PL44072B1 - - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy wytwarzania nowych pod¬ stawionych hydrazydów kwasów, o ogólnym wzorze 1: Ri-CO-NH-NH-R* w którym RL oznacza nasycona lub nienasyco¬ na o lancuchu prostym lub rozgalezionym, ali¬ fatyczna reszte weglowodorowa, podstawiona przez chlorowiec, grupe wodorotlenowa albo przez zawierajace do 4 atomów wegla grupy alkoksy- albo alkilomerkapto-, a R8 oznacza reszte aralkilowa albo zawierajaca do 6 ato¬ mów wegla reszte alicykliczna lub nasycona, o lancuchu prostym lub rozgalezionym, alifa¬ tyczna reszte weglowodorowa, jak równiez soli tych hydrazydów.W mysl wynalazku wytwarza sie zdefiniowa- *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze wspól¬ twórcami wynalazku sa Otto Straub, Hugo Guttmann i Paul Zelier. ne wyzej pochodne hydrazydów kwasów przez kondensacje kwasu o ogólnym wzorze 2: Ri - COOH z podstawiona hydrazyna o ogólnym wzorze 3: H2N - NH - R*, przy czym Rt :" R2 maja wyzej zdefiniowane znaczenie, w obecnosci karbodwuimidu N,N' -dwupodstawionego i ewentualnie przeprowadza otrzymane wolne hydrazydy kwasów w odpo¬ wiednia sól.Sposobem wedlug wynalazku kondensuje sie kwas karboksylowy z podstawiona hydrazyna w obecnosci karbodwuimidu. Do reakcji mozna stosowac wprost kwasy albo sole, na przyklad sole potasowcowe. Stosowanie latwiej reaguja¬ cego estru, haloidku lub bezwodnika jest zby¬ teczne. Stosowane jako srodki kondensujace karbodwuimidy N,N* -dwupodstawione mozna wytwarzac np. przez traktowanie dwupodsta-wfonych pochodnych mocznikowych za pomoca p-toluenosLilfochlorku w pirydynie. W reakcji wedlug wynalazku odzyskuje sie odpowiednie pochodne mocznikowe- Przez stosowanie odpo¬ wiednik podstawionych karbodwuimidów otrzy¬ muje sie jako produkty uboczne pochodne mocznikowe, które latwo mozna oddzielic od produktu reakcji. Jako N,N' -dwupcdstawiony karbodwuimid mozna np. stosowac N,N* -dwu- cykloheksylokarbodwuimid. Reakcje mozna pro¬ wadzic np. w temperaturze 0°—50°C, korzyst¬ nie w temperaturze pokojowej albo nieco wyz¬ szej. Korzystnie jest stosowac rozpuszczalnik.Mozna stosowac organiczny rozpuszczalnik, np. chlorek metylenu, chloroform, dioksan, cztero- liydrofuran, dwumetyloforimamid albo aceto- nitryl, jak równiez wode.Wedlug wynalazku nowe pochodne hydrazy¬ dów kwasów mozna tez wytwarzac na innej drodze. Mozna np- zdolna do reakcji pochodna kwasu o wzorze 2 jak ester, haloidek, bezwod¬ nik albo amid kondensbwac, ewentualnie przez ogrzewanie, z podstawiona hydrazyna o wzorze 3. Wedlug innego wykonania sposobu wedlug wynalazku mozna sole wytworzone z kwasów o wzorze 2 i hydrazyn o wzorze 3 ogrzewac do wysokich temperatur. Wedlug innej jeszcze me¬ tody poddaje sie reakcji hydrazyd kwasu o wzo¬ rze 2 ze zwiazkiem karbonylowym i redukuje otrzymany hydrazon, np. przez katalityczne uwodornianie w obecnosci platyny albo wegla palladowego jako katalizatora, albo przez re¬ akcje z wodorkiem