Najdluzszy czas trwania patentu do 31 stycznia 1940 r.Wynalazek niniejszy dotyczy obudowy przekopów kopalnianych wedlug patentu Nr 1491 i polega na swoistem zastosowa¬ niu w tym celu zelazobetonu. Do osiagnie¬ cia wlasciwej podatnosci obudowy wobec cisnienia skal, zelbetowe kregif z których sklada sie przekop, sa wykonane z odreb¬ nych odcinków oddzielonych od siebie drewnianeoii wkladkami. Kregi wytwa¬ rza sie na powierzchni i sklada na¬ stepnie w miejscu budowy na dole, a mianowicie przedewszystkiem odcin¬ ki tworzace dolna czesc kregu, a na¬ stepnie te odcinki, które tworza za¬ mek kregu. Wobce braku miejsca w przekopie mozna to uskuteczniac jedynie przez przesuwanie w kierunku osiowym.Aby umozliwic podobne przesuwanie po¬ mimo wystajacych konców uzbrojenia od¬ cinków, nalezy odpowiednio uksztaltowac boki odcinków. W tym celu odcinki te po¬ siadaja w kierunku osiowym i obwodo¬ wym wykroje i odpowiednio uksztaltowa¬ ne zworniki uzbrojenia.Rysunek uwidacznia dwa przyklady wykonania wynalazku.Na fig. 1 uwidoczniono przekrój prze¬ kopu, na fig. 2 — polaczienie dwóch sasied¬ nich odcinków kregu w podzialce wiekszej, na fig. 3 — polaczenie powyzsze w przekro¬ ju pionowym, na fig. 4 — przekrój pozio¬ my fig. 1 przez IV — IV, na fig, 5 — prze¬ krój poziomy fig. 3, przez V — V, na fig. 6 — inna odmiane w rzucie odpowiadaja-cym fig. 1 i na fig. 7 — odmiane powyzsza w rzucie pdpowiadajaeym fig. 4.*A*U\ kregi*t|jelonbwe^A (fig. 1—5), z któ- lrVcB ufrworzonsf jest obudowa przekopu skladaja sie z trzech odcinków 1, 2, 3. Od¬ cinek 1 tworzy podstawe i czesc dolna scian bocznych chodnika, odcinki zas 2 i 3 czesc górna scian bocznych i sklepienie chodnika. Ilosc odcinków jest oczywiscie dowolna; zalezy to od róznych okoliczno¬ sci, przedewszystkiem zas od przewidywa¬ nego cisnienia. Przekrój kregu A moze byc równiez wybrany dowolnie, odpowiednio do potrzeby. Kregi A sa dosc waskie (fig. 4). Poszczególne odcinki zawieraja prety podluzne i prety poprzeczne 4, wzglednie 7, oraz wstawki 5, 6 i wykonane sa na po¬ wierzchni. Odcinki te, zwiezione do prze¬ kopu, zostaja zestawione w kregi na miej¬ scu. Do zlozenia odcinków bez podnosze¬ nia górnych ponad polozenie, .jakie osta¬ tecznie maja zajmowac, a wiec dla uniknie¬ cia koniecznosci wykonywania wiekszego otworu w skale i zaoszczedzenia zbytniego wydatku pracy, oba albo przynajmniej je¬ den z konców odcinka zostaje uksztalto¬ wany w sposób uwidoczniony na fig. 3.Grube prety poprzeczne 71 i 73 wystaja na powierzchni konców odcinków. Kon¬ ce wstawek 7 znajduja sie zarówno w od¬ cinku 1 jak i w odcinku 3 we wnekach 10 konców odcilnków. We wnece odcin¬ ka dolnego 1 miesci sie tuleja 12, wystajaca ponad koniec odcinka. Do wneki 10 odcinka dotyka wreb 9, po¬ zostawiajacy dosc miejsca tulei 12 na¬ wet przy zetknieciu sie konców odcinków 1 i 3. Wreb 9 skierowany jest wzdluz osi chodnika. Umozliwia to nasuniecie odcin¬ ka 3 w kierunku strzalki (fig. 3), czyli zprzodu na dolny odcinek 1, nawet w tym wypadku, gdy inna tuleja 11, tkwiaca w tulei 12, zajmuje uwidocznione na fig. 3 polbzenie. Tuleja 11 zapobiega ruchom wzglednym osiowym. Obejmuje ona wysta¬ jace konce pretów 71 i 73 z bardzo niewiel¬ kim luzem, który nieogranicza jednak pewnej swobody ruchów. Tuleja 11 przy- lego równiez dosc szczelnie do tulei 12.Czesc górna tulei 11 posiada wykrój 13 (fig. 3 i 5), dzieki któremu odcinek 3 moz¬ na przesuwac na miejsce jedynie w kierun¬ ku strzalki. Wystajacy koniec preta 73 .przechodzi przytem przez wykrój 13 tu¬ lei 11. Nastepnie zapomoca przesunietego przez otwór 14 drazka nadaje sie tulei 11 pewien ruch obrotowy, który sprawia po¬ laczenie odcinków 1 i 3. Oba odcinki tra¬ ca wzgledna swobode ruchów w kierunku poziomym. Pozostaje tylko swoboda ru¬ chów w kierunku pionowym. Do nadania tym ruchom podatnosci sluza wstawki drewniane 8, które sie skladaja z krót¬ kich okraglaków zalozonych z pewnemi przerwami pomiedzy stykajace sie ze soba brzegi odcinków.W podobny sposób uksztaltowane sa brzegi odcinków na pozostalych stykach.Co do odcinka 2, wystarczy uksztaltowac dolny jego brzeg na wzór odcinka 3. Gór¬ ny brzeg moze nie posiadac wykroju 9 i wneki 10. Brzeg ten wykonczony jest ra¬ czej na wzór obu hrzegpw odcinka 1 i jest zaopatrzony w tuleje 11. Brzeg górny od¬ cinka 3 posiada zakonczenie zupelinie po¬ dobne do brzegu dolnego tegoz odcinka.Aby uniknac opisanych bocznych wy¬ krojów 9 odcinków oraz wnek 10 w okolicy konców