PL233638B1

PL233638B1 - Sposob wytwarzania tasm samoprzylepnych przewodzacych prad

Info

Publication number: PL233638B1
Application number: PL422042A
Authority: PL
Inventors: Zbigniew Czech; Adrian Krzysztof Antosik; Robert Pelech
Original assignee: Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie
Priority date: 2017-06-28
Filing date: 2017-06-28
Publication date: 2019-11-29
Also published as: PL422042A1

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania taśm samoprzylepnych przewodzących prąd elektryczny. Taśmy mogą być stosowane jako elastyczne łącza służące do odprowadzenia ładunku elektrycznego z powierzchni różnorodnych materiałów.

Powszechnie znane są przewodzące prąd elektryczny taśmy samoprzylepne na bazie polimerów węglowych, które w większości przypadków swoje właściwości osiągają poprzez odpowiedni dodatek napełniaczy przewodzących. Dostępne na rynku komercyjne taśmy samoprzylepne na bazie klejów akrylanowo-epoksydowych charakteryzują się relatywnie wysoką opornością elektryczną, nie wykazując właściwości przewodzących.

Z opisu wynalazku US5611884A znana jest przewodząca prąd kompozycja klejowa na bazie silikonów, w której stosuje się jako dodatki przewodzące drobiny stopów metali. Z opisu wynalazku US 20050062024 A1 znana jest przewodząca prąd kompozycja klejowa na bazie akrylanów, w której jako dodatki zapewniające przewodnictwo stosuje się nanorurki węglowe. Można również znaleźć doniesienia o produktach samoprzylepnych na bazie żywic epoksydowych przewodzących prąd elektryczny (US 5688584A).

Sposób wytwarzania taśm samoprzylepnych przewodzących prąd, według wynalazku, charakteryzuje się tym, że mieszaninę klejów akrylanowo-epoksydowych zawierającą związek sieciujący miesza się z nanorurkami w ilości od 0,25% wagowych do 8% wagowych w odniesieniu do masy stałej mieszaniny klejów, następnie powleka się na folię poliestrową do gramatury od 60 do 150 g/m² i sieciuje termicznie w kanale suszącym od 10 do 30 minut w temperaturze od 100 do 150°C uzyskując jednostronną taśmę samoprzylepną.

Otrzymana taśma samoprzylepna wykazuje podwyższone przewodnictwo elektryczne w porównaniu do taśm samoprzylepnych na bazie klejów akrylanowo-epoksydowych nie zawierających napełniaczy węglowych. Taśmy samoprzylepne zawierające nanorurki charakteryzują się wysoką kohezją, dobrymi właściwościami samoprzylepnymi (kleistością oraz adhezją) do materiałów o niskiej energii powierzchniowej oraz dobrymi właściwościami przewodzącymi prąd elektryczny.

Wynalazek ilustrują bliżej poniższe przykłady wykonania, gdzie przykład 1 jest przykładem porównawczym, a przykłady 2-6 prezentują wynalazek. Właściwości przewodzących taśm samoprzylepnych badano wg międzynarodowych norm AFERA, kleistość wg normy AFERA 4105, adhezję wg normy AFERA 4001, kohezję wg normy FINAT FTM8 oraz określono właściwości przewodzące prąd elektryczny taśm w zależności od stopnia wypełnienia warstwy samoprzylepnej kleju silikonowego nanorurkami. Otrzymane wyniki przedstawiono w tabeli.

P r z y k ł a d 1

Samoprzylepny klej akrylanowo-epoksydowy składający się z 50% wag. rozpuszczalnikowego akrylanowego kleju Duro-tak 1760 (Henkel) zawierającego związek sieciujący oraz z 50% wag. kleju epoksydowego Epidianu 5 (Sarzyna) o łącznym stężeniu polimeru 56% wag., nie zawierającego nanorurek, naniesiono o gramaturze 100 g/m² na folię poliestrową, a następnie sieciowano w kanale suszącym 30 min w temperaturze 125°C. Otrzymaną w ten sposób usieciowaną warstwę kleju samoprzylepnego przykryto folią poliestrową, a następnie poddano badaniom na kleistość, adhezję, kohezję oraz sprawdzono wartość przewodnictwa prądu elektrycznego warstwy samoprzylepnej kleju.

P r z y k ł a d 2

Do 100 g rozpuszczalnikowego samoprzylepnego kleju akrylanowo-epoksydowego składającego się z 50% wag. kleju Duro-tak 1760 firmy Henkel oraz 50% wag. kleju epoksydowego Epidianu 5 firmy Sarzyna o łącznym stężeniu polimeru 56% wag. zawierającego związek sieciujący dodano 2,24 g (4% wag.) nanorurek. Po homogenizacji tak otrzymaną mieszaninę klejową naniesiono o gramaturze 100 g/ m² na folię poliestrową, a następnie sieciowano w kanale suszącym 30 min w temperaturze 125°C. Otrzymaną w ten sposób usieciowaną warstwę kleju samoprzylepnego przykryto folią poliestrową, a następnie poddano badaniom na kleistość, adhezję, kohezję oraz sprawdzono wartość przewodnictwa prądu elektrycznego.

