PL32244B1 - Sposób wytwarzania aminoalkoholi - Google Patents

Description

Znane jest wytwarzanie aminoalkoholi, wywodzacych sie z aminokwasowi tak zwanych „aminoalkoholi proteinogeno- wych" (Karrer). Synteza zwiazków tej grupy opisana jest w pracy Karrera i wspól¬ pracowników (Helv. 4, 76 (1921); 5* 469 (1922)) i polega na redukcji odpowiednich estrów aminokwasów za pomoca sodu i al¬ koholu wedlug Bouveaulta i Blanca. Auto¬ rom tym udalo sie w ten sposób otrzymac takie aminoalkohple, jak alaninol, valinol, leucinol i fenyloalaninol. W czasie reduk¬ cji nastepuje m racemizacja. Wychodzac z optycznie czynnych aminokwasów natu¬ ralnych otrzymuje sie wymienione amino- - alkohole w postaci nieczynnej. Leucinol wykazywal slaba skrecalnosc, ulegl przeto równiez silnie racenuzacjL Wydajnosc pro¬ cesu otrzymywania aminoalkoholi jest bar¬ dzo mala i wynosi tylko na pgól kilka pro¬ centów wydajnosci teoretycznej. Wiec np. otrzymuje sie z 44 g estru walinowego tyl¬ ko 3 g valinolu, co odpowiada 10% wy- daijnosci teoretycznelj (Karrer, Helv. 5 479, 1922). Nieco wieksze wydajnosci otrzymu¬ je sie, jezeli estry aminokwasu najpierw acetyluje sie i nastepnie redukuje produkt acetylowany. Wedlug tego sposobu otrzy¬ mano przez redukcje estru acetyloleucy- nowego leucinol z wydajnoscia 20% (Kstr- rer, Helv. 4 91, 1921)/Niedawno stwierdzi¬ li Barrow i Fengiiison (Soc. 1935, 410), iiz mozna przy tych sposobach zwiekszyc wy¬ dajnosc przeprowadzajac redukcje zamiast w zwyklym alkoholu absolutnym w alko¬ holu n-bultylowyim, odwiodnionym calkowi-cie butylenem magnezu. Otrzymali oni w ten sposób z estru acetylovalinowego chlo¬ rowodorek d, /-vailiiLolu z wydajnoscia rów¬ na 45% wydajnosci teoretycznej. (Przy uzyciu zwyklego absolutnego alkoholu etylowego otrzymano chlorowodorek va- liiiolu z wydajnoscia 25%).Jak juz wspomniano, otrzymuje sie we¬ dlug Karrera aminóalkohole racemiczne wzglednie takie, jakie ulegly silnie race- mizaqi. Niedawno opisano w jednej z prac Barrowa i Fergusona (locum cito) przed¬ stawiciela tej grupy zwiazków w optycz¬ nie czystej postaci. Barrow i Ferguson roz¬ kladali d, /-valinlol za pomoca kwasu wi¬ nowego na optyczne antypody.Obecnie stwierdzono, iz mozna otrzy¬ mywac odmiany racemiczne, jak równiez czyste optycznie czynne aminóalkohole z dobra wydajnoscia, jezeli alifatyczne lub araliifatyczne estry kwasów benzyloamino- tluszczowych redukuje sie i otrzymane od¬ miany racemiczne ailkoholi benizyloamino- wych wzglednie ich sole rozklada sie za pomoca optycznie czynnych kwasów przez frakcjonowana krystalizacje z odpowied¬ niego rozpuszczalnika na optycznie czyn^ ne skladtoiki i od tych optycznie czynnych zwiazków odszczepia sie grupe benzylowa.Stwierdzono bowiem, iz przez redukcje latwo dostepnych estrów kwasów benzylo- aminotluszczowych, odpowiadajacych wzo¬ rowi ogólnemu A — COO Alkyl w którym litera X oznacza wodór hib odpo¬ wiedni podstawnik np. grupe alkylowa, alkoksylowa, litera R oznacza wodór, gru¬ pe allkyflowa, aralkylowa (lulb acylowa, lite¬ ra zas A oznacza alifatyczny lub arali- fatyczny lancuch weglowy, uzyskuje sie znacznie lepsze wydajnosci, a uzyskane przy tym dotychczas nieznane alkohole benzyloaminowe daja sie latwo izolowac i otrzymywac w postaci czystej, dzieki lat¬ wej krystalizacji.Poza tym alkohole benzyloaminowe wytwarzaja z optycznie czynnymi kwasa¬ mi latwo krystalizujace sole, nadajace sie zwlaszcza do rozkladania odmian race- micznych na skladniki optycznie czynne.Przez odszczepienie grupy benzylowej znanym sposobem, np. przez redukcje pal¬ ladem, udalo sie poraz pierwszy bez trud¬ nosci wytworzyc przewaznie nieznane, czyste, optycznie czynne aminóalkohole.Redukcje estrów kwasów benzyloami- notluszczowych .mozna uskuteczniac w znany sposób, np. sposobem BouveauIta i Blanca, za pomoca sodu i alkoholu albo przez katalityczna redukcje, przy czym ja¬ ko rozpuszczalniki mozna stosowac mie¬ szajace sie z woda lub nie mieszajace sie z nia rozpuszczalniki organiczne, jak eta¬ nol, butanol, toluen, tetrahydronaftalen i dekahydronaftalen. Otrzymywane przy tym alkohole benzyloaminowe mozna z roztworu po redukcji latwo wyodrebniac przeprowadzajac alkohole benzyloamino¬ we w chlorowodorki i wytracac z wodne¬ go roztworu przez dodawanie lugu. Przez destylacje tak otrzymanych zasad w piróz- ni otrzymuje sie pieknie krystalizujace zwiazki, nadajace sie bardzo dobrze do rozdzialu na skladniki optycznie czynne.W celu otrzymywania optycznie czyn¬ nych alkoholi beinzyloaminowych przepro¬ wadza sie odmiany racemiczne, np. za po¬ moca znanych sposobów, w sole odpo¬ wiednich kwasów optycznie czynnych, np. kwasu winowego, kwasu dwubenzoylowi- nowego, kwasu migdalowego, kwasu nitro- migjdalowego, i rozdziela optycznie czynne skladniki przez frakcjonowana krystaliza¬ cje z odpowiedniego rozpuszczalnika, np. wody, metanolu, etanolu, estru octowego ~ 2 .