PL41217B1 - - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania l,2-dwufenylo-3,5-dwuoksopirazolidyn podstawio¬ nych w polozeniu 4. 1,2-dwiifenylo-3,5Hdwuokso -4-n-bytylopirazoli- dyna uzyskala duze znaczenie terapeutyczne jako srodek do (leczenia schorzen reumatycznych. 1,2- dwufenylo-3,5-dwuoksopirazolidyn podstawio¬ nych w polozeniu 4 reszta acylowa dotychczas nie znano.Stwierdzono, ze tego rodzaju zwiazki o ogólnym wzorze R — CO — CH / -CO — N — An sCO — N — Ar2 lub ich odmiany tautomeryczne, w którym to wzorze R oznacza reszte weglowodorowa, która moze byc przerwana przez O, -CO-O- lub 5 i podstawiona chlorowcem lub grupami wodoro¬ tlenowymi, a An i An oznaczaja reszty fenylowe, które moga byc podstawione niskoczasteczko- wymi grupami alkilowymi, alkoksylowymi, aralkiloksylowymi, atomami chlorowca, grupami wodorotlenowymi lub resztami R'-CO-0-t w któ¬ rych R' oznacza reszte weglowodorowa, mozna wytworzyc w prosty sposób, jezeli dzialac ewen¬ tualnie w obecnosci srodka kondensujacego zdol¬ na do reakcji, czynna pochodna kwasu karbo- ksylowego o wzorze ogólnym R —COOH II Lub wolnym kwasem karboksylowym na malony- lohydrazobenaen (l,2-dwufenylo-3,5-dwuoksopi- razolidyna) o wzorze otf&lnym /CO — N — An CH2 III \CO — N — Ara przy czym An, Ar2 i R posiadaja znaczenie po¬ dane wyzej.Zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wy¬ nalazku ot ogólnym wzorze I posiadaja cenne wlasciwosci lecznicze, zwlaszcza dzialanie prze¬ ciwzapalne i przeciwgoraczkowe. Zwlaszcza ko¬ rzystnym sposobem wytwarzania tych zwiazków jest kondensacja halogenku kwasu karboksylo* wego lub bezwodnika karboksylowego ze zwiaz¬ kiem o ogólnym wzorze III, w obecnosci pirydy¬ ny lub innej trzeciorzedowej organicznej zasady oraz nieorganicznego zasadowego srodka konden¬ sujacego np. weglanu potasowego. Halogenki kwasowe mozna poddawac reakcji takze w obec¬ nosci chlorku glinowego, analogicznie do kon¬ densacji chlorków kwasowych z 1-fenylo-2,3-dwu- metylo-5-pirazolonem, (opisanej przez B. Zorna i F. M. Schmidta w Zeitschrift fiir physiolog.Chemie, 298, 140/1954). Podobnie dzialajacymi srodkami kondensujacymi sa np. chlorek zelaza¬ wy i trójfluorek boru.Równiez estry kwasów kafboksylowych w obecnosci alkoholanów metali alkalicznych na¬ daja sie do reakcji ze zwiazkami o wzorze ogól¬ nym III. Reakcja zwlaszcza z bezwodnikami kwasowymi moze przebiegac w pozadanym kie¬ runku równiez bez srodka kondensujacego.Podczas gdy przy stosowaniu bezwodników kwasowych dodawanie rozpuszczalnika jest cze¬ sto zbyteczne, reakcje z halogenkami kwasów korzystnie jest przeprowadzac w obojetnych roz¬ puszczalnikach organicznych, np. w benzenie lub chloroformie, przy stosowaniu jako srodka kon¬ densujacego substancji zasadowej a w cztero¬ chlorku wegla, chloroformie lub nitrobenzenie przy stosowaniu jako srodka kondensujacego chlorku glinowego. Reakcje z estrami kwasu kar¬ boksylowego mozna przeprowadzic na przyklad w alkoholach o odpowiedniej temperaturze wrzenia lub równiez w innych