PL26541B1 - Sposób wytwarzania kwasów wielooksy- karbonowych wzglednie ich soli. - Google Patents

Description

Wykryto nadspodziewanie, ze przez utlenianie trójheksozanów w roztworze za¬ sadowym mozna otrzymywac z dobra wy¬ dajnoscia zupelnie okreslone sole niezna¬ nych dotychczas kwasów wielooksy-karbo- nowych. Jest przy tym rzecza obojetna, czy material wyjsciowy wytwarza sie przez ogrzewanie skrobi z gliceryna wedlug Pic- teta i Jahnaf czy przez rozklad na drodze fermentacji wedlug Pringsheima, czy tez przez depolimeryzacje skrobi pod cisnie¬ niem za pomoca wody. Obecne jeszcze nieznaczne ilosci glukozy mozna usunac przez fermentacje. Utlenianie trójheksoza- nu przeprowadza sie najkorzystniej w roz¬ tworze wodnym, w obecnosci zasad, np. za pomoca nadmanganianu, chlorowca wzgled¬ nie soli kwasu podchlorowcowego albo nad¬ tlenku wodoru. Zaleznie od ilosci srodka utleniajacego tworza sie sole kwasu jedno- lub dwukarbonowego wzglednie mieszaniny tychze. Z roztworu utleniajacego nowe te kwasy karbonowe daja sie wydzielic w po¬ staci ich zasadowych soli barowych, trud¬ no rozpuszczalnych w wodzie, z których mozna otrzymac w sposób znany inne sole, jak równiez same wolne kwasy wielooksy- karbonowe.Wiekszosc soli kwasów karbonowych rozpuszcza sie w wysokim stopniu w wo¬ dzie i przy tym sie nie rozplywa. Tak np* obojetne sole wapniowców, zelaza, miedzi, manganu, niklu i srebra rozpuszczaja sie juz w równych czesciach wagowych wody ipfzy Wyparowywaniu tych toztworów zwiazki te tworza pozostalosc w postaci przezroczystych laków; dajacych sie prosz¬ kowac. Po dodaniu lugu sole metali ciez¬ kich nie wytracaja sie. Wodne roztwory np. soli wapniowej mozna bez przeszkód wstrzykiwac i sa one dobrze znoszone przez organizm; daja sie one wyjalawiac na go¬ raco, nie ulegajac zmianom. Sole te reduku¬ ja roztwór Fehlinga tylko w stopniui bar¬ dzo nieznacznym (slady) przy dluzszym gotowaniu ich wodnych roztworów,, nato¬ miast po hydrolizie za pomoca n/l kwasu solnego na goraco. — natychmiast. Drozdze nie atakuja soli tych w roztworze wodnym, skoro jednak ogrzeje sie je uprzednio z kwasem, wówczas nastepuje fermentacja.Wymienione wyzej wolne kwasy sa to biale substancje, rozpuszczajace sie w wo¬ dzie w dowolnych stosunkach ilosciowych.Wodne ich roztwory hydrolizuja przy sta¬ niu odszezepiajac glukoze. Miano kwasów przy przechowywaniu ich w stanie stalym czesto szybko spada na skutek uwadniania wzglednie laktonizacji.Nowe te zwiazki winny znalezc zasto¬ sowanie w lecznictwie.Przyklad I. 100 czesci wagowych trój¬ heksozanu i 15 czesci wagowych wodoro¬ tlenku sodowego rozpuszcza sie w 1 200 czesciach wagowych wody i zadaje jedno¬ razowo najkorzystniej w mlynie kulowym 85 czesciami wagowymi nadmanganianu potasowego. Mase szybko galaretujaca mie¬ le sie dopóty, az temperatura, która poczat¬ kowo nieco wzrasta, obnizy sie ponownie i mul manganowy wydzieli sie w postaci klaczków. Mul ten oddziela sie na wirówce i wymywa. Prawie- bezbarwny roztwór za¬ daje sie woda barytowa dopóty, dopóki wytwarza sie jeszcze osad, który odsacza sie i przemywa woda, zawierajaca baryt Osad ten zarabia sie woda na rzadki gaszcz i dodaje kwasu octowego w takiej ilosci, az wartosc pH wyniesie 