PL249005B1 - Przekładka termiczna do termoizolowanego profilu zespolonego i profil zespolony - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest przekładka termiczna do termoizolowanego profilu zespolonego i profil zespolony. Zgłoszenie dotyczy przekładki termicznej (4) do termoizolowanego profilu zespolonego, w szczególności do okien, drzwi, fasad i tym podobnych, zawierającego co najmniej jeden zewnętrzny profil aluminiowy, co najmniej jeden wewnętrzny profil aluminiowy i co najmniej jedno okucie. Przekładka termiczna (4) ma postać wydłużonej listwy korpus główny przekładki termicznej (4) oraz zamknięcie rowka okuciowego (5) zawierające element zamykający (1) w postaci listwy oraz element zawiasowy (2) w postaci listwy, której jedna krawędź wzdłużna jest trwale połączona z jedną z dwóch krawędzi bocznych elementu zamykającego (1), a druga krawędź wzdłużna - z jedną z dwóch krawędzi rowka okuciowego (5), przy czym element zamykający (1) oraz korpus główny przekładki termicznej (4) jest wykonany jest z twardego materiału polimerowego, a element zawiasowy (2) jest wykonany z elastycznego materiału polimerowego, korzystnie elastomeru.

Description

Opis wynalazku

Dziedzina wynalazku

Wynalazek dotyczy przekładki termicznej z zamknięciem rowka okuciowego, przeznaczonej do termoizolowanego profilu zespolonego. Wynalazek dotyczy również termoizolowanego profilu zespolonego zaopatrzonego w taką przekładkę termiczną. Rozwiązania znajdują zastosowanie w szczególności w oknach, drzwiach, fasadach itp., a bardziej szczegółowo - w stolarce aluminiowej.

Omówienie stanu techniki

W stanie techniki stosowane są powszechnie termoizolowane profile zespolone, w których ramy zaopatrzone są w rowki okuciowe do mocowania okuć, dzięki którym realizowane jest zam ykanie skrzydła okiennego/drzwiowego lub przestawianie profilu okiennego do różnych pozycji wietrzenia (otwieranie/uchylanie). Do montażu okucia wykorzystywana jest niewielki fragment długości rowka okuciowego, a pozostała część rowka pozostaje wolna. W znanych rozwiązaniach ta wolna przestrzeń rowka okuciowego zazwyczaj jest wypełniana materiałami izolacyjnymi (np. pianką) lub uszczelkami, takimi, jak w szczególności uszczelki wrębowe lub uszczelki przeciwkurzowe. Stosuje się też zamknięcia rowków okuciowych, w postaci listwowych profili, wykonanych przeważnie z PVC. Wypełnienie, uszczelka lub zamknięcie chroni rowek okuciowy przed gromadzeniem się w nim kurzu i/lub innych zanieczyszczeń, a także poprawia estetykę panelu okiennego. Dopasowanie takiego elementu zamykającego jest zazwyczaj łatwe: wypełnienie np. piankowe przyjmuje kształt wolnej przestrzeni rowka okuciowego podczas jej wypełniania, uszczelki są wykonane z materiałów elastomerowych, zaś w przypadku listwowych zamknięć z PVC przewidziane są zazwyczaj odpowiednie elementy zatrzaskowe, umożliwiające zamocowanie tych zamknięć w/na rowku z wykorzystaniem sprężystości odpowiednich elementów tych zamknięć.

Stolarka aluminiowa charakteryzuje się podobieństwem budowy ościeżnicy i skrzydła, w tym sensie, że oba człony zbudowane są z aluminiowych profili zewnętrznych i wewnętrznych, które połączone są ze sobą za pomocą przekładek termicznych, z reguły w postaci listew z tworzywa sztucznego, zapewniających izolację termiczną, akustyczną i wodoszczelność termoizolacyjnego profilu zespolonego. Profil zewnętrzny skrzydła, w którym zamocowane są jednostki oszklenia chroni wnętrze pomieszczenia przed czynnikami atmosferycznymi takimi, jak opady atmosferyczne, pył czy promienie słoneczne. Typowa konstrukcja profili aluminiowych ościeżnic i skrzydeł z podziałem na profil zewnętrzny, wewnętrzny i umieszczone pomiędzy nimi tworzywowe przekładki termiczne ogranicza znacznie rozwój systemów aluminiowych w kierunku zapewnienia im coraz lepszej izolacyjności termicznej. Powszechną metodą jest jedynie poszerzanie profili aluminiowych (a dokładniej - przekładek termicznych), aby uzyskać jak najlepszą izolacyjność termiczną (im szersza przekładka termiczna, tym lepsze współczynniki przenikania ciepła, Uf). Taki sposób ma jednak swoje ograniczenia, bo zastosowanie zbyt szerokich przekładek termicznych negatywnie wpływa na sztywność konstrukcji termoizolowanego profilu zespolonego (co jest szczególnie istotne w przypadku wielkopowierzchniowych oszkleń stosowanych w obszarach narażonych na działanie dużych sił, np. wiatrów - na wysokich piętrach wieżowców), a także wymaga dużej przestrzeni do montażu.

