PL246779B1 - Urządzenie do podtrzymywania kabli w pojazdach przegubowych - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy urządzenia (1) do podtrzymywania kabli w pojazdach przegubowych (100), przeznaczonego do instalowania w pobliżu przedziału łącznikowego (400) pomiędzy dwiema sąsiednimi jednostkami (200, 300) pojazdu przegubowego (100). Urządzenie (1) zawiera co najmniej jeden giętki element łączący (10) przymocowany do tych dwóch jednostek (200, 300) i utworzony przez szereg płyt połączonych ze sobą za pomocą umieszczonych pomiędzy nimi odkształcalnych elementów warstwowych składających się ze sprężystych elementów metalowych, które umożliwiają sprężyste odkształcanie giętkiego elementu łączącego (10) oraz szeregu elementów uchwytowych dla kabli połączonych z odpowiednimi płytami giętkiego elementu łączącego (10) tak, żeby każdy wyznaczał co najmniej jedno gniazdo osadcze przeznaczone do pomieszczenia co najmniej jednego kabla, ze środkami podtrzymującymi (15) do podtrzymywania giętkiego elementu łączącego (10) ograniczającego kable. Wynalazek dotyczy również pojazdu przegubowego wyposażonego w urządzenie (1) do podtrzymywania kabli.

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy giętkiego urządzenia przeznaczonego do podtrzymywania kabli w strefie łączenia pomiędzy jednostkami pojazdów przegubowych, w szczególności autobusów przegubowych.

W szczególności, wynalazek ten może być korzystnie stosowany w sektorze drogowym, w szczególności do pojazdów elektrycznych, gdzie giętkie urządzenie do podtrzymywania kabli może być zainstalowane powyżej lub wewnątrz (bardziej ogólnie w pobliżu) przedziału łącznikowego pomiędzy dwiema jednostkami, to znaczy, dwoma wagonami używanymi do przewozu osób, sąsiadującymi ze sobą w autobusie przegubowym.

Przedział łącznikowy jest zaprojektowany w taki sposób, żeby umożliwiać pasażerom przechodzenie pomiędzy dwiema jednostkami lub wagonami, a wewnątrz przedziału znajduje się urządzenie przegubowe, które musi umożliwiać połączenie przegubowe pomiędzy tymi dwiema jednostkami.

W ten sam sposób muszą być umożliwione, powyżej lub wewnątrz (ogólniej, w pobliżu) przedziału, przejścia kabli (w szczególności przewodów elektrycznych wysokiego napięcia, przewodów elektrycznych niskiego napięcia i rur), które łączą różne obecne urządzenia użytkownika w tylnej i/lub przedniej jednostce (na przykład lampy sygnalizacyjne i oświetleniowe, systemy informacyjne, systemy klimatyzacyjne, systemy sterowania, środki do kasowania biletów i/lub stemplowania kart podróżnych itp.) z centralnym panelem umieszczonym zazwyczaj z przodu w zasięgu kierowcy.

Ogólnie rzecz biorąc, kable łącznikowe są wykonane tak, żeby przechodziły przez górną część przedziału łącznikowego i są umieszczane w specjalnych urządzeniach uchwytowych do kabli, które je zawierają, chroniąc je przed uderzeniami i innymi naprężeniami mechanicznymi.

Chociaż, dla uproszczenia, poniżej nastąpi odniesienie zasadniczo do autobusu, to należy rozumieć, że wynalazek może być również stosowany do innych pojazdów przegubowych, w których potrzebne jest wykonanie połączenia pomiędzy kablami dwóch jednostek przegubowych.

Charakterystyki urządzeń uchwytowych dla kabli muszą umożliwiać, oprócz ochrony, odpowiednie podtrzymywanie kabli i gwarantowanie kablom możliwości podążania za wszystkimi ruchami wykonywanymi przez pojazd, utrzymując je w odpowiednim położeniu na zewnątrz (powyżej lub wewnątrz) przedziału łącznikowego, ale jednocześnie muszą zapobiegać niepożądanemu wleczeniu kabli lub innym naprężeniom wywieranym na kable, powstającym wskutek ruchu złączy pomiędzy obu jednostkami pojazdu.

Sztywne urządzenia uchwytowe dla kabli są zazwyczaj nieodpowiednie, zwłaszcza gdy konieczne jest kierowanie pojazdem lub gdy pojazd musi wznosić się na pochyłości lub zjeżdżać z nich, powodując szereg naprężeń mechanicznych. W konsekwencji znane urządzenia do podtrzymywania kabli nieuchronnie ulegają degradacji i są uszkadzane w krótkim czasie, co skutkuje koniecznością częstych napraw i/lub wymian.

Zaprojektowano również urządzenia uchwytowe dla kabli, które mają konstrukcję przegubową, dzięki czemu są w stanie podążać za dwiema jednostkami podczas ruchów pojazdu i kompensować niewspółosiowość w taki sposób, żeby unikać większości wad układów sztywnych.