obojetnych rozpuszczalni¬ kach organicznych. Zwiazki o ogólnym wzorze I, w którym An i ewentualnie takze An posiadaja grupe wodorotlenowa mozna wytworzyc tak sa¬ mo jak inne podstawione zwiazki, przez konden¬ sacje odpowiednich substancji wyjsciowych, w tym przypadku l-hydroksyfenylo-2-fenylo-3,5- dwuoksopirazolidyny lub 1,2-bis-hydroksyfenylo- 3,5-dwuoksopirazolidyny, np. z halogenkami kwasów karboksylowych o ogólnym wzorze II w obecnosci pirydyny. Zwiazki te mozna jednak takze otrzymac przez dzialanie kwasem karbo- ksylowym o ogólnym wzorze II lub jego zdolna do reakcji czynna pochodna na malonylohydrazo- benzen, posiadajacy w jednej lub obu resztach fenylowych podstawniki aralkiloksylowe zwlasz¬ cza reszty benzyloksylowe, i nastepne uwodor¬ nienie produktu kondensacji za pomoca katali¬ tycznie aktywowanego wodoru, w wyniku które¬ go reszty benzyloksyfenylowe, zostaja rozszcze¬ pione na reszte oksyfenylowa i toluen. Jako srodek kondensujacy mozna stosowac wyzej przytoczone zwiazki, zwlaszcza pirydyne.Dalej mozna takze otrzymac zwiazki o ogólnym wzorze I, w którym An i ewentualnie takze Art posiadaja grupe wodorotlenowa przez hydrolize zwiazków, w których An albo An i An podsta¬ wione sa jedna lub kilkoma resztami R'-CO-0-.Jako substancje wyjsciowe o ogólnym wzorze II, które moga tez zawierac tlen lub siarke za¬ równo w czlonach lancuchowych jak i pierscie¬ niowych, mozna dla przykladu wymienic: bez¬ wodnik octowy, chlorek acetylu, chlorki i bromki chloroacetylu, propionylu, butyrylu, izobutyrylu, walerylu, piwalilu, dwubutyloacetylu, laurylu, krotonylu, dwumetyloakrylilu, ci-undecenoilu, Dleoilu, etoksyacetylu, n-butoksyacetylu, aceto- ksyacetylu, szesciohydrobenzoilu, 2,5-endomety- lenu, 1, 2, 5, 6-czterohydrobenzoflu, cykloheksy- lidenoacetyhi, a-cykloheptyk)butyrylu, a-cyklo- heptenylobutyrylu, fenacetylu, m,p-dwumetylo- fenacetylu, homoweratroilu, cynamoilu, p-chloro- cynamoilu, 0-fenyiopropionylu, fenoksyacetylu, O-metoksyfenoksyacetylu, o-chlorofenoksyacety- lu, m-metylofenoksyacetylu, fenylomerkapto- acetylu, Y-fenylomerkaptobutyrylu, i benzoilo- ksyacetylu, bezwodnik benzoesowy, bezwodnik benzoesooctowy, chlorki i bromki benzoilu, o-chlorobenzoilu, p-metylobenzoilu, o-hydroksy- benzoilu, o-acetoksybenzoilu, o-metoksybenzoilu, p-hydroksybenzoilu, p-metoksybenzoilu, p-eto- ksybenzoilu, piperonylilu, a-furoilu i a-tienoilu.Jako substancje wyjsciowe o ogólnym wzorze III wchodza w gre obok malonylohydrazobenze- nu na przyklad o-metyio-, p-metylo-, p,p'-dwu- metylo-, pj^-bis — III rzedów, butylo-, p-oksy-, p-metoksy-, p^-dwuetoksy-, p-benzyloksy-, p- acetoksy-, p-benzoiloksy-, m,m'-dwumetoksy-, m,m'-dwubenzyloksy-, p,p'-dwubenzyloksy-, o- chloTO-, p-chloro-, o,o'-dwuchloro-, m,m'-dwu- chloro-, p^-dwuchloro- i p-bromo-malonylo- hydrazobenzen.Omawiane nowe l,2-dwufenylo-3,5-dwuokso -4-acylopirazolidyny sa przewaznie bezbarwnymi krystalicznymi zwiazkami. Z zasadami nieorga¬ nicznymi i organicznymi tworza one sole, które sa czesciowo bardzo trudno