PL23375B1 - Sposób otrzymywania wartosciowych skladników rud. - Google Patents

Sposób otrzymywania wartosciowych skladników rud. Download PDF

Info

Publication number
PL23375B1
PL23375B1 PL23375A PL2337533A PL23375B1 PL 23375 B1 PL23375 B1 PL 23375B1 PL 23375 A PL23375 A PL 23375A PL 2337533 A PL2337533 A PL 2337533A PL 23375 B1 PL23375 B1 PL 23375B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
ore
calcium
zinc
sulfate
sulphate
Prior art date
Application number
PL23375A
Other languages
English (en)
Filing date
Publication date
Application filed filed Critical
Publication of PL23375B1 publication Critical patent/PL23375B1/pl

Links

Description

Wynalazek niniejszy dotyczy obróbki rozmaitych rud zwyklych lub zlozonych, a zwlaszcza rud siarczkowych albo zawie¬ rajacych znaczna ilosc krzemianów lub in¬ nych materjalów, sklonnych do topnie¬ nia lub spiekania sie podczas prazenia rudy, , i Rudy, zawierajace wartosciowe metale takie, jak cynk, olów, miedz, srebro, zloto, mangan, cyna, zelazo, antymon, nikiel, kadm, cez, lit, chrom, cyrkon i inne, wy¬ stepuja w przyrodzie w postaci siarczków, siarczanów, tlenków, krzemianów i wegla¬ nów, a czesto w postaci zlozonych miesza¬ nin krysztalów, pomieszanych ze soba o- raz z duzemi ilosciami niepozadanych za¬ nieczyszczen takich, jak piryt, oraz po- przerastalych skala lub zlozem z kwarcu i róznych krzemianów. Ta zlozona budowa utrudnia lub podraza wydzielanie cennych skladników z takich rud i w tym przypad¬ ku wlasnie ma zastosowanie sposób we¬ dlug wynalazku.Zwykle procesy prazenia w celu usu¬ niecia siarki z rudy siarkowej prowadza do otrzymania twardej, zwartej, zasadni¬ czo nieporowatej i szklistej lub zuzlowej mieszaniny, która trudno traktowac gazo- wemi lub cieklemi odczynnikami chemicz- nemi; Metody, stosowane dotychczas, me sa odpowiednie do obróbki siarczków me* tali, które podczas prazenia przechodza zarówno w siarczany, jak i w tlenki. Aby otrzymac taki metal jedynie w postaci tlen¬ ku, niezbedne bylo dotychczas stosowanie prazenia materjalu w wysokiej tempera-^ turze oraz w warunkach, sprzyjajacych Spiekaniu sie lub stapianiu masy w cialo * *. % soliste Wib iftizlow&te, co utrudnialo ob- f ^ róltó| produktu odczynnikami gazowemi " iJb ciekleini^^raz^wrzyritywanfe zadanego jpetalu z duza wydajnoscia. Prócz tego o- becnosc rodnika siarczanowego w takim O* produkcie wyprazonym przeszkadzala o- rttfjH^ trzymywaniu takiej rudy wylacznie w po¬ staci chlorku przez chlorowanie. Niektóre metale latwo równiez tracono w proce¬ sach prazenia. Srebro podczas prazenia rudy wykazuje sklonnosc do wytwarzania kuleczek badzto w postaci metalicznej, badz tez w postaci tlenku srebra, oraz sklonnosc do stapiania sie z innemi meta¬ lami, zawartemi w rudzie, poczem niela¬ two jest je odzyskac przez chlorowanie lub zapomoca innych metod.Glównym celem niniejszego wynalazku jest usuniecie tych niedogodnosci oraz spo¬ sób prazenia rudy, sluzacy do wytworze¬ nia porowatego i proszkowatego produktu, latwo przepuszczajacego odczynniki gazo¬ we lub ciekle w celu rozpuszczenia lub nadania rozpuszczalnosci zwiazkom poza¬ danych metali. Dalszym celem niniejsze¬ go wynalazku jest prazenie rozmaitych siarczkowych rud w taki sposób, zeby o- trzymywac metal w postaci tlenku metalu, niezanieczyszczonego jego siarczanem, o- raz duza wydajnosc takich metali jak sre¬ bro, nielatwych do otrzymywania przez zwykle prazenie. Dalsza