6,5. Osad rozpu¬ szcza sie wówczas z wyjatkiem wytraco¬ nych zawartych W nim zanieczyszczen.Powstaly roztwór przesacza sie i obojetna sól barowa kwasu trójheksozano-dwukarbo- nowego z trójheksozanu wydziela sie przez dodanie do przesaczu trzech objetosci al¬ koholu. Sól ta tworzy po odsaczeniu i wy¬ suszeniu bialy proszek (do zóltawobiale- go). Proszek ten rozpuszcza sie bez ogrze¬ wania w równej ilosci wody dajac roztwór przezroczysty, jednak nie rozplywa sie.Wodny roztwór jest obojetny. Zawartosc baru w suche} soli obojetnej wynosi 20,9%.Zamiast nadmanganianu potasowego mozna równiez z takim samym dobrym skutkiem stosowac inny nadmanganian.Przyklad II* 100 czesci wagowych trójheksozanu utlenia sie, jak w przykla¬ dzie I, nadmanganianem i wydziela zasado¬ wa sól barowa, rozpuszczalna w wodzie.Sól te rozciera sie z taka iloscia rozcien¬ czonego kwasu siarkowego, az cala ilosc baru wydzieli sie jako siarczan. Nastepnie mase reakcyjna zobojetnia sie mlekiem wa¬ piennym, przesacza i z przesaczu wydzie¬ la obojetna sól wapniowa kwasu trójhek- sozano-dwukarbonowego przez dodanie trzech objetosci alkoholu.Bezwodna sól wapniowa kwasu trój- heksozano-dwukarbonowego stanowi bialy proszek, który przyciaga wilgoc z powie¬ trza do zawartosci 6 — 7%, po czym pozo¬ staje w stanie niezmienionym. Zawartosc wapnia w suchej soli wynosi 7,1 %. W rów¬ nej ilosci wagowej wody destylowanej sól ta rozpuszcza sie natychmiast i po odparo¬ waniu tego roztworu pozostaje jako prze¬ zroczysty lak. Roztwór wodny jest prawie bez smaku.Przyklad III. Do fóztworu 100 czesci wagowych trójheksozanu w 400 czesciach wagowych wody i 400 czesciach wagowych 40% -owego lugu sodoiyegó wkrapla sie mie¬ szajac 60 g bromu w oiagu 30 minut. Zólty roztwór zadaje sie po ukonczeniu reakcji nadmiarem wody barytowej, po czym za¬ sadowa sól barowa odsacza sie i dokladnie — 2 -przemywa. Z soli barowej wytwarza sie, w sposób opisany w przykladzie II, obojetna sól wapniowa.Zamiast soli kwasu podchlorowcowego, powstajacej z bromu i lugu sodowego, moz¬ na stosowac równiez np. wapno chlorowane.Przyklad IV. 35 czesci wagowych obo¬ jetnej soli barowej kwasu trójheksozano - dwukarbonowego, otrzymanej wedlug przy¬ kladu I, rozpuszcza sie w 100 cm3 wody i bar wytraca za pomoca obrachowanej ilosci kwasu siarkowego. Powstaly roztwór zo¬ bojetnia sie sproszkowanym tlenkiem ma¬ gnezowym, odsacza od wytworzonego siar¬ czanu baru i sól magnezowa kwasu trójhek¬ sozano - dwukarbonowego wytraca sie z przesaczu za pomoca 5-cio krotnej objeto¬ sci alkoholu. Po odsaczeniu tej soli i wysu¬ szeniu stanowi ona proszek, zawierajacy 4,5% magnezu; proszek ten nadzwyczaj la¬ two rozpuszcza sie w wodzie, jednak nie rozplywa sie. Roztwór wodny tej soli przy wstrzasaniu z magnezja przylacza jeszcze wiecej magnezu, przy czym otrzymuje sie rozpuszczalna w wodzie sól zasadowa.Przyklad V. 100 czesci wagowych trój- heksozanu rozpuszcza sie w 1 200 czesciach wagowych wody, dodaje 120 czesci wago¬ wych 4% -owego lugu sodowego i mieszajac dodaje w ciagu 20 minut 40 czesci wago¬ wych sproszkowanego nadmanganianu po¬ tasowego* Miesza sie jeszcze w ciagu 2 go¬ dzin, po czym cala te mase reakcyjna po¬ zostawia sie w spokoju w ciagu 24 godzin.Po