Stwierdzono, iz mozna otrzymac nowa po¬ chodna 10-pirydo-[3.2-b] [1.4]-benzotiazynowa podstawiona siarka, o wzorze ogólnym (1), traktujac pochodna pirydylofenylaminowa, o wzorze ogólnym (2), za pomoca elementarnej siarki albo za pomoca dwuhaloidków siarki i ewentualnie rozdzielajac otrzymane przy tym izomery polozenia.Wiadomo, ze z 2-aniIinopirydyny mozna dzia¬ laniem srodków siarkujacych otrzymac 10-pi- rydo-[3.2-b] [1.4]-benzotiazyne. Istota wynalaz¬ ku polega na wprowadzeniu siarki do ukladu pirydobenzotiazynowego. Dzieki temu podstaw¬ nikowi otrzymana sposobem wedlug wynalaz¬ ku nowa pochodna 10-pirydo-[3.2-b] [1.4]-ben- zotiazyny rózni sie zasadniczo od znanej 10-pi- rydo-[3.2-b] [1.4]-benzotiazyny, która nie po¬ siada podstawników ani w pierscieniu pirydy¬ nowym ani tez w pierscieniu fenylowym. Spo¬ sób wedlug wynalazku polega na ogrzewaniu N-(m-alkilomerkaptofenylo)-N-(2-pirydylo)-ami- ny o wzorze (2) z elementarna siarka w obec¬ nosci jodu w postaci krystalicznej jako kata¬ lizatora, do temperatury 150—300°C. Po skon¬ czonym wywiazywaniu sie siarkowodoru oczy¬ szcza sie produkt reakcji znanymi sposobami, np. przez krystalizacje przy czym mozna po¬ wstajace równoczesnie izomery polozenia od¬ dzielic od siebie.Sposób wedlug wynalazku mozna przeprowa¬ dzic równiez przez traktowanie roztworu N-tm-alkilomerkaptofenylo)-N-(2-pirydylo)-ami- ny w obojetnym, nie mieszajacym sie z woda organicznym rozpuszczalniku, jak benzen, to¬ luen, ksylen, chlorobenzen, dwuhaloidkiem siar¬ ki takim jak dwuchlorek siarki. Po odparowa¬ niu rozpuszczalnika pod cisnieniem normal¬ nym albo w prózni oczyszcza sie produkt re¬ akcji przez przekrystalizowanie, przy czym ewentualnie mozna rozdzielic utworzone izo-it^ery polozenia przez frakcjonowana krystali¬ zacje. Reakcje mozna równiez prowadzic bez rozpuszczalnika. Surowe / produkty mozna oczyszczac przez" destylacje w glebokiej próz¬ ni i nastepnie krystalizacje. Ponadto mozna oczyszczanie przeprowadzic sposobem chroma¬ tograficznym, np. przy zastosowaniu tlenku glinowego, co w pewnych przypadkach moze ewentualnie ulatwic rozdzial izomerów.Otrzymane sposobem wedlug wynalazku pod¬ stawione w pierscieniu fenylowym przez me- tylomerkaptogrupe 10-pirydo-[3.2-b] [1.4]-ben- zotiazyny sa w temperaturze pokojowej sub¬ stancjami stalymi albo cieklymi. Produkty na¬ daja sie jako srodki przyspieszajace wulkani¬ zacje, jako srodki przeciwutleniajace w sma¬ rach, jako lek przeciwrobaczny oraz jako pól¬ produkty do wyrobu srodków leczniczych.W ponizszym przykladzie, który sluzy do objas¬ niania sposobu wykonania wynalazku, jednak w zadnym przypadku nie moze stanowic ogra¬ niczenia wynalazku, podano temperatury w stop¬ niach Celsjusza. Temperatury topnienia i wrze¬ nia nie sa skorygowane.Przyklad: Metylomerkapto - 10 - pirydo - [3.2-b] [1.4]-benzotiazyna. 30,4 g 3-metylomerkaptoaniliny (temperatura wrzenia 163 do 165° (16 mm Hg) kondensuje sie z 11,5 g 2-bromopirydyny w ciagu 1 i Va godziny w temperaturze 150°. Produkt reakcji rozpuszcza sie w eterze i przemywa 100 ml 15Vo-owego roztworu sody. Po oddestylowaniu eteru otrzymuje sie przez frakcjonowana de¬ stylacje 2-(2-metylomerkaptoanilino)-pirydyne, wrzaca w temperaturze 160—165°/0,01 mm Hg, która po dwukrotnym przekrystalizowaniu w mieszaninie benzenu i eteru naftowego po¬ siada stala temperature topnienia 87—89°. 21,6 g 2-(3-metylomerkaptoanilino)-pirydyny, 6,4 g siarki i 1,0 g sproszkowanego jodu ogrze¬ wa sie razem w ciagu 1,5 godziny na lazni olejowej (temperatura lazni 270°). Po skonczo¬ nym wywiazywaniu "sie siarkowodoru, desty¬ luje sie mieszanine reakcyjna w glebokiej prózni. Otrzymuje sie przy tym surowa me¬ tylomerkapto-10-pirydo-[3.2-b] [1.4]-benzotiazyne, wrzaca w temperaturze 190—220°/0,01 mm Hg, która po dwukrotnym przekrystalizowaniu w etanolu wykazuje stala temperature topnie¬ nia 140—142°. Prawdopodobnie ma sie tu do czynienia z zwiazkiem podstawionym w polo¬ zeniu 8 metylomerkaptogrupa. i PL