich jak na przyklad Staphylococcus aureus i Bscherichia coli. Zwiazki te moga byc stosowane nie tylko jako srodki de¬ zynfekcyjne, lecz równiez jako srodki chemotera- peutyczne, zwlaszcza w przypadku infekcji lokal¬ nych, W literaturze opisano bardzo wiele podstawio¬ nych amidów glicyny. Opisano jednakze prawie wylacznie aminoacetamidy majace trzeciorzedowa grupe aminowa, podczas gdy wytwarzane sposo¬ bem wedlug wynalazku amidy glicyny maja przy obydwóch azotach wolny atom wodoru. 20 25 'Pochodne amidu glicyny mozna wedlug wynalaz¬ ku otrzymywac w rózny sposób, a mianowicie: mozna zwiazki te otrzymac przez reakcje amidów kwasu chlorowooctowego o wzorze Hal—CH2—CO- —NH—R, w którym Hal oznacza atom chloru, bro¬ mu lub jodu, a R ma wyzej podane znaczenie z amina o wzorze R—NH2, w którym R ma wyzej podane znaczenie.Mozna równiez poddawac reakcji pochodne kwa¬ su chlorowcooctowego o wzorze Hal—CH2—CO—Y, w którym Y oznacza nizsza grupe alkoksylowa lub atom chlorowca z dwoma molami aminy o wzorze R—NH2, w którym R ma wyzej podane znaczenie.W tym przypadku otrzymuje sie symetrycznie pod¬ stawione pochodne amidu glicyny.Mozna równiez pochodne kwasu aminooctowego o wzorze R—NH—CH2-^CO—Y, w którym R i Y ma¬ ja wyzej podane znaczenie, poddawac kondensacji z amina o wzorze R—NH2, w którym R ma wyzej podane znaczenie.Zwiazki te mozna równiez otrzymywac przez re¬ akcje amidów kwasu chlorowcooctowego o wzorze Hal—CH2—CO^NH—R, w którym Hal i R maja wyzej podane znaczenie z co najmniej dwoma mo¬ lami aminy o wzorze R—NH2, w którym R ma wy¬ zej podane znaczenie, lub przez reakcje amidów kwasu aminooctowego o wzorze R—NH—CH2—CO- —NH—R, w którym R ma wyzej podane znaczenie z amina o wzorze R—NH2, w którym R ma wyzej podane znaczenie. 48 40248 402 3 4 W oibykjw^- pr^padkach \*eakcja^ ,.pczebpega;. 'j; w ppdwyizszónycn temperaturach, przy* czyni za-r chodzi przeamaidowanie.; W pierwszym przypadku otrzymuje sie symetrycznie podstawione pochodne amidu glicyny, w drugim przypadku badz to syme- 5 trycznie badz tez niesymetrycznie podstawione po¬ chodne amidu glicyny. "' Dalsza mozliwoscia wytwarzania pochodnych amidu glicyny jest reakcja pochodnych kwasu ami-" nooctowego o wzorze NH2—CH2—CO—Z, w którym 10 Z oznacza nizsza grupe alkoksylowa lub reszte ' ' o Azorze —NHR, w którym R ma wyzej podane znaczenie z chlorowcowanymi weglowodorami. o wzorze Hal—R, w którym R ma wyzej podane znaczenie. Powstaja zwiazki majace drugorzedowa 15 grupe aminowa. W przypadku stosowania estrów tego kwasu produkty reakcji poddaje sie nastep¬ nie reakcji z aminami o wzorze R—NH2, w którym R ma wyzej podane znaczenie. ..^ -.