Jednakże te systemy przegubowe mają złożoną konstrukcję, są drogie, ciężkie i niełatwe w montażu i umieszczaniu kabli, które muszą podtrzymywać.

Po pierwsze, urządzenia te muszą być skonstruowane w taki sposób, żeby podtrzymywać siłę ciężaru wywieraną przez kable tak, żeby utrzymywać je w z góry określonej płaszczyźnie, zasadniczo poziomej, w przybliżeniu równoległej do dachu pojazdu.

W publikacji PL3354495T3 ujawniono układ wspornika centralnego dla przegubu pojazdu umieszczonego pomiędzy pierwszą i drugą jednostką pojazdu wieloczęściowego. Układ wspornika centralnego składa się ze wspornika centralnego ustawionego w kierunku poprzecznym i wiązki przewodów rozciągającej się pomiędzy pierwszą a drugą jednostką. Środkowy drążek zamyka przejście przeznaczone dla pasażerów. Wiązka kablowa jest umieszczona nad przejściem. Układ wspornika centralnego zawiera dźwignię prowadzącą, która jest połączona ze wspornikiem centralnym za pomocą pierwszego przegubu obrotowego i która jest połączona z wiązką przewodów za pomocą drugiego przegubu obrotowego, przy czym oś pierwszego przegubu obrotowego i oś drugiego przegubu obrotowego przecinają pionową płaszczyznę wzdłużną.

Celem wynalazku jest zaspokojenie wspomnianych powyżej potrzeb poprzez zapewnienie urządzenia uchwytowego dla kabli, które jest w stanie wyeliminować wady dotychczasowego stanu techniki.

W szczególności, celem wynalazku jest zapewnienie urządzenia uchwytowego dla kabli, które jest w stanie wytrzymywać mechanicznie naprężenia powodowane ruchem pojazdu, w szczególności naprężenia powodowane niewspółosiowością jednostek pojazdu przegubowego, niezależnie od rodzaju występującej niewspółosiowości.

Kolejnym celem wynalazku jest zapewnienie urządzenia podtrzymującego kable, które jest w stanie skompensować wspomniane powyżej niewspółosiowości, rozkładając naprężenia mechaniczne w równomierny sposób na środki do mocowania do dwóch jednostek, zmniejszając w ten sposób częstość czynności konserwacyjnych niezbędnych do naprawy lub wymiany jednostek, jak również kabli.

Te i inne cele, które staną się bardziej widoczne w poniższym opisie, osiągnięto zasadniczo za pomocą giętkiego urządzenia podtrzymującego kable w pojazdach przegubowych według wynalazku.

Urządzenie do podtrzymywania kabli w pojazdach przegubowych, według wynalazku, w szczególności autobusach przegubowych, przeznaczone do instalowania ponad przedziałem łącznikowym pomiędzy dwiema sąsiednimi, połączonymi przegubowo jednostkami pojazdu przegubowego, jest przystosowane do podtrzymywania kabli nad lub wewnątrz przedziału łącznikowego, pomiędzy wspomnianymi jednostkami, przy czym wspomniane urządzenie charakteryzuje się tym, że zawiera co najmniej jeden giętki element łączący przymocowany do odpowiednich końców wspomnianych dwóch jednostek i utworzony przez szereg płyt połączonych ze sobą poprzez umieszczenie pomiędzy nimi wielu odkształcalnych elementów warstwowych, przystosowanych do umożliwiania sprężystego odkształcania wspomnianego giętkiego elementu łączącego, oraz szereg elementów uchwytowych dla kabli połączonych z odpowiednimi płytami wspomnianego giętkiego elementu łączącego, z których każdy tworzy co najmniej jedno gniazdo osadcze przeznaczone do pomieszczenia co najmniej jednego kabla, przy czym wspomniane odkształcalne elementy warstwowe i płyty wyznaczają ciąg wzdłuż głównego kierunku rozciągłości wspomnianego giętkiego elementu łączącego tak, że każdy odkształcalny element warstwowy sąsiaduje z co najmniej jedną płytą.

Korzystnie, wspomniany ciąg zawiera co najmniej trzy odkształcalne elementy warstwowe i co najmniej dwie płyty.

Korzystnie, urządzenie do podtrzymywania kabli w pojazdach przegubowych zawiera środki podtrzymujące przystosowane do podtrzymywania wspomnianego giętkiego elementu łączącego.

Korzystnie, wspomniany giętki element łączący ma długość większą niż minimalna odległość pomiędzy tymi samymi odpowiadającymi sobie końcami wspomnianych dwóch jednostek i rozciąga się wzdłuż ścieżki krzywoliniowej.

Korzystnie, wspomniana ścieżka krzywoliniowa ma kształt łuku.

Korzystnie, każdy ze wspomnianych odkształcalnych elementów warstwowych zawiera co najmniej jeden odkształcalny arkusz połączony z odpowiednimi płytami.

Korzystnie, wspomniany co najmniej jeden odkształcalny element warstwowy jest połączony z odpowiednimi płytami za pomocą środków mocujących, na przykład śrub lub nitów, które selektywnie przechodzą przez odpowiednie otwory wykonane we wspomnianych płytach.

