Przedmiotem niniejszego wynalazku jest zapora drogowa, stosowana do zabez¬ pieczenia skrzyzowan w jednym poziomie torów kolejowych z drogami bitymi lub do podobnych celów.Zapora wedlug wynalazku odznacza sie prostota konstrukcji i niezawodnoscia dzialania. Caly mechanizm roboczy jest calkowicie zamkniety i zabezpieczony od uszkodzen, a uruchomienie jego nie wyma¬ ga silnika o duzym rozruchowym momen¬ cie. Podczas podnoszenia lub opuszczania sie zapora pozostaje praktycznie biorac w stanie równowagi statycznej, dzieki czemu, gdyby miala ona uderzyc o pojazd lub o przechodnia, sila uderzenia bylaby stosun¬ kowo niewielka.Na krótszym koncu ramienia zapory umocowany jest ciezar, którego srodek ciezkosci moze byc przestawiany wzgle¬ dem osi obrotu tego ramienia, wskutek czego zmienia sie wielkosc momentu wzgle¬ dem osi zawieszenia zapory. Zostaje to wyzyskane do uruchomiania zapory poru¬ szajacej sie w plaszczyznie pionowej, przy czym uruchomienie ciezaru odbywa sie za pomoca napedu elektrycznego.Przyklad wykonania wynalazku jest przedstawiony na rysunku.Fig. 1 i 2 przedstawiaja widok z przo¬ du i widok z góry zapory, zbudowanej zgodnie z wynalazkiem. Fig. 3 i 4 przed¬ stawiaja w zwiekszonej podzialce widok z przodu i rzut poziomy mechanizmu urucho-mtfacesp, Z*&xe*we43fcug;fi4 t i 2. Fig. 5 przedstawia przekrój poprzeczny wzdluz linii V — V na fig. 3. Fig. 6, 7, 8 przedsta¬ wiaja schematycznie czesci zapory, w ko¬ lejnym stanie jej przejscia z polozenia opuszczonego do polozenia podniesionego.Zapora wedlug wynalazku posiada skrzynke albo kadlub / osadzony obrotom wo w odpowiednich stojakach 2 i przy¬ twierdzony do konstrukcji kratowej, two¬ rzacej ramie zapory 3. Kadlub / ma zasad¬ niczo prostokatny ksztalt i p*zec&Qdzi na koncu w cylindryczna komore 4.Kadlub / jest osadzony abcotowa za. pomoca lozysk kulkowyoh na nierucho¬ mym wale albo osi 7, przechodzacej w poprzek kadluba / i zamocowanej swymi koncami w stojakach 2 za pomoca odpo¬ wiednich zacisków.Przez srodek komory 4 kadluba. / przechodzi przytwierdzony do niej trzpieni 9, podtrzymujacy kolo zebate 10, osadzo¬ ne na nim tak, ze sie moze obracac w lo¬ zysku 11. Do kola zebatego 10 przytwi&a?- dzona jest para ciezarów 12 o ksztalcie wycinków kola. Ciezary te poruszaja sie wraz z kolem zebatym 10, przez. cq zostaje spowodowane opisane ponizej podnosze¬ nie wzglednie opuszczanie zapory.Kalo zf|bat& 1° saaebAa sie z kólkiem I3L osadzonym, obrotowo w skrzyass 14, zawiejajs^cej od;powi^doia przekladnie do zsjmifejszania pKadkasoi* pszy czym wal v#$e pomoca} sprzegja i4 z waleia maleje silni* ka, ^kteyx?TOeg^/Z., - Nat pafccyWe sfeosynki X4 znajduja sie wietakr^^ urzadzenie, pEZ»laezajace; Z8, zawierajace $ze.mg styków,, i?€K gyjch eld§i«ii silnika #.Ruchomy naczadi urzadzenia Brzelftgzar i%w#: 4& fcst pr,z»6i*wiaay z jednego skj^Afc& polozenia, w drugie za, pomoca pwacjfanotion^ 1% 20K umtessMoaych po jedr- uynhz: kazdej atnwy^ wienaa; kela zebatego X^ ^ Vtwswi :^.slgkftl& odpowi trzpienie 21, 22, wystajace poziomo z wien¬ ca kola zebatego.Dzialanie mechanizmu zapory jest na¬ stepujace.Gdy zapora znajduje sie w calkowicie opuszczonym polozeniu, ciezary 12, umie¬ szczone na kole zebatym 10, zajmuja po¬ lazenie katowe, przedstawione na fig. 6, a srodek ciezkosci tych ciezarów znajduje sie w pewnej odleglosci na prawo od osi obrotu kola zebatego 10. Waga ciezarów J? w stQst|iifcu do wagi czesci zapory z prawej strony osi 7 jest tak dobrana, ze przy takim polozenia katowym ciezarów wypadkowy momeait obrotowy zapory wzgledem osi 7 w kierunku ruchu wska¬ zówek zegara wystarcza, aby utrzymac zapore w stanie zamknietym. Wielkosc te¬ go momentu jest taka, ze mozliwe fest reczne podniesienie zapory, jesli tego wy¬ maga koniecznosc. W tym przypadku za¬ pora, gdy sie ja podniesie i pusci, powraca do swego polozenia opuszczonego pod dzialaniem zwrotnego momentu.W celu podniesienia zapory nalezy zamknac obwód napedowego silnika 17, przy czym polaczenia, uskuteczniane przy polozeniu urzadzenia przelaczajacego 18, uwidocznionym na fig. 6, beda tego rodza¬ ju, ze silnik 17 bedzie obracal kola zebate 10 w kierunku wskazówki zegara za po* sredaic.twem przekladni 14, zmniejszajacej liczbe obrotówr L kólka 13. Ciezary 12 zajma stopniowo polozeniu przedstawione na fig. % w którym srodek ciezkosci tych narzadów obciazajacych jest zasadniczo na pionie, ponizej osi obrotu kola zebatego. 