Opublikowano dnia 15 grudnia 1960 r. l ym», \ POLSFQEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr43757 KI. 80 b, 1/09 Zaklad Badan i Doswiadczen Przemyslu Silikatowego *) Warszawa, Polska Sposób wytwarzania utwardzanego w parze wysokowytrzymalosciowego betonu o strukturze komórkowej - Patent trwa od dnia 25 kwietnia 196Ó r.Znaine sa liczne sposoby wytwarzania betonu komórkowego, w celu uzyskiwania pelnowarto¬ sciowego materialu konstrukcyjnego w budowni¬ ctwie. Dotychczasowe sposoby polegaly na stoso¬ waniu cementów o odpowiednio wysokich mar¬ kach, badz tez polegaly na specjalnym przygo¬ towywaniu mikrokruszywa. Wedlug sposobu opi¬ sanego w opisie patentowym nr 41796 uzyskuje sie beton komórkowy o wytrzymalosci okolo 70 kg/cm2, stosujac szlam mikrokruszywa otrzy¬ many przez mielenie na mokro piasku z dodat¬ kiem cementu belitowego. W opisach patento¬ wych nr. nr. 41798 i 42611 podano sposoby zwiek¬ szenia wytrzymalosci betonu komórkowego do 80—90 kg/cm2 przy stosowaniu jako mikrokru- *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze wspól¬ twórcami wynalazku sa mgr inz. Antoni Pa¬ procki, mgr inz. Jan Skrzypek, inz. Czeslaw Edelman i Jan Skibinski szywa szlamu z zasadowych pylów lotnych z we^ gla brunatnego oraz mielonego piasku, badz tez przy stosowaniu jako spoiwa cementu siarczano- wo-zuzlowego.Sposób wedlug niniejszego wynalazku umozli¬ wia uzyskanie betonów o strukturze komórko¬ wej o wytrzymalosci okolo 100 kg/cm2 przy za¬ chowaniu stalego ciezaru objetosciowego rzedu 700 kg/m3.Stwierdzono, ze decydujacy wplyw na jakosc otrzymywanych betonów komórkowych ma poza odpowiedinio przygotowanym mikrokruszywein równiez dobór spoiwa, proces zarodnikowania masy oraz kolejnosc dozowania surowców pod¬ czas wytwarzania masy zasobowej.Wedlug wynalazku poddaje sie zarodnikowaniu cement, a najkorzystniej mieszanke cementów, np. hutniczego i portlandzkiego w ciagu kilku¬ nastu godzin np. 11 — 13 godz. po wymieszaniu go z zimna woda w ilosci okolo 60% w stosunkudo cementu. Proces zarodnikowania, któremu poddaje sie okolo 30% calej ilosci cementu, naj¬ korzystniej takiego samego gatunku jaki stosuje sie jako spoiwo, powinien przebiegac w zupelnym spokoju. Po tym okresie zarodnikowania otrzymu¬ je sie mase w postaci gestego ciasta, trudna do rozmieszania w zwyklej mieszarce. Mase te miesza sie w specjalnej mieszarce - kalandrze o bardzo mocnych ramionach mieszalliczych i wprowadza do mieszarki, w której przygoto¬ wuje sie mase zarobowa w momencie, gdy znaj¬ duje sie juz w niej przewidziana receptura ilosc wapna, cementu i dodatku gipsu. Do mieszarki wprowadza sie nastepnie szlam mikrokruszywa i po wymieszaniu na zimno otrzymana mas*? szybko podgrzewa sie bezposrednio para do tem¬ peratury 50°C, dodaje proszek aluminiowy i da¬ lej postepuje, w sposób znany.„. Sposób wedlug wynalazku poza zasadnicza korzyscia zwiekszenia wytrzymalosci wyrobów umozliwia równiez przyspieszenie procesu doj¬ rzewania masy do krojenia o okolo 40% w po¬ równaniu ze sposobami znanymi. Istnieje rów¬ niez mozliwosc dalszego przyspieszenia tego pro¬ cesu przez zmniejszenie ilosci wapna hydratyzo¬ wanego, np, z 26% ogólnej ilosci spoiwa do 10% i odpowiednie zwiekszenie ilosci cementu.Do procesu wytwarzania betonu komórkowe¬ go jako spoiwa stasuje sie wapno lub cement o mozliwie duzej ilosci krzemionki, np. cement belitowy o zawartosci okolo 40% belitu, miesza¬ nine okolo 70% cementu hutniczego i 30% ce¬ mentu portlandzkiego nyrki co najmniej 350 lub cement siarczanowy. Najlepsze rezultaty uzysku¬ je sie przy stosowaniu mieszaniny cementów lub mieszanych spoiw wapienno-eementowych o przewadze cementu. Spoiwa te powinny posia¬ dac mozliwie* drobny przemial. Np. dla cementu przemial powinien byc w granicach calkowitego przepadu przez sito 0,08, natomiast pozostalosc na sicie 0,063 powinna wahac sie w granicach 10 — 15%, £as w przypadku wapna nalezy sto¬ sowac jeszcze drobniejsze frakcje.Jako mikrokruszywa w sposobie wedlug wy¬ nalazku mozna stosowac szlam piaskowy, szlam pylowy, szlam z chudych glin lessowych, po ewentualnym usunieciu . czesci mikropylastych.W niektórych przypadkach przy stosowaniu tak zwanych „plytkich lessów" konieczny jest zabiec wypalania substancji humusowych w suszarkach obrotowych w temperaturze okolo 300°C. Szlam pylowy powinien miec mozliwie wysoki ciezar , objetosciowy — w granicach 1,5 g/cms, szlam piaskowy zas 1,8 g/cm3, przy czym jego dysper¬ sja nie powinna zasadniczo przekraczac 1700 — 1900 cm2/g wedlug Biedna. Przy spelnieniu tych warunków nie nastepuje sedymentacja kierun¬ kowa, przy czym istnieje mozliwosc wyzyskania w sposób optymalny rozwinietej powierzchni krzemionki, co w efekcie koncowym wplywa na otrzymywanie wyrobów o duzej wytrzymalosci przy uzyciu tradycyjnych spoiw cementowych.Przy otrzymywaniu mikrokruszywa nalezy unikac mielenia go razem ze spoiwem na sucho.Jak stwierdzono bowiem proces prowadzony w takich warunkach powoduje wbijanie spoiwa w grudki kruszywa i nastepnie utrudnia szybka hydratacje spoiw. Hydratacja ta nastepuje czesto po dluzszym okresie dzialania czynników atmo¬ sferycznych, co zawsze ma niekorzystny wplyw na jakosc gotowego wyrobu. Stanowi to jeden z glównych czynników szybkiej korozji beto¬ nów komórkowych. Badania w tym kierunku doprowadzily do stwierdzenia faktu stanowia¬ cego jedna z istotnych cech sposobu wedlug wy¬ nalazku, ze kruszywo najlepiej zachowuje sie w gotowym betonie komórkowym, kiedy dziala na niego spoiwo dopiero w mieszarce w mozli¬ wie krótkim czasie. Zgodnie z tym stwierdze¬ niem w sposobie wedlug wynalazku kruszywo wprowadza sie do mieszarki jako jeden z ostat¬ nich skladników, a nie jak w dotychczasowej technologii jako jeden z pierwszych. PL