^ «**»*,, Opublikowano dnia 30 maja 1956 r.!BJBL \C r^v ? u, POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 39159 KI. 1 a, 29 Inz. mgr Wladyslaw Laskowski Zabrze, Polska Sposób rozdzielania mieszaniny drobnych ziarn na poszczególne skladniki i klasy ziarnowe oraz urzadzenie do wykonania tego sposobu.Patent trwa od dnia 12 kwietnia 1955 r.Jednym z podstawowych warunków otrzy¬ mywania wysokogatunkowych produktów z su¬ rowców stalych, jak np. kolksu hutniczego z we¬ gla kamiennego, jest — poza jakoscia surow¬ ca — doskonale wymieszanie róznych gatunków wegli, wchodzacych jako komponenty w sklad mieszanki wsadowej. Jest to tym bardziej ko¬ nieczne, gdyz w sklad mieszanki wsadowej wchodza do 25% wysokogatunkowe wegle kok¬ sujace (typy: 35 — wegiel ortokoksowy i 36 — wegiel metakoksowy) jako domieszki uszlachet¬ niajace, bez których inne gatunki wegli (typy 33 — wegiel gazowy, 34 — wegiel gazowo-kok- sowy, 37 — wegiel semikoksowy i 38 — we¬ giel chudy) nie daja ani same dla siebie, ani tez w mieszaninie ze soba, pozadanej jakosci koksu. Szczuple zapasy wegli ortokoksowych i metakoksowych pozwalaja jedynie przez ich ograniczone stosowanie w mieszankach wsado¬ wych na rozszerzenie na dlugi okres bazy su¬ rowcowej dla produkcji koksu hutniczego.Dokladne wymieszanie-róznych gatunków we¬ gli mozna osiagnac przez uprzednie ich dokladne zmielenie. Pozwala to na otrzymanie mieszan¬ ki wsadowej o jednolitym skladzie a w wyniku tego na otrzymanie koksu o jednolitej struktu¬ rze, bedacej podstawowym czynnikiem, od któ¬ rego zaleza jakosciowe i ilosciowe wlasnosci koksu.W krajowym przemysle koksowniczym do mielenia wegla uzywa sie mlynów 'mlotkowych i dezintegratorów o wydajnosci 120—150 ton na godzine, przy czym dazy sie do przemialu charakteryzujacego sie 100% ziarn mniejszych od 3 milimetrów. Jakkolwiek korzystniejszym bylby przemial jeszcze drobniejszy, to jednak jest on przy obecnie stosowanych urzadzeniach nieosiagalny, gdyz daja one zaledwie przemial w granicach od 85% do 94% ziarn mniejszych od 3 milimetrów.Do górnej granicy osiagalnego przemialu (94% ziarn mniejszych od 3 milimetrów) dochodzi sie przez szeregowa prace dwóch mlynów, przy czym wiekszy efekt uzyskuje sie przy pierw¬ szym przemiale, gdzie osiaga sie do 85% ziarn mniejszych od 3 milimetrów a okolo 70% ziarn mniejszych od 2 milimetrów. Pochodzi to stad, ze przy duzych przerobach (120—150 ton na go-dzine), po pierwszym przemiale cala masa we- ^ gla, zawierajaca duzo frakcji drobnej (mniej¬ szej'^. 1 milimetra) i pylowej, przechodzi przez *-^ druai mlyn, gdzie frakcje drobne i pylowe chro¬ nia wieksze ziarna przed rozdrobnieniem. Dru¬ ga przyczyna niklego wyniku przemialu wtór¬ nego jest to, ze duze ziarna*wychodzace z prze¬ mialu pierwotnego (pierwszego) skladaja sie zasadniczo ze skaly i z najtwardszego skladnika petrograficznego wegla tj. durytu, podczas gdy fuzyt, witryt i klaryt rozdrabniaja sie stosunko¬ wo latwo.Stan istniejacy mozna poprawic przez sto¬ sowanie przemialu selektywnego tzn. przez wy¬ dzielenie ziarn wiekszych od 3 milimetrów wzglednie wiekszych od 2 milimetrów i podda¬ nie ich przemialowi wtórnemu juz na urza¬ dzeniach mniejszych i odpowiednio do tego ce¬ lu przystosowanych.Zadne ze znanych urzadzen i sposobów od¬ dzielania ziarn wiekszych jak sita i podmuch nie znalazly do tego celu zastosowania a to dla¬ tego, ze przy duzych przerobach (120—150 ton na godzine) i zawilgoceniu do 7% podmuch zawodzi a sita o oczkach 3 milimetrów bardzo latwo zatykaja sie.Przy dotychczas stosowanych sposobach po¬ prawy przemialu wegla jego calkowita zawar¬ tosc popiolu od 7,5% do 10% nie ulega zmianie.Wynalazek opiera sie na zjawisku, ze mie¬ szanina drobnych ziarn o róznej wielkosci i róz¬ nych ciezarach wlasciwych, wyrzucona w okre¬ slonym kierunku wzgledem poziomu, doznaje rozdzialu na skutek róznego zasiegu lotu po¬ szczególnych ziarn, bedacego wynikiem róznej ich bezwladnosci i oporu doznawanego od po-* wietrza. Przy znacznej róznicy ciezarów wlas¬ ciwych mieszaniny ziarn, jak np, wegla i to¬ warzyszacego mu kamienia, wiekszym ziarnom wydzielonych klas wegla