rozpuszczalne. — 2 —Przytoczone w dalszym ciagu przyklady wy¬ jasniaja blizej sposób wytwarzania nowych zwiazków. Czesci w nich podane oznaczaja cze¬ sci wagowe, które maja sie do czesci objetoscio¬ wych jak g do cm8. Temperatury podano w stop¬ niach Celsjusza.Przyklad I. 25,2 czesci malonylohydra¬ zobenzenu miesza sie z 32 czesciami objetoscio¬ wymi pirydyny i dodaje 22,6 czesci objetoscio¬ wych bezwodnika octowego. Przy samorzutnym ogrzaniu powstaje jednorodny roztwór, z któ¬ rego po oziebieniu krystalizuje pirydynowa sól l,2-dwufenyló-4-acetylo-3,5-dwuoksoipirazolidyny w postaci zóltych krysztalów. Miesza sie ja z benzenem, odsacza i przemywa benzenem.Z soli pirydynowej mozna otrzymac 1,,2-dwiufe- nylo-4-acetylo-3,5-dwuoksopirazoIidyne np. przez dluzsze ogrzewanie pod cisnieniem 10—15 mm Hg w temperaturze 80°—90°. Po przekrystalizo- waniu z alkoholu lub po sublimacji pod cisnie¬ niem 0,002 mm Hg otrzymuje sie bezbarwne krysztaly o temperaturze topnienia 117—118°.Ten sam zwiazek tworzy sie takze po 3-godzin- nym gotowaniu malonylohydrazobenzenu z bez¬ wodnikiem ootowym bez srodka kondensuja- cego.Przyklad II. Przygotowuje sie zawie¬ sine z 25,2 czesoi malonylohydrazobenzenu w 32 czesciach objetosciowych pirydyny i 200 czesciach objetosciowych benzenu i mieszajac wkrapla do niej 11,5 czesci chlorku butyrylu w 12 czesciach objetosciowych benzenu. Temperatura podnosi sie przy tym do 40—50°. Bez ogrzewania z zew¬ natrz miesza sie nadal w ciagu okolo 5 godzin, nastepnie odsacza wytracony chlorowodorek pi¬ rydyny i roztwór benzenowy przemywa 2-n kwa¬ sem solnym a potem woda. Osad pozostaly po oddestylowaniu rozpuszczalnika mozna oczyscic przez przeprowadzenie w trudno rozpuszczalna w wodzie sól sodowa. Czysta 1,2-dwufenylo- 4-bUtyrylo-3,5-dwuoksopirazolidyna, przekrysta- lizowana z mieszaniny eteru naftowego i benze¬ nu lub z rozcienczonego alkoholu topi sie w tem¬ peraturze 79°—80°. Temperatura topnienia semi- karbazonu wynosi 207°—£08°.Przyklad III. 31,0 czesci chlorku feny¬ looctowego rozpuszcza sie w 30 czesciach obje¬ tosciowych benzenu i otrzymany roztwór miesza¬ jac wkrapla do mieszaniny skladajacej sie z 50,4 czesoi malonylohydrazobenzenu, 70 czesci obje¬ tosciowych pirydyny i 400 czesci objetosciowych benzenu. Nastepnie miesza sie nadal w zimnie w ciagu okolo 14 godzin, saczy i roztwór benze¬ nowy przemywa jak w przykladzie II rozcien¬ czonym kwasem solnym i woda. 1,2-dwufenylo- 4 -fenacetylo-3,5-dwuoksopirazolidyna pozostala po oddestylowaniu rozpuszczalnika, po przekry- stalizowaniu z alkoholu topi sie w temperaturze 112,5—113,5°.W podobny sposób mozna wytworzyc 1,2-dwu- fenylo -4 -(Y-fenylomerkaptobutyrylo) -3,5-dwuok- sopirazolidyne o temperaturze topnienia 92,5— 93°, 1,2-dwufenylo-4-,(m,p-dwumetylo-fanacety- lo)-3,5-dwuoksopirazolidyne o temperaturze top¬ nienia 102—104°, l,2^bis-(p-metylofenylo)-4-fe- nacetylo-3,5-dwuoksopirazolidyne o temperaturze topnienia 149—151°, l-(p-metoksyfenylo)-2-feny- lo-4-butyrylo-3,5-dwuoksopirazolidyne, 