Korzystnie, każdy ze wspomnianych elementów uchwytowych dla kabli, połączony z odpowiednimi płytami, zawiera co najmniej jeden płaski segment w kształcie litery „U”, zaprojektowany w celu utworzenia gniazda osadczego.

Korzystnie, wspomniany płaski segment jest połączony jednym z pionowych odgałęzień z odpowiednią płytą.

Korzystnie, wspomniane płaskie segmenty w kształcie litery „U” są zaopatrzone w żebra wzmacniające i są połączone parami po jednym z każdej strony z jednym spośród pionowych odgałęzień z odpowiednią płytą, przy czym urządzenie to zawiera ponadto środki ograniczające do pomieszczenia kabli przymocowanych do wolnych końców wspomnianych płaskich segmentów w kształcie litery „U”, w celu zamykania górnej części wspomnianego gniazda osadczego.

Korzystnie, wspomniane środki ograniczające zawierają, dla każdego elementu uchwytowego dla kabla, co najmniej jeden sztywny lub sprężysty pierścień, który jest wykonany tak, żeby przechodził przez szczeliny lub otwory wykonane w górnej części wolnych końców wspomnianych segmentów w kształcie litery „U”.

Korzystnie, wspomniane środki podtrzymujące zawierają ramę w kształcie odwróconej litery „U”, zamocowaną i spoczywającą na skrajnych końcach odpowiednich odgałęzień pionowych na konstrukcji nośnej znajdującej się powyżej wspomnianego przedziału łącznikowego i integralną z platformą dla łączenia pomiędzy dwiema wspomnianymi powyżej jednostkami.

Korzystnie, urządzenie do podtrzymywania kabli w pojazdach przegubowych zawiera ponadto co najmniej jeden wózek podtrzymywany przesuwnie wzdłuż wspomnianej ramy i zaprojektowany do podtrzymywania wspomnianego giętkiego elementu łączącego.

Korzystnie, wspomniany co najmniej jeden wózek przesuwa się wzdłuż wspomnianej ramy dzięki szeregowi pierwszych obrotowych rolek spoczywających na poprzeczce pośredniej ramy, która łączy dwa pionowe odgałęzienia i jest połączona z częścią pośrednią wspomnianego giętkiego elementu łączącego za pomocą jednej lub więcej linek sprzężonych na końcach ze wspomnianym wózkiem i z co najmniej jednym widelcem połączonym z jedną ze wspomnianych płyt tak, że utrzymuje wspomniany giętki element łączący w położeniu leżącym zasadniczo w płaszczyźnie poziomej.

Korzystnie, urządzenie do podtrzymywania kabli w pojazdach przegubowych zawiera pojedynczą linkę mającą końce zamocowane na odpowiednich końcach wspomnianego widelca i ruchomą przesuwnie na bloczku umieszczonym obrotowo pomiędzy policzkami, które rozciągają się w dół od wózka.

Korzystnie, wspomniane pierwsze rolki wspomnianego wózka mają rowek utworzony wzdłuż ich zewnętrznego obwodu, w który jest wprowadzony wierzchołek poprzeczki pośredniej wspomnianej ramy w kształcie litery „U”, a wózek zawiera prowadnice, które umożliwiają ślizganie się wózka wzdłuż poprzeczki pośredniej, ślizgając się po powierzchniach bocznych poprzeczki pośredniej ramy.

Korzystnie, wspomniany co najmniej jeden giętki element łączący jest przymocowany do jednostek na odpowiednich końcach za pomocą sztywnych elementów mocujących umieszczonych powyżej lub wewnątrz wspomnianych jednostek.

Urządzenie do podtrzymywania kabli, według wynalazku, jest w stanie wytrzymywać naprężenia mechaniczne spowodowane jazdą pojazdu przegubowego dzięki odkształcalnej sprężystej strukturze giętkiego elementu łączącego uzyskanej za pomocą sprężystych elementów, które łączą płyty. Ten kształt umożliwia orientowanie co najmniej jednego giętkiego elementu łączącego względem jednostek pojazdu przegubowego (zmniejszając w ten sposób naprężenia).

Urządzenie według wynalazku opisano poniżej w odniesieniu do załączonego rysunku przedstawiającego nieograniczające przykłady wykonania, na którym:

- Figura 1 ilustruje schematycznie widok zewnętrzny pojazdu przegubowego, w którym jest zamontowane urządzenie do podtrzymywania kabli według wynalazku;

- Figura 2 przedstawia schematyczny widok z góry urządzenia do podtrzymywania kabli z Figury 1;

- Figury 3A i 3B są schematycznymi przedstawieniami urządzenia do podtrzymywania kabli z Figury 1 widzianego pod różnymi kątami;

- Figura 4 przedstawia to samo urządzenie do podtrzymywania kabli z Figury 1, w którym umieszczono, tytułem przykładu, dwa z licznych kabli, które może ono podtrzymywać;

- Figury 5A-5C są schematycznymi przedstawieniami niektórych szczegółów urządzenia do podtrzymywania kabli według wynalazku;

- Figura 5D ilustruje kolejny przykład wykonania urządzenia według wynalazku.