—itd., albo z mieszanin tych rozpuszczal¬ ników.W celu otrzymywania nic podstawio¬ nych aminoalkoholi optycznie czynnych poddaje sie optycznie czynne alkohole benzyloaminowe najlepiej katalitycznej redukcji za pomoca wodoru w obecnosci np. palladu jako katalizatora, najlepiej w obecnosci równowaznej ilosci kwasu orga¬ nicznego. Zwlaszcza korzystnie jest stoso¬ wac kwas szczawiowy,' poniewaz amino- alkohóle otrzymuje sie jako dobrze kry¬ stalizujace i latwo daiace sie wyodrebniac szczawiany.Wedlug sposobu niniejszego mozna otrzymywac aminoalkohole optycznie czynne, np. d- i /-alininol, d- ii /-aminobu- tanol, d- i Heuicuiol iitd., z dolbra wydaj¬ noscia w czystej postaci krystalicznej.W! celu oznaczenia odmian optycznie czynnych zastosowano w ponizszym opisie obecnie wprowadzone znakowanie ozna- bzajac przy aminokwasach znakami d i / konfiguracje, a znakami (+) i (—) — kie- rdnek skrecania. W odniesieniu do ami- tio4cwasów przytoczonych przykladowo, stwierdzono zgodnie, iz w*przyrodzie wy¬ stepuja one bez wyjatku w odmianie lewo- skrelnej: /-(+]-alanina, /-(+)-valina, /-(—)-leucy- na* /-(-^)-fenyloalanina.Konfiguracje aminoalkoholi mozna po¬ dac tylko w tych przypadkach, w których znany jest zwiazek z odpowiednimi amino¬ kwasami.W zwiazku z naturalnym (+)-alanino- lem, wyodrebnionym przez Jacobsa i Grai- ga (Scicnce 82 16, 1935) jako zasadowy produkt rozszczepienia alkaloidu spory- szowego ergobazyny, podaja autorzy, iz zwiazek ten wywodzi sie od naturalnej ala¬ niny i wskutek tego winien byc oznaczony /-(+)-alaninol. Z naturalnej /-(+)-valiny mozna otrzymac (slabo) prawoskretny va- linol (Barrow i Ferjguison, locum cito), a z naturalniej /- (—-) -leucyny slabo lewo- skretny leucinol (Karrer, Helv. 4, 91, 1921). Optycznie czysty valinol prawo- skretny okresla sie przeto jako /-(+)-va- linol, a optycznie czysty leucinol lewo- skretny — jako /-(—)-leucinol.Poniewaz pratyoskretny j/V-benzyloala- ninoil daje przy uwodornianiu (+)-a!ani- nofl, a z lewoskrethego ^-ibenzyloleucinolu otrzymuje sie (—)-leucinol, nadaje sie tym zwiazkom nazwy /-(+)AMbenzyloala- ninol wzglednie /-(—JW-benzyloleucinol, a odpowiednim zwiazkom skrecajacym w od¬ wrotnym kierunku —¦ nazwy d{—)iV-ben- zyloalaninol wzglednie cinoll.Oba optycznie czynne a-benzyloainino- butanole otrzymuja znak (+) wzglednie (—) zaleznie od kata skrecania plaszczyz¬ ny polaryzacji, poniewaz zaleznosc ich po¬ chodzenia od odpowiednich optycznych od¬ mian kwasu a-aminomaslowego nie jest jeszcze ustalona. Niedawno stwierdzili Ab- derhalden i Balu (Zeitschriftphysiol. Che¬ mie 245, 246, 1937), ze kwas /-(+)-a-ami- nomastowy jest cegielka, z której zbudo¬ wane sa bialka naturalne.Przyklad I. W kolbie z okraglym dnem, zaopatrzonej w chlodnice zwrotna, wkrap- lacz i termometr, umieszcza sie 100 g sodu pokrajanego w kawalki i zalewa 300 cm8 suchej tetraliny. Cala te mase ogrzewa sie na kapieli olejowej do 120°C (temperatura wewnatrz kolby), przy czynf sód stapia sie nA kuleczki i gromadzi sie na dnie naczy¬ nia. Nastepnie do kolby tej wprowadza sie powoli roztwór skladajacy sie z 104 g estru kwasu a-benzyloaminopropionowego (0,5 mola) w 300 cm3 alkoholu absolutnego tak, aby mieszanina utrzymana byla mozliwie w temperaturze 106—108°C. Po wprowa¬ dzeniu roztworu estru dodaje sie przez wkraplacz powoli okolo 700 cm3 alkoholu absolutnego, az do rozpuszczenia sodu.Temperatura mieszaniny spada przy tym powoli do 90°C. Po rozpuszczeniu calego — 3 —sodu ochladza sie zawartosc do 80°C i wrzuca ostroznie 200 g tluczonego lodu.Po umieszczeniu kolby z zawartoscia w zimnej wodzie chlodzi sie dalej do okolo 30°C i nastepnie mieszanine reakcyjna zo¬ bojetnia rozcienczonym kwasem solnym (2 objetosci stezonego HCl + 1 objetosc H,0), az do wyraznego zakwaszenia w obecnosci czerwieni kongo, i pozostawia jeszcze w ciagu 1 godziny w temperatu¬ rze 20°C, po czym odsysa sie od wydzie¬ lonej soli kuchennej i przemywa dobrze alkoholem. Nastepnie ciecz oddziela sie w rozdzielaczu od wydzielonej tetraliny i al¬ koholowy roztwór reagujacy jeszcze wy¬ raznie kwasno wobec czerwieni kongo za¬ geszcza w prózni, az do wykrystalizowa¬ nia soli kuchennej. Pozostalosc zalewa sie alkoholem absolutnym, oddziela od soli ku¬ chennej przez odsysanie, przemywa dobrze alkoholem absolutnym i przesacz zagesz¬ cza ponownie w prózni az do gestego sy¬ ropu. Nastepnie syrop ten zadaje sie mala iloscia wody i nastepnie duza iloscia czy¬ stego stezonego wodorotlenku sodu. Wy¬ dziela sie przy tym benzyloalaninol jako