W profilach skrzydła lub w przekładkach termicznych znajdują się rowki okuciowe, inaczej nazywane wrębami okuciowymi. Są to gniazda, w których suwliwie przemieszczają się okucia (zasuwnice oraz inne elementy służące do otwierania/zamykania skrzydła), przy czym ściany rowka okuciowego bezpośrednio stykają się z okuciem. Rowki okuciowe mogą być zaopatrzone w odpływ umożliwiający usuwanie wody nagromadzonej w wyniku przedostawania się do rowka opadów atmosferycznych lub gromadzenia wilgoci na skutek kondensacji.

W wielu rozwiązaniach rowek okuciowy uformowany jest w przekładce termicznej w postaci listwy łączącej zewnętrzny i wewnętrzny profil aluminiowy skrzydła. Nie da się wymienić samej przekładki termicznej, konieczna jest wymiana całego skrzydła (rama może pozostać).

W stolarce aluminiowej stosuje się okucia uchylne, rozwierno-uchylne i rozwierne, a także umożliwiające równoległe odstawienie skrzydła. Kształt rowka okuciowego jest uzależniony od rodzaju kształtu okucia. Dwa główne rodzaje znormalizowanych kształtów rowków okuciowych to rowki Euro i rowki PVC.

W EP1726764B1 ujawniono sposób wytwarzania profilu okiennego lub drzwiowego oraz profil zawierający element zamykający. Jeden z przykładów wykonania przedstawia element osłonowy połączony przegubowo z pozostałą częścią profilu. Przegub jest uzyskany przez miejscowe osłabienie (zmniejszenie grubości) materiału. Inny przykład wykonania przedstawia element osłonowy z zawiasem elastycznym. W EP1726764B1 opisano element zamykający, który może być wytwarzany wraz z całym profilem i służy jako podparcie dla elementów zamykających, którymi są okucia.

W US10184288B2 ujawniono przegrodę termiczną z tworzywa sztucznego do połączenia wewnętrznego i zewnętrznego profilu ramy okiennej/drzwiowej. Przegroda jest zbudowana z dwóch części, połączonych ze sobą zawiasowo i wyposażonych w elementy zatrzaskowe. Obie części zbudowane są z ABS, a element zawiasowy z elastomeru termoplastycznego (TPE). Dwuczęściowe przegrody termiczne produkowane są również jako profile długie w procesie koekstruzji.

W EP4033056A1 ujawniono szynę łączącą do zatrzaskiwania w rowkach okuciowych. Szyna ma postać wydłużonego elementu z systemem blokującym po obu stronach w postaci elementów zaciskowych lub zatrzasków do zatrzaśnięcia szyny w rowku okuciowym.

Kształt rowka okuciowego sprzyja gromadzeniu się w nim kurzu, brudu i wody, co w oczywisty sposób jest niekorzystne zarówno dla trwałości i prawidłowego działania okucia oraz rowka okuciowego w różnych warunkach atmosferycznych (w tym w szczególności przy bardzo wysokich lub bardzo niskich temperaturach), własności termoizolacyjnych całego profilu zespolonego, jak i ze względów sanitarnych i estetycznych. Znane sposoby zabezpieczania rowka wolnej przestrzeni rowka okuciowego przed gromadzeniem zanieczyszczeń i wilgoci wymagają z reguły szeregu operacji montażowych, co przyczynia się do tego, że proces montażu gotowego termoizolacyjnego profilu zespolonego, w tym etap okuwania skrzydła, jest dość złożony, długi i kosztowny.

Istota wynalazku

Celem wynalazku było zapewnienie takiej przekładki termicznej do termoizolowanego profilu zespolonego, który wyeliminuje wymienione powyżej problemy związane z warunkami atmosferycznymi oraz zapewni wygodę użytkownikowi w dopasowywaniu osprzętu okucia z wyraźnym ograniczeniem etapów montażu okucia w rowku i dopasowania elementu zabezpieczającego pozostałą, wolną część rowka.

