Wynalazek dotyczy stali magnetycznej, zawierajacej chrom i kobalt i sluzacej do wyrobu stalych magnesów bez wyzarzania, przy czym stal ta jest dobrze obrabiana za pomoca narzedzi zdzierajacych wióry i wy¬ trzymala na starzenie. Te wlasciwosci po¬ siada wedlug wynalazku stal z zawartoscia chromu i kobaltu w ilosciach, wynosza¬ cych 2,50 do 4,90% chromu i 1,50 do 3,50% kobaltu, 0,80 do 1,25% wegla, reszte stopu stanowi zelazo i zanieczyszczenia. Najle¬ piej jest stosowac stal, zawierajaca od 0,90 do 1,05% wegla, od 3,00% do 4,00% chromu i od 1,80 do 2,50% kobaltu, przy czym zawartosc manganu nie powinna przekraczac 0,40%. Jako szczególnie ko¬ rzystny w tych stalach okazal sie dodatek wolframu w ilosci do 2,50%.Stosowane wedlug wynalazku stale, przeznaczone do wytwarzania magnesów stalych, umozliwiaja osiagniecie magne¬ tycznej sprawnosci 12000 do 15000 erg/cm3, w odniesieniu do stanu uzytkowego magne¬ su stalego, uksztaltowanego na cieplo, któ- lego struktura stali zostala ustalona w zwykly sposób przez nagrzewanie w ciagu kilku godzin w temperaturze okolo 100°C, przy czym stale te sa pod wzgledem sprawnosci magnetycznej, jak równiez szczególnie pod wzgledem trwalosci na starzenie, daleko lepsze od 6%-owej stali wolframowej, stosowanej dotychczas do wyrobu magnesów stalych do róznych ce¬ lów. Wskutek wiekszej odpornosci na sta¬ rzenie posiadaja magnesy stale wedlug wynalazku w stanie zestarzonym wiekszazawartosc energii i dzieki temu mozna przy jakiej parnej sprawnosci zmniejszyc r2^foznie ^ c|ez&|r ^pmagnlsu. Oprócz lego oszczedza "sie na drSgich dodatkowych pierwiastkach, zwlaszcza na wolframie.Stosowano juz do wyrobu magnesów stalych stopy, zawierajace 0,65 do 1,25% wegla, 1,30 do 6,50% chromu, 0,25 do 1,00% manganu oraz jeden lub kilka innych pierwiastków, np. od 0,50 do 3,00% wol¬ framu, od 0,50 do 1,50% molibdenu, od 0,50 do 1,00% miedzi i od 0,50 do 3,00% kobaltu.Magnesy stale o tym znanym skladzie posiadaja wprawdzie dobre, wlasciwosci magnetyczne, lecz dopiero przez odpo¬ wiedni dobór sposród róznych znanych skladników stopów stali osiaga sie wedlug wynalazku stal do wyrobu magnesów sta¬ lych, która posiada niespodziewana od¬ pornosc na starzenie i jednoczesnie wlasci¬ wosci dobrej obrabialnosci przez walcowa¬ nie lub za pomoca narzedzi zdzierajacych wióry, bez wyzarzania, oddzialywaj acego niekorzystnie na wlasciwosci magnetyczne.Tak np, stal magnetyczna wedlug wyna¬ lazku z zawartoscia wegla = 1,00%, chro¬ mu = 3,76%, kobaltu = 2,02% i wolfra¬ mu = 0,57% wykazuje po 3% godzinnym starzeniu w temperaturze 120°C w porów¬ naniu ze stanem swiezo namagnesowanym próby, utwardzonej w oleju w temperatu¬ rze 860°C, calkowita strate pozornej pozo¬ stalosci magnetycznej wynoszaca tylko 1,90%, podczas gdy najwieksza uzyteczna zawartosc energii magnetycznej zmalala tylko o 8,90%, natomiast magnes z 6%'- owej stali wolframowej o takim samym ksztalcie, przy takim samym traktowa¬ niu — wykazuje calkowity ubytek pozor¬ nej pozostalosci magnetycznej = 5,60% i strate uzytecznej energii magnetycznej = 16,10%. Stopy wedlug wynalazku nawet przy zwyklym starzeniu (kilkogodzinne nagrzewanie przy temperaturze 100°C), o ile poddaje sie je wedlug wynalazku utwardzaniu w oleju lub podobnych srod¬ kach utwardzajacych, zostaja ulepszone, podczas gdy dawniej spostrzegano, wrecz przeciwnie, pogorszenie sie jakosci przy takim traktowaniu.Poza tym stopy stalowe, stosowane we¬ dlug wynalazku, wykazuja te zalete, ze wydajnosc przy utwardzaniu wynosi 99 do 100%, przy czym do osiagniecia w ogóle osiagalnych najlepszych wartosci magne¬ tycznych wystarczy tylko jedno utwardza¬ nie. Nagle ochladzanie moze byc uskutecz¬ niane w wodnych roztworach, jak równiez w oleju lub podobnie dzialajacych cie¬ czach, co ma te zalete, ze w celu zwiek¬ szenia pozostalosci magnetycznej w odpo¬ wiednio zwartych magnesach, dokonuje sie utwardzania w wodnych roztworach, a w celu powiekszenia natezenia demagne- sujacego w nieodpowiednio zwartych ma¬ gnesach — utwardzanie uskutecznia sie w oleju lub podobnie dzialajacych cieczach, przy czym wybór tego, czy innego poste¬ powania przy utwardzaniu nie wywiera w znaczniejszym stopniu wplywu na osiagal¬ na najlepsza wartosc uzytecznej energii magnetycznej.Jako przyklady nadajacych sie najle¬ piej skladów stali nalezy wymienic naste¬ pujace: I. 1,00% wegla, 3,43% chromu, 1,80% kobaltu, 0,42% wolframu, 0,24% manganu, reszte stopu stanowi zelazo ze zwyklymi zanieczyszczeniami.Magnetyczna sprawnosc takiej stali wynosi po utwardzaniu w oleju 13500 erg/cm3 po czterogodzinnym nagrzewaniu w temperaturze 100°C, a po ponownym na¬ magnesowaniu — 14400 erg/cm3, czyli wzrost sprawnosci wynosi 900 erg/cm3, a wiec równe 6,7%. Przy walcowaniu osia¬ gnieto wydajnosc 78 — 80%, przy czym obrabialnosc przy szybkosci skrawania 13,5 m/min i posuwie 0,06 mm odpowiada obra¬ bialnosci zwyklej 6%-owej wolframowej stali magnesowej. — 2 —II. 1,00% wegla, 4,00% chromu i 3,10% kobaltu.Magnetyczna sprawnosc wynosi 15000 erg/cm3.III. 0,95% wegla, 3,80% chromu i 3,40% kobaltu.Magnetyczna sprawnosc wynosi 15000 erg/cm3. PL