ciemny olej, Olej ten zadaje sie eterem i roztwór suszy nad sola glauberska. Po oddestylowaniu eteru pozostalosc frak¬ cjonuje sie w prózni. Punkt wrzenia 155— 157"C, Otrzymany produkt jest bezbarw¬ nym, gestym, latwo krystalizujacym ole¬ jem. Po przekrystalizowaniu ze 120 cm:t cy¬ kloheksanu otrzymuje sie 53 g produktu reakcji, co stanowi 64'' wydajnosci teore¬ tycznej. a, /-A^-benzyloalaninol o wzorze CH3—CH-CH2OH / NHCH2 CGH5 krystalizuje z benzenu w postaci cienkich igielek, z estru octowego i cykloheksanu— w postaci krótkich, klarownych slupów.Punkt topnienia tego zwiazku 70—72'C, punkt wrzenia w 155—157°C. Rozpuszcza sie on dosc latwo w wodzie dajac roztwór o odczynie silnie zasadowym. Z roztworu wodnego wydziela sie po dodaniu silnych lugów jako bezbarwny olej. Otrzymany produkt rozpuszcza sie bardzo latwo w al¬ koholu i eterze.Jak wynika z analizy 3,120 mg substancji daje 0,227 cm3 N (20°f 746 mm), 0,2199 g substancji zuzywaja 13,31 cm! n/10 HCL Ze wzoru tej substancji Cin Hw, ON wyliczono ilosc TV = 8,49^, ciezar cza¬ steczkowy = 165, znaleziono ilosc TV = 8,31 Sr, ciezar cza¬ steczkowy = 165,2.Chlorowodorek d, /-A^-benzyloalaninolu: punkt topnienia 111—113°C, slupy kry¬ stalizujace z mieszaniny alkoholu i ete¬ ru; latwo rozpuszcza sie w wodzie.Pikrynian: punkt topnienia 135—137"C.Zólte slupy lub romby krystalizujace z alkoholu. Trudno rozpuszcza sie w wodzie.Kwasny szczawian: punkt topnienia 176— 178"C (rozklad), igly. Trudno rozpusz¬ cza sie w wodzie.Optyczny rozklad d, /-N-benzyloalaninolu. 66 g d, /-N-benzyloalaninolu (0,2 mola) i 60 g kwasu winowego (0,2 mola) rozpusz¬ cza sie w 100 cmH alkoholu na goraco i do nieco oziebionego roztworu dodaje sie mie¬ szajac powoli 100 cm:: estru octowego. Przy oziebieniu wydziela sie bezbarwny syrop.Zaszczepia sie go kilku krysztalkami uzy¬ skanymi w próbie wstepnej i pozostawia mieszanine w zamknietym naczyniu w cia¬ gu 2 dni w lodówce. Powstala mase kry¬ staliczna dobrze sie rozdrabnia i odsysa.Pozostalosc na saczku uwalnia sie od po¬ zostalego syropu przemywajac mieszanina alkoholu i estru octowego (1:1) i po wy¬ suszeniu w celu dalszego oczyszczenia przekrystalizowuje dwukrotnie z miesza- _ 4 —niny skladajacej sie z 80 cm1 alkoholu i 80 cm8 estru octowego.Powstale krótkie, lsniace slupki stano¬ wia czysty dwuwinian lewoskretnego ben- zyloalaninolu. Otrzymuje sie je z wydajno¬ scia stanowiaca 40—45 g, czyli wynosza¬ ca 63—71% wydajnosci teoretycznej.Lug macierzysty (alkohol—ester octo¬ wy), otrzymany z surowego dwuwinianu (—) -JV-benzyloalaninolu, zageszcza sie w prózni do syropu, zadaje mala iloscia wo¬ dy i wytworzona zasade wydziela przez dodanie nadmiaru stezonego roztworu wo¬ dorotlenku sodowego. Zasade te rozpusz¬ cza sie w eterze i eter oddestylówuje po wysuszeniu roztworu nad sola glauberska.Pozostaly syrop rozpuszcza sie na cieplo w 60 cm3 cykloheksanu. Po oziebieniu do 40°G ddsyisa sie wydzielone krysztaly, skla¬ dajace sie prawie z czystej odmiany race- micznej, i przemywa cykloheksanem o temperaturze 40°C. Przesacz zageszcza sie w prózni i pozostaly syrop (25 g) rozpusz¬ cza sie na goraco z dodatkiem 19 g kry¬ stalicznego kwasu szczawiowego w 90 cm3 wody. Przy ochladzaniu krystalizuje kwas¬ ny szczawian (+) #-ibenzyloalaninolu w czystej postaci; otrzymuje sie go z wydaj¬ noscia = 32 g, to znaczy wynoszaca 63% wydajnosci teoretycznej.Z obydwóch soli wyodrebnia sie op¬ tycznie czynne, wolne zasady w znany spo¬ sób i oczyszcza przez krystalizacje z cy¬ kloheksanu i eteru naftowego. d- (—) -A^nbenzyloalaniniOl krystalizuj e z mieszaniny cykloheksanu i eteru nafto¬ wego w postaci cienkich igielek o punkcie topnienia 47—49°C. W rozpuszczalnikach organicznych Zwiazek ten jest latwiej roz¬ puszczalny, niz zwiazek racemiczny, Polaryzacja: w alkoholu (c = 4,0) (ocC = — 44,25° Chlorowodorek d- (—) -^T-benzyloalajninolu: punkt topnienia 136—138°C. Z alkoho- lo-eteru krystalizuje w postaci slupów. (*)» = — 14,75° (woda: ic = 4,0).Pikrynian: punkt topnienia 73—75°C.Z rozcienczonego alkoholu krystalizuje w postaci zóltych slupów.Kwasny szczawian: punkt topnienia 187— 189QC (rozklad), igly, trudno rozpusz¬ czalne w wodzie. cf-dwuwiinian: punkt topnienia 94—96°C.Krystalizuje w postaci slupów % alko¬ holu lub wody. /- (+) iV-benzylo2ylainiinol: polaryzacja: w alkoholu (c = 4,0) (a)^= + 44,0° Pozostale dane sa takie same, jak w od¬ niesieniu do zwiazku lewoskretnego. 