Przedmiotem wynalazku w pierwszym aspekcie jest przekładka termiczna do termoizolowanego profilu zespolonego, w szczególności do okien, drzwi, fasad i tym podobnych, zawierającego co najmniej jeden zewnętrzny profil aluminiowy, co najmniej jeden wewnętrzny profil aluminiowy i co najmniej jedno okucie. Przekładka termiczna ma postać wydłużonej listwy zawierającej:

(a) korpus główny przekładki termicznej zawierający:

- pierwszą płaską powierzchnię przekładki termicznej oraz przeciwległą do niej drugą powierzchnię przekładki termicznej,

- dwie powierzchnie boczne przekładki termicznej zaopatrzone w elementy łączące do mocowania przekładki termicznej pomiędzy zewnętrznym profilem aluminiowym i wewnętrznym profilem termoizolowanego profilu zespolonego,

- uformowany w korpusie głównym przekładki termicznej rowek okuciowy do umieszczania w nim okucia, przy czym rowek okuciowy posiada dno i dwie przeciwległe ściany boczne oraz jest otwarty od strony pierwszej płaskiej powierzchni przekładki termicznej tak, że styki ścian bocznych z pierwszą płaską powierzchnią przekładki termicznej wyznaczają dwie równoległe krawędzie rowka okuciowego, (b) zamknięcie rowka okuciowego do zamykania przestrzeni rowka okuciowego od strony pierwszej płaskiej powierzchni przekładki termicznej, przy czym zamknięcie rowka okuciowego zawiera element zamykający w postaci listwy o płaskiej powierzchni wierzchniej, przeciwległej do niej powierzchni spodniej i dwóch równoległych krawędziach bocznych oraz element zawiasowy w postaci listwy, której jedna krawędź wzdłużna jest trwale połączona z jedną z dwóch krawędzi bocznych elementu zamykającego. Przekładka termiczna według wynalazku charakteryzuje się tym, że druga krawędź wzdłużna elementu zawiasowego jest trwale połączona z jedną z dwóch krawędzi rowka okuciowego, przy czym element zamykający oraz korpus główny przekładki termicznej jest wykonany jest z twardego materiału polimerowego, a element zawiasowy jest wykonany z elastycznego materiału polimerowego, korzystnie elastomeru.

Korzystnie, twardy materiał polimerowy jest wybrany spośród poli(chlorku winylu) (PVC), poli(akrylonitryl-co-butadien-co-styrenu) (ABS) i poli(akrylonitryl-co-styren-co-akrylanu) (ASA).

Korzystnie, element zamykający i korpus główny przekładki termicznej są wykonane z tego samego rodzaju twardego materiału polimerowego, a szczególnie korzystnie zarówno element zamykający, jak i korpus główny przekładki termicznej jest wykonany z materiału wybranego spośród ABS i ASA.

Korzystnie, elastycznym materiałem polimerowym jest elastomer, zwłaszcza wybrany spośród elastomeru termoplastycznego (TPE) i kauczuku etylenowo-propylenowo-dienowego (EPDM).

Korzystnie, wolna krawędź rowka okuciowego przeciwległa względem drugiej krawędzi rowka okuciowego do której przyłączony jest element zawiasowy elementu zamykającego jest zaopatrzona w co najmniej jeden występ.

Korzystnie, na powierzchni spodniej elementu zamykającego uformowany jest co najmniej jeden występ zaczepowy, przystosowany do zahaczania o odpowiadający mu występ na krawędzi bocznej rowka okuciowego.

Korzystnie, wolna krawędź boczna elementu zamykającego jest zaopatrzona w element zac zepowy, a w pierwszej płaskiej powierzchni przekładki termicznej jest zagłębienie przystosowane do zaczepienia w nim elementu zaczepowego.

Korzystnie, w położeniu zamkniętym powierzchnia wierzchnia zamknięcia rowka okuciowego jest współpłaszczyznowa z pierwszą płaską powierzchnią przekładki termicznej.

W drugim aspekcie przedmiotem wynalazku jest termoizolowany profil zespolony, w szczególności do okien, drzwi, fasad i tym podobnych, zawierający co najmniej jeden zewnętrzny profil aluminiowy i co najmniej jeden wewnętrzny profil aluminiowy, rozdzielone przekładką termiczną, a także co najmniej jedno okucie, przy czym przekładką termiczną jest przekładka według pierwszego aspektu wynalazku określona powyżej.

Korzystne skutki wynalazku

Stosowane w stolarce aluminiowej przekładki termiczne według wynalazku zapewniają profilom okiennym dobrą izolację termiczną i nadają im odpowiednią sztywność statyczną.

