Wynalazek ma na celu wytworzenie trwalej wykladziny na takich plytach z drewna, które \(r uzywaniu sa poddane silnemu scieraniu, np. deski podlogowe, blaty stolów roboczych, stolów do mycia i tym podobnych przedmiotów. W za¬ sadzie wynalazek jest znamienny tym, ze wykla¬ dzina taka sklada sie z kilku sklejonych ze so¬ ba warstw forniru, które sa tak cienkie, ze pod¬ czas sklejania zostaja nasycone nawskros klejem.Przy uzyciu fornirów z drewna swierkowego lub innego porowatego, kazda warstwa forniru po¬ winna posiadac grubosc 1 mm lub mniej. Przy uzyciu twardszego ,drewna grubosc powinna wy¬ nosic okolo 0,5 mm. Stosowany klej winien byc tego rodzaju, zeby w stanie stalym tworzyl sam z siebie material odporny na scieranie. Najlepiej uzyc kleju ze sztucznych zywic, który krzepnie przy klejeniu pod dzialaniem ciepla. Równiez mo¬ ze byc uzyty klej staly, tak zwany bakelitowy, przy czym jest on nakladany, w suchym stanie *). Wlascicielka patentu oswiadczyla, ze wy¬ nalazca jest Gustaf Kahr, Sztokholm. w postaci cienkich blon, które w czasie skleja¬ nia pod dzialaniem ciepla i jednoczesnym -wy¬ warciu cisnienia na warstwy forniru przechodzi w stan plynny.To zespolone nasycanie i sklejanie utwardza w ten sposób warstwy forniru, ze osiaga* sie twarda i nadzwyczaj odporna na scieranie po¬ wierzchnie. Dzieki nasyceniu poszczególnych warstw forniru wykladzina uzyskuje w zasadzie jednolita twardosc w glab. Jezeli zostanie odslo¬ nieta dolna warstwa z powodu starcia warstwy lezacej, nad nia, to wykladzina zachowuje w tym miejscu te sama twardosc, co poprzednio. War¬ stwy forniru, tworzace wykladzine, sa umieszczane odpowiednio tak, ze wlókna przebiegaja w jed¬ nym kierunku, có ma te zalete, ze struktura 'warstwy powierzchniowej.przy pewnym zuzyciu warstwy lezacej najwyzej nie ulega zmianie. Ze wzgledu na tego rodzaju zuzyciu wszystkie war¬ stwy forniru winny byc jednakowo pokolorowane, przy czym warstwy forniru sa odpowiednio na¬ sycone farba.Wymagana farba moze byc równiez dodawa-na do kleju. Farbowanie nastepuje jednak naj¬ lepiej przez bejcpwanie lub nasycanie forniru odpowiednia farba. Po wysuszeniu nastepuje do¬ piero klejenie. Podloga wykonana z desek lub plyt wedlug wynalazku po ulozeniu moze byc zeszlifowana bez zmiany struktury powierzchni wewnetrznej lub odcienia farby.Podlogi, zaopatrzone w wykladzine odporna na scieranie sie wedlug wynalazku, nie potrze¬ buja byc froterowane lub pokostowane, gdyz wykladzina juz podczas wytwarzania uzyskuje trwala powierzchnie, która podczas uzytkowania nie zmienia znacznie swego wygladu i która jest tak twarda, ze czastki brudu nie moga wnikac w powierzchnie i w niej sie osadzac. Gdy jest jed¬ nakze pozadana szczególnie jednolita i gladka po¬ wierzchnia to wykladzina po szlifowaniu moze byc froterowana i pastowana. * Wynalazek jest przedstawiony na zalaczonymi rysunku, uwidoczniajacym skladana deske lub plyte, zaopatrzona w wykladzine odporna na scie¬ ranie sie wedlug wynalazku, przy czym fig. 1 przedstawia przekrój, fig. 2 zas — widok z góry takiej deski "lub plyty.Deska lub plyta sklada sie z wewnetrznej warstwy rdzeniowej, zlozonej z pretów 1, ulozo¬ nych wzuliiz i utrzymywanych raz&m czesciowe przez górna warstwe wiazaca 2 o wlóknach le¬ zacych w poprzek kierunku podluznego deski oraz czesciowo przez dolna warstwe wiazaca 3, równiez o wlóknach lezacych w poprzek, jako tez przez dolna warstwa pokrywowa 4 z fornirem o wlóknach lezacych wzdluz. Na górnej warstwie wiazacej' 2 jest umieszczona wykladzina odpor¬ na na scieranie sie 5, zlozona z kilku, w przedsta¬ wionym na rysunku przykladzie z czterech warstw cienkiego forniru, które w wyzej poda¬ ny sposób sa mocno polaczone przez sklejenie ze soba i z podkladem. Wykladzina moze byc wy¬ konana z niekolorowanych warstw forniru, po¬ krywajacych cala deske lub cala plyte i moze byc takze wykonana z kawalków, ulozonych na wzór posadzkowy, przebiegajacych na zmiane wzdluz i w poprzek, jak to przedstawiono linia przery¬ wana na fig. 2. W ostatnio wymienionym przy¬ padku kazdy kawalek, tworzacy wykladzine od- porna na scieranie sie jest wykonany ze sklejo¬ nych razem w wyzej podany sposób cienkich for¬ nirów. Kawalki 6 moga byc równiez umieszczone tylko w kierunku podluznym.Warstwy wiazace 2, 3 maja odpowiednia gru¬ bosc okolo 2 mm, podczas gdy warstwy forniru tworza wykladzine 5 odporna na scieranie sie naj¬ lepiej o grubosci 1 mm. Deska jest zaopatrzona w znany sposób w zlobek 8 i pióro 7 do polaczenia desek w jednolita wykladzine podlogowa.Sklejanie fornirów warstwy odpornej na scie¬ ranie sie i sklejanie tej warstwy z deska naste¬ puja jednoczesnie z przebiegiem sklejania warst¬ wy rdzeniowej z warstwami wiazacymi. Skleja¬ nie przeprowadza sie odpowiednio w formie, przy czym warstwy forniru, tworzace wykladzine od¬ porna na scieranie sie sa kladzione na spód for¬ my, a^ pozostale warstwy, tworzace deske, ukla¬ dane kolejno na te wykladzine, klej zas jest na¬ kladany pomiedzy poszczególne warstwy. Nastep¬ nie deska jako calosc jest poddawana dzialaniu cisnienia i ciepla tak dlugo, dopóki klej nie zakrzepnie. Przy uzyciu wykladziny odpornej na scieranie, zlozonej z kawalków posadzkowych wyzej opisanego rodzaju, sklejenie warstw for¬ niru, tworzacych wykladzine, nastepuje osobno, po czym tak otrzymane plyty fornirowe sa rozci¬ nane na kawalki, które z kolei sa sklejane z des¬ ka w podany sposób. Równiez w tym przypadku sklejanie deski moze nastepowac jako calosc, za¬ nim klej pomiedzy warstwami' forniru, tworza¬ cymi wykladzine, jeszcze nie zaKrzepnie, przez co latwiej jest uniknac pokrzywienia sie wykla- " dziny niz w przypadku, gdy wykladzina wzgled¬ nie kawalki posadzkowe zostaja wytworzone osobno, a dopiero potem sklejone na gotowo. PL