- Wreszcie mozna otrzymac pochodne amidu gli- 20 cynjr, jezeli (Dochodne kwasu aminooctowego o wzo¬ rze H2N—CH2—CÓ—Z, w którym Z ma wyzej po¬ dane znaczenie, poddane kondensacji z aldehydami lub ketonami i redukcji w obecnosci wodoru in statu nascefidi lub wodoru wzbudzonego kataUr.25 tycznie, przeprowadzi sie w zwiazki majace druT gorzedowa grupe aminowa, a w przypadku estrów produkty reakcji podda ¦* sie reakcji z - aminami o wzorze R—NH2, w którym R ma wyzej podane znaczenie. ^ Mozna równiez niesymetrycznie 'podstawione po¬ chodne amidu glicyny 'otrzymac w* ten jspdtótfb; • £e *l' • pochodna kwasu chlorowcooctowego o wzorze Hal—CH2—CO—Y, w którym Hal i Y maja wyzej podane znaczenie, podda sie najpierw dzialaniu 35 aminy o wzorze R—NH2, w którym R ma wyzej podane znaczenie, ceiem otrzymania odpowiednich amidów kwasu chlorowcooctowego, a (te ostatnie nastepnie podda sie reakcji z druga amina o Wzo¬ rze R—NH2, w którym reszta R ma wyzej podane 40 znaczenie lecz nie jest identyczna z reszta pierw¬ szej aminy.Po zakonczeniu reakcji glównej mozna pochodne amidu glicyny, majace nienasycone reszty alkilo¬ we, cykloalkilowe lub dwucykioalkilowe, w znany 45 sposób przeprowadzic w odpowiednie zwiazki na¬ sycone, na przyklad za pomoca wodoru in statu nascendi lub wodoru wzbudzonego katalitycznie.Otrzymane zwiazki ewentualnie przeprowadza sie w sole addycyjne z kwasami. 50 Pochodne amidu glicyny otrzymane sposobem wedlug wynalazku sa przewaznie cieklymi zasada¬ mi, destylujacymi bez rozkladu, slabo rozpuszczal¬ nymi w wodzie, natomiast latwo rozpuszczalnymi w rozpuszczalnikach organicznych. W postaci soli, 55 zwlaszcza soli z, kwasami organicznymi, wykazuja wlasciwosci powierzchniowo czynne i pienia sie w roztworze .wodnym. Niektóre sole z kwasami nieorganicznymi tych zasad sa slabo rozpuszczalne w rozpuszczalnikach niepolarnych. 60 Nowe, otrzymane sposobem wedlug wynalazku zwiazki moga byc stosowane równiez w postaci ich soli addycyjnych, z kwasami. Ze wzgledu na to, ze mozna stosowac najrozmaitsze sole tych zwiazków, w przypadku ich uzycia jako zwiazków chemote- 65 • rapeutycznych#m<^a je dostosowac^kazdorazowo 'So aanego celu!' Mozna 'dzieki temu "w zasadzie slabo rozpuszczalne zasady'(przeprowadzic''.^ -sub¬ stancje o zróznicowanej rozpuszczalnosci wywodzie lub tluszczach. Do wytwarzania Uy^clj !soli mozna stosowac zarówno organiczne jak i nieorganiczne "kwasy."Okazalo"Sie, "ze- w praktyce moga znalezc zastosowanie 1 na przyklad chlorowodorki, bromo- ™ wodorki, jodowodorkiy siarczany, fosforany, amino- sulfoniany, octany, mleczany, winiany, cytryniany, glukoniany, mucyniany, oleiniany i stearyniany.Sposób wedlug wynalazku objasniono ponizej za .pomoca przykladów.Przyklad I. (S-metylo^-heptenylo-ej-amino- -N-i(2-metylo-2-heptenylo^6)-acetaini£. ?. \ Do 96 g 