Opublikowano dnia 10 maja 1956 r.J) '" ;¦y Pale ntowego POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 39154 VEB Vereinigte Strumpfwerke ESDA Auerbach/Erzgeb., Niemiecka Republika Demokratyczna KI. 25 a, 3 Sposób wytwarzania wyrobów dzianych lub podobnych oraz urzadzenie, a zwlaszcza plaska maszyna dziewiarska, do wykonywania tego sposobu Patent trwa od dnia 20 grudnia 1954 r.Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania wy¬ robów dzianych lub podobnych przy zastosowa¬ niu nitki dajacej sie rozciagac, zwlaszcza nitki pelnosyntetycznej, która doprowadza sie do na¬ rzadów tworzacych oczka w stanie nierozciag- nietym i z której podczas przebiegu tworzenia oozek wyciaga siie. potrzebne odcinka nici dla utworzenia tych oczek.Sposób ten, wykonany na przyklad na pla- skdej dziewiarskiej maszynie kluczkowej daje te korzysc, ze nic moze byc doprowadzana do sze¬ regu igiel dziewiarskich w stanie luznym. Od¬ powiadajace tak zwanemu kluczkowaniu (falo¬ waniu) odpowiednie wyciaganie nitki zacho¬ dzi po tym jak wodzik nitki osiagnal swoje koncowe polozenie, a mianowicie przez zacho¬ dzace równoczesnie z tym laczne przesuniecie ku przodowi platyn w rodzajoi platyn falujacych.Odpada przewlekle falowanie bezposrednio po¬ stepujace za biegiem wodzika nitki, gdzie petlice jednego szeregu po drugim tworza sie w sposób ciagly. Daje to moznosc znacznego zwiekszenia liczby obrotów maszyny. Poza tym niezaleznie od tego zbytecznymi staja sie skomplikowane i kosztowne srodki dla samodzielnego ruchu pla¬ tyn falujacych, a mianowicie cale urzadzenie kluczkujace i sterujace. Platyny mozna zatem osadzic w prosty sposób na wspólnym grzebie¬ niu. Platyny rozdzielcze odpadaja calkowiioie.Mimo tych nie dajacych sie przewidziec moz¬ liwosci rozwoju, które obejmuje na wstepie opi¬ sany sposób, na przyklad w dziedzinie plaskich maszyn dziewiarskich, sposób ten nie znalazl dotad zastosowania praktycznego. Powodu tego nalezy sie dopatrywac w tym, ze opisany w lite¬ raturze sposób nie dal sie w praktyce przepro¬ wadzic. Faktem jest mianowicie, ze nici pelno- syntetyczne, jakie sa dostarczone przez przedzal¬ nie w stanie gotowym do dalszej przeróbki, cho¬ ciaz daja sie jednak znacznie rozciagac i napi¬ nac, to jednak nie w tym zakresie, w jakim by to bylo tutaj konieczne. Do tworzenia oczek po¬ trzebna jest prawie dwa razy wieksza dlugosc nitki, jak to wydaje lezaca luzno nitka. Ponadto gotowa do przeróbki pelnosyntetyczna nic jest nadzwyczaj elastyczna, tak, ze musza oczywiscie powstac jeszcze trudnosci przy wiazaniu oczek, gdy nitka ma równoczesnie byc jeszcze rozcia-gana. Wyciagniete czesci nici posiadaja wpraw- « dzi% daznosp do -ponownego skurczenia sie, ale - skutkiem tefco wytwory dziewiarskie otrzymy¬ walyby niewlasciwy wyglad.Zaradzenie tym niedogodnosciom, a w zwiazku z tym doprowadzenie opisanego na wstepie spo¬ sobu do praktycznego zastosowania stanowi cel tego wynalazku.Wynalazek polega na tym, ze nieutrwalona nic wzglednie jedynie wstepnie utrwalona doprowa¬ dza sie do narzadów tworzacych oczka, zas utrwalenie wzglednie koncowe utrwalenie nici przeprowadza sie po wykonczeniu dzianiny przez jej