Znane sa zawiasy do drzwi pozbawione przegubów. Zawiasy tego rodzaju posiada¬ ja dwa czopy, lezace obok siebie i umoco¬ wane u góry i u dolu na skrzydle drzwi lub okna. Jeden z tych czopów, a mianowicie wewnetrzny jest prowadzony w szczelinie ramy futryny drzwiowej, która to szczeli¬ na jest równolegla do kierunku zamkniete¬ go skrzydla drzwi. Zewnetrzny zas czop za¬ wias podczas otwierania skrzydla drzwi porusza sie ku wnetrzu ramy futryny drzwiowej w szczelinie prowadniczej, któ¬ rej konce okreslaja oba polozenia kranco¬ we (zamkniecia i otwarcia) skrzydla drzwi.W znanych dotychczas wykonaniach tego rodzaju zawias do drzwi szczelina prowad- nicza zewnetrznego czopa zawias wykona¬ na jest w postaci luku, przebiegajacego na swym zewnetrznym koncu w kierunku szczeliny do czopa zewnetrznego zawiasy.Pod koniec obrotu skrzydla drzwi do ich polozenia zamkniecia trzeba wsuwac czop prowadniczy w czesc szczeliny stanowiaca przedluzenie szczeliny lukowej. Natomiast podczas otwierania skrzydla drzwi, trzeba je najprzód przesunac w bok w celu wpro¬ wadzenia czopa prowadniczego z przedlu¬ zenia szczeliny lukowej.Wynalazek polega na tym, ze szczelina do pzopa prowadniczego przebiega bezpo¬ srednio od swego konca, odpowiadajacego polozeniu czopa prowadniczego przy za¬ mknietym skrzydle drzwi w kierunku uko¬ snym ku wewnatrz ramy futryny drzwio¬ wej tak, aby skrzydlo drzwi ze swego po¬ lozenia zamkniecia moglo bezposrednio wykonywac obrót do swego polozenia o- twarcia. W zawiasach wedlug wynalazku wewnetrzny ich czop prowadniczy znajdu¬ je sie pod dzialaniem sprezyny, która usi¬ luje utrzymywac ten czop w polozeniu wyj¬ sciowym, t. j. w polozeniu, w którym skrzy¬ dlo drzwi jest zamkniete. Dzieki temu po otwarciu drzwi mozliwy jest samoczynny ich powrót do polozenia wyjsciowego.Na rysunku przedstawione sa dwa przyklady wykonania zawias wedlug wy¬ nalazku do drzwi. Fig. 1 przedstawia prze¬ krój podluzny zawias do drzwi dwuskrzy¬ dlowych, fig. 2 — widok z góry tych zawias, stosowanych np. przy drzwiach; fig. 3 — czesciowy widok z góry odmiany zawiasa do drzwi o skrzydle pojedynczym oraz cze¬ sciowy przekrój poprzeczny tych drzwi; fig. 4 — widok z góry jednej z plytek za¬ wias wedlug fig. 3 wraz z schematem przedstawiajacym polozenie kazdorazowe skrzydla drzwi.Na fig. li i 2 cyfra 4 oznacza znane plyt¬ ki zawias przymocowane do kazdego z obu skrzydel drzwi u góry i u dolu za posred¬ nictwem otworów 8a i srub. Kazda z tych plytek posiada dwa czopy prowadnicze 6, 5, zaopatrzone kazdy w tuleje 7 i pierscien posredni 9. Do górnej i dolnej ramy futry¬ ny drzwiowej przymocowana jest za po¬ srednictwem otworów 8 i srub plytka 1, posiadajaca szczeline 3, równolegla do kie¬ runku zamknietego skrzydla drzwi.Wedlug wynalazku szczelina 2 tego czopa prowadniczego 5, bezposrednio od swego konca, utrzymujacego czop prowad¬ niczy 5 w polozeniu zamkniecia skrzydla drzwi, jest skierowana ukosnie ku we¬ wnatrz tak, aby czop prowadniczy 5 i plyt- ka 4, przymocowana do skrzydla drzwi, po¬ ruszaly sie wedlug schematu, przedstawio¬ nego na fig. 4, zajmujac kolejno polozenie wzdluz linij kreskowanych 4'. Odnosne skrzydlo drzwi wraz z przynalezna plytka 4 zawias moze zaczac swój obrót w kierun¬ ku otwarcia drzwi bezposrednio ze swego polozenia zamkniecia, a pod koniec obro¬ tu skrzydla odnosne czopy prowadnicze 5 i 6 zajmuja swe polozenia na przeciwleglych koncach przynaleznych szczelin 2, 3.Jesli ponadto czop 6 znajduje sie pod dzialaniem sprezyny 10, to sprezyna ta po kazdym obrocie skrzydla drzwi do poloze¬ nia, w którym drzwi sa otwarte, umozliwia sprowadzanie tego skrzydla z powrotem do jego polozenia wyjsciowego, w którym drzwi sa zamkniete. PL