Stopy zelbetowe róznych systemów, skladane z gotowych czesci jak równiez stropy skladaja¬ ce sie czesciowo z gotowych czesci, czesciowo zas z betonu nalozonego na budowie, wykonuje sie powszechnie jako uklady belek wolnopod- partych, a wiec uklady statycznie mniej korzyst¬ ne, niz uklady belek ciaglych stosowanych ogól¬ nie w stropach wykonywanych w calosci na miejscu budowy w odeskowaniu. Wykonaniu gotowej czesci zelbetowej jako belki ciaglej sto¬ ja na przeszkodzie: duza dlugosc uniemozliwia¬ jaca jej transport i ulozenie na murach lub podporach, duzy ciezar oraz wiotkosc, wreszcie przy zakladaniu takiej czesci koniecznosc uchwy¬ cenia i utrzymania w poziomie tylko w scisle okreslonych miejscach (podporach belki ciaglej).Zlozenie zas na miejscu budowy kilku belek wol- nopodpartych w belke ciagla, przez polaczenie konca jednej z poczatkiem nastepnej belki, nie da sie przeprowadzic bez dodatkowego podpar¬ cia tych belek slupami drewnianymi. Belka zlo¬ zono z kilku polaczonych ze soba belek wolno- podpartych (bez uzycia przy wykonaniu podpór posrednich w przeslach) zachowuje swoje dzia¬ lanie i korzysci jako belka ciagla jedynie tylko dla obciazenia uzytkowego z wylaczeniem cie¬ zaru wlasnego* a wlasnie ciezar wlasny w bel¬ kach ciaglych daje powazne zmniejszenie dodat¬ nich momentów zginajacych i wskutek tego znaczne zmniejszenie wymiarów i zbrojenia.Wynalazek umozliwia wykonanie belek ciag¬ lych i równoznacznych belek przegubowych z zelbetu przy uzyciu gotowych czesci w spo¬ sób praktycznie latwy i prosty.Polega on na tym, ze wykonywa sie gotowe czesci o dlugosci równej, mniejszej lub znacznie przekraczajacej rozpietosc miedzy podporami belki ciaglej, uksztaltowane i uzbrojone w spo¬ sób umozliwiajacy przenoszenie nie tylko mo¬ mentów dodatnich ale równiez we wszystkich iub niektórych przeslach i momentów ujemnych na jednym lub obydwu koncach tych czesci.Te czesci (belki) uklada sie na murach lub pod¬ porach w ten sposób, ze jeden lub obydwa kon*( ce gotowej czysci przechodza nieco poza podpo¬ ra przesla, tworze w ten*sy*fófc*belke o jednym lub dw^^iMp^fciii^^Ka^^^C z kolei czesci belki ufflarfa fie na odpowiednio uksztaltowa¬ nych przegubach w sporników poprzednich cze¬ sci Ina podporach. Poszczególne czesci laczy sie nastepnie w miejscach tymczasowych przegubów przez spawanie ze soba Wkladek nosnych i przez zabetonowanie plyty w czesci górnej oraz przez osloniecie betonem czesci wkladek dolnych, tworzac w ten sposób monolityczna belke ciagla wzglednie w srodkowej lub górnej czesci laczy sie sasiednie czesci belek za pomoca wkladek zelaznych i zabetonowanie plyty, tworzac w ten sposób czesciowy przegub zabezpieczony przed przesunieciem, przenoszacy pewien moment ujemny ale nie przenoszacy momentów dodat¬ nich.Na rysunku uwidocznione sa przyklady wyko¬ nania belki ciaglej z gotowych czesci, wzgled¬ nie belki wspornikowej w zastosowaniu do stro¬ pów w budownictwie.Fig. 1 przedstawia schemat belki wsporniko¬ wej, fig. 2 przekrój podluzny belki wsporniko¬ wej po ulozeniu poszczególnych czesci, fig. 3 przekrój podluzny tej samej belki po zabetono¬ waniu, fig. 4 przekroje poprzeczne stropu przy belce wspornikowej w przegubie, fig. 5 przekrój na podporze, fig. 6 przekrój podluzny belki ciaglej po ulozeniu poszczególnych czesci, fig. 7 przekrój podluzny tej samej belki po zabetono¬ waniu, fig. 8 przekroje poprzeczne w