utrwalenie.Nic zostaje wiec przejeta przez maszyne wy¬ twarzajaca dzianiny oczkowe lub podobne, za¬ sadniczo jako pólfabrykat, w którym to stanie nic jest bez trudnosci rozciagakia w pozadanym koniecznym stopniu do wykonanie tego sposobu.Wprawdzie czas, który przebiega do chwili prze¬ róbki takiej nieutrwalonej, wzglednie wstepnie tylko utrwalonej nitki, jest ograniczony, lecz mozna sobie jednak z tym poradzic w najroz¬ maitszy sposób.O tyle, o ile wytwarzanie dzianiny zachodzi na plaskiej dziewiarskiej maszynie Muczkujacej, to trzony igiel dziewiarskich musza opierac sie nie tylko stosowanemu naciskowi falujacemu, lecz musza przejac jesczcze znacznie wiekszy nacisk, który jest konieczny do wyciagania po¬ trzebnych czesci nitki dla utworzenia oczek z luzno lezacej nitki. Jak wykazala praktyka igly dziewiarskie nie odpowiadaja zadowalnia- jaco tym wymogom i w gotowym wyrobie wy¬ kazuje sie to w nierównomiernej strukturze oczek.Zaradzenie tym niedogodnosciom stanowi dal- . sza ceche wynalazku, która polega na tym, ze przy wyciaganiu koniecznego dla utworzenia oczka odcinka nitki z luzno lezacej nici, nacisk jej na igly dziewiarskie, przynajmniej czesciowo zostaje wykonany przez inne czesci urzadzenia, anizeli trzony igiel dziewiarskich.Sposób ten dlaje sie uzupelnic tak dalece, ze przy wyciaganiu koniecznych do utworzenia oczek odcinków niici, czynny nacisk na igly dzie¬ wiarskie calkowicie zostaje przejety przez inne czesci urzadzenia, anizeli trzony igiel dziewiar¬ skich.Mozna to przeprowadzic w rozmaity sposób i rozmaitymi srodkami, które stanowia równiez czesci wynalazku i które sa szczególowo opisane W opisie.Na rysunku przedstawiono wynalazek w przy¬ kladowych wykonaniach zastosowanych na pla¬ skiej maszynie dziewiarskiej. Fig. 1 i 2 przedsta¬ wiaja wyposazenie listwy unoszacej igly dzie¬ wiarskie w listwy wsporcze do trzonów iglowych; fig. 3 i 4 — osadzenie szyny wsporczej do igiel dziewiarskich; fig. 5—9 — osadzenie osobnych igiel pomocniczych za iglami dziewiarskimi; na fig. 10—15 przedstawiono zmienne osadzenie pla¬ tyn falujacych zwanych jeszcze dociskowymi i pociagowymi; fig. 16—21 pokazuja równiez wspóldzialajacy zespól platyn falujacych i pocia¬ gowych, przy czyni te ostatnie sa umieszczone w plaszczyznie znajdujacej sie ponad platynami falujacymi; fig. 22—25 przedstawiaja wyciaganie odcinka nitki, koniecznej do utworzenia oczek wskutek wstecznego ruchu igiel dziewiarskich, przy czym platyny falujace lub podobne sluza tu jako wsporniki; zas fig. fig. 26—29 przedsta¬ wiaja zastosowania do tego samego celu pla¬ tyn spychajacych lub podobnych.Pelnosyntetyczna nic 1 zostaje ulozona na przyklad na plaskiej maszynie dziewiarskiej za pomoca znanej prowadnicy nitkowej i doprowa¬ dzana luzno do szeregu igiel dziewiarskich 2.Nic 1 zostaje przy tym calkowicie nierozciagnie- ta, wzglednie tylko czesciowo rozciagnieta. Od¬ cinki nici konieczne do utworzenia oczek zosta¬ ja wyciagane z nitki 1 w czasie przebiegu two¬ rzenia oczek. Nic zostaje przy tym doprowadzo^ na w stanie nieutrwalonym wzglednie tylko w stanie czesciowo utrwalonym. Utrwalanie wzglednie koncowe utrwalenie nici zachodzi do¬ piero