6-amino-2-metylo-2-h;epienu {0,l!3 mola) dodaje sie GO g chloroacetylo-i(2-metylp-2-hepteny- ló-€)-amidu (O^ mola). Reakcja przebiega z silnym podwyzszeniem. temperatury, która wzrasta powy¬ zej lOO^C!. Reakcje doprowadza isie do konca przez dwugodzinne ogrzewanie do temperatury 180—190°C. Ciemno zabarwiona mieszanine reak¬ cyjna zadaje sie po ochlodzeniu 200 ml 2 n wodo¬ rotlenku sodowego, wytrzasa dwukrotnie z 150 ml eteru, roztwór eterowy suszy nad weglanem pota¬ sowym, eter odpedza na lazni wodnej, a pozosta¬ losc poddaje destylacji w prózni.Po odzyskaniu uzytej w nadmiarze pierw- szorzedowej aminy, wrzacej w temperaturze , 70-p^3^C/7mm,, destyluje /2-metylo-2-heptenylo-6/- amino - N-/2-metylo - 2 - heptenylo - 6/ - acetamid, C8H15-^NH—CH2-^CO—NH—C8H15 wrzacy w tem¬ peraturze 194^195X73 mm. Wydajnosc 80^85°/o wydajnosci teoretycznej. Kwasny szczawian top¬ nieje w temperaturze 189°C (rozklad), mucynian topnieje w temperaturze 108°C -Przy/ uzyciu -II16 g '8-amino-2,6-dwumetylo-2-ok- tenu (0,75 mola) i 69 g chloroacetylo-/2,i6-dwumety- lo-2-oktenylo-fi/-amidu (0^3 mola) otrzymuje sie /2,!6^dwumetylo-2-oktenylo-8/-amino-N/2,6^ dwume- tylo-2-oktenylo - 8/-acetamid, C10H19—NH—CH2— ^CO^NH—C10Hi9. Temperatura wrzenia (0,2 mm) 205—207°C, -wydajnosc 80—90?/o wydajnosci teore¬ tycznej. Kwasny szczawian topnieje w tempera¬ turze 190°C (rozklad), mucynian topnieje w tempe¬ raturze 132°CV Przyklad II. (2,6-dwumetylo-2-oktenylo-8)- amino-N-cyklohefcsyloacetamidv.Do 116 g 8-amino-2,6-dwumetylo-2-oktenu (0,75 mola) dodaje sie 52,5 g cykloheksyloamidu kwasu chlorooctowego (0,3 mola) i mieszanine reakcyjna ogrzewa 2 godziny do temperatury 110?C. Reakcje prowadzi sie analogicznie jak w przykladzie I.Otrzymuje sie (2,6-dwumetylo-2-oktenylo-8)-ami- no - N - cykloheksyloacetamid, Cl0H19—NH—CU2— —CO—NH—C8FJn wrzacy w temperaturze 182—183°C/0,Ol mm. Wydajnosc 60—70% teore¬ tycznej. Chlorowodorek topnieje w temperaturze 158°C, amidosulfonian — w 138°C, kwasny szcza¬ wian— w 155°C.W celu przeprowadzenia tego .zwiazku w nasy¬ cona zasade rozpuszcza sie ,33 g; chlorowodorku (04-5 48 402 6 mola) w 250 ml metanolu i uwodarnia katalitycznie w obecnosci 0,5 g tlenku platyny. iPo ukonczonym pochlanianiu wodoru oddziela sie katalizator, od¬ parowuje prawie calkowicie rozpuszczalnik i chlo¬ rowodorek wytraca eterem. Chlorowodorek (2,6- -dwumetylooktylo-8)-amino-N - cykloheksyloaceta- midu, C10H21^JVH—CH2^CO—NH—C6Hn—ROI top¬ nieje w temperaturze 163,5^, wydajnosc wynosi 90°/o wydajnosci teoretycznej.W ten sam sposób otrzymuje sie z 116 ig 8-amino- -2,i6-dwumetylo-2-oktenu (0,75 mola) i 56,9 g chlo- roacetylocykloheksylometyloamidu (0,3 mola) {2,6- -dwumetylo - 2 - oktanylo-8)-aminoHN-cykloheksy- lometyloacetamid, C10H19-^NH—CH2—CO^NH— —CH2—C6Hn, o