miejscu zlaczenia i fig. 9 przekrój poprzeczny na pod¬ porze.Fig. I przedstawia schemat ukladu czesci A i B belki wspornikowej, wzglednie belki ciaglej.Tylko jedna z gotowych czesci A posiada dlu¬ gosc wieksza od rozpietosci l miedzy podporami, natomiast dalsze czesci B belki posiadaja dlu¬ gosc równa rozpietosci l lub mniejsza, np. czesc Av Dlugosc wspornika w czesci A wynika z obliczenia statycznego, nosnosci belki, prze¬ kroju uzbrojenia itd.Jak wynika z fig. 2, czesci A i B posiadaja nizszy przekrój w miejscu C przenoszenia mo¬ mentów dodatnich, a nieco wyzsfey przekrój na odcinku D przenoszacego momenty ujemne. Dla stworzenia oparcia i wykomiania przegubu, czesci D wystajaca nieco poza podpore, posiada na koncu wystep E oraz ukosne sciecie Je. Lewy koniec belki B posiada analogiczne wyciecie, w które wchodzi wystep E oraz analogiczne sciecie, jak k na odcinku D. Sciecie ukosnie Tc odcinkia D po¬ siada itrójkatne wyzlobienie r (fig. 4), w które wchodzi odpowiedni zab odcinka C beilki naste- pneji Wkladki zelazne a w belkach A i B w stre¬ fie dolnej odcinka C przenosza momenty dodatnie, a wczesci D sluza do wzmocnienia sciskanego be¬ tonu, Jak równiez do przenoszenia natezen scina¬ jacych. Momenfty ujemne na odcinku D belki przenosza dodatkowe wkladki b odpowiednio wy¬ giete i zakotwione w strefie belka g (na odcinkuC) i h(oa odcinku D) dla przeniesienia naprezen sci¬ najacych. Ponadto belki posiadaja na odcinku D wkladki c czesciowo wpuszczone w beton belki gotowej, a czesciowo wystajace na zewnatrz.Wkladki rbe polozone w poblizu srodka przekroju ustalaja srodek przegubu, lacza .po zabetonowaniu obydwie belki sasiednie i praenosza sily dzialajace w przegubach.Na odcinku D, w srodku nad podjpora, belka posiada trapezowe wyciecie F, które ogranicza od strony górnej wkladka zelazna b, zwiazana spe¬ cjalnymi dwoma lub wiecej strzemionami d z wkladka dolna a. Wystajaca w ten sposób czesc wfldiadki b tworzy uchwyt do zaczepienia haka przy podnoszeniu, wzglednie wciagania belki. Dla umozliwienia uchwycenia belki w drugim koncu, odgina sie wkladke dolna a ma' tym koncu do góry i tworzy hak wychodzacy na pewnej czesci z prze¬ kroju, oznaczony przez i na fig. 2.Fig. 3 przedstawia ten sam co fig. 2 przekrój /podluzny belki przewieszonej, ale po zabetono¬ waniu calego stropu i zlaczeniu w ten sposób poszczególnych czesci w jedna calosc, to jest w belke ciagla przegubowa. Zakreskowany nia ry¬ sunku a wykonany na budowie beton G, G1, G* posiada zmienna grubosc, wieksza (G) na dlugosci odcinka C (o mniejszej wysokosci), mniejsza (Gi) na odcinku D beflki (o wysokosci wiekszej). Spe¬ cjalne wkladki stalowe c w przegubie, odgiete i wbetonowane jednym koncem (niai dlugosci cze¬ sci ukosnej) w beton beilki gotowej, zatapia sie drugim koncem (na dlugosci poziomej) w betonie G, naniesionym nad odcinkiem C belki sasiedniej i laczy sie w ten sposób poszczególne czesci bel¬ kowe (np. A i B) schodzace sie w przegubie.Fig. 4 przedstawia przekroje poprzeczne I—II i III—IV stropu kolo przegubu po jego zabeto¬ nowaniu. Plyta stropu sklada sie z gotowych plyt zelbetowych p, ulozonych na danych cze¬ sciach belkowych A i B i betonu G ulozonego na tych plytach. Czesc belkowa A (w obydwu prze¬ krojach) nie posiada w miejscu zetkniecia i zla-' czenia z czescia B plaskiej powierzchni, lecz trój¬ katne wciecie r, w które wchodzi odpowiednio