po wykonaniu dzianiny przez utrwalenie tej ostatniej.Nic pelnosyntetyczna stosuje sie taka, jaka wychodzi z dyszy przedzalniczej; jest ona daleko wiecej rozciagliwa, w razie potrzeby. Z tego wy¬ nika wspomniana juz mozliwosc rozciagania nitki 2, która czesciowo juz otrzymala wstepne rozciaganie podczas przebiegu jej przedzenia, jednakze bez utrwalenia jej podczas przedzenia wzglednie tylko przy jej czesciowym utrwaleniu.Urzadzenie zostaje przy tym tak wykonane, ze nic, która ma byc przejeta przez plaska maszy¬ ne dziewiarska kluczkowa posiada jeszcze tak duzy nadmiar zdolnosci rozciagania, ze starczy ori do czynnosci rozciagania wykonywanych przez narzaHy tworzace oczka. Urzadzenie mozna jednakze tez tak wykonac, ze nic 1 zostaje prze¬ jeta w stanie calkowicie nierozciagnietym, np. przez plaska kluczkowa maszyne dziewiarska.Nadmiar moznosci rozciagniecia, który pozo¬ staje jeszcze po rozciagnieciu wywolanym przez narzady maszyny do tworzenia oczek, moze byc jeszcze zuzyty do wstepnego rozciagniecia nitki, w tym przypadku miedzy zasobnikiem materialuniciowego a miejscem jego wydzielania narza¬ dom tworzacym oczka, bezposrednio ha np. pla¬ skiej kluczkowej maszynie dziewiarskiej. Mozna tego dokonac przez wbudowanie zwykle uzywa¬ nych narzadów rozciagajacych. ' W obydwu przypadkach zaleca sie jednakze zwazac na to, by nie zachodzilo jakiekolwiek inne rozciagniecie nitki. Nalezy zwlaszcza zwra¬ cac uwage na sile wyciagania, której poddana jest przez prowadnice nic 1. Uskutecznia sie to najlepiej przez to, ze nic 1 nie zostaje jak zwy¬ kle odciagana, lecz poddana doprowadzaniu za pomoca urzadzenia transportujacego. Moze ono na przyklad sMadac sie ze znanego narzadu za¬ silajacego. ! Podczas gdy nic 1 odpowiada przy zalozeniu w swej dlugosci jedynie szerokosci dzianiny, wy¬ daje ona jednak mniej wiecej trzykrotna dlu¬ gosc przez wyciagniecie odcinka nitki, koniecz¬ nego do utworzenia oczek. W zwiazku z tym zaleca sie w razie potrzeby w miejscu wydzie¬ lania nici narzadom tworzacym oczka, np. przy samej prowadnicy nici, nitke te podczas wycia¬ gania zatrzymac. To samo mozliwe jest w pew¬ nych warunkach tez po stronie dzianiny odwró¬ conej wzledem prowadnicy nitki. W ten sposób nadmierne rozciaganie nici poza miejsce wylo¬ towe prowadnicy nici zostaje uniemozliwione, a tym samym znieksztalcenie oczek obrzeza na przeciwnym brzegu dzianiny.Wyciaganie odcinków nici koniecznych do utworzenia oczek z nici 1 zachodzi na plaskiej maszynie dziewiarskiej w szczególach jak naste¬ puje: Wedlug fig. 1 i 2 wyciaganie uskuteczniaja platyny 3 falujace (kluczkujace) lub podobne.Te same platyny znajduja sie przy zalozeniu nici 1 wszystkie w polozeniu cofaiietym (fig. 1).Nastepnie zostaja one wszystkie jednoczesnie przesuniete ku przodowi. Od tej chwila az do czasu zetkniecia sie ich przedniego dzioba z ni¬ cia 1 zaczynaja one nic te wyciagac, az nie osiagna one ich krancowego polozenia przed¬ niego.Z przodu igiel dziewiarskich 2 sa przewidzial ne czesci pomocnicze, które wykonane w po¬ staci czesci wspornych 4 przylegaja od tylu do trzonów igiel dziewiarskich. Ma to ten skutek, ze czesci wsporcze 4, na .których zachodzi