wstawek, mozna zastosowac ustróij uwidoczniony na fig. 6 ii 7. Jeden (dolny na prawo) lacznik sklada sie w tym wy¬ padku z tulei 121 oprawionej w odpowied¬ nim odcinku i wystajacej mniej wiecej na grubosc okraglaka 8. Zamek górny 17, któ¬ ry nie jest koncem preta stanowiacego czesc szkieletu, lecz samodzielnym draz¬ kiem z zelaza okraglego,, wystaje równiez na grubosc okraglaka 8 ponizej brzegu od¬ cinka 2. Lacznik 17 otacza wyzlobienie wal¬ cowe 10, o glebokoslci odpowiadajacej gru¬ bosci wista^ki. Koniec wolny zamka 17 — 2 —mozfc przesuwac sie w tulei 121. Tuleja ta posiada ztyilii (fig- 7) wykrój 131, zaj,m!u- jacy calkowita jej wysokosc, prziezj który przechodzi swobodnie zamek' 17. Calosc po¬ krywa tuleja U1 z wykrojem 13, który pod wzgledem szerokosci odpowiada wykrojo¬ wi 131. Tuleja li1 jeist nieco (krótsza od grdbosci okraglaka w celu ulatwienia po¬ laczenia obu odcinlków, które Uskutecznia sie pewnym ruchem obrotowym tulei li1 w kierunku uwidocznionym na fig. 7, przyczeim wykrój 13 srednicowo przeciwstawia sie wykrojowi 131 tulei 121.Po lewej strofie fig. 7 widac zamek przed polaczeniem odcinków, a po stronie prawej tenze zamek po zlaczeniu.Skladanie odcinków odbywa sie w taki sposób, ze przedewszystkiem uklada sie dolne odcinki. Przed zalozeniem gófmych czesci ustawia sie jedna wstawke z okra¬ glaków, a potem sam odcinek i wreszcie druga Wstawke, poczem nastepuje polacze¬ nie zamka.Cztery pierscienie po 0,5 m szerokosci wiaze sie zaprawa cementowa, wskutek czego powstaje jednolity krag po 2 m dlu¬ gosci. Nastepuje potem szew obwodowy, który uniezaleznia w sobie poszczególne stanowiace chodnik kregi, tak ze te w razie silnych cisnien skal moga pracowac zupel¬ nie samodzielnie. Luz pomiedzy kregami a masywem iskaly zostaje odpowiednio zapel¬ niony. Posada ubija sie na miejscu i posia¬ da równiez co 2 m szwy dzielace.Opisana powyzej konstrukcja konców odcinków nie wyczerpuje pomyslu, lecz mo¬ ga one byc wykonane w sposób odmienny.Istote pomyslu stanowi nasuwanie osiowe odti^ców na odcinki juz osadzone na miej¬ scu i umozliwienie pomimo to zwiazania po¬ szczególnych odcinlków. PLThe longest term of the patent until January 31, 1940. The present invention relates to the casing of mine cutters according to the patent No. 1491 and consists in a specific use of ferroconcrete for this purpose. In order to achieve the proper flexibility of the casing to the pressure of the rocks, the reinforced concrete rings which make up the cut are made of separate sections separated from each other by wooden inserts. Kregi is formed on the surface and is assembled stepwise at the construction site at the bottom, namely, first of all, the sections forming the lower part of the vertebrae, and stepping those sections which form the arc of the vertebrae. Due to the lack of space in the cut, this can only be effected by sliding in the axial direction. In order to enable similar displacement along the protruding ends of the reinforcement of the sections, the sides of the sections should be shaped accordingly. For this purpose, these sections have axial and circumferential cutouts and suitably shaped armature jumpers. The drawing shows two examples of embodiment of the invention. Fig. 1 shows a cross-section, Fig. 2 shows a connection of two adjacent sections. sections of the circle in a larger scale, in Fig. 3 - the above connection in a vertical section, in Fig. 4 - a horizontal section of Fig. 1 through IV-IV, in Fig. 5 - a horizontal section of Fig. 3, by V-V, in fig. 6 - another variation in the view corresponding to fig. 1 and in fig. 7 - the above variation in the view corresponding to fig. 4. * A * U \ circles * t | deerbwe ^ A (fig. 1-5), of which VcB ufrworzonsf is the casing of the ditch, consisting of three sections 1, 2, 3. The section 1 forms the base and the bottom part of the sidewalk side walls, sections 2 and 3, the upper part of the side walls and the pavement vault. The number of episodes is of course arbitrary; it depends on various circumstances, and above all on the anticipated pressure. The cross-section of the A circle can also be chosen freely as required. The A rings are quite narrow (fig. 4). The individual sections include longitudinal bars and transverse bars 4 or 7 and inserts 5, 6 and are made on the surface. These sections, connected to the cut, are arranged in circles on the spot. To assemble the sections without lifting the upper