1-Cp-ben- zyloksyfenylo)-2-fenylo-4-butyTylo-3,5-«dwaokso- pirazolidyne o temperaturze topnienia 91—93°, 1,2-bis- oksopirazolidyne o temperaturze topnienia 106— 108°, l,2-bis-(p-chlorofenylo)-4-butyrylo-3,5-dwu- oksopirazolidyne i l-(p-acetoksyfenylo)-4-butyry- 10-3,5-dwuoksopirazolidyne.Przyklad IV. Przygotowuje sie zawie¬ sine 50,4 czesci malonylohydrazobenzenu w 400 czesciach objetosciowych benzenu i 70 czesciach objetosciowych pirydyny i nastepnie wkrapla do niej 26,9 czesci chlorku kaproilu w 25 czesciach objetosciowych benzenu. Po zakonczeniu reakcji osad odsacza sie, a benzenowe lugi przemywa rozcienczonym kwasem solnym i woda i odpa¬ rowuje. Odsaczone krysztaly razem z pozosta¬ loscia po odparowaniu przekrystalizowuje sie 2-ferotnie z wodnego roztworu alkoholu zawie¬ rajacego kwas solny i nastepnie z 80%-owego alkoholu. l,2-dwufenylo-4-kaproilo^3,5-dw!Uokso- pirazolidyna topi sie w temperaturze 92—93° a jej 2,4-dwunitrofenylohydrazon w temperaturze 172—174°.W podobny sposób otrzymuje sie np. 1,2-dwu- fenylo-4-walerylo-3,5-dwuoksopirazolidyne o tem¬ peraturze topnienia 66,5—67,5°; 1,2-dwufenylo- 4-izowalerylo-3,5-dwuoksopirazol,idyne o tempe- raturzie topnienia 103—104°, 1,2-dwufenylo-4- (P-fenylopropionylo-3,5-dwuoksopirazolidyne o temperaturze topnienia 115,5—116,5°; l,2-dwufe- nylo-4-cynamóilo-3,5-dwuoksopirazolidyne o tem¬ peraturze topnienia 181,5—182,5°; 1,2-dwufenylo- 4-(a-tienoilo)-3,5-dwuoksopirazolidyne, o tempe¬ raturze topnienia 197^198°; 1,2-dwufenylo-4- (tt-furoilo)-3,5-dwuoksopirazolidyne o tempera¬ turze topnienia 185—187°; l,2Jdwufenylo-4-izobu- tyrylo-3,5-dwuo:ksopirazolidyne, o temperaturze topnienia 110—112°; l,2-bis-(p-chlorofenylo)-4- — 3 —benzoilo-3,5-dwuoksopirazolidyne i l,2-bis-(p- metyiofenylo)-4 -benzoilo -3,5-dwuoksopirazolidy- ne, o temperaturze topnienia 15^-155°.Przyklad V. Przygotowuje sie zawiesine 50,4 czesci malonylohydrazobenzenu w 400 cze¬ sciach objetosciowych benzenu i 70 czesciach objetosciowych pirydyny mieszajac wkrapla do niej 38,1 czesci chlorku dwu-n-butyloaeatylu w 40 czesciach benzenu. Otrzymany roztwór ogrze¬ wa sie. w ciagu 10 minut, do wrzenia a potem dalej miesza w ciagu 4 godzin w temperaturze pokojowej. Osad odsacza sie, roztwór benzenowy przemywa kwasem solnym i woda i odparowuje.Pozostalosc mieszajac ekstrahuje sie kilka razy nasyconym roztworem kwasnego weglanu sodo¬ wego i nierozpuszczalna pozostalosc przekrysta¬ lizowuje na koniec z wodnego roztworu alkoho¬ lowego zawierajacego kwas solny. Otrzymana tym sposobem l,2-&wufenylo-4-(dwu-n-butylo- acetylo)-3,5-dwuoksopirazolidyna topi sie w tem¬ peraturze 88—90°.Analogicznie do powyzszego przykladu otrzy¬ muje sie np. takze l,2-dwu£enylo-4-(a-cyklo- heptenylobutyryXo)-3,5-dwuoksopirazolidyne, o temperaturze topnienia 108—109,5°; 1,2-dwufeny- lo-4-homoweratroilp73,5-dwuoksopirazolidyne, o temperaturze topnienia 148,5—150,5° (przekrysta- lizowana z benzenu) i l,2-dwufenylo-4-(«-unde- cenoilo)-3,5-dwuoksopirazolidyne, o temperaturze