litowo-glinowym. Jako zwiazek karbonylowy mozna stosowac np. ace¬ ton, metyloetyloketon albo benzaldehyd. Obie reakcje mozna przeprowadzac równoczesnie al¬ bo kolejno po sobie. Mozna przy tym równiez uwodarniac inne znajdujace sie w czasteczce nienasycone grupy. Wedlug jeszcze innej me¬ tody dziala sie na hydrazyd kwasu o wzorze 2 zwiazkiem karbonylowym, traktuje wytworzo¬ ny hydrazon zwiazkiem Grignard'a i hydroli- zuje otrzymany produkt addycyjny. Jako zwia¬ zek Grignard'a stosuje sie najkorzystniej ha- loidki metylo- albo etylomagnezowe.Sposobem wedlug wynalazku mozna wytwa- rzoc np. nastepujace podstawione hydrazydy kwasów: 1 — (hydroksya)eetylo)-2-benzylohydrazyne, 1 — {hydroksyacetylo)-2-izopropylohydrazyne, 1 — < a-hydroksypropionylo)-2-trzecioTzed. butylc- hydrazyne, I — (« -hydroksypropionylo)-2-izopropylohydrazy- ne, l — ( 1 — ( a -hydroksypropionylo)-2-fenyloetylohydra- zyne, 1 — ( y -hydroksybutyrylo)-2-fenyloetylohydrazyne, 1 — (y -hydroksybutyrylo)-2-drugorzed. butylohy- drazyne, l — (metoksyacetylo)-2-izopropylohydrazyne, 1 — (etoksyacetylo)-2-benzylohydrazyne, 1 - (etoksyacetyl&)-2-izopropylohydrazyne, 1 — (dwuetoksyacetylo)-2-izopropylohydraayne, l — (dwuetoksyacetylo)-2-benzylohydrazyne, 1 — ( p -hydroksypropionylo)-2-izopropylohydrazy- ne, 1 — (dwuetoksypropionylo)-2-izopropylohydrazy- ne, 1 — ( a-dwuetoksypropionylo)-2-izopropylohydra- zyne, 1 — (a -metylomerkaptopropionylo)-2-izopropylc- hydrazyne, 1 — ( Y -metylomerkaptobutyrylo)-2-izopropylohy- drazyne, . 1 — (cnieroacetylo)-2-izopropylohydrazyne, 1 — ( p -chlorokrotonylo)-2-izopropylohydrazyne, Pod wzgledem farmakologicznym szczególna wartosc posiadaja te hydrazydy kwasów, w któ¬ rych Rt oznacza nizsza alifatyczna reszte weglo¬ wodorowa o 1—4 atomów wegla, podstawiona grupami hydroksylowa albo alkoksylowa, a R2 oznacza reszte izopropylowa albo benzylowa.Specjalnie korzystnymi zwiazkami z tej grupy sa hydrazydy pochodzace z kwasu mlekowego i dwualkoksyoctowego, zwlaszcza kwasu dwu- etoksyoctowego- Otrzymane w mysl wynalazku hydrazydy kwasów tworza dobrze zdefiniowane sole zarów¬ no z nieorganicznymi, jak i organicznymi kwa¬ sami, np. z kwasami chlorowcowodorowymi, j^k kwas solny, bromowodorowy, jodowodorowy, z innymi kwasami mineralnymi, jak kwas siarko¬ wy, fosforowy i z kwasami organicznymi, jak kwas winowy, cytrynowy, kamforosulfonowy, ej#no2t$fonowy, kwas salicylowy, askorbinowy, maldtfowy, migdalowy itd. Sole addycyjne kwa¬ sowe wytwarza sie najlepiej w obojetnym roz¬ puszczalniku przez dzialanie na pochodne hydra¬ zyny nadmiarem odpowiedniego kwasu.Otrzymane zgodnie z wynalazkiem podsta¬ wione hydrazydy kwasów oraz ich sole hamuja monoaminooksydaze, niektóre z nich odznacza¬ ja sie wyraznym antydepresyjnym dzialaniem i wplywaja na wzrost wagi przy kacheksji.Przyklad I. 8,8 g kwasu metoksyoctowego i 10,1 g trójetyloaminy rozpuszcza sie w 150 ml acetonitrylu. Po dodaniu 11,05 g