cecha wynalazku jest prazenie rudy w stosunkowo niskiej temperaturze, a najlepiej w takiej, w ja¬ kiej ruda siarczkowa, gdy raz zostanie za¬ palona, spala sie samorzutnie.Zgodnie z wynalazkiem zaleca sie pra¬ zyc taka rude w obecnosci materjalu, za- wierajacegosiarke, oraz zwiazku wap¬ niowca, zdoJnyeETdb reakcji oraz uzytych w odpowiednich ilosciach, w celu wytwo¬ rzenia siarczanu wapniowca, rozproszone¬ go w produkcie wyprazonym. Skladniki te tak sie ddbiera, zeby dostateczna ilosc ma-* terjalu wapniowcowego znajdowala sie w scislem zetknieciu z ruda i to najlepiej w postaci mialko rozdrobnionej i proszkowa¬ tej, aby zapewnic wytworzenie sie produk¬ tu wyprazonego nie w postaci twardej, zwartej, szklistej lub spieczonej, lecz w postaci mialkiego- materjalu porowatego, mogacego zasadniczo calkowicie podlegac dzialaniu rozmaitych odczynników cie¬ klych lub gazowych takich, jak chlorowo¬ dór i chlor oraz gazowe tlenki siarki, lub zadanych odczynników cieklych. Jesli pra¬ zony produkt zawiera 5% lub wiecej siar¬ czanu wapniowca, to ilosc ta wystarcza przy obróbce zwyklych rud, zawierajacych siarczki cynku, miedzi, olowiu, zelaza i t. d. Jesli ruda jest siarczkiem, to rodnik siarczanowy, potrzebny do wytworzenia siarczanu wapniowca, moze pochodzic z te¬ go siarczku, to jest mozna rodnik ten wy- J tworzyc przez prazenie rudy siarczkowej w nadmiarze powietrza w warunkach, pro- *j wadzacych do wytworzenia trójtlenku siarki.Dalsza ceche niniejszego wynalazku stanowi prazenie rudy siarczkowej, zawie¬ rajacej siarczki metali, sklonnych do wy¬ twarzania siarczanów lub tlenków, ze zwiazkiem wapniowca takim, jak tlenek, wodorotlenek lub weglan wapnia, baru, strontu lub magnezu, zdolnym do zwiaza¬ nia istniejacego rodnika siarczanowego i zapobiezenia tworzeniu sie siarczanu zada¬ nego metalu i uzytym w ilosci dostatecznej do tej reakcji. A wiec np. tlenek wapnia szybciej zwiaze sie z trójtlenkiem siarki, niz tlenek cynku, wobec czego tlenek cyn¬ ku nie wytworzy siarczanu w obecnosci wapna. W celu latwego oddzielenia siar¬ czanu wapniowca od rozpuszczalnych zwiazków metali takich, jak chlorków lub siarczanów (mianowicie siarczanów, wy¬ tworzonych w procesie), stosuje sie zwiaz¬ ki wapnia, baru i strontu, których siarcza¬ ny posiadaja mala rozpuszczalnosc i któ¬ re wskutek tego sluza do zwiazania calej — 2 —ilosci istniejacego rodnika siarczanowego w postaci siarczanu nierozpuszczalnego/W takim przypadku materjal wapniowcowy stosuje sie w ilosci, okreslanej zapomoca analiz rudy oraz prazonego produktu i wy¬ starczajacej do reakcji z trójtlenkiem siarki lub istniejacym rodnikiem siarczano¬ wym, pozostajacym w prazonym materja- le, w odróznieniu od gazowych tlenków siarki, uchodzacych przez komin, tak, by ilosc materjalu wapniowcowego wystarcza¬ la do zabezpieczenia rud siarczkowych przed utlenieniem na siarczany. Siarczek olowiu utlenia sie na siarczan nawet w o- becnosci wapna. Z drugiej strony takie me¬ tale, jak cynk, miedz i srebro, wykazuja sklonnosc do wytwarzania tlenków lub siarczanów, lecz w obecnosci tlenku wap- niowca, który reaguje z ,,rozporzadzalnaM reszta kwasowa siarczanu metalu rudy, przechodza w tlenki. Potrzebne ilosci o- znacza sie na próbkach rudy, a nastepnie stosuje sie nadmiar zwiazku wapniowca w stosunku do ilosci wyliczonej, jako równo¬ waznik tych metali, które moga pozostac w wyprazonym produkcie w postaci tlen¬ ków. Wyliczenia te moga nie byc doklad¬ ne i mozna je zmienic, jesli w prazonym materjale znajduje sie rozpuszczalny siar¬ czan metalu z rudy. Wyprazony materjal powinien zawierac skladniki zasadowe.Wytwarzanie CaS04 jest niezbedne, a w kazdym razie zwiazku wapniowca, rudy i odczynnika siarczanowego nalezy uzywac w takiej ilosci, aby wytwarzaly one ilosc siarczanu wapniowcowego, dostateczna do nadania produktowi porowatosci i przygo¬ towania go w ten sposób do pózniejszego procesu lugowania.Z posród zwiazków wapniowcowych, które mozna stosowac w tem poczatkowem stadjum prazenia, zaleca sie stosowanie tlenków, wodorotlenków lub weglanów wapnia, baru, strontu lub magnezu, przy- czem okazalo sie, ze mozna poslugiwac sie materjalami, znajdujacemi sie w przyro¬ dzie i zawierajacemi te metale, a wiec ta- kiemi, jak wapniak, dolomit, witeryt i stronejanit, albo produktami, otrzymanemi zapomoca odpowiedniej przeróbki tych produktów naturalnych. Chociaz zastoso¬ wanie weglanu daje korzystne warunki, dzieki wywiazywaniu gazowego dwutlenku wegla w prazonej mieszaninie, zwieksza¬ jac w ten sposób jej porowatosc, to jednak naogól pozadane jest stosowanie tlenków lub wodorotlenków wapniowcowych, glów¬ nie z tego powodu, ze umozliwiaja one przeprowadzenie reakcji w znacznie niz¬ szej temperaturze, niz temperatura rozkla¬ du! weglanu wapnia. Do obróbki niektórych rud siarczkowych temperatura podczas prazenia moze byc dokladnie tylko taka, aby wystarczala do spalenia siarczku w ce¬ lu usuniecia zen siarki.Rodzaj zwiazku siarkowego, stosowa¬ nego w reakcji, zalezy od rodzaju obra¬ bianej rudy. Jesli w rudzie brak siarki lub jesli wystepuje ona w ilosci niedostatecz¬ nej do powyzszego celu, to mozna doda¬ wac rozmaitych zwiazków siarkowych, któ¬ re ulegaja utlenieniu na siarczan lub do¬ starczaja wprost rodnika siarczanowego do zwiazania z wapniowcem. Mozna np. do¬ dawac pirytu lub siarczku zelaza, który podczas prazenia wytwarza trójtlenek siarki, albo tez mozna stosowac kwas siar¬ kowy lub zwiazek metalu, zawierajacy jon_- siarczanowy, np. siarczan cynku, glinu, miedzi, manganu, sodu, potasu i zelaza, a zwlaszcza siarczany metali, zawartych w rudzie, albo latwo oddajacych grupy siar¬ czanowe i niewplywajacych ujemnie na procesy, stosowane do otrzymywania cen¬ nych metalowych skladników rud. Nie mozna stosowac siarczku olowiu lub inne¬ go metalu, który podczas procesu przede- wszystkiem przechodzi w postac siar¬ czanu.Jesli w reakcji tej uzyc, jako wap¬ niowca, wapnia albo baru, to powstaje siarczan wapniowy lub barowy, a rodnik — 3 —siarczanowy zostaje zwiazany w postaci nierozpuszczalnego siarczanu wapniowco- wego, przechodzacego do pozostalosci pod¬ czas dalszego procesu lugowania, w ciagu którego ulegaja rozpuszczeniu rozpu¬ szczalne skladniki metalowe rud. Z dru¬ giej strony siarczan magnezu jest rozpu¬ szczalny w wodzie i w razie potrzeby moz¬ na go usunac z wyprazonego materjalu przez lugowanie woda jeszcze przed roz¬ puszczeniem cennych skladników rudy.Siarczan strontu przechodzi obficie do po¬ zostalosci.Proces prazenia najlepiej jest prowa¬ dzic w stosunkowo niskiej temperaturze tak, zeby krzemiany i inne skladniki topli- we rudy nie stopily sie lub nie spiekly na twarda, zwarta, szklista mase. Proces ten oslabia równiez wytwarzanie sie zelazia- nów, glinianów lub krzemianów cennych metali, zawartych w rudzie; prowadzic go mozna równiez w wysokich