Cechy i zalety wynalazku wynikną wyraźniej ze szczegółowego opisu korzystnych, ale nie wyłącznych, przykładów wykonania urządzenia.

W odniesieniu do załączonych rysunków, liczbą 1 oznaczono w całości urządzenie do podtrzymywania kabli w pojazdach przegubowych, które dla uproszczenia opisu będzie dalej określane jako urządzenie 1.

W niniejszym opisie termin „pojazdy przegubowe” jest używany w znaczeniu środka transportu wyposażonego w połączone ze sobą jednostki, pierwszą i drugą, na przykład autobus lub podobny pojazd (drogowy lub kolejowy).

Fig. 1 przedstawia schematycznie część pojazdu przegubowego 100 składającego się z dwóch jednostek używanych do transportu pasażerów, na przykład przedniej jednostki 200 i tylnej jednostki 300, pomiędzy którymi jest umieszczony przedział łącznikowy 400, zaprojektowany tak, żeby umożliwiać przechodzenie pasażerów z jednej jednostki do drugiej.

W szczególności, przechodzenie jest umożliwione dzięki obrotowej platformie 600, która łączy przeznaczoną do chodzenia powierzchnię jednej jednostki z powierzchnią drugiej jednostki, praktycznie w sposób nieprzerwany, ale umożliwiając obrót pomiędzy tymi dwiema jednostkami. Nierzadko na platformie 600 są również przewożeni pasażerowie, którzy na niej pozostają.

W przypadku autobusu, przedział łącznikowy 400 jest zasadniczo chroniony przez harmonijkową osłonę (niezilustrowaną na rysunkach), która łączy przestrzenie wewnątrz dwóch przedniej jednostki 200 i tylnej jednostki 300 i która jest przymocowana do części końcowych 200a i 300a tych dwóch jednostek 200 i 300, również w tym przypadku umożliwiając obrót i ogólnie niewspółosiowość we wszystkich kierunkach pomiędzy tymi ostatnimi.

Innymi słowy, w trakcie użytkowania te dwie jednostki 200, 300 mogą przemieszczać się względem siebie, stając się niewspółosiowe. Ogólnie rzecz biorąc widać, że pomiędzy tymi dwiema jednostkami występuje niewspółosiowość za każdym razem, gdy jednostka główna zmienia swój kierunek jazdy, zwłaszcza ze względu na ukształtowanie podłoża.

Urządzenie 1 jest zainstalowane w górnej części lub wewnątrz przedziału łącznikowego 400, powyżej lub wewnątrz osłony przedziału łącznikowego 400.

Mówiąc bardziej ogólnie, należy zauważyć, że urządzenie 1 jest zainstalowane w pobliżu przedziału łącznikowego 400 (na górze lub wewnątrz).

W odniesieniu do figur 2 do 4, według korzystnego przykładu wykonania urządzenie 1 zawiera co najmniej jeden giętki element łączący 10, który jest przymocowany do odpowiednich i zwróconych ku sobie części końcowych 200a, 300a tych dwóch jednostek 200 i 300.

Jak pokazano na fig. 2, dwa końce 7 giętkiego elementu łączącego 10 są korzystnie sztywno zamocowane w punktach sprzężenia 201 i 301 z jednostkami 200 i 300 tak, żeby ustawiać giętki element łączący 10 w położeniu podniesionym względem górnej ściany jednostek 200 i 300, ale inne położenia mogą być równie odpowiednie bez wpływu na zakres wynalazku.

Należy zauważyć, że fig. 1 ilustruje schematycznie elementy mocujące, oznaczone 181, połączone sztywno z jednostkami 200, 300 i z końcami 7 giętkiego elementu łączącego 10.

Giętki element łączący 10 jest utworzony przez szereg płyt połączonych ze sobą poprzez umieszczenie pomiędzy nimi odkształcalnych elementów warstwowych 4, jak pokazano na figurach 3a, 3b i 4, które ilustrują urządzenie według wynalazku w różnych widokach i w różnych warunkach.

Należy zauważyć, że wspomniane odkształcalne elementy warstwowe 4 i płyty 3 wyznaczają ciąg wzdłuż głównego kierunku rozciągłości wspomnianego giętkiego elementu łączącego 10 w taki sposób, że każdy odkształcalny element warstwowy 4 sąsiaduje z co najmniej jedną płytą 3.

Wspomniany ciąg zawiera co najmniej trzy odkształcalne elementy warstwowe 4 i co najmniej dwie płyty 3.

Należy również zauważyć, że za pierwszym odkształcalnym elementem warstwowym 4 znajduje się pierwsza płyta 3, połączona odpowiednio z drugim odkształcalnym elementem warstwowym 4, za którą znajduje się drugi odkształcalny element warstwowy 4:

w konsekwencji, odkształcalne elementy warstwowe 4 z płytami 3 występują naprzemiennie wzdłuż rozciągłości giętkiego elementu łączącego 10.

