Niniejszy wynalazek dotyczy kól ze¬ batych zarówno czolowych, jak i stoz¬ kowych, i ma glównie na celu utworze¬ nie ksztaltu zeba, majacego znacznie wieksza odpornosc na zginanie, anizeli znane dotychczas formy.W znanych obecnie czolowych ko¬ lach zebatych wysokosc zeba pozostaje ta sama wzdluz calej jego dlugosci, w ko¬ lach zas stozkowych jest najwieksza przy podstawie stozka, zmniejszajac sie ku jego wierzcholkowi. W wypadku pierwszym moment zginania pozostaje ten sam na calej dlugosci zeba, w wy¬ padku zas drugim jest najwiekszy u pod¬ stawy kola. W razie, naprzyklad, prze¬ ciazenia kola, zab lamie sie oczywiscie w miejscu, w którem moment zginania est najwiekszy, a moment wytrzyma¬ losci najmniejszy, t. j. w kolach czolowych przy jednym z konców zeba, a w kolach stozkowych przy zewnetrznym koncu zeba.Niniejszy wynalazekmana celu zmniej¬ szenie niebezpieczenstwa wylamywania zebów i polega na tern, ze powierzch¬ nie górne zebów, w kierunku szerokosci kola, sa wypukle, dzieki czemu moment zginania zmniejsza sie na koncach ze¬ bów, czyli w tych miejscach, które sa zwykle najbardziej narazone na zlamanie.Fig. 2 wyobraza czesc przekroju kola o formie zeba, stanowiacej przed¬ miot niniejszego wynalazku; fig. 3 i 4 wyobrazaja inne odmiany zebów.Powierzchnia 4 zeba (wierzcholek) w kierunku szerokosci kola jest tu wy¬ pukla.Odmiana wedlug fig. 3 rózni sie od ustroju na fig. 2 tern, ze wrab miedzy zebami w kierunku szerokosci kola jest wklesly, dzieki czemu moment zginania na koncach zeba zostaje zmniejszony w stopniu jeszcze silniejszym. Podobny ksztalt dna wrebu ma te jeszcze dobra strone, ze moze byc wykonany zapo- moca dwóch ustawionych pod katem wzgledem siebie gryzów z plaskiemu powierzchniami tnacemi, które to gryzy przy odpowiedniem ustawieniu wzgledem siebie i wzgledem kola moga byc za¬ stosowane do wyrobu kól zebatych do¬ wolnej srednicy i podzialu, czego, jak wiadomo, przy uzyciu zwyklych gryzów fasonowych osiagnac nie mozna. Oprócz tego osiaga sie tutaj ta jeszcze zaleta, ze w obu kolach zespolu powierzchnia wierzcholka zeba (3) i powierzchnia dna wrebu (5), zblizaja sie bardziej ku so¬ bie, anizeli jest to mozliwe przy budo¬ wie wedlug fig. 2. Poniewaz przy wy¬ cinaniu wrebów zapomoca dwóch umo¬ cowanych wyzej wspomnianym sposo¬ bem gryzów otrzymujemy powierzch¬ nie (o), jako powierzchnie krzywa z two¬ rzaca w ksztalcie elipsy w kierunku szerokosci kola, to najwlasciwiej jest nadac podobny ksztalt i powierzchni wierzcholków zebów (4).Odmiana wedlug fig. 4 rózni sie od uwidocznionej na fig. 3 tylko tern, ze wysokosc zeba przy koncach staje sie praktycznie równa zeru, albo przynaj¬ mniej bardzo nieznaczna w stosunku do wysokosci zeba (1) posrodku.Jak to juz bylo zaznaczone, zakres wynalazku nie ogranicza sie wylacznie do kól cylindrycznych, lecz moze byc rozciagniety i na kola stozkowe. Jasnem jest równiez, ze stanowiacy przedmiot wynalazku pomysl mozna stosowac za¬ równo do kól o zebach prostych, jak i do kól o zebach skosnych.Wreszcie nalezy zaznaczyc, ze po¬ wierzchnia górna zeba zamiast wypuklej moze byc tez daszkowata w kierunku szerokosci kola z wierzcholkiem w srod¬ ku lub w bliskosci srodka zeba. PL