beda towarzyszyly mniejsze ziarna kamienia.Wynalazek polega na wyrzucaniu mieszaniny ziarn lopatkami wirujacego dookola poziomej osi bebna do odpowiedniej dlugosci komory, przez która moze przeplywac powietrze w kie¬ runku przeciwnym do kierunku lotu ziarn. Od¬ powiednie klasy ziarnowe oddzielone na sitach od towarzyszacych im drobniejszych ziarn skladnika ciezszego poddaje sie selektywnemu przemialowi.Urzadzenie do rozdzielania mieszaniny dro¬ bnych ziarn (do 10 milimetrów) o róznych wy¬ miarach i róznych ciezarach wlasciwych na poszczególne skladniki i klasy ziarnowe spo¬ sobem wedlug wynalazku przedstawiono na rysunku.Fig. 1 przedstawia bejben z lopatkami oraz zbiornik nadawczy, a fig. 2 widok schematycz¬ ny calego urzadzenia.Beben 6 sklada sie z napedowego walu 1 z osadzona na jego koncach konstrukcja nosna 3 do wymienialnych lopatek 2, przy czym lopatki 2 niepracujaca powierzchnia spoczywaja na od¬ powiednio w srodkowej czesci wzmocnionej konstrukcji.Beben obracajacy sie ze stala predkoscia ob¬ wodowa uderza lopatkami o spadajacy ze zbior¬ nika nadawczego 4 lejowatym zsypem np. we¬ giel kamienny, pochodzacy z mlyna pierwotne¬ go przemialu 5 i rozrzuca mieszanine ziarn w komorze rozdzielczej 7.Zbiornik nadawczy 4 jest w dolnej czesci wy¬ ksztalcony w postaci zsypu o dlugosci lopatek 2 bebna 6 zamykanego klapa lulb zasuwa pozwa¬ lajaca regulowac strumien wypuszczanego mate¬ rialu na lopatki 2 bebna 6. Zbiornik nadawczy-4 moze byc przesuwany pionowo i prostopadle do walu 1 bebna 6 w poziomie. Przesuwanie zbiornika nadawczego 4 w kierunku pionowym odbywa sie przy pomocy urzadzen dzwigowych (sruba lub krazek) i umozliwia regulowanie predkosci lotu ziarn ze zbiornika nadawczego 4 w momencie osiagniecia lopatek wedlug zna¬ nego wzoru v = 2gh. Regulacja ta pozwala, za¬ leznie od potrzeby, na wykorzystywanie mniej¬ szej lub wiekszej powierzchni lopatek 2, wyrzu¬ cajacych ziarna do komory 7 jak równiez przez zapewnienie odpowiedniej bezwladnosci ziarn w momencie spadania na lopatki, na przeciw¬ dzialanie znieksztalcaniu pionowego toru ziarn spadajacych na lopatki wywolywanemu pradami powietrza pochodzacymi od wirujacego bebna.Przesuwanie zbiornika nadawczego 4 w pozio¬ mie odbywa sie na kólkach przymocowanych do zbiornika 4, jezdzacych po szynach i. umozli¬ wia dobranie dla kazdej mieszaniny ziarn od¬ powiedniego kata wyrzutu w granicach od 0° do 45° wzgledem poziomu.Komora rozdzielcza 7 jest. zamknieta i ma ksztalt wydluzony w kierunku lotu ziarn a dlu¬ gosc jej powinna byc dostosowana do wlasnos¬ ci rozdzielanego materialu i .sily z jaka zostaje on wyrzucany lopatkami 2 bebna 6 tak, aby' zapewnic swobodny rozdzial ziarn. Szerokosc komory 7 jest równa co najmniej dlugosci lopa¬ tek 2 bebna 6, przy czym w komorze 7 moze pracowac równolegle dwa lub wiecej bebnów.Wysokosc komory 7 powinna byc taka, aby jej przykrywa wzglednie strop nie zaklócaly lotuziarn wyrzucanych lopatkami 2 pod katem 45°.Dno komory 7 jest wyksztalcone w postaci sze¬ regu jlejowatych zsypów zamykanych klapami lub zjasuwami pozwalajacymi regulowac stru¬ mien wypuszczanego materialu na sita potrza- salne 11. Ilosc zsypów jest zalezna od wlasnos¬ ci rozdzielanego materialu i ilosci wymaganych klas ziarnowych.Przez komore rozdzielcza 7 moze w razie po¬ trzeby przeplywac, w przeciwpradzie do lotu ziarn, wtlaczane wentylatore.m 8 powietrze, uchodzace nastepnie przez cyklon 9, w którym zostaje zatrzymany porwany pyl.Klasy pylowe i odpowiednio drobne klasy ziarnowe jako wlasciwy material odprowadza sie przenosnikiem 10 a po wymieszaniu ich sto¬ suje sie jako surowiec do produkcji. Niektóre z tych klas mozna odbierac osobno i usuwac, jak np. nieodpowiednie czy tez silnie zanie¬ czyszczone szkodliwym skladnikiem (np. popiól w weglu). Klasy ziarnowe wieksze od pozada¬ nego (przemialu uwalnia sie na odpowiednich sitach potrzasamyeh 11 od towarzyszacego im drobniejszego skladnika o ^wiekszym ciezarze wlasciwym.Klasy ziarnowe z sit potrzasamyeh 11 spa¬ daja do zbiornika 12, skad po przejsciu przez mlyn selektywnego przemialu 13 zostaja odpro¬ wadzone do zbiornika nadawczego 4. PL