jednochloro- - 2 -wodorku izopropylohydrazyny miesza sie w cia¬ gu 1 godziny w temperaturze pokojowej i do¬ daje nastepnie 20,7 g N,N' -dwucykloheksylo- karbodwuimidu. Nastepnie miesza sie dalej w ciagu 3—4 godzin, przy czym temperature reak¬ cji 25—30°C utrzymuje sie przez okresowe chlo¬ dzenie. Nastepnie odsacza sie wytracony dwu- cykloheksylomocznik i przesacz zageszcza w prózni w temperaturze nie przekraczajacej 60°C- Pozostalosc ekstrahuje sie eterem, przy czyim pozostaje nierozpuszczony chlorowodorek trójetyloaminy. Roztwór eterowy traktuje sie wpierw nasyconym roztworem kwasnego we¬ glanu sodowego i nastepnie porcjami 70 ml 2-n kwasu solnego. Polaczone wyciagi kwasu solne¬ go nastawia sie za (pomoca stezonego lugu so¬ dowego na wartosc pH-7-8, nasyca sola ku¬ chenna i wyciaga kilkakrotnie eterem. Polaczo¬ ne i wysuszone wyciagi eterowe uwalnia sie od rozpuszczalnika: otrzymuje sie 1-metoksyacety- ot lo-2-izopropylohydrazyne n = 1-4587, o tem¬ peraturze wrzenia 105-106°C(12 mm Hg).Przyklad II. 11 g jednochlorowodorku izo- propylohydrazyny, 10,1 g trójetyloaminy i 12 g kwasu alfa-metylomerkaptopropionowego roz¬ puszcza sie w 170 ml chlorku metylu. W ciagu okolo 40 minut dodaje sie do otrzymanego roz¬ tworu mieszajac roztwór 20,4 g dwucykloheksy- lokarbodwuimidu w 30 ml chlorku metylu.Temperature reakcji utrzymuje sie przez chlo¬ dzenie na poziomie 30°—35°C- Mieszanine mie¬ sza sie w ciagu 4 godzin w temperaturze poko¬ jowej, po czym oddziela sie wytracony dwu- cykloheksylomocznik. Przesacz przemywa sie S porcjami nasyconego roztworu chlorku sodo¬ wego i nastepnie ekstrahuje 3^n kwasem sol¬ nym. Otrzymany przy tym roztwór zakwaszony kwasem solnym neutralizuje sie stalym kwas¬ nym weglanem sodowym i wytrzasa z eterem.Po odparowaniu eteru oddestylowuje sie pozo¬ stalosc w wysokiej prózni, otrzymujac glówna frakcje w temperaturze 88°C(0,1 mm Hg). De¬ stylat krystalizuje po krótkim staniu. Po pvze- krystalizowaniu w wysokowrzacym eterze otrzymuje sie 1 — ( a -metylomerkaptopropiony- lo)-2-izopropylohydrazyne w postaci bezbarw¬ nych krysztalów o temperaturze topnienia 77— 78°C. Jesli w analogiczny sposób poddaje sie reakcji 14 g kwasu y "metylomerkaptomaslo- wego zamiast a -metylomerkaptopropionowego, wówczas otrzymuje sie 1-(y -metylomerkapto- butyrylo)-2-izopropylohydrazyne, która oczysz¬ cza sie przez destylacje w wysokiej prózni- Temperatura wrzenia 90—93°C (0,01 mon Hg), temperatura topnienia 30—31°C.Przyklad III. 44 g estru etylowego kwasu p- etoksypropionowego miesza sie z 21 g wo- dzianiu hydrazyny i ogrzewa w ciagu 2 godzin w temperaturze 100°C. Nastepnie destyluje sie, otrzymujac jako glówna frakcje (J -etoksypro- pionylohydrazyd, w temperaturze 80CC(0,005 mm Hg). Powyzszy hydrazyd przeprowadza sie przez ogrzewanie do wrzenia z acetonem w l-( p -etoksypro|paonylo)-2-izopropylidenohydrazy- ne, która topnieje w temperaturze 48,5—50,5°C.Roztwór hydrazonu w etanolu