16,5 g /-(+)-benzyloallanjinolu rozpusz¬ cza sie w 200 cm3 alkoholu absolutnego i wprowadza roztwór 6,3 g kwasu szcza¬ wiowego w 100 cm3 wody, po czym wstrza¬ sa sie w obecnosci 1,5 g gabki palladowej z wodorem pod nieco zwiekszonym cisnie¬ niem. Po mniej wiecej 24 godzinach po¬ chlanianie wodoru jest skonczone. Odsacza sie od katalizatora i zageszcza roztwór w prózni do syropu. Przy rozcienczaniu z 150 cm3 alkoholu absolutnego krystalizu¬ je szczawian /-(+)-ailaninolu w postaci lsniacych snieznobialych platków. Otrzy¬ muje sie 11,3 g czystego produktu, co od¬ powiada 95% wydajnosci teoretycznej.Z lugu macierzystego mozna uzyskac przez zageszczenie jeszcze 0,5 g.Szczawian /-(+)-alaninjoilu o wzorze (C4H10O3NJ2 topnieje w 171°C (popra¬ wiony) ; (a)^° = -+- 18,8° (c = 2 w wodzie).Otrzymany zwiazek rozpuszcza sie bardzo latwo w wodzie, w alkoholu zas bardzo trudno.Reakcja wytwarzania d-['—)-alaninolu przebiega tak samo, jak przy prawoskret- nych antypodach. — 5Szczawian d- (—) -alaninólu posiada skrecalnosc (a) ™ = — 18,8°. Pozostale wlasciwosci sa. takie same, jak szczawianu /-(+):alatriinolu.Przyklad II. Do wrfcacego roztworu 110,5 g estru -etylowego kwasu a^benzylo- amiiiomasiowego (0,5 mola) w 1 litrze al¬ koholu absolutnego dodaje sie w krótkich odisteipach czasu 100 g sodu pokrajanego w kawalki. Ogrzewa sie, az do rozpuszcze¬ nia calego sodu, ewentualnie dodajac nowa ilosc alkoholu absolutnego.Ochladza sie do okolo 70°C, dodaje 200 .g lodu i ostroznie zobojetnia po dal¬ szym ochlodzeniu rozcienczonym kwasem solnym (2:1). Po skonczonym wydzielaniu soli kuchennej osad ten odsysa sie i odde- stylowuje alkohol w prózni. Otrzymany sy¬ rop zadaje sie nadmiarem stezonego roz¬ tworu wodorotlenku sodu lub potasu i wy¬ dzielony olej rozpuszcza sie w eterze. Po wysuszeniu nad sola iglauiberska oddesty- lowuje sie rozpuszczalnik i pozostalosc frakcjonuje w prózni.Punkt wrzenia 14 = 155—157°C. Tak otrzymany d, /-2-benzyloaminobiitanol-i o wzorze CHs-CH2-CH-CH2OH / / NHCH2C6H5 krystalizuje z cykloheksanu w postaci cien¬ kich slupów. Punkt topnienia 58—60°C.Punkt wrzenia = 155—157°C pod cisnie¬ niem 14 mm. Rozpuszcza sie w wodzie, latwo rozpuszcza sie w alkoholu i eterze.Jak wynika z analizy 4,040 mg substancji daja 0,276 cm3 N2 (21°, 750 mm), 0,2084 g substancji zuzywaja 11,63 cm8 n/10 HCl.Ze wzoru tej substancji C^H^ON wyiliczono: N = 7,82%, ciezar czasteczko¬ wy = 179, znaleziono: N = 7,83%, ciezar czasteczko¬ wy = 179,2.Chlorowodorek otrzymanego zwiazku po¬ siada punkt topnienia 127—129°C. Z al¬ koholu i estru octowego krystalizuja -blaszki lulb igly latwo rozpuszczajace sie w wodzie.Pikrynian tego zwiazku: punkt topnienia — 114^146°C.Zólte cienkie slupy. 35,8 g c/, /-2-benzyloaminobutanolu-./ (0,2 mola) i 30,4 g (—) kwasu migdalowego (0,2 mo¬ la) rozpuszcza sie w 50 cm8 kwasu octo¬ wego na cieplo. Przy staniu roztworu na¬ stepuje raptownie krystalizacja. Po ukon¬ czeniu krystaJliizacji"otrzymany produkt od¬ sysa sie i przemywa estrem octowym, po czym przefcrystalizowuje sie go jeszcze dwukrotnie z 120 cm3 estru octowego + + 5 cm3 alkdholu absolutnego az do sta¬ lego punktu topnienia. Otrzymuje sie 23 g bialych spilsnionych igiel o punkcie top¬ nienia 111—113°C, co stanowi 69% wydaj¬ nosci teoretycznej.Otrzymany zwiazek jest czysta sola kwasu (—)-migdalowego i (—)-2Jbenzylo- aminobutanolu^.W celu otrzymania zwiazku prawo- skretnego zageszcza sie pierwsze dwa lugi macierzyste lewoskfetnego zwiazku kwa¬ su (—)-migdalowego w prózni i zasade re¬ generuje (21 g). Zasade te rozpuszcza sie z dodatkiem 18 g (+)-kwasu migdalowe¬ go w 50 cm3 estru octowego. Krysztaly wy¬ dzielone przy staniu przekrystalizowuje sie jeszcze dwukrotnie ze 120 cm3 estru octo¬ wego + 5 cm3 alkoholu absolutnego.Otrzymuje sie 26 g czystego zwiazku kwa¬ su (+)-migdalowego i (+)-2-benzyloami¬ nobutanolu-./ czyli 79% wydajnosci teore¬ tycznej. Punkt topnienia 111—113°C.Wyodrebnianie wolnych zasad optycz¬ nie czynnych uskutecznia sie w znany spo¬ sób. Oczyszczanie uskutecznia sie przez krystalizacje z cykloheksanu. — 6(—) -2-benzyloamino-butanol-./ krysta¬ lizuje z cykloheksanu w postaci cienkich igiel. Punkt topnienia 76—78°C.Polaryzacja: w alkoholu (c = 4,0) (a)« = _25,0°.Chlorowodorek tego zwiazku: punkt top¬ nienia 141—143°C. Z alkoholu-eteru krystalizuje w postaci igiel. Latwo roz¬ puszcza sie w wodzie.Pikrynian tego zwiaziui: punkt topnienia 111—113°C. Krystalizuje w postaci zól¬ tych slupów z 50%-owego alkoholu. (+).-2-benzyloaminobutanol-L Polaryza¬ cja: w alkoholu (c = 4,0) (a)» = f 25,5°. 