sections over the position they are ultimately to occupy, and thus to avoid the need to make a larger hole in the rock and save too much labor, both or at least one of the ends of the section are shaped as shown in Fig. 3. Thick transverse bars 71 and 73 protrude over the surface of the ends of the sections. The ends of the gussets 7 are both in section 1 and in section 3 in the recesses of the 10 end of the sections. In the recess of the lower section 1 there is a sleeve 12 which protrudes above the end of the section. The spine 9 touches the recess 10 of the section, leaving enough space for the sleeve 12 even when the ends of sections 1 and 3 meet. The spline 9 is directed along the axis of the pavement. This makes it possible to slide the section 3 in the direction of the arrow (FIG. 3), that is, from the front to the lower section 1, even if another sleeve 11, stuck in the sleeve 12, occupies the position shown in FIG. 3. The sleeve 11 prevents relative axial movement. It comprises the protruding ends of the bars 71 and 73 with a very little play which, however, does not restrict some freedom of movement. The sleeve 11 also quite tightly seals the sleeve 12. The upper part of the sleeve 11 has a cutout 13 (FIGS. 3 and 5), so that the section 3 can only be moved into place in the direction of the arrow. The protruding end of the rod 73 passes through the blank 13 of the sleeve 11. Then, with the help of a rod moved through the hole 14, the sleeve 11 is given a certain rotational movement which joins the sections 1 and 3. Both sections have a relative freedom of movement in the direction of horizontal. The only thing left is freedom of movement in the vertical direction. To impart flexibility to these movements, wooden inserts 8 are used, which consist of short round logs folded with some gaps between the edges of the sections touching each other. The edges of sections on the remaining contacts are shaped in a similar way. As for section 2, it is enough to shape its lower the edge is similar to section 3. The upper edge may not have a pattern 9 and a recess 10. This edge is more like the two edges of section 1 and is provided with sleeves 11. The upper edge of section 3 has a doubled-up finish. similar to the edge of the lower section. In order to avoid the described side cuts of 9 sections and a recess 10 in the area of the inset ends, it is possible to use the section shown in Figs. 6 and 7. One (lower right) connector consists in this case of sleeve 121 mounted in the appropriate length and projecting approximately the thickness of the round rod 8. Upper lock 17, which is not the end of a rod forming part of the skeleton, but a separate iron rod, round also extends a thickness of circular 8 below the edge of section 2. The coupler 17 surrounds the cylindrical groove 10, with a depth corresponding to the thickness of the whistle. The free end of the zipper 17 - 2 - can slide in the sleeve 121. The sleeve has a shape (fig- 7), cut 131, m! M! With its total height, a gap that passes freely through the zip '17. The whole is covered by the sleeve U1 with cutout 13, which in width corresponds to the cutout 131. The sleeve l1 is slightly (shorter than the thickness of the round neck in order to facilitate the connection of the two sections, which is achieved by a certain rotation of the sleeve li1 in the direction shown in Fig. the cutout 13 diametrically opposes the cutout 131 of the sleeve 121. On the left side of fig. 7 you can see the zipper before joining the sections, and on the right side the tenze zipper after joining. one insert of the rounds is set, then the segment itself, and finally the second insert, then the lock is joined. Four rings of 0.5 m wide are tied with cement mortar, resulting in that a uniform circle of 2 m in length. A circumferential seam then follows, which makes the individual vertebrae that form the runner independent of each other, so that in the event of severe rock pressure, they can work completely independently. The play between the vertebrae and the rock mass is adequately filled. The job is tamped on the spot and also has dividing seams every 2 m. The structure of the ends of the sections described above does not exhaust the idea, but they can be made differently. The idea is to put the drains axially on the sections already seated on the site. And still allowing individual sections to be tied together. PL