Opublikowano dnia 10 grudnta 1$60 r* jSf.mjj/r-^0 .- (bibliotek AlW/ Urzedu ratentowego Imaiat hiusmm Urna POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 43576 KI. 8 k, 1/40 Wladyslaw Kudlikowski Warszawa, Polska Waclaw Walewski Warszawa, Polska Sposób trwalego nawlólcnienia tworzyw wlóknem cietym Patent trwa od dnia 11 wrzesnia 1959 r.Przedmiotem wynalazku jest sposób trwalego nawlókniania (aksamitowania, flokowania) cie¬ tym wlóknem (fioki) tworzyw (tkaniny, skóra itd.), w którym trwalosc gotowego produktu osiaga sie przez klimatyzowanie pomieszczenia produkcyjnego, kondycjonowanie cietego wlók¬ na, stosowanie do powszechnie uzywanych kle¬ jów dodatków opózniajacych wiazanie i zwiek¬ szanie procentowej zawartosci dwutlenku wegla w atmosferze pieca, stosowanego do suszenia czy do polimeryzacji.Dotychczas stosuje sie nastepujaca metode.Tworzywo nawlókniane (tkanina itd.) powleka sie klejem jednolicie lub za pomoca odpowied¬ niego szablonu w desen. Nastepnie nawlóknia sie tworzywa przez posypanie cietym wlóknem w polu elektrostatycznym i suszy, utrwala lub polimeryzuje w pieca dowolnej konstrukcji, w temperaturze do 150° C. Technologia ta daje produkt koncowy ó dobrej jakosci jedynie w przypadku, jezeli od chwili nalozenia kleju do chwili nawlóknienia uplywa zaledwie ulamek minuty i gdy urzadzenia ochronne zapobiegaja nadmiernemu rozpyleniu cietego wlókna, a sil¬ ne pole elektrostatyczne zapewnia glebokie przebicie warstwy kleju przez nanoszone ciete wlókno. Warunki te sa trudne do osiagniecia bez kosztownych urzadzen automatycznych.W praktyce czas miedzy naniesieniem kleju a nawlóknieniem wynosi zazwyczaj kilka minut.Jest to okres, w cia^u którego na warstwie kle¬ ju zdazy wytworzyc sie powloka, której ciete wlókno nie moze przebic. W zwiazku z tym przyklejenie cietego wlókna do nawlóknianego tworzywa nastepuje czesciowo powierzchniowo.Wykonane w ten sposób nawlóknienia nie sa dostatecznie odporne na tarcie, pranie itd.Sposób wedlug wynalazku zapobiega temu stanowi rzeczy przez dodanie do umywanych klejów substancji, których roztwory wodne sa \slabymi elektrolitami i które zapobiegaja szyb¬ kiemu wytworzeniu sie powloki na powierzchni kleju, naniesionego na tworzywo nawlókniane.Przy uzyciu klejów dyspersyjnych, rozpuszczal¬ nych w wodzie, substancjami takimi sa: siar¬ czan amonu, mocznik lub gliceryna, zas przy uzyciu klejów rozpuszczalnikowych: gliceryna lub glikol. Dodatki te, w zaleznosci od uzytej icli ilosci, pozwalaja na przedluzenie czasu, w ciagu którego po naniesieniu kleju tworzywo moze byc trwale nawlókniane, o kilka, a nawet o kilkanascie minut, bez szkody dla sily wia¬ zania kleju. Dodatki te stosuje sie w ilosciach od 20 g do 120 g na 1 kg uzytego kleju.Zasadniczy wplyw na glebokosc przebicia przez wlókno ciete warstwy naniesionego kleju maja równiez klimatyzacyjne warunki panujace w pomieszczeniu, w którym odbywa sie pro¬ dukcja. Optymalne warunki stwarza tempera¬ tura pomieszczenia, wynoszaca srednio 20° C (18—25° C), przy wilgotnosci wzglednej powie¬ trza 70% i wilgotnosci cietego wlókna 13%. Na warunki te dotychczas w produkcji nie zwraca sie zadnej uwagi.Dodatkowo trwalosc nawlóknienia wedlug wynalazku zwieksza sie przez wytworzenie w piecu podczas suszenia lub polimeryzacji atmo¬ sfery, w której zawartosc dwutlenku wegla wy¬ nosi co najmniej 5%, co juz w znacznym stop¬ niu zapobiega szkodliwej dzialalnosci tlenu w tym procesie i znacznie podnosi trwalosc poli¬ meryzowanego nawlóknienia. PL