PL48071B1 - - Google Patents

Description

Przedmiotem niniejszego wynalazku jest spo¬ sób wytwarzania barwnych zapraw plastycznych o wysokiej zawartosci wlókna celulozowego, przeznaczonych do wykonywania wypraw wy- równujaco-dekoracyjnych wnetrz budynków z betonu monolitycznego i z nieotynkowanych, wielkowymiarowych elementów betonowych.Zaprawy te stanowiace jednorodne mieszaniny odpadów wlóknistych pochodzenia celulozowe¬ go, maczek mineralnych, pigmentów oraz srod¬ ków wiazacych rozpuszczonych wzglednie zdys- pergowanych w wodzie — narzucone mechanicz¬ nie lub recznie na sciany i sufity warstwa o grubosci paru milimetrów tworza po wyschnie¬ ciu dobrze przyczepne nawet do gladkich pod¬ lozy betonowych, elastyczne, odporne na wstrza¬ sy i uderzenia — barwne faktury wewnetrzne *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze wspól¬ twórcami wynalazku sa: mgr inz. Zbigniew Niespodziewanski i mgr Apolonia Zowall. spieniajace jednoczesnie role tynku i powloki malarskiej. W budownictwie uprzemyslowionym panuje obecnie tendencja do maksymalnego zmniejszenia praco- i czasochlonnosci robót wy¬ konczeniowycA po przez wyeliminowanie tyn- ków wewnetrznych i bezposrednie malowanie stosunkowo gladkich scian i sufitów betono¬ wych, po ewentualnym zatarciu wystepujacych na ich powierzchni lokalnych wglebien i ka¬ wern wzglednie uskoków na stykach miedzy- plytowych zaprawa cementowa. Surowe (nie- otynkowane) wnetrza betonowe odznaczaja sie jednakze znikoma parochlonnoscia i przy braku specjalnych urzadzen klimatycznych moze sie; na nich skraplac para wodna, wytwarzajaca sie w pomieszczeniach w wyniku prania,^gotowania itp., szczególnie w okresie jesienno zimowym, gdy przewietrzanie mieszkan ogranicza sie do minimum. Grozi to zawilgoceniem mieszkan a wiec pogarszaniem warunków zdrowotnych ich. uzytkowania. Nieotynkowane wnetrza beto-nowe sa ponadto nieprzyjemne, zlnihe w dotyku i wyka^tja niezadawalajace wlasciwosci dzwie¬ kochlonne.Wyprawy wewnetrzne z zapraw plastycznych, wedlug niniejszego wynalazku posiadaja nato¬ miast, dzieki znacznej zawartosci lekkiego iwo- dochlonnego celulozowego skladnika wlókniste¬ go strukture wybitnie porowata — podobna«do^ tektury, w zwiazku z czym sa ciekle w dotjflctt oraz wysoko paro- i dzwiekochlonne i juz prz^ grubosci 2^3 mm zapewniaja w sposób wystar¬ czajacy, dzieki wlasciwosci szybkiej atosorbcji i desorbcji wilgoci, regulowanie wilgotnosci wzglednej wnetrz budynków z betonu nadajac im odpowiedni mikroklimat. iPrzy zawartosci 20—40% wlókna celulozowego posiadaja one ciezar wlasciwy rzedu 0,8—0,6 G/cm3, a zdol¬ nosc pochlaniania pary wodnej 8—10 krotnie Weksza niz tynki.Wytwarzanie zapraw plastycznych o tak wy¬ sokiej zawartosci skladnika wlóknistego nasuwa jednak powazne trudnosci technologiczne ze wzgleclu na sklonnosc do zbijania sie i sklejania sie wlókien w wiazki (grudki) i spilsniania sie ich w trakcie mieszania z innymi skladnikami zaprawy. W zwiazku z tym uzyskanie produktu jednorodnego o zadowalajacych wlasciwosciach roboczych a wiec dobrej nakladalnosci i zdol¬ nosci do