topnienia 57,5-^58,5°.Przyklad VI. 14,1 czesci chloiku ben¬ zoilu rozpuszcza sie w 15 czesciach objetoscio¬ wych benzenu i wkrapla mieszajac do zawiesiny 35,8 Czesci p-benzyloksymalonylo-hydrazobenze- riu (wytworzonego z p-benzyloksyhydrazoberize- nu i estru dwuetylowego kwasu malónowego temperatura topnienia 185—190° z rozkladem), w 250 czesciach objetosciowych benzenu i 35' cze¬ sciach objetosciowych pirydyny. Po ukonczonej reakcji saczy sie i osad przekrystalizowuje z al¬ koholu. Temperatura topnienia otrzymanej 1-(p-benzyloksyfenyloy-2-fenylo -4-benzoilo-3,5- -dwuoksopdirazolidyny wynosi 116—117°. 23,1 czesci tego zwiazku rozpuszcza sie w 400 cze¬ sciach objetosciowych 1-n lugu sodowego i 800 czesciach objetosciowych alkoholu i wstrzasa z 20 czesciami katalizatora niklowego (nikiel Raneya) w temperaturze pokojowej i pod nor¬ malnym cisnieniem w atmosferze wodoru. Po zaabsorbowaniu obliczonej ilosci wodoru (1 mol na mol substancji wyjsciowej) ustaje praktycz¬ nie zuzywanie wodoru. Wówczas odsacza sie ka¬ talizator i oziebiajac Ipjdem dodaje do roztworu 250 czesci objetosciowych 2-n kwasu solnego i 100 czesci objetosciowych wody. Po ukonczeniu krystalizacji odsacza sie otrzymana l-(p-oksyfe- nylo)-2-fenylo-4-benzoilo -3,5-dwuoksopirazolidy- ne i przekrystalizowuje ja z 80%-owego alkoho¬ lu. Czysty zwiazek topi sie w temperaturze 198—200°.W podobny sposób otrzymuje sie np. l-(p^ben- 1zyloksyfenylo)-2-fenylo-4-fenacetylo-3,5'-dwuok- sopirazolidyne o temperaturze topnienia 103— 106° i l-(p-oksyfenylo)-2r-fenylQ*4-fenacetylo-a,5- dwuofesopsrazolidyne o temperaturze topnienia 155—157°. - ;v Przyklad VII. Z 13;4 czesci p-oksyma- lonylotiydrazobenzenu (otrzymanego z p-benzylo- ksymalonylohydrazobenzenu przez uwodornie- nie podobnie jak w przykladzie VI, temperatura topnienia 175-^185°) tworzy sie zawiesine w 100 czesciach objetosciowych benzenu i 17 czesciach objetosciowych pirydyny, po czym mieszajac do¬ daje sie kroplami 5,4 czesci chlorku butyrylu rozpuszczonego' w 5 czesciach objetosciowych benzenu. Mieszanine reakcyjna miesza sie nadal w ciagu okolo 14 godzin w temperaturze poko¬ jowej, po czym odsacza osad i mieszajac ekstra'- huje 500 czesciami objetosciowymi 2-n roztworu weglanu sodowego. Wyciag -weglanu sodowego przesacza sie przez wegiel i nastepnie oziebiajac lodem zakwasza 2-n kwasem solnym, wytworzo¬ ny osad odsacza i przekrystalizowuje z wodnego alktihoiu. Otrzymana l-(p-oksyfenylo)-2-fenylo- 4"butyrylo.-35-dwuoksopirazolidyna topi sie w temperaturze 144—146°.Powyzszy zwiazek mozna równiez wytworzyc podobnie jak w przykladzie VI przez uwodor¬ nienie wyniienionej w przykladzie III i-(p-ben- zyloksy)-2^fehylo-4Hbu(tyrylo-3,5-dwuoksopirazo- lidyny.Dalej, zwiazek ten mozna wytworzyc takze przez hydrolize wymienionej równiez w przy¬ kladzie III. 1-(p-aoetoksyfenylo)-2-ienylo-4-bu- tyrylo-3,5-dwiuoksopirazoiidyny lub l-(p-benzo- iloksyfenylo)-2-fenylo-4-butyrylo-3,5-dwuoksopi- razolidyny.P r z y k l a d VIII. 50,4 czesci malonylohy¬ drazobenzenu