Bardziej szczegółowo, każdy z odkształcalnych elementów warstwowych 4 składa się z odkształcalnego arkusza (sprężystego), wykonanego z metalu lub, bardziej ogólnie, wykonanego z materiału odkształcalnego plastycznie.

Według jednego aspektu, odkształcalny element warstwowy 4 jest połączony z odpowiednimi płytami 3 za pomocą płyt 30, z których każda jest sprzężona z odpowiednim odkształcalnym elementem warstwowym 4, i z płytą 3 za pomocą śrub lub nitów 11, które przechodzą przez odpowiednie otwory 12a wykonane we wspomnianych płytach 3, wytworzone parami rozmieszczonymi w skrajnych położeniach zewnętrznych w kierunku wzdłużnym płyt (fig. 5A).

W płytach 3 znajdują się inne pary otworów 12b i 12c, których funkcja zostanie opisana bardziej szczegółowo poniżej.

Odkształcalne elementy warstwowe 4 połączone z płytami 3 umożliwiają sprężyste odkształcanie się giętkiego elementu łączącego 10, który może zatem dostosowywać się do zmian położenia wynikających z niewspółosiowości i obrotów jednostek 200 i 300 podczas ruchu pojazdu.

W tym celu, giętki element łączący 10 ma korzystnie długość większą niż minimalna odległość pomiędzy punktami sprzężenia 201 i 301 dwóch jednostek 200 i 300, a zatem przyjmuje rozciągłość, która przebiega wzdłuż ścieżki krzywoliniowej.

Ścieżka krzywoliniowa giętkiego elementu łączącego 10 rozciąga się w postaci łuku okręgu, jak wyraźnie pokazano na fig. 2 w widoku z góry urządzenia 1, na przykład o rozległości kątowej 180°.

Geometria ta wpływa korzystnie i znacząco na działanie giętkiego elementu łączącego 10.

Płyty 3 giętkiego elementu łączącego 10 są połączone z odpowiednimi elementami uchwytowymi 2 dla kabli, z których każdy stanowi gniazdo osadcze 9 przewidziane do pomieszczenia jednego lub więcej kabli 8, jak pokazano na fig. 4.

Każdy z elementów uchwytowych 2 dla kabli zawiera płaski segment 20 w kształcie litery „U”, zaprojektowany tak, że stanowi gniazdo osadcze 9 i połączony jednym z pionowych odgałęzień 20a z odpowiednią płytą 3.

Należy zauważyć, że płaskie segmenty 20 w kształcie litery „U” są korzystnie wyposażone w żebra wzmacniające 21.

Ukształtowane płaskie segmenty 20 mogą być połączone parami z płytami 3, po jednym z każdej strony, jak wyraźnie pokazano na figurach 5A i 5B.

Połączenie pomiędzy płaskimi segmentami 20 w kształcie litery „U” i odpowiednimi płytami 3 jest uzyskiwane przez przymocowanie jednego z pionowych odgałęzień 20a każdego płaskiego segmentu 20 w kształcie litery „U” do odpowiedniej płyty 3, korzystnie za pomocą śrub lub nitów 22, które przechodzą przez pary odpowiednich otworów 12c w płycie 3.

Otwory 12c, przez które przechodzą śruby lub nity 22, są skrajnie wewnętrznymi otworami centralnymi płyt 3. Każda śruba lub nit 22 może sprzęgać pionowe odgałęzienia 20a dwóch płaskich segmentów 20 w kształcie litery „U” z umieszczoną pomiędzy nimi płytą 3, która pozostaje zaciśnięta pomiędzy parą segmentów 20, stabilizując to połączenie.

Mogą również istnieć środki ograniczające 23 do pomieszczenia kabli 8, które mogą składać się, dla każdego elementu uchwytowego 2 dla kabli, ze sztywnego lub sprężystego pierścienia, który jest wykonany tak, żeby przechodził przez szczeliny lub otwory wykonane korzystnie na górze swobodnych końców płaskich segmentów 20 w kształcie litery „U”, jak wyraźnie pokazano na figurach 5A i 5B.

Funkcją środków ograniczających 23 jest zamykanie lub ograniczanie górnej części gniazda osadczego 9 zapobiegające wypadaniu z niego kabli 8.

Ponieważ odkształcalne elementy warstwowe 4 umożliwiają odkształcanie się giętkiego elementu łączącego 10, może on również oscylować w dół w niekontrolowany lub niepożądany sposób.

W celu uniknięcia tego i utrzymania położenia giętkiego elementu łączącego 10 w z góry określonej płaszczyźnie, zasadniczo poziomej, a raczej w przybliżeniu równoległej do dachu dwóch jednostek 200 i 300, istnieją środki podtrzymujące 15, które podtrzymują giętki element łączący 10 działający na względną część pośrednią, jak opisano bardziej szczegółowo poniżej.