zacierania na powierzchniach scian i su¬ fitów jest przy pomocy prostych urzadzen mie¬ szajacych praktycznie niemozliwe.Mozna jednakze w sposób latwy otrzymywac zaprawy wysoko wlókniste, o dobrych wlasci¬ wosciach roboczych, jezeli postepuje sie w spo- s^-stanowiacy istote niniejszego wynalazku.Suche odpady celulozowe miesza sie na sucho z glinka kaolinowa, bentonitem, tonem lub in¬ nym mineralem o znacznej zawartosci zdolnych do pecznienia, koloidalnych giinokrzemianów w stosunku ciezarowym od 1:1 do 1:5, przepusz¬ cza te mieszanine przez mlynek udarowy lub podobny, zaopatrzony w sito o srednicy oczek 1 do 4 mm i zalewa, nie mieszajac, taka iloscia wody 'by po specznieniu uzyskala ona postac gestego szlamu* W tych warunkach otrzymuje¬ my zawiesine wlókien w koloidalnym zelu gli¬ nokrzemianowym, w którym sa one rozlozone równomiernie i jakby unieruchomione, co utrud¬ nia ich zbijanie sie w grudki w dalszym etapie produkcji zaprawy, to znaczy przy mieszaniu ich na mokro ze srodkiem wiazacym, piaskiem itp., a nawet w przypadku koniecznosci znacz- mego pozde^aenia -zapraw woda, na przyklap w cetu uzyskania produktu okonsystencji wlaS-? ciwej JUa narzutu mechanicznego.Dobre wyniki uzyskuje sie równiez przy za-: ^ósOW wlóknistych otrzymywanych w stanie mokrym,, zawierajacych oprócz wody i wlókna celulozo- ~wego znaczne ilosai obciaznika w postaci glinki Jiiólinowej (od 1 do l,5 cz. wag. na 1 cz. wag. wlókna). W odpadach tych noszacych nazwe pul- p# papierowej i majacych postac wilgotnych bryl, wlókna sa równiez rozlozone równomiernie A }inieruch'omione w zalu kaolinowym, w zwiaz¬ ku z czym odpady te mozna bezposrednio mie¬ szac na mokro z pozostalymi skladnikami za- f praw "plastycznych w zwyklych mieszarkach przeciwbieznych uzyskujac wyrób o dobrych wlasciwosciach roboczych nawet przy ich za¬ wartosci od 50 dd 60V* w stosunku do ciezaru zaprawy. PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania wlóknistych zapraw plastycznych o,wysokiej zawartosci celulozo¬ wego skladnika wlóknistego do wykanczania wnetrz budynków, wykonanych z nieotyn- kówanych elementów wielkowymiarowych, znamienny tym, ze suche odpady celulozowe miesza sie najpierw na sucho z mineralami o znacznej zawartosci koloidalnych giino¬ krzemianów jak bentonit, glinka kaolinowa lufo ton w stosunku ciezarowym 1:1 do 1:5, przepuszcza te mieszanke przez mlynek uda¬ rowy lulb podobny zaoparzony w sito o sred-" nicy oczek od 1 do 4 mm i zalewa woda w ilosci niezbednej do utworzenia zawiesiny wlókna w zelu glinokrzemianowym, w któ¬ rym wlókna sa rozlozone równomierniej i unieruchomione, po czym zawiesine te sza sie na mokro z pozostalymi skladnikami zaprawy do dowolnej konsystencji roboczej.
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako odpowiednik zawiesiny wlókna, celulo¬ zowego w zelu glinokrzemianowym wykorzy*^ stuje sie mokre odpady wlókniste na przy¬ klad pulpe papierowa, zawierajaca oprócz wody i skladnika celulozowego obciaznjjfc kaolinowy w iloosci od 1 do 1,5 czesci wago¬ wych na 1 czesc wagowa wlókna. ^^* Instytut Techniki Budowftanejj PL