wytrzasa sie po dodaniu katalizatora platynowego w tempera¬ turze pokojowej i pod cisnieniem atmosferycz¬ nym z wodorem, do chwili ustania pochlania¬ nia wodoru. Po odsaczeniu katalizatora i' za¬ geszczeniu przesaczu, destyluje sie pozostalosc w prózni. l-(p-etoksypropionylo)-2-izopropy7o- hydrazyne otrzymuje sie jako frakcje, o tempe¬ raturze wrzenia 65°C (0,03 mm Hg), która po¬ cichlodzeniu zestala sie (temperatura topnienia 31,5-32,5°C; n25 = 1.4506). W analogiczny spo¬ sób otrzymuje sie przy uzyciu estru metylowe¬ go kwasu metoksyoctowego zamiast estru ety¬ lowego kwasu p -etoksypropionowego, poprzez hydrazyd metoksyoctowy (temperatura topnie¬ nia 50^51°C, temperatura wrzenia 71°C przy 0,01 mm Hg) oraz odpowiednia l-(metoksyace- tylo)-2-izopropylidenohydrazyne (temperatura topnienia po przekrystalizowaniu w mieszani¬ nie acetonu i eteru naftowego 73—74°Q- l-(me- toksyacetylo)-2-izopropylohydrazyne (temperatu¬ ra wrzenia 105-106c) 12 mm Hg; n24 = 1.4587), która w nizszych temperaturach sie zestala.Przyklad IV. 160,8 g p -propiolaktonu mie¬ sza sie z 650 ml acetonitrylu i trakutje 122 g 1000/oowego wodzianu hydrazyny. Otrzymana przez zageszczenie mieszaniny reakcyjnej p -hydroksypropionylohydrazyna posiada po przekrystalizowaniu w alkoholu temperature topnienia 102,5—104°C. Przez ogrzanie z nad¬ miarem acetonu i zageszczenie otrzymanej mie¬ szaniny reakcyjnej otrzymuje sie l-( p -hydro- ksypropionylo)-2-izopropylidenohydrazyne, która po przekrystalizowaniu w acetonie topnieje w temperaturze 94—95°C, Roztwór tego hydra¬ zonu w etanolu uwodornia sie w obecnosci ka¬ talizatora platynowego w sposób podany w przykladzie III, przy czym otrzymuje sie 1-( p-hydroksypropionylo)-2-izopropylohydrazyne, - 3 -która krystalizuje z estru octowego w delikat¬ nych bezbarwnych iglach, o temperaturze top¬ nienia 99—100°C.Przyklad V. 100 g kwasu glikolowego prze¬ prowadza sie przez ogrzanie z 380 ml metanolu i 300 g stezonego kwasu siarkowego w ester metylowy kwasu glikolowego o temperaturze wrzenia 42-44°C (12 mm Hg); n25 = 1.4120- 100 g tego estru ogrzewa sie z nieco wieksza ilo¬ scia niz wynika z wyliczenia wodzianu hydra¬ zyny. Tak otrzymany hydrazyd kwasu glikolo- -wego topnieje w temperaturze 91,5—92,5°C.Przez gotowanie z nadmiarem acetonu otrzy¬ muje sie l-(hydroksyacetylo)-2-izopropylideno- hydrazyne, o temperaturze topnienia 113—115CC.Tjp g tego hydrazonu rozpuszcza sie w etanolu i uwodornia w obecnosci 0,1 g katalizatora pla¬ tynowego, w temperaturze pokojowej i pod ci¬ snieniem atmosferycznym. Po ukonczonym wia¬ zaniu wodoru, odsacza sie od katalizatora i przesacz zageszcza w prózni. Otrzymana su¬ rowa l-(hydroacetylo)-2-izopropylohydrazyne przekrystalizowuje sie w estrze octowym, otrzy¬ mujac krysztaly w postaci pryzm bezbarwnych, o temperaturze topnienia 96—97rC. W analogicz¬ ny sposób otrzymuje sie wychodzac z kwasu Y -hydroksymaslcwego zamiast z kwasu gliko¬ lowego, l-(y hydroksybutyrylo)-2-izopropylohy- drazyne, o temperaturze topnienia 69—71°C.Przyklad VI. 15 g hydrazydu kwasu mle¬ kowego ogrzewa sie w 150 ml acetonu przez 3 godziny, po czym mieszanine reakcyjna odpa¬ rowuje sie do sucha i zólta lepka pozostalosc po krótkim suszeniu na glince ogrzewa sie do wrzenia jeszcze raz z 100 ml acetonu w ciagu 2 godzin. Po ponownym zageszczeniu i suszeniu krystalizuje sie pozostalosc w benzenie lub estrze octowym. 24 g tak otrzymanej l-(a-hy- droksypropionyló)-2-izopropylidenohydrazyny, o temperaturze topnienia 86—91°C uwodornia sie w 700 ml etanolu w obecnosci katalizatora p^- tynowego, w temperaturze pokojowej i pod ci¬ snieniem atmosferycznym, az do zwiazania ob¬ liczonej ilosci wodoru (l mol na mol uwodor¬ nionej substancji). Uwolniony od katalizatora roztwór zageszcza sie w prózni do sucha. Pozo¬ stalosc przekrystalizowuje sie w estrze octo¬ wym. Otrzymuje sie 15 g l-( a-hydroksypropic- nylo)-2-izopropylohydrazyny o temperaturze topnienia 102—103°C.Przyklad VII. 20,8 g hydrazydu kwasu mlekowego gotuje sie w ciagu 1 godziny z 62 g 50%-owego roztworu alkoholowego fenyloace- taldehydu i 20 ml etanolu- Wytracony po kilku godzinnym staniu na zimno produkt redukcji odsysa sie i przekrystalizowuje w mieszaninie estru octowego i etanolu (6:1). 10,3 g tak otrzy¬ manej l-( a -hydroksypropionylo)-2-( p -fenoloe- tylidenohydrazyny, o temperaturze topnienia 160-163°C uwodornia sie w 500 ml etanolu z 0,3 g tlenku platyny, w temperaturze pokojowej i pod cisnieniem atmosferycznym, az do zwia¬ zania obliczonej ilosci wodcru. Odsaczony od katalizatora roztwór zageszcza sie w prózni do sucha, po czym pozostalosc przekrystalizowuje sie w benzenie. Temperatura topnienia tak otrzymanej l-( a -hydroksypropionylo)-2-fenylo- etylohydrazyny wynosi 111,5—114°C.Przyklad VIII. 168 g estru etylowego kwa¬ su dwuetoksyoctowego miesza sie z 170 ml eta¬ nolu i 100 g wodzianu hydrazyny 100%-owej i ogrzewa sie do wrzenia w ciagu 6 godzin pod chlodnica zwrotna. Nastepnie destyluje sie po¬ zostalosc w prózni i otrzymuje 130 g hydrazydu kwasu dwuetoksyoctowego, o temperaturze wrzenia 103°C (0,02 mm Hg); n2 2 = 1.4635. Po¬ wyzszy produkt zestala sie przy staniu w tem¬ peraturze pokojowej. 20 g tego hydrazydu ogrzewa sie do wrzenia z 20 ml acetonu w cia¬ gu 1 godziny pod chlodnica zwrotna- Nastepnie oddestylowuje sie nadmiar acetonu, rozpuszcza pozostalosc w 50 ml alkoholu i uwodornia po dodaniu malej ilosci katalizatora platynoweg:) w temperaturze pokojowej pod cisnieniem atmosferycznym, az do ustania pobierania wo¬ doru. Po odsaczeniu katalizatora zageszcza sie przesacz w prózni i pozostalosc oddestylowuje.Otrzymuje sie l-dwuetoksyacetylo-2-izopropylo- hydrazyne, o temperaturze wrzenia 78—80°C (0,1 mm Kg); n23 = 1.4470.Przyklad IX. 22,3 g hydrazydu kwasu dwu¬ etoksyoctowego ogrzewa sie w ciagu 1 godziny z 50 ml alkoholu i 16 g benzaldehydu na lazni wodnej. Nastepnie