usunieciu wodorotlenku manganu roz¬ twór zadaje sie nadmiarem wody baryto¬ wej, wydzielona zaisadowa sól barowa od¬ sacza sie i przemywa dokladnie. Sól te roz¬ ciera sie z taka iloscia kwasu siarkowego, aby otrzymany roztwór wykazywal steze¬ nie o wartosci pH = 7. Wówczas do masy tej dodaje sie stezonego roztworu siarcza¬ nu zelazawego, az dio calkowitego wydzie¬ lenia baru, powstaly osad odsacza sie i z zielonego roztworu wytraca sól zelazawa za pomoca 5-cio krotnej objetosci alkoho¬ lu. Sól zelazawa kwasu trójheksozano - - jednokaribanowego, wytworzona w ten sposób z trójheksozanut stanowi zóltawy proszek o zawartosci zelaza wynoszacej 5,3%. Jest ona w wodzie latwo rozpusz¬ czalna. Zielony roztwór wodny ma smak slabo slodki.Przyklad VI. 30 czesci wagowych o- bojetnej soli barowej kwasu trójheksoza¬ no - dwukaurbonowego, otrzymanej z trój- heksozanu wedlug przykladu I, rozpusz¬ cza sie w 150 czesciach wagowych wody.Nastepnie dbdiaje sie czystego roztworu siarczainu zelazawego w takiej ilosci, aby me mozna bylo juz wykryc baru. Wytwo* rzony siarczan baru odsacza sie, przesacz zadaje 4 — 5-cio krotna objetoscia, alkb- holu, odsaczal zielonkawy osad i suszy, naj¬ lepiej w prózni Pozostaje zóltawy proszek, który bardzo latwo rozpuszcza sie w wo¬ dzie w stosunku 1 : 1. Wodny roztwór so¬ li zelazawej kwasu trójheksozano - dwu¬ karbonowego jest zabarwiony zielonozól¬ to, ma odczyta obojetny i smak slabo slod¬ ki. Zawartosc zelaza w suchej soli) wyno¬ si9,3%. " " Przyklad VII. Roztwór 50 czesci wa¬ gowych trójheklsazanu w 600 czesciach wa¬ gowych wody utlenia sie, po diodbniu 60 czesci wagowych 4% -owego lugu sodlowe- go, 20 czesciami wagowymi nadmangania¬ nu potasowego. Osad manganu oddziela sie i dk roztworu dbdaje sie wody baryto¬ wej w nadmiarze. Nastepnie zasaidlowa sól barowa odsacza! sie, przemywal i roz¬ puszczal ponownie dodajac kwasu siarko¬ wego db odczynu obojetnego. Otrzymamy roztwór zadaje sie roztworem siarczanu miedzi, az bar wydzieli sie calkowicie w postaci siarczanu. Z wodnego przesaczu wydzielaj sie sól miediziawa kwasu trój¬ heksozano - jedlnokarbonawego, otrzymana z tróiheksozftnu, przez dodanie 4-o Krot¬ nej objetosci alkoholu'. Po wysuszeniu od¬ saczonego osadki otrzymuje sie niebieska¬ wy proszek. Jest on bardzo latwo rozpusz- — 3 —czalfty w -Wodzie. Wodorotlenku miedzi ótó mozna wydzielic z lega wodnego roz¬ tworu za pomoca lugu sodowego lub pota¬ sowego/ Przyklad * VIII. 100 czesci wagowych trójheksozanu rozpuszcza sie w 1 200 cze¬ sciach wagowych wody, dodaje 120 cze¬ sci wagowych 4%-owego lugu sodowego i mieszajac dodaje w ciagu 20 min 40 cze¬ sci wagowych sproszkowanego nadman¬ ganianu potasowego. Nastepnie miesza sie jeszcze w ciagu 2 godzin i cala te mase po¬ zostawia w spokoju w ciagu 24 godzin.Sklaozkowiainy wodorotlenek mamgamtu od¬ sacza sie, zobojetnia roztwór kwasem solL nym i odparowuje go w prózni do 200 cze¬ sci objetosciowych. Nastepnie dodaje sie kwasu solnego, aby utworzony roztwór wykazywal stezenie o wartosci pH = 3,5 i utworzony kwas trójheksozano - jedno- karbonowy wytraca sie 5-cio krotna obje¬ toscia alkoholu. Przez odsaczenie, ponow¬ nie rozpuszczenie osadu w nieznacznej ilo¬ sci wody i stracenie 5-cio krotna