Zastosowanie przekładek termicznych według wynalazku pozwala na wygodne włożenie i zamontowanie okucia w przestrzeni rowka okuciowego w profilach. Cała przekładka termiczna wraz z zamknięciem jest dostarczana do procesu montażowego profilu zespolonego w całości jako pojedynczy element, co eliminuje konieczność doboru i dopasowywania osobnych elementów takich, jak uszczelki czy inne wypełnienia lub zamknięcia rowka okuciowego. Dzięki zintegrowaniu rowka okuciowego z zamknięciem za pomocą elementu zawiasowego znacząco skrócony i uproszczony jest montaż okucia w rowku, ponieważ wymaga on jedynie wybrania konkretnego miejsca do umieszczenia okucia oraz wycięcia odpowiedniej części zamknięcia tak, że powstały otwór jest dopasowany do wielkości i zakresu ruchu elementów ryglujących okucia wystających z rowka okuciowego, a pozostała część rowka - zarówno ta zawierająca pozostałą część okucia, jak i wolna, jest całkowicie zabezpieczona elementem zamykającym zamknięcia rowka okuciowego.

Zamknięcie rowka okuciowego w przekładce termicznej pozwala uzyskać płaską powierzchnię, umożliwiającą wygodny montaż i duży zakres ruchu elementów składowych nożycy łączącej ościeżnicę ze skrzydłem, a także poprawia walory estetyczne termoizolacyjnego profilu zespolonego.

Płaska powierzchnia uzyskiwana na przekładce termicznej dzięki zamknięciu rowka okuciowego pozwala na poprawne odwodnienie oraz zapobieganie gromadzenia się wody w przestrzeni rowka okuciowego, przez co uzyskuje się pożądaną suchą przestrzeń bez konieczności dodatkowej obróbki profili ościeżnic.

Krótki opis figur rysunku

Wynalazek przedstawiono w korzystnych przykładach wykonania w odniesieniu do załączonych rysunków, na których:

Fig. 1a przedstawia przekładkę termiczną z zamknięciem rowka okuciowego w pozycji otwartej [pierwszy wariant wykonania],

Fig. 1b przedstawia przekładkę termiczną z Fig. 1a w pozycji zamkniętej,

Fig. 2a przedstawia przekładkę termiczną z zamknięciem rowka okuciowego w pozycji otwartej [drugi wariant wykonania],

Fig. 2b przedstawia przekładkę termiczną z Fig. 2a w pozycji zamkniętej,

Fig. 3 termoizolowany profil zespolony, w którym zarówno ościeżnica, jak i skrzydło są zaopatrzone w przekładki termiczne z fig. 1 b,

Fig. 4 przedstawia drogę odwodnienia w zamkniętym termoizolowanym profilu zespolonym z fig. 3,

Fig. 5 przedstawia zamknięty termoizolowany profil zespolony z fig. 3 z zamontowaną nożycą łączącą skrzydło z ościeżnicą;

Fig. 6a-6d przedstawiają kolejne etapy montowania okucia w rowku okuciowym uformowanym w przekładce termicznej według wynalazku.

Szczegółowy opis przykładów wykonania wynalazku

W przykładach wykonania pokazanym na fig. 1a, 1b, 2a, 2b przekładka termiczna 4 według wynalazku jest wydłużoną listwą, zawierająca korpus główny przekładki termicznej 4 oraz zamkn ięcie rowka okuciowego 5. Fig. 1a oraz 1 b przedstawiają budowę korpusu głównego przekładki termicznej, w której można wyróżnić pierwszą płaską powierzchnię 4a przekładki termicznej 4 oraz przeciwległą do niej drugą powierzchnię 4b przekładki termicznej 4. W tym przykładzie wykonania druga powierzchnia 4b przekładki termicznej jest płaska, ale w innych przykładach wykonania może mieć inn y kształt, a w szczególności może posiadać występy lub wgłębienia, zależnie od potrzeby.

Kolejnymi elementami korpusu głównego przekładki termicznej 4 są dwie powierzchnie boczne 4c przekładki termicznej 4, które są zaopatrzone w elementy łączące 4d do mocowania przekładki termicznej 4 pomiędzy profilami składowymi termicznego profilu zespolonego, tj. pomiędzy zewnętrznym profilem aluminiowym oraz wewnętrznym profilem aluminiowym. Znawca dziedziny jest w stanie dobrać i zastosować także inne kształty elementów łączących 4d, tak, aby optymalnie dopasować je do kształtu profili składowych termoizolowanego profilu zespolonego.

