Wynalazek dotyczy sposobu wytwa¬ rzania twardych plyt z materialu wlókni¬ stego.Te tak zwane twarde plyty byly do¬ tychczas wytwarzane w ten sposób, ze od¬ wodniona papke wlóknista z poczatku for¬ mowano wstepnie, a nastepnie wykancza¬ no przez stlaczanie pod duzym cisnieniem i przy wysokiej temperaturze. Twardosc i ciezar wlasciwy plyty byly okreslane przy tym zasadniczo wysokoscia zastoso¬ wanego cisnienia, aczkolwiek moga takze wchodzic tu w rachube jeszcze i inne czyn¬ niki, a zwlaszcza dzialanie domieszek, ja¬ kie zawiera papka wlóknista, np. zywic na¬ turalnych, zywic sztucznych, suchych ole¬ jów lub kazeiny, sluzacych jako srodki wiazace i utwardzajace. Równiez i rodzaj oraz ilosc dodanych materialów dzialaja¬ cych odwadniajaco i barwników moga wy¬ wierac wplyw na mechaniczne wlasnosci plyty.Zastosowanie tego rodzaju twardych plyt jako okladzin podlóg lub stolów jest bardzo pozadane, jednakze proponowane dotychczas wyroby nie odpowiadaja calko¬ wicie stawianym wymaganiom. Azeby uzy¬ skac duza wytrzymalosc mechaniczna po¬ wierzchni podlóg lub plyt stolowych, pró¬ bowano w daleko idacym stopniu utwar¬ dzac powierzchnie plyt, stosujac ochron¬ ne powloki lub dodatkowe nasycania. Po¬ wloki te moga stanowic jednak tylko bardzo cienka warstwe ochronna, którasciera sie po krótkim okresie czasu, a srod¬ ki nasycajace przenikaja tylko nieznacz¬ nie w strukture wlókna w calym przekroju plyty i przy tym zle sie tam zatrzymuja.Nasycanie przekroju plyty tego rodzaju materialami utwardzaj acymi, zwiekszaja- cymi wytrzymalosc powierzchni, nie mo¬ ze jednak ze wzgledów kalkulacyjnych siegac dalej od pewnej okreslonej glebo¬ kosci, jezeli plyta ma byc zastosowana ja¬ ko element budowlany. Jezeli plyta, za¬ stosowana jako okladzina podlóg i posia¬ dajaca np. grubosc 5 mm, zetrze sie o 1 mm, wtedy traci ona na wygladzie tak dalece, ze musi byc wymieniona. Materia¬ ly utwardzajace, zawarte w pozostalym przekroju plyty, zostaja tym samym zmar¬ nowane.Wynalazek wskazuje droge do usunie; cia tych wad, która polega na tym, ze z po¬ czatku wytwarza sie i prasuje wstepnie dwie lub wiecej plyt, które wskutek róz¬ nego nasycania, róznego stopnia zmielenia tworzywa i tym podobnych czynników po¬ siadaja rózne wlasnosci, nastepnie zas ply¬ ty te uklada sie jedna na drugiej i razem wykancza przez stlaczanie.Jezeli na przyklad ma byc wykonana plyta, utworzona z dwóch róznych warstw, wówczas jedna warstwa sluzy do pewne¬ go stopnia jako nosnik drugiej warstwy, stanowiacej twarda powierzchnie. Obie warstwy sa najpierw wytwarzane jako sa¬ modzielne plyty, przy czym wyrób ich od¬ bywa sie w sposób zwykle stosowany przy wykonywaniu plyt. Do wyrobu warstwy nosnej stosuje sie jednak mniej wartoscio¬ wy i grubszy material wlóknisty, który za¬ wiera jedynie srodki odwadniajace. Jedno¬ czesnie i osobno formuje sie wstepnie jako plyte druga warstwe powlokowa, która tworzy sie z materialu wlóknistego, sto¬ sowanego zwykle do wyrobu najtward¬ szych plyt. Ten material wlóknisty odzna¬ cza sie szczególnie drobnym stopniem