Środki podtrzymujące 15 zawierają ramę 16 w kształcie odwróconej litery „U”, zamocowaną i spoczywającą na skrajnych końcach 16a, 16b odpowiednich odgałęzień pionowych na konstrukcji nośnej 500, która znajduje się w przedziale łącznikowym 400 i która jest korzystnie zintegrowana z platformą 600 łączącą dwie jednostki 200, 300. Konstrukcja nośna 500 jest zaprojektowana do podtrzymywania osłony harmonijkowej, określając i utrzymując prawidłowe położenie względem platformy 600 podczas ruchów pojazdu.

Wózek 17 jest podtrzymywany przesuwnie wzdłuż poprzeczki pośredniej 16c ramy 16, która łączy dwa pionowe odgałęzienia za pomocą szeregów obrotowych rolek 18 spoczywających na niej oraz za pomocą prowadnic 18a, które przesuwają się po poprzeczce pośredniej 16c ramy 16, w szczególności wzdłuż powierzchni bocznych (w celu zapobiegania przechylaniu się wózka 17 na boki).

Rolki 18 wózka 17 mają rowek 183 wzdłuż ich obwodu zewnętrznego, w który jest wprowadzany wierzchołek poprzeczki pośredniej 16c ramy 16 w kształcie odwróconej litery „U”.

Wózek 17 podtrzymuje giętki element łączący 10.

Bardziej konkretnie, wózek 17 jest połączony z częścią pośrednią giętkiego elementu łączącego 10, korzystnie za pomocą jednej lub więcej linek 19 przymocowanych na końcach do wózka 17 i na widelcu 14 połączonym z jedną z płyt 3.

Widelec 14 jest połączony częścią środkową z płytą 3, na przykład za pomocą śrub, które przechodzą przez pozostałe pary otworów 12b usytuowanych pomiędzy parami otworów środkowych 12c przeznaczonych do mocowania elementów uchwytowych 2 dla kabli i par skrajnie zewnętrznych otworów 12a, przewidziany do łączenia pomiędzy płytami 3 i odkształcalnymi elementami warstwowymi 4.

Należy zauważyć, że ten układ jest czysto przykładowy i może być zupełnie inny, bez wpływu na zakres wynalazku.

Ogólnie rzecz biorąc, istnieje linka 19 (oznaczona jako 19I), której końce są przymocowane do odpowiednich końców widelca 14 i są wykonane tak, żeby przesuwały się po obrotowym bloczku 180 pomiędzy policzkami 171, które rozciągają się w dół od wózka 17.

Linka 19I, przemieszczająca się po obrotowym bloczku 180, umożliwia również przemieszczanie się urządzenia 1 do podtrzymywania kabli w kierunku wzdłużnym względem pojazdu (należy zauważyć, że ruch w kierunku poprzecznym względem pojazdu jest już możliwy dzięki ruchowi wózka 17 wzdłuż poprzeczki pośredniej 16c).

Jest to szczególnie ważne w niektórych warunkach eksploatacyjnych, na przykład podczas wznoszenia się i opadania pojazdu w celu umożliwienia urządzeniu 1 do podtrzymywania kabli poruszanie się do wagonów i od wagonów.

Dzięki tej konfiguracji konstrukcyjnej, wózek 17 przemieszczający się wzdłuż poprzeczki pośredniej 16c ramy 16 podtrzymuje giętki element łączący 10 i towarzyszy mu w zginaniu, któr e przyjmuje on podczas ruchu pojazdu, gdy dwie jednostki 200 i 300 obracają się lub w każdym przypadku są przesuwane względem siebie, utrzymując giętki element łączący 10 zasadniczo w z góry określonej płaszczyźnie.

Opcjonalnie, ponad wózkiem 17 może znajdować się druga linka (bezpieczeństwa) (oznaczona jako 19S na fig. 5D).

Linka bezpieczeństwa 19S przechodzi przez otwory 182 wykonane w wózku 17.

Należy zauważyć, że rama 16 pełni funkcję nośną: w żaden sposób nie prowadzi ona giętkiego elementu łączącego 10 i jest skonfigurowana w taki sposób, aby umożliwiać łatwy, ale podtrzymywany, ruch giętkiego elementu łączącego 10 w z góry określonej płaszczyźnie poziomej zdefiniowanej powyżej.

Jak wspomniano powyżej, każdy koniec 7 giętkiego elementu łączącego 10 jest zamocowany sztywno do części końcowych 200a, 300a jednostek 200, 300 pojazdu przegubowego 100, w szczególności w punkcie sprzężenia 201 i 301.

Jednakże należy rozumieć, że nakładanie końców 7 może być również wykonywane w innych strefach uważanych za odpowiednie lub na różnych wysokościach, bez negatywnego wpływu na oryginalność wynalazku.

Końce 7 giętkiego elementu łączącego 10, pokazane na figurach 2 i 3A-B, są przymocowane do odpowiedniej jednostki 200, 300.