wjed¬ nym ciagu rozciagniecie niltki, przejmuja po¬ wstaly nacisk wywierany na trzony igiel dzie¬ wiarskich 2. Czesci wsporcze 4 sa osadzone najlepiej na grzebieniu 5, który jest osadzony najlepiej na przedniej czesci preta 6 igiel dzie¬ wiarskich, przez co czesci wsporcze biora rów¬ niez udzial w iruchach igiel dziewiarskich 2.Przy wysunietych przy klucztowanaiu iglach dziewiarskich 2, czesci wsporcze 4 wchodza miedzy platyny spychajace 7. Dla dobrego wsparcia igiel dziewiarskich 2 zostaja wspor¬ cze czesci 4 mozliwie wysoko wyoiagmiete. Gra¬ nice ich podniesienia stanowia czynne kra¬ wedzie górne 8 platyn spychajacych 7 (fig. 1).W mysl roawiJajzania wedlug fig. 3 i 4 wy- cluodzii! sie z tego zalozenia, ze za pomoca cze¬ sci pomocniczej, która posiada ksztalt plaisko lezacej szyny wsporczej 9, odciaza sie igly dziewiarskie 2 w chwili wyciagania nitki 1 od odpowiedniego nacisku platyn 3 falujacych lub podobnych. Celowszym jest osadzenie wspor¬ czej szyny 9 równolegle do kierunku ruchóv/ platyn 3 falujacych lub podobnych tak, by mo¬ gly one dzialac jedlynie przy kluczkowaniu. Po¬ lozenie szyny wsporczej 9 musi byc takie, by nie przeszkadzala ona w ruchu platyn 3 lub podobnych. W tym celu szyna wsporcza 9, jak wynika z fig. 3, jest osadzona co najmniej w polozeniu czynnym ponad platynami 3 falu¬ jacymi lub 'im podobnymi.Fig. 5—9 uwidoczniaja projekt przeniesienia nacisku wyciagowego na niiltke 1, na iinne cze¬ sci igiel dziewiarskich 2, anizeflii na .ich trzony.W tym przypadku przewiduje slie osadzenie za iglami dziewiarskimi 2 jeszcze igiel pomocni¬ czych 10, które maja ruch pionowy. Na fig. 5 przedstawiono polozenie zalozeniia nici na wszystkich narzadach dziewlilarskich.Platyny 3 falujace i podobne znajduja sie w swym koncowym polozeniu cofnietym. Nic 1 lezy na wierzchniej krawedzi 'ich dziobka Igly dziewiilarskie 2 i igly pomocnicze 10 znajduja sie lacznie w ich krancowym górnym polozeniu.Fig. 6 uwidacznia calosc w widoku z góry.Równoczesnie platyny 3 falujace i podobne zo¬ staja lacznie wprowadzone w przedmie kran¬ cowe polozenie. Jak wynika z lig. 7 igly dzie¬ wiarskie 2 oraz ligly pomocnii!cze 10 pozostaja przy tym w ich dotychczasowym polozeniu na tej samej wysokosci. Wskutek tego, ze wycia¬ ganie nici 1 zachodizi jedynie za pomoca ligiel pomocniczych 10, jak to przedstawia widok z góry na fig. 8, igly dziewiariskiie 2 sa podczas tej czynnosci swobodne :i znatjduja sie za iglami pomocniczymi 10. Oczywiscie chodzi tez i o to. by urzadzenie to tak bylo wykonane, azeby igly pomocnicze 10 podpieraly igly dziewiar¬ skie 2. Nalezy jednak wtenczas zwazac, by ostatni szereg oczek nie zostal zahaczony na trzonach igiel dziewiarskich 2 i dlatego pomoc¬ nicze igly 10 zakreslaja w tym miejscu luk lufotez moga byc zaopatrzone w wydrazenie. Po wyciagniieciiu nftri 2 zachodzi odrzucenie ostat- niego szeregu srtjarych oczek przez nowo wyko¬ nany szereg nowych oczek w znany sposób, w którym to celu igly dziewiarskie 2 zostaja opuszczone na dól, wraz z iglami pomocniczy¬ mi 10 (fig. 9).W (przypadku fig. 10—15 wychodzi sie z za¬ lozenia, ze powstaly wskutek rozciagania nitki 1 nacisk nalezy utrzymac