17,9 g (+)-#-24enzyloaminobutanKlu-/ rozpuszcza sie w 200 cm3 alkoholu abso¬ lutnego, dodaje 6,3 g kwasu szczawiowego w 100 cna3 wody i wstrzasa z wodorem w obecnosci 1,5 g gabki palladowej, jako ka¬ talizatorem. Po mniej wiecej 24 godzinach pochlanianie wodoru jest ukonczone.Po odfiltrowaniu katalizatora zageszcza sie roztwór i rozciencza 150 cm3 alkoho¬ lu absolutnego. Wytworzony szczawian (+) -2-aminobutanolu-/ krystalizuje w snieznobialych iglach. Otrzymuije sie 12— 13 g, co prawie odpowiada wydajnosci teo¬ retycznej. Punkt topnienia 190—192°C (po¬ prawiony) . (a)^° = + 11,3° (c = 3 w wodzie).Otrzymany szczawian {—)-2-aminobu- tanolu-7 o wzorze (CbHV2OzN)2 mozna w ta¬ ki sam sposób wytworzyc z pochodnej ^-benzylowej. Prócz kata skrecania pla¬ szczyzny polaryzacji (a)^ = —11,3° po¬ siada zwiazek ten takie same wlasciwosci, jak odmiany prawoskretne.Przyklad III. 124,5 g estru etylowego kwasu a-benzyloaminoizokapronowego (0,5 mola) rozpuszcza sie w 1 litrze alkoholu butylowego, odwodnionegobutylanem ma¬ gnezu, i roztwór ogrzewa do wrzenia. Do¬ daje sie nastepnie mozliwie predko do wrzacego roztworu 100 g pokrajanego so¬ du, po czym ogrzewa sie po dodaniu no¬ wej ilosci odwodnionego alkoholu butylo¬ wego, az do calkowitego rozpuszczenia sie metalu; Wówczais mase te pozostawia sie do ochlodzenia, zadaje 200 g lodu i zo¬ bojetnia rozcienczonym kwasem solnym (2:1) dobrze chlodzac od zewnatrz. Na¬ stepnie odsacza sie od wydzielonej soli i oddestylowuje alkohol calkowicie w pró¬ zni. Otrzymana pozostalosc zadaje sie nad¬ miarem wodorotlenku sodu i wydzielony surowy d, /-AMenzyloleucinol w postaci oleju rozpuszcza w eterze. Wytworzony roztwór suszy sie za pomoca soli glauber- skiej. Po oddestylowaniu eteru pozostaje zabarwiony syrop, który poddaje sie irak- cjonowaniu z zastosowaniem prózni.Czysty df /-#-benzyloleucinol o wzorze [CHz)2—CH—CH2-CH-CHtOH I NH ¦Cfl1-C6ff5- destyluje w 170—172°C pod cisnieniem 16 mm Hg jako bezbarwny olej, który szybko zestala.sie na mase krystaliczna.Po przekrystallizlowaniu z cykloheksanu otrzymuje sie cienkie igly o puijkcie top* nieniia 61—63°C. Otrzymany d, l-N-benzy- loleucimol rozpuszcza sie trudno w wodzie, latwo w alkoholu, eterze, benzenie.Jak wynika z analizy 4,418 mg substancji daje 0,|263 cms N2 (21°C, 750 mm), 0,2163 g substancji zuzywa 10,58 cm3 n/10 HCl.Ze wzoru tej substancji ClsH2iCN: wyliczono; N = 6,76%; ciezar czasteczko¬ wy 207, znaleziono N = 6,82%; ciezar czasteczko¬ wy 204,4.Chlorowodorek tego zwiazku: Punkt top¬ nienia = 151—153°C. Z wody krystali¬ zuja slupy. Otrzymany zwiazek rozpu¬ szcza sie dosc trudno w wodzie. — 7 —Pikrynian tego zwiazku: Punkt topnienia = =• 152—154°C. Zólte slupy z alkoholu.Trudno rozpuszcza .sie w wodzie.Otrzymana zasaide racemiczna przemie¬ nia sie naijpierw za pomoca winianu c/-dwu- beiizoylowego (Butler & Cretscher, Am. 55, 2605, 1933) w wodnym roztworze alkoholo¬ wym w kwasna sól. Przy staniu roztworu nastepuje krystalizacja soli, która oczyszcza sie przez krystalizacje z wodnego roztwo¬ ru alkoholu, az do uzyskania produktu o stalym punkcie topnienia. W powyzszy sposób otrzymuje sie w czystej postaci d-dlwulbenzoylowinian-c? (+.) -W-benzyloleu- cinolu. 20,7 g d, WVjbenzyfldleucinolu (0,1 mo¬ la) ii 37,6 g winianu rf-dwubeiizoylowego (0,1 mola) (rozpuszcza sie w 150 cm3 cie¬ plego 60%-owego alkoholu. Po ostygnieciu roztworu tego do temperatury pokojowej zaszczepia sie go krysztalkami i pozosta¬ wia przez kilkanascie godziin. Wydzielone krysztaly odsysa sie, przemywa 60%-owym alkoholem i przekrystalizowuje trzy razy ze 100 cm3 60%-owego alkoholu az do sta¬ lego punktu topnienia. Czysty rf(+)-iV-ben- zyloleucinol-c/-'dwulbenzoylowinian tworzy bezbarwne slupy o punkcie topnienia 169— 171°C (punkt topnienia zalezy od sposo¬ bu ogrzewania), Otrzymane krysztaly do¬ brze rozpuszczaja sie w cieplym alkoholu, bardzo trudno w wodzie. Otrzymuje sie je z wydajnoscia równa 50% wydajnosci teo¬ retycznej.Surowa /-zasade (11 g) uzyskana z pier¬ wszych dwóch lugów macierzystych winia¬ nu dwpbenzoylowego rozpuszcza sie z ró¬ wnowazna iloscia 10,5 g kwasu (+)-o-ni- tromigdialowego w 50 cm3 50%-owego al¬ koholu na cieplo. Przy ochladzaniu roz-. tworu krystalizuje zwiazek kwasu (+)-o-ni- tromiigdalowego z /(—)-#4enzyloleucmo- lem, który po jednorazowym przekrystali- zowaniu z malej ilosci 50%-owego alko¬ holu otrzymuje sie w zupelnie czystej po¬ staci. Otrzymany zawiazek "krystalizuje w postaci zóltozielonych slupów ó punkcis topnienia 128—130°C.Z obydwóch soli wyodrebnia sie wolne zasady znanym sposolbem i oczyszcza przez krystalizacje z cykloheksanu. d(+) -iV-benzyloleucinol krystalizuje z cykloheksanu w postaci cienkich, spilsnio- nych igiel o punkcie topnienia 77—79°C.Polaryzacja w alkoholu (c = 4,0) («)^° = + 30,75°.Chlorowodorek tego zwiazku: punkt top¬ nienia 160—162°C. Z roztworu alko- holo-eterowego lub wody krystalizuja slupy dosc trudno rozpuszczalne w wo¬ dzie.Pikrynian tego zwiazku: punkt topnienia 121—123°C.Zólte slupy z 50%-owdgo alkoholu. /- (—) -iV-foenzyloleucinjol: Polaryzacja: w alkoholu (c = 4,0) (a)22 = - 30,25. 