uwodornia sie w obecnosci katalizatora platynowego w temperaturze poko¬ jowej i pod cisnieniem atmosferycznym jak w poprzednim przykladzie, otrzymujac 1-dwueto- ksyacetylo-2-benzylohydrazyne, która po prze- krystalizowaniu w mieszaninie eteru naftowego i benzenu topnieje w temperaturze 85°C.Przyklad X. Mieszanina 23,6 g estru etylo¬ wego kwasu mlekowego i 14,8 g izopropylohy- drazyny ogrzewa sie w ciagu okolo 60 godzin - 4 -w lazni-olejowej w.temperaturze. 120?jCL pod chlodnica zwrotna. Mieszanine reakcyjna za¬ geszcza sie nastepnie pod próznia pompki wod¬ nej- Stala pozostalosc przekrystalizowuje sie w* estrze 'etylowym kwasu octowego. Otrzymujo sievprzy tym 15 g l-( a -hydroksypropionylo) -2-izopropylohydrazyny, o temperaturze topnie¬ nia 102-103°C. PL

Claims (2)

1. Zastr z e z en i a pat ent o we 1. Sposób wytwarzania nowych podstawio¬ nych hydrazydów kwasów o wzorze ogól¬ nym: R, - CO - NH - NH - R2, w którym- Rx oznacza, nasycona albo niena¬ sycona,, o lancuchu prostym lub rozgalezio¬ nym, alifatyczna reszte weglowodorowa, podstawiona przez chlorowiec, grupe wo¬ dorotlenowa albo przez zawierajaca do 4 atomów wegla grupe alkoksy- albo alkilo- merkapto-, a K2 oznacza reszte aralkilowa albo zawierajaca do 6 atomów wegla, resz¬ te alicykliezna lub nasycona albo nienasy¬ cona, o lancuchu prostym lub rozgalezio¬ nym, alifatyczna reszte weglowodorowa jak równiez soli tychze hydrazydów kwa¬ sów, znamienny tyim, ze kwas o wzorze ogólnym: Ri - COOH kondensuje sie z podstawiona hydrazyna, o wzorze ogólnym: H2N — NH - R2, przy czym R^ i R^ maja znaczenie podane wyzej, w obecnosci N,N' -dwupodstawione- go karbodwuimidu, po czym ewentualnie przeprowadza sie otrzymany wolny hydra¬ zyd kwasu w sól.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze kondensacje prowadzi sie w rozpuszczal¬ niku, w temperaturze 15—30°C. 3- Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny tym, ze kondensacje prowadzi sie w obecnosci ^ dwucykloheksylokarbodwuinndu. 4. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1, zna¬ mienna tym, ze zamiast prowadzenia reak¬ cji w obecnosci podwójnie podstawionego karbodwuimidu do kondensacji, stosuje sie zdolna do reakcji funkcjonalna pochodna kwasu o wzorze ogólnym: Rt - COOH 5. Sposób wedlug: zastez. 1—4. znamienny tym, ze jako funkcjonalna pochodna stosu¬ je sie ester, haloidek, amid albo bezwodnik kwasu o wzorze: R, - COOH 6. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1, zna¬ mienna tym, ze hydrazyd kwasu o wzorze ogólnym: Ri - COOH kondensuje sie z aromatycznym, aralifa- tycznym albo zawierajacym do 6 atomów wegla alicyklicznym lub nasyconym, o pro¬ stym lub rozgalezionym lancuchu alifatycz¬ nym zwiazkiem karbonylowym, a utworzo¬ ny hydrazon redukuje sie równoczesnie albo pózniej. 7. Sposób wedlug zastrz- 6, znamienny tym, ze hydrazon uwodornia sie katalitycznie, np. w obecnosci platyny albo wegla palladowe¬ go. 8. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1, zna¬ mienna tym, ze hydrazyd kwasu, o wzorze ogólnym: RL - COOH kondensuje sie z aromatycznym, aralifa- tycznym lub zawierajacym do 5 atomów wegla alicyklicznym lub nasyconym, o pro¬ stym lub rozgalezionym lancuchu alifatycz¬ nym zwiazkiem karbonylowym, a utworzo¬ ny hydrazon przemienia sie z haloidkiem metylo-magnezowym lub etylo-magnezo- wym, a utworzony produkt addycyjny pod¬ daje sie hydrolizie. 9. Sposób wedlug zastrz. 1—8, znamienny tym, ze jako material wyjsciowy stosuje sie kwas o ogólnym wzorze: Ri - COOH w którym Ri oznacza podstawiona chlo¬ rowcem, grupa hydroksylowa lub zawiera¬ jaca do 4 atomów wegla grupa alkoksylo- wa nasycona lub nienasycona o prostym lub rozgalezionym lancuchu reszte weglo¬ wodorowa ewentualnie zdolna do reakcji pochodna lub hydrazyd tego kwasu, a zwiazki te przeprowadza sie w hydrazyd o ogólnym wzorze: Rx - CONH - NH - R2, w którym Rt posiada to samo jak wyzej znaczenie, zas R2 stanowi reszte benzylowa - 5 -lub zawierajaca do 6 atomów wegla alicy- kliczna lub nasycona o prostym lub rozgale¬ zionym lancuchu alifatyczna reszte weglo¬ wodorowa- 10. Sposób wedlug zastrz. 9, znamienny tym, ze stosuje sie jako material wyjsciowy kwas o ogólnym wzorze: Ri - COOH, w którym RL stanowi nizsza alifatyczna reszte weglowodorowa podstawiona grupa hydroksylowa lub alkoksylowa o 1—4 ato¬ mach wegla pochodna zdolna do reakcji lub hydrazyd tego kwasu. 11. Sposób wedlug zastrz. 9—10, • znamienny tym, ze reakcji poddaje sie kwas lub zdol¬ na do reakcji pochodna jego z izopropylo hydrazyna. 12. Sposób wedlug zastrz. 9 i 10, znamienny tym, ze reakcji poddaje sie hydrazyd kwa¬ sowy z acetonem, a produkt kondensacji uwodornia sie. 13- Sposób wedlug zastrz. 9—12, znamienny tym, ze jako material wyjsciowy stosuje sie kwas mlekowy, jego zdolna do reakcji pochodna lub jego hydrazyd. 14. Sposób wedlug zastrz. 9—12; znamienny tym, ze jako material wyjsciowy stosuje sie kwas 2-alko'ksyoctowy, zwlaszcza kwas dwuetcksyoctowy, zdolna do reakcji fun¬ kcjonalna pochodna jego lub jego hydrazyd. 15. Sposób wedlug zastrz. 9—12, znamienny tym, ze jako material wyjsciowy stosuje sie kwas glikolowy, zdolna do reakcji funkcjo¬ nalna jego pochodna lub hydrazyd tego kwasu. 16. Sposób wedlug zastrz. 9—12, znamienny tym, ze jako material wyjsciowy stosuje sie kwas [} -hydroksypropionowy, zdolna do reakcji jego pochodna funkcjonalna lub hydrazyd tego kwasu- 17. Sposób wedlug zastrz. 9—12, znamiennj tym, ze jako material wyjsciowy stosuje sie kwas metoksyoctowy, zdolna do reak¬ cji jego pochodna funkcjonalna lub hydra¬ zyd tego kwasu. 18. Sposób wedlug zastrz. 9—12, znamienny tym, ze jako material wyjsciowy stosuje sie kwas [j -etoksypropionowy, zdolna do reakcji jego pochodna funkcjonalna lub je¬ go hydrazyd. F. Hoffmann-La Roche&Co Aktiengesellschaft Zastepca: dr Andrzej Au rzecznik patentowy 2300. RSW „Prasa", Kielce. PL