uksztaltowany wysrtep beilki B. Wciecie to ma na celu zabezpieczenie czesci belkowych A i B przed wzajemnym przesunieciem sie czesci gotowych lub wywróceniem. Na dlugosci wciecia r czesci belek leza na sobie bezposrednio lub za posreri- — 2 —nictwem zaprawy cementowej. Ulozenia na za¬ prawie cementowej uzywa sde w celu zupelnego wyrównania dolnych powierzchni laczonych ze soba czesci belkowych (A i B).Fig. 5 pnzedstawia przekrój poprzeczny V—VI belki wspornikowej (A) na podporze srodkowej.Dla przeniesienia momentów ujemnych sluzy wkladka stalowa b czesci gotowej oraz jedna lub wiecej wkladek bi ulozonych w betonieG$ (GtiGJ wykonanym na budowde.Na fig. 6 pokazano przekrój podluzny czesci A i B (wzglednie BIB) opartych o siebie na za¬ prawie cementowej wzdluz powierzchni ukosnej k, jek na fig. 2, ale przystosowanych do wyksztal¬ cenia z nich belki ciaglej bezprzegUbowej. Po¬ dobnie jak w bedfce przegubowej (fig. 3) czesci gotowe A i B maja nizsza wysokosc na odcinku C w przesle, wieksza zas — na odcinku D na pod porze, z kladka q (tworzaca na wcieciu F uchwyt do pochwycenia belki i zaczepienia hakiem przy wciaganiu na mury. Dolna wkladka cu w pra¬ wym koncu belki A lub B nie konczy sie hakiem w betonie, jak na fig. 3, lecz wystaje nieco na dlugosc s na zewnatrz betonu. W celu odslonie¬ cia konca wkladki ai czesci D na swym zakon¬ czeniu nie ma juz betonowego wystepu E, jak to bylo w belce przegubowej (fig. 2), lecz szero¬ ka szczeline S pozostala po scieciu E (por. fig.2).Równiez i wkladka dolna a* prawej belki nie zo¬ staje odgieta ku górze (jak na fig. 2), lecz wysta¬ je na zewnatrz betonu na pewna dlugosc * w szczelinie S. Konce wkladek wt i «2 belek A i B (wzglednie belek sasiednich B i B) laczy sie ze soba przy pomocy spawania, dla umozliwienia przeniesienia przez belke momentów dodatnich.Uchwyt dla lewego konca prawej belki zostaje wytworzony przy pomocy dodatkowej wkladki lub jednego strzemienia l, tworzacego wystajacy na zewnatrz hak, analogicznie do zagiecia i wkladki dolnej na fig. 2.Fig. 7 przedstawia ten sam przekrój podluzny belki ciaglej, co fig. 6, ale po zabetonowaniu.Beton C (Gi i G*) od góry tworzy plyte i laczy poszczególne czesci gotowe w jedna calosc przy pomocy wkladek c, analogicznie jak na fig. 3.Szczeline 5 od strony dolnej z wystajacymi i zes- pojonymi wkladkami niez betonem Si dla ochrony konców wkladek ai i Wt przed rdzewieniem i dla utworzenia rów¬ nej i nieprzerwanej powierzchni dolnej belki ciaglej.Na fig. 8 pokazano przekroje poprzeczne VII—VIII i IX—X stropu, utworzonego przy za¬ stosowaniu belek ciaglych wedlug niniejszego wynalazku. Plyta sklada sie z parabolicznych czesci .plytowych gotowych oraz betoonr G, ulo¬ zonego na tych plytach i belkach. Czesci belko¬ we A i B posiadaja wacUuz powiercsctmi *tyfcu k wciecie trójkatne r, jak w belce przegubowej, dla ulatwienia wzajemnego ulozenia belek 1 dla zabezpieczenia belki nastepnej (B) przed prze¬ wróceniem sie. Przylegajaca belke nastepna (B) uklada sie wzdluz ukosnej powierzchni k na zaprawie cementowej.Fig. 9 przedstawia przekrój poprzeczny belki ciaglej na podporze po zabetonowaniu. W prze¬ kroju tym poza wkladka b czesci belkowej (na odctoku D tej belki) pokazano wkladki bi umiesz¬ czone dodatkowo w betonie wykonanym na bu¬ dowie w ilosci dostatecznej dla przeniesienia calkowitego momentu maksymalnego belki ciag¬ lej na podporze. PL