temperaturach, przyczem obecnosc materjalu wapniowco- wego zapewnia niespiekanie sie rudy do stanu, w którym stalaby sie ona nieprze- puszczajaca gazów lub cieczy, i zapewnia zwiazanie rodnika siarczanowego na siar¬ czan wapniowca.Okazalo sie dalej, ze nadawanie cza¬ steczkom prazonej rudy budowy porowa¬ tej mozna znacznie ulatwic, mieszajac ru¬ de w stanie mialko rozdrobnionym ze zwiazkiem wapniowcowym przed praze¬ niem rudy. Jesli np. czasteczki rudy zmie¬ sza sie z wapnem i woda, to powstaje wo¬ dorotlenek wapnia. Jesli mokra zawiesine rudy i wodorotlenku wapniowego wysuszy sie, to wodorotlenek wapnia zostaje scisle polaczony z ruda i tworzy powloke na po¬ wierzchni czastek rudy, zapobiegajac w ten sposób tworzeniu sie z metali rudy siarczanów. W miare wzrostu temperatury podczas suszenia i prazenia woda hydra- tacyjna lub krystalizacyjna zwiazków wapniowcowych zostaje odpedzona. To u- suniecie wody sluzy do otwarcia dalszych porów i kanalów wewnatrz czastek rudy i zwieksza w ten sposób przepuszczalnosc rudy w stosunku do czynników gazowych lub lugujacych. Stwierdzono równiez, ze siarczan cynkowy lub siarczany innych me¬ tali, zawarte w surowej rudzie, ulegaja dzialaniu wodorotlenku wapniowca w mokrej zawiesinie i rodnik siarczanowy pozostaje z nich usuniety.Aby ulatwic proces prazenia tak, zeby tlen mógl sie zetknac z cala iloscia cenne¬ go metalu, zawartego w rudzie, materjal rozciera sie do stanu ziarnistego lub mial¬ kiego rozdrobnienia, a najlepiej do wielko¬ sci czastek, zatrzymywanych na sicie o 40 oczkach w 1 cm biezacym. Wielkosc cza¬ stek rudy mozna zmieniac zaleznie od ro¬ dzaju prazonego produktu. Podczas proce¬ su prazenia materjal dobrze sie miesza i utrzymuje w ruchu tak, iz zostaje on do¬ kladnie zmieszany z materjalem wapniow¬ cowym, oraz tak, iz ruch czastek istotnie przeszkadza ich spiekaniu sie lub stopie¬ niu ze soba. To bezustanne mieszanie ma¬ terjalu lacznie z tern, ze czastki rudy w jej mialko rozdrobnionej postaci sa dokladnie zmieszane ze zwiazkami wapniowcowemi, powoduje rozdzielenie sie czastek w sensie fizycznym i zapobiega ich reakcji chemicz¬ nej, prowadzacej do wytworzenia niepoza¬ danych produktów takich, jak zelazian, ze- lazin, krzemian i glinian cynku lub innych metali. Srebro wykazuje sklonnosc do wy¬ twarzania kuleczek tlenku lub metalu, któ¬ re sie stapiaja ze soba lub reaguja z inne- mi materjalami rudowemi. Zjawisku temu zapobiega sie obecnie wedlug wynalazku przez wytwarzanie powloki wapiennej na czastkach rudy i otrzymuje srebro w po¬ staci tlenku.Energje cieplna, potrzebna do reakcji, mozna otrzymac calkowicie lub czesciowo z samej rudy, jesli posiada ona dostatecz¬ na zawartosc siarczku takiego, jak piryty zelazne lub siarczki cennych metali rudo- wych, przyczem temperature utrzymuje sie — 4 —i reguluje odpowiednio do rodzaju zada¬ nych produktów koncowych. Jesli ruda nie zawiera siarki lub innego materjalu palne¬ go w ilosci dostatecznej do wytworzenia tego ciepla, to do rudy tej mozna dodac innej rudy, zawierajacej duzo siarki, albo innych materjalów, które sie beda spalaly, albo tez mozna wytworzyc cieplo wylacz- Calkowita ilosc siarki 33: 1 Poniewaz glównym metalem cennym jest w tym przykladzie cynk, wiec ilosc mate¬ rjalu wapniowcowego takiego, jak CaO, oblicza sie tak, zeby stanowila równowaz¬ nik czasteczkowy cynku. Daje to teoretycz¬ na ilosc 6,5 kg CaO na 1,6 kg cynku, naogól jednak zalecz