objetoscia alkoholu otrzymuje sie kwas trójheksoza¬ no - jedbokarboniowy jakoi bialy, pulchny proszek krystalicziny.Przyklad IX. 100 czesci wagowych trójheksozanu i 15 czesci wagowych wodo¬ rotlenku sodowego rozpuszcza sie w 1 200 czesdach wagowych wody i zadaje jedno¬ razowo, najlepiej w mlynie kulowym, 85 czesciami waigowyrrii nadmanganianu po¬ tasowego. Galaretujaca sie szybko mase miele sie, az temperatura, która poczat¬ kowo "nieco wzrosla:, obnizy sie ponownie i mul manganowy utworzy klaczki. Mul ten oddzielaj sie i przemywal Prawie przezro¬ czysty roztwór zadaje sie woda barytowa dopóty, dopóki tworzy isie osad, który na¬ stepnie odsacza: sie i przemywa woda, zai- wierajacA baryt. Osad ten rozciera sie z tafca" iloscia" 25%*-owego kwasu siarkowe¬ go, az"wydzieli sie cala ilosc baru i nastep- nie odtfaczaJ s£e lsiarczan bafu. W razie za¬ dania przesaczu 10 oljctoseiaimi alkoholu absolutnego kwas trójheksozano - dwukar* bonowy, otrzymany z trójheksozanu, wy-r dziela sie w postaci bialych klaczków.Przyklad X. 200 czesci wagowych trójheksozanu rozpuszcza sie w 800 cze¬ sciach wagowych wody. Nastepnie dodaje sie 200 czesci wagowych 10%-owego lugu sodowego i 100 czesci wagowych okolo 30%-owego nadtlenku wodoru i pozosta* wia w spokoju, w ciagu 3 dni. Po dbdaniu nadmiaru wodorotlenku barowego two¬ rzy sie obfity osad zasadowej soli barowej^ z której, jak w przykladach I i II, mozna otrzymac obojetna sól barowa kwasu trój¬ heksozano - dwukairboinowego. PL

Claims (1)

Zastrzezenia patentowe, 1. Sposób wytwarzania kwasów wielo- oksy - karbomowych wzglednie ioh soli, znamienny tym, ze trójheksozan traktuje sie w roztworze zasadowym srodkami u- tleniajacymi i utworzone kwasy karbonowe ewentualnie wydziela w stanie wolnym. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien¬ ny tym, ze w celu wytworzenia kwasu wieloolksy - jednokarbonowego wzglednie jegpi soli db utleniania trójheksozanu sto¬ suje sie mniej wiecej taka ilosc srodka u- tleniajacego, jaka jest potrzebna do wy¬ tworzenia jednej grupy karboksylowej. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien¬ ny tymi ze*w celu wytworzenia kwasu wle- looksy - dwukairboriowego wzglednie jego soli do utleniania trójheksozanu stosuje sie co najmniej1 taka ilosc srodka utlenia¬ jacego, jaka jest potrzebna do Wytworze¬ nia dwóch grup fcarboksylowych. 4. Sposób wedlug zastrz, 1 — 3, zna¬ mienny tym, ze jako srodek utleniajacy stosuje sie nadmanganian. 5. Sposób wedlug zastrz. 1 — 3, zna¬ mienny tym, ze jako srodek utleniajacy stosuje sie chlorowiec w srodowisku fasa¬ dowym wzglednie sól kwasu podchloro- wego. — 4 — 6. Sposób wedlug zastaz. i — 5, zna¬ mienny tym, ze kwasy wieloofesy - karbo- nowe wydziela sie w postaci ich trudno rozpuszczalnych soli. 7. Sposób wedlug zastrz. 1—6, zna¬ mienny tym, ze kwasy wielooksy - karbo- npwe wydziela sie yr postaci ich trudno rozpuszczalnych zasadowych soli baro¬ wych. 8. Sposób wedlug zastrz. 1 — 7, zna¬ mienny tym, ze kwasy wielooksy - karto¬ nowe przeprowadza sie w ich latwo roz¬ puszczalne, obojetne sole wapniowe. Gesellschaft f ur Chemische Industrie i n B a s e

1. Zastepca: M. Skrzypkowska rzecznik patentowy. bruk L. Boguslawskiego i Ski, Warszatoa. PL