10* Podczas, tego ruchu oczywiscie ciezary 12 wspóldzialaj% z silnikiem w obracaniu kola zabatega, wskutek czego zmniejszony zostaj? rozruchowy moment obrotowy sil¬ nika Z7. Moc silnika musi byc ustalona we¬ dlug najwiekszego momentu* a ten wy¬ stepuje wtedy,, gdy ciezary IZ zajma po«- lozenie: uwidocznione na fig- 8.Skoro ciezary 12 ósiagn% poiozeajie, fca* — 2 —tow* plzecfetawLoae na ft& Z, zapora jako calosc bedzie w stanie zasadniczej równo¬ wagi, a wskutek dalszego obrotu kola ze¬ batego 10 srodek ciezkosci ciezarów 12 przechodzi mar lewa strone pionowej Unii, przechodzacej przez os kola zebatego 1Q powodujac w ten sposób stopniowy wzrost wielkosci momentu obrotowego czesci za¬ pory po lewej stronie walu 7 w stosunku do osi tego walu.W dalszym ciagu zapora podnosi sie, dopóki nie osiagnie ostatecznego podnie¬ sionego polozenia, w którym jest przyci¬ snieta do swego górnego zatrzymu, po czym trwajacy w dalszym ciagu obrót sil¬ nika 17 powoduje obrót kola zebatego' 10 wraz z przytwierdzonymi do niego cieza¬ rami 12 do polozenia przedstawionego na fig. 8. W polozeniu tym srodek ciezkosci ciezarów 12 jest zasadniczo na tym samym poziomie, co os obrotu kola zebatego 10, przy czym w polozeniu tym narzady obcia¬ zajace 12 wywieraja moment obrotowy na zapore wzgledem osi walu 7 w kierunku odwrotnym do ruchu wskazówek zegara.Moment ten jest zasadniczo wiekszy niz przeciwny moment, wywierany w poloze¬ niu przedstawionym na fig. 6.Moment, dzialajacy w kierunku prze¬ ciwnym ruchowi wskazówek zegara, wy¬ wierany na zapore w polozeniu przedsta¬ wionym na fig. 8, jest dostatecznie wielki, aby zapobiec ruchowi zapory pod dziala¬ niem sil zewnetrznych np. sily wiatru.Skoro kolo zebate 10 osiagnie zasadni¬ czo polozenie przedstawione na fig. 8, trzpien 22 zetknie sie z ramieniem 20 i przesunie urzadzenie przelaczajace 18 z jego górnego polozenia przedstawionego na fig. 6 i 7, w polozenie dolne przedsta¬ wione na fig. 8. Powoduje to wylaczenie silnika napedowego 17, podczas gdy uklad polaczen zostaje przygotowany do opu¬ szczenia zapory.W celu opuszczenia zapory nalezy za¬ mknac obwód silnika 17, który powoduje obrót kola zebatego J& w kierunku od¬ wrotnym ruchowi wskazówki zegara z po¬ lozenia przedstawionego na fig, &. W miare zmniejszania sie momen&u, wywnaraneg* przez ciezary 12, zapora zacznie opadac.Skoro tylko kolo zebate 10 z przytwierdzo¬ nymi don narzadami obciazajacymi 12 osiagnie polozenie przedstawione aa fa& lt zapora bedzie znajdowala &ta: w stanie za¬ sadniczej równowagi, trwajacy zas* w dal¬ szym ciagli: obrót kola zebatego 10 spoweh duje dalsze opadanie zapory.Gdy zapora w zupelno&ei powrócila do swego dolnego polozenia, trwajacy w dal¬ szym ciagu obrót silnika 17 sprawia, ze kolo zebate 10 zostaje obrócone w poloze¬ nie przedstawione na fig. 6, przy czym wskutek zderzenia sie trzpienia 21 kola zebatego 10 z ramieniem 19 urzadzenia przelaczajacego 18 zostaje ono przelozo¬ ne w polozenie górne, przedstawione na fig- 6.Nalezy zaznaczyc, ze wielkosc kata obrotu kola zebatego 10, przy którym urzadzenie przelaczajace 18 zostaje wpra¬ wione w ruch, moze byc zmieniana dowoli za pomoca zmiany polozenia trzpieni 21 i 22. W tym celu najlepiej jest wykonac w wiencu kola zebatego 10 kilka otworów dla kazdego z tych trzpieni w odpowied¬ nich odstepach, wtedy wspomniane nasta¬ wienie moze byc latwo uskutecznione przez wstawienie trzpienia w odpowiedni otwór.Mechanizm zaporowy moze byc calko¬ wicie zamkniety w kadlubie 1 i komorze 4, która moze zawierac odpowiednia ilosc oli¬ wy lub innego smaru, przez co zmniejsza sie zuzycie kól zebatych i zbedna staje sie czesta obsluga mechanizmu. PL