calkowicie z dala od igiel dziewiarskich 2. Przy tym rozwiazaniu stosuje sje jednak zabiegi, które calkowicie zrywaja z dawnym sposdbem stosowania igiel tóewdjarakich jako opory przy falowaniu. Na kazda druga igle dziewiarska 2 stosuje sie tutaj jedynie jedna platyna 3 w irodzaju platyny fa¬ lujacej^ podczas gdy miedzy nimi, dla pozosta¬ lych igiel dziewdiarskiich 2, przewidziane sa pla¬ tyny pociagowe 11. Te dwa rodzaje platyn 3 i 11 sluza do rozciagania nici 1 jednoczesnie i wspólnie przez ruch lich w przeciwnych kie¬ runkach, co w szczególnosci zachodzi jak na¬ stepuje. Przy luznym ulozeniu nitki 1 platyny 3 znajduja sie w koncowym polozeniu cofnie¬ tym, a w przeciwienstwie do tego, platyny po¬ ciagowe 11 w krancowym polozeniu przednim (fig. 10). Platyny pociagowe U posiadaja przy tym skierowana do tylu gardziel 12, która w tym polozeniu znajduje sie przed trzonem igiel dziewiarskich 2. Nastepnie platyny 3 zo¬ staja wyprowadzone w polozenie przednie tak, ze stycznie przesuwaja luzno lezaca nic 1 do trzonów igiel dziewiarskich 2 to zachodzi, obydwa rodzaje platyn 3 i 11 przy¬ suniete zostaja wzgledem siebie w przeciwnych kierunfleach. Platyny pociagowe 11 przesuwaja sie d© tylu, zas platyny 3 ku przodowi W kon¬ cu platyny 3 z ich gardzielami 13 znajduja sie przed trzonami igiel dziewiarskich 2, zas pla¬ tyny pociagowe 11 z ich gardzielami 12 poza trzonami igiel (fig. 13). W tym polozeniu roz¬ ciaganie nici 1 zostaje zakonczone. Jak to mia¬ nowicie wynika z fig. 14, nic w stanie wycia¬ gnietym 1 przebiega teraz w linii zygzakowej na przemian od platyn pociagowych 11 ku przo¬ dowi do platyn 3 i z powrotem. Igly dziewiar¬ skie 2 sa swobodne i nie obciazone naciskiem miedzy rozciagnietymi czesciami!] nici. Gardzie¬ le 25 platyn 3 znajduja sie przy tym najlepiej ponizej górnej krawedzi dzioba, zas gardziele 12 platyn 11 na tej samej wysokosci. W ten spo¬ sób nic 1 poddana rozciaganiu przy przylozeniu do igiel dziewiarskich 2 zostaje dociskana ku dolowi przez platyny 3 w polozenie rozciagnie¬ te, które zBpewnjia pewne przejecie jej przez gardziele 12 platyn pociagowych 11. Spychanie poprzednich szeregów oczek na nowy sfalowa¬ ny szereg oczek zostaje przeprowadzone przez cofniecie platyn 3. Górna krawedz dziobów platyn 3 unosi przy tym nic 1 z gardzieli 12 platyn pociagowych 11. Dzioby obydwóch pla¬ tyn 3, 11 pokrywaja sie w tym polozeniu tak, ze umozliwia sie jednoczesne swobodne ze¬ pchniecie nowego szeregu petlic.Wedlug fig. 16—20 wyciaganie mici 1 zacho¬ dzi w podobny sposób, lecz czesciowo za pomo¬ ca innych srodków. Równiez i w tym przypad¬ ku stosuje sie na kazda druga :igle dziewiarska platyne 3 w rodzaju plartyny falujacej, a na pozostale igly dziewiarskie 2 platyny pociago¬ we 14 nowego ksztaltu. Platyny pociagowe 14 nowego ksztaltu sa umieszczone ponad pozio¬ mem platyn 3 i posiadaja, na ich wolnym kon¬ cu skierowany w dól palec 15 posiadajacy gar¬ dziel 16. Przy swobodnym ulozeniu nici 1 obydwa rodzaje platyn 3 i 14 znajduja sie w koncowym cofnietym polozeniu igiel 'dzie¬ wiarskich 2 (fig. 16). Nasrtepnie platyny po¬ ciagowe 14 zostaja doprowadzone w ich kon¬ cowe przednie polozenie. Znajduja