Korpus główny przekładki termicznej 4 zawiera uformowany w nim rowek okuciowy 5 przeznaczony do umieszczania w nim okucia. W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 1a i 1b rowek okuciowy 5 ma dno i dwie przeciwległe ściany boczne i jest otwarty od strony pierwszej płaskiej powierzchni 4a przekładki termicznej 4 w taki sposób, że miejsca styku ścian bocznych z pierwszą płaską powierzchnią 4a przekładki termicznej 4 wyznaczają dwie równoległe krawędzie rowka okuciowego 5.

Zamknięcie rowka okuciowego 5 widoczne na Fig. 1a i 1b zawiera element zamykający 1 w postaci listwy o płaskiej powierzchni wierzchniej 1 a, która jest przeciwległa do powierzchni spodniej 1b. Po bokach zamknięcie rowka okuciowego 5 ma dwie równoległe do siebie krawędzie boczne oraz element zawiasowy 2 w postaci listwy trwale połączonej z jedną z dwóch równoległych krawędzi bocznych elementu zamykającego. 1. Zamknięcie rowka okuciowego 5 służy zamknięciu przestrzeni rowka okuciowego 5 na wyznaczonych odcinkach, gdzie nie jest umieszczone okucie.

Jak już wskazano powyżej, zamknięcie rowka okuciowego 5 jest trwale połączone z jedną z dwóch krawędzi rowka okuciowego 5 przez element zawiasowy 2 i jest ono przeznaczone do otwierania/zamykania przestrzeni rowka okuciowego przy pomocy ruchu elementu zamykającego i elementu zawiasowego 2. Element zamykający 1 oraz korpus główny przekładki termicznej 4 są wykonane z twardego materiału polimerowego, a element zawiasowy 2 jest wykonany z elastycznego materiału polimerowego, którym korzystnie jest elastomer. Takie połączenie zawiasowe w obrębie pojedynczego elementu (trwale zintegrowanego z elementów składowych) określane jest jako zawias elastyczny.

W omawianych przykładach wykonania twardym materiałem polimerowym stosowanym do wytworzenia zarówno korpusu głównego przekładki termicznej 4, jak i elementu zamykającego ABS/ASA.

W omawianych przykładach wykonania elastycznym materiałem polimerowym jest elastomer, którym jest wybrany spośród elastomeru termoplastycznego (TPE) i kauczuku etylenowo-propylenowodienowego (EPDM).

Znawca dziedziny w razie konkretnej potrzeby jest w stanie dobrać inny twardy materiał polimerowy i/lub elastyczny materiał polimerowy bez odejścia od istoty wynalazku.

Przekładka termiczna 4 według wynalazku, a dokładniej - element zamykający 1 zamknięcia rowka okuciowego 5 ma dwie pozycje: zamkniętą i otwartą. Pozycję otwartą przedstawiono na Fig. 1a i 2a, a pozycję zamkniętą - na Fig. 1b i 2b. W tych przykładach wykonania w pozycji zamkniętej powierzchnia wierzchnia 1a zamknięcia rowka okuciowego 5 jest współpłaszczyznowa z pierwszą płaską powierzchnią 4a przekładki termicznej 4.

Możliwość ruchu elementu zamykającego 1 względem rowka okuciowego 5 jest zapewniona przez element zawiasowy 2. Po zamocowaniu okucia zamknięcie rowka okuciowego 5 w omawianym przykładzie wykonania powinno zostać zablokowane w pozycji zamkniętej, czyli w położeniu zakrywania przestrzeni rowka okuciowego 5, tak, aby pozostało w tej pozycji podczas normalnego użytkowania termoizolacyjnego profilu zespolonego, w którym znajduje się przekładka termiczna 4 według wynalazku.

W przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 1a i 1b za zablokowanie elementu zamykającego 1 w pozycji zamkniętej odpowiadają, niezależnie od siebie, dwie pary elementów:

- występ 6 na krawędzi bocznej rowka okuciowego 5, zahaczający o występ zaczepowy 3 uformowany na powierzchni spodniej 1b elementu zamykającego 1, oraz

- element zaczepowy 7 uformowany na wolnej krawędzi bocznej elementu zamykającego 1, zaczepiający się zagłębieniu 8 uformowanym w pierwszej płaskiej powierzchni 4a przekładki termicznej, przy czym wolna krawędź boczna rowka okuciowego 5 oznacza krawędź przeciwległa względem drugiej krawędzi rowka okuciowego 5, do której przyłączony jest element zawiasowy 2 elementu zamykającego.

Na fig. 2a i 2b przedstawiono drugi przykład wykonania przekładki termicznej 4 według wynalazku, w której za zablokowanie elementu zamykającego 1 w pozycji zamkniętej odpowiada jedynie jedna para elementów: występ 6 na krawędzi bocznej rowka okuciowego 5, zahaczający o występ zaczepowy 3 uformowany na powierzchni spodniej 1 b elementu zamykającego 1.