Jak już wspomniano, w trakcie użytkowania giętki element łączący 10 jest zainstalowany w taki sposób, że jego linia rozciągłości jest zakrzywiona, korzystnie łukowata.

Innymi słowy, płyty 3 i odkształcalne elementy warstwowe 4 pozostają ustawione podczas użytkowania tak, że jako całość wyznaczają krzywoliniowy kształt, korzystnie łuk.

Geometria ta wpływa bezpośrednio i znacząco na działanie giętkiego elementu łączącego 10.

W efekcie, dzięki tej krzywiźnie, giętki element łączący 10 może dostosowywać się do przemieszczeń względnych pomiędzy jednostkami 200 i 300 podczas normalnej pracy pojazdu przegubowego 100, bez powodowania niepożądanych naprężeń wywieranych zarówno na kable 8, jak i na sam giętki element łączący 10.

Ponadto, obszary, w których giętki element łączący 10 jest połączony z jednostkami 200 i 300, są również chronione przed szkodliwymi naprężeniami, które mogą negatywnie wpływać na stabilność w krótkim czasie.

Należy zauważyć, że kabel 8 przechodzący wewnątrz gniazd osadczych 9 elementów uchwytowych 2 dla kabli może być przewodem elektrycznym, ale może również być dowolnym innym kablem lub rurą przeznaczoną do transportu płynu, cieczy lub powietrza itp.

Jak można wyraźnie wywnioskować z rysunku, urządzenie 1 może pochłaniać (zmniejszać) naprężenia (napięcia) wynikające z niewspółosiowości jednostek 200, 300 niezależnie od płaszczyzny, w której występują i dostosowywać się bez uszkodzenia do różnych konfiguracji przyjętych przez jednostki 200, 300 względem siebie.

Przykładowy pojazd przegubowy 100, w szczególności autobus, zawiera dwie sąsiednie jednostki 200, 300 oddzielone od siebie przedziałem łącznikowym 400 oraz urządzenie 1 do podtrzymywania kabli (umieszczone powyżej przedziału łącznikowego 400).

Pojazd przegubowy 100 zawiera również kable 8 (elektryczne lub rury zaprojektowane tak, aby umożliwić przepływ płynu, 10 powietrza lub cieczy).

W szczególności każdy koniec 7 co najmniej jednego giętkiego elementu łączącego 10 jest nakładany nad odpowiednią jednostką 200, 300.