traktuje sie sposobem opisanym w przykladzie V. 35,0 czesciami chlorku p-chlo- robenzoilu. Po ukonczonej reakcji odsacza sie wy¬ tracony surowy produkt i mieszajac kilka razy ekstrahuje nasyconym roztworem weglanu sodo¬ wego. Pozostalosc przekrystalizowuje sie jedenraz z mieszaniny alkoholu i octanu etylowego zawierajacego nieco wodnego roztworu kwasu solnego, a nastepnie z benzenu. Temperatura topnienia otrzymanej 1,2-dwufenylo-Mp-chlo- robenzoilo)-3,5-dwuoksopirazolidyny wynosi 181 —182°.Przyklad IX. 25,2 czesci malonylohy- drazobenzenu rozpuszcza sie w 200 czesciach objetosciowych chloroformu i 35 czesciach obje¬ tosciowych pirydyny i do otrzymanego roztworu mieszajac dodaje kroplami 14,1 czesci chlorku benzoilu w 15 czesciach objetosciowych chloro¬ formu. Mieszanine reakcyjna ogrzewa sie do wrzenia w ciagu 30 minut, nastepnie studzi, kil¬ kakrotnie przemywa 2-n kwasem solnym i woda, suszy siarczanem sodowym i odparowuje, a po¬ zostalosc po odparowaniu mieszajac ekstrahuje kilkakrotnie nasyconym roztworem kwasnego weglanu sodowego. Z polaczonych alkalicznych wyciagów wydziela sie przy zakwaszaniu roz¬ cienczonym kwasem solnym l,2-dwufenylo-4- benzoilo-3,5'-dwuoksopirazolidyna, która po prze- krystalizowaniu z, alkoholu topi sie w temperatu¬ rze 109,5—110,5°. Temperatura topnienia jej 2,4- dwunitrofenylohydrazonu wynosi 148—149°. Za¬ miast chloroformu mozna stosowac jako roz¬ puszczalnik równiez benzen.Przyklad X. 25,2 czesci malonylohydra- zobenzenu i 10,7 czesci chlorku butyrylu roz¬ puszcza sie w 200 czesciach objetosciowych chlo¬ roformu i dobrze mieszajac dodaje porcjami 25 czesci bezwodnego chlorku glinowego. Miesza¬ nine reakcyjna ogrzewa sie w ciagu okolo 14 go¬ dzin pod chlodnica zwrotna, potem wylewa na lód i osad wyciaga chloroformem. Pozostalosc po oddestylowaniu chloroformu oczyszcza sie przez przekrystalizowanie z organicznych roz¬ puszczalników, przy czym oddzielone zostaja trudno rozpuszczalne produkty uboczne. Otrzy¬ mana 1,2-dwufenylo-4-butyrylo-3,5-dwuoksopira- zoiidyna po przekrystalizowaniu z wodnego al¬ koholu topi sie w temperaturze 79—80°.Przyklad XI. Przygotowuje sie zawie¬ sine 50,4 czesci malonylohydrazobenzenu w 400 czesciach objetosciowych benzenu i mieszajac wkrapla do niej 34,1 czesci chlorku p-metoksy- benzoilu rozpuszczonych w 35 czesciach objeto¬ sciowych benzenu. Mieszanine ogrzewa sie do wrzenia w ciagu 5 minut po czym dalej miesza w temperaturze pokojowej w ciagu 5 godzin.Nastepnie odsacza sie czesci nierozpuszczalne i roztwór benzenowy przerabia sposobem opisa¬ nym w przykladzie V. Otrzymana 1,2-dwufenylo- 4 - (p-metoksybenzoilo) - 3,5-dwupksopirazolidyna topi sie po przekrystalizowaniu z alkoholu w tem¬ peraturze 162—163°. Mozna ja wytworzyc takze przy uzyciu pirydyny jako srodka kondensuja- cego podobnie jak w przykladzie V.Przyklad XII. Roztwór 14,1 czesci chlorku benzoilu w 15 czesciach objetosciowych benzenu mieszajac dodaje sie kroplami do zawiesiny 25,2 czesci malonylohydrazobenzenu i 27,6 czesci