Zapewnienie - w pozycji zamkniętej - płaskiej powierzchni na większości obwodu ościeżnicy i skrzydła termoizolowanego profilu zespolonego zaopatrzonego w przekładkę termiczną 4 według wynalazku poprawia walory estetyczne, ale także umożliwia prawidłowe i zapobiega gromadzeniu się wody w rowku okuciowym 5, co zilustrowano na fig. 4, na której strzałka pokazuje kierunek eliminacji wody.

Z kolei pozycja otwarta elementu zamykającego 1 zamknięcia rowka okuciowego 5, zilustrowana na Fig. 1a i 2a, oznacza, że powierzchnia wierzchnia 1 a zamknięcia rowka okuciowego 5 jest nachylona względem płaszczyzny wyznaczanej przez pierwszą płaską powierzchnią 4a przekładki termicznej 4. W pozycji otwartej element zamykający 1 zamknięcia rowka okuciowego 5 nie jest zablokowany za pomocą ww. par elementów blokujących i może być swobodnie przemieszczany ruchem wahliwym wokół osi wyznaczonej przez linię trwałego połączenia elementu zawiasowego 2 z krawędzią rowka okuciowego 5. Zakres ruchu zasadniczo nie przekracza 90° względem położenia elementu zamykającego zamknięcia rowka okuciowego 5 w pozycji zamkniętej.

Termoizolowany profil zespolony według drugiego aspektu przedmiotowego wynalazku, przeznaczony jest w szczególności do okien, drzwi, fasad i tym podobnych i zawiera co najmniej jeden zewnętrzny profil aluminiowy, co najmniej jeden wewnętrzny profil aluminiowy, rozdzielone przekładką termiczną 4 według pierwszego aspektu przedmiotowego wynalazku, a także co najmniej jedno okucie. Położenie przekładki termicznej 4 w termoizolowanym profilu zespolonym przedstawiono na Fig. 3, 4 i 5.

Fig. 3 przedstawia termoizolowany profil zespolony z jednostką oszklenia 9 umieszczoną w skrzydle 11. Na ościeżnicy 10 zamocowana jest kształtka tworzywowa 12, która stanowi centralny element izolacyjny. Zarówno w ościeżnicy 10, jak i w skrzydle 11 zewnętrzny profil aluminiowy jest połączony z wewnętrznym profilem aluminiowym za pośrednictwem dystansowego elementu termicznego 14 oraz przekładki termicznej 4 według wynalazku. Zarówno w przypadku ościeżnicy 10, jak i skrzydła 11 przestrzeń pomiędzy odpowiednim dystansowym elementem termicznym 14 i przekładką termiczną 4 jest wypełniona pianką termoizolacyjną 13.

W przykładzie wykonania pokazanym na Fig. 3, 4 i 5, przekładka termiczna 4 według wynalazku jest zastosowana do połączenia zewnętrznego profilu aluminiowego z wewnętrznym profilem aluminiowym zarówno w przypadku ościeżnicy 10, jak i skrzydła 11. Możliwe są jednak inne warianty wykonania, w szczególności zaś przypadek, w którym podkładka termiczna 4 według wynalazku jest zastosowana do połączenia zewnętrznego profilu aluminiowego z wewnętrznym profilem aluminiowym wyłącznie w ościeżnicy 10, natomiast do połączenia zewnętrznego profilu aluminiowego z wewnętrznym profilem aluminiowym w przypadku ościeżnicy 10 wykorzystana jest przekładka termiczna innego rodzaju.

Jedną z istotnych zalet rozwiązania według wynalazku jest funkcjonalność montażowa przekładki termicznej 4. Do odbiorcy końcowego przeprowadzającego proces montażu termoizolowanego dostarczany jest pojedynczy element w postaci przekładki termicznej 4, z którą za pośrednictwem elementu zawiasowego 2 jest integralnie połączony element zamykający 1 zamknięcia rowka okuciowego 5. W przykładzie wykonania taką przekładkę termiczną 4 otrzymuje się w procesie koekstruzji, w którym następuje trwałe połączenie twardego materiału elementu zamykającego 1 i korpusu głównego przekładki termicznej 4 z elastycznym materiałem polimerowym elementu zawiasowego 2. Możliwe jest jednak zastosowanie innych technik łączenia tego typu materiałów, takich, jak spajanie na gorąco czy klejenie.