Claims (17)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do podtrzymywania kabli w pojazdach przegubowych, w szczególności autobusach przegubowych, przeznaczone do instalowania nad przedziałem łącznikowym, pomiędzy dwiema sąsiednimi, połączonymi przegubowo jednostkami pojazdu przegubowego, przy czym wspomniane urządzenie jest przystosowane do podtrzymywania kabli nad lub wewnątrz przedziału łącznikowego, pomiędzy wspomnianymi jednostkami, przy czym wspomniane urządze nie jest znamienne tym, że zawiera co najmniej jeden giętki element łączący (10) przymocowany do odpowiednich końców wspomnianych dwóch jednostek (200, 300) i utworzony przez szereg płyt (3) połączonych ze sobą poprzez umieszczenie pomiędzy nimi wielu odkształcalnych elementów warstwowych (4), przystosowanych do umożliwiania sprężystego odkształcania wspomnianego giętkiego elementu łączącego (10), oraz szereg elementów uchwytowych (2) dla kabli połączonych z odpowiednimi płytami (3) wspomnianego giętkiego elementu łączącego (10), z których każdy tworzy co najmniej jedno gniazdo osadcze (9) przeznaczone do pomieszczenia co najmniej jednego kabla (8), przy czym wspomniane odkształcalne elementy warstwowe (4) i płyty (3) wyznaczają ciąg wzdłuż głównego kierunku rozciągłości wspomnianego giętkiego elementu łączącego (10) tak, że każdy odkształcalny element warstwowy (4) sąsiaduje z co najmniej jedną płytą (3).
2. 2. Urządzenie (1) według zastrz. 1, znamienne tym, że wspomniany ciąg zawiera co najmniej trzy odkształcalne elementy warstwowe (4) i co najmniej dwie płyty (3).
3. 3. Urządzenie (1) według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera środki podtrzymujące (15) do podtrzymywania wspomnianego giętkiego elementu łączącego (10).
4. 4. Urządzenie (1) według dowolnego z zastrzeżeń od 1 do 3, znamienne tym, że wspomniany giętki element łączący (10) ma długość większą niż minimalna odległość pomiędzy tymi samymi odpowiadającymi sobie końcami wspomnianych dwóch jednostek (200, 300) i rozciąga się wzdłuż ścieżki krzywoliniowej.
5. 5. Urządzenie (1) według zastrz. 4, znamienne tym, że wspomniana ścieżka krzywoliniowa ma kształt łuku.
6. 6. Urządzenie (1) według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że każdy ze wspomnianych odkształcalnych elementów warstwowych (4) zawiera co najmniej jeden odkształcalny arkusz połączony z odpowiednimi płytami (3).
7. 7. Urządzenie (1) według zastrz. 6, znamienne tym, że wspomniany co najmniej jeden odkształcalny element warstwowy (4) jest połączony z odpowiednimi płytami (3) za pomocą środków mocujących, na przykład śrub lub nitów (11), które selektywnie przechodzą przez odpowiednie otwory (12a) wykonane we wspomnianych płytach (3).
8. 8. Urządzenie (1) według zastrz. 1, znamienne tym, że każdy ze wspomnianych elementów uchwytowych (2) dla kabli połączony z odpowiednimi płytami (3) zawiera co najmniej jeden płaski segment (20) w kształcie litery „U”, zaprojektowany w celu utworzenia gniazda osadczego (9).
9. 9. Urządzenie (1) według zastrz. 8, znamienne tym, że wspomniany płaski segment (20) jest połączony jednym z pionowych odgałęzień (20a) z odpowiednią płytą (3).
10. 10. Urządzenie (1) według zastrzeżenia 8 albo 9, znamienne tym, że wspomniane płaskie segmenty (20) w kształcie litery „U” są zaopatrzone w żebra wzmacniające (21) i są połączone parami po jednym z każdej strony z jednym spośród pionowych odgałęzień (20a) z odpowiednią płytą (3), przy czym urządzenie to zawiera ponadto środki ograniczające (23) do pomieszczenia kabli (8) przymocowanych do wolnych końców wspomnianych płaskich segmentów (20) w kształcie litery „U” w celu zamykania górnej części wspomnianego gniazda osadczego (9).
11. 11. Urządzenie (1) według zastrz. 10, znamienne tym, że wspomniane środki ograniczające (23) zawierają, dla każdego elementu uchwytowego (2) dla kabla, co najmniej jeden sztywny lub sprężysty pierścień, który jest wykonany tak, że przechodzi przez szczeliny lub otwory wykonane w górnej części wolnych końców wspomnianych segmentów (20) w kształcie litery „U”.
12. 12. Urządzenie (1) według zastrz. 4, znamienne tym, że wspomniane środki podtrzymujące (15) zawierają ramę (16) w kształcie odwróconej litery „U”, zamocowaną i spoczywającą na skrajnych końcach (16a, 16b) odpowiednich odgałęzień pionowych na konstrukcji nośnej (500) znajdującej się powyżej wspomnianego przedziału łącznikowego (400) i integralną z platformą (600) do łączenia pomiędzy dwiema wspomnianymi powyżej jednostkami (200, 300).
13. 13. Urządzenie (1) według zastrz. 12, znamienne tym, że zawiera ponadto co najmniej jeden wózek (17) podtrzymywany przesuwnie wzdłuż wspomnianej ramy (16) i zaprojektowany do podtrzymywania wspomnianego giętkiego elementu łączącego (10).
14. 14. Urządzenie (1) według zastrz. 13, znamienne tym, że wspomniany co najmniej jeden wózek (17) przesuwa się wzdłuż wspomnianej ramy (16) dzięki szeregowi pierwszych obrotowych rolek (18) spoczywających na poprzeczce pośredniej (16c) ramy (16), która łączy dwa pionowe odgałęzienia i jest połączona z częścią pośrednią wspomnianego giętkiego elementu łączącego (10) za pomocą jednej lub więcej linek (19) sprzężonych na końcach ze wspomnianym wózkiem (17) i z co najmniej jednym widelcem (14) połączonym z jedną ze wspomnianych płyt (3) tak, że utrzymuje wspomniany giętki element łączący (10) w położeniu leżącym zasadniczo w płaszczyźnie poziomej.
15. 15. Urządzenie (1) według zastrz. 14, znamienne tym, że pojedynczą linką (19I) mającą końce zamocowane na odpowiednich końcach wspomnianego widelca (14) i ruchomą przesuwnie na bloczku (180) umieszczonym obrotowo pomiędzy policzkami (171), które rozciągają się w dół od wózka (17).
16. 16. Urządzenie (1) według zastrz. 14, znamienne tym, że wspomniane pierwsze rolki (18) wspomnianego wózka (17) mają rowek (183) utworzony wzdłuż ich zewnętrznego obwodu, w który jest wprowadzony wierzchołek poprzeczki pośredniej (16c) wspomnianej ramy (16) w kształcie litery „U”, a wózek (17) zawiera prowadnice (18a), które umożliwiają ślizganie się wózka (17) wzdłuż poprzeczki pośredniej (16c), ślizgając się po powierzchniach bocznych poprzeczki pośredniej (16c) ramy (16).
17. 17. Urządzenie (1) według zastrz. 1 albo 2 albo 3 albo 4 albo 13 albo 14, znamienne tym, że wspomniany co najmniej jeden giętki element łączący (10) jest przymocowany do jednostek (200, 300) na odpowiednich końcach za pomocą sztywnych elementów mocujących (181) umieszczonych powyżej lub wewnątrz wspomnianych jednostek (200, 300).