sie stosowanie nadmiaru wapna w stosunku do powyzszej ilosci. Za¬ dowalajaca obróbke wyzej opisanej rudy osiaga sie, stosujac 83 czesci rudy i 17 cze¬ sci tlenku wapniowego.Surowa rude rozciera sie na grube ziar¬ na, przechodzace przez sito o 8 oczkach w 1 cm biezacym. Ilosc wapna, wyliczona na próbkach rudy, dodaje sie do tej mieszani¬ ny i nastepnie rozciera, najlepiej w obec¬ nosci wody, tak, zeby materjal przeprowa¬ dzic w stan mialkiego rozdrobnienia, t. j. do wielkosci ziarn, przechodzacych przez sito o 60 oczkach na 1 cm; nastepnie zawie¬ sine te suszy sie w odpowiednim aparacie, lecz bez wydzielania rozpuszczalnych soli z mieszaniny, a suchy materjal, zawieraja¬ cy czasteczki rudy, pokryte lub scisle zmie¬ szane z wodorotlenkiem wapnia, jest wtedy gotowy do prazenia; najlepiej jednak roze¬ trzec go do wielkosci ziarn grochu lub je¬ szcze drobniej.Do wykonywania procesu prazenia moz¬ na stosowac rozmaite typy aparatów takie, jak bebny, wytworzone z dlugiej rury ob¬ rotowej, pochylonej pod takim katem, aby materjal przechodzil stopniowo przez obra¬ nie lub dodatkowo zapomoca plomienia ga¬ zowego, olejowego lub innego, wprowadzo¬ nego do komory prazenia.Jako przyklad procesu, przeprowadza¬ nego wedlug niniejszego wynalazku, mozna podac obróbke rudy zlozonej o nastepuja¬ cym skladzie, ustalonym na drodze anali¬ tycznej : cajaca sie rure z jednego jej konca na dru¬ gi, podlegajac starannemu zmieszaniu lub poruszaniu zapomoca kolnierzy podnosza¬ cych, umieszczonych wewnatrz rury. W ce¬ lu zapoczatkowania i przyspieszenia pra¬ zenia mozna doprowadzac do rury cieplo, np. zapomoca dajacego sie regulowac plo¬ mienia gazowego lub olejowego, wprowa¬ dzanego w dolnym koncu rury, przyczem temperature reguluje sie odpowiednio do potrzeby. Opisana ruda jest ruda samospa- lajaca sie, przyczem temperatura prazenia wynosi 550 — 700°C. Aby utlenic siarke i metale rudowe oraz wytworzyc zadane produkty, doprowadza sie dostateczny nad¬ miar powietrza.Produkt wyprazony zawiera siarczan wapniowy, zmieszany scisle z zadanym cennym metalem rudy, a zwlaszcza z tlen¬ kami cynku, zelaza i miedzi wraz z niewiel¬ ka iloscia tlenku olowiu i siarczanu olowiu, które mozna traktowac bezposrednio odpo- wiedniemi rozpuszczalnikami w celu otrzy mania metalowych zwiazków rudy albo od¬ czynnikami gazowemi takiemi, jak gazowe tlenki siarki lub gazowy chlorowodór i chlor, przetwarzajacemi rudowe tlenki me¬ tali na zwiazki rozpuszczalne, latwo daja¬ ce sie wylugowac z rudy i oddzielic zarów¬ no od nierozpuszczalnego siarczanu wap- niowca, jak i od zlóz.Ta metoda prazenia jest zwlaszcza od¬ powiednia do przygotowywania rudy Fe Pb Cu Zn CaO MgO SiOs 30,9 0,8 0,4 15,2 1,0 0,4 2,2 — 5 ~siarczkowej do chlorowania. Rude, zawie¬ rajaca np. siarczki cynku i zelaza, mozna wyprazyc z tlenkiem wapnia we wlasci¬ wych warunkach utleniania, aby wytwo¬ rzyc tlenek cynku, tlenek zelazowy i siar¬ czan wapnia. Materjal wyprazony mozna nastepnie potraktowac chlorowodorem ga¬ zowym w celu przemiany tlenku cynkowe¬ go w chlorek cynku. Wraz z chlorowodo¬ rem albo w nastepnym zabiegu mozna za¬ stosowac chlor w celu zaatakowania trud¬ niej chlorujacych sie skladników rudy. Ze¬ lazo mozna zatrzymac w zchlorowanym materjale w postaci zwiazku nierozpu¬ szczalnego przez ogrzanie materjalu rado¬ wego do temperatury, w której chlorek ze¬ lazowy jest nietrwaly, przy jednoczesnem doprowadzeniu ilosci tlenu