Profile przeznaczone do wytworzenia termoizolowanego profilu zespolonego są dostarczane do procesu montażu z elementem zamykającym 1 zamknięcia rowka okuciowego w przekładce termicznej 4 według wynalazku w pozycji zamkniętej. W takim stanie profile te są przycinane na odpowiednie wymiary, zgodnie z docelowymi wymiarami termoizolowanego profilu zespolonego. Większość przyciętych profili nie wymaga już żadnej dalszej obróbki poprzedzającej składanie termoizolowanego profilu zespolonego. Wyjątkiem jest odcinek profilu skrzydła, na którym jest klamka i zasuwnica (okucie).

Proces obróbki takiego profilu i montaż okucia w rowku okuciowym 5 przekładki termicznej 4 według wynalazku w elemencie skrzydła termoizolowanego profilu zespolonego zilustrowano na fig. 6a- 6d.

Jak pokazano na fig. 6a, odcinek profilu skrzydła jest wycinany pod klamkę i zasuwnicę (okucie). Dokładniej - w elemencie zamykającym 1 zamknięcia rowka okuciowego 5 przekładki termicznej 4 według wynalazku frezuje się prostokątny otwór w dokładnie ustalonej pozycji (np. połowa długości profilu skrzydła), odpowiadającej planowanej lokalizacji okucia.

Kolejne etapy okuwania skrzydła, czyli uzbrajania w elementy realizujące funkcje otwierania i zamykania skrzydła, określane ogólnym terminem „okucia” następują już po złożeniu skrzydła w całość.

Najpierw element zamykający 1 element zamykający 1 jest otwierany na całej długości profilu skrzydła, przyjmując położenie otwarte (omówione powyżej). Otwieranie elementy zamykającego 1 przeprowadza się z użyciem narzędzia ręcznego działającego na zasadzie dźwigni, przy czym końcówkę narzędzia wprowadza się w otwór wyfrezowany w elemencie zamykającym 1 przekładki termicznej 4, przeznaczonym na okucie, jak pokazano na fig. 6b. Następnie element zamykający 1 docina się narzędziem ręcznym na pożądaną długość (zależną od długości elementów okucia) i odrywa wzdłuż linii wyznaczonej przez element zawiasowy 2, jak pokazano na fig. 6c. Pozostałe części elementu zamykającego 1 zatrzaskuje się z powrotem do pozycji zamkniętej. W powstałym otwartym kanale okuciowym w rowku okuciowym 5 umieszcza się zasuwnicę oraz pozostałe elementy okucia. Zasuwnica montowana jest w całości lub przycinana przed montażem do odpowiedniego wymiaru, jak pokazano na fig. 6d.

Kolejną zaletę zastosowania przekładek termicznych 4 według wynalazku w termoizolowanych profilach zespolonych zilustrowano na fig. 5, na której pokazano nożycę 15, łączącą ościeżnicę 10 ze skrzydłem 11. Dzięki zapewnieniu płaskiej powierzchni na większości obwodu skrzydła 11 oraz ościeżnicy 10 w położeniu zamkniętym elementu zamykającego 1 zamknięcia rowka okuciowego 5, możliwy jest wygodny montaż i duży zakres ruchu nożycy na całej jej długości, bez konieczności zwiększania odstępu pomiędzy zewnętrznymi i zewnętrznymi profilami aluminiowymi ościeżnicy 10 i skrzydła 11, a więc bez niepożądanego zwiększania grubości termoizolacyjnego profilu zespolonego. Innymi słowy, wykorzystanie przekładek termicznych 4 według wynalazku umożliwia zapewnienie dużej zwartości konstrukcji termoizolowanego profilu zespolonego z jednoczesnym zachowaniem pełnej swobody w zakresie montażu i ruchu nożycy 15.

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Przekładka termiczna (4) do termoizolowanego profilu zespolonego, w szczególności do okien, drzwi, fasad i tym podobnych, zawierającego co najmniej jeden zewnętrzny profil aluminiowy, co najmniej jeden wewnętrzny profil aluminiowy i co najmniej jedno okucie, przy czym przekładka termiczna (4) ma postać wydłużonej listwy zawierającej:

   (a) korpus główny przekładki termicznej (4) zawierający:

   - pierwszą płaską powierzchnię (4a) przekładki termicznej (4) oraz przeciwległą do niej drugą powierzchnię (4b) przekładki termicznej (4),

   - dwie powierzchnie boczne (4c) przekładki termicznej (4) zaopatrzone w elementy łączące (4d) do mocowania przekładki termicznej (4) pomiędzy zewnętrznym profilem aluminiowym i wewnętrznym profilem termoizolowanego profilu zespolonego,