Sie one wtenczas z ich gardzielami 16 przed iglami dziewiarskimi 2 (fig. 17). Gdy to zaistnieje, wówczas platyny 3 przesuwaja sie ku przodowi w celu docisniecia nici 1 do trzonów lilgiel dzie¬ wiarskich 2. Równoczesnie przy dalszym prze¬ suwaniu sie ku przodowi platyn 3 w kierunku krancowego polozenia przedniego, rozpoczyna sie cofanie sie platyn pociagowych 14. W odpo¬ wiednim koncowym polozeniu znajduja sie wreszcie platyny pociagowe 14 z ich gardziela-. mii 16 za iglami dziewiarskimi 2, natomiast pla¬ tyny 3 z ich gardzielami 13 znajduja sie przed tymi iglami (fig. 19). Przebieg wyciagnietej nit¬ ki 1 zgadza siie dokladnie z przebiegiem nitki wedlug fig. 14 poprzednio opisanego rozwiaza¬ nia. Nastepnie stary szereg oczek zostaje znów zepchniety na nowo kluczkujacy szereg, co za¬ chodzi przez cofniecie platyn 3 w polozenie pierwotne pirzy równoczesnym opuszczenilu sie igiel dziewiarskich 2 (fig. 20). Gardziel pla¬ tyn 3 jest tutaj celowo nieco wiecej skierowa¬ na ku górze tak, ze gardziele tych platyn znaj¬ duja sie ponad plaszczyzna gardzieli 16 platyn pociagowych 14. W ten sposób unika sie prze- cisnieoia isie nitki 1 pod palcem 15 platyn po¬ ciagowych 14. Korzystnym jest w koncu osa¬ dzenie malych platyn 17 miedzy platynamd! 3, a wiec w miiej'sicu platyn pociagowych 14, jak to wynika z fig. 21, przy czym górna krawedz 18 platyn 17 znajduje sie ponizej poziomu gar-dzieli" platyn. Zadaniem platyn 17 jest utrzy¬ mac wyciagnieta nic 1 bezzarzutnie w ksztalcie wezla przy spychaniu z platyn 3.Inne wyrózniajace sie prostota rozwiazanie uwidocznione jest na fig. 22—25. W tym przy¬ padku igly dziewiarskie 2 sa wprawdzie na¬ rzadami powodujacymi wyciaganie nici 1 ale uskuteczniaja to nie trzonem lecz glówka. Wy¬ ciaganie koniecznych do uitworzemia oczek od¬ cinków mici z nitki 1 zachodzi w prosty spo¬ sób przez oparcie niltki na górnej krawedzi dziobów platyn 3 (kluczkujacych) lulb podob¬ nych oraz ruchu opuszczajacych sie w dól igiel dziewiarskich 2~. W tym przypadku zaleca sie czesc górna 'krawedzi 18 dzioba platyn 3 lub platyn podobnych zwrócona w kierunku gar¬ dzieli tych -platyn sciac pod ¦ £sostynV katem wziledem^lffeóntfw m&?nm?mmcmr2. Ukla¬ danie sie niitki 1 zachodzi w zwykly sposób przy cofnietych platynach 3 lub .podobnych (fig. 22). Nastepnie zgodnie z fig. 23 nitka 1 zostaje docisnieta do trzonów igiel dziewiar¬ skich 2, przez przesuniecie sie ku przodowi platyn 3 lub podobnych, po czym nastepuje opuszczanie sie igly dziewiarskiej 2 (fig. 24).Platyny 3 (kluczkujace) lub podobne nie zmie¬ niaja przy tym swojego przedniego polozenia krancowego, które nie jest prawidlowym polo¬ zeniem kluczkujacym do czasu, az zostana wy- ciagniiete potrzebne odcinki nitki z luzno leza¬ cej nici 1, co oczywiscie zachodzi ponad cze¬ sciami krawedziowymi 18. Fig. 25 przedstawia Widok z góry tej fazy rozciagania nitki 1.Glówka igiel dziewiarskich 2 musi posiadac ko¬ nieczna wytrzymalosc na sile cilagnaca bez oba¬ wy doznania jakiegokolwiek uszkodzenia i dla¬ tego nalezaloby konstrukcyjnie wzmocnic glów¬ ke takiej igly dziewiarskiej.O :i)le rozwiazanie wedlug fig. 22—25 wymaga raczej szczególnego ksztaltu dziobów platyn 3 lub podobnych, to sposób wedlug fig. 26—29 mozna przeprowadizic calkowicie ze znajduja¬ cymi sie w uzyciu narzadami dziewiarskimi, lacznie z glówka igiel dziewiarskich 2, która równiez i tutaj korzysltniej jest wzmocnic. Wy¬ ciaganie nicil 1 zachodzi w tym przypadku na czynnej górnej krawedzi platyn 7 spychajacych lub podobnych. W tym przypadku nic 1 zostaje wpierw w podany wyzej sposób doprowadzo¬ na luzno do igiel dziewiarskich 2 (flijg. 