20,7 g d-[+) -W-ibenzyloleucinolu rozpu¬ szcza sie w 600 cm3 alkoholu absolutnego; do roztworu tego dodaje 6,3 g krystalicz¬ nego kwasu szczawiowego w 200 cm3 wo¬ dy i wstrzasa z wodorem w obecnosci 2,5 g gabki platynowej. Po mniej wiecej 12 go¬ dzinach redukcja jest ukonczona (rozszcze¬ pienie).Roztwór oddzielony od katalizatora za¬ geszcza sie w prózni do syropu i nastepnie zadaje 100 cm3 alkoholu. Otrzymany szcza¬ wian c/( + )-leucinolu krystalizuje w lsnia¬ cych blaszkach. W celu uzupelnienia kry¬ stalizacji dodaje sie jeszcze 200 cm3 eteru.Otrzymuje sie 14—15 g, co odpowiada okor- lo 90% wydajnosci teoretycznej. Otrzyma¬ ny zwiazek o wzorze (C^^O^N^ posiada punkt topnienia 216°C (poprawiony); ( Szczawian /-(—)4eucinolif otrzymany w taki sam sposób* z /-(—)-#-benzyloleueino- lu posiada prócz kata skrecania plaszczyz- — 8 —ny polaryzacji 'takie same wlasciwosci, jak odmiany prawoskretne.Przyklad IV. Postepujac jak w przy¬ kladach I—III mozna przez redukcje estru kwasu a-benzyloaminoizowaleriano- wego otrzymac z dobra wydajnoscia d, l-N- -benzylovalinol. d, /-.Af-benzylovaliiioil o wzorze Cff,x * }CH-CH-CH2OH HN CH2 C,Hb jest bezbarwna ciecza o punkcie wrzenia 146—148°C. Produkt ten trudno rozpusz¬ cza sie w wodzie, latwo w alkoholu, ete¬ rze i benzenie.Chlorowodorek tego zwiazku: punkt top¬ nienia = 152—154°C. Z mieszaniny al¬ koholu i estru octowego otrzymuje sie podluzne slupy dosc trudno rozpusz¬ czalne w wodzie.Jak wynika z analizy z 4,992 mg substancji otrzymano 0,255 cm3 N2 (22°, 749 mm), 0,2224 g sulbtsitancji zuzywa 9,65 cm3 n/10 AgN03 t^edlug Volharda).Ze wzoru te/j substancji Ci2H2oONCl wyliczono N = 6,10%; Cl = 15,47%, znaleziono N = 5,83%; Cl = 15,39%.Pikrynian tego zwiazku: punkt topnienia 131—133°C. Zólte .slupy z alkoholu.Trudno rozpuszcza sie w wodzie.Przyklad V. Podobnie jak wyzej opisa¬ no, mozna przez redukcje estru kwasu a - benzyloamino - (3 - fenylopropionowego otrzymac 2-#Hbenizyloamiino-3-fenylo-prO- panol-7 (#-benzyiofenyloalaninol). Otrzy¬ many zwiazek o wzorze: -X- C6H5CH2—CH-CHsOH I NH CH2 QH6 krystalizuje w postaci cienkich igiel z cy¬ kloheksanu. Punkt topnienia 69—71°C.Punkt wrzenia 198—200°C pod cisnieniem 5 mm. Trudno rozpuszcza sie w wodzie, lat¬ wo w alkoholu, eterze i benzenie.Jak wynika z analizy 3,901 mg substancji daje 0,205 cm8 N2 (21°, 740 mm), 0,2182 g substancji zuzywa 9,02 cm n/10 HCl Ze wzoru tej substancji C16/7190iV wyliczono N = 5,81%; ciezar czasteczko¬ wy = !241, znaleziono N = 5,94%; ciezar czasteczko¬ wy = 241,9.Chlorowodorek tego zwiazku: punkt top¬ nienia = 147—149°C. Male slupy lufo tabliczki z mieszaniny alkoholu i eteru.Pikrynian tego zwiazku: punkt topnienia = 166—168°C. Zólte romby z alkoholu, Trudno rozpuszcza sie w wodzie i al¬ koholu.Przyklad VI. 148,5 g (0,5 mola) estru etylowego kwasu 7\f-dwubenzylo-a-amino^ propionowego o wzorze: CHt-CH-COOCtH5 I ^ NSCH&H& zadaje sie 1 litrem alkoholu absolutnego i roztwór ogrzewa do wrzenia pod chlod¬ nica zwrotna. Nastepnie dodaje sie mozli¬ wie szybko 100 g pokrajanego sodu i cala mase utrzymuje sie w temperaturze wrze¬ nia, az do calkowitego rozpuszczenia* me¬ talu. Nastepnie ochladza sie do okolo 70°C, dodaje 200 g rozdrobnionego lodu i zobo¬ jetnia po dalszym ochlodzeniu do okolo 30°C ostroznie za pomoca rozcienczonego kwasu solnego (2:1).Po ukonczonym wydzielaniu soli ku¬ chennej osad ten odsysa sie, przemywa al¬ koholem i z przesaczu usuwa alkohol przez destylacje w prózni. Pozostaly, ciemno za¬ barwiony syrop rozpuszcza sie w wodzie i roztwór czyni silnie zasadowym za po¬ moca wodorotlenku sodu lub potasu. Wy¬ dzielona oleista zasade rozpuszcza sie w - 9 —eterze. Po wysuszeniu nad sola glauberska oddestylowuje sie rozpuszczalnik i pozo¬ stalosc frakcjonuje w prózni.'Glówna frakcja posiada punkt wrzenia = 210-^212qC, pod cisnieniem 14 ffiim i sta¬ nowi slabo zabarwiony syrop. Dalsze oczyszczanie uskutecznia sie przeprowa¬ dzajac w dobrze krystalizujacy chlorowo¬ dorek* Otrzymany syrop rozpuszcza sie w 100 cm8 estru octowego i zobojetnia za pomoca kwasu solnego, rozpuszczonego w alkoholu absolutnym. Po krótkim staniu na zimno odsysa sie krystaliczny chlorowodo¬ rek, wydzielajacy sie pilawie w ilosci teo¬ retycznej i przemywa estrem octowym. Po jednorazowym przekrystalizowaniu z po¬ dwójnej ilosci alkoholu z dodatkiem eteru sól jest oczyszczona. Punkt topnienia 181—183°C. Zasade, odzyskana z tego w znany sposób, rozpuszcza sie w eterze i roztwór suszy nad sola glaubefska. Po oddestylowaniu eteru pozostaje bezbarw¬ ny syrop, który po ochlodzeniu krystalizu¬ je. Otrzymany w ten sposób'd, Z-7V-dwulben- zyloalaninol o wzorze CHz-CH-CH2OH I N (Cff2C6ff5)2 krystalizuje