temperaturze wrzenia (0,4 mm) 212—213qC. Wydajnosc 60^70% wydajnosci teore¬ tycznej. Chlorowodorek — temperatura topnienia 132,5°C. W celu wytworzenia nasyconego zwiazku 30,8 g tej zasady (0,1 mola) rozpuszcza sie w 200 ml metanolu i uwodornia katalitycznie w obecnosci 0,5 g tlenku platyny. Po oddzieleniu katalizatora i odparowaniu rozpuszczalnika (2,6-dwumetylook- tylo-8)-amino - N - cykloheksylo - metyloacetamid, Ci0H21—NH—CH2—CO—NH^CH2—C6Hn desty¬ luje sie w prózni. Temperatura wrzenia (0,4 mm) 194—196°C. Wydajnosc 95% wydajnosci teoretycz¬ nej. Chlorowodorek — temperatura topnienia 141f5°C.W ten sam sposób otrzymuje sie z 117 g 8-ami- no-2,6-dwumetylooktanu (0,75 mola) i 61 g chloro- acetylo-(3- lub 4-metylocykloheksylometylo)-amidu (0,3 mola) (2,i6-dwumetyilooktylo-8-amino-N-C3- lub 4-metylocykloheksylometylo) - acetamid, C10H21— NH—CHz—CO—NH^CH2—C6H10—CH3 o tempera¬ turze wrzenia (0,4 mm) 218—220°C. Wydajnosc 55—65% wydajnosci teoretycznej. Chlorowodo¬ rek — temperatura topnienia 138—139°C.Przyklad HI. (2,6-dwumetylo-2-oktenylo-8)- amino-N-norbornyloacetamid. 77,5 g 8-amino-2,6-dwumetylo-2-oktenu (0,5 mo¬ la) oraz 93,5 g chloroacetylonorbornyloamidu (0,5 mola) rozpuszcza sie w 1500 ml toluenu albo buta¬ nolu i w obecnosci 159 g bezwodnego weglanu so¬ dowego, ogrzewa 8 godzin do wrzenia pod chlodni¬ ca zwrotna. Po ochlodzeniu przesacza sie miesza¬ nine reakcyjna, a rozpuszczalnik oddestylowuje pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc zadaje sie 500 ml eteru, roztwór eterowy traktuje dwu¬ krotnie porcjami 150 ml wody, suszy nad weglanem potasowym, odparowuje eter na lazni wodnej i po¬ zostalosc destyluje w prózni. Otrzymuje sie (2,6- dwumetylo-2-oktenylo-8)-amino-CN - norbornyloace- tamid, C10H19—NH—CH2—CO^NH^CfHn, tempe¬ ratura wrzenia 179—181*X2 (0,01 mm). Wydajnosc 50—-60% wydajnosci teoretycznej. Temperatura topnienia chlorowodorku 193°C, a amidosulfonia- nu — 168°C.Przez uwodornienie katalityczne wedlug przy¬ kladu II otrzymuje sie chlorowodorek nasyconej zasady to jest (2,6-dwumetyloolktylo-8)-amino-N- -norbornyloacetamid, Ci0H2i—NH—CH2—CO—JVH— —C7H11—HCl, Temperatura topnienia 192°C.W ten sam sposób otrzymuje sie z 63,5 g 6-ami- no-2-metyloheptanu (0,5 mola) i 100 g chloroacety- lo-5-de(hydronO(rbornylometyloamidu (0,5 mola) (2-meityloherptylb-6)-amino-iN-(5- dehydronorborny- lometylo)-acetamid, CBHVJ—NH—CH2—CO—NH— CH2—C7H9 o temperaturze wrzenia (0,08 mm) 194^-19SCC. Wydajnosc 50-h60% wydajnosci teore* tycznej. Kwasny szczawian — temperatura topnie¬ nia 178°C (rozklad). Mucynian — temperatura top¬ nienia 148X!.W przypadku uzycia 77,5 g 8-amino-2,6-dwume- tylo-2-oktenu (0,5 mola) albo 8-amino-2,6-dwume- tylooktenu