dostatecznej do wytworzenia tlenku zelazowego. Chlorek cynku mozna nastepnie latwo rozpuscic i oddzielic od nierozpuszczalnego tlenku ze¬ laza, siarczanu wapniowego i zlóz.W razie potrzeby wyprazona rude moz¬ na wylugowac bezposrednio odpowiednie- mi odczynnikami takiemi, jak rozcienczo¬ ny kwas solny albo siarkowy, albo takiemi rozpuszczalnikami, jak amoniakalny roz¬ twór weglanu amonowego lub siarczanu.Jezeli rude np. wytrawia sie we wlasciwej temperaturze weglanem amonowym, roz¬ puszczonym w wodorotlenku amonowym, to cynk przechodzi do roztworu w postaci soli zlozonej, przypuszczalnie weglanu czteroamino-cynkowego. Miedz wydzieli sie w postaci nierozpuszczalnego zwiazku tle¬ nowego i przejdzie do pozostalosci. Po przesaczeniu roztwór cynku mozna ogrzac w celu odpedzenia amonjaku, przyczem straci sie weglan cynku. Mozna go nastep¬ nie wyprazyc w celu wytworzenia tlenku cynkowego lub odpowiednio przerobic w inny sposób. Jezeli miedz pozostaje w roz¬ tworze, to mozna roztwór np. odparowac, aby ja stracic.W zwyklych procesach stapiania stosu¬ je sie powszechnie wapno, jako topnik; do¬ tychczas nie uzywano jednak materjalów wapniowcowych do przygotowywania rud do obróbki zapomoca procesów hydrome- talurgicznych opisanego powyzej typu. Do¬ tychczas bowiem uwazano wapno za szko¬ dliwe w takich procesach? w niniejszym wynalazku stosuje sie je w celu wytworze¬ nia proszkowatej, porowatej, wyprazonej rudy oraz utrwalenia obecnego rodnika siarczanowego w postaci nierozpuszczalne¬ go siarczanu, poczem usuwa sie go przez lugowanie lub zapomoca innej obróbki roz¬ puszczalnikiem, zawierajacym cenne sklad¬ niki metalowe rudy, przyczem w pozosta¬ losciach pozostaje nierozpuszczalny mate¬ rjal wapniowcowy. PL

Claims (4)

  1. Zastrzezenia patentowe. 1. Sposób otrzymywania wartoscio¬ wych skladników rud, polegajacy na pra¬ zeniu mieszaniny rudy z tlenkiem wapniow- ca, np. wapnem, w warunkach, sprzyjaja¬ cych utlenianiu, znamienny tern, ze zlozo¬ na rude siarczkowa, zwlaszcza zawieraja¬ ca cynk lub miedz, prazy sie z powietrzem z zastosowaniem mieszania w niskiej tem¬ peraturze, wystarczajacej do spowodowa¬ nia wypalenia sie wiekszej czesci siarki, zawartej w siarczkach, miesza sie z dosta¬ teczna iloscia tlenku wapniowca (co naj¬ mniej 5% wagowych) w celu zapobiezenia spiekaniu sie niskotopliwych skladników rudy w warunkach prazenia oraz w celu wytworzenia niespieczonego ziarnistego produktu prazonego, przyczem wzmianko¬ wany tlenek wapniowca laczy sie z rozpo- rzadzalna reszta siarczanowa, która w in¬ nym przypadku spowodowalaby wytworze¬ nie sie siarczanu cynku lub miedzi, poczem wyprazona rude traktuje sie odpowiednim czynnikiem, np. gazem lub ciecza, w celu wytworzenia rozpuszczalnego zwiazku me¬ talu, zawartego w rudzie, wreszcie rozpu¬ szcza sie ten zwiazek i wylugowuje go z pozostalosci rudy. — 6 -
  2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, w zastoso¬ waniu do rudy, zawierajacej dajacy sie u- tleniac metal, zwlaszcza cynk lub miedz, który normalnie przetwarza sie w siarczan, jezeli jest prazony w stosunkowo niskiej temperaturze, znamienny tern, ze ruda jest prazona we wzmiankowanej niskiej tempe¬ raturze z tlenkiem wapniowca, którego ilosc dobiera sie tak, aby zwiazal on zasad¬ niczo calkowita ilosc rozpórzadzalnej re¬ szty siarczanowej w celu utworzenia siar¬ czanu wapniowca i spowodowania prze¬ tworzenia sie metalu rudy w tlenek.