   - uformowany w korpusie głównym przekładki termicznej (4) rowek okuciowy (5) do umieszczania w nim okucia, przy czym rowek okuciowy (5) posiada dno i dwie przeciwległe ściany boczne oraz jest otwarty od strony pierwszej płaskiej powierzchni (4a) przekładki termicznej (4) tak, że styki ścian bocznych z pierwszą płaską powierzchnią (4a) przekładki termicznej (4) wyznaczają dwie równoległe krawędzie rowka okuciowego (5), (b) zamknięcie rowka okuciowego (5) do zamykania przestrzeni rowka okuciowego (5) od strony pierwszej płaskiej powierzchni (4a) przekładki termicznej (4), przy czym zamknięcie rowka okuciowego (5) zawiera element zamykający (1) w postaci listwy o płaskiej powierzchni wierzchniej (1 a), przeciwległej do niej powierzchni spodniej (1 b) i dwóch równoległych krawędziach bocznych oraz element zawiasowy (2) w postaci listwy, której jedna krawędź wzdłużna jest trwale połączona z jedną z dwóch krawędzi bocznych elementu zamykającego (1), znamienna tym, że druga krawędź wzdłużna elementu zawiasowego (2) jest trwale połączona z jedną z dwóch krawędzi rowka okuciowego (5), przy czym element zamykający (1) oraz korpus główny przekładki termicznej (4) jest wykonany jest z twardego materiału polimerowego, a element zawiasowy (2) jest wykonany z elastycznego materiału polimerowego, korzystnie elastomeru.
2. 2. Przekładka termiczna (4) według zastrzeżenia 1, znamienna tym, że twardy materiał polimerowy jest wybrany spośród poli(chlorku winylu) (PVC), poli(akrylonitryl-co-butadien-co-styrenu) (ABS) i poli(akrylonitryl-co-styren-co-akrylanu) (ASA).
3. 3. Przekładka termiczna (4) według zastrzeżenia 1 albo 2, znamienna tym, że element zamykający (1) i korpus główny przekładki termicznej (4) są wykonane z tego samego rodzaju twardego materiału polimerowego.
4. 4. Przekładka termiczna (4) według zastrzeżenia 3, znamienna tym, że zarówno element zamykający (1), jak i korpus główny przekładki termicznej (4) jest wykonany z materiału wybranego spośród ABS i ASA.
5. 5. Przekładka termiczna (4) według jednego z zastrzeżeń 1-4, znamienna tym, że elastycznym materiałem polimerowym jest elastomer.
6. 6. Przekładka termiczna (4) według zastrzeżenia 5, znamienna tym, że elastomer jest wybrany spośród elastomeru termoplastycznego (TPE) i kauczuku etylenowo-propylenowo-dienowego (EPDM).
7. 7. Przekładka termiczna (4) według jednego z zastrzeżeń 1-6, znamienna tym, że wolna krawędź rowka okuciowego (5) przeciwległa względem drugiej krawędzi rowka okuciowego (5) do której przyłączony jest element zawiasowy (2) elementu zamykającego jest zaopatrzona w co najmniej jeden występ (6).
8. 8. Przekładka termiczna (4) według zastrzeżenia 7, znamienna tym, że na powierzchni spodniej (1 b) elementu zamykającego (1) uformowany jest co najmniej jeden występ zaczepowy (3), przystosowany do zahaczania o odpowiadający mu występ (6) na krawędzi bocznej rowka okuciowego (5).
9. 9. Przekładka termiczna (4) według jednego z zastrzeżeń 1-8, znamienna tym, że wolna krawędź boczna elementu zamykającego (1) jest zaopatrzona w element zaczepowy (7), a w pierwszej płaskiej powierzchni (4a) przekładki termicznej (4) jest zagłębienie (8) przystosowane do zaczepienia w nim elementu zaczepowego (7).
10. 10. Przekładka termiczna (4) według jednego z zastrzeżeń 1-9, znamienna tym, że w położeniu zamkniętym powierzchnia wierzchnia (1 a) zamknięcia rowka okuciowego (5) jest współpłaszczyznowa z pierwszą płaską powierzchnią (4a) przekładki termicznej (4).
11. 11. Termoizolowany profil zespolony, w szczególności do okien, drzwi, fasad i tym podobnych, zawierający co najmniej jeden zewnętrzny profil aluminiowy i co najmniej jeden wewnętrzny profil aluminiowy, rozdzielone przekładką termiczną, a także co najmniej jedno okucie, znamienny tym, że przekładką termiczną jest przekładka termiczna (4) określona w jednym z zastrzeżeń 1-10.