i 100 g chloroacetylo-5-dehydronorbor- nylometyloamidu (0,5 mola) otrzymuje sie (2,6-dwu- meltylo-2-oktenyilo-8)-amino-N-<5 - dehydronorbor- nylo-metylo) - acetamid, C10H19—NH—CH2—CO— NH—CH2—C7H9, o temperaturze wrzenia (0,35 mm) 227—229°C, chlorowodorek — temperatura topnie¬ nia 146°C, amidosulfonian — temperatura topnie¬ nia 148°C. Mucynian — temperatura topnienia 145°C albo (2,6-dWumetylooktylo-8)-amino-N-<5-ide- hydronorbornylometylo)-acetamid, C10Ff2i—NH— —CHi-^CO—NH—CHz—CrjH^. Temperatura wrze¬ nia (4 mm) 220^222°C, chlorowodorek — tempera¬ tura topnienia 156°C, amidosulfonian — tempera¬ tura topnienia 174°C. Przez katalityczne uwodor¬ nienie tych dwóch nienasyconych zasad wedlug przykladu II otrzymuje sie nasycony zwiazek (2,6-dwumetylooktylo-8)-amino- N - norbornylome- tyloacetamid, C^H^—CH^—CO—NH—C^—C^H^.Temperatura wrzenia (0,2 mm) 216—2i8°C. Chloro¬ wodorek 165°C, amidosulfonian — temperatura topnienia 157°C, kwasny szczawian — temperatura topnienia 210^C (rozklad), cytrynian — temperatu¬ ra topnienia 116^C, mucynian — temperatura top¬ nienia !l40;5^C.W ten sam sposób otrzymuje sie z 61,5 g (5-de- hydronorbornylornetylo)-aminy (0,5 mola) i 117 g chloroacetylo- (2,6-dwumetylooktylo-8)-amidu (0,5 mola) (5-dehydronorbornylornetylo)-amino-iN-(2,6- -dwumetylooktylo- 8)-acetanrd, C7Hg—CH2—NH— —CH2—CO—NH—C10H21. . Temperatura wrzenia (0,05 mm) 191^103°C. Wydajnosc 60—70% wydaj¬ nosci teoretycznej.Przyklad IV. '(2,6-dwumetylooktylo-8)-amino- -iN-[l-(5-dehydronor(bornylo)-l-etylo]-acetamid. 79 g 8-amino-2,6-dwumetylooktanu (0,5 mola) i 107 g chloroacetylo-1 - (5-dehydronorbornylo)-l- -etyloamidu (0,5 mola) rozpuszcza sie w 1500 ml butanolu i ogrzewa do wrzenia pod chlodnica zwrotna w ciagu 8 godzin w obecnosci 159 g bez¬ wodnej sody. Oczyszczenie produktu prowadzi sie w sposób opisany w przykladzie III.Otrzymuje sie (2,6-dwumetyloaktylo-8)-amino-N- -[l-(5 - dehydronorbornylo) - 1 - etylo] - acetamid, C10H21—2VH—CHa—CO—2VH—CH(C7H9)—CHS. Tem¬ peratura wrzenia (0,4 mm) wynosi 217—219°C. Wy¬ dajnosc 60—70% wydajnosci teoretycznej. Chloro¬ wodorek — temperatura topnienia 160°C. Amido* sulfonian — temperatura topnienia 128°C. Kwasny szczawian — temperatura topnienia 202°C (roz¬ klad).W analogiczny sposób otrzymuje sie z 92,5 g 1-aminododekanu (lauryloaminy) (0,5 mola) i 100 g chloroacetylo-(5-hydronoribornylometylo)-amidu do- decyloamdno-N-(5-dehydronorbornylometylo) - ace- 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 60 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 6048 402 tamid, C^H^—NH^C^—CO—NH—CHz—C^ w postaci gestego lekko zóltawego oleju, który krzep¬ nie w postaw krystalizatu. Temperatura wrzenia (0,05 mm) 205—206°C. Temperatura topnienia 