zmielenia. W celu zwiekszenia twardosci plyty powlokowej, zaopatruje sie jej ma¬ terial wlóknisty w znane srodki utwar¬ dzajace, na przyklad w zywice naturalna, w zywice sztuczna, w suche oleje lub w mleczko gumowe.Nowosc wynalazku polega na polacze¬ niu obu plyt w jeden element budowlany.Laczenie to moze byc dokonywane w róz¬ ny sposób. Jezeli wytwarzanie plyty nos¬ nikowej posunelo sie juz tak daleko, ze moze byc ona zastosowana jako samoistny element budowlany, wówczas nie mozna dopuscic do calkowitego stwardnienia srodków utwardzajacych, dodanych przy wyrobie twardej plyty powlokowej. Na¬ stepuje to dopiero po nalozeniu na siebie obu plyt, które laczy sie ze soba przez stlaczanie i ogrzewanie. Przy tym stlacza- niu srodek utwardzajacy, zawarty w ply¬ cie powlokowej, dziala takze jako srodek wiazacy, umozliwiajacy polaczenie tej ply¬ ty z plyta nosnikowa.Laczenie ze soba obu plyt najlepiej jest jednak uskuteczniac w ten sposób, ze nie wykancza sie calkowicie i oddzielnie kazdej z tych plyt, lecz prasuje sie je wstepnie i usuwa sie z nich wode tylko w takim stopniu, ze kazda z nich zawiera jeszcze duza czesc (najkorzystniej 80%) tej zawartosci wody, jaka zawierala pap¬ ka wlóknista wlozona do prasy. Obie te jeszcze wilgotne plyty uklada sie wówczas jedna na drugiej i ogrzewajac je stlacza sie je ze soba az do calkowitego ich wy¬ schniecia. Jezeli ma byc wykonana plyta 0 grubosci 5 mm, zlozona z plyty nosnej okolo 4 mm i plyty powlokowej okolo 1 mm, wówczas to wykanczajace stlacza¬ nie trwa okolo 60 min. Przy tym stlacza- niu material wlóknisty plyty nosnikowej spilsnia sie na tyle z materialem wlókni¬ stym plyty powlokowej, ze powstaje cal¬ kowite wewnetrzne polaczenie obu warstw.Róznica w stopniu zmielenia materialu wlóknistego, zastosowanego do wyrobu plyty nosnej, i materialu wlóknistego, za- — 2 —stosowanego do wyrobu plyty powlokowej, wplywa korzystnie na wewnetrzne pola¬ czenie obu warstw.Plyty, wykonane wedlug wynalazku, wykazuja te zalete, ze material wlóknisty zastosowany na warstwe nosnikowa moze byc gorszej jakosci i mniej drobno zmielo¬ ny, a tym samym i tanszy, anizeli mate¬ rial wlóknisty, uzyty do wyrobu warstwy powlokowej. Ponadto uzyskuje sie znacz¬ na oszczednosc na stosunkowo kosztow¬ nych domieszkach utwardzajacych i srod¬ kach wiazacych, oraz ma sie moznosc, dro¬ ga doboru grubosci warstwy nosnej z jed¬ nej strony i grubosci warstwy powlokowej z drugiej strony, latwego dostosowywania plyty do róznych wymagan.Sposób wedlug wynalazku wykazuje zalety takze i z punktu widzenia estetycz¬ nego wygladu plyty, gdyz jezeli pozada¬ ne jest pewne zabarwienie powierzchni, wówczas mozna zabarwic cala papke wlóknista, z której ma byc wykonana war¬ stwa powlokowa, wskutek czego zabarwie¬ nie jest o wiele trwalsze, anizeli w przy¬ padku jedynie powierzchniowego naloze¬ nia barwnika. Sposób barwienia plyty wy¬ konywanej w mysl niniejszego wynalazku jest wiec oczywiscie tanszy od dotychczas stosowanego sposobu, wedlug którego barwnik musial przenikac caly przekrój plyty. PL