bez¬ wodnego weglanu sodowego w 200 czesciach obje¬ tosciowych benzenu. Mieszanine reakcyjna ogrze¬ wa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu okolo 4 go¬ dzin. Po oziebieniu odsacza sie, roztwór benze¬ nowy przemywa 2-n kwasem solnym i woda i odparowuje. Pozostalosc przerabia sie jak w przykladzie IX, przy czym pierwszy wyciag za pomoca kwasnego weglanu sodowego moze byc zanieczyszczony nieprzereagowanym malonylo- hydrazobenzenem. Otrzymany produkt jest iden¬ tyczny z opisanym w przykladzie IX.Przyklad XIII. Do zawiesiny 25,2 cze¬ sci malonylohydrazobenzenu, w 200 czesciach objetosciowych benzenu i 35 czesciach objetos¬ ciowych pirydyny, mieszajac wkrapla sie 13,7 czesci chlorku acetoksyacetylu rozpuszczonych w 15 czesciach objetosciowych benzenu, po czym miesza sie w temperaturze pokojowej w ciagu okolo 14 godzin. Nastepnie mieszanine reakcyjna saczy sie i osad stanowiacy zwiazek pirydyno¬ wy .l,2-dwufenylo-4-(a-acetoksyacetylo)-3,5-dwu- oksopirazohdyny oczyszcza przez przekrystalizo¬ wanie z alkoholu. Krystaliczny zwiazek pirydy¬ nowy topi sie w temperaturze 164—172° z roz¬ kladem. Wolna l,2-dwu£enylo-4-(a-acetoksyace- tylo)-3,5-dwuoksopirazolidyne mozna z niego otrzymac przez rozklad 2-n kwasem solnym z do¬ datkiem 10% alkoholu. Substancja wolna od pi¬ rydyny topi sie w temperaturze 117—118°. PL

Claims (1)

Zastrzezenia patent o w e

1. Sposób wytwarzania l,2-dwufenylo-3,5-dwu- oksopirazolkiyn podstawionych w polozeniu 4 o ogólnym wzorze yCO—N—Ari R—CO—CH I \cO—N—Ar* lub ich odmian tautomerycznych w którym to wzorze R oznacza reszte weglowodorowa, która moze byc przerwana przez O,— CO—O — lub S i podstawiona chlorowcem lub grupami wodorotlenowymi, a An i Art 5 —oznaczaja reszty fenylowe, które moga byc podstawione niskoczasteczkowymi grupami alkilowymi, alkok&ylowymi, aralkiloksylowy- mi, atomami chlorowca, grupami wodorotle¬ nowymi lub resztami K'—CO—O—, w których R' oznacza reszte weglowodorowa, znamienny tym, ze dziala sie ewentualnie w obecnosci srodka kondensujacego zdolna do reakcji czynna pochodna kwasu karboksylowego o wzorze ogólnym R—COOH lub wolnym kwasem karboksylowym nama- lonylohydrazobenzen o wzorze ogólnym /CO—N—Ari CH2 [ \cO—N—Ar* przy czym Ar\, Arz i R posiadaja znaczenie podane wyzej. . Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako srodek kondensujacy stosuje sie pify- dyne. . Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1, znamien¬ na tym, ze w celu otrzymania zwiazków pod¬ stawionych w pierscieniach fenylowych gru¬ pami wodorotlenowymi dziala sie zdolna do reakcji, czynna pochodna kwasu karboksy- lowego lub wolnym kwasem karboksylowym na malonylohydrazobenzen posiadajacy w jednej lub obu resztach fenylowych podstaw¬ niki aralkiloksylowe, po czyim uwodornia sie produkt kondensacji za pomoca katalitycznie aktywowanego wodoru. J. R. G e i g y A. G. Zastepca: Kolegium Rzeczników Patentowych BIBLIOTEKA Urzedu Patentowego CWD - zam. 2505/S/Lz — 1832—Lak—ao.S.58—100—Pap. druk. ki. in Bl/100 g PL