31—32^. Wydajnosc 55—«5f/# wydajnosci teore- 5 tycznej. Chlorowodorek — temperatura topnienia 117°C. Amidosulfonian — temperatura topnienia 112°C.W ten sam sposób mozna otrzymac z 106 g 4-ami¬ no-7-etylo-2-metyloundekanu <0,5 mola) tempera- 13 tura wrzenia <2 mm) 123—125T! i 100 ig chloroace- tylo-5-dehydronortoornylometylo/-amidu (0,5 mola) (7-etylo-2-metylo-undecylo-4)-amino - N - (5-dehy- dronórbornylometylo) - acetamid, CUH29—NH— -^CHr-^CO—NH—CHt—CiH, w postaci gestego 15 prawie bezbarwnego oleju o temperaturze wrzenia (0,15 mm) 206—309°C. Wydajnosc 50—600/* wydaj¬ nosci teoretycznej. zmniejszonym cisnieniem destyluje najpierw od- szczepiona podczas reakcji nienasycona zasada, a mianowicie 5-dehydronorbornylornetyloamina o temperaturze wrzenia (4 mm) 52—64°C, (Undecy- lo-2)-amino-iN - (undecylo - 2) ^ acetamid, CuHij— —NH—CHt—CO-JfH—CnHu jest gestym, lekko zóltawym olejem o temperaturze wrzenia {0,1 mm) 210—215qC. Wydajnosc 75*/» wydajnosci teoretycz¬ nej. Amidosulfonian — temperatura wrzenia lOO^C, kwasny szczawian — temperatura topnienia 188°C (rozklad). Mucynian — temperatura topnienia 107°C.W analogiczny sposób otrzymuje sie z 1-amino- dodekanu i(dodecylo-l)-amino-N-(dodecylo-i)-ace- tamid, Ci2H«—NH—CH2— staci gestego oleju o temperaturze wrzenia (1,5 mm) 228—230°C Wydajnosc 60—70Vo wydajnosci teore¬ tycznej.Przyklad V. i(2-metylo-2-heptenylo-6)-aniino- -N-i(2-metylo-2-|heptenylo-6)-acetamid. 20 Przyklad VII. (2,6-dwumetylo-2-o!ktenylo-8)- -amino-iN-i^-dehydrono^bornylometyloJ-acetamid.Do 152 g 6-amino-2-metylo-2-_heptenu (1,2 mola, temperatura topnienia 170-^172°C) wkrapla sie po¬ przez chlodnice 50,1 g estru etylowego kwasu bro- mooctowego (0,3 mola). Temperatura wzrasta do 80*0. W celu usuniecia powstalego w czasie reak¬ cji etanolu podnosi sie temperature do 125°C, przy czym alkohol oddestylowuje. W celu zakonczenia reakcji mieszanine ogrzewa sie 2 godziny pod chlodnica zwrotna. Po oziebieniu mieszanine reak¬ cyjna rozpuszcza sie w 500 ml eteru, roztwór ete¬ rowy wytrzasa z 200 ml 2 n lugu sodowego, po od¬ dzieleniu warstwy wodnej suszy sie warstwe ete¬ rowa weglanem potasowym i odparowuje eter na lazni wodnej, a pozostalosc destyluje pod próznia.Po odzyskaniu uzytej w nadmiarze pierwotnej zasady destyluje (2-metylo-2-heptenylo-6)-asmino- -N-(-2-metylo-2Hheptenylo-6) - acetamid, C9H15— —NH—CH2—CO—NH—C9H15f w postaci rzadkiego oleju o temperaturze wrzenia 194—195°C (3 mm).Wydajnosc 75—85% wydajnosci teoretycznej. Kwa¬ sny szczawian — temperatura* topnienia 185°C (roz¬ klad).W analogiczny sposób otrzymuje sie z 186 g 8-amino-2,6-dwumetylo-2-iolktenu (1,2 mola) i 33,9 g chlorku chloroacetylu (2,6-dwumetylo-2-oktenylo- -8)-amino-N-(2,6-dwumetylo-2-oktenylo-8) - aceta¬ mid, C10H19-^NH—CH2—CO—NH—C10H19 w postaci slabo zabarwionego oleju o temperaturze wrzenia (0,2 mm) 205—208°C. Wydajnosc '60—70% wydajno¬ sci teoretycznej. Kwasny szczawian — temperatura topnienia 180°C (rozklad). Mucynian — temperatu¬ ra topnienia 122**C.Przyklad VI. (Undecylo-2)-amino-(N-i(undecy- lo-2)-acetamid.Do 128 g 2-aminoundekanu (0,75 mola) dodaje sie 60 g djiloroacetylo-i(5-dehydronorbornylomety- lo)-amidu <0,3 mola). Temperatura wzrasta do 90—950C Nastepnie mieszanine reakcyjna ogrzewa sie 5 godzin do temperatury 210—220*0 i produkt oczyszcza w sposób opisany w przykladzie I. Pod 72 g amino-N-i(5-dehydronorbornylometylo)-ace- tamidu (0,4 mola) temperatura wrzenia (4 mm) 25 186—188°C, temperatura topnienia (27*C) w 200 ml metanolu zadaje sie w obecnosci 25 g aktywowa¬ nego glinu podczas mieszania 69 ig 2,6-dwumetylo- -2-okten-8-alu (citronelalu) (0,4*5 mola) w 200 ml metanolu. Temperatura wzrasta powoli do 30 50—WC. Mieszanine reakcyjna ogrzewa sie do wrzenia po dodaniu 50 ml wody w ciagu 3 godzin pod chlodnica zwrotna, a po ochlodzeniu oddziela sie wodorotlenek glinu i nieprzereagowany glin przez podsaczenie. Rozpuszczalnik odparowuje sie 35 na lazni wodnej pod zmniejszonym cisnieniem, a pozostalosc rozpuszcza w eterze. Roztwór ete¬ rowy celem usuniecia nieprzereagowanego pier¬ wotnego amidu glicyny wytrzasa sie dwukrotnie, kazdorazowo z 150 ml wody, warstwe eterowa od- 40 dziela i stuszy nad siarczanem magnezu. Nie po¬ trzeba przy tym uprzednio traktowac eterowego roztworu rozcienczonym kwasem mineralnym, np. kwasem solnym celem oddzielenia zasady od sklad¬ ników obojetnych, gdyz chlorowodorek zasady jest 45 rozpuszczalny w eterze. Eterowy roztwór odparo¬ wuje sie na lazni wodnej, a pozostalosc oddestylo¬ wuje pod próznia. i(2,6-dwumetylo-2-oktenylo-8)- -am:no-N-i(5-dehydronorbornylometylo) - acetamid, C10Hi9—WH-^H2—CO—NH—CH2^C7F9, odpowia- 50 da zasadzie opisanej w przykladzie III. Tempera¬ tura wrzenia (0,5 mm) 185—188°C. Wydajnosc 75% wydajnosci teoretycznej.W analogiczny sposób otrzymuje sie z 77,5 g ami- no-iN-[l-(5-dehydronorbornylo)-l-etylo]- acetamidu 55 (0,4 mola) [temperatura wrzenia (5 mm) 1S3—195°C, temperatura topnienia 7(FC] i 69 g 2,6-dwumetylo- -2-okten-8-alu (citronelalu) (0,45 mola) (2,6-dwume- tylo-2-oktenylo-8)-amino-N-[l-(5 - dehydronorbor- nylo)-l-etylo] - acetamid, C1QH19-^NH—CH2—CO— 60 —NH^CH CC7H9)—CH3 o temperaturze wrzenia (2,2 mm) 206—209°C, wydajnosc 7O-^80*/o wydajnosci teoretycznej. Chlorowodorek — temperatura top¬ nienia 166X1, amidosulfonian — temperatura top¬ nienia 127°C, kwasny szczawian — temperatura 65 topnienia 108°C (rozklad).9 48 402 10 PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL

Claims (1)

1.