  3. 3. Sposób wedlug zastrz. 1 — 2, zna¬ mienny tern, ze surowa rude i tlenek wap¬ niowca miesza sie ze soba w postaci mialko rozdrobnionej z woda, poczem suszy sie przed procesem prazenia lub podczas tego procesu.
  4. 4. Sposób wedlug zastrz. 1 — 3, zna¬ mienny tern, ze porowaty produkt wypra¬ zony traktuje sie gazowym czynnikiem chlorujacym, np. chlorem lub gazowym chlorowodorem, w celu przetworzenia zwiazków metali, zawartych w rudzie, np. tlenków i pozostalych w niej siarczków, w chlorki i umozliwienia przez to latwego ich lugowania z pozostalosci rudy. Hughes - Mitchell Processes, Incorporated. Zastepca: I. Myszczynski, rzecznik patentowy. t)ruk L. Boguslawskiego i Skd, Warszawa. PL
PL23375A 1933-12-20 Sposób otrzymywania wartosciowych skladników rud. PL23375B1 (pl)

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL23375B1 true PL23375B1 (pl) 1936-08-31

Family

ID=

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US11912582B2 (en) Systems and methods to recover value-added materials from gypsum
Li et al. Co-treatment of waste smelting slags and gypsum wastes via reductive-sulfurizing smelting for valuable metals recovery
BRPI0718969A2 (pt) Processo para converter as matérias-primas de sulfeto de molibdênio formando um produto de trióxido de molibdênio purificado; e trióxido de molibdênio sólido purificado
JP7593938B2 (ja) 炭素熱還元プロセスおよび高温湿式製錬プロセスの少なくとも1つを使用して鉄または鋼スラグから目的金属を回収するための方法
Tang et al. A cleaner process for lead recovery from lead-containing hazardous solid waste and zinc leaching residue via reducing-matting smelting
FI65814C (fi) Foerfarande foer extrahering av vaerdefulla vanadinelement ur vanadininnehaollande jaernmalmer
KR20190134085A (ko) 시멘트 제조 공정에서 발생되는 염소 바이패스 더스트의 재활용 방법
CN104372173B (zh) 一种从含氟失效铂催化剂中富集铂的方法
JP2683763B2 (ja) クロム残留物の解毒と総合利用のための再焼成及び抽出方法
KR20200039716A (ko) 황철석으로부터 금속의 회수
US3833352A (en) Process for beneficiating molybdenate concentrate to produce molybdenum trioxide
Adekola et al. Dissolution kinetics studies of Nigerian gypsum ore in hydrochloric acid
PL23375B1 (pl) Sposób otrzymywania wartosciowych skladników rud.
MXPA00012343A (es) Tratamiento de minerales de sulfuro de metales calcinados y ferritas mediante lixiviacion con acido peroxisulfurico.
US1943341A (en) Method of producing metal chlorides from ores
US1943334A (en) Method of treating metallurgical ores
BRPI0905473A2 (pt) processo fìsico-quìmico para recuperação de metais contidos em resìduo industrial siderúrgico
DE2607131A1 (de) Verfahren zum aufschluss von chromerzen
CN110668485A (zh) 硫酸亚铁与硫化钡制硫酸钡与硫化亚铁工艺
US1943332A (en) Method of chloridizing ores by means of ferric chloride
RU2255126C1 (ru) Термогидрометаллургический способ комплексной переработки медного концентрата колчеданных руд с извлечением цветных и благородных металлов
US1943331A (en) Method of treating ores
DE633019C (de) Verfahren zum Abroesten von sulfidischen Erzen, vorzugsweise komplexen Zink- und Kupfererzen
Swain et al. Recycling of Jarosite for recovery of valuable metals and its utilisation
US2054226A (en) Method of treating lead sulphide ores