z cykloheksanu i eteru nafto¬ wego w positaci krótkich, lsniacych tabli¬ czek. Punkt topnienia 56—58°C. Otrzyma¬ ny zwiazek rozpuszcza sie latwo w alko¬ holu, etarze i benzenie. W wodzie produkt ten jest prawie nierozpuszczalny.Jak wynika z analizy z 7,895 mg substancji otrzymano 0,376 cm8 N2 (20°, 748 imn), 0,3411 g substancji zuzywa 13,12 cm3 n/10 HCl (=0,04784 g HCl).Ze wzoru tej substancji C17H2iON wyliczono N = 5,49%; ciezar czasteczko¬ wy = 255, znaleziona N = 5,46%; ciezac czasteczko¬ wy— 260,0.Chlorowodorek tego zwiazku: igly z alko- holo-eteru albo mieszaniny alkoholu z estrem octowym. Punkt topnienia 181—183°C.Pikrynian tago zwiazku: zólte igly z 50%-owegp alkoholu. Punkt topnienia 149—151°C.Przyklad VII. Do wrzacego roztworu 124,5 g (0,5 mola) estru etylowego kwasu Af-acetylo-benzylo-a-aminópropionowego o wzorze -X- CH3-CH COOC2H5 N-CH2C6H5 I COCHz w litrze alkoholu absolutnego dodaje sie w krótkich odstepach czasu 100 g w ka¬ walki pokrajanego sodu i utrzymuje miei- szanine w temperaturze wrzenia, az do calkowitego rozpuszczenia sie sodu. Po oziebieniu do okolo 70°C dodaje sie 200 g lodu i po dalszym ochlodzeniu do okolo 30°C zobojetnia rozcienczonym kwasem sol¬ nym (2:1). Od wydzielonej soli/kuchennej oddziela siiie przez odessanie i przemywa alkoholem. Przesacz zageszcza sie w próz¬ ni az do poiiownej krystalizacji soli ku¬ chennej, pozostalosc rozciencza alkoholem absolutnym. Po przesaczeniu przesacz pod¬ daje sie przeróbce, jak opisano w przy¬ kladzie I. Otrzymuje sie d, /-iV-benzylo- alaninol o wlasciwosciach podanych w przykladzie I.Przyklad VIII. 110,5 g (0,5 mola) estru etylowego kwasu Af-metylobenzylo-a-ami- nopropionowego: CHZ-CH COOC2H5 N-CH3 \ CH2' C6H5 redukuje sie jednym ze sposobów, podanych w przykladach I—III. Po przeróbce otrzy¬ muje sie d,V-#-m«tylobenzyloalaninol o wzorze — 10 —¦X- Cm-CH-CHtOH N-CH3 \ CH2 * CqH5 w postaci 'bezbarwnego oleju o punkcie wrzenia 138—14©°Gpod cisnieniem 14 mm.Otrzymana substancje rozpuszcza si$ latwo w alkoholu, eterze i benzenie, trudno — w wodzie.Jak wynika z analizy z 5,263 mg substancji otrzymano 0,355 cm2 N2 (19°, 749 mm), dla 0,2893 g substancji zuzyto 15,76 cm3 n/10 HCl (=0,0574 ,g HCl).Ze wzoru 'tej substancji C1^H11ON wyliczono N = 7,82%; ciezar czasteczko¬ wy = 179, znaleziono N = 7,77%; ciezar czasteczko¬ wy = 183,6. 10 g d, /-iV-metylobenizyioaJlan,inolu roz¬ puszczono w 100 cm3 alkoholu absolutne¬ go, dodano 3,5 g krystalicznego kwasu szczawiowego w 50 cm3 wody (=1 równo¬ waznik) i wstrzasano z wodorem w obec¬ nosci 3 g gabki palladowej pod cisnieniem 50 cm slupa wody. Po 8 godzinach ustaje pochlanianie wodoru. Mase reakcyjna od¬ saczono od katalizatora i zageszczono roz¬ twór w prózni do gestosci syjopu. Po za¬ daniu alkoholem wykrystalizowal obojetny szczawian d, /-W-metyloalaninolu w ilosci 6,6 g, czyli z wydajnoscia wynoszaca 88% wydajnosci teoretycznej, w postaci cien¬ kich igiel o punkcie topnienia 174°C (po¬ prawiony) . Przy przekrystalizowaniu z ma¬ lej ilosci wody i rozcienczeniu alkoholem nie zmienil sie punkt topnienia. Otrzyma¬ ny zwiazek o wzorze CJIlxON posiada wzór strukturalny CHs-CH-CH2OH k H Przyklad IX. 110,5 g (0,5 mola) estrii dylowego kwasu N- (p-metylobenzylo) -a- aminopropionowego: CHs-CH-COOC2H6 N* H CH* -Cff3 redukuje sie wedlug jednego ze sposobów podanych w przykladach I—III. Po prze¬ róbce otrzymuje c/, /--Af-(p-metylobenzylo)- alaninol o wzorze CH.-CH-CHoOH k H Cff2—< y-cns Cff3 Z cykloheksanu lub estru octowego kry¬ stalizuja igly o punkcie topnienia 75— 77°C. Otrzymany zwiazek latwo rozpusz¬ cza sie w alkoholu i chloroformie, trudno rozpuszcza sie w wodzie.Jak wynika z analizy z 4,886 mg substancji otrzymano 0,323 cm8 N2 (19<\ 749 mm), dla 0,2347 g substancji zuzyto 13,11 cm8 n/10 HCl (=0,0478 g HCl).Ze wzoru tej substancji CnH^ON wyliczono N = 7,82%; ciezar czasteczko¬ wy = 179, znaleziono N = 7,62%; ciezar czasteczko¬ wy = 179.Pikryniani tego zwiazku: zólte igly z alko¬ holu. Punkt topnienia 145—147°C. 15,5 g d, /-JV-(-p-metylobenzylo)-alani- nolu rozpuszczono w 150 cm8 alkoholu ab¬ solutnego, dodano 5,45 g krystalicznego kwasu szczawiowego w 75 cm3 wody i na¬ stepnie uwodorniono, jak w .poprzednim przykladzie. Uwodornienie ustalo po po¬ chlonieciu wyliczonej ilosci wodoru (1 mol.