26), a na¬ stepnie jak zwykle (nie jest to uwidocznione na rysunku) zachodzi przesuniecie nici 1 do trzonów igiel dziewiarskich 2, po czym igly dziewiarskie 2 przesuwaja slie od razu w dól przy jednoczesnym cofnieciu sie platyn 3 (klucz¬ kujacych) lub podobnych (fig. 27). Luzno ulo¬ zona nic 1 zostaje przy tym ruchu igly na¬ wleczona do glówki igiel dziewiarskich 2.W tym stanie rzeczy ostatnie oczko dawnego szeregu oczek zostaje zarzucone na te nic tak, ze nic 1 napieta uklada sie na platynach 7 spychajacych lub podobnych. Przez dalsze opuszczanie sie igiel dziewiarskich 2 nic 1 zo¬ staje rozciagnieta. Stopien upuszczenia sie igiel dziewiarskich 2 wzgledem czynnej górnej kra¬ wedzi) platyn 7 spychajacych lub podobnych, okresla wielkosc rozciagniecia sie nitki 1 (fig. 28). Piig. 29 uwidacznia w widoku z góry to rozciaganie nici 1 na platynach 7 spycha¬ jacych lub podobnych w skali powiekszonej.Przy wyrobie wzmocnionych czesci towaru nalezy, oczywiscie rozciaganie, nitki 1 przepro¬ wadzac na dluzszym odcinku drogi, anizeli przy dzianinie zwyklej. Nalezy zwrócic szczególna uwage na wzmocnienia, które maja obejmowac tylko czesci szerokosci towaru, np. przy wzmoc- nieniiu stcjpek ponczoch. Azeby to umozliwic jest najlepiej tak postapic, aby odnosne pla¬ tyny 3, 7, 11, 14 wizglednie igly pomocnicze 10 byly podzielone na niezalezne od siebie grupy, które wtedy moga byc zastosowane w odpo¬ wiednich róznych przypadikach, przy czym gru¬ py te moglyby posiadac zmienne szerokosci, azeby umozliwic otrzymywania nie prostolinio¬ wych ograniczonych wzmocnien.Rozciagalnosc nici 1 jest zalezna od jej zesta¬ rzenia. By uniezaleznic sie pod tym wzgledem, zachodzipotrzeba poddawac niltke 1 bezposrednio przed przeróbka, np. bezposredbio na plaskdich maszynach dziewiairskich, a mlilanowiicie. dopro¬ wadzic ja bezposrednio przed przeróbka do ta¬ kiej temperatury, jaka jest konieczna i wtskaeana dla bezzarzutnego jej rozciagniecia. W tym celu stasowac mozna rozmaite zabiegi. Mozna by np. umiescic szpulki w oslonach ogrzewanych po¬ dobnie jak normalne itulejki 'szpulkowe. Szyb¬ sze i przenikliwsze ogrzanie zachodzi jednak wówczas, kiedy pozwala sie niciom przebiegac na ich drodze miledzy zasobnikiem nici maszyny dlo miejsca trworzenia oczek przepuszczajac ja przez osobna komore ogrzewcza.Oczywiscie wynalazek mozna zasadniczo tez zastosowac do wytwarzania dzianin oczkowych innych anizeli normalne w podobnych warun¬ kach, skoro tylko irozciaganile nitki 1 ma miej¬ sce na maszynie wytwarzajacej dzianine. Wsku¬ tek tego wynalazek nie jest tez ograniczony do srodków uwidocznionych na fig. 1—29 przy ich zastosowaniu do plaskiej dziewiarskiej maszyny kluczkujacej. PL