P r z y k ł a d 3

Do 100 g rozpuszczalnikowego samoprzylepnego kleju akrylanowo-epoksydowego składającego się z 50% wag. kleju Duro-tak 1758 firmy Henkel oraz 50% wag. kleju epoksydowego Epidianu 6 o sumarycznym stężeniu polimeru 56% wag. zawierającego związek sieciujący dodano 1,12 g (2% wag.) nanorurek. Po homogenizacji tak otrzymaną mieszaninę klejową naniesiono o gramaturze 150 g/m² na folię poliestrową, a następnie sieciowano w kanale suszącym 15 min w temperaturze 125°C. Otrzymaną

PL 233 638 Β1 w ten sposób usieciowaną warstwę kleju samoprzylepnego przykryto folią poliestrową, a następnie poddano badaniom na kleistość, adhezję, oraz sprawdzono wartość przewodnictwa prądu elektrycznego.

Przykład 4

Do 100 g rozpuszczalnikowego samoprzylepnego kleju akrylanowo-epoksydowego składającego się z 50% wag. kleju akrylanowego Duro-tak 1753 firmy Henkel oraz z 50% wag. kleju epoksydowego Epidian 6 o łącznej zawartości 56% wag. polimeru zawierającego związek sieciujący dodano 4,48 g (8% wag.) nanorurek. Po homogenizacji tak otrzymaną mieszaninę klejową naniesiono o gramaturze 150 g/m² na folię poliestrową, a następnie sieciowano w kanale suszącym 20 min w temperaturze 140°C. Otrzymaną w ten sposób usieciowaną warstwę kleju samoprzylepnego przykryto folią poliestrową, a następnie poddano badaniom na kleistość, adhezję, oraz sprawdzono wartość przewodnictwa prądu elektrycznego.

Przykład 5

Do 100 g rozpuszczalnikowego samoprzylepnego kleju akrylanowo-epoksydowego składającego się 50% wag. kleju akrylanowego Duro-tak 1753 firmy Henkel oraz z 50% wag. kleju epoksydowego Epidian 5 firmy Sarzyna o łącznej zawartości 56% wag. polimeru zawierającego związek sieciujący dodano 0,14 g (0,25% wag.) nanorurek. Po homogenizacji tak otrzymaną mieszaninę klejową naniesiono o gramaturze 90 g/m² na folię poliestrową, a następnie sieciowano w kanale suszącym 20 min w temperaturze 150°C. Otrzymaną w ten sposób usieciowaną warstwę kleju samoprzylepnego przykryto folią poliestrową, a następnie poddano badaniom na kleistość, adhezję, kohezję oraz sprawdzono wartość przewodnictwa prądu elektrycznego.

Przykład 6

Do 100 g rozpuszczalnikowego samoprzylepnego kleju akrylanowo-epoksydowego składającego się z 50% wag. akrylanowego kleju TEC 4185 H firmy Poly-Chem oraz 50% wag. epoksydowego kleju Epidian 6 firmy Sarzyna o łącznej zawartości 56% wag. polimeru zawierającego związek sieciujący dodano 0,56 g (1% wag.) nanorurek. Po homogenizacji tak otrzymaną mieszaninę klejową naniesiono o gramaturze 60 g/m² na folię poliestrową, a następnie sieciowano w kanale suszącym 10 min w temperaturze 100°C. Otrzymaną w ten sposób usieciowaną warstwę kleju samoprzylepnego przykryto folią poliestrową, a następnie poddano badaniom na kleistość, adhezję, kohezję oraz sprawdzono wartość przewodnictwa prądu elektrycznego.

Tabela

Klej samoprzylepny wg przykładu	Kleistość [N]	Adhezja [N]	Kohezja [h]	Przewodnictwo elektryczne [S/m]
1	7,1	7,6	>72	2,7 10¹¹
2	6,5	5,6	47	1,210^-7
3	5,2	5,0	34	2,9· 10^-8
4	4,6	4,9	21	3,7-10^-2
5	7,0	8,5	>72	l,910’^lu
6	7,1	8,3	>72	4,4 10^y

Zastrzeżenie patentowe

Claims

1. Sposób wytwarzania taśm samoprzylepnych przewodzących prąd, znamienny tym, że mieszaninę klejów akrylanowo-epoksydowych zawierającą związek sieciujący miesza się z nanorurkami w ilości od 0,25% wagowych do 8% wagowych w odniesieniu do masy stałej mieszaniny klejów, następnie powleka się na folię poliestrową do gramatury od 60 do 150 g/m² i sieciuje termicznie w kanale suszącym od 10 do 30 minut w temperaturze od 100 do 150°C uzyskując jednostronną taśmę samoprzylepną.