- U —wodoru na 1 mol zasady). Syrop pozosta¬ ly po odsaczeniu katalizatora i odparowa¬ niu rozpuszczalnika krystalizowal po do- 4aniu alkoholu. Otrzymano 10 g szcza¬ wianu d, /-alaninolu, czyli z wydajnoscia wynoszaca 97% ilosci teoretycznej. Po je¬ dnorazowym przekrystalizowaniu z male] ilosci wody przy rozcienczeniu za pomoca alkoholu absolutnego otrzymano zwiazek o punkcie topnienia 182°C (poprawiony).Przyklad X. W kolbie z dnem plaskim, zaopatrzonej w chlodnice z,wrotna, wkrap- lacz i termometr, zadaje sie 100 g pokra¬ janego sodu 300 cm8 suchej tetraliny i ogrzewa na lazni olejowej do 120°C; przez wkraplacz wprowadza sie roztwór 140,5 g (0,5 mola) estru etylowego kwasu N- (3-metoksy-4-etoksy-benzylo) -a-amino- propionowego o wzorze CHz-CH-COOC2Hs U k CH2 / y~OC2H^ \0CHs w 400 cm3 alkoholu absolutnego w taki sposób, aby temperatura mieszaniny stale byla równa 106—108°C. Po Wprowadzeniu roztworu wkrapla sie powoli alkohol ab¬ solutny (okolo 700 cm8) i ogrzewa w dal¬ szym ciagu do wrzenia, ai do calkowitego rozpuszczenia metalu. Nastepnie oziebia sie zawartosc kolby do okolo 80°C i do¬ daje 200 g rozdrobnionego lodu. Wówczas chlodzi sie do okolo 30°C i zobojetnia (chlodzac od zewnatrz) za pomoca roz¬ cienczonego kwasu solnego 2:1. Gdy prze¬ stanie wydzielac sie chlorek sodu odsysa sie go i przemywa alkoholem, Tetraline wydzielona w przesaczu oddziela sie w rozdzielaczu, przy czym nalezy zwazac, ze roztwór alkoholowy powinien reagowac wyraznie kwasno na czerwien kongo. Roz¬ twór oddzielony ód tetraliny zageszcza sie w prózni, az do wydzielenia soli kuchen¬ nej, i pozostalosc rozciencza alkoholem absolutnym. Od soli kuchennej uwalnia sie przez odsysanie i przesacz przez zagesz¬ czanie w prózni uwialnia od alkoholu.Ciemno zabarwiona syropowata pozosta¬ losc rozpuszcza -sie w. malej ilosci wody i roztwór zadaje nadmiarem stezonego wo¬ dorotlenku isodu. Nowy ten zwiazek wy¬ dziela sie przy tym jako ciemny olej, który rozpuszcza sie w eterze. Roztwór eteru za¬ da)je sie pól dbjetoscia chloroformu i do¬ brze suszy nad sola glauberska. Przez do¬ danie chloroformu unika sie wykrystalizo¬ wania podczas procesu suszenia zwiazku trudno rozpuszczalnego w eterze.Rozpuszczalnik oddestylowuje sie cal¬ kowicie i pozostaly syrop rozpuszcza na goraco w 100 cm3 eteru. Po wstawieniu te¬ go roztworu do zimnej wody nastepuje krystalizacja po zaszczepieniu krysztal¬ kiem. Po ukonczonej krystalizacji kryszta¬ ly odsysa sie i przemywa eterem. W celu dokladneigo oczyszczenia przekrystalizowu- je sie je jejszcze raz lub dwa razy z estru octowego przy uzyciu malej ilosci wegla zwierzecego. W ten sposób otrzymuje sie dfl-N~ (3-metoksy-4-etoksybenzylo) -alaninól o wzorze CH^-CH-CHoOH Ctf2-^ y~OC2H5 \)Cff3 w postaci bialych spilsnionych igiel o punkcie topnienia 94—96°C. Otrzymany zwiazek rozpuszcza sie latwo w alkoholu i chloroformie, a trudno w eterze. Zwia¬ zek ten trudno rozpuszcza sie w zimnej wodzie, a stosunkowo latwo — w cieplej wodzie.Jak wynika z analizy z 4,747 mg substancji otrzymano 0,248 cm1 — 12 —N2 (21°, 750 mw), dla 03424 g substancji zuzyto 14,22 cm* n/10 HCl (=0,05185 g HCl).Ze wzoru tej substancji C13H21O^N wyliczono N = 5,85%; ciezar czasteczko¬ wy = 239, znaleziono N = 5,99%; ciezar czasteczko¬ wy = 240,8.Chlorowodorek tego zwiazku: blaszki z al¬ koholu i eteru. Punkt topnienia 132— 134°C. Latwo rozpuszcza sie w wodzie.Redukeja z rozkladem d, UN- [3 metók- sy-#-etoksy-ibemzylo) -alaninolu przebiega wolniej niz rozklad! pochodnych przyto¬ czonych w poprzednich przykladach. 12,2 g otrzymanej zasady rozpuszcza sie w 150 cm3 alkoholu absolutnego, do¬ daje 3,2 ,g kwasu szczawiowego w 75 cm8 wody i wstrzasa z wodorem w obecnosci 8 g gajbki palladowej. _W ciagu jednego dnia masa reakcyjna pochlonela % wodoru wy¬ liczonego i uwodornianie ustalo. Po prze¬ saczeniu w celu oddzielenia od katalizato¬ ra dodano 8 g swiezego katalizatora, po czym redukcja przebiegla do konca po 13 godzinach. Dalsza przeróbke uskutecz¬ niono jak w przykladzie poprzednim.Otrzymano 5 g szczawianu alaninolu, co etanowi 82% wydajnosci teoretycznej.Po jednorazowym przekrystalizowaniu po¬ siadal otrzymany zwiazek odpowiedni punkt topnienia 182° (poprawiony). PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe. Sposób wytwarzania aminoalkoholi, zna¬ mienny 'tyi&, ze alifatyczne lub aralifa- tyczne estry kwasów benzyloaminotlusz- czowych o wzorze ogólnym A — COO — Alkyl R w którym litera X oznacza wodór lub od¬ powiedni podstawnik jak grupe alkylowa, alkoksylowa, litera R — wodór, grupe al¬ kylowa, aralkylowa luJb acylowa i litera A oznacza alifatyczny lub aralifatyczny lan¬ cuch weglowy, redukuje sie i otrzymane odmiany racemiczne alkoholi benzyloami- nowych wzgledinie ich sole rozdziela sie za pomoca optycznie czynnych kwasów przez frakcjonowana krystalizacje z odpowied¬ niego rozpuszczalnika na skladniki optycz¬ nie, czynne i od otrzymanych optycznie czynnych zwiazków odszczepia sie grupe benzylowa. C h e m i s c h e F a b r i k vormals Sandoz Zastepca: inz. St. Glowacki rzecznik patentowy 40348 —100-XII.4i PL