Pierwszenstwo: 22 stycznia 1944 r. {Szwecja) Przedmiotem wynalazku jest beben sitowy do odwadniania mieszanin cial zawierajacych ciecz, zwlaszcza zawiesin wlókien, który moze obracac sie czesciowo zanurzony w mieszaninie.Beben sklada sie z plaszcza zewnetrznego, po¬ siadajacego otwory sitowe, oraz plaszcza wew¬ netrznego bez tych otworów. Miedzy plaszczami umieszczone sa podluzne scianki, dzielace prze¬ strzen miedzy plaszczami na komory. Poszczegól¬ ne komory, albo grupy po dwie lub wiecej ko¬ mór, sa polaczone z wnetrzem bebna kanalem wyplywowym, nalezacym do danej komory lub grupy komór i wygietym w kierunku obwodu.Cecha charakterystyczna wynalazku jest to, ze kanaly te nie sa równomiernie rozmieszczone na calej dlugosci bebna, lecz co najmniej w jednym miejscu bebna zbiegaja sie, tworzac kanaly, leza¬ ce obok siebie w kierunku osiowym, tuz przy podluznej scianie wewnetrznej plaszcza wew¬ netrznego. Kanaly wylotowe moga zbiegac sie co najmniej w jednym koncu bebna, przy czym jest rzecza korzystna, aby plaszcz wewnetrzny zwezal sie stoikowo w kierunku kanalów wyplywowych.Kanaly wyplywowe moga równiez zbiegac sie w obu koncach bebna, przy czym plaszcz wew¬ netrzny zweza sie wówczas stozkowo od srodka ku obu koncom. Przekrój kanalów wyplywowych moze byc prostokatny lub kwadratowy.Na rysunku fig. 1 przedstawia przekrój podluz¬ ny bebna wedlug wynalazku, a fig. 2 — przekrój poprzeczny bebna wzdluz linii // — //na fig. 1.Zawiesina wlókien wplywa do koryta 1 przez rynne 2. W korycie 1 zanurzony jest obracany beben sitowy, na którym oblepiaja sie wlókna, zawarte w zawiesinie, tworzac pas wlókien. Pas ten odprowadza sie z górnej czesci bebna za po¬ moca walca odciagajacego 3 lub podobnego urza¬ dzenia. Woda, przeplywajaca przez beben, ucho¬ dzi na jednym jego koncu przez otwór w przed¬ niej scianie bebna, skad zostaje odprowadzona.Woda w bebnie jest spietrzana za pomoca urza¬ dzenia spietrzajacego -4. Urzadzenie takie nie jest jednak konieczne i woda moze wyplywac swo¬ bodnie, przy czym poziom cieczy nalezy utrzy-n%ywa* z plaszcza zewnetrznego 5 w postaci siatki dru¬ cianej oraz plaszcza wewnetrznego 6, nie posia¬ dajacego dfeftirek, którego czesc ma ksztalt stozka.Przestrzen miedzy plaszczami jest przedzielona sciankami 7, tak, ze tworzy sie pewna liczba podluznie skierowanych komór 8, które pobieraja i odprowadzaja wode, przeplywajaca przez dziur¬ kowany plaszcz 5. Kazda komora posiada kanal wyplywowy 9. Kanaly wyplywowe 9 sa wzdluz wewnetrznej sciany wewnetrznego plaszcza 6 na jednym jego koncu umieszczone obok siebie tak, ze tworza pewna liczbe pierscieniowych sekcji o przekroju prostokatnym lub kwadratowym.Zaleznie od zadanej wysokosci esania, do kazdej sekcji moga nalezec cztery kanaly lub wiecej.Nie kazda jednak komora musi posiadac oddziel¬ ny kanal wyplywowy. Komory moga byc pola¬ czone grupami po dwie lub wiecej; wówczas kazda grupa ma wspólny kanal. Zamiast laczyc wszystkie kanaly wyplywowe w jednym koncu bebna, mozna pewne z nich laczyc na drugim koncu, najkorzystniej symetrycznie na dlugosci bebna, liczac od srodka. W tym przypadku plaszcz wewnetrzny moze byc zwezony stozkowo od srodka ku obu koncom.Podczas obracania sie bebna kazda komora 8 i kazdy kanal wyplywowy 9 kolejno w kierunku obrotu napelnia sie stopniowo woda na skutek róznicy cisnienia miedzy poziomem wody wew¬ natrz i zewnatrz bebna. Równoczesnie plaszcz zewnetrzny 5 zostaje pokryty zawiesina wlókien.Po wypelnieniu kanalów wyplywowych 9 woda, obrót bebna powoduje stopniowy jej odplyw, za¬ równo z kanalu wyplywowego 9, jak i z komór 8, polaczonych z tym kanalem. Odplyw wody z ka¬ nalu 9 trwa do chwili, w której komora 8 osiag¬ nie podczas obrotu najwyzsze polozenie. Na sku¬ tek ssania, które wystepuje w komorze 8 gdy znajdzie sie ona powyzej poziomu cieczy w kory¬ cie 1, osiaga sie skuteczne odwodnienie warstwy wlókien na bebnie. PL